第四十六回 — 红楼梦 — 曹雪芹

gān gà rén nán miǎn gān gà shì yuān yāng nǚ shì jué yuān yāng ǒu

尴尬人难免尴尬事鸳鸯女誓绝鸳鸯偶

huà shuō lín dài yù zhí dào sì gēng jiāng lán fāng jiàn jiàn de shuì qù zàn qiě wú huà

话说林黛玉直到四更将阑，方渐渐的睡去，暂且无话。

rú jīn qiě shuō fèng jiě ér yīn jiàn xíng fū rén jiào tā bù zhī hé shì máng lìng chuān dài le yī fān zuò chē guò lái

如今且说凤姐儿因见邢夫人叫他，不知何事，忙另穿戴了一番，坐车过来。

xíng fū rén jiāng fáng nèi rén qiǎn chū qiāo xiàng fèng jiě ér dào jiào nǐ lái bù wéi bié shì yǒu yī jiàn wéi nán de shì lǎo yé tuō wǒ wǒ bù dé zhǔ yì xiān hé nǐ shāng yì

邢夫人将房内人遣出，悄向凤姐儿道：“叫你来不为别事，有一件为难的事，老爷托我，我不得主意，先和你商议。

lǎo yé yīn kàn shàng le lǎo tài tài de yuān yāng yào tā zài fáng lǐ jiào wǒ hé lǎo tài tài tǎo qù

老爷因看上了老太太的鸳鸯，要他在房里，叫我和老太太讨去。

wǒ xiǎng zhè dào píng cháng yǒu de shì zhǐ shì pà lǎo tài tài bù gěi nǐ kě yǒu fǎ zǐ

我想这倒平常有的事，只是怕老太太不给，你可有法子？

fèng jiě ér tīng le máng dào yī wǒ shuō jìng bié pèng zhè gè dīng zi qù

”凤姐儿听了，忙道：“依我说，竟别碰这个钉子去。

lǎo tài tài lí le yuān yāng fàn yě chī bu xià qù de nà lǐ jiù shè de le

老太太离了鸳鸯，饭也吃不下去的，那里就舍得了？

kuàng qiě píng rì shuō qǐ xián huà lái lǎo tài tài cháng shuō lǎo yé rú jīn shàng le nián jì zuò shén me zuǒ yí gè xiǎo lǎo pó yòu yí gè xiǎo lǎo pó fàng zài wū lǐ méi de dān wù le rén jiā

况且平日说起闲话来，老太太常说，老爷如今上了年纪，作什么左一个小老婆右一个小老婆放在屋里，没的耽误了人家。

fàng zhe shēn zi bù bǎo yǎng guān r yě bù hǎo shēng zuò qù chéng rì jiā hé xiǎo lǎo pó hē jiǔ

放着身子不保养，官儿也不好生作去，成日家和小老婆喝酒。

tài tài tīng zhè huà hěn xǐ huan lǎo yé ne

太太听这话，很喜欢老爷呢？

zhè huì zǐ huí bì hái kǒng huí bì bù jí dào ná cǎo gùn r chuō lǎo hǔ de bí zi yǎn ér qù le

这会子回避还恐回避不及，倒拿草棍儿戳老虎的鼻子眼儿去了！

tài tài bié nǎo wǒ shì bù gǎn qù de

太太别恼，我是不敢去的。

míng fàng zhe bù zhōng yòng ér qiě fǎn zhāo chū mò yì sī lái

明放着不中用，而且反招出没意思来。

lǎo yé rú jīn shàng le nián jì xíng shì bù tuǒ tài tài gāi quàn cái shì

老爷如今上了年纪，行事不妥，太太该劝才是。

bǐ bù dé nián qīng zuò zhèi xiē shì wú ài

比不得年轻，作这些事无碍。

rú jīn xiōng dì zhí ér ér zi sūn zi yī dà qún hái zhè me nào qǐ lái zěn yàng jiàn rén ne

如今兄弟、侄儿、儿子、孙子一大群，还这么闹起来，怎样见人呢？

xíng fū rén lěng xiào dào dà jiā zǐ sān fáng sì qiè de yě duō piān zán men jiù shǐ bù dé

”邢夫人冷笑道：“大家子三房四妾的也多，偏咱们就使不得？

wǒ quàn le yě wèi bì yī

我劝了也未必依。

jiù shì lǎo tài tài xīn ài de yā tou zhè me hú zǐ cāng bái le yòu zuò le guān de yí gè dà ér zi yào le zuō fáng lǐ rén yě wèi bì hǎo bó huí de

就是老太太心爱的丫头，这么胡子苍白了又作了官的一个大儿子，要了作房里人，也未必好驳回的。

wǒ jiào le nǐ lái bù guò shāng yì shāng yì nǐ xiān pài shàng le yī piān bú shì

我叫了你来，不过商议商议，你先派上了一篇不是。

yě yǒu jiào nǐ yào qù de lǐ

也有叫你要去的理？

zì rán shì wǒ shuō qù

自然是我说去。

nǐ dào shuō wǒ bù quàn nǐ hái bù zhī dào nà xìng zi de quàn bù chéng xiān hé wǒ nǎo le

你倒说我不劝，你还不知道那性子的，劝不成，先和我恼了。

fèng jiě ér zhī dào xíng fū rén bǐng xìng yú rén qiáng zhǐ zhī chéng shùn gǔ shè yǐ zì bǎo cì zé lán qǔ cái huò wèi zì dé jiā xià yī yīng dà xiǎo shì wù jù yóu gǔ shè bǎi bù

凤姐儿知道邢夫人禀性愚亻强，只知承顺贾赦以自保，次则婪取财货为自得，家下一应大小事务，俱由贾赦摆布。

fán chū rù yín qián shì wù yī jīng tā shǒu biàn kè sè yì cháng yǐ gǔ shè làng fèi wèi míng xū de wǒ jiù zhōng jiǎn shěng fāng kě cháng bǔ ér nǚ nú pú yī rén bù kào yī yán bù tīng de

凡出入银钱事务，一经他手，便克啬异常，以贾赦浪费为名，“须得我就中俭省，方可偿补”，儿女奴仆，一人不靠，一言不听的。

rú jīn yòu tīng xíng fū rén rú cǐ de huà biàn zhī tā yòu nòng zuǒ xìng quàn liǎo bù zhōng yòng lián máng péi xiào shuō dào tài tài zhè huà shuō de jí shì

如今又听邢夫人如此的话，便知他又弄左性，劝了不中用，连忙陪笑说道：“太太这话说的极是。

wǒ néng huó le duō dà zhī dào shén me qīng zhòng

我能活了多大，知道什么轻重？

xiǎng lái fù mǔ gēn qián bié shuō yí gè yā tou jiù shì nà me dà de huó bǎo bèi bù gěi lǎo yé gěi shuí

想来父母跟前，别说一个丫头，就是那么大的活宝贝，不给老爷给谁？

bèi dì lǐ de huà nà lǐ xìn de

背地里的话那里信得？

wǒ jìng shì gè dāi zi

我竟是个呆子。

liǎn èr yé huò yǒu rì dé le bú shì lǎo yé tài tài hèn de nà yàng hèn bù dé lì kè ná lái yī xià zǐ dǎ sǐ jí zhì jiàn le miàn yě bà le yī jiù ná zhe lǎo yé tài tài xīn ài de dōng xī shǎng tā

琏二爷或有日得了不是，老爷太太恨的那样，恨不得立刻拿来一下子打死，及至见了面，也罢了，依旧拿着老爷太太心爱的东西赏他。

rú jīn lǎo tài tài dài lǎo yé zì rán yě shì nà yàng le

如今老太太待老爷，自然也是那样了。

yī wǒ shuō lǎo tài tài jīn ér xǐ huan yào tǎo jīn ér jiù tǎo qù

依我说，老太太今儿喜欢，要讨今儿就讨去。

wǒ xiān guò qù hōng zhe lǎo tài tài fā xiào děng tài tài guò qù le wǒ dā shàn zhe zǒu kāi bǎ wū zi lǐ de rén wǒ yě dài kāi tài tài hǎo hé lǎo tài tài shuō de

我先过去哄着老太太发笑，等太太过去了，我搭讪着走开，把屋子里的人我也带开，太太好和老太太说的。

gěi le gèng hǎo bù gěi yě méi fáng ài zhòng rén yě bù zhī dào

给了更好，不给也没妨碍，众人也不知道。

xíng fū rén jiàn tā zhè bān shuō biàn yòu xǐ huan qǐ lái yòu gào sù tā dào wǒ de zhǔ yì xiān bù hé lǎo tài tài yào

”邢夫人见他这般说，便又喜欢起来，又告诉他道：“我的主意先不和老太太要。

lǎo tài tài yào shuō bù gěi zhè shì biàn sǐ le

老太太要说不给，这事便死了。

wǒ xīn lǐ xiǎng zhe xiān qiāo qiāo de hé yuān yāng shuō

我心里想着先悄悄的和鸳鸯说。

tā suī hài sào wǒ xì xì de gào sù le tā tā zì rán bù yán yǔ jiù tuǒ le

他虽害臊，我细细的告诉了他，他自然不言语，就妥了。

nà shí zài hé lǎo tài tài shuō lǎo tài tài suī bù yī gé bú zhù tā yuàn yì cháng yán rén qù bù zhōng liú zì rán zhè jiù tuǒ le

那时再和老太太说，老太太虽不依，搁不住他愿意，常言‘人去不中留’，自然这就妥了。

fèng jiě ér xiào dào dào dǐ shì tài tài yǒu zhì móu zhè shì qiān tuǒ wàn tuǒ de

”凤姐儿笑道：“到底是太太有智谋，这是千妥万妥的。

bié shuō shì yuān yāng píng tā shì shuí nà yí gè bù xiǎng bā gāo wàng shàng bù xiǎng chū tóu de

别说是鸳鸯，凭他是谁，那一个不想巴高望上，不想出头的？

zhè bàn ge zhǔ zi bù zuò dào yuàn yì zuò gè yā tou jiāng lái pèi gè xiǎo zi jiù wán le

这半个主子不做，倒愿意做个丫头，将来配个小子就完了。

xíng fū rén xiào dào zhèng shì zhè gè huà le

”邢夫人笑道：“正是这个话了。

bié shuō yuān yāng jiù shì nèi xiē zhí shì de dà yā tou shuí bù yuàn yì zhè yàng ne

别说鸳鸯，就是那些执事的大丫头，谁不愿意这样呢。

nǐ xiān guò qù bié lù yì diǎn fēng shēng wǒ chī le wǎn fàn jiù guò lái

你先过去，别露一点风声，我吃了晚饭就过来。

fèng jiě ér àn xiǎng yuān yāng sù xí shì gè kě wù de suī rú cǐ shuō bǎo bù yán tā jiù yuàn yì

凤姐儿暗想：“鸳鸯素习是个可恶的，虽如此说，保不严他就愿意。

wǒ xiān guò qù le tài tài hòu guò qù ruò tā yī le biàn méi huà shuō tǎng huò bù yī tài tài shì duō yí de rén zhǐ pà jiù yí wǒ zǒu le fēng shēng shǐ tā ná qiāng zuò shì de

我先过去了，太太后过去，若他依了便没话说，倘或不依，太太是多疑的人，只怕就疑我走了风声，使他拿腔作势的。

nà shí tài tài yòu jiàn le yīng le wǒ de huà xiū nǎo biàn chéng nù ná wǒ chū qǐ qì lái dào méi yì sī

那时太太又见了应了我的话，羞恼变成怒，拿我出起气来，倒没意思。

bù rú tóng zhe yī qí guò qù le tā yī yě bà bù yī yě bà jiù yí bú dào wǒ shēn shàng le

不如同着一齐过去了，他依也罢，不依也罢，就疑不到我身上了。

xiǎng bì yīn xiào dào fāng cái lín lái jiù mǔ nà biān sòng le liǎng lóng zi ān chún wǒ fēn fù tā men zhà le yuán yào gǎn tài tài wǎn fàn shàng sòng guò lái de

”想毕，因笑道：“方才临来，舅母那边送了两笼子鹌鹑，我吩咐他们炸了，原要赶太太晚饭上送过来的。

wǒ cái jìn dà mén shí jiàn xiǎo zi men tái chē shuō tài tài de chē bá le fèng ná qù shōu shí qù le

我才进大门时，见小子们抬车，说太太的车拔了缝，拿去收拾去了。

bù rú zhè huì zǐ zuò le wǒ de chē yī qí guò qù dǎo hǎo

不如这会子坐了我的车一齐过去倒好。

xíng fū rén tīng le biàn mìng rén lái huàn yī fú

”邢夫人听了，便命人来换衣服。

fèng jie máng zhe fú shì le yī huí niáng ér liǎng gè zuò chē guò lái

凤姐忙着伏侍了一回，娘儿两个坐车过来。

fèng jiě ér yòu shuō dào tài tài guò lǎo tài tài nà lǐ qù wǒ ruò gēn le qù lǎo tài tài ruò wèn qǐ wǒ guò qù zuò shén me de dào bù hǎo

凤姐儿又说道：“太太过老太太那里去，我若跟了去，老太太若问起我过去作什么的，倒不好。

bù rú tài tài xiān qù wǒ tuō le yī shang zài lái

不如太太先去，我脱了衣裳再来。

xíng fū rén tīng le yǒu lǐ biàn zì wǎng gǔ mǔ chù hé gǔ mǔ shuō le yī huí xián huà biàn chū lái jiǎ tuō wǎng wáng fū rén fáng lǐ qù cóng hòu mén chū qù dǎ yuān yāng de wò fáng qián guò

邢夫人听了有理，便自往贾母处，和贾母说了一回闲话，便出来假托往王夫人房里去，从后门出去，打鸳鸯的卧房前过。

zhī jiàn yuān yāng zhèng rán zuò zài nà lǐ zuò zhēn xiàn jiàn le xíng fū rén máng zhàn qǐ lái

只见鸳鸯正然坐在那里做针线，见了邢夫人，忙站起来。

xíng fū rén xiào dào zuò shí mǒ ne

邢夫人笑道：“做什么呢？

wǒ qiáo qiáo nǐ zā de huā ér yuè fā hǎo le

我瞧瞧，你紥的花儿越发好了。

yī miàn shuō yī miàn biàn jiē tā shǒu nèi de zhēn xiàn qiáo le yī qiáo zhǐ guǎn zàn hǎo

”一面说，一面便接他手内的针线瞧了一瞧，只管赞好。

fàng xià zhēn xiàn yòu hún shēn dǎ liang

放下针线，又浑身打量。

zhī jiàn tā chuān zhe bàn xīn de ǒu hé sè de líng ǎo qīng duàn qiā yá bèi xīn xià miàn shuǐ lǜ qún zi

只见他穿着半新的藕合色的绫袄，青缎掐牙背心，下面水绿裙子。

fēng yāo xuē bèi yā dàn liǎn miàn wū yóu tóu fà gāo gāo de bí zi liǎng biān sāi shàng wēi wēi de jǐ diǎn què bān

蜂腰削背，鸭蛋脸面，乌油头发，高高的鼻子，两边腮上微微的几点雀斑。

yuān yāng jiàn zhè bān kàn tā zì jǐ dào bù hǎo yì sī qǐ lái xīn lǐ biàn jué chà yì yīn xiào wèn dào tài tài zhè huì zǐ bù zǎo bù wǎn de guò lái zuò shí mǒ

鸳鸯见这般看他，自己倒不好意思起来，心里便觉诧异，因笑问道：“太太，这会子不早不晚的，过来做什么？

xíng fū rén shǐ gè yǎn sè r gēn de rén tuì chū

”邢夫人使个眼色儿，跟的人退出。

xíng fū rén biàn zuò xià lā zhe yuān yāng de shǒu xiào dào wǒ tè lái gěi nǐ dào xǐ lái le

邢夫人便坐下，拉着鸳鸯的手笑道：“我特来给你道喜来了。

yuān yāng tīng le xīn zhōng yǐ cāi zháo sān fēn bù jué hóng le liǎn dī le tóu bù fā yī yán

”鸳鸯听了，心中已猜着三分，不觉红了脸，低了头不发一言。

tīng xíng fū rén dào nǐ zhī dào nǐ lǎo ye gēn qián jìng méi yǒu gè kě kào de rén xīn lǐ zài yào mǎi yí gè yòu pà nèi xiē rén yá zǐ jiā chū lái de bù gān bù jìng yě bù zhī dào máo bìng r mǎi le lái jiā sān rì liǎng rì yòu yào cào guǐ diào hóu de

听邢夫人道：“你知道你老爷跟前竟没有个可靠的人，心里再要买一个，又怕那些人牙子家出来的不干不净，也不知道毛病儿，买了来家，三日两日，又要肏鬼吊猴的。

yīn mǎn fǔ lǐ yào tiāo yí gè jiā shēng nǚ ér shōu le yòu méi gè hǎo de bú shì mú yàng r bù hǎo jiù shì xìng zi bù hǎo yǒu le zhè gè hǎo chù méi le nà gè hǎo chù

因满府里要挑一个家生女儿收了，又没个好的：不是模样儿不好，就是性子不好，有了这个好处，没了那个好处。

yīn cǐ lěng yǎn xuǎn le bàn nián zhèi xiē nǚ hái zi lǐ tou jiù zhǐ nǐ shì gè jiān er mú yàng r xíng shì zuò rén wēn róu kě kào yī gài shì qí quán de

因此冷眼选了半年，这些女孩子里头，就只你是个尖儿，模样儿，行事作人，温柔可靠，一概是齐全的。

yì sī yào hé lǎo tài tài tǎo le nǐ qù shōu zài wū lǐ

意思要和老太太讨了你去，收在屋里。

nǐ bǐ bù dé wài tou xīn mǎi de nǐ zhè yī jìn qù le jìn mén jiù kāi le liǎn jiù fēng nǐ yí niáng yòu tǐ miàn yòu zūn guì

你比不得外头新买的，你这一进去了，进门就开了脸，就封你姨娘，又体面，又尊贵。

nǐ yòu shì gè yào qiáng de rén sú huà shuō de jīn zi zhōng de jīn zi huàn shéi zhī jìng bèi lǎo yé kàn zhòng le nǐ

你又是个要强的人，俗话说的，‘金子终得金子换’，谁知竟被老爷看重了你。

rú jīn zhè yī lái nǐ kě suì le sù rì zhì dà xīn gāo de yuàn le yě dǔ yī dǔ nèi xiē xián nǐ de rén de zuǐ

如今这一来，你可遂了素日志大心高的愿了，也堵一堵那些嫌你的人的嘴。

gēn le wǒ huí lǎo tài tài qù

跟了我回老太太去！

shuō zhe lā le tā de shǒu jiù yào zǒu

”说着拉了他的手就要走。

yuān yāng hóng le liǎn duó shǒu bù xíng

鸳鸯红了脸，夺手不行。

xíng fū rén zhī tā hài sào yīn yòu shuō dào zhè yǒu shén me sāo chù

邢夫人知他害臊，因又说道：“这有什么臊处？

nǐ yòu bú yòng shuō huà zhǐ gēn zhe wǒ jiù shì le

你又不用说话，只跟着我就是了。

yuān yāng zhǐ dī le tóu bù dòng shēn

”鸳鸯只低了头不动身。

xíng fū rén jiàn tā zhè bān biàn yòu shuō dào nán dào nǐ bù yuàn yì bù chéng

邢夫人见他这般，便又说道：“难道你不愿意不成？

ruò guǒ rán bù yuàn yì kě zhēn shì gè shǎ yā tou le

若果然不愿意，可真是个傻丫头了。

fàng zhe zhǔ zi nǎi nai bù zuò dào yuàn yì zuò yā tou

放着主子奶奶不作，倒愿意作丫头！

sān nián èr nián bù guò pèi shàng ge xiǎo zi hái shì nú cái

三年二年，不过配上个小子，还是奴才。

nǐ gēn le wǒ men qù nǐ zhī dào wǒ de xìng zi yòu hǎo yòu bú shì nà bù róng rén de rén

你跟了我们去，你知道我的性子又好，又不是那不容人的人。

lǎo yé dài nǐ men yòu hǎo

老爷待你们又好。

guò yī nián bàn zǎi shēng xià gè yī nán bàn nǚ nǐ jiù hé wǒ bìng jiān le

过一年半载，生下个一男半女，你就和我并肩了。

jiā lǐ rén nǐ yào shǐ huàn shuí shuí hái bù dòng

家里人你要使唤谁，谁还不动？

xiàn chéng zhǔ zi bù zuò qù cuò guò zhè gè jī huì hòu huǐ jiù chí le

现成主子不做去，错过这个机会，后悔就迟了。

yuān yāng zhǐ guǎn dī le tóu réng shì bù yǔ

”鸳鸯只管低了头，仍是不语。

xíng fū rén yòu dào nǐ zhè mǒ gè xiǎng kuài rén zěn me yòu zhè yàng jī zhān qǐ lái

邢夫人又道：“你这么个响快人，怎么又这样积粘起来？

yǒu shén me bù chēng xīn zhī chù zhǐ guǎn shuō yǔ wǒ wǒ guǎn nǐ suì xīn rú yì jiù shì le

有什么不称心之处，只管说与我，我管你遂心如意就是了。

yuān yāng réng bù yǔ

”鸳鸯仍不语。

xíng fū rén yòu xiào dào xiǎng bì nǐ yǒu lǎo zi niáng nǐ zì jǐ bù kěn shuō huà pà sào

邢夫人又笑道：“想必你有老子娘，你自己不肯说话，怕臊。

nǐ děng tā men wèn nǐ zhè yě shì lǐ

你等他们问你，这也是理。

ràng wǒ wèn tā men qù jiào tā men lái wèn nǐ yǒu huà zhǐ guǎn gào sù tā men

让我问他们去，叫他们来问你，有话只管告诉他们。

shuō bì biàn wǎng fèng jiě ér fáng zhōng lái

”说毕，便往凤姐儿房中来。

fèng jiě ér zǎo huàn le yī fú yīn fáng nèi wú rén biàn jiāng cǐ huà gào sù le píng r

凤姐儿早换了衣服，因房内无人，便将此话告诉了平儿。

píng r yě yáo tóu xiào dào jù wǒ kàn cǐ shì wèi bì tuǒ

平儿也摇头笑道：“据我看，此事未必妥。

píng cháng wǒ men bēi zhe rén shuō qǐ huà lái tīng tā nà zhǔ yì wèi bì shì kěn de

平常我们背着人说起话来，听他那主意，未必是肯的。

yě zhǐ shuō zhe qiáo bà le

也只说着瞧罢了。

fèng jiě ér dào tài tài bì lái zhè wū lǐ shāng yì

”凤姐儿道：“太太必来这屋里商议。

yī le hái kě ruò bù yī bái tǎo gè sāo dāng zhe nǐ men qǐ bù liǎn shàng bù hǎo kàn

依了还可，若不依，白讨个臊，当着你们，岂不脸上不好看。

nǐ shuō gěi tā men zhà ān chún zài yǒu shén me pèi jǐ yàng yù bèi chī fàn

你说给他们炸鹌鹑，再有什么配几样，预备吃饭。

nǐ qiě bié chù guàng guang qù gū liang zhe qù le zài lái

你且别处逛逛去，估量着去了再来。

píng r tīng shuō zhào yàng chuán gěi pó zǐ men biàn xiāo yáo zì zài de wǎng yuán zǐ lǐ lái

”平儿听说，照样传给婆子们，便逍遥自在的往园子里来。

zhè lǐ yuān yāng jiàn xíng fū rén qù le bì zài fèng jiě ér fáng lǐ shāng yì qù le bì dìng yǒu rén lái wèn tā de bù rú duǒ le zhè lǐ yīn zhǎo le hǔ pò shuō dào lǎo tài tài yào wèn wǒ zhǐ shuō wǒ bìng le méi chī zǎo fàn wǎng yuán zǐ lǐ guàng guang jiù lái

这里鸳鸯见邢夫人去了，必在凤姐儿房里商议去了，必定有人来问他的，不如躲了这里，因找了琥珀说道：“老太太要问我，只说我病了，没吃早饭，往园子里逛逛就来。

hǔ pò dā yìng le

”琥珀答应了。

yuān yāng yě wǎng yuán zǐ lǐ lái gè chù yóu wán bù xiǎng zhèng yù jiàn píng r

鸳鸯也往园子里来，各处游玩，不想正遇见平儿。

píng r yīn jiàn wú rén biàn xiào dào xīn yí niáng lái le

平儿因见无人，便笑道：“新姨娘来了！

yuān yāng tīng le biàn hóng le liǎn shuō dào guài dào nǐ men chuàn tōng yī qì lái suàn jì wǒ

”鸳鸯听了，便红了脸，说道：“怪道你们串通一气来算计我！

děng zhe wǒ hé nǐ zhǔ zi nào qù jiù shì le

等着我和你主子闹去就是了。

píng r tīng le zì huǐ shī yán biàn lā tā dào fēng shù dǐ xià zuò zài yí kuài shí shàng yuè xìng bǎ fāng cái fèng jie guò qù huí lái suǒ yǒu de xíng jǐng yán cí shǐ mò yuán yóu gào sù yǔ tā

”平儿听了，自悔失言，便拉他到枫树底下，坐在一块石上，越性把方才凤姐过去回来所有的形景言词始末原由告诉与他。

yuān yāng hóng le liǎn

鸳鸯红了脸，

xiàng píng r lěng xiào dào zhè shì zán men hǎo

向平儿冷笑道：“这是咱们好，

bǐ rú xí rén hǔ pò sù yún zǐ juān cǎi xiá yù chuàn r shè yuè cuì mò

比如袭人、琥珀、素云、紫鹃、彩霞、玉钏儿、麝月、翠墨，

gēn le shǐ gū niáng qù de cuì lǚ

跟了史姑娘去的翠缕，

sǐ le de kě rén hé jīn chuàn

死了的可人和金钏，

qù le de qiàn xuě

去了的茜雪，

lián shàng nǐ wǒ

连上你我，

zhè shí lái gè rén

这十来个人，

cóng xiǎo r shén me huà r bù shuō

从小儿什么话儿不说？

shén me shì r bù zuò

什么事儿不作？

zhè rú jīn yīn dōu dà le gè zì gàn gè zì de qù le rán wǒ xīn lǐ réng shì zhào jiù yǒu huà yǒu shì bìng bù mán nǐ men

这如今因都大了，各自干各自的去了，然我心里仍是照旧，有话有事，并不瞒你们。

zhè huà wǒ qiě fàng zài nǐ xīn lǐ qiě bié hé èr nǎi nǎi shuō bié shuō dà lǎo yé yào wǒ zuò xiǎo lǎo pó jiù shì tài tài zhè huì zǐ sǐ le tā sān méi liù pìn de qǔ wǒ qù zuò dà lǎo pó wǒ yě bù néng qù

这话我且放在你心里，且别和二奶奶说：别说大老爷要我做小老婆，就是太太这会子死了，他三媒六聘的娶我去作大老婆，我也不能去。

píng r fāng yù xiào dá zhǐ tīng shān shí bèi hòu hā hā de xiào dào hǎo gè méi liǎn de yā tou kuī nǐ bù pà yá chěn

平儿方欲笑答，只听山石背后哈哈的笑道：“好个没脸的丫头，亏你不怕牙碜。

èr rén tīng liǎo bù miǎn chī le yī jīng máng qǐ shēn xiàng shān shí bèi hòu zhǎo xún bú shì bié rén què shì xí rén xiào zhe zǒu le chū lái wèn shén me shì qíng

”二人听了不免吃了一惊，忙起身向山石背后找寻，不是别人，却是袭人笑着走了出来问：“什么事情？

gào sù wǒ

告诉我。

shuō zhe sān rén zuò zài shí shàng

”说着，三人坐在石上。

píng r yòu bǎ fāng cái de huà shuō yǔ xí rén tīng dào zhēn zhēn zhè huà lùn lǐ bù gāi wǒ men shuō zhè gè dà lǎo yé tài hào sè le lüè píng tóu zhèng liǎn de tā jiù bù fàng shǒu le

平儿又把方才的话说与袭人听道：“真真这话论理不该我们说，这个大老爷太好色了，略平头正脸的，他就不放手了。

píng r dào nǐ jì bù yuàn yì wǒ jiào nǐ gè fǎ zǐ bù yòng fèi shì jiù wán le

”平儿道：“你既不愿意，我教你个法子，不用费事就完了。

yuān yāng dào shén me fǎ zǐ

”鸳鸯道：“什么法子？

nǐ shuō lái wǒ tīng

你说来我听。

píng r xiào dào nǐ zhǐ hé lǎo tài tài shuō jiù shuō yǐ jīng gěi le liǎn èr yé le dà lǎo yé jiù bù hǎo yào le

”平儿笑道：“你只和老太太说，就说已经给了琏二爷了，大老爷就不好要了。

yuān yāng cuì dào shén me dōng xī

”鸳鸯啐道：“什么东西！

nǐ hái shuō ne

你还说呢！

qián ér nǐ zhǔ zi bú shì zhè me hùn shuō de

前儿你主子不是这么混说的？

shéi zhī yīng dào jīn ér le

谁知应到今儿了！

xí rén xiào dào tā men liǎng gè dōu bù yuàn yì wǒ jiù hé lǎo tài tài shuō jiào lǎo tài tài shuō bǎ nǐ yǐ jīng xǔ le bǎo yù le dà lǎo yé yě jiù sǐ le xīn le

”袭人笑道：“他们两个都不愿意，我就和老太太说，叫老太太说把你已经许了宝玉了，大老爷也就死了心了。

yuān yāng yòu shì qì yòu shì sāo yòu shì jí yīn mà dào liǎng gè tí zi bù dé hǎo sǐ de

”鸳鸯又是气，又是臊，又是急，因骂道：“两个蹄子不得好死的！

rén jiā yǒu wéi nán de shì ná zhe nǐ men dāng zhèng jīng rén gào sù nǐ men yǔ wǒ pái jiě pái jiě nǐ men dǎo tì huàn zhe qǔ xiào r

人家有为难的事，拿着你们当正经人，告诉你们与我排解排解，你们倒替换着取笑儿。

nǐ men zì wèi dōu yǒu le jié guǒ le jiāng lái dōu shì zuò yí niáng de

你们自为都有了结果了，将来都是做姨娘的。

jù wǒ kàn tiān xià de shì wèi bì dōu suì xīn rú yì

据我看，天下的事未必都遂心如意。

nǐ men qiě shōu zhe xiē ér bié tè lè guò le tou er

你们且收着些儿，别忒乐过了头儿！

èr rén jiàn tā jí le máng péi xiào yāng gào dào hǎo jiě jie bié duō xīn zán men cóng xiǎo r dōu shì qīn zǐ mèi yì bān bù guò wú rén chù ǒu rán qǔ gè xiào r

”二人见他急了，忙陪笑央告道：“好姐姐，别多心，咱们从小儿都是亲姊妹一般，不过无人处偶然取个笑儿。

nǐ de zhǔ yì gào sù wǒ men zhī dào yě hǎo fàng xīn

你的主意告诉我们知道，也好放心。

yuān yāng dào shén me zhǔ yì

”鸳鸯道：“什么主意！

wǒ zhǐ bù qù jiù wán le

我只不去就完了。

píng r yáo tóu dào nǐ bù qù wèi bì de gān xiū

”平儿摇头道：“你不去未必得干休。

dà lǎo yé de xìng zi nǐ shì zhī dào de

大老爷的性子你是知道的。

suī rán nǐ shì lǎo tài tài fáng lǐ de rén cǐ kè bù gǎn bǎ nǐ zěn me yàng jiāng lái nán dào nǐ gēn lǎo tài tài yī bèi zi bù chéng

虽然你是老太太房里的人，此刻不敢把你怎么样，将来难道你跟老太太一辈子不成？

yě yào chū qù de

也要出去的。

nà shí là le tā de shǒu dào bù hǎo le

那时落了他的手，倒不好了。

yuān yāng lěng xiào dào lǎo tài tài zài yī rì wǒ yī rì bù lí zhè lǐ ruò shì lǎo tài tài guī xī qù le tā héng shù hái yǒu sān nián de xiào ne méi gè niang cái sǐ le tā xiān nà xiǎo lǎo pó de

”鸳鸯冷笑道：“老太太在一日，我一日不离这里，若是老太太归西去了，他横竖还有三年的孝呢，没个娘才死了他先纳小老婆的！

děng guò sān nián zhī dào yòu shì zěn me gè guāng jǐng nà shí zài shuō

等过三年，知道又是怎么个光景，那时再说。

zòng dào le zhì jí wéi nán wǒ jiǎn le tóu fà zuò gū zǐ qù bù rán hái yǒu yī sǐ

纵到了至急为难，我剪了头发作姑子去，不然，还有一死。

yī bèi zi bù jià nán rén yòu zěn me yàng

一辈子不嫁男人，又怎么样？

lè de gān jìng ne

乐得干净呢！

píng r xí rén xiào dào zhēn zhè tí zi méi le liǎn yuè fā xìn kǒu r dōu shuō chū lái le

”平儿袭人笑道：“真这蹄子没了脸，越发信口儿都说出来了。

yuān yāng dào shì dào rú cǐ sāo yī huì zěn me yàng

”鸳鸯道：“事到如此，臊一会怎么样！

nǐ men bù xìn màn màn de kàn zhe jiù shì le

你们不信，慢慢的看着就是了。

tài tài cái shuō le zhǎo wǒ lǎo zi niáng qù

太太才说了，找我老子娘去。

wǒ kàn tā nán jīng zhǎo qù

我看他南京找去！

píng r dào nǐ de fù mǔ dōu zài nán jīng kàn fáng zi méi shàng lái zhōng jiǔ yě xún dì zhe

”平儿道：“你的父母都在南京看房子，没上来，终久也寻的着。

xiàn zài hái yǒu nǐ gē ge sǎo zi zài zhè lǐ

现在还有你哥哥嫂子在这里。

kě xī nǐ shì zhè lǐ de jiā shēng nǚ ér bù rú wǒ men liǎng gè rén shì dān zài zhè lǐ

可惜你是这里的家生女儿，不如我们两个人是单在这里。

yuān yāng dào jiā shēng nǚ ér zěn me yàng

”鸳鸯道：“家生女儿怎么样？

niú bù chī shuǐ qiáng àn tóu

‘牛不吃水强按头’？

wǒ bù yuàn yì nán dào shā wǒ de lǎo zi niáng bù chéng

我不愿意，难道杀我的老子娘不成？

zhèng shuō zhe zhī jiàn tā sǎo zi cóng nà biān zǒu lái

正说着，只见他嫂子从那边走来。

xí rén dào dāng shí zhǎo bu zháo nǐ de diē niáng yí dìng hé nǐ sǎo zi shuō le

袭人道：“当时找不着你的爹娘，一定和你嫂子说了。

yuān yāng dào zhè gè chāng fù zhuān guǎn shì gè jiǔ guó fàn luò tuó de tīng le zhè huà tā yǒu gè bù fèng cheng qù de

”鸳鸯道：“这个娼妇专管是个‘九国贩骆驼的’，听了这话，他有个不奉承去的！

shuō huà zhī jiān yǐ lái dào gēn qián

”说话之间，已来到跟前。

tā sǎo zi xiào dào nà lǐ méi zhǎo dào gū niáng pǎo le zhè lǐ lái

他嫂子笑道：“那里没找到，姑娘跑了这里来！

nǐ gēn le wǒ lái wǒ hé nǐ shuō huà

你跟了我来，我和你说话。

píng r xí rén dōu máng ràng zuò

”平儿袭人都忙让坐。

tā sǎo zi shuō gū niáng men qǐng zuò wǒ zhǎo wǒ men gū niáng shuō jù huà

他嫂子说：“姑娘们请坐，我找我们姑娘说句话。

xí rén píng r dōu zhuāng bù zhī dào xiào dào shén me huà zhè yàng máng

”袭人平儿都装不知道，笑道：“什么话这样忙？

wǒ men zhè lǐ cāi mèi ér yíng shǒu pī zi dǎ ne děng cāi le zhè gè zài qù

我们这里猜谜儿赢手批子打呢，等猜了这个再去。

yuān yāng dào shén me huà

”鸳鸯道：“什么话？

nǐ shuō ba

你说罢。

tā sǎo zi xiào dào nǐ gēn wǒ lái dào nà lǐ wǒ gào sù nǐ héng shù yǒu hǎo huà r

”他嫂子笑道：“你跟我来，到那里我告诉你，横竖有好话儿。

yuān yāng dào kě shì dà tài tài hé nǐ shuō de nà huà

”鸳鸯道：“可是大太太和你说的那话？

tā sǎo zi xiào dào gū niáng jì zhī dào hái nài hé wǒ

”他嫂子笑道：“姑娘既知道，还奈何我！

kuài lái wǒ xì xì de gào sù nǐ kě shì tiān dà de xǐ shì

快来，我细细的告诉你，可是天大的喜事。

yuān yāng tīng shuō lì qǐ shēn lái zhào tā sǎo zi liǎn shàng xià sǐ jìng cuì le yī kǒu zhǐ zhe tā mà dào nǐ kuài jiā zhe bī zuǐ lí le zhè lǐ hǎo duō zhe ne

”鸳鸯听说，立起身来，照他嫂子脸上下死劲啐了一口，指着他骂道：“你快夹着屄嘴离了这里，好多着呢！

shén me hǎo huà

什么‘好话’！

sòng huī zōng de yīng zhào zi áng de mǎ dōu shì hǎo huà er

宋徽宗的鹰、赵子昂的马，都是好画儿。

shén me xǐ shì

什么‘喜事’！

zhuàng yuán dòu r guàn de jiāng r yòu mǎn shì xǐ shì

状元痘儿灌的浆儿又满是喜事。

guài dào chéng rì jiā xiàn mù rén jiā nǚ ér zuò le xiǎo lǎo pó yī jiā zǐ dōu zhàng zhe tā héng xíng bà dào de yī jiā zǐ dōu chéng le xiǎo lǎo pó le

怪道成日家羡慕人家女儿作了小老婆，一家子都仗着他横行霸道的，一家子都成了小老婆了！

kàn de yǎn rè le yě bǎ wǒ sòng zài huǒ kēng lǐ qù

看的眼热了，也把我送在火坑里去。

wǒ ruò dé liǎn ne nǐ men zài wài tóu héng xíng bà dào zì jǐ jiù fēng zì jǐ shì jiù yé le

我若得脸呢，你们在外头横行霸道，自己就封自己是舅爷了。

wǒ ruò bù dé liǎn bài le shí nǐ men bǎ wàng bā bó zi yī suō shēng sǐ yóu wǒ

我若不得脸败了时，你们把忘八脖子一缩，生死由我。

yī miàn shuō yī miàn kū píng r xí rén lán zhe quàn

”一面说，一面哭，平儿袭人拦着劝。

tā sǎo zi liǎn shàng xià bù lái yīn shuō dào yuàn yì bù yuàn yì nǐ yě hǎo shuō bù fàn zháo qiān sān guà sì de

他嫂子脸上下不来，因说道：“愿意不愿意，你也好说，不犯着牵三挂四的。

sú yǔ shuō dāng zhuó ǎi rén bié shuō duǎn huà

俗语说，‘当着矮人，别说短话’。

gū nǎi nai mà wǒ wǒ bù gǎn hái yán zhè èr wèi gū niáng bìng méi rě zhe nǐ xiǎo lǎo pó zhǎng xiǎo lǎo pó duǎn rén jiā liǎn shàng zěn me guò děi qù

姑奶奶骂我，我不敢还言，这二位姑娘并没惹着你，小老婆长小老婆短，人家脸上怎么过得去？

xí rén píng r máng dào nǐ dào bié zhè mǒ shuō tā yě bìng bù shì shuō wǒ men nǐ dào bié qiān sān guà sì de

”袭人平儿忙道：“你倒别这么说，他也并不是说我们，你倒别牵三挂四的。

nǐ tīng jiàn nà wèi tài tài tài yé men fēng wǒ men zuò xiǎo lǎo pó

你听见那位太太，太爷们封我们做小老婆？

kuàng qiě wǒ men liǎng gè yě méi yǒu diē niáng gē ge xiōng dì zài zhè mén zǐ lǐ zhàng zhe wǒ men héng xíng bà dào de

况且我们两个也没有爹娘哥哥兄弟在这门子里仗着我们横行霸道的。

tā mà de rén zì yǒu tā mà de wǒ men fàn bù zháo duō xīn

他骂的人自有他骂的，我们犯不着多心。

yuān yāng dào tā jiàn wǒ mà le tā tā sāo le méi de gài liǎn yòu ná huà tiǎo suō nǐ men liǎng gè xìng kuī nǐ men liǎng gè míng bái

”鸳鸯道：“他见我骂了他，他臊了，没的盖脸，又拿话挑唆你们两个，幸亏你们两个明白。

yuán shì wǒ jí le yě méi fēn bié chū lái tā jiù tiāo chū zhè gè kòng ér lái

原是我急了，也没分别出来，他就挑出这个空儿来。

tā sǎo zi zì jué méi qù dǔ qì qù le

”他嫂子自觉没趣，赌气去了。

yuān yāng qì de hái mà píng r xí rén quàn tā yī huí fāng cái bà le

鸳鸯气得还骂，平儿袭人劝他一回，方才罢了。

píng r yīn wèn xí rén dào nǐ zài nà lǐ cáng zhe zuò shèn me de

平儿因问袭人道：“你在那里藏着做甚么的？

wǒ men jìng méi kàn jiàn nǐ

我们竟没看见你。

xí rén dào wǒ yīn wèi wǎng sì gū niáng fáng lǐ qiáo wǒ men bǎo èr yé qù de shéi zhī chí le yī bù shuō shì lái jiā lǐ lái le

”袭人道：“我因为往四姑娘房里瞧我们宝二爷去的，谁知迟了一步，说是来家里来了。

wǒ yí huò zěn me bù yù jiàn ne xiǎng yào wǎng lín gū niáng jiā lǐ zhǎo qù yòu yù jiàn tā de rén shuō yě méi qù

我疑惑怎么不遇见呢，想要往林姑娘家里找去，又遇见他的人说也没去。

wǒ zhè lǐ zhèng yí huò shì chū yuán zǐ qù le kě qiǎo nǐ cóng nà lǐ lái le wǒ yī shǎn nǐ yě méi kàn jiàn

我这里正疑惑是出园子去了，可巧你从那里来了，我一闪，你也没看见。

hòu lái tā yòu lái le

后来他又来了。

wǒ cóng zhè shù hòu tou zǒu dào shān zǐ shí hòu wǒ què jiàn nǐ liǎng gè shuō huà lái le shéi zhī nǐ men sì gè yǎn jīng méi jiàn wǒ

我从这树后头走到山子石后，我却见你两个说话来了，谁知你们四个眼睛没见我。

yī yǔ wèi liǎo yòu tīng shēn hòu xiào dào sì gè yǎn jīng méi jiàn nǐ

一语未了，又听身后笑道：“四个眼睛没见你？

nǐ men liù gè yǎn jīng jìng méi jiàn wǒ

你们六个眼睛竟没见我！

sān rén hu le yī tiào huí shēn yī kàn bú shì bié gè zhèng shì bǎo yù zǒu lái

”三人唬了一跳，回身一看，不是别个，正是宝玉走来。

xí rén xiān xiào dào jiào wǒ hǎo zhǎo nǐ nà lǐ lái

袭人先笑道：“叫我好找，你那里来？

bǎo yù xiào dào wǒ cóng sì mèi mei nà lǐ chū lái yíng tóu kàn jiàn nǐ lái le wǒ jiù zhī dào shì zhǎo wǒ qù de wǒ jiù cáng le qǐ lái hōng nǐ

”宝玉笑道：“我从四妹妹那里出来，迎头看见你来了，我就知道是找我去的，我就藏了起来哄你。

kàn nǐ zǒu qiān zhe tóu guò qù le jìn le yuàn zi jiù chū lái le féng rén jiù wèn

看你〈走佥〉着头过去了，进了院子就出来了，逢人就问。

wǒ zài nà lǐ hǎo xiào zhǐ děng nǐ dào le gēn qián hu nǐ yī tiào de hòu lái jiàn nǐ yě cáng cáng duǒ duǒ de wǒ jiù zhī dào yě shì yào hǒng rén le

我在那里好笑，只等你到了跟前唬你一跳的，后来见你也藏藏躲躲的，我就知道也是要哄人了。

wǒ tàn tóu wǎng qián kàn le yī kàn què shì tā liǎng gè suǒ yǐ wǒ jiù rào dào nǐ shēn hòu

我探头往前看了一看，却是他两个，所以我就绕到你身后。

nǐ chū qù wǒ jiù duǒ zài nǐ duǒ de nà lǐ le

你出去，我就躲在你躲的那里了。

píng r xiào dào zán mén zài wǎng hòu zhǎo zhǎo qù zhǐ pà hái zhǎo chū liǎng gè rén lái yě wèi kě zhī

”平儿笑道：“咱门再往后找找去，只怕还找出两个人来也未可知。

bǎo yù xiào dào zhè kě zài méi le

”宝玉笑道：“这可再没了。

yuān yāng yǐ zhī huà jù bèi bǎo yù tīng le zhǐ fú zài shí tou shàng zhuāng shuì

”鸳鸯已知话俱被宝玉听了，只伏在石头上装睡。

bǎo yù tuī tā xiào dào zhè shí tou shàng lěng zán men huí fáng lǐ qù shuì qǐ bù hǎo

宝玉推他笑道：“这石头上冷，咱们回房里去睡，岂不好？

shuō zhe lā qǐ yuān yāng lái yòu máng ràng píng r lái jiā zuò chī chá

”说着拉起鸳鸯来，又忙让平儿来家坐吃茶。

píng r hé xí rén dōu quàn yuān yāng zǒu yuān yāng fāng lì qǐ shēn lái sì rén jìng wǎng yí hóng yuàn lái

平儿和袭人都劝鸳鸯走，鸳鸯方立起身来，四人竟往怡红院来。

bǎo yù jiāng fāng cái de huà jù yǐ tīng jiàn xīn zhōng zì rán bù kuài zhǐ mò mò de wāi zài chuáng shàng rèn tā sān rén zài wài jiān shuō xiào

宝玉将方才的话俱已听见，心中自然不快，只默默的歪在床上，任他三人在外间说笑。

nà biān xíng fū rén yīn wèn fèng jiě ér yuān yāng de fù mǔ fèng jie yīn huí shuō tā diē de míng zì jiào jīn cǎi liǎng kǒu zi dōu zài nán jīng kàn fáng zi cóng bù dà shàng jīng

那边邢夫人因问凤姐儿鸳鸯的父母，凤姐因回说：“他爹的名字叫金彩，两口子都在南京看房子，从不大上京。

tā gē ge jīn wén xiáng xiàn zài shì lǎo tài tài nà biān de mǎi bàn

他哥哥金文翔，现在是老太太那边的买办。

tā sǎo zi yě shì lǎo tài tài nà biān jiāng xǐ de tou er

他嫂子也是老太太那边浆洗的头儿。

xíng fū rén biàn lìng rén jiào le tā sǎo zi jīn wén xiáng xí fù lái xì xì shuō yǔ tā

”邢夫人便令人叫了他嫂子金文翔媳妇来，细细说与他。

jīn jiā xí fù zì shì xǐ huan xīng xìng tou tóu zhǎo yuān yāng zhǐ wàng yī shuō bì tuǒ bù xiǎng bèi yuān yāng qiǎng bái yī dùn yòu bèi xí rén píng r shuō le jǐ jù xiū nǎo huí lái biàn duì xíng fū rén shuō bù zhōng yòng tā dào mà le wǒ yī chǎng

金家媳妇自是喜欢，兴兴头头找鸳鸯，只望一说必妥，不想被鸳鸯抢白一顿，又被袭人平儿说了几句，羞恼回来，便对邢夫人说：“不中用，他倒骂了我一场。

yīn fèng jiě ér zài páng bù gǎn tí píng r zhǐ shuō xí rén yě bāng zhe tā qiǎng bái wǒ yě shuō le xǔ duō bù zhī hǎo dǎi de huà huí bù dé zhǔ zi de

”因凤姐儿在旁，不敢提平儿，只说：“袭人也帮着他抢白我，也说了许多不知好歹的话，回不得主子的。

tài tài hé lǎo yé shāng yì zài mǎi ba

太太和老爷商议再买罢。

liàng nà xiǎo tí zi yě méi yǒu zhè me dà fú wǒ men yě méi yǒu zhè me dà zào huà

谅那小蹄子也没有这么大福，我们也没有这么大造化。

xíng fū rén tīng le yīn shuō dào yòu yǔ xí rén shén me xiāng gān

”邢夫人听了，因说道：“又与袭人什么相干？

tā men rú hé zhī dào de

他们如何知道的？

yòu wèn hái yǒu shuí zài gēn qián

”又问：“还有谁在跟前？

jīn jiā de dào hái yǒu píng gū niáng

”金家的道：“还有平姑娘。

fèng jiě ér máng dào nǐ bù gāi ná zuǐ ba zi dǎ tā huí lái

”凤姐儿忙道：“你不该拿嘴巴子打他回来？

wǒ yī chū le mén tā jiù guàng qù le huí jiā lái lián yí gè yǐng er yě mō bù zháo tā

我一出了门，他就逛去了，回家来连一个影儿也摸不着他！

tā bì dìng yě bāng zhe shuō shí mǒ ne

他必定也帮着说什么呢！

jīn jiā de dào píng gū niáng méi zài gēn qián yuǎn yuǎn de kàn zhe dào xiàng shì tā kě yě bù zhēn qiè bù guò shì wǒ bái cǔn duó

”金家的道：“平姑娘没在跟前，远远的看着倒像是他，可也不真切，不过是我白忖度。

fèng jie biàn mìng rén qù kuài dǎ le tā lái gào sù tā wǒ lái jiā le tài tài yě zài zhè lǐ qǐng tā lái bāng gè máng r

”凤姐便命人去：“快打了他来，告诉他我来家了，太太也在这里，请他来帮个忙儿。

fēng r máng shàng lái huí dào lín gū niáng dǎ fā le rén xià qǐng zì qǐng le sān sì cì tā cái qù le

”丰儿忙上来回道：“林姑娘打发了人下请字请了三四次，他才去了。

nǎi nai yī jìn mén wǒ jiù jiào tā qù de

奶奶一进门我就叫他去的。

lín gū niáng shuō gào sù nǐ nǎi nai wǒ fán tā yǒu shì ne

林姑娘说：‘告诉你奶奶，我烦他有事呢。

fèng jiě ér tīng le fāng ba gù yì de hái shuō tiān tiān fán tā yǒu xiē shén me shì

’”凤姐儿听了方罢，故意的还说“天天烦他，有些什么事！

xíng fū rén wú jì chī le fàn huí jiā wǎn jiān gào sù le gǔ shè

邢夫人无计，吃了饭回家，晚间告诉了贾赦。

gǔ shè xiǎng le yī xiǎng jí kè jiào gǔ liǎn lái shuō nán jīng de fáng zi hái yǒu rén kàn zhe bù zhǐ yī jiā jí kè jiào shàng jīn cǎi lái

贾赦想了一想，即刻叫贾琏来说：“南京的房子还有人看着，不止一家，即刻叫上金彩来。

gǔ liǎn huí dào shàng cì nán jīng xìn lái jīn cǎi yǐ jīng dé le tán mí xīn qiào nà biān lián guān cái yín zi dōu shǎng le bù zhī rú jīn shì sǐ shì huó biàn shì huó zhe rén shì bù zhī jiào lái yě wú yòng

”贾琏回道：“上次南京信来，金彩已经得了痰迷心窍，那边连棺材银子都赏了，不知如今是死是活，便是活着，人事不知，叫来也无用。

tā lǎo pó zǐ yòu shì gè lóng zi

他老婆子又是个聋子。

gǔ shè tīng le hē le yī shēng yòu mà xià liú qiú nǎng de piān nǐ zhè me zhī dào hái bù lí le wǒ zhè lǐ

”贾赦听了，喝了一声，又骂：“下流囚攮的，偏你这么知道，还不离了我这里！

hu de gǔ liǎn tuì chū yī shí yòu jiào chuán jīn wén xiáng

”唬得贾琏退出，一时又叫传金文翔。

gǔ liǎn zài wài shū fáng cì hou zhe yòu bù gǎn jiā qù yòu bù gǎn jiàn tā fù qīn zhǐ de tīng zhe

贾琏在外书房伺候着，又不敢家去，又不敢见他父亲，只得听着。

yī shí jīn wén xiáng lái le xiǎo yāo r men zhí dài rù èr mén lǐ qù gé le wǔ liù dùn fàn de gōng fū cái chū lái qù le

一时金文翔来了，小幺儿们直带入二门里去，隔了五六顿饭的工夫才出来去了。

gǔ liǎn zàn qiě bù gǎn dǎ tīng gé le yī huì yòu dǎ tīng gǔ shè shuì le fāng cái guò lái

贾琏暂且不敢打听，隔了一会，又打听贾赦睡了，方才过来。

zhì wǎn jiān fèng jiě ér gào sù tā fāng cái míng bái

至晚间凤姐儿告诉他，方才明白。

yuān yāng yī yè méi shuì zhì cì rì tā gē ge huí gǔ mǔ jiē tā jiā qù guàng guang gǔ mǔ yǔn le mìng tā chū qù

鸳鸯一夜没睡，至次日，他哥哥回贾母接他家去逛逛，贾母允了，命他出去。

yuān yāng yì yù bù qù yòu pà gǔ mǔ yí xīn zhǐ de miǎn qiǎng chū lái

鸳鸯意欲不去，又怕贾母疑心，只得勉强出来。

tā gē ge zhǐ de jiāng gǔ shè de huà shuō yǔ tā yòu xǔ tā zěn me tǐ miàn yòu zěn me dāng jiā zuò yí niáng

他哥哥只得将贾赦的话说与他，又许他怎么体面，又怎么当家作姨娘。

yuān yāng zhǐ yǎo dìng yá bù yuàn yì

鸳鸯只咬定牙不愿意。

tā gē ge wú fǎ shào bù dé qù huí fù le gǔ shè

他哥哥无法，少不得去回覆了贾赦。

他哥哥无法，少不得去回复了贾赦。

gǔ shè nù qǐ lái yīn shuō dào wǒ zhè huà gào sù nǐ jiào nǐ nǚ rén xiàng tā shuō qù jiù shuō wǒ de huà zì gǔ cháng é ài shào nián tā bì dìng xián wǒ lǎo le dà yuē tā liàn zhe shào yé men duō bàn shì kàn shàng le bǎo yù zhǐ pà yě yǒu gǔ liǎn

贾赦怒起来，因说道：“我这话告诉你，叫你女人向他说去，就说我的话：‘自古嫦娥爱少年’，他必定嫌我老了，大约他恋着少爷们，多半是看上了宝玉，只怕也有贾琏。

guǒ yǒu cǐ xīn jiào tā zǎo zǎo xiē le xīn wǒ yào tā bù lái cǐ hòu shuí hái gǎn shōu

果有此心，叫他早早歇了心，我要他不来，此后谁还敢收？

cǐ shì yī jiàn

此是一件。

dì èr jiàn xiǎng zhe lǎo tài tài téng tā jiāng lái zì rán wǎng wài pìn zuò zhèng tóu fū qī qù

第二件，想着老太太疼他，将来自然往外聘作正头夫妻去。

jiào tā xì xiǎng píng tā jià dào shuí jiā qù yě nán chū wǒ de shǒu xīn

叫他细想，凭他嫁到谁家去，也难出我的手心。

chú fēi tā sǐ le huò shì zhōng shēn bù jià nán rén wǒ jiù fú le tā

除非他死了，或是终身不嫁男人，我就伏了他！

ruò bù rán shí jiào tā chèn zǎo huí xīn zhuǎn yì yǒu duō shǎo hǎo chù

若不然时，叫他趁早回心转意，有多少好处。

gǔ shè shuō yī jù jīn wén xiáng yīng yī shēng shì

”贾赦说一句，金文翔应一声“是”。

gǔ shè dào nǐ bié hōng wǒ wǒ míng ér hái dǎ fā nǐ tài tài guò qù wèn yuān yāng nǐ men shuō le tā bù yī biàn méi nǐ men de bú shì

贾赦道：“你别哄我，我明儿还打发你太太过去问鸳鸯，你们说了，他不依，便没你们的不是。

ruò wèn tā tā zài yī le zǐ xì nǐ de nǎo dài

若问他，他再依了，仔细你的脑袋！

jīn wén xiáng máng yīng le yòu yīng tuì chū huí jiā yě bù děng de gào sù tā nǚ rén zhuǎn shuō jìng zì jǐ duì miàn shuō le zhè huà

金文翔忙应了又应，退出回家，也不等得告诉他女人转说，竟自己对面说了这话。

bǎ gè yuān yāng qì de wú huà kě huí xiǎng le yī xiǎng biàn shuō dào biàn yuàn yì qù yě xū de nǐ men dài le wǒ huí shēng lǎo tài tài qù

把个鸳鸯气的无话可回，想了一想，便说道：“便愿意去，也须得你们带了我回声老太太去。

tā gē sǎo tīng le zhǐ dāng huí xiǎng guò lái dōu xǐ zhī bù shèng

”他哥嫂听了，只当回想过来，都喜之不胜。

tā sǎo zi jí kè dài le tā shàng lái jiàn gǔ mǔ

他嫂子即刻带了他上来见贾母。

kě qiǎo wáng fū rén xuē yí mā li wán fèng jiě ér bǎo chāi děng zǐ mèi bìng wài tou de jǐ gè zhí shì yǒu tóu liǎn de xí fù dōu zài gǔ mǔ gēn qián còu qù ér ne

可巧王夫人、薛姨妈、李纨、凤姐儿、宝钗等姊妹并外头的几个执事有头脸的媳妇，都在贾母跟前凑趣儿呢。

yuān yāng xǐ zhī bù jìn

鸳鸯喜之不尽，

lā le tā sǎo zi

拉了他嫂子，

dào gǔ mǔ gēn qián guì xià

到贾母跟前跪下，

yī xíng kū

一行哭，

yī xíng shuō

一行说，

bǎ xíng fū rén zěn me lái shuō

把邢夫人怎么来说，

yuán zǐ lǐ tā sǎo zi yòu rú hé shuō

园子里他嫂子又如何说，

jīn ér tā gē ge yòu rú hé shuō

今儿他哥哥又如何说，

yīn wèi bù yī

“因为不依，

fāng cái dà lǎo yé yuè xìng shuō wǒ liàn zhe bǎo yù

方才大老爷越性说我恋着宝玉，

bù rán yào děng zhe wǎng wài pìn

不然要等着往外聘，

wǒ dào tiān shàng

我到天上，

zhè yī bèi zi yě tiào bù chū tā de shǒu xīn qù

这一辈子也跳不出他的手心去，

zhōng jiǔ yào bào chóu

终久要报仇。

wǒ shì héng le xīn de dāng zhe zhòng rén zài zhè lǐ wǒ zhè yī bèi zi mò shuō shì bǎo yù biàn shì bǎo jīn bǎo yín bǎo tiān wáng bǎo huáng dì héng shù bù jià rén jiù wán le

我是横了心的，当着众人在这里，我这一辈子莫说是‘宝玉’，便是‘宝金’、‘宝银’、‘宝天王’、‘宝皇帝’，横竖不嫁人就完了！

jiù shì lǎo tài tài bī zhe wǒ wǒ yī dāo mǒ sǐ le yě bù néng cóng mìng

就是老太太逼着我，我一刀抹死了，也不能从命！

ruò yǒu zào huà wǒ sǐ zài lǎo tài tài zhī xiān ruò méi zào huà gāi tǎo chī de mìng fú shì lǎo tài tài guī le xi wǒ yě bù gēn zhe wǒ lǎo zi niáng gē ge qù wǒ huò shì xín sǐ huò shì jiǎn le tóu fà dāng ní gū qù

若有造化，我死在老太太之先，若没造化，该讨吃的命，伏侍老太太归了西，我也不跟着我老子娘哥哥去，我或是寻死，或是剪了头发当尼姑去！

ruò shuō wǒ bú shì zhēn xīn zàn qiě ná huà lái zhī wú rì hòu zài tú bié de tiān dì guǐ shén rì tou yuè liàng zhào zhe sǎng zi cóng sǎng zi lǐ tou zhǎng dīng làn le chū lái làn huà chéng jiàng zài zhè lǐ

若说我不是真心，暂且拿话来支吾，日后再图别的，天地鬼神，日头月亮照着嗓子，从嗓子里头长疔烂了出来，烂化成酱在这里！

yuán lái tā yī jìn lái shí biàn xiù le yī bǎ jiǎn zi yī miàn shuō zhe yī miàn zuǒ shǒu dǎ kāi tóu fà yòu shǒu biàn jiǎo

”原来他一进来时，便袖了一把剪子，一面说着，一面左手打开头发，右手便铰。

zhòng pó niáng yā huán máng lái lā zhù yǐ jiǎn xià bàn liǔ lái le

众婆娘丫鬟忙来拉住，已剪下半绺来了。

zhòng rén kàn shí xìng ér tā de tóu fà jí duō jiǎo de bù tòu lián máng tì tā wǎn shàng

众人看时，幸而他的头发极多，铰的不透，连忙替他挽上。

gǔ mǔ tīng le qì de hún shēn luàn zhàn kǒu nèi zhǐ shuō wǒ tōng gòng shèng le zhè me yí gè kě kào de rén tā men hái yào lái suàn jì

贾母听了，气的浑身乱战，口内只说：“我通共剩了这么一个可靠的人，他们还要来算计！

yīn jiàn wáng fū rén zài páng biàn xiàng wáng fū rén dào nǐ men yuán lái dōu shì hōng wǒ de

”因见王夫人在旁，便向王夫人道：“你们原来都是哄我的！

wài tou xiào jìng àn dì lǐ pán suàn wǒ

外头孝敬，暗地里盘算我。

yǒu hǎo dōng xī yě lái yào yǒu hǎo rén yě yào shèng le zhè mǒ gè máo yā tou jiàn wǒ dài tā hǎo le nǐ men zì rán qì bù guò nòng kāi le tā hǎo bǎi nòng wǒ

有好东西也来要，有好人也要，剩了这么个毛丫头，见我待他好了，你们自然气不过，弄开了他，好摆弄我！

wáng fū rén máng zhàn qǐ lái bù gǎn hái yī yán

”王夫人忙站起来，不敢还一言。

xuē yí mā jiàn lián wáng fū rén guài shàng fǎn bù hǎo quàn de le

薛姨妈见连王夫人怪上，反不好劝的了。

li wán yī tīng jiàn yuān yāng de huà zǎo dài le zǐ mèi men chū qù

李纨一听见鸳鸯的话，早带了姊妹们出去。

tàn chūn yǒu xīn de rén xiǎng wáng fū rén suī yǒu wěi qū rú hé gǎn biàn

探春有心的人，想王夫人虽有委曲，如何敢辩；

xuē yí mā yě shì qīn zǐ mèi zì rán yě bù hǎo biàn de

薛姨妈也是亲姊妹，自然也不好辩的；

bǎo chāi yě bù biàn wèi yí mǔ biàn li wán fèng jie bǎo yù yī gài bù gǎn biàn zhè zhèng yòng zhe nǚ hái ér zhī shí

宝钗也不便为姨母辩，李纨，凤姐，宝玉一概不敢辩，这正用着女孩儿之时；

yíng chūn lǎo shí xī chūn xiǎo yīn cǐ chuāng wài tīng le yī tīng biàn zǒu jìn lái péi xiào xiàng gǔ mǔ dào zhè shì yǔ tài tài shén me xiāng gān

迎春老实，惜春小，因此窗外听了一听，便走进来陪笑向贾母道：“这事与太太什么相干？

lǎo tài tài xiǎng yī xiǎng yě yǒu dà bǎi zǐ yào shōu wū lǐ de rén xiǎo shěn zi rú hé zhī dào

老太太想一想，也有大伯子要收屋里的人，小婶子如何知道？

biàn zhī dào yě tuī bù zhī dào

便知道，也推不知道。

yóu wèi shuō wán gǔ mǔ xiào dào kě shì wǒ lǎo hú tú le

”犹未说完，贾母笑道：“可是我老糊涂了！

yí tài tài bié xiào huà wǒ

姨太太别笑话我。

nǐ zhè gè jiě jie tā jí xiào shùn wǒ bù xiàng wǒ nà dà tài tài yī wèi pà lǎo yé pó pó gēn qián bù guò yìng jǐng er

你这个姐姐他极孝顺我，不像我那大太太一味怕老爷，婆婆跟前不过应景儿。

kě shì wěi qū le tā

可是委屈了他。

xuē yí mā zhǐ dā yìng shì yòu shuō lǎo tài tài piān xīn duō téng xiǎo ér zi xí fù yě shì yǒu de

”薛姨妈只答应“是”，又说：“老太太偏心，多疼小儿子媳妇，也是有的。

gǔ mǔ dào bù piān xīn

”贾母道：“不偏心！

yīn yòu shuō dào bǎo yù wǒ cuò guài le nǐ niáng nǐ zěn me yě bù tí wǒ kàn zhe nǐ niáng shòu wěi qū

”因又说道：“宝玉，我错怪了你娘，你怎么也不提我，看着你娘受委屈？

bǎo yù xiào dào wǒ piān zhe niang shuō dà yé dà niáng bù chéng

”宝玉笑道：“我偏着娘说大爷大娘不成？

tōng gòng yí gè bú shì wǒ niang zài zhè lǐ bù rèn què tuī shuí qù

通共一个不是，我娘在这里不认，却推谁去？

wǒ dào yào rèn shì wǒ de bú shì lǎo tài tài yòu bù xìn

我倒要认是我的不是，老太太又不信。

gǔ mǔ xiào dào zhè yě yǒu lǐ

”贾母笑道：“这也有理。

nǐ kuài gěi nǐ niáng guì xià nǐ shuō tài tài bié wěi qū le lǎo tài tài yǒu nián jì le kàn zhe bǎo yù ba

你快给你娘跪下，你说太太别委屈了，老太太有年纪了，看着宝玉罢。

bǎo yù tīng le máng zǒu guò qù biàn guì xià yào shuō wáng fū rén máng xiào zhe lā tā qǐ lái shuō kuài qǐ lái kuài qǐ lái duàn hū shǐ bù dé

”宝玉听了，忙走过去，便跪下要说，王夫人忙笑着拉他起来，说：“快起来，快起来，断乎使不得。

zhōng bù chéng nǐ tì lǎo tài tài gěi wǒ péi bú shì bù chéng

终不成你替老太太给我赔不是不成？

bǎo yù tīng shuō máng zhàn qǐ lái

”宝玉听说，忙站起来。

gǔ mǔ yòu xiào dào fèng jiě ér yě bù tí wǒ

贾母又笑道：“凤姐儿也不提我。

fèng jiě ér xiào dào wǒ dào bù pài lǎo tài tài de bú shì lǎo tài tài dào xún shàng wǒ le

”凤姐儿笑道：“我倒不派老太太的不是，老太太倒寻上我了？

gǔ mǔ tīng le yǔ zhòng rén dōu xiào dào zhè kě qí le

”贾母听了，与众人都笑道：“这可奇了！

dào yào tīng tīng zhè bu shì

倒要听听这不是。

fèng jiě ér dào shuí jiào lǎo tài tài huì tiáo lǐ rén tiáo lǐ de shuǐ cōng r shì de zěn me yuàn dé rén yào

”凤姐儿道：“谁教老太太会调理人，调理的水葱儿似的，怎么怨得人要？

wǒ xìng kuī shì sūn zi xí fù ruò shì sūn zi wǒ zǎo yào le hái děng dào zhè huì zǐ ne

我幸亏是孙子媳妇，若是孙子，我早要了，还等到这会子呢。

gǔ mǔ xiào dào zhè dǎo shì wǒ de bú shì le

”贾母笑道：“这倒是我的不是了？

fèng jiě ér xiào dào zì rán shì lǎo tài tài de bú shì le

”凤姐儿笑道：“自然是老太太的不是了。

gǔ mǔ xiào dào zhè yàng wǒ yě bú yào le nǐ dài le qù ba

”贾母笑道：“这样，我也不要了，你带了去罢！

fèng jiě ér dào děng zhe xiū le zhè bèi zi lái shēng tuō shēng nán rén wǒ zài yào ba

”凤姐儿道：“等着修了这辈子，来生托生男人，我再要罢。

gǔ mǔ xiào dào nǐ dài le qù gěi liǎn r fàng zài wū lǐ kàn nǐ nà méi liǎn de gōng gōng hái yào bù yào le

”贾母笑道：“你带了去，给琏儿放在屋里，看你那没脸的公公还要不要了！

fèng jiě ér dào liǎn r bù pèi jiù zhǐ pèi wǒ hé píng r zhè yī duì shāo hu le de juǎn zi hé tā hùn ba

”凤姐儿道：“琏儿不配，就只配我和平儿这一对烧糊了的卷子和他混罢。

shuō de zhòng rén dōu xiào qǐ lái le

”说的众人都笑起来了。

yā huán huí shuō dà tài tài lái le

丫鬟回说：“大太太来了。

wáng fū rén máng yíng le chū qù

”王夫人忙迎了出去。

yào zhī duān dì

要知端的