yōu shū nǚ bēi tí wǔ měi yín làng dàng zǐ qíng yí jiǔ lóng pèi
幽淑女悲题五美吟浪荡子情遗九龙珮
huà shuō gǔ róng jiàn jiā zhōng zhū shì yǐ tuǒ lián máng gǎn zhì sì zhōng huí míng gǔ zhēn
话说贾蓉见家中诸事已妥，连忙赶至寺中，回明贾珍。
yú shì lián yè fēn pài gè xiàng zhí shì rén yì bìng yù bèi yī qiè yìng yòng fān gāng děng wù
于是连夜分派各项执事人役，并预备一切应用幡杠等物。
zé yú chū sì rì mǎo shí qǐng líng jiù jìn chéng yī miàn shǐ rén zhī huì zhū wèi qīn yǒu
择于初四日卯时请灵柩进城，一面使人知会诸位亲友。
shì rì sāng yí kūn yào bīn kè rú yún zì tiě kǎn sì zhì níng fǔ jiā lù kàn de hé zhǐ shù wàn rén
是日，丧仪焜耀，宾客如云，自铁槛寺至宁府，夹路看的何止数万人。
nèi zhōng yǒu jiē tàn de yě yǒu xiàn mù de yòu yǒu yī děng bàn píng cù de dú shū rén shuō shì sāng lǐ yǔ qí shē yì mò ruò jiǎn qī de yí lù fēn fēn yì lùn bù yī
内中有嗟叹的，也有羡慕的，又有一等半瓶醋的读书人，说是“丧礼与其奢易莫若俭戚”的，一路纷纷议论不一。
zhì wèi shēn shí fāng dào jiāng líng jiù tíng fàng zài zhèng táng zhī nèi
至未申时方到，将灵柩停放在正堂之内。
gōng diàn jǔ āi yǐ bì qīn yǒu jiàn cì sàn huí zhǐ shèng zú zhōng rén fēn lǐ yíng bīn sòng kè děng shì
供奠举哀已毕，亲友渐次散回，只剩族中人分理迎宾送客等事。
jìn qīn zhǐ yǒu xíng dà jiù xiāng bàn wèi qù
近亲只有邢大舅相伴未去。
gǔ zhēn gǔ róng cǐ shí wèi lǐ fǎ suǒ jū bù miǎn zài líng páng jí cǎo zhěn kuài hèn kǔ jū sāng
贾珍贾蓉此时为礼法所拘，不免在灵旁籍草枕块，恨苦居丧。
rén sàn hòu réng chéng kōng xún tā xiǎo yí zǐ men sī hùn
人散后，仍乘空寻他小姨子们厮混。
bǎo yù yì měi rì zài níng fǔ chuān xiào zhì wǎn rén sàn fāng huí yuán lǐ
宝玉亦每日在宁府穿孝，至晚人散，方回园里。
fèng jie shēn tǐ wèi yù suī bù néng shí cháng zài cǐ huò yù kāi tán sòng jīng qīn yǒu shàng jì zhī rì yì zā zhēng guò lái xiāng bāng yóu shì liào lǐ
凤姐身体未愈，虽不能时常在此，或遇开坛诵经亲友上祭之日，亦紥挣过来，相帮尤氏料理。
yī rì gōng bì zǎo fàn yīn cǐ shí tiān qì shàng zhǎng gǔ zhēn děng lián rì láo juàn bù miǎn zài líng páng jiǎ mèi
一日，供毕早饭，因此时天气尚长，贾珍等连日劳倦，不免在灵旁假寐。
bǎo yù jiàn wú kè zhì suì yù huí jiā kàn shì dài yù yīn xiān huí zhì yí hóng yuàn zhōng
宝玉见无客至，遂欲回家看视黛玉，因先回至怡红院中。
jìn rù mén lái zhī jiàn yuàn zhōng jì jìng wú rén yǒu jǐ gè lǎo pó zǐ yǔ xiǎo yā tou men zài huí láng xià qǔ biàn chéng liáng yě yǒu shuì wò de yě yǒu zuò zhe dǎ dǔn de
进入门来，只见院中寂静无人，有几个老婆子与小丫头们在回廊下取便乘凉，也有睡卧的，也有坐着打盹的。
bǎo yù yě bù qù jīng dòng
宝玉也不去惊动。
zhǐ yǒu sì r kàn jiàn lián máng shàng qián lái dǎ lián zi
只有四儿看见，连忙上前来打帘子。
jiāng xiān qǐ shí zhī jiàn fāng guān zì nèi dài xiào pǎo chū jī hū yǔ bǎo yù zhuàng gè mǎn huái
将掀起时，只见芳官自内带笑跑出，几乎与宝玉撞个满怀。
yī jiàn bǎo yù fāng hán xiào zhàn zhù shuō dào nǐ zěn me lái le
一见宝玉，方含笑站住，说道：“你怎么来了？
nǐ kuài yǔ wǒ lán zhù qíng wén tā yào dǎ wǒ ne
你快与我拦住晴雯，他要打我呢。
yī yǔ wèi liǎo zhǐ tīng de wū nèi xī liú huá lǎ de luàn xiǎng bù zhī shì hé wù sā le yī dì
”一语未了，只听得屋内嘻留哗喇的乱响，不知是何物撒了一地。
suí hòu qíng wén gǎn lái mà dào wǒ kàn nǐ zhè xiǎo tí zi wǎng nà lǐ qù shū liǎo bù jiào dǎ
随后晴雯赶来骂道：“我看你这小蹄子往那里去，输了不叫打。
bǎo yù bù zài jiā wǒ kàn nǐ yǒu shuí lái jiù nǐ
宝玉不在家，我看你有谁来救你。
bǎo yù lián máng dài xiào lán zhù shuō dào nǐ mèi zǐ xiǎo bù zhī zěn me dé zuì le nǐ kàn wǒ de fēn shàng ráo tā ba
”宝玉连忙带笑拦住，说道：“你妹子小，不知怎么得罪了你，看我的分上，饶他罢。
qíng wén yě bù xiǎng bǎo yù cǐ shí huí lái zhà yī jiàn bù jué hǎo xiào suì xiào shuō dào fāng guān jìng shì gè hú lí jīng biàn de jìng shì huì jū shén qiǎn jiàng de fú zhòu yě méi yǒu zhè yàng kuài
”晴雯也不想宝玉此时回来，乍一见，不觉好笑，遂笑说道：“芳官竟是个狐狸精变的，竟是会拘神遣将的符咒也没有这样快。
yòu xiào dào jiù shì nǐ zhēn qǐng le shén lái wǒ yě bù pà
”又笑道：“就是你真请了神来，我也不怕。
suì duó shǒu réng yào zhuō ná fāng guān
”遂夺手仍要捉拿芳官。
fāng guān zǎo yǐ cáng zài bǎo yù shēn hòu
芳官早已藏在宝玉身后。
bǎo yù suì yī shǒu lā le qíng wén yī shǒu xié le fāng guān
宝玉遂一手拉了晴雯，一手携了芳官。
jìn rù wū nèi
进入屋内。
kàn shí zhī jiàn xī biān kàng shàng shè yuè qiū wén bì hén zǐ xiāo děng zhèng zài nà lǐ zhuā zǐ er yíng guā zi er ne
看时，只见西边炕上麝月，秋纹，碧痕，紫绡等正在那里抓子儿赢瓜子儿呢。
què shì fāng guān shū yǔ qíng wén fāng guān bù kěn jiào dǎ pǎo le chū qù
却是芳官输与晴雯，芳官不肯叫打，跑了出去。
qíng wén yīn gǎn fāng guān jiāng huái nèi de zǐ r sā le yī dì
晴雯因赶芳官，将怀内的子儿撒了一地。
bǎo yù huān xǐ dào rú cǐ cháng tiān wǒ bù zài jiā zhèng kǒng nǐ men jì mò chī le fàn shuì jiào shuì chū bìng lái dà jiā xún jiàn shì wán xiào xiāo qiǎn shén hǎo
宝玉欢喜道：“如此长天，我不在家，正恐你们寂寞，吃了饭睡觉睡出病来，大家寻件事顽笑消遣甚好。
yīn bú jiàn xí rén yòu wèn dào nǐ xí rén jiě jie ne
”因不见袭人，又问道：“你袭人姐姐呢？
qíng wén dào xí rén me
”晴雯道“袭人么。
yuè fā dào xué le dú zì gě zài wū lǐ miàn bì ne
越发道学了，独自个在屋里面壁呢。
zhè hǎo yī huì wǒ méi jìn qù bù zhī tā zuò shén me ne yī xiē shēng qì yě tīng bu jiàn
这好一会我没进去，不知他作什么呢，一些声气也听不见。
nǐ kuài qiáo qiáo qù ba huò zhě cǐ shí cān wù le yě wèi kě dìng
你快瞧瞧去罢，或者此时参悟了，也未可定。
bǎo yù tīng shuō yī miàn xiào yī miàn zǒu zhì lǐ jiān
宝玉听说，一面笑，一面走至里间。
zhī jiàn xí rén zuò zài jìn chuāng chuáng shàng shǒu zhōng ná zhe yī gēn huī sè tāo zǐ zhèng zài nà lǐ dǎ jié zi ne
只见袭人坐在近窗床上，手中拿着一根灰色绦子，正在那里打结子呢。
jiàn bǎo yù jìn lái lián máng zhàn qǐ lái xiào dào qíng wén zhè dōng xī biān pài wǒ shén me ne
见宝玉进来，连忙站起来，笑道：“晴雯这东西编派我什么呢。
wǒ yīn yào gǎn zhe dǎ wán le zhè jié zǐ méi gōng fū hé tā men xiā nào yīn hōng tā men dào nǐ men wán qù ba chèn zhe èr yé bù zài jiā wǒ yào zài zhè lǐ jìng zuò yī zuò yǎng yī yǎng shén
我因要赶着打完了这结子，没工夫和他们瞎闹，因哄他们道：‘你们顽去罢，趁着二爷不在家，我要在这里静坐一坐，养一养神。
tā jiù biān pài le wǒ zhèi xiē hún huà shén me miàn bì le cān chán le de děng yī huì wǒ bù sī tā nà zuǐ
’他就编派了我这些混话，什么‘面壁了’‘参禅了’的，等一会我不撕他那嘴。
bǎo yù xiào zhe āi jìn xí rén zuò xia qiáo tā dǎ jié zi wèn dào zhè me cháng tiān nǐ yě gāi xiē xī xiē xī huò hé tā men wán xiào yào bù qiáo qiáo lín mèi mei qù yě hǎo
”宝玉笑着挨近袭人坐下，瞧他打结子，问道：“这么长天，你也该歇息歇息，或和他们顽笑，要不，瞧瞧林妹妹去也好。
guài rè de dǎ zhè gè nà lǐ shǐ
怪热的，打这个那里使？
xí rén dào wǒ jiàn nǐ dài de shàn tào hái shì nà nián dōng fǔ lǐ róng dà nǎi nai de shì qíng shàng zuò de
”袭人道：“我见你带的扇套还是那年东府里蓉大奶奶的事情上作的。
nà gè qīng dōng xī chú zú zhōng huò qīn yǒu jiā xià tiān yǒu sāng shì fāng dài de zháo yī nián yù zhe dài yī liǎng zāo píng cháng yòu bù fàn zuò
那个青东西除族中或亲友家夏天有丧事方带得着，一年遇着带一两遭，平常又不犯做。
rú jīn nà fǔ lǐ yǒu shì zhè shì yào guò qù tiān tiān dài de suǒ yǐ wǒ gǎn zhe lìng zuò yī gè
如今那府里有事，这是要过去天天带的，所以我赶着另作一个。
děng dǎ wán le jié zǐ gěi nǐ huàn xià nà jiù de lái
等打完了结子，给你换下那旧的来。
nǐ suī rán bù jiǎng jiū zhè gè ruò jiào lǎo tài tài huí lái kàn jiàn yòu gāi shuō wǒ men duǒ lǎn lián nǐ de chuān dài zhī wù dōu bù jīng xīn le
你虽然不讲究这个，若叫老太太回来看见，又该说我们躲懒，连你的穿带之物都不经心了。
bǎo yù xiào dào zhè zhēn nán wéi nǐ xiǎng de dào
”宝玉笑道：“这真难为你想的到。
zhǐ shì yě bù kě guò yú gǎn rè zhe le dǎo shì dà shì
只是也不可过于赶，热着了倒是大事。
shuō zhe fāng guān zǎo tuō le yī bēi liáng shuǐ nèi xīn pài de chá lái
”说着，芳官早托了一杯凉水内新湃的茶来。
yīn bǎo yù sù xī bǐng fù róu cuì suī shǔ yuè bù gǎn yòng bīng zhǐ yǐ xīn jí jǐng shuǐ jiāng chá lián hú jìn zài pén nèi bù shí gēng huàn qǔ qí liáng yì ér yǐ
因宝玉素昔秉赋柔脆，虽暑月不敢用冰，只以新汲井水将茶连壶浸在盆内，不时更换，取其凉意而已。
bǎo yù jiù fāng guān shǒu nèi chī le bàn zhǎn suì xiàng xí rén dào wǒ lái shí yǐ fēn fù le míng yān ruò zhēn dà gē nà biān yǒu yào jǐn de kè lái shí jiào tā jí kè sòng xìn ruò wú yào jǐn de shì wǒ jiù bù guò qù le
宝玉就芳官手内吃了半盏，遂向袭人道：“我来时已吩咐了茗烟，若珍大哥那边有要紧的客来时，叫他即刻送信，若无要紧的事，我就不过去了。
shuō bì suì chū le fáng mén yòu huí tóu xiàng bì hén děng dào rú yǒu shì wǎng lín gū niáng chù lái zhǎo wǒ
”说毕，遂出了房门，又回头向碧痕等道：“如有事往林姑娘处来找我。
yú shì yī jìng wǎng xiāo xiāng guǎn lái kàn dài yù
”于是一径往潇湘馆来看黛玉。
jiāng guò le qìn fāng qiáo zhī jiàn xuě yàn lǐng zhe liǎng gè lǎo pó zǐ shǒu zhōng dōu ná zhe líng ǒu guā guǒ zhī lèi
将过了沁芳桥，只见雪雁领着两个老婆子，手中都拿着菱藕瓜果之类。
bǎo yù máng wèn xuě yàn dào nǐ men gū niáng cóng lái bù chī zhèi xiē liáng dōng xī de ná zhèi xiē guā guǒ hé yòng
宝玉忙问雪雁道：“你们姑娘从来不吃这些凉东西的，拿这些瓜果何用？
bú shì yào qǐng nà wèi gū niáng nǎi nai me
不是要请那位姑娘奶奶么？
xuě yàn xiào dào wǒ gào sù nǐ kě bù xǔ nǐ duì gū niáng shuō qù
”雪雁笑道：“我告诉你，可不许你对姑娘说去。
bǎo yù diǎn tóu yīng yǔn
”宝玉点头应允。
xuě yàn biàn mìng liǎng gè pó zǐ xiān jiāng guā guǒ sòng qù jiāo yǔ zǐ juān jiě jie
雪雁便命两个婆子：“先将瓜果送去交与紫鹃姐姐。
tā yào wèn wǒ nǐ jiù shuō wǒ zuò shí mǒ ne jiù lái
他要问我，你就说我做什么呢，就来。
nà pó zǐ dā yìng zhe qù le
”那婆子答应着去了。
xuě yàn fāng shuō dào wǒ men gū niáng zhè liǎng rì fāng jué shēn shàng hǎo xiē le
雪雁方说道：“我们姑娘这两日方觉身上好些了。
jīn rì fàn hòu sān gū niang lái huì zhe yào qiáo èr nǎi nǎi qù gū niáng yě méi qù
今日饭后，三姑娘来会着要瞧二奶奶去，姑娘也没去。
yòu bù zhī xiǎng qǐ le shèn me lái zì jǐ shāng gǎn le yī huí tí bǐ xiě le hǎo xiē bù zhī shì shī shì cí
又不知想起了甚么来，自己伤感了一回，题笔写了好些，不知是诗是词。
jiào wǒ chuán guā guǒ qù shí yòu tīng jiào zǐ juān jiāng wū nèi bǎi zhe de xiǎo qín zhuō shàng de chén shè bān xià lái jiāng zhuō zi nuó zài wài jiān dāng dì yòu jiào jiāng nà lóng wén zī fàng zài zhuō shàng děng guā guǒ lái shí tīng yòng
叫我传瓜果去时，又听叫紫鹃将屋内摆着的小琴桌上的陈设搬下来，将桌子挪在外间当地，又叫将那龙文鼒放在桌上，等瓜果来时听用。
ruò shuō shì qǐng rén ne bù fàn xiān máng zhe bǎ gè lú bǎi chū lái
若说是请人呢，不犯先忙着把个炉摆出来。
ruò shuō diǎn xiāng ne wǒ men gū niáng sù rì wū nèi chú bǎi xīn xiān huā guǒ mù guā zhī lèi yòu bù dà xǐ xūn yī fú jiù shì diǎn xiāng yì dāng diǎn zài cháng zuò wò zhī chù
若说点香呢，我们姑娘素日屋内除摆新鲜花果木瓜之类，又不大喜熏衣服，就是点香，亦当点在常坐卧之处。
nán dào shì lǎo pó zǐ men bǎ wū zi xūn chòu le yào ná xiāng xūn xūn bù chéng
难道是老婆子们把屋子熏臭了要拿香熏熏不成。
jiū jìng lián wǒ yě bù zhī hé gù
究竟连我也不知何故。
shuō bì biàn lián máng de qù le
”说毕，便连忙的去了。
bǎo yù zhè lǐ bù yóu de dī tóu xīn nèi xì xiǎng dào jù xuě yàn shuō lái bì yǒu yuán gù
宝玉这里不由的低头心内细想道：“据雪雁说来，必有原故。
ruò shì tóng nà yī wèi zǐ mèi men xián zuò yì bù bì rú cǐ xiān shè zhuàn jù
若是同那一位姊妹们闲坐，亦不必如此先设馔具。
huò zhě shì gū diē gū mā de jì chén dàn wǒ jì de měi nián dào cǐ rì qī lǎo tài tài dōu fēn fù lìng wài zhěng lǐ yáo zhuàn sòng qù yǔ lín mèi mei sī jì cǐ shí yǐ guò
或者是姑爹姑妈的忌辰，但我记得每年到此日期老太太都吩咐另外整理肴馔送去与林妹妹私祭，此时已过。
dà yuē bì shì qī yuè yīn wèi guā guǒ zhī jié jiā jiā dōu shàng qiū jì de fén lín mèi mei yǒu gǎn yú xīn suǒ yǐ zài sī shì zì jǐ diàn jì qǔ lǐ jì chūn qiū jiàn qí shí shí zhī yì yě wèi kě dìng
大约必是七月因为瓜果之节，家家都上秋祭的坟，林妹妹有感于心，所以在私室自己奠祭，取《礼记》：‘春秋荐其时食’之意，也未可定。
dàn wǒ cǐ kè zǒu qù jiàn tā shāng gǎn bì jí lì quàn jiě yòu pà tā fán nǎo yù jié yú xīn ruò bù qù yòu kǒng tā guò yú shāng gǎn wú rén quàn zhǐ
但我此刻走去，见他伤感，必极力劝解，又怕他烦恼郁结于心，若不去，又恐他过于伤感，无人劝止。
liǎng jiàn jiē zú zhì jí
两件皆足致疾。
mò ruò xiān dào fèng jiě jie chù yī kàn zài bǐ shāo zuò jí huí
莫若先到凤姐姐处一看，在彼稍坐即回。
rú ruò jiàn lín mèi mei shāng gǎn zài shè fǎ kāi jiě jì bù zhì shǐ qí guò bēi āi tòng shāo shēn yì bù zhì yì yù zhì bìng
如若见林妹妹伤感，再设法开解，既不至使其过悲，哀痛稍申，亦不至抑郁致病。
xiǎng bì suì chū le yuán mén yī jìng dào fèng jie chù lái
”想毕，遂出了园门，一径到凤姐处来。
zhèng yǒu xǔ duō zhí shì pó zǐ men huí shì bì fēn fēn sàn chū
正有许多执事婆子们回事毕，纷纷散出。
fèng jiě ér zhèng yǐ zhe mén hé píng r shuō huà ne
凤姐儿正倚着门和平儿说话呢。
yī jiàn le bǎo yù xiào dào nǐ huí lái le me
一见了宝玉，笑道：“你回来了么。
wǒ cái fēn fù le lín zhī xiào jiā de jiào tā shǐ rén gào sù gēn nǐ de xiǎo sī ruò méi shén me shì chèn biàn qǐng nǐ huí lái xiē xī xiē xī
我才吩咐了林之孝家的，叫他使人告诉跟你的小厮，若没什么事趁便请你回来歇息歇息。
zài zhě nà lǐ rén duō nǐ nà lǐ jīn de zhù nèi xiē qì wèi
再者那里人多，你那里禁得住那些气味。
bù xiǎng qià hǎo nǐ dào lái le
不想恰好你倒来了。
bǎo yù xiào dào duō xiè jiě jie jì guà
”宝玉笑道：“多谢姐姐记挂。
wǒ yě yīn jīn rì méi shì yòu jiàn jiě jie zhè liǎng rì méi wǎng nà fǔ lǐ qù bù zhī shēn shàng kě dà yù fǒu suǒ yǐ huí lái kàn shì kàn shì
我也因今日没事，又见姐姐这两日没往那府里去，不知身上可大愈否，所以回来看视看视。
fèng jie dào zuǒ yòu yě bù guò shì zhè yàng sān rì hǎo liǎng rì bù hǎo de
”凤姐道：“左右也不过是这样，三日好两日不好的。
lǎo tài tài tài tài bù zài jiā zhèi xiē dà niáng men āi nà yí gè shì ān fèn de měi rì bú shì dǎ jià jiù bàn zuǐ lián dǔ bó tōu dào de shì qíng dōu nào chū lái le liǎng sān jiàn le
老太太，太太不在家，这些大娘们，嗳，那一个是安分的，每日不是打架，就拌嘴，连赌博偷盗的事情，都闹出来了两三件了。
suī shuō yǒu sān gū niang bāng zhe bàn lǐ tā yòu shì gè méi chū gé de gū niáng
虽说有三姑娘帮着办理，他又是个没出阁的姑娘。
yě yǒu jiào tā zhī dào de de yě yǒu wǎng tā shuō bù dé de shì yě zhǐ hǎo qiáng zā zhēng zhe bà le
也有叫他知道得的，也有往他说不得的事，也只好强紥挣着罢了。
zǒng bù dé xīn jìng yī huì er
总不得心静一会儿。
bié shuō xiǎng bìng hǎo qiú qí bù tiān yě jiù bà le
别说想病好，求其不添，也就罢了。
bǎo yù dào suī rú cǐ shuō jiě jie hái yào bǎo zhòng shēn tǐ shǎo cāo xiē xīn cái shì
”宝玉道：“虽如此说，姐姐还要保重身体，少操些心才是。
shuō bì yòu shuō le xiē xián huà bié le fèng jie yī zhí wǎng yuán zhōng zǒu lái
”说毕，又说了些闲话，别了凤姐，一直往园中走来。
jìn le xiāo xiāng guǎn yuàn mén kàn shí zhī jiàn lú niǎo cán yān diàn yú yù lǐ
进了潇湘馆院门看时，只见炉袅残烟，奠余玉醴。
zǐ juān zhèng kàn zhe rén wǎng lǐ bān zhuō zi shōu chén shè ne
紫鹃正看着人往里搬桌子，收陈设呢。
bǎo yù biàn zhī yǐ jīng jì wán le zǒu rù wū nèi zhī jiàn dài yù miàn xiàng lǐ wāi zhe bìng tǐ yān yān dà yǒu bù shèng zhī tài
宝玉便知已经祭完了，走入屋内，只见黛玉面向里歪着，病体恹恹，大有不胜之态。
zǐ juān lián máng shuō dào bǎo èr yé lái le
紫鹃连忙说道：“宝二爷来了。
dài yù fāng màn màn de qǐ lái hán xiào ràng zuò
”黛玉方慢慢的起来，含笑让坐。
bǎo yù dào mèi mei zhè liǎng tiān kě dà hǎo xiē le
宝玉道：“妹妹这两天可大好些了？
qì sè dào jué jìng xiē zhǐ shì wèi hé yòu shāng xīn le
气色倒觉静些，只是为何又伤心了？
dài yù dào kě shì nǐ méi de shuō le hǎo hǎo de wǒ duō zǎo wǎn yòu shāng xīn le
”黛玉道：“可是你没的说了，好好的我多早晚又伤心了？
bǎo yù xiào dào mèi mei liǎn shàng xiàn yǒu lèi hén rú hé hái hōng wǒ ne
”宝玉笑道“妹妹脸上现有泪痕，如何还哄我呢。
zhǐ shì wǒ xiǎng mèi mei sù rì běn lái duō bìng fán shì dāng gè zì kuān jiě bù kě guò zuò wú yì zhī bēi
只是我想妹妹素日本来多病，凡事当各自宽解，不可过作无益之悲。
ruò zuó jiàn huài le shēn zi shǐ wǒ shuō dào zhè lǐ jué de yǐ xià de huà yǒu xiē nán shuō lián máng yàn zhù
若作践坏了身子，使我……”说到这里，觉得以下的话有些难说，连忙咽住。
zhǐ yīn tā suī shuō hé dài yù yī chù zhǎng dà qíng tóu yì hé yòu yuàn tóng shēng sǐ què zhǐ shì xīn zhōng lǐng huì cóng lái wèi zēng dāng miàn shuō chū
只因他虽说和黛玉一处长大，情投意合，又愿同生死，却只是心中领会，从来未曾当面说出。
kuàng jiān dài yù xīn duō měi měi shuō huà zào cì dé zuì le tā
况兼黛玉心多，每每说话造次，得罪了他。
jīn rì yuán wèi de shì lái quàn jiě bù xiǎng bǎ huà yòu shuō zào cì le jiē bù xià qù xīn zhōng yī jí yòu pà dài yù nǎo tā
今日原为的是来劝解，不想把话又说造次了，接不下去，心中一急，又怕黛玉恼他。
yòu xiǎng yī xiǎng zì jǐ de xīn shí zài de shì wèi hǎo yīn ér zhuǎn jí wèi bēi zǎo yǐ gǔn xià lèi lái
又想一想自己的心实在的是为好，因而转急为悲，早已滚下泪来。
dài yù qǐ xiān yuán nǎo bǎo yù shuō huà bù lùn qīng zhòng rú jīn jiàn cǐ guāng jǐng xīn yǒu suǒ gǎn běn lái sù xī ài kū cǐ shí yì bù miǎn wú yán duì qì
黛玉起先原恼宝玉说话不论轻重，如今见此光景，心有所感，本来素昔爱哭，此时亦不免无言对泣。
què shuō zǐ juān duān le chá lái dǎ liàng èr rén yòu wèi hé shì jiǎo kǒu yīn shuō dào gū niáng cái shēn shàng hǎo xiē bǎo èr yé yòu lái òu qì le dào dǐ shì zěn me yàng
却说紫鹃端了茶来，打谅二人又为何事角口，因说道：“姑娘才身上好些，宝二爷又来怄气了，到底是怎么样？
bǎo yù yī miàn shì lèi xiào dào shuí gǎn òu mèi mei le
”宝玉一面拭泪笑道：“谁敢怄妹妹了。
yī miàn dā shàn zhe qǐ lái xián bù
”一面搭讪着起来闲步。
zhī jiàn yàn tāi dǐ xià wēi lù yī zhǐ jiǎo bù jīn shēn shǒu ná qǐ
只见砚台底下微露一纸角，不禁伸手拿起。
dài yù máng yào qǐ shēn lái duó yǐ bèi bǎo yù chuāi zài huái nèi xiào yāng dào hǎo mèi mei shǎng wǒ kàn kàn ba
黛玉忙要起身来夺，已被宝玉揣在怀内，笑央道：“好妹妹，赏我看看罢。
dài yù dào bù guǎn shén me lái le jiù hùn fān
”黛玉道：“不管什么，来了就混翻。
yī yǔ wèi liǎo zhī jiàn bǎo chāi zǒu lái xiào dào bǎo xiōng dì yào kàn shén me
”一语未了，只见宝钗走来，笑道：“宝兄弟要看什么？
bǎo yù yīn wèi jiàn shàng miàn shì hé yán cí yòu bù zhī dài yù xīn zhōng rú hé wèi gǎn zào cì huí dá què wàng zhe dài yù xiào
”宝玉因未见上面是何言词，又不知黛玉心中如何，未敢造次回答，却望着黛玉笑。
dài yù yī miàn ràng bǎo chāi zuò yī miàn xiào shuō dào wǒ céng jiàn gǔ shǐ zhōng yǒu cái sè de nǚ zǐ zhōng shēn zāo jì lìng rén kě xīn kě xiàn kě bēi kě tàn zhě shén duō
黛玉一面让宝钗坐，一面笑说道：“我曾见古史中有才色的女子，终身遭际令人可欣可羡可悲可叹者甚多。
jīn rì fàn hòu wú shì yīn yù zé chū shù rén hú luàn còu jǐ shǒu shī yǐ jì gǎn kǎi kě qiǎo tàn yā tou lái huì wǒ qiáo fèng jiě jie qù wǒ yě shēn shàng lǎn lǎn de méi tóng tā qù
今日饭后无事，因欲择出数人，胡乱凑几首诗以寄感慨，可巧探丫头来会我瞧凤姐姐去，我也身上懒懒的没同他去。
cái jiāng zuò le wǔ shǒu yī shí kùn juàn qǐ lái liào zài nà lǐ bù xiǎng èr yé lái le jiù qiáo jiàn le
才将做了五首，一时困倦起来，撂在那里，不想二爷来了就瞧见了。
qí shí gěi tā kàn yě dào méi yǒu shén me dàn zhǐ wǒ xián tā shì bú shì de xiě gěi rén kàn qù
其实给他看也倒没有什么，但只我嫌他是不是的写给人看去。
bǎo yù máng dào wǒ duō zǎo wǎn gěi rén kàn lái ne
”宝玉忙道：“我多早晚给人看来呢。
zuó rì nà bǎ shàn zi yuán shì wǒ ài nà jǐ shǒu bái hǎi táng de shī suǒ yǐ wǒ zì jǐ yòng xiǎo kǎi xiě le bù guò wèi de shì ná zài shǒu zhōng kàn zhe biàn yì
昨日那把扇子，原是我爱那几首白海棠的诗，所以我自己用小楷写了，不过为的是拿在手中看着便易。
wǒ qǐ bù zhī guī gé zhōng shī cí zì jì shì qīng yì wǎng wài chuán sòng bù dé de
我岂不知闺阁中诗词字迹是轻易往外传诵不得的。
zì cóng nǐ shuō le wǒ zǒng méi ná chū yuán zǐ qù
自从你说了，我总没拿出园子去。
bǎo chāi dào lín mèi mei zhè lǜ de yě shì
”宝钗道：“林妹妹这虑的也是。
nǐ jì xiě zài shàn zi shàng ǒu rán wàng jì le ná zài shū fáng lǐ qù bèi xiàng gōng men kàn jiàn le qǐ yǒu bù wèn shì shuí zuò de ne
你既写在扇子上，偶然忘记了，拿在书房里去被相公们看见了，岂有不问是谁做的呢。
tǎng huò chuán yáng kāi le fǎn wèi bù měi
倘或传扬开了，反为不美。
zì gǔ dào nǚ zǐ wú cái biàn shì dé zǒng yǐ zhēn jìng wéi zhǔ nǚ gōng hái shì dì èr jiàn
自古道：‘女子无才便是德’，总以贞静为主，女工还是第二件。
qí yú shī cí bù guò shì guī zhōng yóu xì yuán kě yǐ huì kě yǐ bú huì
其余诗词，不过是闺中游戏，原可以会可以不会。
zán men zhè yàng rén jiā de gū niáng dào bù yào zhèi xiē cái huá de míng yù
咱们这样人家的姑娘，倒不要这些才华的名誉。
yīn yòu xiào xiàng dài yù dào ná chū lái gěi wǒ kàn kàn wú fáng zhǐ bù jiào bǎo xiōng dì ná chū qù jiù shì le
”因又笑向黛玉道：“拿出来给我看看无妨，只不叫宝兄弟拿出去就是了。
dài yù xiào dào jì rú cǐ shuō lián nǐ yě kě yǐ bù bì kàn le
”黛玉笑道：“既如此说，连你也可以不必看了。
yòu zhǐ zhe bǎo yù xiào dào tā zǎo yǐ qiǎng le qù le
”又指着宝玉笑道：“他早已抢了去了。
bǎo yù tīng le fāng zì huái nèi qǔ chū còu zhì bǎo chāi shēn páng yī tóng xì kàn
”宝玉听了，方自怀内取出，凑至宝钗身旁，一同细看。
zhī jiàn xiě dào
只见写道：
xī shī
西施
yī dài qīng chéng zhú làng huā wú gōng kōng zì yì ér jiā
一代倾城逐浪花，吴宫空自忆儿家。
xiào pín mò xiào dōng cūn nǚ tóu bái xī biān shàng huàn shā
效颦莫笑东村女，头白溪边尚浣纱。
yú jī
虞姬
cháng duàn wū zhuī yè xiào fēng yú xī yōu hèn duì zhòng tóng
肠断乌骓夜啸风，虞兮幽恨对重瞳。
qíng péng gān shòu tā nián hǎi yǐn jiàn hé rú chu zhàng zhōng
黥彭甘受他年醢，饮剑何如楚帐中。
míng fēi
明妃
jué yàn jīng rén chū hàn gōng hóng yán mìng bó gǔ jīn tóng
绝艳惊人出汉宫，红颜命薄古今同。
jūn wáng zòng shǐ qīng yán sè yǔ duó quán hé bì huà gōng
君王纵使轻颜色，予夺权何畀画工？
lǜ zhū
绿珠
wǎ lì míng zhū yī lì pāo hé zēng shí wèi zhòng jiāo ráo
瓦砾明珠一例抛，何曾石尉重娇娆。
dōu yuán wán fú qián shēng zào gèng yǒu tóng guī wèi jì liáo
都缘顽福前生造，更有同归慰寂寥。
hóng fú
红拂
cháng yī xióng tán tài zì shū měi rén jù yǎn shi qióng tú
长揖雄谈态自殊，美人具眼识穷途。
shī jū yú qì yáng gōng mù qǐ de jī mí nǚ zhàng fū
尸居余气杨公幕，岂得羁縻女丈夫。
bǎo yù kàn le zàn bù jué kǒu yòu shuō dào mèi mei zhè shī qià hǎo zhǐ zuò le wǔ shǒu hé bù jiù mìng yuē wǔ měi yín
宝玉看了，赞不绝口，又说道：“妹妹这诗恰好只做了五首，何不就命曰《五美吟》。
yú shì bù róng fēn shuō biàn tí bǐ xiě zài hòu miàn
”于是不容分说，便提笔写在后面。
bǎo chāi yì shuō dào zuò shī bù lùn hé tí zhǐ yào shàn fān gǔ rén zhī yì
宝钗亦说道：“做诗不论何题，只要善翻古人之意。
ruò yào suí rén jiǎo zōng zǒu qù zòng shǐ zì jù jīng gōng yǐ luò dì èr yì jiū jìng suàn bù dé hǎo shī
若要随人脚踪走去，纵使字句精工，已落第二义，究竟算不得好诗。
jí rú qián rén suǒ yǒng zhāo jūn zhī shī shén duō yǒu bēi wǎn zhāo jūn de yǒu yuàn hèn yán shòu de yòu yǒu jī hàn dì bù néng shǐ huà gōng tú mào xián chén ér huà měi rén de fēn fēn bù yī
即如前人所咏昭君之诗甚多，有悲挽昭君的，有怨恨延寿的，又有讥汉帝不能使画工图貌贤臣而画美人的，纷纷不一。
hòu lái wáng jīng gōng fù yǒu yì tài yóu lái huà bù chéng dāng shí wǎng shā máo yán shòu yǒng shū yǒu ěr mù suǒ jiàn shàng rú cǐ wàn lǐ ān néng zhì yí dí
后来王荆公复有‘意态由来画不成，当时枉杀毛延寿’，永叔有‘耳目所见尚如此，万里安能制夷狄’。
èr shī jù néng gè chū jǐ jiàn bù yǔ rén tóng
二诗俱能各出己见，不与人同。
jīn rì lín mèi mei zhè wǔ shǒu shī yì kě wèi mìng yì xīn qí bié kāi shēng miàn le
今日林妹妹这五首诗，亦可谓命意新奇，别开生面了。
réng yù wǎng xià shuō shí zhī jiàn yǒu rén huí dào liǎn èr yé huí lái le
仍欲往下说时，只见有人回道：“琏二爷回来了。
shì cái wài jiān chuán shuō wǎng dōng fǔ lǐ qù le hǎo yī huì le xiǎng bì jiù huí lái de
适才外间传说，往东府里去了好一会了，想必就回来的。
bǎo yù tīng le lián máng qǐ shēn yíng zhì dà mén yǐ nèi děng dài
”宝玉听了，连忙起身，迎至大门以内等待。
qià hǎo gǔ liǎn zì wài xià mǎ jìn lái
恰好贾琏自外下马进来。
yú shì bǎo yù xiān yíng zhe gǔ liǎn guì xià kǒu zhōng gěi gǔ mǔ wáng fū rén děng qǐng le ān
于是宝玉先迎着贾琏跪下，口中给贾母王夫人等请了安。
yòu gěi gǔ liǎn qǐng le ān
又给贾琏请了安。
èr rén xié shǒu zǒu le jìn lái
二人携手走了进来。
zhī jiàn li wán fèng jie bǎo chāi dài yù yíng tàn xī děng zǎo zài zhōng táng děng hòu yī yī xiāng jiàn yǐ bì
只见李纨、凤姐、宝钗、黛玉、迎、探、惜等早在中堂等候，一一相见已毕。
yīn tīng gǔ liǎn shuō dào lǎo tài tài míng rì yī zǎo dào jiā yí lù shēn tǐ shén hǎo
因听贾琏说道：“老太太明日一早到家，一路身体甚好。
jīn rì xiān dǎ fā le wǒ lái huí jiā kàn shì míng rì wǔ gēng réng yào chū chéng yíng jiē
今日先打发了我来回家看视，明日五更，仍要出城迎接。
shuō bì zhòng rén yòu wèn le xiē lù tú de jǐng kuàng
”说毕，众人又问了些路途的景况。
yīn gǔ liǎn shì yuǎn guī suì dà jiā bié guò ràng gǔ liǎn huí fáng xiē xī
因贾琏是远归，遂大家别过，让贾琏回房歇息。
yī xiǔ wǎn jǐng bù bì xì shù
一宿晚景，不必细述。
zhì cì rì fàn shí qián hòu guǒ jiàn gǔ mǔ wáng fū rén děng dào lái
至次日饭时前后，果见贾母王夫人等到来。
zhòng rén jiē jiàn yǐ bì lüè zuò le yī zuò chī le yī bēi chá biàn lǐng le wáng fū rén děng rén guò níng fǔ zhōng lái
众人接见已毕，略坐了一坐，吃了一杯茶，便领了王夫人等人过宁府中来。
zhǐ tīng jiàn lǐ miàn kū shēng zhèn tiān què shì gǔ shè gǔ liǎn sòng gǔ mǔ dào jiā jí guò zhè biān lái le
只听见里面哭声震天，却是贾赦贾琏送贾母到家即过这边来了。
dāng xià gǔ mǔ jìn rù lǐ miàn zǎo yǒu gǔ shè gǔ liǎn shuài lǐng zú zhōng rén kū zhe yíng le chū lái
当下贾母进入里面，早有贾赦贾琏率领族中人哭着迎了出来。
tā fù zǐ yī biān yí gè wǎn le gǔ mǔ zǒu zhì líng qián yòu yǒu gǔ zhēn gǔ róng guì zhe pū rù gǔ mǔ huái zhōng tòng kū
他父子一边一个挽了贾母，走至灵前，又有贾珍贾蓉跪着扑入贾母怀中痛哭。
gǔ mǔ mù nián rén jiàn cǐ guāng jǐng yì lǒu le zhēn róng děng tòng kū bù yǐ
贾母暮年人，见此光景，亦搂了珍蓉等痛哭不已。
gǔ shè gǔ liǎn zài páng kǔ quàn fāng lüè lüè zhǐ zhù
贾赦贾琏在旁苦劝，方略略止住。
yòu zhuǎn zhì líng yòu jiàn le yóu shì pó xí bù miǎn yòu xiāng chí dà tòng yī chǎng
又转至灵右，见了尤氏婆媳，不免又相持大痛一场。
kū bì zhòng rén fāng shàng qián yī yī qǐng ān wèn hǎo
哭毕，众人方上前一一请安问好。
gǔ zhēn yīn gǔ mǔ cái huí jiā lái wèi de xiē xī zuò zài cǐ jiān kàn zhe wèi miǎn yào shāng xīn suì zài sān qiú gǔ mǔ huí jiā wáng fū rén děng yì zài sān xiāng quàn
贾珍因贾母才回家来，未得歇息，坐在此间，看着未免要伤心，遂再三求贾母回家，王夫人等亦再三相劝。
gǔ mǔ bù dé yǐ fāng huí lái le
贾母不得已，方回来了。
guǒ rán nián mài de rén jīn bú zhù fēng shuāng shāng gǎn zhì yè jiān biàn jué tóu mèn mù suān bí sāi shēng zhòng
果然年迈的人禁不住风霜伤感，至夜间便觉头闷目酸，鼻塞声重。
lián máng qǐng le yī shēng lái zhěn mài xià yào zú zú de máng luàn le bàn yè yī rì
连忙请了医生来诊脉下药，足足的忙乱了半夜一日。
xìng ér fā sàn de kuài wèi zēng chuán jīng zhì sān gēng tiān xiē xū fā le diǎn hàn mài jìng shēn liáng dà jiā fāng fàng le xīn
幸而发散的快，未曾传经，至三更天，些须发了点汗，脉静身凉，大家方放了心。
zhì cì rì réng fú yào tiáo lǐ
至次日仍服药调理。
yòu guò le shù rì nǎi gǔ jìng sòng bìn zhī qī gǔ mǔ yóu wèi dà yù suì liú bǎo yù zài jiā shì fèng
又过了数日，乃贾敬送殡之期，贾母犹未大愈，遂留宝玉在家侍奉。
fèng jie yīn wèi zēng shén hǎo yì wèi qù
凤姐因未曾甚好，亦未去。
qí yú gǔ shè gǔ liǎn xíng fū rén wáng fū rén děng shuài lǐng jiā rén pú fù dōu sòng zhì tiě kǎn sì zhì wǎn fāng huí
其余贾赦，贾琏，邢夫人，王夫人等率领家人仆妇，都送至铁槛寺，至晚方回。
gǔ zhēn yóu shì bìng gǔ róng réng zài sì zhōng shǒu líng děng guò bǎi rì hòu fāng fú jiù huí jí
贾珍尤氏并贾蓉仍在寺中守灵，等过百日后，方扶柩回籍。
jiā zhōng réng tuō yóu lǎo niáng bìng èr jie sān jie zhào guǎn
家中仍托尤老娘并二姐三姐照管。
què shuō gǔ liǎn sù rì jì wén yóu shì jiě mèi zhī míng hèn wú yuán de jiàn
却说贾琏素日既闻尤氏姐妹之名，恨无缘得见。
jìn yīn gǔ jìng tíng líng zài jiā měi rì yǔ èr jie sān jie xiāng rèn yǐ shú bù jīn dòng le chuí xián zhī yì
近因贾敬停灵在家，每日与二姐三姐相认已熟，不禁动了垂涎之意。
kuàng zhī yǔ gǔ zhēn gǔ róng děng sù yǒu jù yōu zhī qiào yīn ér chéng jī bǎi bān liáo bō méi mù chuán qíng
况知与贾珍贾蓉等素有聚麀之诮，因而乘机百般撩拨，眉目传情。
nà sān jie què zhǐ shì dàn dàn xiāng duì zhǐ yǒu èr jie yě shí fēn yǒu yì
那三姐却只是淡淡相对，只有二姐也十分有意。
dàn zhǐ shì yǎn mù zhòng duō wú cóng xià shǒu
但只是眼目众多，无从下手。
gǔ liǎn yòu pà gǔ zhēn chī cù bù gǎn qīng dòng zhǐ hǎo èr rén xīn lǐng shén huì ér yǐ
贾琏又怕贾珍吃醋，不敢轻动，只好二人心领神会而已。
cǐ shí chū bìn yǐ hòu gǔ zhēn jiā xià rén shǎo chú yóu lǎo niáng dài lǐng èr jie sān jie bìng jǐ gè cū shǐ de yā huán lǎo pó zǐ zài zhèng shì jū zhù wài qí yú bì qiè dōu suí zài sì zhōng
此时出殡以后，贾珍家下人少，除尤老娘带领二姐三姐并几个粗使的丫鬟老婆子在正室居住外，其余婢妾，都随在寺中。
wài miàn pú fù bù guò wǎn jiān xún gēng rì jiān kān shǒu mén hù
外面仆妇，不过晚间巡更，日间看守门户。
bái rì wú shì yì bù jìn lǐ miàn qù
白日无事，亦不进里面去。
suǒ yǐ gǔ liǎn biàn yù chèn cǐ xià shǒu
所以贾琏便欲趁此下手。
suì tuō xiāng bàn gǔ zhēn wèi míng yì zài sì zhōng zhù sù yòu shí cháng jiè zhe tì gǔ zhēn liào lǐ jiā wù bù shí zhì níng fǔ zhōng lái gōu dā èr jie
遂托相伴贾珍为名，亦在寺中住宿，又时常借着替贾珍料理家务，不时至宁府中来勾搭二姐。
yī rì yǒu xiǎo guǎn jiā shù lù lái huí gǔ zhēn dào qián zhě suǒ yòng péng gàng xiào bù bìng qǐng gāng rén qīng yī gòng shǐ yín yī qiān yī bǎi shí liǎng chú gěi yín wǔ bǎi liǎng wài réng qiàn liù bǎi líng shí liǎng
一日，有小管家俞禄来回贾珍道：“前者所用棚杠孝布并请杠人青衣，共使银一千一百十两，除给银五百两外，仍欠六百零十两。
zuó rì liǎng chù mǎi mài rén jù lái cuī tǎo xiǎo de tè lái tǎo ye de shì xià
昨日两处买卖人俱来催讨，小的特来讨爷的示下。
gǔ zhēn dào nǐ qiě xiàng kù shàng lǐng qù jiù shì le zhè yòu hé bì lái wèn wǒ
”贾珍道：“你且向库上领去就是了，这又何必来问我。
shù lù dào zuó rì yǐ céng shàng kù shǎng qù lǐng dàn zhǐ shì lǎo yé bīn tiān yǐ hòu gè chù zhī lǐng shén duō suǒ shèng hái yào yù bèi bǎi rì dào chǎng jí miào zhōng yòng dù cǐ shí jìng bù néng fā gěi
”俞禄道：“昨日已曾上库上去领，但只是老爷宾天以后，各处支领甚多，所剩还要预备百日道场及庙中用度，此时竟不能发给。
suǒ yǐ xiǎo de jīn rì tè lái huí ye huò zhě ye nèi kù lǐ zàn qiě fā gěi huò zhě nuó jiè hé xiàng fēn fù le xiǎo de hǎo bàn
所以小的今日特来回爷，或者爷内库里暂且发给，或者挪借何项，吩咐了小的好办。
gǔ zhēn xiào dào nǐ hái dàng shì xiān ne yǒu yín zi fàng zhe bù shǐ
”贾珍笑道：“你还当是先呢，有银子放着不使。
nǐ wú lùn nà lǐ jiè le gěi tā ba
你无论那里借了给他罢。
shù lù xiào huí dào ruò shuō yī èr bǎi xiǎo de hái kě yǐ nuó jiè zhè wǔ liù bǎi xiǎo de yī shí nà lǐ bàn de lái
”俞禄笑回道：“若说一二百，小的还可以挪借，这五六百，小的一时那里办得来。
gǔ zhēn xiǎng le yī huí xiàng gǔ róng dào nǐ wèn nǐ niáng qù zuó rì chū bìn yǐ hòu yǒu jiāng nán zhēn jiā sòng lái dǎ jì yín wǔ bǎi liǎng wèi zēng jiāo dào kù shǎng qù nǐ xiān yào le lái gěi tā qù ba
”贾珍想了一回，向贾蓉道：“你问你娘去，昨日出殡以后，有江南甄家送来打祭银五百两，未曾交到库上去，你先要了来，给他去罢。
gǔ róng dā yìng le lián máng guò zhè biān lái huí le yóu shì fù zhuǎn lái huí tā fù qīn dào zuó rì nà xiàng yín zi yǐ shǐ le èr bǎi liǎng xià shèng de sān bǎi liǎng lìng rén sòng zhì jiā zhōng jiāo yǔ lǎo niáng shōu le
”贾蓉答应了，连忙过这边来回了尤氏，复转来回他父亲道：“昨日那项银子已使了二百两，下剩的三百两令人送至家中交与老娘收了。
gǔ zhēn dào jì rán rú cǐ nǐ jiù dài le tā qù xiàng nǐ lǎo niang yào le chū lái jiāo gěi tā
”贾珍道：“既然如此，你就带了他去，向你老娘要了出来交给他。
zài yě qiáo qiáo jiā zhōng yǒu shì wú shì wèn nǐ liǎng gè yí niáng hǎo
再也瞧瞧家中有事无事，问你两个姨娘好。
xià shèng de shù lù xiān jiè le tiān shàng ba
下剩的俞禄先借了添上罢。
gǔ róng yǔ shù lù dā yìng le fāng yù tuì chū zhī jiàn gǔ liǎn zǒu le jìn lái
贾蓉与俞禄答应了，方欲退出，只见贾琏走了进来。
shù lù máng shàng qián qǐng le ān
俞禄忙上前请了安。
gǔ liǎn biàn wèn hé shì gǔ zhēn yī yī gào sù le
贾琏便问何事，贾珍一一告诉了。
gǔ liǎn xīn zhōng xiǎng dào chèn cǐ jī huì zhèng kě zhì níng fǔ xún èr jie
贾琏心中想道：“趁此机会正可至宁府寻二姐。
yī miàn suì shuō dào zhè yǒu duō dà shì hé bì xiàng rén jiè qù
”一面遂说道：“这有多大事，何必向人借去。
zuó rì wǒ fāng dé le yī xiàng yín zi hái méi yǒu shǐ ne mò ruò gěi tā tiān shàng qǐ bù shěng shì
昨日我方得了一项银子还没有使呢，莫若给他添上，岂不省事。
gǔ zhēn dào rú cǐ shén hǎo
”贾珍道：“如此甚好。
nǐ jiù fēn fù le róng r yī bìng lìng tā qǔ qù
你就吩咐了蓉儿，一并令他取去。
gǔ liǎn máng dào zhè bì děi wǒ qīn shēn qǔ qù
”贾琏忙道：“这必得我亲身取去。
zài wǒ zhè jǐ rì méi huí jiā le hái yào gěi lǎo tài tài lǎo yé tài tài men qǐng qǐng ān qù
再我这几日没回家了，还要给老太太、老爷、太太们请请安去。
dào dà gē nà biān zhā zhā jiā rén men yǒu wú shēng shì zài yě gěi qìng jia tài tài qǐng qǐng ān
到大哥那边查查家人们有无生事，再也给亲家太太请请安。
gǔ zhēn xiào dào zhǐ shì yòu láo dòng nǐ wǒ xīn lǐ dào bù ān
”贾珍笑道：“只是又劳动你，我心里倒不安。
gǔ liǎn yě xiào dào zì jiā xiōng dì zhè yǒu hé fáng ne
”贾琏也笑道：“自家兄弟，这有何妨呢。
gǔ zhēn yòu fēn fù gǔ róng dào nǐ gēn le nǐ shū shū qù yě dào nà biān gěi lǎo tài tài lǎo yé tài tài men qǐng ān shuō wǒ hé nǐ niáng dōu qǐng ān dǎ tīng dǎ tīng lǎo tài tài shēn shàng kě dà ān le
”贾珍又吩咐贾蓉道：“你跟了你叔叔去，也到那边给老太太，老爷，太太们请安，说我和你娘都请安，打听打听老太太身上可大安了？
hái fú yào ne méi yǒu
还服药呢没有？
gǔ róng yī yī dā yìng le gēn suí gǔ liǎn chū lái dài le jǐ gè xiǎo sī qí shàng mǎ yī tóng jìn chéng
”贾蓉一一答应了，跟随贾琏出来，带了几个小厮，骑上马一同进城。
zài lù shū zhí xián huà gǔ liǎn yǒu xīn biàn tí dào yóu èr jie yīn kuā shuō rú hé biāo zhì rú hé zuò rén hǎo jǔ zhǐ dà fāng yán yǔ wēn róu wú yī chù bù lìng rén kě jìng kě ài rén rén dōu shuō nǐ shěn zi hǎo jù wǒ kàn nà lǐ jí nǐ èr yí yī líng ér ne
在路叔侄闲话，贾琏有心，便提到尤二姐，因夸说如何标致，如何做人好，举止大方，言语温柔，无一处不令人可敬可爱，“人人都说你婶子好，据我看那里及你二姨一零儿呢。
gǔ róng chuāi zhī qí yì biàn xiào dào shū shū jì zhè me ài tā wǒ gěi shū shū zuò méi shuō le zuò èr fáng hé rú
”贾蓉揣知其意，便笑道：“叔叔既这么爱他，我给叔叔作媒，说了做二房，何如？
gǔ liǎn xiào dào nǐ zhè shì wán huà hái shì zhèng jīng huà
”贾琏笑道：“你这是顽话还是正经话？
gǔ róng dào wǒ shuō de shì dàng zhēn de huà
”贾蓉道：“我说的是当真的话。
gǔ liǎn yòu xiào dào gǎn zì hǎo ne
”贾琏又笑道：“敢自好呢。
zhǐ shì pà nǐ shěn zi bù yī zài yě pà nǐ lǎo niang bù yuàn yì
只是怕你婶子不依，再也怕你老娘不愿意。
kuàng qiě wǒ tīng jiàn shuō nǐ èr yí r yǐ yǒu le rén jiā le
况且我听见说你二姨儿已有了人家了。
gǔ róng dào zhè dōu wú fáng
”贾蓉道：“这都无妨。
wǒ èr yí r sān yí r dōu bú shì wǒ lǎo yé yǎng de yuán shì wǒ lǎo niáng dài le lái de
我二姨儿三姨儿都不是我老爷养的，原是我老娘带了来的。
tīng jiàn shuō wǒ lǎo niáng zài nà yī jiā shí jiù bǎ wǒ èr yí r xǔ gěi huáng liáng zhuāng tóu zhāng jiā zhǐ fù wéi hūn
听见说，我老娘在那一家时，就把我二姨儿许给皇粮庄头张家，指腹为婚。
hòu lái zhāng jiā zāo le guān sī bài luò le wǒ lǎo niáng yòu zì nà jiā jià le chū lái rú jīn zhè shí shù nián liǎng jiā yīn xìn bù tōng
后来张家遭了官司败落了，我老娘又自那家嫁了出来，如今这十数年，两家音信不通。
wǒ lǎo niáng shí cháng bào yuàn yào yǔ tā jiā tuì hūn wǒ fù qīn yě yào jiāng èr yí zhuǎn pìn
我老娘时常报怨，要与他家退婚，我父亲也要将二姨转聘。
zhǐ děng yǒu le hǎo rén jiā bù guò lìng rén zhǎo zháo zhāng jiā gěi tā shí jǐ liǎng yín zi xiě shàng yī zhāng tuì hūn de zì r
只等有了好人家，不过令人找着张家，给他十几两银子，写上一张退婚的字儿。
xiǎng zhāng jiā qióng jí le de rén jiàn le yín zi yǒu shén me bù yī de
想张家穷极了的人，见了银子，有什么不依的。
zài tā yě zhī dào zán men zhè yàng de rén jiā yě bù pà tā bù yī
再他也知道咱们这样的人家，也不怕他不依。
yòu shì shū shū zhè yàng rén shuō le zuò èr fáng wǒ guǎn bǎo wǒ lǎo niáng hé wǒ fù qīn dōu yuàn yì
又是叔叔这样人说了做二房，我管保我老娘和我父亲都愿意。
dào zhǐ shì sǎo zi nà lǐ què nán
倒只是嫂子那里却难。
gǔ liǎn tīng dào zhè lǐ xīn huā dōu kāi le nà lǐ hái yǒu shén me huà shuō zhǐ shì yī wèi dāi xiào ér yǐ
”贾琏听到这里，心花都开了，那里还有什么话说，只是一味呆笑而已。
gǔ róng yòu xiǎng le yī xiǎng xiào dào shū shū ruò yǒu dǎn liàng yī wǒ de zhǔ yì guǎn bǎo wú fáng bù guò duō huā shàng jǐ gè qián
贾蓉又想了一想，笑道：“叔叔若有胆量，依我的主意管保无妨，不过多花上几个钱。
gǔ liǎn máng dào yǒu hé zhǔ yì kuài xiē shuō lái wǒ méi yǒu bù yī de
”贾琏忙道：“有何主意，快些说来，我没有不依的。
gǔ róng dào shū shū huí jiā yì diǎn shēng sè yě bié lù děng wǒ huí míng liǎo wǒ fù qīn xiàng wǒ lǎo niáng shuō tuǒ rán hòu zài zán men fǔ hòu fāng jìn zuǒ yòu mǎi shàng yī suǒ fáng zi jí yìng yòng jiā huo zài bō liǎng wō zǐ jiā rén guò qù fú shì
”贾蓉道：“叔叔回家，一点声色也别露，等我回明了我父亲，向我老娘说妥，然后在咱们府后方近左右买上一所房子及应用家伙，再拨两窝子家人过去伏侍。
zé le rì zi rén bù zhī guǐ bù jué qǔ le guò qù zhǔ fù jiā rén bù xǔ zǒu lòu fēng shēng
择了日子，人不知鬼不觉娶了过去，嘱咐家人不许走漏风声。
sǎo zi zài lǐ miàn zhù zhe shēn zhái dà yuàn nà lǐ jiù dé zhī dào le
嫂子在里面住着，深宅大院，那里就得知道了。
shū shū liǎng xià lǐ zhù zhe guò gè yī nián bàn zǎi jí huò nào chū lái bù guò āi shàng lǎo ye yī dùn mà
叔叔两下里住着，过个一年半载，即或闹出来，不过挨上老爷一顿骂。
shū shū zhǐ shuō shěn zi zǒng bù shēng yù yuán shì wèi zǐ sì qǐ jiàn suǒ yǐ sī zì zài wài miàn zuò chéng cǐ shì
叔叔只说婶子总不生育，原是为子嗣起见，所以私自在外面作成此事。
jiù shì shěn zi jiàn shēng mǐ zuò chéng shú fàn yě zhǐ de bà le
就是婶子，见生米做成熟饭，也只得罢了。
zài qiú yī qiú lǎo tài tài méi yǒu bù wán de shì
再求一求老太太，没有不完的事。
zì gǔ dào yù lìng zhì hūn gǔ liǎn zhǐ gù tān tú èr jie měi sè tīng le gǔ róng yī piān huà suì wèi jì chū wàn quán jiāng xiàn jīn shēn shàng yǒu fú bìng tíng qī zài qǔ yán fù dù qī zhǒng zhǒng bù tuǒ zhī chù jiē zhì zhī dù wài le
”自古道“欲令智昏”，贾琏只顾贪图二姐美色，听了贾蓉一篇话，遂为计出万全，将现今身上有服，并停妻再娶，严父妒妻种种不妥之处，皆置之度外了。
què bù zhī gǔ róng yì fēi hǎo yì sù rì yīn tóng tā yí niáng yǒu qíng zhǐ yīn gǔ zhēn zài nèi bù néng chàng yì
却不知贾蓉亦非好意，素日因同他姨娘有情，只因贾珍在内，不能畅意。
rú jīn ruò shì gǔ liǎn qǔ le shào bù dé zài wài jū zhù chèn gǔ liǎn bù zài shí hǎo qù guǐ hùn zhī yì
如今若是贾琏娶了，少不得在外居住，趁贾琏不在时，好去鬼混之意。
gǔ liǎn nà lǐ sī xiǎng jí cǐ suì xiàng gǔ róng zhì xiè dào hǎo zhí ér nǐ guǒ rán néng gòu shuō chéng le wǒ mǎi liǎng gè jué sè de yā tou xiè nǐ
贾琏那里思想及此，遂向贾蓉致谢道：“好侄儿，你果然能够说成了，我买两个绝色的丫头谢你。
shuō zhe yǐ zhì níng fǔ mén shǒu
”说着，已至宁府门首。
gǔ róng shuō dào shū shū jìn qù xiàng wǒ lǎo niáng yào chū yín zi lái jiù jiāo gěi shù lù ba
贾蓉说道：“叔叔进去，向我老娘要出银子来，就交给俞禄罢。
wǒ xiān gěi lǎo tài tài qǐng ān qù
我先给老太太请安去。
gǔ liǎn hán xiào diǎn tóu dào lǎo tài tài gēn qián bié shuō wǒ hé nǐ yī tóng lái de
”贾琏含笑点头道：“老太太跟前别说我和你一同来的。
gǔ róng dào zhī dào
”贾蓉道：“知道。
yòu fù ěr xiàng gǔ liǎn dào jīn rì yào yù jiàn èr yí kě bié xìng jí le nào chū shì lái wǎng hòu dào nán bàn le
”又附耳向贾琏道：“今日要遇见二姨，可别性急了，闹出事来，往后倒难办了。
gǔ liǎn xiào dào shǎo hú shuō nǐ kuài qù ba
”贾琏笑道：“少胡说，你快去罢。
wǒ zài zhè lǐ děng nǐ
我在这里等你。
yú shì gǔ róng zì qù gěi gǔ mǔ qǐng ān
”于是贾蓉自去给贾母请安。
gǔ liǎn jìn rù níng fǔ zǎo yǒu jiā rén tóu r shuài lǐng jiā rén děng qǐng ān yí lù wéi suí zhì tīng shàng
贾琏进入宁府，早有家人头儿率领家人等请安，一路围随至厅上。
gǔ liǎn yī yī de wèn le xiē huà bù guò sè zé ér yǐ biàn mìng jiā rén sàn qù dú zì wǎng lǐ miàn zǒu lái
贾琏一一的问了些话，不过塞责而已，便命家人散去，独自往里面走来。
yuán lái gǔ liǎn gǔ zhēn sù rì qīn mì yòu shì xiōng dì běn wú kě bì jì zhī rén zì lái shì bù děng tōng bào de
原来贾琏贾珍素日亲密，又是兄弟，本无可避忌之人，自来是不等通报的。
yú shì zǒu zhì shàng fáng zǎo yǒu láng xià cì hòu de lǎo pó zǐ dǎ qǐ lián zi ràng gǔ liǎn jìn qù
于是走至上房，早有廊下伺侯的老婆子打起帘子，让贾琏进去。
gǔ liǎn jìn rù fáng zhōng yī kàn zhī jiàn nán biān kàng shàng zhǐ yǒu yóu èr jie dài zhe liǎng gè yā huán yī chù zuò huó què bú jiàn yóu lǎo niáng yǔ sān jie
贾琏进入房中一看，只见南边炕上只有尤二姐带着两个丫鬟一处做活，却不见尤老娘与三姐。
gǔ liǎn máng shàng qián wèn hǎo xiāng jiàn
贾琏忙上前问好相见。
yóu èr jie hán xiào ràng zuò biàn kào dōng biān pái chā r zuò xia
尤二姐含笑让坐，便靠东边排插儿坐下。
gǔ liǎn réng jiāng shàng shǒu ràng yǔ èr jiě ér shuō le jǐ jù jiàn miàn qíng er biàn xiào wèn dào qìng jia tài tài hé sān mèi mei nà lǐ qù le
贾琏仍将上首让与二姐儿，说了几句见面情儿，便笑问道：“亲家太太和三妹妹那里去了。
zěn me bú jiàn
怎么不见？
yóu èr jie xiào dào cái yǒu shì wǎng hòu tóu qù le yě jiù lái de
”尤二姐笑道：“才有事往后头去了，也就来的。
cǐ shí cì hou de yā huán yīn dào chá qù wú rén zài gēn qián gǔ liǎn bú zhù de ná yǎn piǎo zhe èr jie
”此时伺候的丫鬟因倒茶去，无人在跟前，贾琏不住的拿眼瞟着二姐。
èr jie dī le tóu zhǐ hán xiào bù lǐ
二姐低了头，只含笑不理。
gǔ liǎn yòu bù gǎn zào cì dòng shǒu dòng jiǎo yīn jiàn èr jie shǒu zhōng ná zhe yī tiáo shuān zhe hé bāo de juàn zǐ bǎi nòng biàn dā shàn zhe wǎng yāo lǐ mō le mō shuō dào bīng láng hé bāo yě wàng jì le dài le lái mèi mei yǒu bīng láng shǎng wǒ yī kǒu chī
贾琏又不敢造次动手动脚，因见二姐手中拿着一条拴着荷包的绢子摆弄，便搭讪着往腰里摸了摸，说道：“槟榔荷包也忘记了带了来，妹妹有槟榔，赏我一口吃。
èr jie dào bīng láng dào yǒu jiù zhǐ shì wǒ de bīng láng cóng lái bù gěi rén chī
”二姐道：“槟榔倒有，就只是我的槟榔从来不给人吃。
gǔ liǎn biàn xiào zhe yù jìn shēn lái ná
”贾琏便笑着欲近身来拿。
èr jie pà rén kàn jiàn bù yǎ biàn lián máng yī xiào liào le guò lái
二姐怕人看见不雅，便连忙一笑，撂了过来。
gǔ liǎn jiē zài shǒu zhōng dōu dào le chū lái jiǎn le bàn kuài chī shèng xià de liào zài kǒu zhōng chī le yòu jiāng shèng xià de dōu chuāi le qǐ lái
贾琏接在手中，都倒了出来，拣了半块吃剩下的撂在口中吃了，又将剩下的都揣了起来。
gāng yào bǎ hé bāo qīn shēn sòng guò qù zhī jiàn liǎng gè yā huán dào le chá lái
刚要把荷包亲身送过去，只见两个丫鬟倒了茶来。
gǔ liǎn yī miàn jiē le chá chī chá yī miàn àn jiāng zì jǐ dài de yí gè hàn yù jiǔ lóng pèi jiě le xià lái shuān zài shǒu juàn shàng chèn yā huán huí tóu shí réng liào le guò qù
贾琏一面接了茶吃茶，一面暗将自己带的一个汉玉九龙珮解了下来，拴在手绢上，趁丫鬟回头时，仍撂了过去。
èr jie yì bù qù ná zhǐ zhuāng kàn bú jiàn zuò zhe chī chá
二姐亦不去拿，只装看不见，坐着吃茶。
zhǐ tīng hòu miàn yī zhèn lián zi xiǎng què shì yóu lǎo niáng sān jie dài zhe liǎng gè xiǎo yā huán zì hòu miàn zǒu lái
只听后面一阵帘子响，却是尤老娘三姐带着两个小丫鬟自后面走来。
gǔ liǎn sòng mù yǔ èr jie lìng qí shí qǔ zhè yóu èr jie yì zhǐ shì bù lǐ
贾琏送目与二姐，令其拾取，这尤二姐亦只是不理。
gǔ liǎn bù zhī èr jie hé yì shèn shì zháo jí zhǐ de yíng shàng lái yǔ yóu lǎo niáng sān jie xiāng jiàn
贾琏不知二姐何意，甚是着急，只得迎上来与尤老娘三姐相见。
yī miàn yòu huí tóu kàn èr jie shí zhī jiàn èr jie xiào zhe méi shì rén shì de zài yòu kàn yī kàn juàn zǐ yǐ bù zhī nà lǐ qù le gǔ liǎn fāng fàng le xīn
一面又回头看二姐时，只见二姐笑着，没事人似的，再又看一看绢子，已不知那里去了，贾琏方放了心。
yú shì dà jiā guī zuò hòu xù le xiē xián huà
于是大家归坐后，叙了些闲话。
gǔ liǎn shuō dào dà sǎo zi shuō qián rì yǒu yī bāo yín zi jiāo gěi qìng jia tài tài shōu qǐ lái le jīn rì yīn yào hái rén dà gē lìng wǒ lái qǔ
贾琏说道：“大嫂子说，前日有一包银子交给亲家太太收起来了，今日因要还人，大哥令我来取。
zài yě kàn kàn jiā lǐ yǒu shì wú shì
再也看看家里有事无事。
yóu lǎo niáng tīng le lián máng shǐ èr jie ná yào shi qù qǔ yín zi
”尤老娘听了，连忙使二姐拿钥匙去取银子。
zhè lǐ gǔ liǎn yòu shuō dào wǒ yě yào gěi qìng jia tài tài qǐng qǐng ān qiáo qiáo èr wèi mèi mei
这里贾琏又说道：“我也要给亲家太太请请安，瞧瞧二位妹妹。
qìng jia tài tài liǎn miàn dǎo hǎo zhǐ shì èr wèi mèi mei zài wǒ men jiā lǐ shòu wěi qū
亲家太太脸面倒好，只是二位妹妹在我们家里受委屈。
yóu lǎo niáng xiào dào zán men dōu shì zhì qīn gǔ ròu shuō nà lǐ de huà
”尤老娘笑道：“咱们都是至亲骨肉，说那里的话。
zài jiā lǐ yě shì zhù zhe zài zhè lǐ yě shì zhù zhe
在家里也是住着，在这里也是住着。
bù mán èr yé shuō wǒ men jiā lǐ zì cóng xiān fū qù shì jiā jì yě zhuó shí jiān nán le quán kuī le zhè lǐ gū yé bāng zhù
不瞒二爷说，我们家里自从先夫去世，家计也着实艰难了，全亏了这里姑爷帮助。
rú jīn gū yé jiā lǐ yǒu le zhè yàng dà shì wǒ men bù néng bié de chū lì bái kàn yī kàn jiā hái yǒu shén me wěi qū le de ne
如今姑爷家里有了这样大事，我们不能别的出力，白看一看家，还有什么委屈了的呢。
zhèng shuō zhe èr jie yǐ qǔ le yín zi lái jiāo yǔ yóu lǎo niáng
”正说着，二姐已取了银子来，交与尤老娘。
yóu lǎo niáng biàn dì yǔ gǔ liǎn
尤老娘便递与贾琏。
gǔ liǎn jiào yí gè xiǎo yā tou jiào le yí gè lǎo pó zǐ lái fēn fù tā dào nǐ bǎ zhè gè jiāo gěi shù lù jiào tā ná guò nà biān qù děng wǒ
贾琏叫一个小丫头叫了一个老婆子来，吩咐他道：“你把这个交给俞禄，叫他拿过那边去等我。
lǎo pó zǐ dā yìng le chū qù
”老婆子答应了出去。
zhǐ tīng de yuàn nèi shì gǔ róng de shēng yīn shuō huà
只听得院内是贾蓉的声音说话。
xū yú jìn lái gěi tā lǎo niáng yí niáng qǐng le ān yòu xiàng gǔ liǎn xiào dào cái gāng lǎo yé hái wèn shū shū ne shuō shì yǒu shén me shì qíng yào shǐ huàn
须臾进来，给他老娘姨娘请了安，又向贾琏笑道：“才刚老爷还问叔叔呢，说是有什么事情要使唤。
yuán yào shǐ rén dào miào lǐ qù jiào wǒ huí lǎo ye shuō shū shū jiù lái
原要使人到庙里去叫，我回老爷说叔叔就来。
lǎo yé hái fēn fù wǒ lù shàng yù zhe shū shū jiào kuài qù ne
老爷还吩咐我，路上遇着叔叔叫快去呢。
gǔ liǎn tīng le máng yào qǐ shēn yòu tīng gǔ róng hé tā lǎo niáng shuō dào nà yī cì wǒ hé lǎo tài tài shuō de wǒ fù qīn yào gěi èr yí shuō de yí fù jiù hé wǒ zhè shū shū de miàn mào shēn liàng chà bù duō r
”贾琏听了，忙要起身，又听贾蓉和他老娘说道：“那一次我和老太太说的，我父亲要给二姨说的姨父，就和我这叔叔的面貌身量差不多儿。
lǎo tài tài shuō hǎo bù hǎo
老太太说好不好？
yī miàn shuō zhe yòu qiāo qiāo de yòng shǒu zhǐ zhe gǔ liǎn hé tā èr yí nǔ zuǐ
”一面说着，又悄悄的用手指着贾琏和他二姨努嘴。
èr jie dào bù hǎo yì sī shuō shí mǒ zhī jiàn sān jie sì xiào fēi xiào shì nǎo fēi nǎo de mà dào huài tòu le de xiǎo hóu ér zǎi zǐ
二姐倒不好意思说什么，只见三姐似笑非笑，似恼非恼的骂道：“坏透了的小猴儿崽子！
méi le nǐ niáng de shuō le
没了你娘的说了！
duō zǎo wǎn wǒ cái sī tā nà zuǐ ne
多早晚我才撕他那嘴呢！
yī miàn shuō zhe biàn gǎn le guò lái
”一面说着，便赶了过来。
gǔ róng zǎo xiào zhe pǎo le chū qù gǔ liǎn yě xiào zhe cí le chū lái
贾蓉早笑着跑了出去，贾琏也笑着辞了出来。
zǒu zhì tīng shàng yòu fēn fù le jiā rén men bù kě shuǎ qián chī jiǔ děng huà
走至厅上，又吩咐了家人们不可耍钱吃酒等话。
yòu qiāo qiāo de yāng gǔ róng huí qù jí sù hé tā fù qīn shuō
又悄悄的央贾蓉，回去急速和他父亲说。
yī miàn biàn dài le shù lù guò lái jiāng yín zi tiān zú jiāo gěi tā ná qù
一面便带了俞禄过来，将银子添足，交给他拿去。
yī miàn gěi gǔ shè qǐng ān yòu gěi gǔ mǔ qù qǐng ān bù tí
一面给贾赦请安，又给贾母去请安不提。
què shuō gǔ róng jiàn shù lù gēn le gǔ liǎn qù qǔ yín zi zì jǐ wú shì biàn réng huí zhì lǐ miàn hé tā liǎng gè yí niáng cháo xì yī huí fāng qǐ shēn
却说贾蓉见俞禄跟了贾琏去取银子，自己无事，便仍回至里面，和他两个姨娘嘲戏一回，方起身。
zhì wǎn dào sì jiàn le gǔ zhēn huí dào yín zi yǐ jīng jiāo gěi shù lù le
至晚到寺，见了贾珍回道：“银子已经交给俞禄了。
lǎo tài tài yǐ dà yù le rú jīn yǐ jīng bù fú yào le
老太太已大愈了，如今已经不服药了。
shuō bì yòu chèn biàn jiāng lù shàng gǔ liǎn yào qǔ yóu èr jie zuò èr fáng zhī yì shuō le
”说毕，又趁便将路上贾琏要娶尤二姐做二房之意说了。
yòu shuō rú hé zài wài miàn zhì fáng zi zhù bù shǐ fèng jie zhī dào cǐ shí zǒng bù guò wèi de shì zǐ sì jiān nán qǐ jiàn
又说如何在外面置房子住，不使凤姐知道，“此时总不过为的是子嗣艰难起见。
wèi de shì èr yí shì jiàn guò de qīn shàng zuò qīn bǐ bié chù bù zhī dào de rén jiā shuō le lái de hǎo
为的是二姨是见过的，亲上做亲，比别处不知道的人家说了来的好。
suǒ yǐ èr shū zài sān yāng wǒ duì fù qīn shuō
所以二叔再三央我对父亲说。
zhǐ bù shuō shì tā zì jǐ de zhǔ yì
”只不说是他自己的主意。
gǔ zhēn xiǎng le xiǎng xiào dào qí shí dào yě bà le
贾珍想了想，笑道：“其实倒也罢了。
zhǐ bù zhī nǐ èr yí xīn zhōng yuàn yì bù yuàn yì
只不知你二姨心中愿意不愿意。
míng rì nǐ xiān qù hé nǐ lǎo niang shāng liáng jiào nǐ lǎo niang wèn zhǔn le nǐ èr yí zài zuò dìng duó
明日你先去和你老娘商量，叫你老娘问准了你二姨，再作定夺。
yú shì yòu jiào le gǔ róng yī piān huà biàn zǒu guò lái jiāng cǐ shì gào sù le yóu shì
”于是又教了贾蓉一篇话，便走过来将此事告诉了尤氏。
yóu shì què zhī cǐ shì bù tuǒ yīn ér jí lì quàn zhǐ
尤氏却知此事不妥，因而极力劝止。
wú nài gǔ zhēn zhǔ yì yǐ dìng sù rì yòu shì shùn cóng guàn le de kuàng qiě tā yǔ èr jie běn fēi yī mǔ bù biàn shēn guǎn yīn ér yě zhǐ de yóu tā men nào qù le
无奈贾珍主意已定，素日又是顺从惯了的，况且他与二姐本非一母，不便深管，因而也只得由他们闹去了。
zhì cì rì yī zǎo guǒ rán gǔ róng fù jìn chéng lái jiàn tā lǎo niáng jiāng tā fù qīn zhī yì shuō le
至次日一早，果然贾蓉复进城来见他老娘，将他父亲之意说了。
yòu tiān shàng xǔ duō huà shuō gǔ liǎn zuò rén rú hé hǎo mù jīn fèng jie shēn zi yǒu bìng yǐ shì bù néng hǎo de le zàn qiě mǎi le fáng zi zài wài miàn zhù zhe guò gè yī nián bàn zǎi zhǐ děng fèng jie yī sǐ biàn jiē le èr yí jìn qù zuò zhèng shì
又添上许多话，说贾琏做人如何好，目今凤姐身子有病，已是不能好的了，暂且买了房子在外面住着，过个一年半载，只等凤姐一死，便接了二姨进去做正室。
yòu shuō tā fù qīn cǐ shí rú hé pìn gǔ liǎn nà biān rú hé qǔ rú hé jiē le nǐ lǎo rén jiā yǎng lǎo wǎng hòu sān yí yě shì nà biān yīng le tì pìn shuō de tiān huā luàn zhuì bù yóu de yóu lǎo niáng bù kěn
又说他父亲此时如何聘，贾琏那边如何娶，如何接了你老人家养老，往后三姨也是那边应了替聘，说得天花乱坠，不由得尤老娘不肯。
kuàng qiě sù rì quán kuī gǔ zhēn zhōu jì cǐ shí yòu shì gǔ zhēn zuò zhǔ tì pìn ér qiě zhuāng lián bù yòng zì jǐ zhì mǎi gǔ liǎn yòu shì qīng nián gōng zǐ bǐ zhāng huá shèng qiáng shí bèi suì lián máng guò lái yǔ èr jie shāng yì
况且素日全亏贾珍周济，此时又是贾珍作主替聘，而且妆奁不用自己置买，贾琏又是青年公子，比张华胜强十倍，遂连忙过来与二姐商议。
èr jie yòu shì shuǐ xìng de rén zài xiān yǐ hé jiě fū bù tuǒ yòu cháng yuàn hèn dāng shí cuò xǔ zhāng huá zhì shǐ hòu lái zhōng shēn shī suǒ jīn jiàn gǔ liǎn yǒu qíng kuàng shì jiě fū jiāng tā pìn jià yǒu hé bù kěn yě biàn diǎn tóu yī yǔn
二姐又是水性的人，在先已和姐夫不妥，又常怨恨当时错许张华，致使后来终身失所，今见贾琏有情，况是姐夫将他聘嫁，有何不肯，也便点头依允。
dāng xià huí fù le gǔ róng gǔ róng huí le tā fù qīn
当下回复了贾蓉，贾蓉回了他父亲。
cì rì mìng rén qǐng le gǔ liǎn dào sì zhōng lái gǔ zhēn dāng miàn gào sù le tā yóu lǎo niáng yīng yǔn zhī shì
次日命人请了贾琏到寺中来，贾珍当面告诉了他尤老娘应允之事。
gǔ liǎn zì shì xǐ chū wàng wài gǎn xiè gǔ zhēn gǔ róng fù zǐ bù jìn
贾琏自是喜出望外，感谢贾珍贾蓉父子不尽。
yú shì èr rén shāng liáng zhe shǐ rén kàn fáng zi dǎ shǒu shì gěi èr jie zhì mǎi zhuāng lián jí xīn fáng zhōng yìng yòng chuáng zhàng děng wù
于是二人商量着，使人看房子打首饰，给二姐置买妆奁及新房中应用床帐等物。
bù guò jǐ rì zǎo jiāng zhū shì bàn tuǒ
不过几日，早将诸事办妥。
yǐ yú níng róng jiē hòu èr lǐ yuǎn jìn xiǎo huā zhī xiàng nèi mǎi dìng yī suǒ fáng zi gòng èr shí yú jiān
已于宁荣街后二里远近小花枝巷内买定一所房子，共二十余间。
yòu mǎi le liǎng gè xiǎo yā huán
又买了两个小丫鬟。
gǔ zhēn yòu gěi le yī fáng jiā rén míng jiào bào èr fū qī liǎng kǒu yǐ bèi èr jie guò lái shí fú shì
贾珍又给了一房家人，名叫鲍二，夫妻两口，以备二姐过来时伏侍。
nà bào èr liǎng kǒu zi tīng jiàn zhè gè qiǎo zōng ér rú hé bù lái ne
那鲍二两口子听见这个巧宗儿，如何不来呢？
yòu shǐ rén jiāng zhāng huá fù zǐ jiào lái bī lè zhe yǔ yóu lǎo niáng xiě tuì hūn shū
又使人将张华父子叫来，逼勒着与尤老娘写退婚书。
què shuō zhāng huá zhī zǔ yuán dāng huáng liáng zhuāng tóu hòu lái sǐ qù
却说张华之祖，原当皇粮庄头，后来死去。
zhì zhāng huá fù qīn shí réng chōng cǐ yì yīn yǔ yóu lǎo niáng qián fū xiāng hǎo suǒ yǐ jiāng zhāng huá yǔ yóu èr jie zhǐ fù wéi hūn
至张华父亲时，仍充此役，因与尤老娘前夫相好，所以将张华与尤二姐指腹为婚。
hòu lái bù liào zāo le guān sī bài luò le jiā chǎn nòng de yī shí bù zhōu nà lǐ hái qǔ de qǐ xí fù ne
后来不料遭了官司，败落了家产，弄得衣食不周，那里还娶得起媳妇呢。
yóu lǎo niáng yòu zì nà jiā jià le chū lái liǎng jiā yǒu shí shù nián yīn xìn bù tōng
尤老娘又自那家嫁了出来，两家有十数年音信不通。
jīn bèi gǔ fǔ jiā rén huàn zhì bī tā yǔ èr jie tuì hūn xīn zhōng suī bù yuàn yì wú nài jù pà gǔ zhēn děng shì yàn bù gǎn bù yī zhǐ de xiě le yī zhāng tuì hūn wén yuē
今被贾府家人唤至，逼他与二姐退婚，心中虽不愿意，无奈惧怕贾珍等势焰，不敢不依，只得写了一张退婚文约。
yóu lǎo niáng yǔ le èr shí liǎng yín zi liǎng jiā tuì qīn bù tí
尤老娘与了二十两银子，两家退亲不提。
zhè lǐ gǔ liǎn děng jiàn zhū shì yǐ tuǒ suì zé le chū sān huáng dào jí rì yǐ biàn yíng qǔ èr jie guò mén
这里贾琏等见诸事已妥，遂择了初三黄道吉日，以便迎娶二姐过门。
xià huí fēn jiě
下回分解。