gǔ èr shè tōu qǔ yóu èr yí yóu sān jie sī jià liǔ èr láng
贾二舍偷娶尤二姨尤三姐思嫁柳二郎
huà shuō gǔ liǎn gǔ zhēn gǔ róng děng sān rén shāng yì shì shì tuǒ tiē zhì chū èr rì xiān jiāng yóu lǎo hé sān jie sòng rù xīn fáng
话说贾琏贾珍贾蓉等三人商议，事事妥贴，至初二日，先将尤老和三姐送入新房。
yóu lǎo yī kàn suī bù shì gǔ róng kǒu nèi zhī yán yě shí fēn qí bèi mǔ nǚ èr rén yǐ chēng le xīn
尤老一看，虽不似贾蓉口内之言，也十分齐备，母女二人已称了心。
bào èr fū fù jiàn liǎo rú yī pén huǒ gǎn zhe yóu lǎo yī kǒu yī shēng huàn lǎo niáng yòu huò shì lǎo tài tài gǎn zhe sān jie huàn sān yí huò shì yí niáng
鲍二夫妇见了如一盆火，赶着尤老一口一声唤老娘，又或是老太太，赶着三姐唤三姨，或是姨娘。
zhì cì rì wǔ gēng tiān yī chéng sù jiào jiāng èr jie tái lái
至次日五更天，一乘素轿，将二姐抬来。
gè sè xiāng zhú zhǐ mǎ bìng pū gài yǐ jí jiǔ fàn zǎo yǐ bèi de shí fēn tuǒ dàng
各色香烛纸马，并铺盖以及酒饭，早已备得十分妥当。
yī shí gǔ liǎn sù fú zuò le xiǎo jiào ér lái bài guò tiān de fén le zhǐ mǎ
一时，贾琏素服坐了小轿而来，拜过天地，焚了纸马。
nà yóu lǎo jiàn èr jie shēn shàng tóu shàng huàn rán yī xīn bú shì zài jiā mú yàng shí fēn dé yì
那尤老见二姐身上头上焕然一新不是在家模样，十分得意。
chān rù dòng fáng
搀入洞房。
shì yè gǔ liǎn tóng tā diān luán dǎo fèng bǎi bān ēn ài bù xiāo xì shuō
是夜贾琏同他颠鸾倒凤，百般恩爱，不消细说。
nà gǔ liǎn yuè kàn yuè ài yuè qiáo yuè xǐ bù zhī zěn shēng fèng cheng zhè èr jie nǎi mìng bào èr děng rén bù xǔ tí sān shuō èr de zhí yǐ nǎi nai chēng zhī zì jǐ yě chēng nǎi nai jìng jiāng fèng jie yī bǐ gōu dào
那贾琏越看越爱，越瞧越喜，不知怎生奉承这二姐，乃命鲍二等人不许提三说二的，直以奶奶称之，自己也称奶奶，竟将凤姐一笔勾倒。
yǒu shí huí jiā zhōng zhǐ shuō zài dōng fǔ yǒu shì jī bàn fèng jie bèi yīn zhī tā hé gǔ zhēn xiāng de zì rán shì huò yǒu shì shāng yì yě bù yí xīn
有时回家中，只说在东府有事羁绊，凤姐辈因知他和贾珍相得，自然是或有事商议，也不疑心。
zài jiā xià rén suī duō dōu bù guǎn zhèi xiē shì
再家下人虽多，都不管这些事。
biàn yǒu nà yóu shǒu hào xián zhuān dǎ tīng xiǎo shì de rén yě dōu qù fèng cheng gǔ liǎn chéng jī tǎo xiē pián yí shuí kěn qù lòu fēng
便有那游手好闲专打听小事的人，也都去奉承贾琏，乘机讨些便宜，谁肯去露风。
yú shì gǔ liǎn shēn gǎn gǔ zhēn bù jìn
于是贾琏深感贾珍不尽。
gǔ liǎn yī yuè chū wǔ liǎng yín zi zuò tiān tiān de gōng jǐ
贾琏一月出五两银子做天天的供给。
ruò bù lái shí tā mǔ nǚ sān rén yī chù chī fàn ruò gǔ liǎn lái le tā fū qī èr rén yī chù chī tā mǔ nǚ biàn huí fáng zì chī
若不来时，他母女三人一处吃饭，若贾琏来了，他夫妻二人一处吃，他母女便回房自吃。
gǔ liǎn yòu jiāng zì jǐ jī nián suǒ yǒu de tī jǐ yī bìng bān le yǔ èr jie shōu zhe yòu jiāng fèng jie sù rì zhī wéi rén xíng shì zhěn biān qīn nèi jìn qíng gào sù le tā zhǐ děng yī sǐ biàn jiē tā jìn qù
贾琏又将自己积年所有的梯己，一并搬了与二姐收着，又将凤姐素日之为人行事，枕边衾内尽情告诉了他，只等一死，便接他进去。
èr jie tīng le zì shì yuàn yì
二姐听了，自是愿意。
dāng xià shí lái gè rén dào yě guò qǐ rì zi lái shí fēn fēng zú
当下十来个人，倒也过起日子来，十分丰足。
yǎn jiàn yǐ shì liǎng gè yuè guāng jǐng
眼见已是两个月光景。
zhè rì gǔ zhēn zài tiě kǎn sì zuò wán fó shì wǎn jiān huí jiā shí yīn yǔ tā yí mèi jiǔ bié jìng yào qù tàn wàng tàn wàng
这日贾珍在铁槛寺作完佛事，晚间回家时，因与他姨妹久别，竟要去探望探望。
xiān mìng xiǎo sī qù dǎ tīng gǔ liǎn zài yǔ bù zài xiǎo sī huí lái shuō bù zài
先命小厮去打听贾琏在与不在，小厮回来说不在。
gǔ zhēn huān xǐ jiāng zuǒ yòu yī gài xiān qiǎn huí qù zhǐ liú liǎng gè xīn fù xiǎo tóng qiān mǎ
贾珍欢喜，将左右一概先遣回去，只留两个心腹小童牵马。
yī shí dào le xīn fáng yǐ shì zhǎng dēng shí fēn qiāo qiāo rù qù
一时，到了新房，已是掌灯时分，悄悄入去。
liǎng gè xiǎo sī jiāng mǎ shuān zài quān nèi zì wǎng xià fáng qù tīng hòu
两个小厮将马拴在圈内，自往下房去听候。
gǔ zhēn jìn lái wū nèi cái diǎn dēng xiān kàn guò le yóu shì mǔ nǚ rán hòu èr jie chū jiàn gǔ zhēn réng huàn èr yí
贾珍进来，屋内才点灯，先看过了尤氏母女，然后二姐出见，贾珍仍唤二姨。
dà jiā chī chá shuō le yī huí xián huà
大家吃茶，说了一回闲话。
gǔ zhēn yīn xiào shuō wǒ zuò de zhè bǎo shān rú hé
贾珍因笑说：“我作的这保山如何？
ruò cuò guò le dǎ zhe dēng lóng hái méi chù xún guò rì nǐ jiě jie hái bèi le lǐ lái qiáo nǐ men ne
若错过了，打着灯笼还没处寻，过日你姐姐还备了礼来瞧你们呢。
shuō huà zhī jiān yóu èr jie yǐ mìng rén yù bèi xià jiǔ zhuàn guān qǐ mén lái dōu shì yī jiā rén yuán wú bì huì
”说话之间，尤二姐已命人预备下酒馔，关起门来，都是一家人，原无避讳。
nà bào èr lái qǐng ān gǔ zhēn biàn shuō nǐ hái shì gè yǒu liáng xīn de xiǎo zi suǒ yǐ jiào nǐ lái fú shì
那鲍二来请安，贾珍便说：“你还是个有良心的小子，所以叫你来伏侍。
rì hòu zì yǒu dà yòng nǐ zhī chù bù kě zài wài tóu chī jiǔ shēng shì
日后自有大用你之处，不可在外头吃酒生事。
wǒ zì rán shǎng nǐ
我自然赏你。
tǎng huò zhè lǐ duǎn le shén me nǐ liǎn èr yé shì duō nà lǐ rén zá nǐ zhǐ guǎn qù huí wǒ
倘或这里短了什么，你琏二爷事多，那里人杂，你只管去回我。
wǒ men dì xiōng bù bǐ bié rén
我们弟兄不比别人。
bào èr dā yìng dào shì xiǎo de zhī dào
”鲍二答应道：“是，小的知道。
ruò xiǎo de bù jìn xīn chú fēi bú yào zhè nǎo dài le
若小的不尽心，除非不要这脑袋了。
gǔ zhēn diǎn tóu shuō yào nǐ zhī dào
”贾珍点头说：“要你知道。
dāng xià sì rén yī chù chī jiǔ
”当下四人一处吃酒。
yóu èr jie zhī jú biàn yāo tā mǔ qīn shuō wǒ guài pà de mā tóng wǒ dào nà biān zǒu zǒu lái
尤二姐知局，便邀他母亲说：“我怪怕的，妈同我到那边走走来。
yóu lǎo yě huì yì biàn zhēn gè tóng tā chū lái zhǐ shèng xiǎo yā tou men
”尤老也会意，便真个同他出来只剩小丫头们。
gǔ zhēn biàn hé sān jie āi jiān cā liǎn bǎi bān qīng bó qǐ lái
贾珍便和三姐挨肩擦脸，百般轻薄起来。
xiǎo yā tou zi men kàn bù guò yě dōu duǒ le chū qù píng tā liǎng gè zì zài qǔ lè bù zhī zuò xiē shén me gòu dàng
小丫头子们看不过，也都躲了出去，凭他两个自在取乐，不知作些什么勾当。
gēn de liǎng gè xiǎo sī dōu zài chú xià hé bào èr yǐn jiǔ bào èr nǚ rén shàng zào
跟的两个小厮都在厨下和鲍二饮酒，鲍二女人上灶。
hū jiàn liǎng gè yā tou yě zǒu le lái cháo xiào yào chī jiǔ
忽见两个丫头也走了来嘲笑，要吃酒。
bào èr yīn shuō jiě ér men bù zài shàng tou fú shì yě tōu lái le
鲍二因说：“姐儿们不在上头伏侍，也偷来了。
yī shí jiào qǐ lái méi rén yòu shì shì
一时叫起来没人，又是事。
tā nǚ rén mà dào hú tú hún qiāng le de wàng bā
”他女人骂道：“胡涂浑呛了的忘八！
nǐ zhuàng sàng nà huáng tāng ba
你撞丧那黄汤罢。
zhuàng sàng suì le jiā zhe nǐ nà liào zi tǐng nǐ de shī qù
撞丧碎了，夹着你那尞子挺你的尸去。
jiào bù jiào yǔ nǐ bī xiāng gān
叫不叫，与你屄相干！
yī yīng yǒu wǒ chéng dāng fēng yǔ héng shù sǎ bù zháo nǐ tóu shàng lái
一应有我承当，风雨横竖洒不着你头上来。
zhè bào èr yuán yīn qī zǐ fā jì de jìn rì yuè fā kuī tā
”这鲍二原因妻子发迹的，近日越发亏他。
zì jǐ chú zhuàn qián chī jiǔ zhī wài yī gài bù guǎn gǔ liǎn děng yě bù kěn zé bèi tā gù tā shì qī rú mǔ bǎi yī bǎi suí qiě chī gòu le biàn qù shuì jiào
自己除赚钱吃酒之外，一概不管，贾琏等也不肯责备他，故他视妻如母，百依百随，且吃够了便去睡觉。
zhè lǐ bào èr jiā de péi zhe zhèi xiē yā huán xiǎo sī chī jiǔ tǎo tā men de hǎo zhǔn bèi zài gǔ zhēn qián shàng hǎo
这里鲍二家的陪着这些丫鬟小厮吃酒，讨他们的好，准备在贾珍前上好。
sì rén zhèng chī de gāo xìng hū tīng kòu mén zhī shēng bào èr jiā de máng chū lái kāi mén kàn jiàn shì gǔ liǎn xià mǎ wèn yǒu shì wú shì
四人正吃的高兴，忽听扣门之声，鲍二家的忙出来开门，看见是贾琏下马，问有事无事。
bào èr nǚ rén biàn qiāo qiāo gào tā shuō dà yé zài zhè lǐ xi yuàn lǐ ne
鲍二女人便悄悄告他说：“大爷在这里西院里呢。
gǔ liǎn tīng le biàn huí zhì wò fáng
”贾琏听了便回至卧房。
zhī jiàn yóu èr jie hé tā mǔ qīn dōu zài fáng zhōng jiàn tā lái le èr rén miàn shàng biàn yǒu xiē shàn shàn de
只见尤二姐和他母亲都在房中，见他来了，二人面上便有些讪讪的。
gǔ liǎn fǎn tuī bù zhī zhǐ mìng kuài ná jiǔ lái zán men chī liǎng bēi hǎo shuì jué
贾琏反推不知，只命：“快拿酒来，咱们吃两杯好睡觉。
wǒ jīn rì hěn fá le
我今日很乏了。
yóu èr jie máng shàng lái péi xiào jiē yī fèng chá wèn cháng wèn duǎn
”尤二姐忙上来陪笑接衣奉茶，问长问短。
gǔ liǎn xǐ de xīn yǎng nán shòu
贾琏喜的心痒难受。
yī shí bào èr jiā de duān shàng jiǔ lái èr rén duì yǐn
一时鲍二家的端上酒来，二人对饮。
tā zhàng mǔ bù chī zì huí fáng zhōng shuì qù le
他丈母不吃，自回房中睡去了。
liǎng gè xiǎo yā tou fēn le yí gè guò lái fú shì
两个小丫头分了一个过来伏侍。
gǔ liǎn de xīn fù xiǎo tóng lóng r shuān mǎ qù jiàn yǐ yǒu le yì pǐ mǎ xì qiáo yī qiáo zhī shì gǔ zhēn de xīn xià huì yì yě lái chú xià
贾琏的心腹小童隆儿拴马去，见已有了一匹马，细瞧一瞧，知是贾珍的，心下会意，也来厨下。
zhī jiàn xǐ r shòu r liǎng gè zhèng zài nà lǐ zuò zhe chī jiǔ jiàn tā lái le yě dōu huì yì gù xiào dào nǐ zhè huì zǐ lái de qiǎo
只见喜儿寿儿两个正在那里坐着吃酒，见他来了，也都会意，故笑道：“你这会子来的巧。
wǒ men yīn gǎn bù shàng ye de mǎ kǒng pà fàn yè wǎng zhè lǐ lái jiè sù yī xiāo de
我们因赶不上爷的马，恐怕犯夜，往这里来借宿一宵的。
lóng r biàn xiào dào yǒu de shì kàng zhǐ guǎn shuì
”隆儿便笑道：“有的是炕，只管睡。
wǒ shì èr yé shǐ wǒ sòng yuè yín de jiāo gěi le nǎi nai wǒ yě bù huí qù le
我是二爷使我送月银的，交给了奶奶，我也不回去了。
xǐ r biàn shuō wǒ men chī duō le nǐ lái chī yī zhōng
”喜儿便说：“我们吃多了，你来吃一钟。
lóng r cái zuò xia duān qǐ bēi lái hū tīng mǎ péng nèi nào jiāng qǐ lái
”隆儿才坐下，端起杯来，忽听马棚内闹将起来。
yuán lái èr mǎ tóng cáo bù néng xiāng róng hù xiāng jué tī qǐ lái
原来二马同槽，不能相容，互相蹶踢起来。
lóng r děng huāng de máng fàng xià jiǔ bēi chū lái hē mǎ hǎo róng yì hē zhù lìng shuān hǎo le fāng jìn lái
隆儿等慌的忙放下酒杯，出来喝马，好容易喝住，另拴好了，方进来。
bào èr jiā de xiào shuō nǐ sān rén jiù zài zhè lǐ ba chá yě xiàn chéng le wǒ kě qù le
鲍二家的笑说：“你三人就在这里罢，茶也现成了，我可去了。
shuō zhe dài mén chū qù
”说着，带门出去。
zhè lǐ xǐ r hē le jǐ bēi yǐ shì léng zi yǎn le
这里喜儿喝了几杯，已是楞子眼了。
lóng r shòu r guān le mén huí tóu jiàn xǐ r zhí tǐng tǐng de yǎng wò kàng shàng èr rén biàn tuī tā shuō hǎo xiōng dì qǐ lái hǎo shēng shuì zhǐ gù nǐ yī gè rén wǒ men jiù kǔ le
隆儿寿儿关了门，回头见喜儿直挺挺的仰卧炕上，二人便推他说：“好兄弟，起来好生睡，只顾你一个人，我们就苦了。
nà xǐ r biàn shuō dào zán men jīn ér kě yào gōng gōng dào dào de tiē yī lú zi shāo bǐng yào yǒu yí gè chōng zhèng jīng de rén wǒ tòng bǎ nǐ mā yī cào
”那喜儿便说道：“咱们今儿可要公公道道的贴一炉子烧饼，要有一个充正经的人，我痛把你妈一肏。
lóng r shòu r jiàn tā zuì le yě bù bì duō shuō zhǐ de chuī le dēng jiāng jiù shuì xià
”隆儿寿儿见他醉了，也不必多说，只得吹了灯，将就睡下。
yóu èr jie tīng jiàn mǎ nào xīn xià biàn bù zì ān zhǐ guǎn yòng yán yǔ hùn luàn gǔ liǎn
尤二姐听见马闹，心下便不自安，只管用言语混乱贾琏。
nà gǔ liǎn chī le jǐ bēi chūn xīng fā zuò biàn mìng shōu le jiǔ guǒ yǎn mén kuān yī
那贾琏吃了几杯，春兴发作，便命收了酒果，掩门宽衣。
yóu èr jie zhǐ chuān zhe dà hóng xiǎo ǎo sàn wǎn wū yún mǎn liǎn chūn sè bǐ bái rì gèng zēng le yán sè
尤二姐只穿着大红小袄，散挽乌云，满脸春色，比白日更增了颜色。
gǔ liǎn lǒu tā xiào dào rén rén dōu shuō wǒ men nà yè chā pó qí zhěng rú jīn wǒ kàn lái gěi nǐ shi xié yě bú yào
贾琏搂他笑道：“人人都说我们那夜叉婆齐整，如今我看来，给你拾鞋也不要。
yóu èr jie dào wǒ suī biāo zhì què wú pǐn xíng
”尤二姐道：“我虽标致，却无品行。
kàn lái dào dǐ shì bù biāo zhì de hǎo
看来到底是不标致的好。
gǔ liǎn máng wèn dào zhè huà rú hé shuō
”贾琏忙问道：“这话如何说？
wǒ què bù jiě
我却不解。
yóu èr jie dī lèi shuō dào nǐ men ná wǒ zuò yú rén dài shén me shì wǒ bù zhī
”尤二姐滴泪说道：“你们拿我作愚人待，什么事我不知。
wǒ rú jīn hé nǐ zuò le liǎng gè yuè fū qī rì zi suī qiǎn wǒ yě zhī nǐ bú shì yú rén
我如今和你作了两个月夫妻，日子虽浅，我也知你不是愚人。
wǒ shēng shì nǐ de rén sǐ shì nǐ de guǐ rú jīn jì zuò le fū qī wǒ zhōng shēn kào nǐ qǐ gǎn mán cáng yī zì
我生是你的人，死是你的鬼，如今既作了夫妻，我终身靠你，岂敢瞒藏一字。
wǒ suàn shì yǒu kào jiāng lái wǒ mèi zǐ què rú hé jié guǒ
我算是有靠，将来我妹子却如何结果？
jù wǒ kàn lái zhè gè xíng jǐng kǒng fēi cháng cè yào zuò cháng jiǔ zhī jì fāng kě
据我看来，这个形景恐非长策，要作长久之计方可。
gǔ liǎn tīng le xiào dào nǐ qiě fàng xīn wǒ bú shì niān suān chī cù zhī bèi
”贾琏听了，笑道：“你且放心，我不是拈酸吃醋之辈。
qián shì wǒ yǐ jǐn zhī nǐ yě bù bì jīng huāng
前事我已尽知，你也不必惊慌。
nǐ yīn mèi fū dǎo shì zuò xiōng de zì rán bù hǎo yì sī bù rú wǒ qù pò le zhè lì
你因妹夫倒是作兄的，自然不好意思，不如我去破了这例。
shuō zhe zǒu le biàn zhì xi yuàn zhōng lái zhī jiàn chuāng nèi dēng zhú huī huáng èr rén zhèng chī jiǔ qǔ lè
”说着走了，便至西院中来，只见窗内灯烛辉煌，二人正吃酒取乐。
gǔ liǎn biàn tuī mén jìn qù xiào shuō dà yé zài zhè lǐ xiōng dì lái qǐng ān
贾琏便推门进去，笑说：“大爷在这里，兄弟来请安。
gǔ zhēn xiū de wú huà zhǐ de qǐ shēn ràng zuò
”贾珍羞的无话，只得起身让坐。
gǔ liǎn máng xiào dào hé bì yòu zuò rú cǐ jǐng xiàng zán men dì xiōng cóng qián shì rú hé yàng lái
贾琏忙笑道：“何必又作如此景像，咱们弟兄从前是如何样来！
dà gē wèi wǒ cāo xīn wǒ jīn rì fěn shēn suì gǔ gǎn jī bù jìn
大哥为我操心，我今日粉身碎骨，感激不尽。
dà gē ruò duō xīn wǒ yì hé ān
大哥若多心，我意何安。
cóng cǐ yǐ hòu hái qiú dà gē rú xī fāng hǎo bù rán xiōng dì néng kě jué hòu zài bù gǎn dào cǐ chù lái le
从此以后，还求大哥如昔方好，不然，兄弟能可绝后，再不敢到此处来了。
shuō zhe biàn yào guì xià
”说着，便要跪下。
huāng de gǔ zhēn lián máng chān qǐ zhǐ shuō xiōng dì zěn me shuō wǒ wú bù lǐng mìng
慌的贾珍连忙搀起，只说：“兄弟怎么说，我无不领命。
gǔ liǎn máng mìng rén kàn jiǔ lái wǒ hé dà gē chī liǎng bēi
”贾琏忙命人：“看酒来，我和大哥吃两杯。
yòu lā yóu sān jie shuō nǐ guò lái péi xiǎo shū zǐ yī bēi
”又拉尤三姐说：“你过来，陪小叔子一杯。
gǔ zhēn xiào zhe shuō lǎo èr dào dǐ shì nǐ gē ge bì yào chī gàn zhè zhōng
”贾珍笑着说：“老二，到底是你，哥哥必要吃干这钟。
shuō zhe yī yáng bó
”说着，一扬脖。
yóu sān jie zhàn zài kàng shàng zhǐ gǔ liǎn xiào dào nǐ bù yòng hé wǒ huā mǎ diào zuǐ de qīng shuǐ xià zá miàn nǐ chī wǒ kàn jiàn
尤三姐站在炕上，指贾琏笑道：“你不用和我花马吊嘴的，清水下杂面，你吃我看见。
jiàn tí zhe yǐng xì rén zǐ shàng chǎng hǎo dǎi bié chuō pò zhè céng zhǐ r
见提着影戏人子上场，好歹别戳破这层纸儿。
nǐ bié yóu méng le xīn dǎ liàng wǒ men bù zhī dào nǐ fǔ shàng de shì
你别油蒙了心，打谅我们不知道你府上的事。
zhè huì zǐ huā le jǐ gè chòu qián nǐ men gē er liǎ ná zhe wǒ men jiě ér liǎng gè quán dāng fěn tóu lái qǔ lè r nǐ men jiù dǎ cuò le suàn pán le
这会子花了几个臭钱，你们哥儿俩拿着我们姐儿两个权当粉头来取乐儿，你们就打错了算盘了。
wǒ yě zhī dào nǐ nà lǎo pó tài nán chán rú jīn bǎ wǒ jiě jie guǎi le lái zuò èr fáng tōu de luó r qiāo bù dé
我也知道你那老婆太难缠，如今把我姐姐拐了来做二房，偷的锣儿敲不得。
wǒ yě yào huì huì nà fèng nǎi nai qù kàn tā shì jǐ gè nǎo dài jǐ zhī shǒu
我也要会会那凤奶奶去，看他是几个脑袋几只手。
ruò dà jiā hǎo qǔ hé biàn bà tǎng ruò yǒu yī diǎn jiào rén guò bù qù wǒ yǒu běn shi xiān bǎ nǐ liǎng gè de niú huáng gǒu bǎo tāo le chū lái zài hé nà pō fù pīn le zhè mìng yě bù suàn shì yóu sān gū nǎi nai
若大家好取和便罢，倘若有一点叫人过不去，我有本事先把你两个的牛黄狗宝掏了出来，再和那泼妇拼了这命，也不算是尤三姑奶奶！
hē jiǔ pà shén me zán men jiù hē
喝酒怕什么，咱们就喝！
shuō zhe zì jǐ chāo qǐ hú lái zhēn le yī bēi zì jǐ xiān hē le bàn bēi lǒu guò gǔ liǎn de bó zi lái jiù guàn shuō wǒ hé nǐ gē ge yǐ jīng chī guò le zán men lái qīn xiāng qīn xiāng
”说着，自己绰起壶来斟了一杯，自己先喝了半杯，搂过贾琏的脖子来就灌，说：“我和你哥哥已经吃过了，咱们来亲香亲香。
hu de gǔ liǎn jiǔ dōu xǐng le
”唬的贾琏酒都醒了。
gǔ zhēn yě bù chéng wàng yóu sān jie zhè děng wú chǐ lǎo là
贾珍也不承望尤三姐这等无耻老辣。
dì xiōng liǎng gè běn shì fēng yuè chǎng zhōng shuǎ guàn de bù xiǎng jīn rì fǎn bèi zhè guī nǚ yī xí huà shuō zhù
弟兄两个本是风月场中耍惯的，不想今日反被这闺女一席话说住。
yóu sān jie yī dié shēng yòu jiào jiāng jiě jie qǐng lái yào lè zán men sì gè yī chù tóng lè
尤三姐一叠声又叫：“将姐姐请来，要乐咱们四个一处同乐。
sú yǔ shuō pián yí bù guò dāng jiā tā men shì dì xiōng zán men shì zǐ mèi yòu bú shì wài rén zhǐ guǎn shàng lái
俗语说‘便宜不过当家’，他们是弟兄，咱们是姊妹，又不是外人，只管上来。
yóu èr jie fǎn bù hǎo yì sī qǐ lái
”尤二姐反不好意思起来。
gǔ zhēn dé biàn jiù yào yī liū yóu sān jie nà lǐ kěn fàng
贾珍得便就要一溜，尤三姐那里肯放。
gǔ zhēn cǐ shí fāng hòu huǐ bù chéng wàng tā shì zhè zhǒng wéi rén yǔ gǔ liǎn fǎn bù hǎo qīng bó qǐ lái
贾珍此时方后悔，不承望他是这种为人，与贾琏反不好轻薄起来。
zhè yóu sān jie sōng sōng wǎn zhe tóu fà dà hóng ǎo zi bàn yǎn bàn kāi lù zhe cōng lǜ mò xiōng yī hén xuě pú
这尤三姐松松挽着头发，大红袄子半掩半开，露着葱绿抹胸，一痕雪脯。
dǐ xià lǜ kù hóng xié yī duì jīn lián huò qiào huò bìng méi bàn kè sī wén
底下绿裤红鞋，一对金莲或翘或并，没半刻斯文。
liǎng gè zhuì zǐ què shì dǎ qiū qiān yì bān dēng guāng zhī xià yuè xiǎn de liǔ méi lóng cuì wù tán kǒu diǎn dān shā
两个坠子却似打秋千一般，灯光之下，越显得柳眉笼翠雾，檀口点丹砂。
běn shì yī shuāng qiū shuǐ yǎn zài chī le jiǔ yòu tiān le xíng sè yín làng bù dú jiāng tā èr zǐ yā dǎo jù zhēn liǎn píng qù suǒ jiàn guò de shàng xià guì jiàn ruò gān nǚ zǐ jiē wèi yǒu cǐ chuò yuē fēng liú zhě
本是一双秋水眼，再吃了酒，又添了饧涩淫浪，不独将他二姊压倒，据珍琏评去，所见过的上下贵贱若干女子，皆未有此绰约风流者。
èr rén yǐ sū má rú zuì bù jīn qù zhāo tā yī zhāo tā nà yín tài fēng qíng fǎn jiāng èr rén jìn zhù
二人已酥麻如醉，不禁去招他一招，他那淫态风情，反将二人禁住。
nà yóu sān jie fàng chū shǒu yǎn lái lüè shì le yī shì tā dì xiōng liǎng gè jìng quán rán wú yì diǎn bié shí bié jiàn lián kǒu zhōng yī jù xiǎng liàng huà dōu méi le bù guò shì jiǔ sè èr zì ér yǐ
那尤三姐放出手眼来略试了一试，他弟兄两个竟全然无一点别识别见，连口中一句响亮话都没了，不过是酒色二字而已。
zì jǐ gāo tán kuò lùn rèn yì huī huò sā luò yī zhèn ná tā dì xiōng èr rén cháo xiào qǔ lè jìng zhēn shì tā piào le nán rén bìng fēi nán rén yín le tā
自己高谈阔论，任意挥霍撒落一阵，拿他弟兄二人嘲笑取乐，竟真是他嫖了男人，并非男人淫了他。
yī shí tā de jiǔ zú xìng jǐn yě bù róng tā dì xiōng duō zuò niǎn le chū qù zì jǐ guān mén shuì qù le
一时他的酒足兴尽，也不容他弟兄多坐，撵了出去，自己关门睡去了。
zì cǐ hòu huò lüè yǒu yā huán pó niáng bú dào zhī chù biàn jiāng gǔ liǎn gǔ zhēn gǔ róng sān gè po shēng lì yán tòng mà shuō tā yé ér sān gè kuāng piàn le tā guǎ fù gū nǚ
自此后，或略有丫鬟婆娘不到之处，便将贾琏，贾珍，贾蓉三个泼声厉言痛骂，说他爷儿三个诓骗了他寡妇孤女。
gǔ zhēn huí qù zhī hòu yǐ hòu yì bù gǎn qīng yì zài lái yǒu shí yóu sān jie zì jǐ gāo le xìng qiāo mìng xiǎo sī lái qǐng fāng gǎn qù yī huì dào le zhè lǐ yě zhǐ hǎo suí tā de biàn
贾珍回去之后，以后亦不敢轻易再来，有时尤三姐自己高了兴悄命小厮来请，方敢去一会，到了这里，也只好随他的便。
shéi zhī zhè yóu sān jie tiān shēng pí qì bù kān zhàng zhe zì jǐ fēng liú biāo zhì piān yào dǎ bàn de chū sè lìng shì zuò chū xǔ duō wàn rén bù jí de yín qíng làng tài lái hōng de nán zǐ men chuí xián luò tuò yù jìn bù néng yù yuǎn bù shě mí lí diān dǎo tā yǐ wéi lè
谁知这尤三姐天生脾气不堪，仗着自己风流标致，偏要打扮的出色，另式作出许多万人不及的淫情浪态来，哄的男子们垂涎落魄，欲近不能，欲远不舍，迷离颠倒，他以为乐。
tā mǔ zǐ èr rén yě shí fēn xiāng quàn tā fǎn shuō jiě jie hú tú
他母姊二人也十分相劝，他反说：“姐姐糊涂。
zán men jīn yù yì bān de rén bái jiào zhè liǎng gè xiàn shì bǎo zhān wū le qù yě suàn wú néng
咱们金玉一般的人，白叫这两个现世宝沾污了去，也算无能。
ér qiě tā jiā yǒu yí gè jí lì hài de nǚ rén rú jīn mán zhe tā bù zhī zán men fāng ān
而且他家有一个极利害的女人，如今瞒着他不知，咱们方安。
tǎng huò yī rì tā zhī dào le qǐ yǒu gān xiū zhī lǐ shì bì yǒu yī chǎng dà nào bù zhī shuí shēng shuí sǐ
倘或一日他知道了，岂有干休之理，势必有一场大闹，不知谁生谁死。
chèn rú jīn wǒ bù ná tā men qǔ lè zuó jiàn zhǔn shé dào nà shí bái luò gè chòu míng hòu huǐ bù jí
趁如今我不拿他们取乐作践准折，到那时白落个臭名，后悔不及。
yīn cǐ yī shuō tā mǔ nǚ jiàn bù tīng quàn yě zhǐ de bà le
”因此一说，他母女见不听劝，也只得罢了。
nà yóu sān jie tiān tiān tiāo jiǎn chuān chī dǎ le yín de yòu yào jīn de yǒu le zhū zi yòu yào bǎo shí chī de féi é yòu zǎi féi yā
那尤三姐天天挑拣穿吃，打了银的，又要金的，有了珠子，又要宝石，吃的肥鹅，又宰肥鸭。
huò bù chèn xīn lián zhuō yī tuī yī shang bù rú yì bù lùn líng duàn xīn zhěng biàn yòng jiǎn dāo jiǎn suì sī yī tiáo mà yī jù jiū jìng gǔ zhēn děng hé zēng suí yì le yī rì fǎn huā le xǔ duō mèi xīn qián
或不趁心，连桌一推，衣裳不如意，不论绫缎新整，便用剪刀剪碎，撕一条，骂一句，究竟贾珍等何曾随意了一日，反花了许多昧心钱。
gǔ liǎn lái le zhī zài èr jie fáng nèi xīn zhōng yě huǐ shàng lái
贾琏来了，只在二姐房内，心中也悔上来。
wú nài èr jie dǎo shì gè duō qíng rén yǐ wéi gǔ liǎn shì zhōng shēn zhī zhǔ le fán shì dǎo hái zhī téng zháo yǎng
无奈二姐倒是个多情人，以为贾琏是终身之主了，凡事倒还知疼着痒。
ruò lùn qǐ wēn róu hé shùn fán shì bì shāng bì yì bù gǎn shì cái zì zhuān shí jiào fèng jie gāo shí bèi ruò lùn biāo zhì yán tán xíng shì yě shèng wǔ fēn
若论起温柔和顺，凡事必商必议，不敢恃才自专，实较凤姐高十倍，若论标致，言谈行事，也胜五分。
suī rán rú jīn gǎi guò dàn yǐ jīng shī le jiǎo yǒu le yí gè yín zì píng tā yǒu shèn hǎo chù yě bù suàn le
虽然如今改过，但已经失了脚，有了一个“淫”字，凭他有甚好处也不算了。
piān zhè gǔ liǎn yòu shuō shuí rén wú cuò zhī guò bì gǎi jiù hǎo
偏这贾琏又说：“谁人无错，知过必改就好。
gù bù tí yǐ wǎng zhī yín zhǐ qǔ xiàn jīn zhī shàn biàn rú jiāo shòu qī sì shuǐ rú yú yī xīn yī jì shì tóng shēng sǐ nà lǐ hái yǒu fèng píng èr rén zài yì le
”故不提已往之淫，只取现今之善，便如胶授漆，似水如鱼，一心一计，誓同生死，那里还有凤平二人在意了？
èr jie zài zhěn biān qīn nèi yě cháng quàn gǔ liǎn shuō nǐ hé zhēn dà gē shāng yì shāng yì jiǎn gè shú de rén bǎ sān yā tou pìn le ba
二姐在枕边衾内，也常劝贾琏说：“你和珍大哥商议商议，拣个熟的人，把三丫头聘了罢。
liú zhe tā bú shì cháng fǎ zi zhōng jiǔ yào shēng chū shì lái zěn me chù
留着他不是常法子，终久要生出事来，怎么处？
gǔ liǎn dào qián rì wǒ céng huí guò dà gē de tā zhǐ shì shě bù dé
”贾琏道：“前日我曾回过大哥的，他只是舍不得。
wǒ shuō shì kuài féi yáng ròu zhǐ shì tàng de huāng méi guī huā r kě ài cì dà zā shǒu
我说‘是块肥羊肉，只是烫的慌，玫瑰花儿可爱，刺大紥手。
zán men wèi bì jiàng de zhù zhèng jīng jiǎn gè rén pìn le ba
咱们未必降的住，正经拣个人聘了罢。
tā zhǐ yì yì sī sī jiù diū kāi shǒu le
’他只意意思思，就丢开手了。
nǐ jiào wǒ yǒu hé fǎ
你叫我有何法。
èr jie dào nǐ fàng xīn
”二姐道：“你放心。
zán men míng rì xiān quàn sān yā tou tā kěn le jiào tā zì jǐ nào qù
咱们明日先劝三丫头，他肯了，叫他自己闹去。
nào de wú fǎ shào bù dé pìn tā
闹的无法，少不得聘他。
gǔ liǎn tīng le shuō zhè huà jí shì
”贾琏听了说：“这话极是。
zhì cì rì èr jie lìng bèi le jiǔ gǔ liǎn yě bù chū mén zhì wǔ jiān tè qǐng tā xiǎo mèi guò lái yǔ tā mǔ qīn shàng zuò
至次日，二姐另备了酒，贾琏也不出门，至午间特请他小妹过来，与他母亲上坐。
yóu sān jie biàn zhī qí yì jiǔ guò sān xún bù yòng jiě jie kāi kǒu xiān biàn dī lèi qì dào jiě jie jīn rì qǐng wǒ zì yǒu yī fān dà lǐ yào shuō
尤三姐便知其意，酒过三巡，不用姐姐开口，先便滴泪泣道：“姐姐今日请我，自有一番大礼要说。
dàn mèi zǐ bú shì nà yú rén yě bù yòng xù xù dāo dāo tí nà cóng qián chǒu shì wǒ yǐ jǐn zhī shuō yě wú yì
但妹子不是那愚人，也不用絮絮叨叨提那从前丑事，我已尽知，说也无益。
jì rú jīn jiě jie yě de le hǎo chù ān shēn mā yě yǒu le ān shēn zhī chù wǒ yě yào zì xún guī jié qù fāng shì zhèng lǐ
既如今姐姐也得了好处安身，妈也有了安身之处，我也要自寻归结去，方是正理。
dàn zhōng shēn dà shì yī shēng zhì yī sǐ fēi tóng ér xì
但终身大事，一生至一死，非同儿戏。
wǒ rú jīn gǎi guò shǒu fèn zhǐ yào wǒ jiǎn yí gè sù rì kě xīn rú yì de rén fāng gēn tā qù
我如今改过守分，只要我拣一个素日可心如意的人方跟他去。
ruò píng nǐ men jiǎn zé suī shì fù bǐ shí chóng cái guò zǐ jiàn mào bǐ pān ān de wǒ xīn lǐ jìn bù qù yě bái guò le yī shì
若凭你们拣择，虽是富比石崇，才过子建，貌比潘安的，我心里进不去，也白过了一世。
gǔ liǎn xiào dào zhè yě róng yì
”贾琏笑道：“这也容易。
píng nǐ shuō shì shuí jiù shì shuí yī yīng cǎi lǐ dōu yǒu wǒ men zhì bàn mǔ qīn yě bù yòng cāo xīn
凭你说是谁就是谁，一应彩礼都有我们置办，母亲也不用操心。
yóu sān jie qì dào jiě jie zhī dào bù yòng wǒ shuō gǔ liǎn xiào wèn èr jie shì shuí èr jie yī shí yě xiǎng bù qǐ lái
”尤三姐泣道：“姐姐知道，不用我说”贾琏笑问二姐是谁，二姐一时也想不起来。
dà jiā xiǎng lái gǔ liǎn biàn dào dìng shì cǐ rén wú yí le
大家想来，贾琏便道：“定是此人无移了！
biàn pāi shǒu xiào dào wǒ zhī dào le
”便拍手笑道：“我知道了。
zhè rén yuán bù chà guǒ rán hǎo yǎn lì
这人原不差，果然好眼力。
èr jie xiào wèn shì shuí gǔ liǎn xiào dào bié rén tā rú hé jìn de qù yí dìng shì bǎo yù
”二姐笑问是谁，贾琏笑道：“别人他如何进得去，一定是宝玉。
èr jie yǔ yóu lǎo tīng le yì yǐ wéi rán
”二姐与尤老听了，亦以为然。
yóu sān jie biàn cuì le yī kǒu dào wǒ men yǒu zǐ mèi shí gè yě jià nǐ dì xiōng shí gè bù chéng
尤三姐便啐了一口，道：“我们有姊妹十个，也嫁你弟兄十个不成。
nán dào chú le nǐ jiā tiān xià jiù méi le hǎo nán zǐ liǎo bù chéng
难道除了你家，天下就没了好男子了不成！
zhòng rén tīng le dōu chà yì chú qù tā hái yǒu nà yí gè
”众人听了都诧异：“除去他，还有那一个？
yóu sān jie xiào dào bié zhī zài yǎn qián xiǎng jiě jie zhī zài wǔ nián qián xiǎng jiù shì le
”尤三姐笑道：“别只在眼前想，姐姐只在五年前想就是了。
zhèng shuō zhe hū jiàn gǔ liǎn de xīn fù xiǎo sī xìng r zǒu lái qǐng gǔ liǎn shuō lǎo yé nà biān jǐn děng zhe jiào ye ne
正说着，忽见贾琏的心腹小厮兴儿走来请贾琏说：“老爷那边紧等着叫爷呢。
xiǎo de dā yìng wǎng jiù lǎo yé nà biān qù le xiǎo de lián máng lái qǐng
小的答应往舅老爷那边去了，小的连忙来请。
gǔ liǎn yòu máng wèn zuó rì jiā lǐ méi rén wèn
”贾琏又忙问：“昨日家里没人问？
xìng r dào xiǎo de huí nǎi nai shuō ye zài jiā miào lǐ tóng zhēn dà yé shāng yì zuò bǎi rì de shì zhǐ pà bù néng lái jiā
”兴儿道：“小的回奶奶说，爷在家庙里同珍大爷商议作百日的事，只怕不能来家。
gǔ liǎn máng mìng lā mǎ lóng r gēn suí qù le liú xià xìng r dā yìng rén lái shì wu
”贾琏忙命拉马，隆儿跟随去了，留下兴儿答应人来事务。
yóu èr jie ná le liǎng dié cài mìng ná dà bēi zhēn le jiǔ jiù mìng xìng r zài kàng yán xià dūn zhe chī yī cháng yī duǎn xiàng tā shuō huà r
尤二姐拿了两碟菜，命拿大杯斟了酒，就命兴儿在炕沿下蹲着吃，一长一短向他说话儿。
wèn tā jiā lǐ nǎi nai duō dà nián jì zěn gè lì hài de yàng zi lǎo tài tài duō dà nián jì tài tài duō dà nián jì gū niáng jǐ gè gè yàng jiā cháng děng yǔ
问他家里奶奶多大年纪，怎个利害的样子，老太太多大年纪，太太多大年纪，姑娘几个，各样家常等语。
xìng r xiào xī xī de zài kàng yán xià yī tóu chī yī tóu jiāng róng fǔ zhī shì bèi xì gào sù tā mǔ nǚ
兴儿笑嘻嘻的在炕沿下一头吃，一头将荣府之事备细告诉他母女。
yòu shuō wǒ shì èr mén shàng gāi bān de rén
又说：“我是二门上该班的人。
wǒ men gòng shì liǎng bān yī bān sì gè gòng shì bā gè
我们共是两班，一班四个，共是八个。
zhè bā gè rén yǒu jǐ gè shì nǎi nai de xīn fù yǒu jǐ gè shì ye de xīn fù
这八个人有几个是奶奶的心腹，有几个是爷的心腹。
nǎi nai de xīn fù wǒ men bù gǎn rě ye de xīn fù nǎi nai de jiù gǎn rě
奶奶的心腹我们不敢惹，爷的心腹奶奶的就敢惹。
tí qǐ wǒ men nǎi nai lái xīn lǐ dǎi dú kǒu lǐ jiān kuài
提起我们奶奶来，心里歹毒，口里尖快。
wǒ men èr yé yě suàn shì gè hǎo de nà lǐ jiàn de tā
我们二爷也算是个好的，那里见得他。
dǎo shì gēn qián de píng gū niáng wéi rén hěn hǎo suī rán hé nǎi nai yī qì tā dào bēi zhe nǎi nai cháng zuò xiē gè hǎo shì
倒是跟前的平姑娘为人很好，虽然和奶奶一气，他倒背着奶奶常作些个好事。
xiǎo de men fán yǒu liǎo bù shì nǎi nai shì róng bù guò de zhǐ qiú qiú tā qù jiù wán le
小的们凡有了不是，奶奶是容不过的，只求求他去就完了。
rú jīn hé jiā dà xiǎo chú le lǎo tài tài tài tài liǎng gè rén méi yǒu bù hèn tā de zhǐ bù guò miàn zi qíng ér pà tā
如今合家大小除了老太太、太太两个人，没有不恨他的，只不过面子情儿怕他。
jiē yīn tā yī shí kàn de rén dōu bù jí tā zhǐ yī wèi hōng zhe lǎo tài tài tài tài liǎng gè rén xǐ huan
皆因他一时看的人都不及他，只一味哄着老太太、太太两个人喜欢。
tā shuō yī shì yī shuō èr shì èr méi rén gǎn lán tā
他说一是一，说二是二，没人敢拦他。
yòu hèn bù dé bǎ yín zi qián shěng xià lái duī chéng shān hǎo jiào lǎo tài tài tài tài shuō tā huì guò rì zi shū bù zhī kǔ le xià rén tā tǎo hǎo r
又恨不得把银子钱省下来堆成山，好叫老太太，太太说他会过日子，殊不知苦了下人，他讨好儿。
gū zhe yǒu hǎo shì tā jiù bù děng bié rén qù shuō tā xiān zhuā jiān er
估着有好事，他就不等别人去说，他先抓尖儿；
huò yǒu le bù hǎo shì huò tā zì jǐ cuò le tā biàn yī suō tóu tuī dào bié rén shēn shàng lái tā hái zài páng biān bō huǒ r
或有了不好事或他自己错了，他便一缩头推到别人身上来，他还在旁边拨火儿。
rú jīn lián tā zhèng jīng pó pó dà tài tài dōu xián le tā shuō tā què ér jiǎn zhe wàng chù fēi hēi mǔ jī yī wō r zì jiā de shì bù guǎn dǎo tì rén jiā qù xiā zhāng luo
如今连他正经婆婆大太太都嫌了他，说他‘雀儿拣着旺处飞，黑母鸡一窝儿，自家的事不管，倒替人家去瞎张罗’。
ruò bù shì lǎo tài tài zài tóu lǐ zǎo jiào guò tā qù le
若不是老太太在头里，早叫过他去了。
yóu èr jie xiào dào nǐ bēi zhe tā zhè děng shuō tā jiāng lái nǐ yòu bù zhī zěn me shuō wǒ ne
”尤二姐笑道：“你背着他这等说他，将来你又不知怎么说我呢。
wǒ yòu chà tā yī céng r yuè fā yǒu de shuō le
我又差他一层儿，越发有的说了。
xìng r máng guì xià shuō dào nǎi nai yào zhè yàng shuō xiǎo de bù pà léi dǎ
”兴儿忙跪下说道：“奶奶要这样说，小的不怕雷打！
dàn fán xiǎo de men yǒu zào huà qǐ lái xiān qǔ nǎi nai shí ruò dé le nǎi nai zhè yàng de rén xiǎo de men yě shǎo āi xiē dǎ mà yě shǎo tí xīn diào dǎn de
但凡小的们有造化起来，先娶奶奶时若得了奶奶这样的人，小的们也少挨些打骂，也少提心吊胆的。
rú jīn gēn ye de zhè jǐ gè rén shuí bù bèi qián bèi hòu chēng yáng nǎi nai shèng dé lián xià
如今跟爷的这几个人，谁不背前背后称扬奶奶圣德怜下。
wǒ men shāng liáng zhe jiào èr yé yào chū lái qíng yuàn lái dā yìng nǎi nai ne
我们商量着叫二爷要出来，情愿来答应奶奶呢。
yóu èr jie xiào dào hóu ér cào de hái bù qǐ lái ne
”尤二姐笑道：“猴儿肏的，还不起来呢。
shuō jù wán huà jiù hu de nà yàng qǐ lái
说句顽话，就唬的那样起来。
nǐ men zuò shén me lái wǒ hái yào zhǎo le nǐ nǎi nai qù ne
你们作什么来，我还要找了你奶奶去呢。
xìng r lián máng yáo shǒu shuō nǎi nai qiān wàn bú yào qù
”兴儿连忙摇手说：“奶奶千万不要去。
wǒ gào sù nǎi nai yī bèi zi bié jiàn tā cái hǎo
我告诉奶奶，一辈子别见他才好。
zuǐ tián xīn kǔ liǎng miàn sān dāo shàng tou yī liǎn xiào jiǎo xià shǐ bàn zǐ míng shì yī pén huǒ àn shì yī bǎ dāo dōu zhàn quán le
嘴甜心苦，两面三刀，上头一脸笑，脚下使绊子，明是一盆火，暗是一把刀：都占全了。
zhǐ pà sān yí de zhè zhāng zuǐ hái shuō tā bù guò
只怕三姨的这张嘴还说他不过。
hǎo nǎi nai zhè yàng sī wén liáng shàn rén nà lǐ shì tā de duì shǒu
好，奶奶这样斯文良善人，那里是他的对手！
yóu shì xiào dào wǒ zhǐ yǐ lǐ dài tā tā gǎn zěn me yàng
”尤氏笑道：“我只以礼待他，他敢怎么样！
xìng r dào bú shì xiǎo de chī le jiǔ fàng sì hú shuō nǎi nai biàn yǒu lǐ ràng tā kàn jiàn nǎi nai bǐ tā biāo zhì yòu bǐ tā dé rén xīn tā zěn kěn gàn xiū shàn ba
”兴儿道：“不是小的吃了酒放肆胡说，奶奶便有礼让，他看见奶奶比他标致，又比他得人心，他怎肯干休善罢？
rén jiā shì cù guàn zi tā shì cù gāng cù wèng
人家是醋罐子，他是醋缸醋瓮。
fán yā tou men èr yé duō kàn yī yǎn tā yǒu běn shi dāng zhe ye dǎ gè làn yáng tóu
凡丫头们二爷多看一眼，他有本事当着爷打个烂羊头。
suī rán píng gū niáng zài wū lǐ
虽然平姑娘在屋里，
dà yuē yī nián èr nián zhī jiān liǎng gè yǒu yī cì dào yī chù
大约一年二年之间两个有一次到一处，
tā hái yào kǒu lǐ diān shí gè guò zǐ ne
他还要口里掂十个过子呢，
qì de píng gū niáng xìng zi fā le
气的平姑娘性子发了，
kū nào yī zhèn
哭闹一阵，
shuō yòu bú shì wǒ zì jǐ xún lái de
说：‘又不是我自己寻来的，
nǐ yòu làng zhe quàn wǒ
你又浪着劝我，
wǒ yuán bù yī
我原不依，
nǐ fǎn shuō wǒ fǎn le
你反说我反了，
zhè huì zǐ yòu zhè yàng
这会子又这样，
tā yì bān de yě bà le
’他一般的也罢了，
dào yāng gào píng gū niáng
倒央告平姑娘。
yóu èr jie xiào dào kě shì chě huǎng
”尤二姐笑道：“可是扯谎？
zhè yàng yí gè yè chā zěn me fǎn pà wū lǐ de rén ne
这样一个夜叉，怎么反怕屋里的人呢？
xìng r dào zhè jiù shì sú yǔ shuō de tiān xià táo bù guò yí gè lǐ zì qù le
”兴儿道：“这就是俗语说的‘天下逃不过一个理字去’了。
zhè píng r shì tā zì yòu de yā tou péi le guò lái yī gòng sì gè jià rén de jià rén sǐ de sǐ le zhǐ shèng le zhè gè xīn fù
这平儿是他自幼的丫头，陪了过来一共四个，嫁人的嫁人，死的死了，只剩了这个心腹。
tā yuán wèi shōu le wū lǐ yī zé xiǎn tā xián liáng míng er èr zé yòu jiào shuān ye de xīn hǎo bù wài tou zǒu yá de
他原为收了屋里，一则显他贤良名儿，二则又叫拴爷的心，好不外头走邪的。
yòu hái yǒu yī duàn yīn guǒ wǒ men jiā de guī ju fán yé men dà le wèi qǔ qīn zhī xiān dōu xiān fàng liǎng gè rén fú shì de
又还有一段因果：我们家的规矩，凡爷们大了，未娶亲之先都先放两个人伏侍的。
èr yé yuán yǒu liǎng gè shéi zhī tā lái le méi bàn nián dōu xún chū bú shì lái dōu dǎ fā chū qù le
二爷原有两个，谁知他来了没半年，都寻出不是来，都打发出去了。
bié rén suī bù hǎo shuō zì jǐ liǎn shàng guò bù qù suǒ yǐ qiǎng bī zhe píng gū niáng zuò le fáng lǐ rén
别人虽不好说，自己脸上过不去，所以强逼着平姑娘作了房里人。
nà píng gū niáng yòu shì gè zhèng jīng rén cóng bù bǎ zhè yī jiàn shì fàng zài xīn shàng yě bú huì tiāo qī wō fū de dào yī wèi zhōng xīn chì dǎn fú shì tā cái róng xià le
那平姑娘又是个正经人，从不把这一件事放在心上，也不会挑妻窝夫的，倒一味忠心赤胆伏侍他，才容下了。
yóu èr jie xiào dào yuán lái rú cǐ
尤二姐笑道：“原来如此。
dàn wǒ tīng jiàn nǐ men jiā hái yǒu yī wèi guǎ fù nǎi nai hé jǐ wèi gū niáng
但我听见你们家还有一位寡妇奶奶和几位姑娘。
tā zhè yàng lì hài zhèi xiē rén rú hé yī de
他这样利害，这些人如何依得？
xìng r pāi shǒu xiào dào yuán lái nǎi nai bù zhī dào
”兴儿拍手笑道：“原来奶奶不知道。
wǒ men jiā zhè wèi guǎ fù nǎi nai tā de hùn míng jiào zuò dà pú sà dì yī gè shàn dé rén
我们家这位寡妇奶奶，他的浑名叫作‘大菩萨’，第一个善德人。
wǒ men jiā de guī ju yòu dà guǎ fù nǎi nai men bù guǎn shì zhǐ yi qīng jìng shǒu jié
我们家的规矩又大，寡妇奶奶们不管事，只宜清净守节。
miào zài gū niáng yòu duō zhǐ bǎ gū niáng men jiāo gěi tā kàn shū xiě zì xué zhēn xiàn xué dào lǐ zhè shì tā de zé rèn
妙在姑娘又多，只把姑娘们交给他，看书写字，学针线，学道理，这是他的责任。
chú cǐ wèn shì bù zhī shuō shì bù guǎn
除此问事不知，说事不管。
zhǐ yīn zhè yī xiàng tā bìng le shì duō zhè dà nǎi nai zàn guǎn jǐ rì
只因这一向他病了，事多，这大奶奶暂管几日。
jiū jìng yě wú kě guǎn bù guò shì àn lì ér xíng bù xiàng tā duō shì chěng cái
究竟也无可管，不过是按例而行，不像他多事逞才。
wǒ men dà gū niáng bú yòng shuō dàn fán bù hǎo yě méi zhè duàn dà fú le
我们大姑娘不用说，但凡不好也没这段大福了。
èr gū niáng de hùn míng shì èr mù tou chuō yī zhēn yě bù zhī āi yō yī shēng
二姑娘的浑名是‘二木头’，戳一针也不知嗳哟一声。
sān gū niáng de hùn míng shì méi guī huā
三姑娘的浑名是‘玫瑰花’。
yóu shì zǐ mèi máng xiào wèn hé yì
”尤氏姊妹忙笑问何意。
xìng r xiào dào méi guī huā yòu hóng yòu xiāng wú rén bù ài de zhǐ shì cì chuō shǒu
兴儿笑道：“玫瑰花又红又香，无人不爱的，只是刺戳手。
yě shì yī wèi shén dào kě xī bú shì tài tài yǎng de lǎo guā wō lǐ chū fèng huáng
也是一位神道，可惜不是太太养的，‘老鸹窝里出凤凰’。
sì gū niáng xiǎo tā zhèng jīng shì zhēn dà yé qīn mèi zǐ yīn zì yòu wú mǔ lǎo tài tài mìng tài tài bào guò lái yǎng zhè me dà yě shì yī wèi bù guǎn shì de
四姑娘小，他正经是珍大爷亲妹子，因自幼无母，老太太命太太抱过来养这么大，也是一位不管事的。
nǎi nai bù zhī dào wǒ men jiā de gū niáng bù suàn lìng wài yǒu liǎng gè gū niáng zhēn shì tiān shàng shǎo yǒu dì xià wú shuāng
奶奶不知道，我们家的姑娘不算，另外有两个姑娘，真是天上少有，地下无双。
yí gè shì zán men gū tài tài de nǚ ér xìng lín xiǎo míng r jiào shén me dài yù miàn páng shēn duàn hé sān yí bù chà shí mǒ yī dǔ zi wén zhāng zhǐ shì yī shēn duō bìng zhè yàng de tiān hái chuān jiā de chū lái fēng r yī chuī jiù dào le
一个是咱们姑太太的女儿，姓林，小名儿叫什么黛玉，面庞身段和三姨不差什么，一肚子文章，只是一身多病，这样的天，还穿夹的，出来风儿一吹就倒了。
wǒ men zhè qǐ méi wáng fǎ de zuǐ dōu qiāo qiāo de jiào tā duō bìng xī shī
我们这起没王法的嘴都悄悄的叫他‘多病西施’。
hái yǒu yī wèi yí tài tài de nǚ ér xìng xuē jiào shén me bǎo chāi jìng shì xuě duī chū lái de
还有一位姨太太的女儿，姓薛，叫什么宝钗，竟是雪堆出来的。
měi cháng chū mén huò shàng chē huò yī shí yuàn zi lǐ piē jiàn yī yǎn wǒ men guǐ shǐ shén chāi jiàn le tā liǎng gè bù gǎn chū qì r
每常出门或上车，或一时院子里瞥见一眼，我们鬼使神差，见了他两个，不敢出气儿。
yóu èr jie xiào dào nǐ men dà jiā guī ju suī rán nǐ men xiǎo hái zi jìn de qù rán yù jiàn xiǎo jiě men yuán gāi yuǎn yuǎn cáng kāi
”尤二姐笑道：“你们大家规矩，虽然你们小孩子进的去，然遇见小姐们，原该远远藏开。
xìng r yáo shǒu dào bú shì bú shì
”兴儿摇手道：“不是，不是。
nà zhèng jīng dà lǐ zì rán yuǎn yuǎn de cáng kāi zì bù bì shuō
那正经大礼，自然远远的藏开，自不必说。
jiù cáng kāi le zì jǐ bù gǎn chū qì shì shēng pà zhè qì dà le chuī dào le xìng lín de qì nuǎn le chuī huà le xìng xuē de
就藏开了，自己不敢出气，是生怕这气大了，吹倒了姓林的，气暖了，吹化了姓薛的。
shuō de mǎn wū lǐ dōu xiào qǐ lái le
”说的满屋里都笑起来了。
bù zhī duān xiáng qiě tīng xià huí fēn jiě
不知端详，且听下回分解。