huò wèi liù guó shuō qín wáng yuē tǔ guǎng bù zú yǐ wéi ān rén zhòng bù zú yǐ wéi qiáng
或为六国说秦王曰：“土广不足以为安，人众不足以为强。
ruò tǔ guǎng zhě ān rén zhòng zhě qiáng zé jié zhòu zhī hòu jiāng cún
若土广者安，人众者强，则桀、纣之后将存。
xī zhě zhào shì yì cháng qiáng yǐ
昔者赵氏亦尝强矣。
yuē zhào qiáng hé ruò jǔ zuǒ àn qí jǔ yòu àn wèi yàn àn wàn shèng zhī guó èr guó qiān shèng zhī sòng yě
曰赵强何若?举左案齐，举右案魏，厌案万乘之国，二国，千乘之宋也。
zhù gāng píng gōng wú dōng yě chú mù xīn cǎi mò gǎn kuī dōng mén
筑刚平，工无东野，刍牧薪采莫敢窥东门。
dàng shì shí wèi wēi yú lěi luǎn tiān xià zhī shì xiāng cóng móu yuē wú jiāng hái qí wěi zhì ér cháo yú hán dān zhī jūn hu yú shì tiān xià yǒu chēng fá hán dān zhě mò bù lìng cháo xíng
当是时，卫危于累卵，天下之士相从谋曰：‘吾将还其委质，而朝于邯郸之君乎!’于是天下有称伐邯郸者，莫不令朝行。
wèi fá hán dān yīn tuì wèi féng zé zhī yù chéng xià chē chēng xià wáng cháo wèi tiān zǐ tiān xià jiē cóng
魏伐邯郸，因退为逢泽之遇，乘夏车，称夏王，朝为天子，天下皆从。
qí tài gōng wén zhī jǔ bīng fá wèi rǎng dì liǎng fēn guó jiā dà wēi
齐太公闻之，举兵伐魏，壤地两分，国家大危。
liáng wáng shēn bào zhì zhí bì qǐng wèi chén hóu chén tiān xià nǎi shì liáng
梁王身抱质执璧，请为陈侯臣，天下乃释梁。
yǐng wēi wáng wén zhī qǐn bú mèi shí bù bǎo shuài tiān xià bǎi xìng yǐ yǔ shēn fù yù yú sì shuǐ zhī shàng ér dà bài shēn fù
郢威王闻之，寝不寐，食不饱，帅天下百姓，以与申缚遇于泗水之上，而大败申缚。
zhào rén wén zhī zhì zhī sāng yàn rén wén zhī zhì zhī gé dào
赵人闻之至枝桑，燕人闻之至之格道。
gé dào bù tōng píng jì jué
格道不通，平际绝。
qí zhàn bài bù shèng móu zé bù de shǐ chén máo shì jiàn zōu wěi nán tīng zuì xi shuō zhào běi shuō yàn nèi yù qí bǎi xìng ér tiān xià nǎi qí shì
齐战败不胜，谋则不得，使陈毛释剑掫，委南听罪，西说赵，北说燕，内喻其百姓，而天下乃齐释。
yú shì fu jī báo ér wèi hòu jù shǎo ér wèi duō yǐ tóng yán yǐng wēi wáng yú cè zhòu zhī jiān
于是夫积薄而为厚，聚少而为多，以同言郢威王于侧纣之间。
chén qǐ yǐ yǐng wēi wáng wéi zhèng shuāi móu luàn yǐ zhì yú cǐ zāi yǐng wèi qiáng lín tiān xià zhū hóu gù tiān xià lè fá zhī yě
臣岂以郢威王为政衰谋乱以至于此哉?郢为强，临天下诸侯，故天下乐伐之也。