jiāng yǐ wèi wèi shǐ yú chu wèi chǔ wáng yuē chén rù jìng wén chu zhī sú bù bì rén zhī shàn bù yán rén zhī è chéng yǒu zhī hu wáng yuē chéng yǒu zhī
江乙为魏使于楚，谓楚王曰：“臣入竟，闻楚之俗，不蔽人之善，不言人之恶，诚有之乎?”王曰：“诚有之。
jiāng yǐ yuē rán zé bái gōng zhī luàn dé wú suì hu chéng rú shì chén děng zhī zuì miǎn yǐ
”江乙曰：“然则白公之乱，得无遂乎?诚如是，臣等之罪免矣。
chǔ wáng yuē hé yě jiāng yǐ yuē zhōu hóu xiāng chu guì shén yǐ ér zhǔ duàn zuǒ yòu jù yuē wú yǒu rú chū yī kǒu yǐ
”楚王曰：“何也?”江乙曰：“州侯相楚，贵甚矣而主断，左右惧曰无有，如出一口矣。