dà fǎ qiū yi xià
大法，秋宜下。
fán fú xià yào yòng tāng shèng wán zhōng bìng jí zhǐ bù bì jǐn jì yě
凡服下药，用汤胜丸，中病即止，不必尽剂也。
xià lì sān bù mài jiē píng àn zhī xīn xià yìng zhě jí xià zhī yi dà chéng qì tāng
下利，三部脉皆平，按之心下硬者，急下之，宜大承气汤。
xià lì mài chí ér huá zhě nèi shí yě
下利，脉迟而滑者，内实也。
lì wèi yù zhǐ dāng xià zhī yi dà chéng qì tāng
利未欲止，当下之，宜大承气汤。
wèn yuē rén bìng yǒu sù shí hé yǐ bié zhī
问曰：人病有宿食，何以别之？
shī yuē cùn kǒu mài fú ér dà àn zhī fǎn sè chǐ zhōng yì wēi ér sè gù zhī yǒu sù shí dāng xià zhī yi dà chéng qì tāng
师曰：寸口脉浮而大，按之反涩，尺中亦微而涩，故知有宿食，当下之，宜大承气汤。
xià lì bù yù shí zhě yǐ yǒu sù shí gù yě dāng yi xià zhī yǔ dà chéng qì tāng
下利，不欲食者，以有宿食故也，当宜下之，与大承气汤。
xià lì chà hòu zhì qí nián yuè rì fù fā zhě yǐ bìng bù jìn gù yě dāng xià zhī yi dà chéng qì tāng
下利差后，至其年月日复发者，以病不尽故也，当下之，宜大承气汤。
xià lì mài fǎn huá dāng yǒu suǒ qù xià zhī nǎi yù yi dà chéng qì tāng
下利，脉反滑，当有所去，下之乃愈，宜大承气汤。
bìng fù zhōng mǎn tòng zhě cǐ wèi shí yě dāng xià zhī yi dà chéng qì tāng
病腹中满痛者，此为实也，当下之，宜大承气汤。
shāng hán hòu mài chén
伤寒后，脉沉。
chén zhě nèi shí yě xià jiě zhī yi dà chái hú tāng
沉者，内实也，下解之，宜大柴胡汤。
mài shuāng xián ér chí zhě bì xīn xià yìng
脉双弦而迟者，必心下硬。
mài dà ér jǐn zhě yáng zhōng yǒu yīn yě kě yǐ xià zhī yi dà chéng qì tāng
脉大而紧者，阳中有阴也，可以下之，宜大承气汤。