cài shū jì méi wáng mìng cài zhòng jiàn zhū hóu wèi zuò cài zhòng zhī mìng
蔡叔既没，王命蔡仲，践诸侯位，作《蔡仲之命》。
wéi zhōu gōng wèi zhǒng zǎi zhèng bǎi gōng qún shū liú yán
惟周公位冢宰，正百工，群叔流言。
nǎi zhì pì guǎn shū yú shāng
乃致辟管叔于商；
qiú cài shū yú guō lín yǐ chē qī chéng
囚蔡叔于郭邻，以车七乘；
jiàng huò shū yú shù rén sān nián bù chǐ
降霍叔于庶人，三年不齿。
cài zhòng kè yōng zhǐ dé zhōu gōng yǐ wéi qīng shì
蔡仲克庸只德，周公以为卿士。
shū zú nǎi mìng zhū wáng bāng zhī cài
叔卒，乃命诸王邦之蔡。
wáng ruò yuē xiǎo zi hú wéi ěr lǜ dé gǎi háng kè shèn jué yóu sì yǔ mìng ěr hóu yú dōng tǔ
王若曰：“小子胡，惟尔率德改行，克慎厥猷，肆予命尔侯于东土。
wǎng jí nǎi fēng jìng zāi
往即乃封，敬哉！
ěr shàng gài qián rén zhī qiān wéi zhōng wéi xiào
尔尚盖前人之愆，惟忠惟孝；
ěr nǎi mài jì zì shēn kè qín wú dài yǐ chuí xiàn nǎi hòu
尔乃迈迹自身，克勤无怠，以垂宪乃后；
lǜ nǎi zǔ wén wáng zhī yí xùn wú ruò ěr kǎo zhī wéi wáng mìng
率乃祖文王之遗训，无若尔考之违王命。
huáng tiān wú qīn wéi dé shì fǔ
皇天无亲，惟德是辅。
mín xīn wú cháng wéi huì zhī huái
民心无常，惟惠之怀。
wéi shàn bù tóng tóng guī yú zhì
为善不同，同归于治；
wèi è bù tóng tóng guī yú luàn
为恶不同，同归于乱。
ěr qí jiè zāi
尔其戒哉！
shèn jué chū wéi jué zhōng zhōng yǐ bù kùn
慎厥初，惟厥终，终以不困；
bù wéi jué zhōng zhōng yǐ kùn qióng
不惟厥终，终以困穷。
mào nǎi yōu jī mù nǎi sì lín yǐ fān wáng shì yǐ hé xiōng dì kāng jì xiǎo mín
懋乃攸绩，睦乃四邻，以蕃王室，以和兄弟，康济小民。
lǜ zì zhōng wú zuò cōng míng luàn jiù zhāng
率自中，无作聪明乱旧章。
xiáng nǎi shì tīng wǎng yǐ cè yán gǎi jué dù
详乃视听，罔以侧言改厥度。
zé yú yī rén rǔ jiā
则予一人汝嘉。
wáng yuē wū hū
”王曰：“呜呼！
xiǎo zi hú rǔ wǎng zāi
小子胡，汝往哉！
wú huāng qì zhèn mìng
无荒弃朕命！