gōng yuē jiē
公曰：“嗟！
wǒ shì tīng wú huá
我士，听无哗！
yǔ shì gào rǔ qún yán zhī shǒu
予誓告汝群言之首。
gǔ rén yǒu yán yuē mín qì zì ruò shì duō pán
古人有言曰：‘民讫自若，是多盘。
zé rén sī wú nán wéi shòu zé bǐ rú liú shì wéi jiān zāi
’责人斯无难，惟受责俾如流，是惟艰哉！
wǒ xīn zhī yōu rì yuè yú mài ruò fú yún lái
我心之忧，日月逾迈，若弗云来。
wéi gǔ zhī móu rén zé yuē wèi jiù yǔ jì
惟古之谋人，则曰未就予忌；
wéi jīn zhī móu rén gū jiāng yǐ wéi qīn
惟今之谋人，姑将以为亲。
suī zé yún rán shàng yóu xún cí huáng fà zé wǎng suǒ qiān
虽则云然，尚猷询兹黄发，则罔所愆。
fān fān liáng shì lǚ lì jì qiān wǒ shàng yǒu zhī
” 番番良士，旅力既愆，我尚有之；
yì yì yǒng fū shè yù bù wéi wǒ shàng bù yù
仡仡勇夫，射御不违，我尚不欲。
wéi jié jié shàn piǎn yán bǐ jūn zǐ yì cí wǒ huáng duō yǒu zhī
惟截截善谝言，俾君子易辞，我皇多有之！
mèi mèi wǒ sī zhī rú yǒu yī jiè chén duàn duàn yī wú tā jì qí xīn xiū xiū yān qí rú yǒu róng
昧昧我思之，如有一介臣，断断猗无他技，其心休休焉，其如有容。
rén zhī yǒu jì ruò jǐ yǒu zhī
人之有技，若己有之。
rén zhī yàn shèng qí xīn hǎo zhī bù chì ruò zì qí kǒu chū
人之彦圣，其心好之，不啻若自其口出。
shì néng róng zhī yǐ bǎo wǒ zǐ sūn lí mín yì zhí yǒu lì zāi
是能容之，以保我子孙黎民，亦职有利哉！
rén zhī yǒu jì mào jí yǐ è zhī
人之有技，冒疾以恶之；
rén zhī yàn shèng ér wéi zhī bǐ bù dá shì bù néng róng yǐ bù néng bǎo wǒ zǐ sūn lí mín yì yuē dài zāi
人之彦圣而违之，俾不达是不能容，以不能保我子孙黎民，亦曰殆哉！
bāng zhī wù niè yuē yóu yī rén
邦之杌陧，曰由一人；
bāng zhī róng huái yì shàng yī rén zhī qìng
邦之荣怀，亦尚一人之庆。