wǔ wáng wèn tài gōng yuē yǐn bīng shēn rù zhū hóu zhī de zhǔ jiàng yù hé bīng xíng wú qióng zhī biàn tú bù cè zhī lì qí shì fán duō fú bù néng míng xiāng qù liáo yuǎn yán yǔ bù tōng wèi zhī nài hé
武王问太公曰：“引兵深入诸侯之地，主将欲合兵行无穷之变，图不测之利，其事繁多，符不能明，相去辽远，言语不通，为之奈何？
tài gōng yuē zhū yǒu yīn shì dà lǜ dāng yòng shū bù yòng fú zhǔ yǐ shū yí jiāng jiāng yǐ shū wèn zhǔ shū jiē yī hé ér zài lí sān fā ér yī zhī
太公曰：“诸有阴事大虑，当用书，不用符，主以书遗将，将以书问主，书皆一合而再离，三发而一知。
zài lí zhě fēn shū wèi sān bù
再离者，分书为三部；
sān fā ér yī zhī zhě yán sān rén rén cāo yī fēn xiāng cān ér bù zhī qíng yě
三发而一知者，言三人，人操一分，相参而不知情也。
cǐ wèi yīn shū dí suī shèng zhì mò zhī néng shi
此谓阴书，敌虽圣智，莫知能识。
wǔ wáng yuē shàn zāi
”武王曰：“善哉！