wǔ wáng wèn tài gōng yuē liàn shì zhī dào nài hé
武王问太公曰：“练士之道奈何？
tài gōng yuē jūn zhōng yǒu dà yǒng gǎn sǐ lè shāng zhě jù wèi yī zú míng yuē mào rèn zhī shì
太公曰：“军中有大勇、敢死、乐伤者，聚为一卒，名曰冒刃之士；
yǒu ruì qì zhuàng yǒng qiáng bào zhě jù wèi yī zú míng yuē xiàn chén zhī shì
有锐气、壮勇、强暴者，聚为一卒名曰陷陈之士；
yǒu jī biǎo cháng jiàn jiē wǔ qí liè zhě jù wèi yī zú míng yuē yǒng ruì zhī shì
有奇表长剑、接武齐列者，聚为一卒，名曰勇锐之士；
yǒu pī jù shēn gōu qiáng liáng duō lì kuì pò jīn gǔ jué miè jīng qí zhě jù wèi yī zú míng yuē yǒng lì zhī shì
有披距、伸钩、强梁多力、溃破金鼓，绝灭旌旗者，聚为一卒，名曰勇力之士；
yǒu yú gāo jué yuǎn qīng zú shàn zǒu zhě jù wèi yī zú míng yuē kòu bīng zhī shì
有逾高绝远，轻足善走者，聚为一卒，名曰寇兵之士；
yǒu wáng chén shī shì yù fù jiàn gōng zhě jù wèi yī zú míng yuē sǐ dòu zhī shì
有王臣失势欲复见功者，聚为一卒，名曰死斗之士；
zhuì xù rén lǔ yù yǎn jī yáng míng zhě jù wèi yī zú míng yuē lì dùn zhī shì yǒu sǐ jiāng zhī rén zǐ dì yù yǔ qí jiāng bào chóu zhě jù wèi yī zú míng yuē gǎn sǐ zhī shì
赘婿人虏欲掩迹扬名者，聚为一卒，名曰励钝之士，有死将之人子弟欲与其将报仇者，聚为一卒，名曰敢死之士；
yǒu pín qióng fèn nù yù kuài qí zhì zhě jù wèi yī zú míng yuē bì sǐ zhī shì
有贫穷愤怒欲快其志者，聚为一卒，名曰必死之士；
yǒu xū mí miǎn zuì zhī rén yù táo qí chǐ zhě jù wèi yī zú míng yuē xìng yòng zhī shì
有胥靡免罪之人欲逃其耻者，聚为一卒，名曰幸用之士；
yǒu cái jì jiān rén néng fù zhòng zhì yuǎn zhě jù wèi yī zú míng yuē dài mìng zhī shì
有材技兼人能负重致远者，聚为一卒，名曰待命之士。
cǐ jūn zhī fú xí bù kě bù chá yě
此军之服习，不可不察也。