第二十一回 — 西游记 — 吴承恩

hù fǎ shè zhuāng liú dà shèng xū mí líng jí dìng fēng mó

护法设庄留大圣须弥灵吉定风魔

què shuō nà wǔ shí gè bài cán de xiǎo yāo ná zhe xiē pò qí pò gǔ zhuàng rù dòng lǐ bào dào dài wáng hǔ xiān fēng zhàn bù guò nà máo liǎn hé shàng bèi tā gǎn xià dōng shān pō qù le

却说那五十个败残的小妖，拿着些破旗破鼓，撞入洞里，报道：“大王，虎先锋战不过那毛脸和尚，被他赶下东山坡去了。

lǎo yāo wén shuō shí fēn fán nǎo zhèng dī tóu bù yǔ mò sī jì cè yòu yǒu bǎ qián mén de xiǎo yāo dào dài wáng hǔ xiān fēng bèi nà máo liǎn hé shàng dǎ shā le tuō zài mén kǒu mà zhàn li

”老妖闻说，十分烦恼，正低头不语，默思计策，又有把前门的小妖道：“大王，虎先锋被那毛脸和尚打杀了，拖在门口骂战哩。

nà lǎo yāo wén yán yù jiā fán nǎo dào zhè sī què yě wú zhī

”那老妖闻言，愈加烦恼道：“这厮却也无知！

wǒ dào bù céng chī tā shī fu tā zhuǎn dǎ shā wǒ jiā xiān fēng kě hèn

我倒不曾吃他师父，他转打杀我家先锋，可恨！

kě hèn

可恨！

jiào qǔ pī guà lái

”叫：“取披挂来。

wǒ yě zhǐ wén de jiǎng shèn me sūn xíng zhě děng wǒ chū qù kàn shì gè shèn me jiǔ tóu bā wěi de hé shàng ná tā jìn lái yǔ wǒ hǔ xiān fēng duì mìng

我也只闻得讲甚么孙行者，等我出去，看是个甚么九头八尾的和尚，拿他进来，与我虎先锋对命。

zhòng xiǎo yāo jí jí tái chū pī guà

”众小妖急急抬出披挂。

lǎo yāo jié shù qí zhěng chāo yī gān sān gǔ gāng chā shuài qún yāo tiào chū běn dòng

老妖结束齐整，绰一杆三股钢叉，帅群妖跳出本洞。

nà dà shèng tíng lì mén wài jiàn nà guài zǒu jiāng chū lái zhuó shí xiāo yǒng

那大圣停立门外，见那怪走将出来，着实骁勇。

kàn tā zěn shēng dǎ bàn dàn jiàn jīn kuī huang rì jīn jiǎ níng guāng

看他怎生打扮，但见：金盔晃日，金甲凝光。

kuī shàng yīng piāo shān zhì wěi luō páo zhào jiǎ dàn é huáng

盔上缨飘山雉尾，罗袍罩甲淡鹅黄。

lēi jiǎ tāo pán lóng yào cǎi hù xīn jìng rào yǎn huī huáng

勒甲绦盘龙耀彩，护心镜绕眼辉煌。

lù pí xuē huái huā rǎn sè

鹿皮靴，槐花染色；

jǐn wéi qún liǔ yè róng zhuāng

锦围裙，柳叶绒妆。

shǒu chí sān gǔ gāng chā lì bù yà dāng nián xiǎn shèng láng

手持三股钢叉利，不亚当年显圣郎。

nà lǎo yāo chū de mén lái lì shēng gāo jiào dào nà gè shì sūn xíng zhě

那老妖出得门来，厉声高叫道：“那个是孙行者？

zhè xíng zhě jiǎo zhe hǔ guài de pí náng shǒu zhí zhuó rú yì de tiě bàng dá dào nǐ sūn wài gōng zài cǐ sòng chū wǒ shī fù lái

”这行者脚-着虎怪的皮囊，手执着如意的铁棒，答道：“你孙外公在此，送出我师父来！

nà guài zǐ xì guān kàn jiàn xíng zhě shēn qū bǐ wěi miàn róng léi shòu bù mǎn sì chǐ xiào dào kě lián

”那怪仔细观看，见行者身躯鄙猥，面容羸瘦，不满四尺，笑道：“可怜！

kě lián

可怜！

wǒ zhī dào shì zěn me yàng bān fān bù dǎo de hǎo hàn yuán lái shì zhè bān yí gè kū lóu de bìng guǐ

我只道是怎么样扳翻不倒的好汉，原来是这般一个骷髅的病鬼！

xíng zhě xiào dào nǐ zhè gè ér zi tè méi yǎn sè

”行者笑道：“你这个儿子，忒没眼色！

nǐ wài gōng suī shì xiǎo xiǎo de nǐ ruò kěn zhào tóu dǎ yī chā bǐng jiù cháng sān chǐ

你外公虽是小小的，你若肯照头打一叉柄，就长三尺。

nà guài dào nǐ yìng zhe tóu chī wú yī bǐng

”那怪道：“你硬着头，吃吾一柄。

dà shèng gōng rán bù jù

”大圣公然不惧。

nà guài guǒ dǎ yī xià lái tā bǎ yāo gōng yī gōng zú zhǎng le sān chǐ yǒu yī zhàng cháng duǎn huāng de nà yāo bǎ gāng chā àn zhù hè dào sūn xíng zhě nǐ zěn me bǎ zhè hù shēn de biàn huà fǎ ér ná lái wǒ mén qián shǐ huàn

那怪果打一下来，他把腰躬一躬，足长了三尺，有一丈长短，慌得那妖把钢叉按住，喝道：“孙行者，你怎么把这护身的变化法儿，拿来我门前使唤！

mò nòng xū tóu

莫弄虚头！

zǒu shàng lái wǒ yǔ nǐ jiàn jiàn shǒu duàn

走上来，我与你见见手段！

xíng zhě xiào dào ér zi a

”行者笑道：“儿子啊！

cháng yán dào liú qíng bù jǔ shǒu jǔ shǒu bù liú qíng

常言道：留情不举手，举手不留情。

nǐ wài gōng shǒu r chóng chóng de zhǐ pà nǐ ái bù qǐ zhè yī bàng

你外公手儿重重的，只怕你捱不起这一棒！

你外公手儿重重的，只怕你挨不起这一棒！

nà guài nà róng fēn shuō niān zhuǎn gāng chā wàng xíng zhě dāng xiōng jiù cì

”那怪那容分说，拈转钢叉，望行者当胸就刺。

zhè dà shèng zhèng shì huì jiā bù máng máng jiā bú huì lǐ kāi tiě bàng shǐ yí gè wū lóng lüě dì shì bō kāi gāng chā yòu zhào tóu biàn dǎ

这大圣正是会家不忙，忙家不会，理开铁棒，使一个乌龙掠地势，拨开钢叉，又照头便打。

tā èr rén zài nà huáng fēng dòng kǒu zhè yī chǎng hǎo shā yāo wáng fā nù dà shèng shī wēi

他二人在那黄风洞口，这一场好杀：妖王发怒，大圣施威。

yāo wáng fā nù yào ná xíng zhě dǐ xiān fēng

妖王发怒，要拿行者抵先锋；

dà shèng shī wēi yù zhuō jīng líng jiù zhǎng lǎo

大圣施威，欲捉精灵救长老。

chā lái bàng jià bàng qù chā yíng

叉来棒架，棒去叉迎。

yí gè shì zhèn shān dōu zǒng shuài yí gè shì hù fǎ měi hóu wáng

一个是镇山都总帅，一个是护法美猴王。

chū shí hái zài chén āi zhàn hòu lái gè qǐ zài zhōng yāng

初时还在尘埃战，后来各起在中央。

diǎn gāng chā jiān míng ruì lì

点钢叉，尖明锐利；

rú yì bàng shēn hēi gū huáng

如意棒，身黑箍黄。

chuō zhe de hún guī míng fǔ dǎ zhe de dìng jiàn yán wáng

戳着的魂归冥府，打着的定见阎王。

quán píng zhe shǒu jí yǎn kuài bì xū yào lì zhuàng shēn qiáng

全凭着手疾眼快，必须要力壮身强。

liǎng jiā shè sǐ wàng shēng zhàn bù zhī nà gè píng ān nà gè shāng

两家舍死忘生战，不知那个平安那个伤！

nà lǎo yāo yǔ dà shèng dòu jīng sān shí huí hé bù fēn shèng bài

那老妖与大圣斗经三十回合，不分胜败。

zhè xíng zhě yào jiàn gōng jī shǐ yí gè shēn wài shēn de shǒu duàn bǎ háo máo jiū xià yī bǎ yòng kǒu jué de fěn suì wàng shàng yī pēn jiào shēng biàn

这行者要见功绩，使一个身外身的手段：把毫毛揪下一把，用口嚼得粉碎，望上一喷，叫声“变！

biàn yǒu bǎi shí gè xíng zhě dōu shì yí yàng dǎ bàn gè zhí yī gēn tiě bàng bǎ nà guài wéi zài kōng zhōng

”变有百十个行者，都是一样打扮，各执一根铁棒，把那怪围在空中。

nà guài hài pà yě shǐ yì bān běn shì jí huí tóu wàng zhe xùn dì shàng bǎ kǒu zhāng le sān zhāng de yī kǒu qì chuī jiāng chū qù hū rán jiān yī zhèn huáng fēng cóng kōng guā qǐ

那怪害怕，也使一般本事：急回头，望着巽地上把口张了三张，-的一口气，吹将出去，忽然间，一阵黄风，从空刮起。

hǎo fēng

好风！

zhēn gè lì hài lěng lěng sōu sōu tiān dì biàn wú yǐng wú xíng huáng shā xuán

真个利害：冷冷飕飕天地变，无影无形黄沙旋。

chuān lín zhé lǐng dào sōng méi bō tǔ yáng chén bēng lǐng diàn

穿林折岭倒松梅，播土扬尘崩岭坫。

huáng hé làng po chè dǐ hún xiāng jiāng shuǐ yǒng fān bō zhuǎn

黄河浪泼彻底浑，湘江水涌翻波转。

bì tiān zhèn dòng dòu niú gōng zhēng xiē guā dào sēn luó diàn

碧天振动斗牛宫，争些刮倒森罗殿。

wǔ bǎi luó hàn nào xuān tiān bā dà jīn gāng qí rǎng luàn

五百罗汉闹喧天，八大金刚齐嚷乱。

wén shū zǒu le qīng máo shī pǔ xián bái xiàng nán xún jiàn

文殊走了青毛狮，普贤白象难寻见。

zhēn wǔ guī shé shī le qún zǐ luó zi piāo qí

真武龟蛇失了群，梓-骡子飘其。

háng shāng hǎn jiào gào cāng tiān shāo gōng bài xǔ zhū bān yuàn

行商喊叫告苍天，梢公拜许诸般愿。

yān bō xìng mìng làng zhōng liú míng lì cán shēng suí shuǐ bàn

烟波性命浪中流，名利残生随水办。

xiān shān dòng fǔ hēi yōu yōu hǎi dǎo péng lái hūn àn àn

仙山洞府黑攸攸，海岛蓬莱昏暗暗。

lǎo jūn nán gù liàn dān lú shòu xīng shōu le lóng xū shàn

老君难顾炼丹炉，寿星收了龙须扇。

wáng mǔ zhèng qù fù pán táo yī fēng chuī duàn qún yāo chuàn

王母正去赴蟠桃，一风吹断裙腰钏。

èr láng mí shī guàn zhōu chéng né zhā nán qǔ xiá zhōng jiàn

二郎迷失灌州城，哪吒难取匣中剑。

tiān wáng bú jiàn shǒu xīn tǎ lǔ bān diào le jīn tóu zuān

天王不见手心塔，鲁班吊了金头钻。

léi yīn bǎo quē dào sān céng zhào zhōu shí qiáo bēng liǎng duàn

雷音宝阙倒三层，赵州石桥崩两断。

yī lún hóng rì dàng wú guāng mǎn tiān xīng dǒu jiē hūn luàn

一轮红日荡无光，满天星斗皆昏乱。

nán shān niǎo wǎng běi shān fēi dōng hú shuǐ xiàng xī hú màn

南山鸟往北山飞，东湖水向西湖漫。

cí xióng chāi duì bù xiāng hū zǐ mǔ fēn lí nán jiào huàn

雌雄拆对不相呼，子母分离难叫唤。

lóng wáng biàn hǎi zhǎo yè chā léi gōng dào chù xún shǎn diàn

龙王遍海找夜叉，雷公到处寻闪电。

shí dài yán wáng mì pàn guān dì fǔ niú tóu zhuī mǎ miàn

十代阎王觅判官，地府牛头追马面。

zhè fēng chuī dào pǔ tuó shān juǎn qǐ guān yīn jīng yī juàn

这风吹倒普陀山，卷起观音经一卷。

bái lián huā xiè hǎi biān fēi huan dào pú sà shí èr yuàn

白莲花卸海边飞，欢倒菩萨十二院。

pán gǔ zhì jīn céng jiàn fēng bù shì zhè fēng lái bù shàn

盘古至今曾见风，不似这风来不善。

hū là là qián kūn xiǎn bù zhà bēng kāi wàn lǐ jiāng shān dōu shì chàn

唿喇喇，乾坤险不炸崩开，万里江山都是颤！

nà yāo guài shǐ chū zhè zhèn kuáng fēng jiù bǎ sūn dà shèng háo máo biàn de xiǎo xíng zhě guā de zài nà bàn kōng zhōng què shì fǎng chē r yì bān luàn zhuǎn mò xiǎng lún de bàng rú hé lǒng de shēn

那妖怪使出这阵狂风，就把孙大圣毫毛变的小行者刮得在那半空中，却似纺车儿一般乱转，莫想轮得棒，如何拢得身？

huāng de xíng zhě jiāng háo máo yī dǒu shōu shàng shēn lái dú zì gě jǔ zhe tiě bàng shàng qián lái dǎ yòu bèi nà guài pī liǎn pēn le yī kǒu huáng fēng bǎ liǎng zhǐ huǒ yǎn jīn jīng guā de jǐn jǐn bì hé mò néng zhēng kāi yīn cǐ nán shǐ tiě bàng suì bài xià zhèn lái

慌得行者将毫毛一抖，收上身来，独自个举着铁棒，上前来打，又被那怪劈脸喷了一口黄风，把两只火眼金睛，刮得紧紧闭合，莫能睁开，因此难使铁棒，遂败下阵来。

nà yāo shōu fēng huí dòng bù tí

那妖收风回洞不题。

què shuō zhū bā jiè jiàn nà huáng fēng dà zuò tiān dì wú guāng qiān zhe mǎ shǒu zhe dān fú zài shān āo zhī jiān yě bù gǎn zhēng yǎn bù gǎn tái tóu kǒu lǐ bú zhù de niàn fó xǔ yuàn yòu bù zhī xíng zhě shèng fù hé rú shī fu sǐ huó hé rú

却说猪八戒见那黄风大作，天地无光，牵着马，守着担，伏在山凹之间，也不敢睁眼，不敢抬头，口里不住的念佛许愿，又不知行者胜负何如，师父死活何如。

zhèng zài nà yí sī zhī shí què zǎo fēng dìng tiān qíng hū tái tóu wǎng nà dòng mén qián kàn chù què yě bú jiàn bīng gē bù wén luó gǔ

正在那疑思之时，却早风定天晴，忽抬头往那洞门前看处，却也不见兵戈，不闻锣鼓。

dāi zi yòu bù gǎn shàng tā mén yòu méi rén kān shǒu mǎ pǐ xíng lǐ guǒ shì jìn tuì liǎng nán chuàng huáng bù yǐ

呆子又不敢上他门，又没人看守马匹、行李，果是进退两难，怆惶不已。

yōu lǜ jiān zhǐ tīng de sūn dà shèng cóng xī biān yāo he ér lái tā cái qiàn shēn yíng zhe dào gē ge hǎo dà fēng a

忧虑间，只听得孙大圣从西边吆喝而来，他才欠身迎着道：“哥哥，好大风啊！

nǐ cóng nà lǐ zǒu lái

你从那里走来？

xíng zhě bǎi shǒu dào lì hài

”行者摆手道：“利害！

lì hài

利害！

wǒ lǎo sūn zì wèi rén bù céng jiàn zhè dà fēng

我老孙自为人，不曾见这大风。

nà lǎo yāo shǐ yī bǐng sān gǔ gāng chā lái yǔ lǎo sūn jiāo zhàn zhàn dào yǒu sān shí yú hé shì lǎo sūn shǐ yí gè shēn wài shēn de běn shì bǎ tā wéi dǎ tā shén zháo jí gù nòng chū zhè zhèn fēng lái guǒ shì xiōng è guā de wǒ zhàn lì bú zhù shōu le běn shì mào fēng ér táo

那老妖使一柄三股钢叉，来与老孙交战，战到有三十余合，是老孙使一个身外身的本事，把他围打，他甚着急，故弄出这阵风来，果是凶恶，刮得我站立不住，收了本事，冒风而逃。

gén hǎo fēng

哏，好风！

gén hǎo fēng

哏，好风！

lǎo sūn yě huì hū fēng yě huì huàn yǔ bù céng shì zhè gè yāo jīng de fēng è

老孙也会呼风，也会唤雨，不曾似这个妖精的风恶！

bā jiè dào shī xiōng nà yāo jīng de wǔ yì rú hé

”八戒道：“师兄，那妖精的武艺如何？

xíng zhě dào yě kàn de guò chā fǎ ér dào yě qí zhěng yǔ lǎo sūn yě zhàn gè shǒu píng

”行者道：“也看得过，叉法儿倒也齐整，与老孙也战个手平。

què zhǐ shì fēng è le nán de yíng tā

却只是风恶了，难得赢他。

bā jiè dào shì zhè bān zěn shēng jiù de shī fu

”八戒道：“似这般怎生救得师父？

xíng zhě dào jiù shī fu qiě děng zài chǔ bù zhī zhè lǐ kě yǒu yǎn kē xiān shēng qiě jiào tā bǎ wǒ yǎn yī zhì yī zhì

”行者道：“救师父且等再处，不知这里可有眼科先生，且教他把我眼医治医治。

bā jiè dào nǐ yǎn zěn de lái

”八戒道：“你眼怎的来？

xíng zhě dào wǒ bèi nà guài yī kǒu fēng pēn jiāng lái chuī de wǒ yǎn zhū suān tòng zhè huì zǐ lěng lèi cháng liú

”行者道：“我被那怪一口风喷将来，吹得我眼珠酸痛，这会子冷泪常流。

bā jiè dào gē a zhè bàn shān zhōng tiān sè yòu wǎn qiě mò shuō yào shèn me yǎn kē lián sù chù yě méi yǒu le

”八戒道：“哥啊，这半山中，天色又晚，且莫说要甚么眼科，连宿处也没有了！

xíng zhě dào yào sù chù bù nán

”行者道：“要宿处不难。

wǒ liào zhe nà yāo jīng hái bù gǎn shāng wǒ shī fù wǒ men qiě zhǎo shàng dà lù xún gè rén jiā zhù xià guò cǐ yī xiāo míng rì tiān guāng zài lái xiáng yāo ba

我料着那妖精还不敢伤我师父，我们且找上大路，寻个人家住下，过此一宵，明日天光，再来降妖罢。

bā jiè dào zhèng shì zhèng shì

”八戒道：“正是，正是。

tā què qiān le mǎ tiāo le dān chū shān āo xíng shàng lù kǒu

他却牵了马，挑了担，出山凹，行上路口。

cǐ shí jiàn jiàn huáng hūn zhǐ tīng de nà lù nán shān pō xià yǒu quǎn fèi zhī shēng

此时渐渐黄昏，只听得那路南山坡下，有犬吠之声。

èr rén tíng shēn guān kàn nǎi shì yī jiā zhuāng yuàn yǐng yǐng de yǒu dēng huǒ guāng míng

二人停身观看，乃是一家庄院，影影的有灯火光明。

tā liǎng gè yě bù guǎn yǒu lù wú lù màn cǎo ér xíng zhí zhì nà jiā mén shǒu dàn jiàn zǐ zhī yì yì bái shí cāng cāng

他两个也不管有路无路，漫草而行，直至那家门首，但见：紫芝翳翳，白石苍苍。

zǐ zhī yì yì duō qīng cǎo bái shí cāng cāng bàn lǜ tái

紫芝翳翳多青草，白石苍苍半绿苔。

shǔ diǎn xiǎo yíng guāng zhuó zhuó yī lín yě shù mì pái pái

数点小萤光灼灼，一林野树密排排。

xiāng lán fù yù nèn zhú xīn zāi

香兰馥郁，嫩竹新栽。

qīng quán liú qū jiàn gǔ bǎi yǐ shēn yá

清泉流曲涧，古柏倚深崖。

de pì gèng wú yóu kè dào mén qián wéi yǒu yě huā kāi

地僻更无游客到，门前惟有野花开。

tā liǎng gè bù gǎn shàn rù zhǐ de jiào yī shēng kāi mén kāi mén

他两个不敢擅入，只得叫一声：“开门，开门！

nà lǐ yǒu yī lǎo zhě dài jǐ gè nián yòu de nóng fū chā bǎ sào zhǒu qí lái wèn dào shèn me rén

那里有一老者，带几个年幼的农夫，叉钯扫帚齐来，问道：“甚么人？

shèn me rén

甚么人？

xíng zhě gōng shēn dào wǒ men shì dōng tǔ dà táng shèng sēng de tú dì yīn wǎng xī fāng bài fó qiú jīng lù guò cǐ shān bèi huáng fēng dài wáng ná le wǒ shī fù qù le wǒ men hái wèi zēng jiù de

”行者躬身道：“我们是东土大唐圣僧的徒弟，因往西方拜佛求经，路过此山，被黄风大王拿了我师父去了，我们还未曾救得。

tiān sè yǐ wǎn tè lái fǔ shàng gào jiè yī xiāo wàn wàng fāng biàn fāng biàn

天色已晚，特来府上告借一宵，万望方便方便。

nà lǎo zhě dá lǐ dào shī yíng shī yíng

”那老者答礼道：“失迎，失迎。

cǐ jiān nǎi yún duō rén shǎo zhī chù què cái wén de jiào mén kǒng pà shì yāo hú lǎo hǔ jí shān zhōng qiáng dào děng lèi gù cǐ xiǎo jiè yú wán duō yǒu chōng zhuàng bù zhī shì èr wèi zhǎng lǎo

此间乃云多人少之处，却才闻得叫门，恐怕是妖狐老虎及山中强盗等类，故此小介愚顽，多有冲撞，不知是二位长老。

qǐng jìn qǐng jìn

请进，请进。

tā xiōng dì men qiān mǎ tiāo dàn ér rù jìng zhì lǐ biān shuān mǎ xiē dān yǔ zhuāng lǎo bài jiàn xù zuò

”他兄弟们牵马挑担而入，径至里边，拴马歇担，与庄老拜见叙坐。

yòu yǒu cāng tóu xiàn chá chá ba pěng chū jǐ wǎn hú má fàn

又有苍头献茶，茶罢捧出几碗胡麻饭。

fàn bì mìng shè pù jiù qǐn xíng zhě dào bù shuì hái kě gǎn wèn shàn rén guì dì kě yǒu mài yǎn yào de

饭毕，命设铺就寝，行者道：“不睡还可，敢问善人，贵地可有卖眼药的？

lǎo zhě dào shì nà wèi zhǎng lǎo hài yǎn

”老者道：“是那位长老害眼？

xíng zhě dào bù mán nǐ lǎo rén jiā shuō wǒ men chū jiā rén zì lái wú bìng cóng bù xiǎo de hài yǎn

行者道：“不瞒你老人家说，我们出家人，自来无病，从不晓得害眼。

lǎo rén dào jì bù hài yǎn rú hé tǎo yào

”老人道：“既不害眼，如何讨药？

xíng zhě dào wǒ men jīn rì zài huáng fēng dòng kǒu jiù wǒ shī fù bù qī bèi nà guài jiāng yī kǒu fēng pēn lái chuī de wǒ yǎn zhū suān tòng

”行者道：“我们今日在黄风洞口救我师父，不期被那怪将一口风喷来，吹得我眼珠酸痛。

jīn yǒu xiē yǎn lèi wāng wāng gù cǐ yào xún yǎn yào

今有些眼泪汪汪，故此要寻眼药。

nà lǎo zhě dào shàn zāi

”那老者道：“善哉！

shàn zāi

善哉！

nǐ zhè gè zhǎng lǎo xiǎo xiǎo de nián jì zěn me shuō huǎng

你这个长老，小小的年纪，怎么说谎？

nà huáng fēng dà shèng fēng zuì lì hài

那黄风大圣风最利害。

tā nà fēng bǐ bù dé shèn me chūn qiū fēng sōng zhú fēng yǔ nà dōng xī nán běi fēng

他那风，比不得甚么春秋风、松竹风与那东西南北风。

bā jiè dào

”八戒道：

xiǎng bì shì jiā nǎo fēng yáng ěr fēng dà má fēng piān zhèng tóu fēng

“想必是夹脑风、羊耳风、大麻风、偏正头风？

zhǎng zhě dào bú shì bú shì

”长者道：“不是，不是。

tā jiào zuò sān mèi shén fēng

他叫做三昧神风。

xíng zhě dào zěn jiàn de

”行者道：“怎见得？

lǎo zhě dào nà fēng néng chuī tiān dì àn shàn guā guǐ shén chóu liè shí bēng yá è chuī rén mìng jí xiū

”老者道：“那风，能吹天地暗，善刮鬼神愁，裂石崩崖恶，吹人命即休。

nǐ men ruò yù zhe tā nà fēng chuī le ā hái xiǎng de huó li

你们若遇着他那风吹了呵，还想得活哩！

zhī chú shì shén xiān fāng kě dé wú shì

只除是神仙，方可得无事。

xíng zhě dào guǒ rán

”行者道：“果然！

guǒ rán

果然！

wǒ men suī bú shì shén xiān shén xiān hái shì wǒ de wǎn bèi zhè tiáo mìng jí qiè nán xiū què zhǐ shì chuī de wǒ yǎn zhū suān tòng

我们虽不是神仙，神仙还是我的晚辈，这条命急切难休，却只是吹得我眼珠酸痛！

nà lǎo zhě dào jì rú cǐ shuō yě shì gè yǒu lái tóu de rén

”那老者道：“既如此说，也是个有来头的人。

wǒ zhè bì chù què wú mài yǎn yào de lǎo hàn yě yǒu xiē yíng fēng lěng lèi céng yù yì rén chuán le yī fāng míng huàn sān huā jiǔ zǐ gāo néng zhì yī qiè fēng yǎn

我这敝处却无卖眼药的，老汉也有些迎风冷泪，曾遇异人传了一方，名唤三花九子膏，能治一切风眼。

xíng zhě wén yán dī tóu chàng rě dào yuàn qiú xiē ér diǎn shì diǎn shì

行者闻言，低头唱喏道：“愿求些儿，点试，点试。

nà lǎo zhě yìng chéng jí zǒu jìn qù qǔ chū yí gè mǎ nǎo shí de xiǎo guàn r lái bá kāi sāi kǒu yòng yù zān r zhàn chū shǎo xǔ yǔ xíng zhě diǎn shàng jiào tā bù dé zhēng kāi níng xīn shuì jiào míng zǎo jiù hǎo

”那老者应承，即走进去，取出一个玛瑙石的小罐儿来，拔开塞口，用玉簪儿蘸出少许与行者点上，教他不得睁开，宁心睡觉，明早就好。

diǎn bì shōu le shí guàn jìng lǐng xiǎo jiè men tuì yú lǐ miàn

点毕，收了石罐，径领小介们退于里面。

bā jiè jiě bāo fu zhǎn kāi pū gài qǐng xíng zhě ān zhì

八戒解包袱，展开铺盖，请行者安置。

xíng zhě bì zhe yǎn luàn mō bā jiè xiào dào xiān shēng nǐ de míng zhàng r ne

行者闭着眼乱摸，八戒笑道：“先生，你的明杖儿呢？

xíng zhě dào nǐ zhè gè náng zāo de dāi zi

”行者道：“你这个馕糟的呆子！

nǐ zhào gù wǒ zuò xiā zi li

你照顾我做瞎子哩！

nà dāi zi yā yā de àn xiào ér shuì

”那呆子哑哑的暗笑而睡。

xíng zhě zuò zài pù shàng zhuǎn yùn shén gōng zhí dào yǒu sān gēng hòu fāng cái shuì xià

行者坐在铺上，转运神功，直到有三更后，方才睡下。

bù jué yòu shì wǔ gēng jiāng xiǎo xíng zhě mǒ mā liǎn zhēng kāi yǎn dào guǒ rán hǎo yào

不觉又是五更将晓，行者抹抹脸，睁开眼道：“果然好药！

bǐ cháng gèng yǒu bǎi fēn guāng míng

比常更有百分光明！

què zhuǎn tóu hòu biān wàng wàng ya

”却转头后边望望，呀！

nà lǐ de shén fáng shè chuāng mén dàn zhī jiàn xiē lǎo huái gāo liǔ xiōng dì men dōu shuì zài nà lǜ suō yīn shàng

那里得甚房舍窗门，但只见些老槐高柳，兄弟们都睡在那绿莎茵上。

nà bā jiè xǐng lái dào gē ge nǐ rǎng zěn de

那八戒醒来道：“哥哥，你嚷怎的？

xíng zhě dào nǐ zhēng kāi yǎn kàn kàn

”行者道：“你睁开眼看看。

dāi zi hū tái tóu jiàn méi le rén jiā huāng de yī gū lù pá jiāng qǐ lái dào wǒ de mǎ li

”呆子忽抬头，见没了人家，慌得一毂辘爬将起来道：“我的马哩？

xíng zhě dào shù shàng shuān de bú shì

”行者道：“树上拴的不是？

xíng lǐ ne

”“行李呢？

xíng zhě dào nǐ tóu biān fàng de bú shì

”行者道：“你头边放的不是？

bā jiè dào zhè jiā zǐ bèi lǎn yě

八戒道：“这家子惫懒也。

tā bān le zěn me jiù bù jiào wǒ men yī shēng

他搬了，怎么就不叫我们一声？

tōng de lǎo zhū zhī dào yě hǎo yǔ nǐ sòng xiē chá guǒ

通得老猪知道，也好与你送些茶果。

xiǎng shì duǒ mén hù de kǒng pà lǐ cháng xiǎo de què jiù lián yè bān le

想是躲门户的，恐怕里长晓得，却就连夜搬了。

ǎi

噫！

wǒ men yě tè shuì de sǐ

我们也忒睡得死！

zěn me tā jiā chāi fáng zi xiǎng yě bù tīng jiàn xiǎng xiǎng

怎么他家拆房子，响也不听见响响？

xíng zhě xī xī de xiào dào dāi zi bú yào luàn rǎng nǐ kàn nà shù shàng shì gè shèn me zhǐ tiè r

”行者吸吸的笑道：“呆子，不要乱嚷，你看那树上是个甚么纸帖儿。

bā jiè zǒu shàng qián yòng shǒu jiē le yuán lái shàng miàn sì jù sòng zǐ yún zhuāng jū fēi shì sú rén jū hù fǎ qié lán diǎn huà lú

”八戒走上前，用手揭了，原来上面四句颂子云：“庄居非是俗人居，护法伽蓝点化庐。

miào yào yǔ jūn yī yǎn tòng jìn xīn jiàng guài mò chóu chú

妙药与君医眼痛，尽心降怪莫踌躇。

xíng zhě dào zhè huǒ qiáng shén zì huàn le lóng mǎ yī xiàng bù céng diǎn tā tā dào yòu lái nòng xū tóu

”行者道：“这伙强神，自换了龙马，一向不曾点他，他倒又来弄虚头！

bā jiè dào gē ge mò chě jià zi tā zěn me fú nǐ diǎn zhá

”八戒道：“哥哥莫扯架子，他怎么伏你点札？

xíng zhě dào xiōng dì nǐ hái bù zhī li

”行者道：“兄弟，你还不知哩。

zhè hù jiào qié lán liù dīng liù jiǎ wǔ fāng jiē dì sì zhí gōng cáo fèng pú sà de fǎ zhǐ àn bǎo wǒ shī fù zhě

这护教伽蓝、六丁六甲、五方揭谛、四值功曹，奉菩萨的法旨暗保我师父者。

zì nà rì bào le míng zhǐ wèi zhè yī xiàng yǒu le nǐ zài bù céng yòng tā men gù bù céng diǎn zhá bà le

自那日报了名，只为这一向有了你，再不曾用他们，故不曾点札罢了。

bā jiè dào gē ge tā jì fèng fǎ zhǐ àn bǎo shī fù suǒ yǐ bù néng xiàn shēn míng xiǎn gù cǐ diǎn huà xian zhuāng

”八戒道：“哥哥，他既奉法旨暗保师父，所以不能现身明显，故此点化仙庄。

nǐ mò guài tā zuó rì yě kuī tā yǔ nǐ diǎn yǎn yòu kuī tā guǎn le wǒ men yī dùn zhāi fàn yì kě wèi jìn xīn yǐ

你莫怪他，昨日也亏他与你点眼，又亏他管了我们一顿斋饭，亦可谓尽心矣。

nǐ mò guài tā wǒ men qiě qù jiù shī fu lái

你莫怪他，我们且去救师父来。

xíng zhě dào xiōng dì shuō de shì

”行者道：“兄弟说得是。

cǐ chù dào nà huáng fēng dòng kǒu bù yuǎn

此处到那黄风洞口不远。

nǐ qiě mò dòng shēn zhī zài lín zi lǐ kàn mǎ shǒu dān děng lǎo sūn qù dòng lǐ dǎ tīng dǎ tīng kàn shī fu xià luò rú hé zài yǔ tā zhēng zhàn

你且莫动身，只在林子里看马守担，等老孙去洞里打听打听，看师父下落如何，再与他争战。

bā jiè dào zhèng shì zhè děng tǎo yí gè sǐ huó de shí xìn

”八戒道：“正是这等，讨一个死活的实信。

jiǎ ruò shī fu sǐ le gè rén hǎo xún tóu gàn shì

假若师父死了，各人好寻头干事；

ruò shì wèi sǐ wǒ men hǎo jié lì jìn xīn

若是未死，我们好竭力尽心。

xíng zhě dào mò luàn tán wǒ qù yě

”行者道：“莫乱谈，我去也！

tā jiāng shēn yī zòng jìng dào tā mén shǒu mén shàng guān zhe shuì jiào

他将身一纵，径到他门首，门尚关着睡觉。

xíng zhě bù jiào mén qiě bù jīng dòng yāo guài niǎn zhe jué niàn gè zhòu yǔ yáo shēn yī biàn biàn zuò yí gè huā jiǎo wén chóng zhēn gè xiǎo qiǎo

行者不叫门，且不惊动妖怪，捻着诀，念个咒语，摇身一变，变做一个花脚蚊虫，真个小巧！

yǒu shī wèi zhèng shī yuē rǎo rǎo wēi xíng lì huì yīng yīng shēng xì rú léi

有诗为证，诗曰：扰扰微形利喙，嘤嘤声细如雷。

lán fáng shā zhàng shàn tōng suí zhèng ài yán tiān nuǎn qì

兰房纱帐善通随，正爱炎天暖气。

zhǐ pà xūn yān pū shān piān lián dēng huǒ guāng huī

只怕熏烟扑扇，偏怜灯火光辉。

qīng qīng xiǎo xiǎo tè zuàn jí fēi rù yāo jīng dòng lǐ

轻轻小小忒钻疾，飞入妖精洞里。

zhī jiàn nà bǎ mén de xiǎo yāo zhèng dǎ hān shuì xíng zhě wǎng tā liǎn shàng dīng le yī kǒu nà xiǎo yāo fān shēn xǐng le dào wǒ ye yǎ

只见那把门的小妖，正打鼾睡，行者往他脸上叮了一口，那小妖翻身醒了，道：“我爷哑！

hǎo dà wén zi

好大蚊子！

yī kǒu jiù dīng le yí gè dà gē dǎn

一口就叮了一个大疙疸！

hū zhēng yǎn dào tiān liàng le

”忽睁眼道：“天亮了。

yòu tīng de zhī de yī shēng èr mén kāi le

又听得支的一声，二门开了。

xíng zhě yīng yīng de fēi jiàng jìn qù zhī jiàn nà lǎo yāo fēn fù gè mén shàng jǐn shèn yī bì xiāng shōu shí bīng qì zhǐ pà zuó rì nà zhèn fēng bù céng guā sǐ sūn xíng zhě tā jīn rì bì dìng hái lái lái shí dìng jiào tā yī mìng xiū yǐ

行者嘤嘤的飞将进去，只见那老妖吩咐各门上谨慎，一壁厢收拾兵器：“只怕昨日那阵风不曾刮死孙行者，他今日必定还来，来时定教他一命休矣。

xíng zhě tīng shuō yòu fēi guò nà tīng táng jìng lái hòu miàn

”行者听说，又飞过那厅堂，径来后面。

dàn jiàn céng mén guān de shèn jǐn xíng zhě màn mén fèng r zuān jiāng jìn qù yuán lái shì gè dà kōng yuán zǐ nà bì xiāng dìng fēng zhuāng shàng shéng chán suǒ bǎng zhe táng sēng li

但见层门，关得甚紧，行者漫门缝儿钻将进去，原来是个大空园子，那壁厢定风桩上绳缠索绑着唐僧哩。

nà shī fu fēn fēn lèi luò xīn xīn zhǐ niàn zhe wù kōng wù néng bù zhī dōu zài hé chǔ

那师父纷纷泪落，心心只念着悟空、悟能，不知都在何处。

xíng zhě tíng chì dīng zài tā guāng tóu shàng jiào shēng shī fu

行者停翅，叮在他光头上，叫声“师父”。

nà zhǎng lǎo rèn de tā de shēng yīn dào wù kōng a xiǎng shā wǒ yě

那长老认得他的声音道：“悟空啊，想杀我也！

nǐ zài nà lǐ jiào wǒ li

你在那里叫我哩？

xíng zhě dào shī fu wǒ zài nǐ tóu shàng li

”行者道：“师父，我在你头上哩。

nǐ mò yào xīn jiāo shǎo de fán nǎo wǒ men wù bì ná zhù yāo jīng fāng cái jiù de nǐ de xìng mìng

你莫要心焦，少得烦恼，我们务必拿住妖精，方才救得你的性命。

táng sēng dào tú dì a jǐ shí cái ná de yāo jīng me

”唐僧道：“徒弟啊，几时才拿得妖精么？

xíng zhě dào ná nǐ de nà hǔ guài yǐ bèi bā jiè dǎ sǐ le zhǐ shì lǎo yāo de fēng shì lì hài

”行者道：“拿你的那虎怪，已被八戒打死了，只是老妖的风势利害。

liào zhe zhī zài jīn rì guǎn qǔ ná tā

料着只在今日，管取拿他。

nǐ fàng xīn mò kū wǒ qù yǎ

你放心莫哭，我去哑。

shuō shēng qù yīng yīng de fēi dào qián miàn zhī jiàn nà lǎo yāo zuò zài shàng miàn zhèng diǎn zhá gè lù tóu mù

说声去，嘤嘤的飞到前面，只见那老妖坐在上面，正点札各路头目。

yòu jiàn nà dòng qián yǒu yí gè xiǎo yāo bǎ gè lìng zì qí mó yī mó zhuàng shàng tīng lái bào dào dài wáng xiǎo de xún shān cái chū mén jiàn yí gè zhǎng zuǐ dà ěr duǒ de hé shàng zuò zài lín lǐ ruò bù shì wǒ pǎo de kuài xiē jī hū bèi tā zhuō zhù

又见那洞前有一个小妖，把个令字旗磨一磨，撞上厅来报道：“大王，小的巡山，才出门，见一个长嘴大耳朵的和尚坐在林里，若不是我跑得快些，几乎被他捉住。

què bú jiàn zuó rì nà gè máo liǎn hé shàng

却不见昨日那个毛脸和尚。

lǎo yāo dào sūn xíng zhě bù zài xiǎng bì shì fēng chuī sǐ yě zài bù biàn qù nà lǐ qiú jiù bīng qù le

”老妖道：“孙行者不在，想必是风吹死也，再不便去那里求救兵去了！

zhòng yāo dào dài wáng ruò guǒ chuī shā le tā shì wǒ men de zào huà zhǐ kǒng chuī bù sǐ tā tā qù qǐng xiē shén bīng lái què zěn shēng shì hǎo

”众妖道：“大王，若果吹杀了他，是我们的造化，只恐吹不死他，他去请些神兵来，却怎生是好？

lǎo yāo dào pà tā zěn de pà nà shèn me shén bīng

”老妖道：“怕他怎的，怕那甚么神兵！

ruò hái dìng de wǒ de fēng shì zhī chú le líng jí pú sà lái shì qí yú hé zú jù yě

若还定得我的风势，只除了灵吉菩萨来是，其余何足惧也！

xíng zhě zài wū liáng shàng zhǐ tīng de tā zhè yī jù yán yǔ bù shèng huān xǐ jí chóu shēn fēi chū xiàn běn xiàng lái zhì lín zhōng jiào shēng xiōng dì

”行者在屋梁上，只听得他这一句言语，不胜欢喜，即怞身飞出，现本相来至林中，叫声“兄弟！

bā jiè dào gē nǐ wǎng nà lǐ qù lái

八戒道：“哥，你往那里去来？

gāng cái yí gè dǎ lìng zì qí de yāo jīng bèi wǒ gǎn le qù yě

刚才一个打令字旗的妖精，被我赶了去也。

xíng zhě xiào dào kuī nǐ

”行者笑道：“亏你！

kuī nǐ

亏你！

lǎo sūn biàn zuò wén chóng r jìn tā dòng qù tàn kàn shī fu yuán lái shī fu bèi tā bǎng zài dìng fēng zhuāng shàng kū li

老孙变做蚊虫儿，进他洞去探看师父，原来师父被他绑在定风桩上哭哩。

shì lǎo sūn fēn fù jiào tā mò kū yòu fēi zài wū liáng shàng tīng le yī tīng

是老孙吩咐，教他莫哭，又飞在屋梁上听了一听。

zhī jiàn nà ná lìng zì qí de chuǎn xū xū de zǒu jìn qù bào dào zhǐ shì bèi nǐ gǎn tā què bú jiàn wǒ

只见那拿令字旗的，喘嘘嘘的，走进去报道：只是被你赶他，却不见我。

lǎo yāo luàn cāi luàn shuō shuō lǎo sūn shì fēng chuī shā le yòu shuō shì qǐng shén bīng qù le

老妖乱猜乱说，说老孙是风吹杀了，又说是请神兵去了。

tā què zì jiā gōng chū yī gè rén lái shén miào

他却自家供出一个人来，甚妙！

shén miào

甚妙！

bā jiè dào tā gōng de shì shuí

”八戒道：“他供的是谁？

xíng zhě dào tā shuō pà shèn me shén bīng nà gè néng dìng tā de fēng shì

”行者道：“他说怕甚么神兵，那个能定他的风势！

zhī chú shì líng jí pú sà lái shì

只除是灵吉菩萨来是。

dàn bù zhī líng jí zhù zài hé chǔ

但不知灵吉住在何处？

zhèng shāng yì chù zhī jiàn dà lù páng zǒu chū yí gè lǎo gōng gōng lái

正商议处，只见大路旁走出一个老公公来。

nǐ kàn tā zěn shēng mú yàng shēn jiàn bù fú guǎi zhàng bīng rán xuě bìn péng péng

你看他怎生模样：身健不扶拐杖，冰髯雪鬓蓬蓬。

jīn huā yào yǎn yì méng lóng shòu gǔ shuāi jīn qiáng yìng

金花耀眼意朦胧，瘦骨衰筋强硬。

qū bèi dī tóu huǎn bù páng méi chì liǎn rú tóng

屈背低头缓步，庞眉赤脸如童。

kàn tā róng mào shì rén chēng què shì shòu xīng chū dòng

看他容貌是人称，却似寿星出洞。

bā jiè wàng jiàn dà xǐ dào shī xiōng cháng yán dào yào zhī shān xià lù xū wèn qù lái rén

八戒望见大喜道：“师兄，常言道，要知山下路，须问去来人。

nǐ shàng qián wèn tā yī shēng hé rú

你上前问他一声，何如？

zhēn gè dà shèng cáng le tiě bàng fàng xià yī jīn shàng qián jiào dào lǎo gōng gōng wèn xùn le

”真个大圣藏了铁棒，放下衣襟，上前叫道：“老公公，问讯了。

nà lǎo zhě bàn dá bù dá de hái le gè lǐ dào nǐ shì nà lǐ hé shàng

”那老者半答不答的，还了个礼道：“你是那里和尚？

zhè kuàng yě chù yǒu hé shì gàn

这旷野处，有何事干？

xíng zhě dào wǒ men shì qǔ jīng de shèng sēng zuó rì zài cǐ shī le shī fu tè lái dòng wèn gōng gōng yī shēng líng jí pú sà zài nà lǐ zhù

”行者道：“我们是取经的圣僧，昨日在此失了师父，特来动问公公一声，灵吉菩萨在那里住？

lǎo zhě dào líng jí zài zhí nán shàng dào nà lǐ hái yǒu èr qiān lǐ lù

”老者道：“灵吉在直南上，到那里，还有二千里路。

yǒu yī shān hū míng xiǎo xū mí shān

有一山，呼名小须弥山。

shān zhōng yǒu gè dào chǎng nǎi shì pú sà jiǎng jīng chán yuàn

山中有个道场，乃是菩萨讲经禅院。

rǔ děng shì qǔ tā de jīng qù le

汝等是取他的经去了？

xíng zhě dào bú shì qǔ tā de jīng wǒ yǒu yī shì fán tā bù zhī cóng nà tiáo lù qù

”行者道：“不是取他的经，我有一事烦他，不知从那条路去。

lǎo zhě yòng shǒu xiàng nán zhǐ dào zhè tiáo yáng cháng lù jiù shì le

”老者用手向南指道：“这条羊肠路就是了。

hōng de nà sūn dà shèng huí tóu kàn lù nà gōng gōng huà zuò qīng fēng jì rán bú jiàn zhǐ shì lù páng biān xià yī zhāng jiǎn tiē shàng yǒu sì jù sòng zǐ yún shàng fù qí tiān dà shèng tīng lǎo rén nǎi shì li cháng gēng

”哄得那孙大圣回头看路，那公公化作清风，寂然不见，只是路旁边下一张简帖，上有四句颂子云：“上复齐天大圣听，老人乃是李长庚。

xū mí shān yǒu fēi lóng zhàng líng jí dāng nián shòu fú bīng

须弥山有飞龙杖，灵吉当年受佛兵。

xíng zhě zhí le tiè r zhuǎn shēn xià lù

”行者执了帖儿，转身下路。

bā jiè dào gē a wǒ men lián rì zào huà dī le

八戒道：“哥啊，我们连日造化低了。

zhè liǎng rì qiǎn rì lǐ jiàn guǐ

这两日忏日里见鬼！

nà gè huà fēng qù de lǎo ér shì shuí

那个化风去的老儿是谁？

xíng zhě bǎ tiè r dì yǔ bā jiè niàn le yī biàn dào li cháng gēng shì nà gè

”行者把帖儿递与八戒，念了一遍道：“李长庚是那个？

xíng zhě dào shì xī fāng tài bái jīn xīng de míng hào

”行者道：“是西方太白金星的名号。

bā jiè huāng de wàng kōng xià bài dào ēn rén

”八戒慌得望空下拜道：“恩人！

ēn rén

恩人！

lǎo zhū ruò bù kuī jīn xīng zòu zhǔn yù dì ā xìng mìng yě bù zhī huà zuò shèn de le

老猪若不亏金星奏准玉帝呵，性命也不知化作甚的了！

xíng zhě dào xiōng dì nǐ què yě zhī gǎn ēn

”行者道：“兄弟，你却也知感恩。

dàn mò yào chū tóu zhǐ cáng zài zhè shù lín shēn chù zǐ xì kān shǒu xíng lǐ mǎ pǐ děng lǎo sūn xún xū mí shān qǐng pú sà qù yé

但莫要出头，只藏在这树林深处，仔细看守行李、马匹，等老孙寻须弥山，请菩萨去耶。

bā jiè dào xiǎo de

”八戒道：“晓得！

xiǎo de

晓得！

nǐ zhǐ guǎn kuài kuài qián qù

你只管快快前去！

lǎo zhū xué de gè wū guī fǎ de suō tóu shí qiě suō tóu

老猪学得个乌龟法，得缩头时且缩头。

sūn dà shèng tiào zài kōng zhōng zòng dòu yún jìng wǎng zhí nán shǎng qù guǒ rán sù kuài

孙大圣跳在空中，纵-斗云，径往直南上去，果然速快。

tā diǎn tóu jīng guò sān qiān lǐ niǔ yāo bā bǎi yǒu yú chéng

他点头经过三千里，扭腰八百有余程。

xū yú jiàn yī zuò gāo shān bàn zhōng jiān yǒu xiáng yún chū xiàn ruì ǎi fēn fēn shān āo lǐ guǒ yǒu yī zuò chán yuàn zhǐ tīng de zhōng qìng yōu yáng yòu jiàn nà xiāng yān piāo miǎo

须臾见一座高山，半中间有祥云出现，瑞霭纷纷，山凹里果有一座禅院，只听得钟磬悠扬，又见那香烟缥缈。

dà shèng zhí zhì mén qián jiàn yī dào rén xiàng guà shù zhū kǒu zhōng niàn fó

大圣直至门前，见一道人，项挂数珠，口中念佛。

xíng zhě dào dào rén zuō yī

行者道：“道人作揖。

nà dào rén gōng shēn dá lǐ dào nà lǐ lái de lǎo yé

”那道人躬身答礼道：“那里来的老爷？

xíng zhě dào zhè kě shì líng jí pú sà jiǎng jīng chù me

”行者道：“这可是灵吉菩萨讲经处么？

dào rén dào cǐ jiān zhèng shì yǒu hé huà shuō

”道人道：“此间正是，有何话说？

xíng zhě dào lèi fán nǐ lǎo rén jiā yǔ wǒ chuán dá chuán dá wǒ shì dōng tǔ dà táng jià xià yù dì sān zàng fǎ shī de tú dì qí tiān dà shèng sūn wù kōng xíng zhě

”行者道：“累烦你老人家与我传答传答：我是东土大唐驾下御弟三藏法师的徒弟，齐天大圣孙悟空行者。

jīn yǒu yī shì yào jiàn pú sà

今有一事，要见菩萨。

dào rén xiào dào lǎo yé zì duō huà duō wǒ bù néng quán jì

”道人笑道：“老爷字多话多，我不能全记。

xíng zhě dào nǐ zhǐ shuō shì táng sēng tú dì sūn wù kōng lái le

”行者道：“你只说是唐僧徒弟孙悟空来了。

dào rén yī yán shàng jiǎng táng chuán bào

”道人依言，上讲堂传报。

nà pú sà jí chuān jiā shā tiān xiāng yíng jiē

那菩萨即穿袈裟，添香迎接。

zhè dà shèng cái jǔ bù rù mén wǎng lǐ guān kàn zhī jiàn nà mǎn táng jǐn xiù yī wū wēi yán

这大圣才举步入门，往里观看，只见那满堂锦绣，一屋威严。

zhòng mén rén qí sòng fǎ huá jīng lǎo bān shǒu qīng qiāo jīn zhù qìng

众门人齐诵《法华经》，老班首轻敲金铸磬。

fú qián gōng yǎng jìn shì xiān guǒ xian huā

佛前供养，尽是仙果仙花；

àn shàng ān pái jiē shì sù yáo sù pǐn

案上安排，皆是素肴素品。

huī huáng bǎo zhú tiáo tiáo jīn yàn shè hóng ní

辉煌宝烛，条条金焰射虹霓；

fù yù zhēn xiāng dào dào yù yān fēi cǎi wù

馥郁真香，道道玉烟飞彩雾。

zhèng shì nà jiǎng ba xīn xián fāng rù dìng bái yún piàn piàn rào sōng shāo

正是那讲罢心闲方入定，白云片片绕松梢。

jìng shōu huì jiàn mó tóu jué bō rě bō luó shàn huì gāo

静收慧剑魔头绝，般若波罗善会高。

nà pú sà zhěng yī chū yà xíng zhě dēng táng zuò le kè wèi suí mìng kàn chá

那菩萨整衣出迓，行者登堂，坐了客位，随命看茶。

xíng zhě dào chá bù láo cì dàn wǒ shī fù zài huáng fēng shān yǒu nán tè qǐng pú sà shī dà fǎ lì jiàng guài jiù shī

行者道：“茶不劳赐，但我师父在黄风山有难，特请菩萨施大法力降怪救师。

pú sà dào wǒ shòu liǎo rú lái fǎ lìng zài cǐ zhèn yā huáng fēng guài

”菩萨道：“我受了如来法令，在此镇押黄风怪。

rú lái cì le wǒ yī kē dìng fēng dān yī bǐng fēi lóng bǎo zhàng

如来赐了我一颗定风丹，一柄飞龙宝杖。

dāng shí bèi wǒ ná zhù ráo le tā de xìng mìng fàng tā qù yǐn xìng guī shān bù xǔ shāng shēng zào niè bù zhī tā jīn rì yù hài lìng shī yǒu wéi jiào lìng wǒ zhī zuì yě

当时被我拿住，饶了他的性命，放他去隐性归山，不许伤生造孽，不知他今日欲害令师，有违教令，我之罪也。

nà pú sà yù liú xíng zhě zhì zhāi xiāng xù xíng zhě kěn cí suí qǔ le fēi lóng zhàng yǔ dà shèng yī qí jià yún

”那菩萨欲留行者，治斋相叙，行者恳辞，随取了飞龙杖，与大圣一齐驾云。

bù duō shí zhì huáng fēng shān shàng

不多时，至黄风山上。

pú sà dào dà shèng zhè yāo guài yǒu xiē pà wǒ wǒ zhī zài yún duān lǐ zhù dìng nǐ xià qù yǔ tā suǒ zhàn yòu tā chū lái wǒ hào shī fǎ lì

菩萨道：“大圣，这妖怪有些怕我，我只在云端里住定，你下去与他索战，诱他出来，我好施法力。

xíng zhě yī yán àn luò yún tóu bù róng fēn shuō chè tiě bàng bǎ tā dòng mén dǎ pò jiào dào yāo guài hái wǒ shī fù lái yě

”行者依言，按落云头，不容分说，掣铁棒把他洞门打破，叫道：“妖怪，还我师父来也！

huāng de nà bǎ mén xiǎo yāo jí máng chuán bào

”慌得那把门小妖，急忙传报。

nà guài dào zhè po hóu zhuó shí wú lǐ

那怪道：“这泼猴着实无礼！

zài bù fú shàn fǎn dǎ pò wǒ mén

再不伏善，反打破我门！

zhè yī chū qù shǐ zhèn shén fēng dìng yào chuī sǐ

这一出去，使阵神风，定要吹死！

réng qián pī guà shǒu chāo gāng chā yòu zǒu chū mén lái jiàn le xíng zhě gèng bù dǎ huà niān chā dāng xiōng jiù cì

”仍前披挂，手绰钢叉，又走出门来，见了行者，更不打话，拈叉当胸就刺。

dà shèng cè shēn duǒ guò jǔ bàng duì miàn xiāng hái

大圣侧身躲过，举棒对面相还。

zhàn bù shù hé

战不数合，

nà guài diào huí tóu

那怪吊回头，

wàng xùn dì shàng cái dài yào zhāng kǒu hū fēng

望巽地上才待要张口呼风，

zhī jiàn nà bàn kōng lǐ

只见那半空里，

líng jí pú sà jiāng fēi lóng bǎo zhàng diū jiāng xià lái

灵吉菩萨将飞龙宝杖丢将下来，

bù zhī niàn le xiē shèn me zhòu yǔ

不知念了些甚么咒语，

què shì yī tiáo bā zhǎo jīn lóng

却是一条八爪金龙，

bō lǎ de lún kāi liǎng zhǎo

拨喇的轮开两爪，

yī bǎ zhuā zhù yāo jīng

一把抓住妖精，

tí zhe tóu

提着头，

liǎng sān

两三-，

zài shān shí yá biān

在山石崖边，

xiàn le běn xiàng

现了本相，

què shì yí gè huáng máo diāo shǔ

却是一个黄毛貂鼠。

xíng zhě gǎn shàng jǔ bàng jiù dǎ bèi pú sà lán zhù dào dà shèng mò shāng tā mìng wǒ hái yào dài tā qù jiàn rú lái

行者赶上举棒就打，被菩萨拦住道：“大圣，莫伤他命，我还要带他去见如来。

duì xíng zhě dào tā běn shì líng shān jiǎo xià de dé dào lǎo shǔ yīn wèi tōu le liú lí zhǎn nèi de qīng yóu dēng huǒ hūn àn kǒng pà jīn gāng ná tā gù cǐ zǒu le què zài cǐ chù chéng jīng zuò guài

”对行者道：“他本是灵山脚下的得道老鼠，因为偷了琉璃盏内的清油，灯火昏暗，恐怕金刚拿他，故此走了，却在此处成精作怪。

rú lái zhào jiàn le tā bù gāi sǐ zuì gù zhe wǒ xiá yā dàn tā shāng shēng zào niè ná shàng líng shān

如来照见了他，不该死罪，故着我辖押，但他伤生造孽，拿上灵山；

jīn yòu chōng zhuàng dà shèng xiàn hài táng sēng wǒ ná tā qù jiàn rú lái míng zhèng qí zuì cái suàn zhè chǎng gōng jī li

今又冲撞大圣，陷害唐僧，我拿他去见如来，明正其罪，才算这场功绩哩。

xíng zhě wén yán què xiè le pú sà

”行者闻言，却谢了菩萨。

pú sà xī guī bù tí

菩萨西归不题。

què shuō zhū bā jiè zài nà lín nèi zhèng sī liàng xíng zhě zhǐ tīng de shān bǎn xià jiào shēng wù néng xiōng dì qiān mǎ tiāo dàn lái yé

却说猪八戒在那林内，正思量行者，只听得山坂下叫声“悟能兄弟，牵马挑担来耶。

nà dāi zi rèn de shì xíng zhě shēng yīn jí shōu shí pǎo chū lín wài jiàn le xíng zhě dào gē ge zěn de gàn shì lái

”那呆子认得是行者声音，急收拾跑出林外，见了行者道：“哥哥，怎的干事来？

xíng zhě dào qǐng líng jí pú sà shǐ yī tiáo fēi lóng zhàng ná zhù yāo jīng yuán lái shì gè huáng máo diāo shǔ chéng jīng bèi tā dài qu líng shān jiàn rú lái qù le

”行者道：“请灵吉菩萨使一条飞龙杖，拿住妖精，原来是个黄毛貂鼠成精，被他带去灵山见如来去了。

wǒ hé nǐ dòng lǐ qù jiù shī fu

我和你洞里去救师父。

nà dāi zi cái huān huān xǐ xǐ

”那呆子才欢欢喜喜。

èr rén zhuàng rù lǐ miàn bǎ nà yī wō jiǎo tù yāo hú xiāng zhāng jiǎo lù yī dùn dīng bǎ tiě bàng jìn qíng dǎ sǐ què wǎng hòu yuán bài jiù shī fu

二人撞入里面，把那一窝狡兔、妖狐、香獐、角鹿，一顿钉钯铁棒尽情打死，却往后园拜救师父。

shī fu chū de mén lái wèn dào

师父出得门来，问道：

nǐ liǎng rén zěn shēng zhuō de yāo jīng

“你两人怎生捉得妖精？

rú hé fāng jiù de wǒ

如何方救得我？

xíng zhě jiāng nà qǐng líng jí xiáng yāo de shì qíng chén le yī biàn shī fu xiè zhī bù jìn

”行者将那请灵吉降妖的事情，陈了一遍，师父谢之不尽。

tā xiōng dì men bǎ dòng zhōng sù wù ān pái xiē chá fàn chī le fāng cái chū mén zhǎo dà lù xiàng xī ér qù

他兄弟们把洞中素物，安排些茶饭吃了，方才出门，找大路向西而去。

bì jìng bù zhī xiàng hòu rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě

毕竟不知向后如何，且听下回分解——