第二十回 — 西游记 — 吴承恩

huáng fēng lǐng táng sēng yǒu nán bàn shān zhōng bā jiè zhēng xiān

黄风岭唐僧有难半山中八戒争先

jié yuē fǎ běn cóng xīn shēng hái shì cóng xīn miè

偈曰：“法本从心生，还是从心灭。

shēng miè jǐn yóu shuí qǐng jūn zì biàn bié

生灭尽由谁，请君自辨别。

jì rán jiē jǐ xīn hé yòng bié rén shuō

既然皆己心，何用别人说？

zhǐ xū xià kǔ gōng niǔ chū tiě zhōng xuè

只须下苦功，扭出铁中血。

róng shéng zhe bí chuān wǎn dìng xū kōng jié

绒绳着鼻穿，挽定虚空结。

shuān zài wú wéi shù bù shǐ tā diān liè

拴在无为树，不使他颠劣。

mò rèn zéi wéi zǐ xīn fǎ dōu wàng jué

莫认贼为子，心法都忘绝。

xiū jiào tā mán wǒ yī quán xiān dǎ chè

休教他瞒我，一拳先打彻。

xiàn xīn yì wú xīn xiàn fǎ fǎ yě chuò

现心亦无心，现法法也辍。

rén niú bú jiàn shí bì tiān guāng jiǎo jié

人牛不见时，碧天光皎洁。

qiū yuè yì bān yuán bǐ cǐ nán fēn bié

秋月一般圆，彼此难分别。

zhè yī piān jì zǐ nǎi shì xuán zàng fǎ shī wù chè le duō xīn jīng dǎ kāi le mén hù nà zhǎng lǎo cháng niàn cháng cún yì diǎn líng guāng zì tòu

这一篇偈子，乃是玄奘法师悟彻了《多心经》，打开了门户，那长老常念常存，一点灵光自透。

qiě shuō tā sān zhòng zài lù cān fēng sù shuǐ dài yuè pī xīng zǎo yòu zhì xià jǐng yán tiān

且说他三众，在路餐风宿水，带月披星，早又至夏景炎天。

dàn jiàn nà huā jǐn dié wú qíng xù shù gāo chán yǒu shēng xuān

但见那：花尽蝶无情叙，树高蝉有声喧。

yě cán chéng jiǎn huǒ liú yán zhǎo nèi xīn hé chū xiàn

野蚕成茧火榴妍，沼内新荷出现。

nà rì zhèng xíng shí hū rán tiān wǎn yòu jiàn shān lù páng biān yǒu yī cūn shè

那日正行时，忽然天晚，又见山路旁边，有一村舍。

sān zàng dào wù kōng nǐ kàn nà rì luò xī shān cáng huǒ jìng yuè shēng dōng hǎi xiàn bīng lún

三藏道：“悟空，你看那日落西山藏火镜，月升东海现冰轮。

xìng ér dào páng yǒu yī rén jiā wǒ men qiě jiè sù yī xiāo míng rì zài zǒu

幸而道旁有一人家，我们且借宿一宵，明日再走。

bā jiè dào shuō de shì wǒ lǎo zhū yě yǒu xiē è le qiě dào rén jiā huà xiē zhāi chī yǒu lì qì hǎo tiāo xíng lǐ

”八戒道：“说得是，我老猪也有些饿了，且到人家化些斋吃，有力气，好挑行李。

xíng zhě dào zhè gè liàn jiā guǐ

”行者道：“这个恋家鬼！

nǐ lí le jiā jǐ rì jiù shēng bào yuàn

你离了家几日，就生报怨！

bā jiè dào gē a shì bù dé nǐ zhè hē fēng ā yān de rén

”八戒道：“哥啊，似不得你这喝风呵烟的人。

wǒ cóng gēn le shī fu zhè jǐ rì zhǎng rěn bàn dù jī nǐ kě xiǎo de

我从跟了师父这几日，长忍半肚饥，你可晓得？

sān zàng wén zhī dào wù néng nǐ ruò shì zài jiā xīn zhòng ā bú shì gè chū jiā de le nǐ hái huí qù ba

”三藏闻之道：“悟能，你若是在家心重呵，不是个出家的了，你还回去罢。

nà dāi zi huāng de guì xià dào shī fu nǐ mò tīng shī xiōng zhī yán

那呆子慌得跪下道：“师父，你莫听师兄之言。

tā yǒu xiē zāng mái rén

他有些赃埋人。

wǒ bù céng bào yuàn shèn de tā jiù shuō wǒ bào yuàn

我不曾报怨甚的，他就说我报怨。

wǒ shì gè zhí cháng de chī hàn wǒ shuō dào dù nèi jī le hǎo xún gè rén jiā huà zhāi tā jiù mà wǒ shì liàn jiā guǐ

我是个直肠的痴汉，我说道肚内饥了，好寻个人家化斋，他就骂我是恋家鬼。

shī fu a wǒ shòu le pú sà de jiè xíng yòu chéng shī fu lián mǐn qíng yuàn yào fú shì shī fu wǎng xī tiān qù shì wú tuì huǐ zhè jiào zuò hèn kǔ xiū xíng zěn de shuō bú shì chū jiā de huà

师父啊，我受了菩萨的戒行，又承师父怜悯，情愿要伏侍师父往西天去，誓无退悔，这叫做恨苦修行，怎的说不是出家的话！

sān zàng dào jì shì rú cǐ nǐ qiě qǐ lái

”三藏道：“既是如此，你且起来。

nà dāi zi zòng shēn tiào qǐ kǒu lǐ xù xù dāo dāo de tiāo zhe dàn zi zhǐ de sǐ xīn tā dì gēn zhe qián lái

那呆子纵身跳起，口里絮絮叨叨的，挑着担子，只得死心塌地，跟着前来。

zǎo dào le lù páng rén jiā mén shǒu sān zàng xià mǎ xíng zhě jiē le jiāng shéng bā jiè xiē le xíng lǐ dōu zhù lì lǜ yīn zhī xià

早到了路旁人家门首，三藏下马，行者接了缰绳，八戒歇了行李，都伫立绿荫之下。

sān zàng zhǔ zhe jiǔ huán xī zhàng àn àn téng chán miè zhī dǒu péng xiān bēn mén qián zhī jiàn yī lǎo zhě xié yǐ zhú chuáng zhī shàng kǒu lǐ yīng yīng de niàn fó

三藏拄着九环锡杖，按按藤缠篾织斗篷，先奔门前，只见一老者，斜倚竹床之上，口里嘤嘤的念佛。

sān zàng bù gǎn gāo yán màn màn de jiào yī shēng shī zhǔ wèn xùn le

三藏不敢高言，慢慢的叫一声：“施主，问讯了。

nà lǎo zhě yī gǔ lǔ tiào jiāng qǐ lái máng liǎn yī jīn chū mén huán lǐ dào zhǎng lǎo shī yíng

”那老者一骨鲁跳将起来，忙敛衣襟，出门还礼道：“长老，失迎。

nǐ zì nà fāng lái de

你自那方来的？

dào wǒ hán mén hé gù

到我寒门何故？

sān zàng dào pín sēng shì dōng tǔ dà táng hé shàng fèng shèng zhǐ shàng léi yīn sì bài fó qiú jīng

”三藏道：“贫僧是东土大唐和尚，奉圣旨上雷音寺拜佛求经。

shì zhì bǎo fāng tiān wǎn yì tóu tán fǔ gào jiè yī xiāo wàn qí fāng biàn fāng biàn

适至宝方天晚，意投檀府告借一宵，万祈方便方便。

nà lǎo ér bǎi shǒu yáo tóu dào qù bù dé xī tiān nán qǔ jīng

”那老儿摆手摇头道：“去不得，西天难取经。

yào qǔ jīng wǎng dōng tiān qù ba

要取经，往东天去罢。

sān zàng kǒu zhōng bù yǔ yì xià chén yín pú sà zhǐ dào xi qù zěn me cǐ lǎo shuō wǎng dōng xíng

”三藏口中不语，意下沉吟：“菩萨指道西去，怎么此老说往东行？

dōng biān nà de yǒu jīng

东边那得有经？

miǎn tiǎn nán yán bàn shǎng bù dá

”腼腆难言，半晌不答。

què shuō xíng zhě suǒ xìng xiōng wán rěn bu zhù shàng qián gāo jiào dào nà lǎo ér nǐ zhè men dà nián jì quán bù xiǎo shì

却说行者索性凶顽，忍不住，上前高叫道：“那老儿，你这们大年纪，全不晓事。

wǒ chū jiā rén yuǎn lái jiè sù jiù bǎ zhè yàn dùn de huà hǔ hu wǒ

我出家人远来借宿，就把这厌钝的话虎唬我。

shí fēn nǐ jiā zhǎi xiá méi chù shuì shí wǒ men zài shù dǐ xià hǎo dào yě zuò yī yè bù dǎ jiǎo nǐ

十分你家窄狭，没处睡时，我们在树底下，好道也坐一夜，不打搅你。

nà lǎo zhě chě zhù sān zàng dào shī fu nǐ dào bù yán yǔ nǐ nà gè tú dì nà bān guǎi zǐ liǎn bié kē sāi léi gōng zuǐ hóng yǎn jing de yí gè láo bìng mó guǐ zěn me fǎn chōng zhuàng wǒ zhè nián lǎo zhī rén

”那老者扯住三藏道：“师父，你倒不言语，你那个徒弟，那般拐子脸、别颏腮、雷公嘴、红眼睛的一个痨病魔鬼，怎么反冲撞我这年老之人！

xíng zhě xiào dào nǐ zhè gè lǎo ér tè yě méi yǎn sè

”行者笑道：“你这个老儿，忒也没眼色！

shì nà jùn guā xiē ér de jiào zuò zhōng kàn bù zhōng chī

似那俊刮些儿的，叫做中看不中吃。

xiǎng wǒ lǎo sūn suī xiǎo pō jiē shi pí guǒ yī tuán jīn li

想我老孙虽小，颇结实，皮裹一团筋哩。

nà lǎo zhě dào nǐ xiǎng bì yǒu xiē shǒu duàn

”那老者道：“你想必有些手段。

xíng zhě dào bù gǎn kuā yán yě jiāng jiù kàn de guò

”行者道：“不敢夸言，也将就看得过。

lǎo zhě dào nǐ jiā jū hé chǔ

”老者道：“你家居何处？

yīn shén shì xuē fà wèi sēng

因甚事削发为僧？

xíng zhě dào lǎo sūn zǔ guàn dōng shèng shén zhōu hǎi dōng ào lái guó huā guǒ shān shuǐ lián dòng jū zhù

”行者道：“老孙祖贯东胜神洲海东傲来国花果山水帘洞居住。

zì xiǎo r xué zuò yāo guài chēng míng wù kōng píng běn shì zhēng le yí gè qí tiān dà shèng

自小儿学做妖怪，称名悟空，凭本事，挣了一个齐天大圣。

zhǐ yīn bù shòu tiān lù dà fǎn tiān gōng rě le yī chǎng zāi qiān

只因不受天禄，大反天宫，惹了一场灾愆。

rú jīn tuō nán xiāo zāi zhuǎn bài shā mén qián qiú zhèng guǒ bǎo wǒ zhè táng cháo jià xià de shī fu shàng xī tiān bài fó zǒu zāo pà shèn me shān gāo lù xiǎn shuǐ kuò bō kuáng

如今脱难消灾，转拜沙门，前求正果，保我这唐朝驾下的师父，上西天拜佛走遭，怕甚么山高路险，水阔波狂！

wǒ lǎo sūn yě zhuō de guài jiàng de mó

我老孙也捉得怪，降得魔。

fú hǔ qín lóng tī tiān nòng jǐng dōu xiǎo de xiē ér

伏虎擒龙，踢天弄井，都晓得些儿。

tǎng ruò fǔ shàng yǒu shèn me diū zhuān dǎ wǎ guō jiào mén kāi lǎo sūn biàn néng ān zhèn

倘若府上有甚么丢砖打瓦，锅叫门开，老孙便能安镇。

nà lǎo ér tīng de zhè piān yán yǔ hā hā xiào dào

”那老儿听得这篇言语，哈哈笑道：

yuán lái shì gè zhuàng tóu huà yuán de shú zuǐ r hé shàng

“原来是个撞头化缘的熟嘴儿和尚。

xíng zhě dào nǐ ér zi biàn shì shú zuǐ

”行者道：“你儿子便是熟嘴！

wǒ zhèi xiē shí zhǐ yīn gēn wǒ shī fù zǒu lù xīn kǔ hái lǎn shuō huà li

我这些时，只因跟我师父走路辛苦，还懒说话哩。

nà lǎo ér dào ruò shì nǐ bù xīn kǔ bù lǎn shuō huà hǎo dào huó huó de guō shā wǒ

”那老儿道：“若是你不辛苦，不懒说话，好道活活的聒杀我！

nǐ jì yǒu zhè yàng shǒu duàn xī fāng yě hái qù de qù de

你既有这样手段，西方也还去得，去得。

nǐ yī xíng jǐ zhòng

你一行几众？

qǐng zhì máo shè lǐ ān xiù

请至茅舍里安宿。

sān zàng dào duō méng lǎo shī zhǔ bù huà zhī ēn wǒ yī xíng sān zhòng

三藏道：“多蒙老施主不叱之恩，我一行三众。

lǎo zhě dào nà yī zhòng zài nà lǐ

”老者道：“那一众在那里？

xíng zhě zhǐ zhe dào zhè lǎo ér yǎn huā nà lǜ yīn xià zhàn de bú shì

”行者指着道：“这老儿眼花，那绿荫下站的不是？

lǎo ér guǒ rán yǎn huā hū tái tóu xì kàn yī jiàn bā jiè zhè bān zuǐ liǎn jiù hu dé yī bù yī diē wǎng wū lǐ luàn pǎo zhǐ jiào guān mén

老儿果然眼花，忽抬头细看，一见八戒这般嘴脸，就唬得一步一跌，往屋里乱跑，只叫：“关门！

guān mén

关门！

yāo guài lái le

妖怪来了！

xíng zhě gǎn shàng chě zhù dào lǎo ér mò pà tā bú shì yāo guài shì wǒ shī dì

”行者赶上扯住道：“老儿莫怕，他不是妖怪，是我师弟。

lǎo zhě zhàn jīng jīng de dào hǎo

”老者战兢兢的道：“好！

hǎo

好！

hǎo

好！

yí gè chǒu shì yí gè de hé shàng

一个丑似一个的和尚！

bā jiè shàng qián dào lǎo guān ér nǐ ruò yǐ xiàng mào qǔ rén gān jìng chà le

”八戒上前道：“老官儿，你若以相貌取人，干净差了。

wǒ men chǒu zì chǒu què dōu yǒu yòng

我们丑自丑，却都有用。

nà lǎo zhě zhèng zài mén qián yǔ sān gè hé shàng xiāng jiǎng zhī jiàn nà zhuāng nán biān yǒu liǎng gè shào nián rén dài zhe yí gè lǎo mā mā sān sì gè xiǎo nán nǚ liǎn yī chì jiǎo chā yāng ér huí

那老者正在门前与三个和尚相讲，只见那庄南边有两个少年人，带着一个老妈妈，三四个小男女，敛衣赤脚，插秧而回。

tā kàn jiàn yì pǐ bái mǎ yī dān xíng lǐ dōu zài tā jiā mén shǒu xuān huá bù zhī shì shèn lái lì dōu yī yōng shàng qián wèn dào zuò shèn me de

他看见一匹白马，一担行李，都在他家门首喧哗，不知是甚来历，都一拥上前问道：“做甚么的？

bā jiè diào guò tóu lái bǎ ěr duǒ bǎi le jǐ bǎi zhǎng zuǐ shēn le yī shēn xià de nèi xiē rén dōng dǎo xī wāi luàn qiāng luàn diē

”八戒调过头来，把耳朵摆了几摆，长嘴伸了一伸，吓得那些人东倒西歪，乱跄乱跌。

huāng de nà sān zàng mǎn kǒu zhāo hū dào mò pà

慌得那三藏满口招呼道：“莫怕！

mò pà

莫怕！

wǒ men bú shì dǎi rén wǒ men shì qǔ jīng de hé shàng

我们不是歹人，我们是取经的和尚。

nà lǎo ér cái chū le mén chān zhe mā ma dào pó pó qǐ lái shǎo yào jīng kǒng

”那老儿才出了门，搀着妈妈道：“婆婆起来，少要惊恐。

zhè shī fu shì táng cháo lái de zhǐ shì tā tú dì liǎn zuǐ chǒu xiē què yě miàn è rén shàn

这师父，是唐朝来的，只是他徒弟脸嘴丑些，却也面恶人善。

dài nán nǚ men jiā qù

带男女们家去。

nà mā ma cái chě zhe lǎo ér èr shào nián lǐng zhe ér nǚ jìn qù

”那妈妈才扯着老儿，二少年领着儿女进去。

sān zàng què zuò zài tā men lóu lǐ zhú chuáng zhī shàng mán yuàn dào tú dì ya nǐ liǎng gè xiàng mào jì chǒu yán yǔ yòu cū bǎ zhè yī jiā r xià de qī sǔn bā shāng dōu tì wǒ shēn zào zuì li

三藏却坐在他们楼里竹床之上，埋怨道：“徒弟呀，你两个相貌既丑，言语又粗，把这一家儿吓得七损八伤，都替我身造罪哩！

bā jiè dào bù mán shī fu shuō lǎo zhū zì cóng gēn le nǐ zhèi xiē shí jùn le xǔ duō li

”八戒道：“不瞒师父说，老猪自从跟了你，这些时俊了许多哩。

ruò xiàng wǎng cháng zài gāo lǎo zhuāng zǒu shí bǎ zuǐ cháo qián yī jū bǎ ěr liǎng tóu yī bǎi cháng xià shā èr sān shí rén li

若象往常在高老庄走时，把嘴朝前一掬，把耳两头一摆，常吓杀二三十人哩。

xíng zhě xiào dào dāi zi bú yào luàn shuō bǎ nà chǒu yě shōu shí qǐ xiē

”行者笑道：“呆子不要乱说，把那丑也收拾起些。

sān zàng dào nǐ kàn wù kōng shuō de huà

”三藏道：“你看悟空说的话！

xiàng mào shì shēng chéng de nǐ jiào tā zěn me shōu shí

相貌是生成的，你教他怎么收拾？

xíng zhě dào bǎ nà gè pá zǐ zuǐ chuāi zài huái lǐ mò ná chū lái

”行者道：“把那个耙子嘴，揣在怀里，莫拿出来；

bǎ nà pú shàn ěr tiē zài hòu miàn bú yào yáo dòng zhè jiù shì shōu shí le

把那蒲扇耳，贴在后面，不要摇动，这就是收拾了。

nà bā jiè zhēn gè bǎ zuǐ chuāi le bǎ ěr tiē le gǒng zhe tóu lì yú zuǒ yòu

”那八戒真个把嘴揣了，把耳贴了，拱着头，立于左右。

xíng zhě jiāng xíng li ná rù mén lǐ jiāng bái mǎ shuān zài zhuāng shàng

行者将行李拿入门里，将白马拴在桩上。

zhī jiàn nà lǎo ér cái yǐn gè shào nián ná yí gè bǎn pán ér tuō sān bēi qīng chá lái xiàn

只见那老儿才引个少年，拿一个板盘儿，托三杯清茶来献。

chá ba yòu fēn fù bàn zhāi

茶罢，又吩咐办斋。

nà shào nián yòu ná yī zhāng yǒu kū lóng wú qī shuǐ de jiù zhuō duān liǎng tiáo pò tóu shé jiǎo de dèng zǐ fàng zài tiān jǐng zhōng qǐng sān zhòng liáng chù zuò xia

那少年又拿一张有窟窿无漆水的旧桌，端两条破头折脚的凳子，放在天井中，请三众凉处坐下。

sān zàng fāng wèn dào lǎo shī zhǔ gāo xìng

三藏方问道：“老施主，高姓？

lǎo zhě dào zài xià xìng wáng

”老者道：“在下姓王。

yǒu jǐ wèi lìng sì

”“有几位令嗣？

dào yǒu liǎng gè xiǎo ér sān gè xiǎo sūn

道：“有两个小儿，三个小孙。

sān zàng dào gōng xǐ gōng xǐ

”三藏道：“恭喜，恭喜。

yòu wèn nián shòu jǐ hé

”又问：“年寿几何？

dào chī cháng liù shí yī suì

”道：“痴长六十一岁。

xíng zhě dào hǎo

”行者道：“好！

hǎo

好！

hǎo

好！

huā jiá chóng féng yǐ

花甲重逢矣。

sān zàng fù wèn dào lǎo shī zhǔ shǐ chū shuō xī tiān jīng nán qǔ zhě hé yě

”三藏复问道：“老施主，始初说西天经难取者，何也？

lǎo zhě dào jīng fēi nàn qǔ zhǐ shì dào zhōng jiān sè nán xíng

”老者道：“经非难取，只是道中艰涩难行。

wǒ men zhè xiàng xi qù zhǐ yǒu sān shí lǐ yuǎn jìn yǒu yī zuò shān jiào zuò bā bǎi lǐ huáng fēng lǐng nà shān zhōng duō yǒu yāo guài

我们这向西去，只有三十里远近，有一座山，叫做八百里黄风岭，那山中多有妖怪。

gù yán nán qǔ zhě cǐ yě

故言难取者，此也。

ruò lùn cǐ wèi xiǎo zhǎng lǎo shuō yǒu xǔ duō shǒu duàn què yě qù de

若论此位小长老，说有许多手段，却也去得。

xíng zhě dào bù fáng

行者道：“不妨！

bù fáng

不妨！

yǒu le lǎo sūn yǔ wǒ zhè shī dì rèn tā shì shèn me yāo guài bù gǎn rě wǒ

有了老孙与我这师弟，任他是甚么妖怪，不敢惹我。

zhèng shuō chù yòu jiàn ér zi ná jiāng fàn lái bǎi zài zhuō shàng dào shēng qǐng zhāi

”正说处，又见儿子拿将饭来，摆在桌上，道声“请斋。

sān zàng jiù hé zhǎng fěng qǐ zhāi jīng bā jiè zǎo yǐ tūn le yī wǎn

”三藏就合掌讽起斋经，八戒早已吞了一碗。

zhǎng lǎo de jǐ jù jīng hái wèi liǎo nà dāi zi yòu chī gòu sān wǎn

长老的几句经还未了，那呆子又吃彀三碗。

xíng zhě dào zhè gè nǎng kāng

行者道：“这个馕糠！

hǎo dào zhuàng zhe è guǐ le

好道撞着饿鬼了！

nà lǎo wáng dào yě zhī qù jiàn tā chī de kuài dào zhè gè zhǎng lǎo xiǎng zhe shí è le kuài tiān fàn lái

”那老王倒也知趣，见他吃得快，道：“这个长老，想着实饿了，快添饭来。

nà dāi zi zhēn gè shí cháng dà kàn tā bù tái tóu yī lián jiù chī yǒu shí shù wǎn

”那呆子真个食肠大，看他不抬头，一连就吃有十数碗。

sān zàng xíng zhě jù gè chī bù shàng liǎng wǎn dāi zi bú zhù biàn hái chī li

三藏、行者俱各吃不上两碗，呆子不住，便还吃哩。

lǎo wáng dào cāng cù wú yáo bù gǎn kǔ quàn qǐng zài jìn yī jīn

老王道：“仓卒无肴，不敢苦劝，请再进一筋。

sān zàng xíng zhě jù dào

”三藏、行者俱道：

gòu le

“彀了。

bā jiè dào lǎo ér dī dá shèn me shuí hé nǐ fā kè shuō shèn me wǔ yáo liù yáo

”八戒道：“老儿滴答甚么，谁和你发课，说甚么五爻六爻！

yǒu fàn zhǐ guǎn tiān jiāng lái jiù shì

有饭只管添将来就是。

dāi zi yī dùn bǎ tā yī jiā zǐ fàn dōu chī de qìng jìn hái zhǐ shuō cái de bàn bǎo

”呆子一顿，把他一家子饭都吃得罄尽，还只说才得半饱。

què cái shōu le jiā huǒ zài nà mén lóu xià ān pái le zhú chuáng bǎn pù shuì xià

却才收了家火，在那门楼下，安排了竹床板铺睡下。

cì rì tiān xiǎo xíng zhě qù bèi mǎ bā jiè qù zhěng dān lǎo wáng yòu jiào mā ma zhěng zhì xiē diǎn xīn tāng shuǐ guǎn dài sān zhòng fāng zhì xiè gào xíng

次日天晓，行者去背马，八戒去整担，老王又教妈妈整治些点心汤水管待，三众方致谢告行。

lǎo zhě dào cǐ qù tǎng lù jiān yǒu shèn bù yú shì bì hái lái máo shè

老者道：“此去倘路间有甚不虞，是必还来茅舍。

xíng zhě dào lǎo ér mò shuō hā huà

”行者道：“老儿，莫说哈话。

wǒ men chū jiā rén bù zǒu huí tóu lù

我们出家人，不走回头路。

suì cǐ cè mǎ tiāo dàn xi xíng

”遂此策马挑担西行。

ǎi

噫！

zhè yī qù guǒ wú hǎo lù cháo xī yù dìng yǒu xié mó jiàng dà zāi

这一去，果无好路朝西域，定有邪魔降大灾。

sān zhòng qián lái bù shàng bàn rì guǒ féng yī zuò gāo shān shuō qǐ lái shí fēn xiǎn jùn

三众前来，不上半日，果逢一座高山，说起来，十分险峻。

sān zàng mǎ dào lín yá xié tiāo bǎo dèng guān kàn guǒ rán nà gāo de shì shān jùn de shì lǐng

三藏马到临崖，斜挑宝镫观看，果然那：高的是山，峻的是岭；

dǒu de shì yá shēn de shì hè

陡的是崖，深的是壑；

xiǎng de shì quán xiān de shì huā

响的是泉，鲜的是花。

nà shān gāo bù gāo dǐng shàng jiē qīng xiāo

那山高不高，顶上接青霄；

zhè jiàn shēn bù shēn dǐ zhōng jiàn dì fǔ

这涧深不深，底中见地府。

shān qián miàn yǒu gǔ dōu dōu bái yún yì dèng dèng guài shí shuō bù jìn qiān zhàng wàn zhàng xié hún yá

山前面，有骨都都白云，屹嶝嶝怪石，说不尽千丈万丈挟魂崖。

yá hòu yǒu wān wān qū qū cáng lóng dòng dòng zhōng yǒu dīng dīng dāng dāng dī shuǐ yán

崖后有弯弯曲曲藏龙洞，洞中有叮叮当当滴水岩。

yòu jiàn xiē yā yā chā chā dài jiǎo lù ní ní chī chī kàn rén zhāng

又见些丫丫叉叉带角鹿，泥泥痴痴看人獐；

pán pán qū qū hóng lín mǎng shuǎ shuǎ wán wán bái miàn yuán

盘盘曲曲红鳞蟒，耍耍顽顽白面猿。

zhì wǎn bā shān xún xué hǔ dài xiǎo fān bō chū shuǐ lóng dēng de dòng mén hū là là xiǎng

至晚巴山寻袕虎，带晓翻波出水龙，登的洞门唿喇喇响。

cǎo lǐ fēi qín pū lú lú qǐ

草里飞禽，扑轳轳起；

lín zhōng zǒu shòu jū lǜ lǜ xíng

林中走兽，掬律律行。

měng rán yī zhèn láng chóng guò xià dé rén xīn kē dēng dēng jīng

猛然一阵狼虫过，吓得人心趷蹬蹬惊。

zhèng shì nà dāng dào dòng dāng dāng dào dòng dòng dāng dāng dào dòng dāng shān

正是那当倒洞当当倒洞，洞当当倒洞当山。

qīng dài rǎn chéng qiān zhàng yù bì shā lóng zhào wàn duī yān

青岱染成千丈玉，碧纱笼罩万堆烟。

nà shī fu huǎn cù yín cōng sūn dà shèng tíng yún màn bù zhū wù néng mó dān xú xíng

那师父缓促银骢，孙大圣停云慢步，猪悟能磨担徐行。

zhèng kàn nà shān hū wén dé yī zhèn xuàn fēng dà zuò sān zàng zài mǎ shàng xīn jīng dào wù kōng fēng qǐ le

正看那山，忽闻得一阵旋风大作，三藏在马上心惊道：“悟空，风起了！

xíng zhě dào fēng què pà tā zěn de

”行者道：“风却怕他怎的！

cǐ nǎi tiān jie sì shí zhī qì yǒu hé jù zāi

此乃天家四时之气，有何惧哉！

sān zàng dào cǐ fēng qí è bǐ nà tiān fēng bù tóng

”三藏道：“此风其恶，比那天风不同。

xíng zhě dào zěn jiàn de bù bǐ tiān fēng

”行者道：“怎见得不比天风？

sān zàng dào nǐ kàn zhè fēng wēi wēi dàng dàng sà piāo piāo miǎo miǎo máng máng chū bì xiāo

”三藏道：“你看这风：巍巍荡荡飒飘飘，渺渺茫茫出碧霄。

guò lǐng zhǐ wén qiān shù hǒu rù lín dàn jiàn wàn gān yáo

过岭只闻千树吼，入林但见万竿摇。

àn biān bǎi liǔ lián gēn dòng yuán nèi chuī huā dài yè piāo

岸边摆柳连根动，园内吹花带叶飘。

shōu wǎng yú zhōu jiē jǐn lǎn luò péng kè tǐng jǐn pāo máo

收网渔舟皆紧缆，落篷客艇尽抛锚。

tú bàn zhēng fū mí shī lù shān zhōng qiáo zǐ dān nán tiāo

途半征夫迷失路，山中樵子担难挑。

xiān guǒ lín jiān hóu zi sàn qí huā cóng nèi lù r táo

仙果林间猴子散，奇花丛内鹿儿逃。

yá qián guì bǎi kē kē dào jiàn xià sōng huáng yè yè diāo

崖前桧柏颗颗倒，涧下松篁叶叶凋。

bō tǔ yáng chén shā bèng bèng fān jiāng jiǎo hǎi làng tāo tāo

播土扬尘沙迸迸，翻江搅海浪涛涛。

bā jiè shàng qián yī bǎ chě zhù xíng zhě dào shī xiōng shí fēn fēng dà

”八戒上前，一把扯住行者道：“师兄，十分风大！

wǒ men qiě duǒ yī duǒ r gān jìng

我们且躲一躲儿干净。

xíng zhě xiào dào xiōng dì bù jì

”行者笑道：“兄弟不济！

fēng dà shí jiù duǒ tǎng huò qīn miàn zhuàng jiàn yāo jīng zěn de shì hǎo

风大时就躲，倘或亲面撞见妖精，怎的是好？

bā jiè dào gē a nǐ bù céng wén de bì sè rú bì chóu bì fēng rú bì jiàn li

”八戒道：“哥啊，你不曾闻得避色如避仇，避风如避箭哩！

wǒ men duǒ yī duǒ yě bù kuī rén

我们躲一躲，也不亏人。

xíng zhě dào qiě mò yán yǔ děng wǒ bǎ zhè fēng zhuā yī bǎ lái wén yī wén kàn

”行者道：“且莫言语，等我把这风抓一把来闻一闻看。

bā jiè xiào dào shī xiōng yòu chě kōng tóu huǎng le fēng yòu hǎo zhuā dé guò lái wén

”八戒笑道：“师兄又扯空头谎了，风又好抓得过来闻？

jiù shì zhuā de lái shǐ yě zuān le qù le

就是抓得来，使也钻了去了。

xíng zhě dào xiōng dì nǐ bù zhī dào lǎo sūn yǒu gè zhuā fēng zhī fǎ

”行者道：“兄弟，你不知道老孙有个抓风之法。

hǎo dà shèng ràng guò fēng tóu bǎ nà fēng wěi zhuā guò lái wén le yī wén yǒu xiē xīng qì dào guǒ rán bú shì hǎo fēng

”好大圣，让过风头，把那风尾抓过来闻了一闻，有些腥气，道：“果然不是好风！

zhè fēng de wèi dào bú shì hǔ fēng dìng shì guài fēng duàn hū yǒu xiē qī qiao

这风的味道不是虎风，定是怪风，断乎有些蹊跷。

shuō bù liǎo zhī jiàn nà shān pō xià jiǎn wěi pǎo tí tiào chū yī zhī bān lán měng hǔ huāng de nà sān zàng zuò bù wěn diāo ān fān gēn tóu diē xià bái mǎ xié yǐ zài lù páng zhēn gè shì hún fēi pò sàn

说不了，只见那山坡下，剪尾跑蹄，跳出一只斑斓猛虎，慌得那三藏坐不稳雕鞍，翻根头跌下白马，斜倚在路旁，真个是魂飞魄散。

bā jiè diū le xíng lǐ chè dīng bǎ bù ràng xíng zhě zǒu shàng qián dà hē yī shēng dào niè chù

八戒丢了行李，掣钉钯，不让行者走上前，大喝一声道：“孽畜！

nà lǐ zǒu

那里走！

gǎn jiāng qù pī tóu jiù zhù

”赶将去，劈头就筑。

nà zhǐ hǔ zhí tǐng tǐng zhàn jiāng qǐ lái bǎ nà qián zuǒ zhǎo lún qǐ kōu zhù zì jiā de xiōng táng wǎng xià yī zhuā hū là de yī shēng bǎ gè pí bāo jiāng xià lái zhàn lì dào páng

那只虎直挺挺站将起来，把那前左爪轮起，抠住自家的胸膛，往下一抓，唿剌的一声，把个皮剥将下来，站立道旁。

nǐ kàn tā zěn shēng è xiàng

你看他怎生恶相！

yí nà mú yàng

咦，那模样：

xuè jīn jīn de chì bāo shēn qū hóng de wān huán tuǐ zú

血津津的赤剥身躯，红——的弯环腿足。

huǒ yàn yàn de liǎng bìn péng sōng yìng shuò shuò de shuāng méi zhí shù

火焰焰的两鬓蓬松，硬搠搠的双眉直竖。

bái sēn sēn de sì gè gāng yá guāng yào yào de yī shuāng jīn yǎn

白森森的四个钢牙，光耀耀的一双金眼。

qì áng áng de nǔ lì dà xiāo xióng jiū jiū de lì shēng gāo hǎn

气昂昂的努力大哮，雄纠纠的厉声高喊。

hǎn dào màn lái

喊道：“慢来！

màn lái

慢来！

wú dǎng bú shì bié rén nǎi shì huáng fēng dài wáng bù xià de qián lù xiān fēng

吾党不是别人，乃是黄风大王部下的前路先锋。

jīn fèng dài wáng yán mìng zài shān xún luó yào ná jǐ gè fán fū qù zuò àn jiǔ

今奉大王严命，在山巡逻，要拿几个凡夫去做案酒。

nǐ shì nà lǐ lái de hé shàng gǎn shàn dòng bīng qì shāng wǒ

你是那里来的和尚，敢擅动兵器伤我？

bā jiè mà dào wǒ bǎ nǐ zhè gè niè chù

”八戒骂道：“我把你这个孽畜！

nǐ shì rèn bù dé wǒ

你是认不得我！

wǒ děng bú shì nà guò lù de fán fū nǎi dōng tǔ dà táng yù dì sān zàng zhī dì zǐ fèng zhǐ shàng xī fāng bài fó qiú jīng zhě

我等不是那过路的凡夫，乃东土大唐御弟三藏之弟子，奉旨上西方拜佛求经者。

nǐ zǎo zǎo de yuǎn bì tā fāng ràng kāi dà lù xiū jīng le wǒ shī fù ráo nǐ xìng mìng

你早早的远避他方，让开大路，休惊了我师父，饶你性命。

ruò shì qián chāng jué bǎ jǔ chù què bù liú qíng

若似前猖獗，钯举处，却不留情！

nà yāo jīng nà róng fēn shuō jí jìn bù diū yí gè jià zi wàng bā jiè pī liǎn lái zhuā

”那妖精那容分说，急近步，丢一个架子，望八戒劈脸来抓。

zhè bā jiè máng shǎn guò lún bǎ jiù zhù

这八戒忙闪过，轮钯就筑。

nà guài shǒu wú bīng qì xià tou jiù zǒu bā jiè suí hòu gǎn lái

那怪手无兵器，下头就走，八戒随后赶来。

nà guài dào le shān pō xià luàn shí cóng zhōng qǔ chū liǎng kǒu chì tóng dāo jí lún qǐ zhuǎn shēn lái yíng

那怪到了山坡下乱石丛中，取出两口赤铜刀，急轮起转身来迎。

liǎng gè zài zhè pō qián yī wǎng yī lái yī chōng yī zhuàng de dǔ dòu

两个在这坡前，一往一来，一冲一撞的赌斗。

nà lǐ sūn xíng zhě chān qǐ táng sēng dào

那里孙行者搀起唐僧道：

shī fu nǐ mò hài pà qiě zuò zhù děng lǎo sūn qù zhù zhù bā jiè dǎ dǎo nà guài hǎo zǒu

“师父，你莫害怕，且坐住，等老孙去助助八戒，打倒那怪好走。

sān zàng cái zuò jiāng qǐ lái zhàn jīng jīng de kǒu lǐ niàn zhe duō xīn jīng bù tí

”三藏才坐将起来，战兢兢的，口里念着《多心经》不题。

nà xíng zhě chè le tiě bàng hē shēng jiào ná le

那行者掣了铁棒，喝声叫“拿了！

cǐ shí bā jiè dǒu sǒu jīng shén nà guài bài xià zhèn qù

”此时八戒抖擞精神，那怪败下阵去。

xíng zhě dào mò ráo tā

行者道：“莫饶他！

wù yào gǎn shàng

务要赶上！

tā liǎng gè lún dīng bǎ jǔ tiě bàng gǎn xià shān lái

”他两个轮钉钯，举铁棒，赶下山来。

nà guài huāng le shǒu jiǎo shǐ gè jīn chán tuō qiào jì dǎ gè gǔn xiàn le yuán shēn yī rán shì yī zhī měng hǔ

那怪慌了手脚，使个金蝉脱壳计，打个滚，现了原身，依然是一只猛虎。

xíng zhě yǔ bā jiè nà lǐ kěn shě gǎn zhe nà hǔ dìng yào chú gēn

行者与八戒那里肯舍，赶着那虎，定要除根。

nà guài jiàn tā gǎn de zhì jìn què yòu kōu zhe xiōng táng bō xià pí lái shàn gài zài nà wò hǔ shí shàng tuō zhēn shēn huà yī zhèn kuáng fēng jìng huí lù kǒu

那怪见他赶得至近，却又抠着胸膛，剥下皮来，苫盖在那卧虎石上，脱真身，化一阵狂风，径回路口。

lù kǒu shàng nà shī fu zhèng niàn duō xīn jīng bèi tā yī bǎ ná zhù jià cháng fēng shè jiāng qù le

路口上那师父正念《多心经》，被他一把拿住，驾长风摄将去了。

kě lián nà sān zàng a jiāng liú zhù dìng duō mó zhé jì miè mén zhōng gōng xíng nán

可怜那三藏啊：江流注定多磨折，寂灭门中功行难。

nà guài bǎ táng sēng qín lái dòng kǒu àn zhù kuáng fēng duì bǎ mén de dào nǐ qù bào dài wáng shuō qián lù hǔ xiān fēng ná le yí gè hé shàng zài mén wài tīng lìng

那怪把唐僧擒来洞口，按住狂风，对把门的道：“你去报大王说，前路虎先锋拿了一个和尚，在门外听令。

nà dòng zhǔ chuán lìng jiào ná jìn lái

”那洞主传令，教：“拿进来。

nà hǔ xiān fēng

”那虎先锋，

yāo piē zhe liǎng kǒu chì tóng dāo

腰撇着两口赤铜刀，

shuāng shǒu pěng zhe táng sēng

双手捧着唐僧，

shàng qián guì xià dào dài wáng

上前跪下道：“大王，

xiǎo jiàng bù cái

小将不才，

méng jūn lìng chà wǎng shān shàng xún luó

蒙钧令差往山上巡逻，

hū yù yí gè hé shàng

忽遇一个和尚，

tā shì dōng tǔ dà táng jià xià yù dì sān zàng fǎ shī

他是东土大唐驾下御弟三藏法师，

shàng xī fāng bài fó qiú jīng

上西方拜佛求经，

bèi wǒ qín lái fèng shàng

被我擒来奉上，

liáo jù yī zhuàn

聊具一馔。

nà dòng zhǔ wén de cǐ yán chī le yī jīng dào wǒ wén de qián hòu yǒu rén chuán shuō sān zàng fǎ shī nǎi dà táng fèng zhǐ yì qǔ jīng de shén sēng tā shǒu xià yǒu yí gè tú dì míng huàn sūn xíng zhě shén tōng guǎng dà zhì lì gāo qiáng

”那洞主闻得此言，吃了一惊道：“我闻得前后有人传说：三藏法师乃大唐奉旨意取经的神僧，他手下有一个徒弟，名唤孙行者，神通广大，智力高强。

nǐ zěn me néng gòu zhuō de tā lái

你怎么能彀捉得他来？

xiān fēng dào tā yǒu liǎng gè tú dì xiān lái de shǐ yī bǐng jiǔ chǐ dīng bǎ tā shēng de zuǐ cháng ěr dà

”先锋道：“他有两个徒弟：先来的，使一柄九齿钉钯，他生得嘴长耳大；

yòu yí gè shǐ yī gēn jīn gū tiě bàng tā shēng de huǒ yǎn jīn jīng

又一个，使一根金箍铁棒，他生得火眼金睛。

zhèng gǎn zhe xiǎo jiàng zhēng chí bèi xiǎo jiàng shǐ yí gè jīn chán tuō qiào zhī jì chè shēn dé kōng bǎ zhè hé shàng ná lái fèng xiàn dài wáng liáo biǎo yī cān zhī jìng

正赶着小将争持，被小将使一个金蝉脱壳之计，撤身得空，把这和尚拿来，奉献大王，聊表一餐之敬。

dòng zhǔ dào qiě mò chī tā zhe

”洞主道：“且莫吃他着。

xiān fēng dào dài wáng jiàn shí bù shí hū wèi liè jué

”先锋道：“大王，见食不食，呼为劣蹶。

dòng zhǔ dào nǐ bù xiǎo de

”洞主道：“你不晓得，

chī le tā bù dǎ jǐn

吃了他不打紧，

zhǐ kǒng pà tā nà liǎng gè tú dì shàng mén chǎo nào

只恐怕他那两个徒弟上门吵闹，

wèi wèi wěn biàn

未为稳便，

qiě bǎ tā bǎng zài hòu yuán dìng fēng zhuāng shàng

且把他绑在后园定风桩上，

dài sān wǔ rì

待三五日，

tā liǎng gè bù lái jiǎo rǎo

他两个不来搅扰，

nà shí jié

那时节，

yī zé tú tā shēn zi gān jìng

一则图他身子干净，

èr lái bù dòng kǒu shé

二来不动口舌，

què bù rèn wǒ men xīn yì

却不任我们心意？

huò zhǔ huò zhēng huò jiān huò chǎo màn màn de zì zài shòu yòng bù chí

或煮或蒸，或煎或炒，慢慢的自在受用不迟。

xiān fēng dà xǐ dào dài wáng shēn móu yuǎn lǜ shuō de yǒu lǐ

”先锋大喜道：“大王深谋远虑，说得有理。

jiào xiǎo de men ná le qù

”教：“小的们，拿了去。

páng biān yōng shàng qī bā gè bǎng fù shǒu jiāng táng sēng ná qù hǎo biàn sì yīng ná yàn què suǒ bǎng shéng chán

”旁边拥上七八个绑缚手，将唐僧拿去，好便似鹰拿燕雀，索绑绳缠。

zhè de shì kǔ mìng jiāng liú sī xíng zhě yù nàn shén sēng xiǎng wù néng dào shēng tú dì a

这的是苦命江流思行者，遇难神僧想悟能，道声：“徒弟啊！

bù zhī nǐ zài nà shān qín guài hé chǔ xiáng yāo wǒ què bèi mó tóu ná lái zāo cǐ dú hài jǐ shí zài de xiāng jiàn

不知你在那山擒怪，何处降妖，我却被魔头拿来，遭此毒害，几时再得相见？

hǎo kǔ a

好苦啊！

nǐ men ruò zǎo xiē r lái hái jiù de wǒ mìng

你们若早些儿来，还救得我命；

ruò shí fēn chí le duàn rán bù néng bǎo yǐ

若十分迟了，断然不能保矣！

yī biān jiē tàn yī biān lèi luò rú yǔ

”一边嗟叹，一边泪落如雨。

què shuō nà xíng zhě bā jiè gǎn nà hǔ xià shān pō zhī jiàn nà hǔ páo dào le tā fú zài yá qián xíng zhě jǔ bàng jìn lì yī dǎ zhuǎn zhèn de zì jǐ shǒu téng

却说那行者、八戒，赶那虎下山坡，只见那虎跑倒了，塌伏在崖前，行者举棒，尽力一打，转震得自己手疼。

bā jiè fù zhù le yī bǎ yì jiāng bǎ chǐ bèng qǐ yuán lái shì yī zhāng hǔ pí gài zhe yí kuài wò hǔ shí

八戒复筑了一钯，亦将钯齿迸起，原来是一张虎皮，盖着一块卧虎石。

xíng zhě dà jīng dào bù hǎo le

行者大惊道：“不好了！

bù hǎo le

不好了！

zhōng le tā jì yě

中了他计也！

bā jiè dào zhōng tā shén jì

”八戒道：“中他甚计？

xíng zhě dào zhè gè jiào zuò jīn chán tuō qiào jì tā jiāng hǔ pí shàn zài cǐ tā què zǒu le

行者道：“这个叫做金蝉脱壳计，他将虎皮苫在此，他却走了。

wǒ men qiě huí qù kàn kàn shī fu mò zāo dú shǒu

我们且回去看看师父，莫遭毒手。

liǎng gè jí jí zhuàn lái zǎo yǐ bú jiàn le sān zàng

”两个急急转来，早已不见了三藏。

xíng zhě dà jiào rú léi dào zěn de hǎo

行者大叫如雷道：“怎的好！

shī fu yǐ bèi tā qín qù le

师父已被他擒去了。

bā jiè jí biàn qiān zhe mǎ yǎn zhōng dī lèi dào tiān na

”八戒即便牵着马，眼中滴泪道：“天哪！

tiān na

天哪！

què wǎng nà lǐ zhǎo xún

却往那里找寻！

xíng zhě tái zhe tóu tiào dào mò kū

”行者抬着头跳道：“莫哭！

mò kū

莫哭！

yī kū jiù cuò le ruì qì

一哭就挫了锐气。

héng shù xiǎng zhī zài cǐ shān wǒ men xún xún qù lái

横竖想只在此山，我们寻寻去来。

tā liǎng gè guǒ bēn rù shān zhōng chuān gǎng yuè lǐng xíng gòu duō shí zhī jiàn nà shí yá zhī xià sǒng chū yī zuò dòng fǔ

他两个果奔入山中，穿岗越岭，行彀多时，只见那石崖之下，耸出一座洞府。

liǎng rén dìng bù guān zhān guǒ rán xiōng xiǎn dàn jiàn nà dié zhàng jiān fēng huí luán gǔ dào

两人定步观瞻，果然凶险，但见那：迭障尖峰，回峦古道。

qīng sōng cuì zhú yī yī lǜ liǔ bì wú rǎn rǎn

青松翠竹依依，绿柳碧梧冉冉。

yá qián yǒu guài shí shuāng shuāng lín nèi yǒu yōu qín duì duì

崖前有怪石双双，林内有幽禽对对。

jiàn shuǐ yuǎn liú chōng shí bì shān quán xì dī màn shā dī

涧水远流冲石壁，山泉细滴漫沙堤。

yě yún piàn piàn yáo cǎo qiān qiān

野云片片，瑶草芊芊。

yāo hú jiǎo tù luàn cuān xùn jiǎo lù xiāng zhāng qí dòu yǒng

妖狐狡兔乱撺梭，角鹿香獐齐斗勇。

pī yá xié guà wàn nián téng shēn hè bàn xuán qiān suì bǎi

劈崖斜挂万年藤，深壑半悬千岁柏。

yì yì wēi wēi qī huá yuè luò huā tí niǎo sài tiān tāi

奕奕巍巍欺华岳，落花啼鸟赛天台。

xíng zhě dào xián dì nǐ kě jiāng xíng li xiē zài cáng fēng shān āo zhī jiān sā fàng mǎ pǐ bú yào chū tóu

行者道：“贤弟，你可将行李歇在藏风山凹之间，撒放马匹，不要出头。

děng lǎo sūn qù tā mén shǒu yǔ tā dǔ dòu bì xū ná zhù yāo jīng fāng cái jiù de shī fu

等老孙去他门首，与他赌斗，必须拿住妖精，方才救得师父。

bā jiè dào bù xiāo fēn fù qǐng kuài qù

”八戒道：“不消吩咐，请快去。

xíng zhě zhěng yī zhěng zhí duō shù yī shù hǔ qún chè le bàng zhuàng zhì nà mén qián zhī jiàn nà mén shàng yǒu liù gè dà zì nǎi huáng fēng lǐng huáng fēng dòng què biàn dīng zì jiǎo zhàn dìng zhí zhuó bàng gāo jiào dào yāo guài

”行者整一整直裰，束一束虎裙，掣了棒，撞至那门前，只见那门上有六个大字，乃“黄风岭黄风洞”，却便丁字脚站定，执着棒，高叫道：“妖怪！

chèn zǎo er sòng wǒ shī fù chū lái shěng de xiān fān le nǐ wō cháo píng le nǐ zhù chù

趁早儿送我师父出来，省得掀翻了你窝巢，-平了你住处！

nà xiǎo guài wén yán yī gè gè hài pà zhàn jīng jīng de pǎo rù lǐ miàn bào dào dài wáng

”那小怪闻言，一个个害怕，战兢兢的，跑入里面报道：“大王！

huò shì le

祸事了！

nà huáng fēng guài zhèng zuò jiān wèn yǒu hé shì

”那黄风怪正坐间，问：“有何事？

xiǎo yāo dào dòng mén wài lái le yí gè léi gōng zuǐ máo liǎn de hé shàng shǒu chí zhe yī gēn xǔ dà cū de tiě bàng yào tā shī fu li

”小妖道：“洞门外来了一个雷公嘴毛脸的和尚，手持着一根许大粗的铁棒，要他师父哩！

nà dòng zhǔ jīng zhāng jí huàn hǔ xiān fēng dào wǒ jiào nǐ qù xún shān zhī gāi ná xiē shān niú yě zhì féi lù hú yáng zěn me ná nà táng sēng lái què rě tā nà tú dì lái cǐ nào chǎo zěn shēng qū chǔ

”那洞主惊张，即唤虎先锋道：“我教你去巡山，只该拿些山牛、野彘、肥鹿、胡羊，怎么拿那唐僧来，却惹他那徒弟来此闹吵，怎生区处？

xiān fēng dào dài wáng fàng xīn wěn biàn gāo zhěn wù yōu

”先锋道：“大王放心稳便，高枕勿忧。

xiǎo jiàng bù cái yuàn dài lǐng wǔ shí gè xiǎo yāo xiào chū qù bǎ nà shèn me sūn xíng zhě ná lái còu chī

小将不才，愿带领五十个小妖校出去，把那甚么孙行者拿来凑吃。

dòng zhǔ dào wǒ zhè lǐ chú le dà xiǎo tóu mù hái yǒu wǔ qī bǎi míng xiǎo xiào píng nǐ xuǎn zé lǐng duō shǎo qù

”洞主道：“我这里除了大小头目，还有五七百名小校，凭你选择，领多少去。

zhǐ yào ná zhù nà xíng zhě wǒ men cái zì zì zài zài chī nà hé shàng yí kuài ròu qíng yuàn yǔ nǐ bài wèi xiōng dì

只要拿住那行者，我们才自自在在吃那和尚一块肉，情愿与你拜为兄弟；

dàn kǒng ná tā bù dé fǎn shāng le nǐ nà shí xiū de mán yuàn wǒ yě

但恐拿他不得，反伤了你，那时休得埋怨我也。

hǔ guài dào fàng xīn

”虎怪道：“放心！

fàng xīn

放心！

děng wǒ qù lái

等我去来。

guǒ rán diǎn qǐ wǔ shí míng jīng zhuàng xiǎo yāo léi gǔ yáo qí chán liǎng kǒu chì tóng dāo téng chū mén lái lì shēng gāo jiào dào nǐ shì nà lǐ lái de gè hóu hé shàng gǎn zài cǐ jiān dà hū xiǎo jiào de zuò shèn

”果然点起五十名精壮小妖，擂鼓摇旗，缠两口赤铜刀，腾出门来，厉声高叫道：“你是那里来的个猴和尚，敢在此间大呼小叫的做甚？

xíng zhě mà dào

”行者骂道：

nǐ zhè gè bāo pí de chù shēng

“你这个剥皮的畜生！

nǐ nòng shèn me tuō qiào fǎ ér bǎ wǒ shī fù shè le dào zhuǎn wèn wǒ zuò shèn

你弄甚么脱壳法儿，把我师父摄了，倒转问我做甚！

chèn zǎo hǎo hǎo sòng wǒ shī fù chū lái hái ráo nǐ zhè gè xìng mìng

趁早好好送我师父出来，还饶你这个性命！

hǔ guài dào nǐ shī fu shì wǒ ná le yào yǔ wǒ dài wáng zuò dùn xià fàn

”虎怪道：“你师父是我拿了，要与我大王做顿下饭。

nǐ shí qǐ dǎo huí qù ba

你识起倒回去罢！

bù rán ná zhù nǐ yī qí còu chī què bú shì mǎi yí gè yòu ráo yí gè

不然，拿住你一齐凑吃，却不是买一个又饶一个？

xíng zhě wén yán xīn zhōng dà nù bèng bèng gāng yá cuò niè

”行者闻言，心中大怒，-迸迸，钢牙错啮；

dī liú liú huǒ yǎn zhēng yuán

滴流流，火眼睁圆。

chè tiě bàng hè dào nǐ duō dà qī xīn gǎn shuō zhè děng dà huà

掣铁棒喝道：“你多大欺心，敢说这等大话！

xiū zǒu

休走！

kàn gùn

看棍！

nà xiān fēng jí chí dāo àn zhù

”那先锋急持刀按住。

zhè yī chǎng guǒ rán bù shàn tā liǎng gè gè xiǎn wēi néng

这一场果然不善，他两个各显威能。

hǎo shā nà guài shì gè zhēn é luǎn wù kōng shì gè é luǎn shí

好杀：那怪是个真鹅卵，悟空是个鹅卵石。

chì tóng dāo jià měi hóu wáng hún rú lěi luǎn lái jī shí

赤铜刀架美猴王，浑如垒卵来击石。

niǎo que zěn yǔ fèng huáng zhēng

鸟鹊怎与凤凰争？

bó gē gǎn hé yīng yào dí

鹁鸽敢和鹰鹞敌？

nà guài pēn fēng huī mǎn shān wù kōng tǔ wù yún mí rì

那怪喷风灰满山，悟空吐雾云迷日。

lái wǎng bù jīn sān wǔ huí xiān fēng yāo ruǎn quán wú lì

来往不禁三五回，先锋腰软全无力。

zhuǎn shēn bài le yào táo shēng què bèi wù kōng dǐ sǐ bī

转身败了要逃生，却被悟空抵死逼。

nà hǔ guài chēng chí bú zhù huí tóu jiù zǒu

那虎怪撑持不住，回头就走。

tā yuán lái zài nà dòng zhǔ miàn qián shuō le zuǐ bù gǎn huí dòng jìng wǎng shān pō shàng táo shēng

他原来在那洞主面前说了嘴，不敢回洞，径往山坡上逃生。

xíng zhě nà lǐ kěn fàng zhí zhuó bàng zhī qíng gǎn lái hū hū hǒu hǒu hǎn shēng bù jué què gǎn dào nà cáng fēng shān āo zhī jiān

行者那里肯放，执着棒，只情赶来，呼呼吼吼，喊声不绝，却赶到那藏风山凹之间。

zhèng tái tóu jiàn bā jiè zài nà lǐ fàng mǎ

正抬头，见八戒在那里放马。

bā jiè hū tīng jiàn hū hū shēng hǎn huí tóu guān kàn nǎi shì xíng zhě gǎn bài de hǔ guài jiù diū le mǎ jǔ qǐ bǎ cì xié zhe tóu yī zhù

八戒忽听见呼呼声喊，回头观看，乃是行者赶败的虎怪，就丢了马，举起钯，刺斜着头一筑。

kě lián nà xiān fēng tuō shēn yào tiào huáng sī wǎng qǐ zhī yòu yù zhào yú rén què bèi bā jiè yī bǎ zhù de jiǔ gè kū lóng xiān xuè mào yī tóu nǎo suǐ jǐn liú gān

可怜那先锋，脱身要跳黄丝网，岂知又遇罩鱼人，却被八戒一钯，筑得九个窟窿鲜血冒，一头脑髓尽流干。

yǒu shī wèi zhèng shī yuē sān wǔ nián qián guī zhèng zōng chí zhāi bǎ sù wù zhēn kōng

有诗为证，诗曰：三五年前归正宗，持斋把素悟真空。

chéng xīn yào bǎo táng sān zàng chū bǐng shā mén lì cǐ gōng

诚心要保唐三藏，初秉沙门立此功。

nà dāi zi yī jiǎo zhù tā de jǐ bèi liǎng shǒu lún bǎ yòu zhù

那呆子一脚-住他的脊背，两手轮钯又筑。

xíng zhě jiàn le dà xǐ dào

行者见了，大喜道：

xiōng dì zhèng shì zhè děng

“兄弟，正是这等！

tā lǐng le jǐ shí gè xiǎo yāo gǎn yǔ lǎo sūn dǔ dòu bèi wǒ dǎ bài le tā zhuǎn bù wǎng dòng pǎo què pǎo lái zhè lǐ xín sǐ

他领了几十个小妖，敢与老孙赌斗，被我打败了，他转不往洞跑，却跑来这里寻死。

kuī nǐ jiē zhe

亏你接着；

bù rán yòu zǒu le

不然，又走了。

bā jiè dào nòng fēng shè shī fu qù de kě shì tā

”八戒道：“弄风摄师父去的可是他？

xíng zhě dào zhèng shì zhèng shì

”行者道：“正是，正是。

bā jiè dào nǐ kě zēng wèn tā shī fu de xià luò me

”八戒道：“你可曾问他师父的下落么？

xíng zhě dào zhè guài bǎ shī fu ná zài dòng lǐ yào yǔ tā shèn me niǎo dài wáng zuò xià fàn

”行者道：“这怪把师父拿在洞里，要与他甚么鸟大王做下饭。

shì lǎo sūn nǎo le jiù yǔ tā dòu jiāng zhè lǐ lái què zhe nǐ sòng le xìng mìng

是老孙恼了，就与他斗将这里来，却着你送了性命。

xiōng dì a zhè gè gōng láo suàn nǐ de nǐ kě hái shǒu zhe mǎ yǔ xíng lǐ děng wǒ bǎ zhè sǐ guài tuō le qù zài dào nà dòng kǒu suǒ zhàn

兄弟啊，这个功劳算你的，你可还守着马与行李，等我把这死怪拖了去，再到那洞口索战。

xū shì ná de nà lǎo yāo fāng cái jiù de shī fu

须是拿得那老妖，方才救得师父。

bā jiè dào gē ge shuō de yǒu lǐ

”八戒道：“哥哥说得有理。

nǐ qù nǐ qù ruò shì dǎ bài le zhè lǎo yāo hái gǎn jiāng zhè lǐ lái děng lǎo zhū jié zhù shā tā

你去，你去，若是打败了这老妖，还赶将这里来，等老猪截住杀他。

hǎo xíng zhě yī zhī shǒu tí zhe tiě bàng yī zhī shǒu tuō zhe sǐ hǔ jìng zhì tā dòng kǒu

”好行者，一只手提着铁棒，一只手拖着死虎，径至他洞口。

zhèng shì fǎ shī yǒu nán féng yāo guài qíng xìng xiāng hè fú luàn mó

正是：法师有难逢妖怪，情性相和伏乱魔。

bì jìng bù zhī cǐ qù kě jiàng de yāo guài jiù de táng sēng qiě tīng xià huí fēn jiě

毕竟不知此去可降得妖怪，救得唐僧，且听下回分解——