第二十三回 — 西游记 — 吴承恩

sān zàng bù wàng běn sì shèng shì chán xīn

三藏不忘本四圣试禅心

shī yuē fèng fǎ xi lái dào lù shē qiū fēng jiàn zhè luò shuāng huā

诗曰：奉法西来道路赊，秋风渐浙落霜花。

guāi yuán láo suǒ shéng xiū jiě liè mǎ qín dōu biān mò jiā

乖猿牢锁绳休解，劣马勤兜鞭莫加。

mù mǔ jīn gōng yuán zì hé huáng pó chì zǐ běn wú chà

木母金公原自合，黄婆赤子本无差。

yǎo kāi tiě dàn zhēn xiāo xī bō rě bō luó dào bǐ jiā

咬开铁弹真消息，般若波罗到彼家。

zhè huí shū gài yán qǔ jīng zhī dào bù lí hu yī shēn wù běn zhī dào yě

这回书，盖言取经之道，不离乎一身务本之道也。

què shuō tā shī tú sì zhòng liǎo wù zhēn rú dùn kāi chén suǒ zì tiào chū xìng hǎi liú shā hún wú guà ài jìng tóu dà lù xi lái

却说他师徒四众，了悟真如，顿开尘锁，自跳出性海流沙，浑无挂碍，径投大路西来。

lì biàn le qīng shān lǜ shuǐ kàn bù jìn yě cǎo xián huā

历遍了青山绿水，看不尽野草闲花。

zhēn gè yě guāng yīn xùn sù yòu zhí jiǔ qiū dàn jiàn le xiē fēng yè mǎn shān hóng huáng huā nài wǎn fēng

真个也光陰迅速，又值九秋，但见了些枫叶满山红，黄花耐晚风。

真个也光阴迅速，又值九秋，但见了些枫叶满山红，黄花耐晚风。

lǎo chán yín jiàn lǎn chóu xī sī wú qióng

老蝉吟渐懒，愁蟋思无穷。

hé pò qīng kù shàn chéng xiāng jīn dàn cóng

荷破青绔扇，橙香金弹丛。

kě lián shù xíng yàn diǎn diǎn yuǎn pái kōng

可怜数行雁，点点远排空。

zhèng zǒu chù bù jué tiān wǎn

正走处，不觉天晚。

sān zàng dào tú dì rú jīn tiān sè yòu wǎn què wǎng nà lǐ ān xiē

三藏道：“徒弟，如今天色又晚，却往那里安歇？

xíng zhě dào shī fu shuō huà chà le chū jiā rén cān fēng sù shuǐ wò yuè mián shuāng suí chù shì jiā

”行者道：“师父说话差了，出家人餐风宿水，卧月眠霜，随处是家。

yòu wèn nà lǐ ān xiē hé yě

又问那里安歇，何也？

zhū bā jiè dào gē a nǐ zhǐ zhī dào nǐ zǒu lù qīng shěng nà lǐ guǎn bié rén léi zhuì

”猪八戒道：“哥啊，你只知道你走路轻省，那里管别人累坠？

zì guò le liú shā hé zhè yī xiàng pá shān guò lǐng shēn tiāo zhuó zhòng dān lǎo dà nàn āi yě

自过了流沙河，这一向爬山过岭，身挑着重担，老大难挨也！

xū shì xún gè rén jiā yī zé huà xiē chá fàn èr zé yǎng yǎng jīng shén cái shì gè dào lǐ

须是寻个人家，一则化些茶饭，二则养养精神，才是个道理。

xíng zhě dào dāi zi nǐ zhè bān yán yǔ shì yǒu bào yuàn zhī xīn

”行者道：“呆子，你这般言语，似有报怨之心。

hái xiàng zài gāo lǎo zhuāng yǐ lǎn bù qiú fù de zì zài kǒng bù néng yě

还象在高老庄，倚懒不求福的自在，恐不能也。

jì shì bǐng zhèng shā mén xū shì yào chī xīn shòu kǔ cái zuò de tú dì li

既是秉正沙门，须是要吃辛受苦，才做得徒弟哩。

bā jiè dào gē ge nǐ kàn zhè dān xíng lǐ duō chóng

”八戒道：“哥哥，你看这担行李多重？

xíng zhě dào xiōng dì zì cóng yǒu le nǐ yǔ shā sēng wǒ yòu bù céng tiāo zhe nǎ zhī duō chóng

”行者道：“兄弟，自从有了你与沙僧，我又不曾挑着，那知多重？

bā jiè dào gē a nǐ kàn kàn shù r me sì piàn huáng téng miè cháng duǎn bā tiáo shéng

”八戒道：“哥啊，你看看数儿么：四片黄藤蔑，长短八条绳。

yòu yào fáng yīn yǔ zhān bāo sān sì céng

又要防陰雨，毡包三四层。

又要防阴雨，毡包三四层。

biǎn dān hái chóu huá liǎng tóu dīng shàng dīng

匾担还愁滑，两头钉上钉。

tóng xiāng tiě dǎ jiǔ huán zhàng miè sī téng chán dà dǒu peng

铜镶铁打九环杖，篾丝藤缠大斗篷。

shì zhè bān xǔ duō xíng lǐ nán wéi lǎo zhū yí gè zhú rì jiā dān zhe zǒu piān nǐ gēn shī fu zuò tú dì ná wǒ zuò cháng gōng

似这般许多行李，难为老猪一个逐日家担着走，偏你跟师父做徒弟，拿我做长工！

xíng zhě xiào dào dāi zi nǐ hé shuí shuō li

”行者笑道：“呆子，你和谁说哩？

bā jiè dào gē ge yǔ nǐ shuō li

”八戒道：“哥哥，与你说哩。

xíng zhě dào cuò hé wǒ shuō le

”行者道：“错和我说了。

lǎo sūn zhǐ guǎn shī fu hǎo dǎi nǐ yǔ shā sēng zhuān guǎn xíng lǐ mǎ pǐ

老孙只管师父好歹，你与沙僧，专管行李马匹。

dàn ruò dài màn le xiē ér gū guǎi shàng xiān shì yī dùn cū gùn

但若怠慢了些儿，孤拐上先是一顿粗棍！

bā jiè dào gē a bú yào shuō dǎ dǎ jiù shì yǐ lì qī rén

八戒道：“哥啊，不要说打，打就是以力欺人。

wǒ xiǎo de nǐ de zūn xìng gāo ào nǐ shì dìng bù kěn tiāo

我晓得你的尊性高傲，你是定不肯挑；

dàn shī fu qí de mǎ nà bān gāo dà féi shèng zhǐ tuó zhe lǎo hé shàng yí gè jiào tā dài jǐ jiàn r yě shì dì xiōng zhī qíng

但师父骑的马，那般高大肥盛，只驮着老和尚一个，教他带几件儿，也是弟兄之情。

xíng zhě dào nǐ shuō tā shì mǎ li

”行者道：“你说他是马哩！

tā bú shì fán mǎ běn shì xī hǎi lóng wáng áo rùn zhī zǐ huàn míng lóng mǎ sān tài zi

他不是凡马，本是西海龙王敖闰之子，唤名龙马三太子。

zhǐ yīn zòng huǒ shāo le diàn shàng míng zhū

只因纵火烧了殿上明珠，

bèi tā fù qīn gào le wǔ nì

被他父亲告了忤逆，

shēn fàn tiān tiáo

身犯天条，

duō kuī guān yīn pú sà jiù le tā de xìng mìng

多亏观音菩萨救了他的性命，

tā zài nà yīng chóu dǒu jiàn

他在那鹰愁陡涧，

jiǔ děng shī fu

久等师父，

yòu xìng de pú sà qīn lín

又幸得菩萨亲临，

què jiāng tā tuì lín qù jiǎo

却将他退鳞去角，

zhāi le xiàng xià zhū

摘了项下珠，

cái biàn zuò zhè pǐ mǎ

才变做这匹马，

yuàn tuó shī fu wǎng xī tiān bài fó

愿驮师父往西天拜佛。

zhè gè dōu shì gè rén de gōng guǒ nǐ mò pān tā

这个都是各人的功果，你莫攀他。

nà shā sēng wén yán dào gē ge zhēn gè shì lóng me

”那沙僧闻言道：“哥哥，真个是龙么？

xíng zhě dào shì lóng

”行者道：“是龙。

bā jiè dào gē a wǒ wén de gǔ rén yún lóng néng pēn yún ài wù bō tǔ yáng shā

”八戒道：“哥啊，我闻得古人云，龙能喷云暧雾，播土扬沙。

yǒu bā shān shāo lǐng de shǒu duàn yǒu fān jiāng jiǎo hǎi de shén tōng

有巴山捎岭的手段，有翻江搅海的神通。

zěn me tā jīn rì zhè děng màn màn ér zǒu

怎么他今日这等慢慢而走？

xíng zhě dào nǐ yào tā kuài zǒu wǒ jiào tā kuài zǒu gè ér nǐ kàn

”行者道：“你要他快走，我教他快走个儿你看。

hǎo dà shèng bǎ jīn gū bàng yī wàn dào cǎi yún shēng

”好大圣，把金箍棒-一-，万道彩云生。

nà mǎ kàn jiàn ná bàng kǒng pà dǎ lái huāng de sì zhǐ tí jí rú fēi diàn sōu de pǎo jiāng qù le

那马看见拿棒，恐怕打来，慌得四只蹄疾如飞电，飕的跑将去了。

nà shī fu shǒu ruǎn lēi bú zhù jǐn tā liè xìng bēn shàng shān yá cái dà dá bù zǒu

那师父手软勒不住，尽他劣性，奔上山崖，才大达-步走。

shī fu chuǎn xī shǐ dìng tái tóu yuǎn jiàn yī cù sōng yīn nèi yǒu jǐ jiān fáng shè zhuó shí xuān áng dàn jiàn mén chuí cuì bǎi zhái jìn qīng shān

师父喘息始定，抬头远见一簇松陰，内有几间房舍，着实轩昂，但见：门垂翠柏，宅近青山。

师父喘息始定，抬头远见一簇松阴，内有几间房舍，着实轩昂，但见：门垂翠柏，宅近青山。

jǐ zhū sōng rǎn rǎn shù jīng zhú bān bān

几株松冉冉，数茎竹斑斑。

lí biān yě jú níng shuāng yàn qiáo pàn yōu lán yìng shuǐ dān

篱边野菊凝霜艳，桥畔幽兰映水丹。

fěn ní qiáng bì zhuān qì wéi yuán

粉泥墙壁，砖砌围圜。

gāo táng duō zhuàng lì dà shà shén qīng ān

高堂多壮丽，大厦甚清安。

niú yáng bú jiàn wú jī quǎn xiǎng shì qiū shōu nóng shì xián

牛羊不见无鸡犬，想是秋收农事闲。

nà shī fu zhèng àn pèi xú guān yòu jiàn wù kōng xiōng dì fāng dào

那师父正按辔徐观，又见悟空兄弟方到。

wù jìng dào shī fu bù céng diē xià mǎ lái me

悟净道：“师父不曾跌下马来么？

zhǎng lǎo mà dào wù kōng zhè po hóu tā bǎ mǎ r jīng le zǎo shì wǒ hái qí de zhù li

”长老骂道：“悟空这泼猴，他把马儿惊了，早是我还骑得住哩！

xíng zhě péi xiào dào shī fu mò mà wǒ dōu shì zhū bā jiè shuō mǎ xíng chí gù cǐ zhe tā kuài xiē

”行者陪笑道：“师父莫骂我，都是猪八戒说马行迟，故此着他快些。

nà dāi zi yīn gǎn mǎ zǒu jí le xiē ér chuǎn qì xū xū kǒu lǐ jī jī nóng nóng de nào dào bà le

”那呆子因赶马，走急了些儿，喘气嘘嘘，口里唧唧哝哝的闹道：“罢了！

bà le

罢了！

jiàn zì dù bié yāo sōng dàn zi chén zhòng tiāo bù shàng lái yòu nòng wǒ bēn bēn bō bō de gǎn mǎ

见自肚别腰松，担子沉重，挑不上来，又弄我奔奔波波的赶马！

zhǎng lǎo dào tú dì a nǐ qiě kàn nà bì xiāng yǒu yī zuò zhuāng yuàn wǒ men què hǎo jiè sù qù yě

”长老道：“徒弟啊，你且看那壁厢，有一座庄院，我们却好借宿去也。

xíng zhě wén yán jí tái tóu jǔ mù ér kàn guǒ jiàn nà bàn kōng zhōng qìng yún lǒng zhào ruì ǎi zhē yíng qíng zhī dìng shì fú xian diǎn huà tā què bù gǎn xiè lòu tiān jī zhī dào hǎo

”行者闻言，急抬头举目而看，果见那半空中庆云笼罩，瑞霭遮盈，情知定是佛仙点化，他却不敢泄漏天机，只道：“好！

hǎo

好！

hǎo

好！

wǒ men jiè sù qù lái

我们借宿去来。

zhǎng lǎo lián máng xià mǎ jiàn yī zuò mén lóu nǎi shì chuí lián xiàng bí huà dòng diāo liáng

长老连忙下马，见一座门楼，乃是垂莲象鼻，画栋雕梁。

shā sēng xiē le dàn zi bā jiè qiān le mǎ pǐ dào zhè gè rén jiā shì guò dāng de fù shí zhī jiā

沙僧歇了担子，八戒牵了马匹道：“这个人家，是过当的富实之家。

xíng zhě jiù yào jìn qù sān zàng dào bù kě nǐ wǒ chū jiā rén gè zì bì xiē xián yí qiè mò shàn rù

”行者就要进去，三藏道：“不可，你我出家人，各自避些嫌疑，切莫擅入。

qiě zì děng tā yǒu rén chū lái yǐ lǐ qiú sù fāng kě

且自等他有人出来，以礼求宿，方可。

bā jiè shuān le mǎ xié yǐ qiáng gēn zhī xià sān zàng zuò zài shí gǔ shàng xíng zhě shā sēng zuò zài tái jī biān

”八戒拴了马，斜倚墙根之下，三藏坐在石鼓上，行者、沙僧坐在台基边。

jiǔ wú rén chū xíng zhě xìng jí tiào qǐ shēn rù mén lǐ kàn chù yuán lái yǒu xiàng nán de sān jiān dà tīng lián lóng gāo kòng

久无人出，行者性急，跳起身入门里看处：原来有向南的三间大厅，帘栊高控。

píng mén shàng guà yī zhóu shòu shān fú hǎi de héng pī huà

屏门上，挂一轴寿山福海的横披画；

liǎng biān jīn qī zhù shàng tiē zhe yī fú dà hóng zhǐ de chūn lián shàng xiě zhe sī piāo ruò liǔ píng qiáo wǎn xuě diǎn xiāng méi xiǎo yuàn chūn

两边金漆柱上，贴着一幅大红纸的春联，上写着：丝飘弱柳平桥晚，雪点香梅小院春。

zhèng zhōng jiān shè yī zhāng tuì guāng hēi qī de xiāng jī jǐ shàng fàng yí gè gǔ tóng shòu lú

正中间，设一张退光黑漆的香几，几上放一个古铜兽炉。

shàng yǒu liù zhāng jiāo yǐ liǎng shān tóu guà zhe sì jì diào píng

上有六张交椅，两山头挂着四季吊屏。

xíng zhě zhèng rán tōu kàn chù hū tīng de hòu mén nèi yǒu jiǎo bù zhī shēng zǒu chū yī ge bàn lǎo bù lǎo de fù rén lái jiāo shēng wèn dào shì shèn me rén shàn rù wǒ guǎ fù zhī mén

行者正然偷看处，忽听得后门内有脚步之声，走出一个半老不老的妇人来，娇声问道：“是甚么人，擅入我寡妇之门？

huāng de gè dà shèng nuò nuò lián shēng dào xiǎo sēng shì dōng tǔ dà táng lái de fèng zhǐ xiàng xī fāng bài fó qiú jīng

”慌得个大圣喏喏连声道：“小僧是东土大唐来的，奉旨向西方拜佛求经。

yī xíng sì zhòng lù guò bǎo fāng tiān sè yǐ wǎn tè bēn lǎo pú sà tán fǔ gào jiè yī xiāo

一行四众，路过宝方，天色已晚，特奔老菩萨檀府，告借一宵。

nà fù rén xiào yǔ xiāng yíng dào zhǎng lǎo nà sān wèi zài nà lǐ

”那妇人笑语相迎道：“长老，那三位在那里？

qǐng lái

请来。

xíng zhě gāo shēng jiào dào shī fu qǐng jìn lái yé

”行者高声叫道：“师父，请进来耶。

sān zàng cái yǔ bā jiè shā sēng qiān mǎ tiāo dàn ér rù zhī jiàn nà fù rén chū tīng yíng jiē

”三藏才与八戒、沙僧牵马挑担而入，只见那妇人出厅迎接。

bā jiè xíng yǎn tōu kàn nǐ dào tā zěn shēng dǎ bàn

八戒饧眼偷看，你道他怎生打扮：

chuān yī jiàn zhī jīn guān lǜ sī ǎo shàng zhào zhe qiǎn hóng bǐ jiǎ

穿一件织金官绿-丝袄，上罩着浅红比甲；

xì yī tiáo jié cǎi é huáng jǐn xiù qún xià yìng zhe gāo dǐ huā xié

系一条结彩鹅黄锦绣裙，下映着高底花鞋。

shí yàng jì zào shā màn xiāng chèn zhe èr sè pán lóng fā

时样-髻皂纱漫，相衬着二色盘龙发；

gōng yàng yá shū zhū cuì huang xié zān zhe liǎng gǔ chì jīn chāi

宫样牙梳朱翠晃，斜簪着两股赤金钗。

yún bìn bàn cāng fēi fèng chì ěr huán shuāng zhuì bǎo zhū pái

云鬓半苍飞凤翅，耳环双坠宝珠排。

zhī fěn bù shī yóu zì měi fēng liú hái shì shào nián cái

脂粉不施犹自美，风流还似少年才。

nà fù rén jiàn le tā sān zhòng gèng jiā xīn xǐ yǐ lǐ yāo rù tīng fáng yī yī xiāng jiàn lǐ bì qǐng gè xù zuò kàn chá

那妇人见了他三众，更加欣喜，以礼邀入厅房，一一相见礼毕，请各叙坐看茶。

nà píng fēng hòu hū yǒu yí gè yā jì chuí sī de nǚ tóng tuō zhe huáng jīn pán bái yù zhǎn xiāng chá pēn nuǎn qì yì guǒ sàn yōu xiāng

那屏风后，忽有一个丫髻垂丝的女童，托着黄金盘、白玉盏，香茶喷暖气，异果散幽香。

nà rén chāo cǎi xiù chūn sǔn xiān cháng

那人绰彩袖，春笋纤长；

qíng yù zhǎn chuán chá shàng fèng

擎玉盏，传茶上奉。

duì tā men yī yī bài le

对他们一一拜了。

chá bì yòu fēn fù bàn zhāi

茶毕，又吩咐办斋。

sān zàng qǐ shǒu dào lǎo pú sà gāo xìng

三藏启手道：“老菩萨，高姓？

guì dì shì shèn dì míng

贵地是甚地名？

fù rén dào cǐ jiān nǎi xī niú hè zhōu zhī de

”妇人道：“此间乃西牛贺洲之地。

xiǎo fù rén niáng jia xìng gǔ fū jiā xìng mò

小妇人娘家姓贾，夫家姓莫。

yòu nián bù xìng gōng gū zǎo wáng yǔ zhàng fū shǒu chéng zǔ yè yǒu jiā zī wàn guàn liáng tián qiān qǐng

幼年不幸，公姑早亡，与丈夫守承祖业，有家资万贯，良田千顷。

fū qī men mìng lǐ wú zi zhǐ shēng le sān gè nǚ hái ér qián nián dà bù xìng yòu sàng le zhàng fū xiǎo fù jū shuāng jīn suì fú mǎn

夫妻们命里无子，止生了三个女孩儿，前年大不幸，又丧了丈夫，小妇居孀，今岁服满。

kōng yí xià tián chǎn jiā yè zài wú gè juàn zú qīn rén zhǐ shì wǒ niang nǚ men chéng lǐng

空遗下田产家业，再无个眷族亲人，只是我娘女们承领。

yù jià tā rén yòu nán shè jiā yè

欲嫁他人，又难舍家业。

shì chéng zhǎng lǎo xià jiàng xiǎng shì shī tú sì zhòng

适承长老下降，想是师徒四众。

xiǎo fù niang nǚ sì rén yì yù zuò shān zhāo fū sì wèi qià hǎo bù zhī zūn yì kěn fǒu rú hé

小妇娘女四人，意欲坐山招夫，四位恰好，不知尊意肯否如何。

sān zàng wén yán tuī lóng zhuāng yǎ míng mù níng xīn jì rán bù dá

”三藏闻言，推聋妆哑，瞑目宁心，寂然不答。

nà fù rén dào shè xià yǒu shuǐ tián sān bǎi yú qǐng hàn tián sān bǎi yú qǐng shān chǎng guǒ mù sān bǎi yú qǐng

那妇人道：“舍下有水田三百余顷，旱田三百余顷，山场果木三百余顷；

huáng shuǐ niú yǒu yī qiān yú zhǐ kuàng luó mǎ chéng qún zhū yáng wú shù

黄水牛有一千余只，况骡马成群，猪羊无数。

dōng nán xī běi zhuāng bǎo cǎo chǎng gòng yǒu liù qī shí chù

东南西北，庄堡草场，共有六七十处。

jiā xià yǒu bā jiǔ nián yòng bu zháo de mǐ gǔ shí lái nián chuān bù zháo de líng luó

家下有八九年用不着的米谷，十来年穿不着的绫罗；

yī shēng yǒu shǐ bù zháo de jīn yín shèng qiáng sì nà jǐn zhàng cáng chūn shuō shèn me jīn chāi liǎng xíng

一生有使不着的金银，胜强似那锦帐藏春，说甚么金钗两行。

nǐ shī tú men ruò kěn huí xīn zhuǎn yì zhāo zhuì zài hán jiā zì zì zài zài xiǎng yòng róng huá què bù qiáng rú wǎng xi láo lù

你师徒们若肯回心转意，招赘在寒家，自自在在，享用荣华，却不强如往西劳碌？

nà sān zàng yě zhǐ shì rú chī rú chǔn mò mò wú yán

”那三藏也只是如痴如蠢，默默无言。

nà fù rén dào wǒ shì dīng hài nián sān yuè chū sān rì yǒu shí shēng

那妇人道：“我是丁亥年三月初三日酉时生。

gù fū bǐ wǒ nián dà sān suì wǒ jīn nián sì shí wǔ suì

故夫比我年大三岁，我今年四十五岁。

dà nǚ r míng zhēn zhēn jīn nián èr shí suì

大女儿名真真，今年二十岁；

cì nǚ míng ài ai jīn nián shí bā suì

次女名爱爱，今年十八岁；

sān xiǎo nǚ míng lián lián jīn nián shí liù suì jù bù céng xǔ pèi rén jiā

三小女名怜怜，今年十六岁，俱不曾许配人家。

suī shì xiǎo fù rén chǒu lòu què xìng xiǎo nǚ jù yǒu jǐ fēn yán sè nǚ gōng zhēn zhǐ wú suǒ bú huì

虽是小妇人丑陋，却幸小女俱有几分颜色，女工针指，无所不会。

yīn shì xiān fū wú zi jí bǎ tā men dāng ér zi kàn yǎng xiǎo shí yě zēng jiào tā dú xiē rú shū yě dōu xiǎo de xiē yín shī zuò duì

因是先夫无子，即把他们当儿子看养，小时也曾教他读些儒书，也都晓得些吟诗作对。

suī rán jū zhù shān zhuāng yě bú shì nà shí fēn cū sú zhī lèi liào xiǎng yě pèi dé guò liè wèi zhǎng lǎo ruò kěn fàng kāi huái bào cháng fà liú tóu yǔ shè xià zuò gè jiā zhǎng chuān líng zhe jǐn shèng qiáng rú nà wǎ bō zī yī xuě xié yún lì

虽然居住山庄，也不是那十分粗俗之类，料想也配得过列位长老，若肯放开怀抱，长发留头，与舍下做个家长，穿绫着锦，胜强如那瓦钵缁衣，雪鞋云笠！

sān zàng zuò zài shàng miàn hǎo biàn sì léi jīng de hái zi yǔ lín de há má zhǐ shì dāi dāi zhèng zhèng fān bái yǎn r dǎ yǎng

三藏坐在上面，好便似雷惊的孩子，雨淋的虾蟆，只是呆呆挣挣，翻白眼儿打仰。

nà bā jiè wén de zhè bān fù guì zhè bān měi sè tā què xīn yǎng nán náo zuò zài nà yǐ zi shàng yī sì zhēn chuō pì gǔ zuǒ niǔ yòu niǔ de rěn nài bú zhù zǒu shàng qián chě le shī fu yī bǎ dào shī fu

那八戒闻得这般富贵，这般美色，他却心痒难挠，坐在那椅子上，一似针戳屁股，左扭右扭的，忍耐不住，走上前，扯了师父一把道：“师父！

zhè niáng zǐ gào sòng nǐ huà nǐ zěn me yáng yáng bù cǎi

这娘子告诵你话，你怎么佯佯不睬？

hǎo dào yě zuò gè lǐ huì shì

好道也做个理会是。

nà shī fu měng tái tóu duō de yī shēng hē tuì le bā jiè dào nǐ zhè gè niè chù

”那师父猛抬头，咄的一声，喝退了八戒道：“你这个孽畜！

wǒ men shì gè chū jiā rén qǐ yǐ fù guì dòng xīn měi sè liú yì chéng de gè shèn me dào lǐ

我们是个出家人，岂以富贵动心，美色留意，成得个甚么道理！

nà fù rén xiào dào kě lián

”那妇人笑道：“可怜！

kě lián

可怜！

chū jiā rén yǒu hé hǎo chù

出家人有何好处？

sān zàng dào nǚ pú sà nǐ zài jiā rén què yǒu hé hǎo chù

”三藏道：“女菩萨，你在家人，却有何好处？

nà fù rén dào zhǎng lǎo qǐng zuò děng wǒ bǎ zài jiā rén hǎo chù shuō yǔ nǐ tīng

”那妇人道：“长老请坐，等我把在家人好处说与你听。

zěn jiàn de

怎见得？

yǒu shī wèi zhèng shī yuē chūn cái fāng shèng zhe xīn luó xià huàn qīng shā shǎng lǜ hé

有诗为证，诗曰：春裁方胜着新罗，夏换轻纱赏绿荷；

qiū yǒu xīn xiāng nuò jiǔ dōng lái nuǎn gé zuì yán tuó

秋有新-香糯酒，冬来暖阁醉颜酡。

sì shí shòu yòng bān bān yǒu bā jié zhēn xiū jiàn jiàn duō

四时受用般般有，八节珍羞件件多；

chèn jǐn pù líng huā zhú yè qiáng rú xíng jiǎo lǐ mí tuó

衬锦铺绫花烛夜，强如行脚礼弥陀。

sān zàng dào nǚ pú sà nǐ zài jiā rén xiǎng róng huá shòu fù guì yǒu kě chuān yǒu kě chī ér nǚ tuán yuán guǒ rán shì hǎo

”三藏道：“女菩萨，你在家人享荣华，受富贵，有可穿，有可吃，儿女团圆，果然是好。

dàn bù zhī wǒ chū jiā de rén yě yǒu yī duàn hǎo chù

但不知我出家的人，也有一段好处。

zěn jiàn de

怎见得？

yǒu shī wèi zhèng shī yuē chū jiā lì zhì běn fēi cháng tuī dǎo cóng qián ēn ài táng

有诗为证，诗曰：出家立志本非常，推倒从前恩爱堂。

wài wù bù shēng xián kǒu shé shēn zhōng zì yǒu hǎo yīn yáng

外物不生闲口舌，身中自有好陰阳。

外物不生闲口舌，身中自有好阴阳。

gōng wán xíng mǎn cháo jīn què jiàn xìng míng xīn fǎn gù xiāng

功完行满朝金阙，见性明心返故乡。

shèng sì zài jiā tān xuè shí lǎo lái zhuì luò chòu pí náng

胜似在家贪血食，老来坠落臭皮囊。

nà fù rén wén yán dà nù dào zhè po hé shàng wú lǐ

那妇人闻言大怒道：“这泼和尚无礼！

wǒ ruò bù kàn nǐ dōng tǔ yuǎn lái jiù gāi huà chū

我若不看你东土远来，就该叱出。

wǒ dǎo shì gè zhēn xīn shí yì yào bǎ jiā yuán zhāo zhuì rǔ děng nǐ dǎo fǎn jiāng yán yǔ shāng wǒ

我倒是个真心实意，要把家缘招赘汝等，你倒反将言语伤我。

nǐ jiù shì shòu le jiè fā le yuàn yǒng bù huán sú hǎo dào nǐ shǒu xià rén wǒ jiā yě zhāo dé yī gè

你就是受了戒，发了愿，永不还俗，好道你手下人，我家也招得一个。

nǐ zěn me zhè bān zhí fǎ

你怎么这般执法？

sān zàng jiàn tā fā nù zhǐ de zhě zhě qiān qiān jiào dào wù kōng nǐ zài zhè lǐ ba

”三藏见他发怒，只得者者谦谦叫道：“悟空，你在这里罢。

xíng zhě dào wǒ cóng xiǎo r bù xiǎo de gàn nà bān shì jiào bā jiè zài zhè lǐ ba

”行者道：“我从小儿不晓得干那般事，教八戒在这里罢。

bā jiè dào gē a bú yào zāi rén me

”八戒道：“哥啊，不要栽人么。

dà jiā cóng cháng jì jiào

大家从长计较。

sān zàng dào nǐ liǎng gè bù kěn biàn jiào wù jìng zài zhè lǐ ba

”三藏道：“你两个不肯，便教悟净在这里罢。

shā sēng dào nǐ kàn shī fu shuō de huà

沙僧道：“你看师父说的话。

dì zǐ méng pú sà quàn huà shòu le jiè xíng děng hòu shī fu

弟子蒙菩萨劝化，受了戒行，等候师父。

zì méng shī fù shōu le wǒ yòu chéng jiào huì gēn zhe shī fu hái bù shàng liǎng yuè gèng bù céng jìn de bàn fēn gōng guǒ zěn gǎn tú cǐ fù guì

自蒙师父收了我，又承教诲，跟着师父还不上两月，更不曾进得半分功果，怎敢图此富贵！

níng sǐ yě yào wǎng xī tiān qù jué bù gàn cǐ qī xīn zhī shì

宁死也要往西天去，决不干此欺心之事。

nà fù rén jiàn tā men tuī cí bù kěn jí chóu shēn zhuǎn jìn píng fēng pū de bǎ yāo mén guān shàng

”那妇人见他们推辞不肯，急怞身转进屏风，扑的把腰门关上。

shī tú men piē zài wài miàn chá fàn quán wú zài méi rén chū

师徒们撇在外面，茶饭全无，再没人出。

bā jiè xīn zhōng jiāo zào mán yuàn táng sēng dào shī fu tè bú huì gàn shì bǎ huà tōng shuō shā le

八戒心中焦燥，埋怨唐僧道：“师父忒不会干事，把话通说杀了。

nǐ hǎo dào hái huó zhe xiē jiǎo r zhǐ hán hu dā yìng hōng tā xiē zhāi fàn chī le jīn wǎn luò de yī xiāo kuài huó míng rì kěn yǔ bù kěn zài hu nǐ wǒ le

你好道还活着些脚儿，只含糊答应，哄他些斋饭吃了，今晚落得一宵快活，明日肯与不肯，在乎你我了。

shì zhè bān guān mén bù chū wǒ men zhè qīng huī lěng zào yī yè zěn guò

似这般关门不出，我们这清灰冷灶，一夜怎过！

wù jìng dào èr gē nǐ zài tā jiā zuò gè nǚ xù ba

”悟净道：“二哥，你在他家做个女婿罢。

bā jiè dào xiōng dì bú yào zāi rén

八戒道：“兄弟，不要栽人。

cóng cháng jì jiào

从长计较。

xíng zhě dào jì jiào shèn de

”行者道：“计较甚的？

nǐ yào kěn biàn jiù jiào shī fu yǔ nà fù rén zuò gè qìng jia nǐ jiù zuò gè dǎo tà mén de nǚ xù

你要肯，便就教师父与那妇人做个亲家，你就做个倒踏门的女婿。

tā jiā zhè děng yǒu cái yǒu bǎo yí dìng dào péi zhuāng lián zhěng zhì gè huì qīn de yán xí wǒ men yě luò xiē shòu yòng

他家这等有财有宝，一定倒陪妆奁，整治个会亲的筵席，我们也落些受用。

nǐ zài cǐ jiān huán sú què bú shì liǎng quán qí měi

你在此间还俗，却不是两全其美？

bā jiè dào huà biàn yě shì zhè děng shuō què zhǐ shì wǒ tuō sú yòu huán sú tíng qī zài qǔ qī le

”八戒道：“话便也是这等说，却只是我脱俗又还俗，停妻再娶妻了。

shā sēng dào èr gē yuán lái shì yǒu sǎo zi de

”沙僧道：“二哥原来是有嫂子的？

xíng zhě dào nǐ hái bù zhī tā li tā běn shì wū sī cáng gāo lǎo ér zhuāng gāo tài gōng de nǚ xù

”行者道：“你还不知他哩，他本是乌斯藏高老儿庄高太公的女婿。

yīn bèi lǎo sūn jiàng le tā yě zēng shòu pú sà jiè xíng méi jí nài hé bèi wǒ zhuō tā lái zuò gè hé shàng suǒ yǐ qì le qián qī tóu shī fù wǎng xi bài fó

因被老孙降了，他也曾受菩萨戒行，没及奈何，被我捉他来做个和尚，所以弃了前妻，投师父往西拜佛。

tā xiǎng shì lí bié de jiǔ le yòu xiǎng qǐ nà gè gòu dàng què cái tīng jiàn zhè gè gòu dàng duàn rán yòu yǒu cǐ xīn

他想是离别的久了，又想起那个勾当，却才听见这个勾当，断然又有此心。

dāi zi nǐ yǔ zhè jiā zǐ zuò le nǚ xù ba zhǐ shì duō bài lǎo sūn jǐ bài wǒ bù jiǎn jǔ nǐ jiù bà le

呆子，你与这家子做了女婿罢，只是多拜老孙几拜，我不检举你就罢了。

nà dāi zi dào hú shuō

”那呆子道：“胡说！

hú shuō

胡说！

dà jiā dōu yǒu cǐ xīn dú ná lǎo zhū chū chǒu

大家都有此心，独拿老猪出丑。

cháng yán dào hé shàng shì sè zhōng è guǐ

常言道：和尚是色中饿鬼。

nà gè bú yào rú cǐ

那个不要如此？

dōu zhè men niǔ niǔ niē niē de ná bān r bǎ hǎo shì dōu nòng de liè le

都这们扭扭捏捏的拿班儿，把好事都弄得裂了。

zhè rú jīn chá shuǐ bù dé jiàn miàn dēng huǒ yě wú rén guǎn suī áo le zhè yī yè dàn nà pǐ mǎ míng rì yòu yào tuó rén yòu yào zǒu lù zài ruò è shàng zhè yī yè zhǐ hǎo bāo pí bà le

这如今茶水不得见面，灯火也无人管，虽熬了这一夜，但那匹马明日又要驮人，又要走路，再若饿上这一夜，只好剥皮罢了。

nǐ men zuò zhe děng lǎo zhū qù fàng fàng mǎ lái

你们坐着，等老猪去放放马来。

nà dāi zi hǔ jí jí de jiě le jiāng shéng lā chū mǎ qù

”那呆子虎急急的，解了缰绳，拉出马去。

xíng zhě dào shā sēng nǐ qiě péi shī fu zuò zhè lǐ děng lǎo sūn gēn tā qù kàn tā wǎng nà lǐ fàng mǎ

行者道：“沙僧，你且陪师父坐这里，等老孙跟他去，看他往那里放马。

sān zàng dào wù kōng nǐ kàn biàn qù kàn tā dàn zhǐ bù kě zhǐ guǎn cháo tā le

”三藏道：“悟空，你看便去看他，但只不可只管嘲他了。

xíng zhě dào wǒ xiǎo de

”行者道：“我晓得。

zhè dà shèng zǒu chū tīng fáng yáo shēn yī biàn biàn zuò gè hóng qīng tíng r fēi chū qián mén gǎn shàng bā jiè

”这大圣走出厅房，摇身一变，变作个红蜻蜓儿，飞出前门，赶上八戒。

nà dāi zi lā zhe mǎ yǒu cǎo chù qiě bù jiào chī cǎo dā dā chī chī de gǎn zhe mǎ zhuǎn dào hòu mén shǒu qù zhī jiàn nà fù rén dài le sān gè nǚ zǐ zài hòu mén wài xián lì zhe kàn jú huā r shuǎ zǐ

那呆子拉着马，有草处且不教吃草，嗒嗒嗤嗤的赶着马，转到后门首去，只见那妇人，带了三个女子，在后门外闲立着，看菊花儿耍子。

tā niáng nǚ men kàn jiàn bā jiè lái shí sān gè nǚ ér shǎn jiāng jìn qù nà fù rén zhù lì mén shǒu dào xiǎo zhǎng lǎo nà lǐ qù

他娘女们看见八戒来时，三个女儿闪将进去，那妇人伫立门首道：“小长老那里去？

zhè dāi zi diū le jiāng shéng shàng qián chàng gè rě dào shēng niang

”这呆子丢了缰绳，上前唱个喏，道声：“娘！

wǒ lái fàng mǎ de

我来放马的。

nà fù rén dào nǐ shī fu tè nòng jīng xì zài wǒ jiā zhāo le nǚ xù què bù qiáng sì zuò guà dā sēng wǎng xi qiāng lù

”那妇人道：“你师父忒弄精细，在我家招了女婿，却不强似做挂搭僧，往西跄路？

bā jiè xiào dào tā men shì fèng le táng wáng de zhǐ yì bù gǎn yǒu wéi jūn mìng bù kěn gàn zhè jiàn shì

”八戒笑道：“他们是奉了唐王的旨意，不敢有违君命，不肯干这件事。

gāng cái dōu zài qián tīng shàng zāi wǒ wǒ yòu yǒu xiē nài shàng zhù xià de zhǐ kǒng niang xián wǒ zuǐ cháng ěr dà

刚才都在前厅上栽我，我又有些奈上祝下的，只恐娘嫌我嘴长耳大。

nà fù rén dào wǒ yě bù xián zhǐ shì jiā xià wú gè jiā zhǎng zhāo yí gè dào yě bà le dàn kǒng xiǎo nǚ r yǒu xiē r xián chǒu

”那妇人道：“我也不嫌，只是家下无个家长，招一个倒也罢了，但恐小女儿有些儿嫌丑。

bā jiè dào niang nǐ shàng fù lìng ài bú yào zhè děng jiǎn hàn

”八戒道：“娘，你上复令爱，不要这等拣汉。

xiǎng wǒ nà táng sēng rén cái suī jùn qí shí bù zhōng yòng

想我那唐僧人才虽俊，其实不中用。

wǒ chǒu zì chǒu yǒu jǐ jù kǒu hào r

我丑自丑，有几句口号儿。

fù rén dào nǐ zěn de shuō me

”妇人道：“你怎的说么？

bā jiè dào wǒ suī rán rén wù chǒu qín jǐn yǒu xiē gōng

”八戒道：“我虽然人物丑，勤紧有些功。

ruò yán qiān qǐng de bù yòng shǐ niú gēng

若言千顷地，不用使牛耕。

zhǐ xiāo yī dùn bǎ bù zhǒng jí shí shēng

只消一顿钯，布种及时生。

méi yǔ néng qiú yǔ wú fēng huì huàn fēng

没雨能求雨，无风会唤风。

fáng shè ruò xián ǎi qǐ shàng èr sān céng

房舍若嫌矮，起上二三层。

dì xià bù sǎo sǎo yī sǎo yīn gōu bù tōng tōng yī tōng

地下不扫扫一扫，陰沟不通通一通。

地下不扫扫一扫，阴沟不通通一通。

jiā cháng lǐ duǎn zhū bān shì tī tiān nòng jǐng wǒ jiē néng

家长里短诸般事，踢天弄井我皆能。

nà fù rén dào jì rán gàn de jiā shì nǐ zài qù yǔ nǐ shī fu shāng liáng shāng liáng kàn bù gān gà biàn zhāo nǐ ba

”那妇人道：“既然干得家事，你再去与你师父商量商量看，不尴尬，便招你罢。

bā jiè dào bù yòng shāng liáng

”八戒道：“不用商量！

tā yòu bú shì wǒ de shēng shēn fù mǔ gàn yǔ bù gàn dōu zài yú wǒ

他又不是我的生身父母，干与不干，都在于我。

fù rén dào yě bà yě bà děng wǒ yǔ xiǎo nǚ shuō

”妇人道：“也罢，也罢，等我与小女说。

kàn tā shǎn jìn qù pū de yǎn shàng hòu mén

”看他闪进去，扑的掩上后门。

bā jiè yě bù fàng mǎ jiāng mǎ lā xiàng qián lái

八戒也不放马，将马拉向前来。

zěn zhī sūn dà shèng yǐ yī yī jǐn zhī tā zhuǎn chì fēi lái xiàn le běn xiàng xiān jiàn táng sēng dào shī fu wù néng qiān mǎ lái le

怎知孙大圣已一一尽知，他转翅飞来，现了本相，先见唐僧道：“师父，悟能牵马来了。

zhǎng lǎo dào mǎ ruò bù qiān kǒng pà sā huān zǒu le

”长老道：“马若不牵，恐怕撒欢走了。

xíng zhě xiào jiāng qǐ lái bǎ nà fù rén yǔ bā jiè shuō de gòu dàng cóng tóu shuō le yī biàn sān zàng yě sì xìn bù xìn de

”行者笑将起来，把那妇人与八戒说的勾当，从头说了一遍，三藏也似信不信的。

shǎo shí jiān jiàn dāi zi lā jiāng mǎ lái shuān xià zhǎng lǎo dào nǐ mǎ fàng le

少时间，见呆子拉将马来拴下，长老道：“你马放了？

bā jiè dào wú shén hǎo cǎo méi chù fàng mǎ

”八戒道：“无甚好草，没处放马。

xíng zhě dào méi chù fàng mǎ kě yǒu chǔ qiān mǎ me

”行者道：“没处放马，可有处牵马么？

dāi zi wén de cǐ yán qíng zhī zǒu le xiāo xī yě jiù chuí tóu niǔ jǐng nǔ zuǐ zhòu méi bàn shǎng bù yán

”呆子闻得此言，情知走了消息，也就垂头扭颈，努嘴皱眉，半晌不言。

yòu tīng de ya de yī shēng yāo mén kāi le yǒu liǎng duì hóng dēng yī fù tí hú xiāng yún ǎi ǎi huán dīng dīng nà fù rén dài zhe sān gè nǚ ér zǒu jiāng chū lái jiào zhēn zhēn ài ai lián lián bài jiàn nà qǔ jīng de rén wù

又听得呀的一声，腰门开了，有两对红灯，一副提壶，香云霭霭，环-叮叮，那妇人带着三个女儿，走将出来，叫真真、爱爱、怜怜，拜见那取经的人物。

nà nǚ zǐ pái lì tīng zhōng cháo shàng lǐ bài

那女子排立厅中，朝上礼拜。

guǒ rán yě shēng de biāo zhì dàn jiàn tā yī gè gè é méi héng cuì fěn miàn shēng chūn

果然也生得标致，但见他：一个个蛾眉横翠，粉面生春。

yāo ráo qīng guó sè yǎo tiǎo dòng rén xīn

妖娆倾国色，窈窕动人心。

huā diàn xiǎn xiàn duō jiāo tài xiù dài piāo jiǒng jué chén

花钿显现多娇态，绣带飘-迥绝尘。

bàn hán xiào chù yīng táo zhàn huǎn bù xíng shí lán shè pēn

半含笑处樱桃绽，缓步行时兰麝喷。

mǎn tóu zhū cuì chàn wēi wēi wú shù bǎo chāi zān

满头珠翠，颤巍巍无数宝钗簪；

biàn tǐ yōu xiāng jiāo dī dī yǒu huā jīn lǚ xì

遍体幽香，娇滴滴有花金缕细。

shuō shèn me chu wá měi mào xī zǐ jiāo róng

说甚么楚娃美貌，西子娇容？

zhēn gè shì jiǔ tiān xiān nǚ cóng tiān jiàng yuè lǐ cháng é chū guǎng hán

真个是九天仙女从天降，月里嫦娥出广寒！

nà sān zàng hé zhǎng dī tóu sūn dà shèng yáng yáng bù cǎi zhè shā sēng zhuǎn bèi huí shēn

那三藏合掌低头，孙大圣佯佯不睬，这沙僧转背回身。

nǐ kàn nà zhū bā jiè yǎn bù zhuǎn jīng yíng xīn wěn luàn sè dǎn zòng héng niǔ niē chū qiāo yǔ dī shēng dào yǒu láo xiān zǐ xià jiàng

你看那猪八戒，眼不转睛，滢心紊乱，色胆纵横，扭捏出悄语低声道：“有劳仙子下降。

niang qǐng jiě jie men qù yé

娘，请姐姐们去耶。

nà sān gè nǚ zǐ zhuǎn rù píng fēng jiāng yī duì shā dēng liú xià

”那三个女子，转入屏风，将一对纱灯留下。

fù rén dào sì wèi zhǎng lǎo kě kěn liú xīn zhe nà gè pèi wǒ xiǎo nǚ me

妇人道：“四位长老，可肯留心，着那个配我小女么？

wù jìng dào

”悟净道：

wǒ men yǐ shāng yì le zhe nà gè xìng zhū de zhāo zhuì mén xià

“我们已商议了，着那个姓猪的招赘门下。

bā jiè dào xiōng dì bú yào zāi wǒ hái cóng zhòng jì jiào

”八戒道：“兄弟，不要栽我，还从众计较。

xíng zhě dào hái jì jiào shèn me

”行者道：“还计较甚么？

nǐ yǐ shì zài hòu mén shǒu shuō hé de tíng tíng dāng dāng niang dōu jiào le yòu yǒu shèn me jì jiào

你已是在后门首说合的停停当当，娘都叫了，又有甚么计较？

shī fu zuò gè nán qìng jia zhè pó ér zuò gè nǚ qìng jia děng lǎo sūn zuò gè bǎo qīn shā sēng zuò gè méi rén

师父做个男亲家，这婆儿做个女亲家，等老孙做个保亲，沙僧做个媒人。

yě bù bì kàn tōng shū jīn zhāo shì gè tiān ēn shàng jí rì nǐ lái bài le shī fu jìn qù zuò le nǚ xù ba

也不必看通书，今朝是个天恩上吉日，你来拜了师父，进去做了女婿罢。

bā jiè dào nòng bù chéng

”八戒道：“弄不成！

nòng bù chéng

弄不成！

nà lǐ hǎo gàn zhè gè gòu dàng

那里好干这个勾当！

xíng zhě dào

”行者道：

dāi zi bú yào zhě xiāo nǐ nà kǒu lǐ niang yě bù zhī jiào le duō shǎo yòu shì shèn me nòng bù chéng

“呆子，不要者嚣，你那口里娘也不知叫了多少，又是甚么弄不成？

kuài kuài de yìng chéng dài xié wǒ men chī xiē xǐ jiǔ yě shì hǎo chù

快快的应成，带携我们吃些喜酒，也是好处。

tā yī zhī shǒu jiū zhe bā jiè yī zhī shǒu chě zhù fù rén dào qìng jiā mǔ dài nǐ nǚ xù jìn qù

”他一只手揪着八戒，一只手扯住妇人道：“亲家母，带你女婿进去。

nà dāi zi jiǎo r qiè qiè de yào wǎng nà lǐ zǒu nà fù rén jí huàn tóng zǐ zhǎn mǒ zhuō yǐ pū pái wǎn zhāi guǎn dài sān wèi qìng jia

”那呆子脚儿趄趄的要往那里走，那妇人即唤童子：“展抹桌椅，铺排晚斋，管待三位亲家。

wǒ lǐng gū fū fáng lǐ qù yě

我领姑夫房里去也。

yī bì xiāng yòu fēn fù páo dīng pái yán shè yàn míng chén huì qīn nà jǐ gè tóng zǐ yòu lǐng mìng qì

”一壁厢又吩咐庖丁排筵设宴，明晨会亲，那几个童子，又领命讫。

tā sān zhòng chī le zhāi jí jí pù pù dōu zài kè zuò lǐ ān xiē bù tí

他三众吃了斋，急急铺铺，都在客座里安歇不题。

què shuō nà bā jiè gēn zhe zhàng mǔ xíng rù lǐ miàn yī céng céng yě bù zhī duō shǎo fáng shè kē kē zhuàng zhuàng jìn dōu shì mén kǎn bàn jiǎo

却说那八戒跟着丈母，行入里面，一层层也不知多少房舍，磕磕撞撞，尽都是门槛绊脚。

dāi zi dào niang màn xiē ér zǒu wǒ zhè lǐ biān lù shēng nǐ dài wǒ dài er

呆子道：“娘，慢些儿走，我这里边路生，你带我带儿。

nà fù rén dào zhè dōu shì cāng fáng kù fáng niǎn fáng gè fáng hái bù céng dào nà chú fáng biān li

”那妇人道：“这都是仓房、库房、碾房各房，还不曾到那厨房边哩。

bā jiè dào hǎo dà rén jiā

”八戒道：“好大人家！

kē kē zhuàng zhuàng zhuǎn wān mò jiǎo yòu zǒu le bàn huì cái shì nèi táng fáng wū

”磕磕撞撞，转湾抹角，又走了半会，才是内堂房屋。

nà fù rén dào nǚ xù nǐ shī xiōng shuō jīn zhāo shì tiān ēn shàng jí rì jiù jiào nǐ zhāo jìn lái le

那妇人道：“女婿，你师兄说今朝是天恩上吉日，就教你招进来了。

què zhǐ shì cāng cù jiān bù céng qǐng de gè yīn yáng bài táng sā zhàng nǐ kě cháo shàng bài bā bài r ba

却只是仓卒间，不曾请得个陰阳，拜堂撒帐，你可朝上拜八拜儿罢。

却只是仓卒间，不曾请得个阴阳，拜堂撒帐，你可朝上拜八拜儿罢。

bā jiè dào

”八戒道：

niang niang shuō de shì nǐ qǐng shàng zuò děng wǒ yě bài jǐ bài jiù dāng bài táng jiù dāng xiè qīn liǎng dāng yī r què bù xǐng shì

“娘，娘说得是，你请上坐，等我也拜几拜，就当拜堂，就当谢亲，两当一儿，却不省事？

tā zhàng mǔ xiào dào yě bà yě bà guǒ rán shì gè shěng shì gàn jiā de nǚ xù

”他丈母笑道：“也罢，也罢，果然是个省事干家的女婿。

wǒ zuò zhe nǐ bài me

我坐着，你拜么。

yí

”咦！

mǎn táng zhōng yín zhú huī huáng zhè dāi zi cháo shàng lǐ bài bài bì dào niang nǐ bǎ nà gè jiě jie pèi wǒ li

满堂中银烛辉煌，这呆子朝上礼拜，拜毕道：“娘，你把那个姐姐配我哩？

tā zhàng mǔ dào zhèng shì zhèi xiē ér yí nán wǒ yào bǎ dà nǚ r pèi nǐ kǒng èr nǚ guài

”他丈母道：“正是这些儿疑难：我要把大女儿配你，恐二女怪；

yào bǎ èr nǚ pèi nǐ kǒng sān nǚ guài

要把二女配你，恐三女怪；

yù jiāng sān nǚ pèi nǐ yòu kǒng dà nǚ guài

欲将三女配你，又恐大女怪；

suǒ yǐ zhōng yí wèi dìng

所以终疑未定。

bā jiè dào niang jì pà xiāng zhēng dōu yǔ wǒ ba shěng de nào nào chāo chao luàn le jiā fǎ

”八戒道：“娘，既怕相争，都与我罢，省得闹闹吵吵，乱了家法。

tā zhàng mǔ dào qǐ yǒu cǐ lǐ

”他丈母道：“岂有此理！

nǐ yī rén jiù zhàn wǒ sān gè nǚ ér bù chéng

你一人就占我三个女儿不成！

bā jiè dào nǐ kàn niang shuō de huà

”八戒道：“你看娘说的话。

nà gè méi yǒu sān fáng sì qiè

那个没有三房四妾？

jiù zài duō jǐ gè nǐ nǚ xù yě xiào nà le

就再多几个，你女婿也笑纳了。

wǒ yòu nián jiān yě zēng xué de gè áo zhàn zhī fǎ guǎn qíng yī gè gè fú shì de tā huān xǐ

我幼年间，也曾学得个熬战之法，管情一个个伏侍得他欢喜。

nà fù rén dào bù hǎo

”那妇人道：“不好！

bù hǎo

不好！

wǒ zhè lǐ yǒu yī fāng shǒu pà nǐ dǐng zài tóu shàng zhē le liǎn zhuàng gè tiān hūn jiào wǒ nǚ ér cóng nǐ gēn qián zǒu guò nǐ shēn kāi shǒu chě dǎo nà gè jiù bǎ nà gè pèi le nǐ ba

我这里有一方手帕，你顶在头上，遮了脸，撞个天婚，教我女儿从你跟前走过，你伸开手扯倒那个就把那个配了你罢。

dāi zi yī yán jiē le shǒu pà dǐng zài tóu shàng

”呆子依言，接了手帕，顶在头上。

yǒu shī wèi zhèng shī yuē chī yú bù shí běn yuán yóu sè jiàn shāng shēn àn zì xiū

有诗为证，诗曰：痴愚不识本原由，色剑伤身暗自休。

cóng lái xìn yǒu zhōu gōng lǐ jīn rì xīn láng dǐng gài tóu

从来信有周公礼，今日新郎顶盖头。

nà dāi zi dǐng guǒ tíng dāng dào niang qǐng jiě jie men chū lái me

那呆子顶裹停当，道：“娘，请姐姐们出来么。

tā zhàng mǔ jiào zhēn zhēn ài ai lián lián dōu lái zhuàng tiān hūn pèi yǔ nǐ nǚ xù

”他丈母叫：“真真、爱爱、怜怜，都来撞天婚，配与你女婿。

zhǐ tīng de huán xiǎng liàng lán shè xīn xiāng shì yǒu xiān zǐ lái wǎng nà dāi zi zhēn gè shēn shǒu qù lāo rén

”只听得环-响亮，兰麝馨香，似有仙子来往，那呆子真个伸手去捞人。

liǎng biān luàn pū zuǒ yě zhuàng bù zháo yòu yě zhuàng bù zháo

两边乱扑，左也撞不着，右也撞不着。

lái lái wǎng wǎng bù zhī yǒu duō shǎo nǚ zǐ xíng dòng zhǐ shì mò xiǎng lāo zhe yí gè

来来往往，不知有多少女子行动，只是莫想捞着一个。

dōng pū bào zhe zhù kē xi pū mō zhe bǎn bì liǎng tóu pǎo yūn le lì zhàn bù wěn zhǐ shì dǎ diē

东扑抱着柱科，西扑摸着板壁，两头跑晕了，立站不稳，只是打跌。

qián lái dēng zhe mén shàn hòu qù tāng zhe zhuān qiáng kē kē zhuàng zhuàng diē de zuǐ zhǒng tóu qīng zuò zài dì xià chuǎn qì hū hū de dào niang a nǐ nǚ ér zhè děng guāi huá de jǐn lāo bù zháo yí gè nài hé

前来蹬着门扇，后去汤着砖墙，磕磕撞撞，跌得嘴肿头青，坐在地下，喘气呼呼的道：“娘啊，你女儿这等乖滑得紧，捞不着一个，奈何！

nài hé

奈何！

nà fù rén yǔ tā jiē le gài tóu dào nǚ xù bú shì wǒ nǚ ér guāi huá tā men dà jiā qiān ràng bù kěn zhāo nǐ

”那妇人与他揭了盖头道：“女婿，不是我女儿乖滑，他们大家谦让，不肯招你。

bā jiè dào niang a jì shì tā men bù kěn zhāo wǒ a nǐ zhāo le wǒ ba

”八戒道：“娘啊，既是他们不肯招我啊，你招了我罢。

nà fù rén dào hǎo nǚ xù ya

”那妇人道：“好女婿呀！

zhè děng méi dà méi xiǎo de lián zhàng mǔ yě dōu yào le

这等没大没小的，连丈母也都要了！

wǒ zhè sān gè nǚ ér xīn xìng zuì qiǎo tā yī rén jié le yí gè zhēn zhū jǐn hàn shān r

我这三个女儿，心性最巧，他一人结了一个珍珠-锦汗衫儿。

nǐ ruò chuān de nà gè de jiù jiào nà gè zhāo nǐ ba

你若穿得那个的，就教那个招你罢。

bā jiè dào

”八戒道：

hǎo

“好！

hǎo

好！

hǎo

好！

bǎ sān jiàn r dōu ná lái wǒ chuān le kàn

把三件儿都拿来我穿了看。

ruò dōu chuān de jiù jiào dōu zhāo le ba

若都穿得，就教都招了罢。

nà fù rén zhuǎn jìn fáng lǐ zhǐ qǔ chū yī jiàn lái dì yǔ bā jiè

”那妇人转进房里，止取出一件来，递与八戒。

nà dāi zi tuō xià qīng jǐn bù zhí duō qǔ guò shān r jiù chuān zài shēn shàng hái wèi zēng jì shang dài zi pū de yī diē dǎo zài dì yuán lái shì jǐ tiáo shéng jǐn jǐn běng zhù

那呆子脱下青锦布直裰，取过衫儿，就穿在身上，还未曾系上带子，扑的一-，跌倒在地，原来是几条绳紧紧绷住。

nà dāi zi téng tòng nán jìn zhèi xiē rén zǎo yǐ bú jiàn le

那呆子疼痛难禁，这些人早已不见了。

què shuō sān zàng xíng zhě shā sēng yī jiào shuì xǐng bù jué de dōng fāng fā bái

却说三藏、行者、沙僧一觉睡醒，不觉的东方发白。

hū zhēng jing tái tóu guān kàn

忽睁睛抬头观看。

nà lǐ de nà dà shà gāo táng yě bú shì diāo liáng huà dòng yī gè gè dōu shuì zài sōng bǎi lín zhōng

那里得那大厦高堂，也不是雕梁画栋，一个个都睡在松柏林中。

huāng de nà zhǎng lǎo máng hū xíng zhě shā sēng dào gē ge bà le

慌得那长老忙呼行者，沙僧道：“哥哥，罢了！

bà le

罢了！

wǒ men yù zhe guǐ le

我们遇着鬼了！

sūn dà shèng xīn zhōng míng bái wēi wēi de xiào dào zěn me shuō

”孙大圣心中明白，微微的笑道：“怎么说？

zhǎng lǎo dào nǐ kàn wǒ men shuì zài nà lǐ yé

长老道：“你看我们睡在那里耶！

xíng zhě dào zhè sōng lín xià luò de kuài huó dàn bù zhī nà dāi zi zài nà lǐ shòu zuì li

”行者道：“这松林下落得快活，但不知那呆子在那里受罪哩。

zhǎng lǎo dào nà gè shòu zuì

”长老道：“那个受罪？

xíng zhě xiào dào zuó rì zhè jiā zǐ niang nǚ men bù zhī shì nà lǐ pú sà zài cǐ xiǎn huà wǒ děng xiǎng shì bàn yè lǐ qù le zhǐ kǔ le zhū bā jiè shòu zuì

”行者笑道：“昨日这家子娘女们，不知是那里菩萨，在此显化我等，想是半夜里去了，只苦了猪八戒受罪。

sān zàng wén yán hé zhǎng dǐng lǐ yòu zhī jiàn nà hòu biān gǔ bǎi shù shàng piāo piāo dàng dàng de guà zhe yī zhāng jiǎn tiě er

”三藏闻言，合掌顶礼，又只见那后边古柏树上，飘飘荡荡的，挂着一张简帖儿。

shā sēng jí qù qǔ lái yǔ shī fu kàn shí què shì bā jù sòng zǐ yún lí shān lǎo mǔ bù sī fán nán hǎi pú sà qǐng xià shān

沙僧急去取来与师父看时，却是八句颂子云：“黎山老母不思凡，南海菩萨请下山。

pǔ xián wén shū jiē shì kè huà chéng měi nǚ zài lín jiān

普贤文殊皆是客，化成美女在林间。

shèng sēng yǒu dé hái wú sú bā jiè wú chán gēng yǒu fán

圣僧有德还无俗，八戒无禅更有凡。

cóng cǐ jìng xīn xū gǎi guò ruò shēng dài màn lù tú nán

从此静心须改过，若生怠慢路途难！

nà zhǎng lǎo xíng zhě shā sēng zhèng rán chàng niàn cǐ sòng zhǐ tīng de lín shēn chù gāo shēng jiào dào shī fu a běng shā wǒ le

”那长老、行者、沙僧正然唱念此颂，只听得林深处高声叫道：“师父啊，绷杀我了！

jiù wǒ yī jiù

救我一救！

xià cì zài bù gǎn le

下次再不敢了！

sān zàng dào

”三藏道：

wù kōng nà jiào huàn de kě shì wù néng me

“悟空，那叫唤的可是悟能么？

shā sēng dào zhèng shì

”沙僧道：“正是。

xíng zhě dào xiōng dì mò cǎi tā wǒ men qù ba

”行者道：“兄弟，莫睬他，我们去罢。

sān zàng dào nà dāi zi suī shì xīn xìng yú wán què zhǐ shì yī wèi zhí dào yě yǒu xiē lǚ lì tiāo de xíng li hái kàn dāng rì pú sà zhī niàn jiù tā suí wǒ men qù ba liào tā yǐ hòu zài bù gǎn le

”三藏道：“那呆子虽是心性愚顽，却只是一味-直，倒也有些膂力，挑得行李，还看当日菩萨之念，救他随我们去罢，料他以后再不敢了。

nà shā hé shàng què juǎn qǐ pū gài shōu shí le dàn zi

”那沙和尚却卷起铺盖，收拾了担子；

sūn dà shèng jiě jiāng qiān mǎ yǐn táng sēng rù lín xún kàn

孙大圣解缰牵马，引唐僧入林寻看。

yí

咦！

zhè zhèng shì cóng zhèng xiū chí xū jǐn shèn sǎo chú ài yù zì guī zhēn

这正是：从正修持须谨慎，扫除爱欲自归真。

bì jìng bù zhī nà dāi zi xiōng jí rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě

毕竟不知那呆子凶吉如何，且听下回分解——