第三十八回 — 西游记 — 吴承恩

yīng ér wèn mǔ zhī xié zhèng jīn mù cān xuán jiàn jiǎ zhēn

婴儿问母知邪正金木参玄见假真

féng jūn zhǐ shuō shòu shēng yīn biàn zuò rú lái huì shàng rén

逢君只说受生因，便作如来会上人。

yī niàn jìng guān chén shì fú shí fāng tóng kàn jiàng wēi shén

一念静观尘世佛，十方同看降威神。

yù zhī jīn rì zhēn míng zhǔ xū wèn dāng nián dí mǔ shēn

欲知今日真明主，须问当年嫡母身。

bié yǒu shì jiān céng wèi jiàn yī xíng yī bù yī huā xīn

别有世间曾未见，一行一步一花新。

què shuō nà wū jī guó wáng tài zǐ zì bié dà shèng bù duō shí huí zhì chéng zhōng guǒ rán bù bēn cháo mén bù gǎn bào chuán xuān zhào jìng zhì hòu zǎi mén shǒu jiàn jǐ gè tài jiàn zài nà lǐ bǎ shǒu

却说那乌鸡国王太子，自别大圣，不多时回至城中，果然不奔朝门，不敢报传宣诏，径至后宰门首，见几个太监在那里把守。

jiàn tài zǐ lái bù gǎn zǔ zhì ràng tā jìn qù le

见太子来，不敢阻滞，让他进去了。

hǎo tài zǐ jiā yī jiā mǎ zhuàng rù lǐ miàn hū zhì jǐn xiāng tíng xià zhī jiàn nà zhèng gōng niáng niáng zuò zài jǐn xiāng tíng shàng liǎng biān yǒu shù shí gè pín fēi zhǎng shàn nà niáng niáng yǐ diāo lán r liú lèi li

好太子，夹一夹马，撞入里面，忽至锦香亭下，只见那正宫娘娘坐在锦香亭上，两边有数十个嫔妃掌扇，那娘娘倚雕栏儿流泪哩。

nǐ dào tā liú lèi zěn de

你道他流泪怎的？

yuán lái tā sì gēng shí yě zuò le yī mèng jì de yī bàn hán hu le yī bàn chén chén sī xiǎng

原来他四更时也做了一梦，记得一半，含糊了一半，沉沉思想。

zhè tài zǐ xià mǎ guì yú tíng xià jiào mǔ qīn

这太子下马，跪于亭下，叫：“母亲！

nà niáng niáng qiáng zhěng huān róng jiào shēng hái ér xǐ ya

”那娘娘强整欢容，叫声“孩儿，喜呀！

xǐ ya

喜呀！

zhè èr sān nián zài qián diàn yǔ nǐ fù wáng kāi jiǎng bù dé xiāng jiàn wǒ shén sī liang jīn rì rú hé de xiá lái kàn wǒ yī miàn

这二三年在前殿与你父王开讲，不得相见，我甚思量，今日如何得暇来看我一面？

chéng wàn qiān zhī xǐ

诚万千之喜！

chéng wàn qiān zhī xǐ

诚万千之喜！

hái ér nǐ zěn me shēng yīn bēi cǎn

孩儿，你怎么声音悲惨？

nǐ fù wáng nián jì gāo mài yǒu yī rì lóng guī bì hǎi fèng fǎn dān xiāo nǐ jiù chuán le dì wèi hái yǒu shèn me bú yuè

你父王年纪高迈，有一日龙归碧海，凤返丹霄，你就传了帝位，还有甚么不悦？

tài zǐ kòu tóu dào mǔ qīn wǒ wèn nǐ jí wèi dēng lóng shì nà gè

”太子叩头道：“母亲，我问你：即位登龙是那个？

chēng gū dào guǎ guǒ hé rén

称孤道寡果何人？

niáng niáng wén yán dào zhè hái ér fā fēng le

”娘娘闻言道：“这孩儿发风了！

zuò huáng dì de shì nǐ fù wáng nǐ wèn zěn de

做皇帝的是你父王，你问怎的？

tài zǐ kòu tóu dào wàn wàng mǔ qīn chì zi wú zuì gǎn wèn

”太子叩头道：“万望母亲敕子无罪，敢问；

bù chì bù gǎn wèn

不敕，不敢问。

niáng niáng dào zǐ mǔ jiā yǒu hé zuì

”娘娘道：“子母家有何罪？

chì nǐ chì nǐ kuài kuài shuō lái

敕你，敕你，快快说来。

tài zǐ dào

”太子道：

mǔ qīn wǒ wèn nǐ sān nián qián fū qī gōng lǐ zhī shì yǔ hòu sān nián ēn ài tóng fǒu rú hé

“母亲，我问你三年前夫妻宫里之事与后三年恩爱同否，如何？

niáng niáng jiàn shuō hún piāo pò sàn jí xià tíng bào qǐ jǐn lǒu zài huái yǎn zhōng dī lèi dào hái ér

”娘娘见说，魂飘魄散，急下亭抱起，紧搂在怀，眼中滴泪道：“孩儿！

wǒ yǔ nǐ jiǔ bù xiāng jiàn zěn me jīn rì lái gōng wèn cǐ

我与你久不相见，怎么今日来宫问此？

tài zǐ fā nù dào mǔ qīn yǒu huà zǎo shuō bù shuō shí qiě wù le dà shì

”太子发怒道：“母亲有话早说，不说时，且误了大事。

niáng niáng cái hē tuì zuǒ yòu lèi yǎn dī shēng dào zhè zhuāng shì hái ér bù wèn wǒ dào jiǔ quán zhī xià yě bù dé míng bái

”娘娘才喝退左右，泪眼低声道：“这桩事，孩儿不问，我到九泉之下，也不得明白。

jì wèn shí tīng wǒ shuō sān zài zhī qián wēn yòu nuǎn sān nián zhī hòu lěng rú bīng

既问时，听我说：三载之前温又暖，三年之后冷如冰。

zhěn biān qiē qiē jiāng yán wèn tā shuō lǎo mài shēn shuāi shì bù xīng

枕边切切将言问，他说老迈身衰事不兴！

tài zǐ wén yán sā shǒu tuō shēn pān ān shàng mǎ

”太子闻言，撒手脱身，攀鞍上马。

nà niáng niáng yī bǎ chě zhù dào hái ér nǐ yǒu shèn shì huà bù zhōng jiù zǒu

那娘娘一把扯住道：“孩儿，你有甚事，话不终就走？

tài zǐ guì zài miàn qián dào mǔ qīn bù gǎn shuō

”太子跪在面前道：“母亲，不敢说！

jīn rì zǎo qī méng qīn chāi jià yīng zhú quǎn chū chéng dǎ liè ǒu yù dōng tǔ jià xià lái de gè qǔ jīng shèng sēng yǒu dà tú dì nǎi sūn xíng zhě jí shàn xiáng yāo

今日早期，蒙钦差架鹰逐犬，出城打猎，偶遇东土驾下来的个取经圣僧，有大徒弟乃孙行者，极善降妖。

yuán lái wǒ fù wáng sǐ zài yù huā yuán bā jiǎo liú lí jǐng nèi zhè quán zhēn jiǎ biàn fù wáng qīn le lóng wèi

原来我父王死在御花园八角琉璃井内，这全真假变父王，侵了龙位。

jīn yè sān gēng fù wáng tuō mèng qǐng tā dào chéng zhuō guài

今夜三更，父王托梦，请他到城捉怪。

hái ér bù gǎn jǐn xìn tè lái wèn mǔ mǔ qīn cái shuō chū zhè děng yán yǔ bì rán shì gè yāo jīng

孩儿不敢尽信，特来问母，母亲才说出这等言语，必然是个妖精。

nà niáng niáng dào r a wài rén zhī yán nǐ zěn me jiù xìn wèi shí

”那娘娘道：“儿啊，外人之言，你怎么就信为实？

tài zǐ dào r hái bù gǎn rèn shí fù wáng yí xià biǎo jì yǔ tā le

”太子道：“儿还不敢认实，父王遗下表记与他了。

niáng niáng wèn shì hé wù tài zǐ xiù zhōng qǔ chū nà jīn xiāng bái yù guī dì yǔ niáng niáng

”娘娘问是何物，太子袖中取出那金厢白玉圭，递与娘娘。

nà niáng niáng rèn de shì dāng shí guó wáng zhī bǎo zhǐ bú zhù lèi rú quán yǒng jiào shēng zhǔ gōng

那娘娘认得是当时国王之宝，止不住泪如泉涌，叫声：“主公！

nǐ zěn me sǐ qù sān nián bù lái jiàn wǒ què xiān jiàn shèng sēng hòu lái jiàn wǒ

你怎么死去三年，不来见我，却先见圣僧，后来见我？

tài zǐ dào mǔ qīn zhè huà shì zěn de shuō

”太子道：“母亲，这话是怎的说？

niáng niáng dào r a wǒ sì gēng shí fēn yě zuò le yī mèng mèng jiàn nǐ fù wáng shuǐ lín lín de zhàn zài wǒ gēn qián qīn shuō tā sǐ le guǐ hún ér bài qǐng le táng sēng jiàng jiǎ huáng dì jiù tā qián shēn

”娘娘道：“儿啊，我四更时分，也做了一梦，梦见你父王水淋淋的，站在我跟前，亲说他死了，鬼魂儿拜请了唐僧降假皇帝，救他前身。

jì biàn jì de shì zhè děng yán yǔ zhǐ shì yī bàn ér bù dé fēn míng zhèng zài zhè lǐ hú yí zěn zhī jīn rì nǐ yòu lái shuō zhè huà yòu jiāng bǎo bèi ná chū

记便记得是这等言语，只是一半儿不得分明，正在这里狐疑，怎知今日你又来说这话，又将宝贝拿出。

wǒ qiě shōu xià nǐ qiě qù qǐng nà shèng sēng jí jí wèi zhī

我且收下，你且去请那圣僧急急为之。

guǒ rán sǎo dàng yāo fēn biàn míng xié zhèng zhù bào nǐ fù wáng yǎng yù zhī ēn yě

果然扫荡妖氛，辨明邪正，庶报你父王养育之恩也。

tài zǐ jí máng shàng mǎ chū hòu zǎi mén duǒ lí chéng chí zhēn gè shì qín lèi kòu tóu cí guó mǔ hán bēi dùn shǒu fù táng sēng

太子急忙上马，出后宰门，躲离城池，真个是噙泪叩头辞国母，含悲顿首复唐僧。

bù duō shí chū le chéng mén jìng zhì bǎo lín sì shān mén qián xià mǎ

不多时，出了城门，径至宝林寺山门前下马。

zhòng jūn shì jiē zhe tài zǐ yòu jiàn hóng lún jiāng zhuì

众军士接着太子，又见红轮将坠。

tài zǐ chuán lìng bù xǔ jūn shì luàn dòng tā yòu dú zì gě rù le shān mén zhěng shù yì guān bài qǐng xíng zhě

太子传令，不许军士乱动，他又独自个入了山门，整束衣冠，拜请行者。

zhī jiàn nà hóu wáng cóng zhèng diàn yáo yáo bǎi bǎi zǒu lái nà tài zǐ shuāng xī guì xià dào shī fu wǒ lái le

只见那猴王从正殿摇摇摆摆走来，那太子双膝跪下道：“师父，我来了。

xíng zhě shàng qián chān zhù dào qǐng qǐ nǐ dào chéng zhōng kě zēng wèn shuí me

”行者上前搀住道：“请起，你到城中，可曾问谁么？

tài zǐ dào wèn mǔ qīn lái

”太子道：“问母亲来。

jiāng qián yán jǐn shuō le yī biàn

”将前言尽说了一遍。

xíng zhě wēi wēi xiào dào ruò shì nà bān lěng a xiǎng shì gè shèn me bīng lěng de dōng xī biàn de

行者微微笑道：“若是那般冷啊，想是个甚么冰冷的东西变的。

bù dǎ jǐn

不打紧！

bù dǎ jǐn

不打紧！

děng wǒ lǎo sūn yǔ nǐ sǎo dàng

等我老孙与你扫荡。

què zhǐ shì jīn rì wǎn le bù hǎo xíng shì

却只是今日晚了，不好行事。

nǐ xiān huí qù dài míng zǎo wǒ lái

你先回去，待明早我来。

tài zǐ guì de kòu bài dào shī fu wǒ zhī zài cǐ cì hou dào míng rì tóng shī fù yí lù qù ba

太子跪地叩拜道：“师父，我只在此伺候，到明日同师父一路去罢。

xíng zhě dào bù hǎo

”行者道：“不好！

bù hǎo

不好！

ruò shì yǔ nǐ yī tóng rù chéng nà guài wù shēng yí bù shuō shì wǒ zhuàng zhe nǐ què shuō shì nǐ qǐng lǎo sūn què bù rě tā fǎn guài nǐ yě

若是与你一同入城，那怪物生疑，不说是我撞着你，却说是你请老孙，却不惹他反怪你也？

tài zǐ dào wǒ rú jīn jìn chéng tā yě guài wǒ

”太子道：“我如今进城，他也怪我。

xíng zhě dào guài nǐ zěn me

”行者道：“怪你怎么？

tài zǐ dào

”太子道：

wǒ zì zǎo cháo méng chà dài lǐng ruò gān rén mǎ yīng quǎn chū chéng jīn yī rì gèng wú yī jiàn yě wù zěn me jiàn jià

“我自早朝蒙差，带领若干人马鹰犬出城，今一日更无一件野物，怎么见驾？

ruò wèn wǒ gè bù cái zhī zuì jiān xiàn lǐ nǐ míng rì jìn chéng què jiāng hé yǐ

若问我个不才之罪，监陷-里，你明日进城，却将何倚？

kuàng nà bān bù zhōng gēng méi gè xiāng zhī rén yě

况那班部中更没个相知人也。

xíng zhě dào zhè shén dǎ jǐn

”行者道：“这甚打紧！

nǐ kěn zǎo shuō shí què bù xún xià xiē děng nǐ

你肯早说时，却不寻下些等你？

hǎo dà shèng

好大圣！

nǐ kàn tā jiù zài tài zǐ miàn qián xiǎn gè shǒu duàn jiāng shēn yī zòng tiào zài yún duān lǐ niǎn zhe jué niàn yī shēng lán jìng fǎ jiè dí zhēn yán jū de nà shān shén tǔ dì zài bàn kōng zhōng shī lǐ dào dà shèng hū huàn xiǎo shén yǒu hé shǐ lìng

你看他就在太子面前，显个手段，将身一纵，跳在云端里，捻着诀，念一声“-蓝净法界”的真言，拘得那山神土地在半空中施礼道：“大圣，呼唤小神，有何使令？

xíng zhě dào lǎo sūn bǎo hù táng sēng dào cǐ yù ná xié mó nài hé nà tài zǐ dǎ liè wú wù bù gǎn huí cháo

”行者道：“老孙保护唐僧到此，欲拿邪魔，奈何那太子打猎无物，不敢回朝。

wèn rǔ děng tǎo gè rén qíng kuài jiāng zhāng lù tù zǒu shòu fēi qín gè xún xiē lái dǎ fā tā huí qù

问汝等讨个人情，快将獐鹿兔，走兽飞禽，各寻些来，打发他回去。

shān shén tǔ dì wén yán gǎn bù chéng mìng

”山神土地闻言，敢不承命？

yòu wèn gè yào jǐ hé

又问各要几何。

dà shèng dào bù jū duō shǎo qǔ xiē lái biàn bà

大圣道：“不拘多少，取些来便罢。

nà gè shén jí zhe běn chǔ yīn bīng guā yī zhèn jù shòu yīn fēng zhuō le xiē yě jī shān zhì jiǎo lù féi zhāng hú huān tù hǔ bào láng chóng gòng yǒu bǎi qiān yú zhǐ xiàn yǔ xíng zhě

”那各神即着本处陰兵，刮一阵聚兽陰风，捉了些野鸡山雉，角鹿肥獐，狐獾-兔，虎豹狼虫，共有百千余只，献与行者。

”那各神即着本处阴兵，刮一阵聚兽阴风，捉了些野鸡山雉，角鹿肥獐，狐獾-兔，虎豹狼虫，共有百千余只，献与行者。

xíng zhě dào lǎo sūn bú yào nǐ kě bǎ tā dōu niǎn jiù le jīn dān bǎi zài nà sì shí lǐ lù shàng liǎng páng jiào nèi xiē rén bù zòng yīng quǎn ná huí chéng qù suàn le rǔ děng zhī gōng

行者道：“老孙不要，你可把他都捻就了筋，单摆在那四十里路上两旁，教那些人不纵鹰犬，拿回城去，算了汝等之功。

zhòng shén yī yán sàn le yīn fēng bǎi zài zuǒ yòu

”众神依言，散了陰风，摆在左右。

”众神依言，散了阴风，摆在左右。

xíng zhě cái àn yún tóu duì tài zǐ dào diàn xià qǐng huí lù shàng yǐ yǒu wù le nǐ zì shōu qù

行者才按云头，对太子道：“殿下请回，路上已有物了，你自收去。

tài zǐ jiàn tā zài bàn kōng zhōng nòng cǐ shén tōng rú hé bù xìn zhǐ de kòu tóu bài bié chū shān mén chuán le lìng jiào jūn shì men huí chéng

”太子见他在半空中弄此神通，如何不信，只得叩头拜别，出山门传了令，教军士们回城。

zhī jiàn nà lù páng guǒ yǒu wú xiàn de yě wù jūn shì men bù fàng yīng quǎn yī gè gè jù zhuó shǒu qín zhuō hè cǎi jù dào shì qiān suì diàn xià de hóng fú zěn zhī shì lǎo sūn de shén gōng

只见那路旁果有无限的野物，军士们不放鹰犬，一个个俱着手擒捉喝采，俱道是千岁殿下的洪福，怎知是老孙的神功？

nǐ tīng kǎi gē shēng chàng yī yōng huí chéng

你听凯歌声唱，一拥回城。

zhè xíng zhě bǎo hù le sān zàng nà běn sì zhōng de hé shàng jiàn tā men yǔ tài zǐ zhè yàng chóu móu zěn bù gōng jìng

这行者保护了三藏，那本寺中的和尚，见他们与太子这样绸缪，怎不恭敬？

què yòu ān pái zhāi gòng guǎn dài le táng sēng yī rán hái xiē zài chán táng lǐ

却又安排斋供，管待了唐僧，依然还歇在禅堂里。

jiāng jìn yǒu yī gēng shí fēn xíng zhě xīn zhōng yǒu shì jí shuì bù zhe

将近有一更时分，行者心中有事，急睡不着。

tā yī gū lù pá qǐ lái dào táng sēng chuáng qián jiào shī fu

他一毂辘爬起来，到唐僧床前叫：“师父。

cǐ shí zhǎng lǎo hái wèi shuì li tā xiǎo de xíng zhě huì shī jīng dǎ guài de tuī shuì bù yīng

”此时长老还未睡哩，他晓得行者会失惊打怪的，推睡不应。

xíng zhě mō zhe tā de guāng tóu luàn yáo dào shī fu zěn shuì zháo le

行者摸着他的光头，乱摇道：“师父怎睡着了？

táng sēng nù dào zhè gè wán pí

”唐僧怒道：“这个顽皮！

zhè zǎo wǎn hái bù shuì yāo he shèn me

这早晚还不睡，吆喝甚么？

xíng zhě dào shī fu yǒu yī zhuāng shì ér hé nǐ jì jiào jì jiào

行者道：“师父，有一桩事儿和你计较计较。

zhǎng lǎo dào shèn me shì

”长老道：“甚么事？

xíng zhě dào wǒ rì jiān yǔ nà tài zǐ kuā kǒu shuō wǒ de shǒu duàn bǐ shān hái gāo bǐ hǎi hái shēn ná nà yāo jīng rú tàn náng qǔ wù yì bān shēn le shǒu qù jiù ná jiāng zhuàn lái què yě shuì bù zhe xiǎng qi lai yǒu xiē nán li

”行者道：“我日间与那太子夸口，说我的手段比山还高，比海还深，拿那妖精如探囊取物一般，伸了手去就拿将转来，却也睡不着，想起来，有些难哩。

táng sēng dào nǐ shuō nán biàn jiù bù ná le ba

”唐僧道：“你说难，便就不拿了罢。

xíng zhě dào ná shì hái yào ná zhǐ shì lǐ shàng bù shùn

”行者道：“拿是还要拿，只是理上不顺。

táng sēng dào zhè hóu tóu luàn shuō

”唐僧道：“这猴头乱说！

yāo jīng duó le rén jūn wèi zěn me jiào zuò lǐ shàng bù shùn

妖精夺了人君位，怎么叫做理上不顺！

xíng zhě dào nǐ lǎo rén jiā zhǐ zhī niàn jīng bài fó dǎ zuò cān chán nà céng jiàn nà xiāo hé de lǜ fǎ

”行者道：“你老人家只知念经拜佛，打坐参禅，那曾见那萧何的律法？

cháng yán dào ná zéi ná zāng

常言道，拿贼拿赃。

nà guài wù zuò le sān nián huáng dì yòu bù céng zǒu le mǎ jiǎo lòu le fēng shēng

那怪物做了三年皇帝，又不曾走了马脚，漏了风声。

tā yǔ sān gōng fēi hòu tóng mián yòu hé liǎng bān wén wǔ gòng lè wǒ lǎo sūn jiù yǒu běn shi ná zhù tā yě bù hǎo dìng gè zuì míng

他与三宫妃后同眠，又和两班文武共乐，我老孙就有本事拿住他，也不好定个罪名。

táng sēng dào zěn me bù hǎo dìng zuì

”唐僧道：“怎么不好定罪？

xíng zhě dào tā jiù shì gè méi zuǐ de hú lú yě yǔ nǐ gǔn shàng jǐ gǔn

”行者道：“他就是个没嘴的葫芦，也与你滚上几滚。

tā gǎn dào wǒ shì wū jī guó wáng yǒu shèn nì tiān zhī shì nǐ lái ná wǒ

他敢道：我是乌鸡国王，有甚逆天之事，你来拿我？

jiāng shén zhí zhào yǔ tā shé biàn

将甚执照与他折辩？

táng sēng dào píng nǐ zěn shēng cái chǔ

”唐僧道：“凭你怎生裁处？

xíng zhě xiào dào lǎo sūn de jì yǐ chéng le zhǐ shì gān ài zhe nǐ lǎo rén jiā yǒu xiē r hù duǎn

”行者笑道：“老孙的计已成了，只是干碍着你老人家，有些儿护短。

táng sēng dào wǒ zěn me hù duǎn

”唐僧道：“我怎么护短？

xíng zhě dào bā jiè shēng de hāng nǐ yǒu xiē r piān xiàng tā

”行者道：“八戒生得夯，你有些儿偏向他。

táng sēng dào wǒ zěn me xiàng tā

”唐僧道：“我怎么向他？

xíng zhě dào nǐ ruò bù xiàng tā a qiě rú jīn bǎ dǎn fàng dà xiē yǔ shā sēng zhī zài zhè lǐ

”行者道：“你若不向他啊，且如今把胆放大些，与沙僧只在这里。

dài lǎo sūn yǔ bā jiè chèn cǐ shí xiān rù nà wū jī guó chéng zhōng xún zhe yù huā yuán dǎ kāi liú lí jǐng bǎ nà huáng dì shī shǒu lāo jiāng shàng lái bāo zài wǒ men bāo fú lǐ

待老孙与八戒趁此时先入那乌鸡国城中，寻着御花园，打开琉璃井，把那皇帝尸首捞将上来，包在我们包袱里。

míng rì jìn chéng qiě bù guǎn shèn me dǎo huàn wén dié jiàn le nà guài chè gùn zi jiù dǎ

明日进城，且不管甚么倒换文牒，见了那怪，掣棍子就打。

tā dàn yǒu yán yǔ jiù jiāng gǔ chèn yǔ tā kàn shuō nǐ shā de shì zhè gè rén

他但有言语，就将骨榇与他看，说你杀的是这个人！

què jiào tài zǐ shàng lái kū fù huáng hòu chū lái rèn fu wén wǔ duō guān jiàn zhǔ wǒ lǎo sūn yǔ xiōng dì men dòng shǒu

却教太子上来哭父，皇后出来认夫，文武多官见主，我老孙与兄弟们动手。

zhè cái shì yǒu duì tóu de guān shì hǎo dǎ

这才是有对头的官事好打。

táng sēng wén yán àn xǐ dào zhǐ pà bā jiè bù kěn qù

”唐僧闻言暗喜道：“只怕八戒不肯去。

xíng zhě xiào dào rú hé

”行者笑道：“如何？

wǒ shuō nǐ hù duǎn nǐ zěn me jiù zhī tā bù kěn qù

我说你护短，你怎么就知他不肯去？

nǐ zhǐ xiàng wǒ jiào nǐ shí bù dā yìng bàn ge shí chén biàn liǎo

你只象我叫你时不答应，半个时辰便了！

wǒ zhè qù dàn píng sān cùn bù làn zhī shé mò shuō shì zhū bā jiè jiù shì zhū jiǔ jiè yě yǒu běn shi jiào tā gēn zhe wǒ zǒu

我这去，但凭三寸不烂之舌，莫说是猪八戒，就是猪九戒，也有本事教他跟着我走。

táng sēng dào yě bà suí nǐ qù jiào tā

”唐僧道：“也罢，随你去叫他。

xíng zhě lí le shī fu jìng dào bā jiè chuáng biān jiào bā jiè

行者离了师父，径到八戒床边，叫：“八戒！

bā jiè

八戒！

nà dāi zi shì zǒu lù xīn kǔ de rén diū dǎo tóu zhī qíng dǎ hū nà lǐ jiào de xǐng

”那呆子是走路辛苦的人，丢倒头只情打呼，那里叫得醒？

xíng zhě jiū zhe ěr duǒ zhuā zhe zōng bǎ tā yī lā lā qǐ lái jiào shēng bā jiè

行者揪着耳朵，抓着鬃，把他一拉，拉起来，叫声“八戒。

nà dāi zi hái dǎ léng zhēng xíng zhě yòu jiào yī shēng dāi zi dào shuì le ba mò wán

”那呆子还打棱挣，行者又叫一声，呆子道：“睡了罢，莫顽！

míng rì yào zǒu lù li

明日要走路哩！

xíng zhě dào bú shì wán yǒu yī zhuāng mǎi mài wǒ hé nǐ zuò qù

”行者道：“不是顽，有一桩买卖，我和你做去。

bā jiè dào shèn me mǎi mài

”八戒道：“甚么买卖？

xíng zhě dào nǐ kě zēng tīng de nà tài zǐ shuō me

行者道：“你可曾听得那太子说么？

bā jiè dào wǒ bù céng jiàn miàn bù céng tīng jiàn shuō shèn me

”八戒道：“我不曾见面，不曾听见说甚么。

xíng zhě shuō nà tài zǐ gào sòng wǒ shuō nà yāo jīng yǒu jiàn bǎo bèi wàn fū bù dāng zhī yǒng

”行者说：“那太子告诵我说，那妖精有件宝贝，万夫不当之勇。

wǒ men míng rì jìn cháo bù miǎn yǔ tā zhēng dí tǎng nà guài zhí le bǎo bèi jiàng dào wǒ men què bù fǎn chéng bù měi wǒ xiǎng zhe dǎ rén bù guò bù rú xiān xià shǒu

我们明日进朝，不免与他争敌，倘那怪执了宝贝，降倒我们，却不反成不美，我想着打人不过，不如先下手。

wǒ hé nǐ qù tōu tā de lái què bú shì hǎo

我和你去偷他的来，却不是好？

bā jiè dào gē ge nǐ hōng wǒ qù zuò zéi li

”八戒道：“哥哥，你哄我去做贼哩。

zhè gè mǎi mài wǒ yě qù de guǒ shì xiǎo de shí shí de bāng cùn wǒ yě yǔ nǐ jiǎng gè míng bái tōu le bǎo bèi jiàng le yāo jīng wǒ què bù nài fán shèn me xiǎo jiā hǎn qì de fēn bǎo bèi wǒ jiù yào le

这个买卖，我也去得，果是晓得实实的帮寸，我也与你讲个明白：偷了宝贝，降了妖精，我却不奈烦甚么小家罕气的分宝贝，我就要了。

xíng zhě dào nǐ yào zuò shèn

”行者道：“你要作甚？

bā jiè dào wǒ bù rú nǐ men guāi qiǎo néng yán rén miàn qián huà dé chū zhāi lái lǎo zhū shēn zi yòu hāng yán yǔ yòu cū bù néng niàn jīng ruò dào nà wú jì wú shēng chù kě hǎo huàn zhāi chī me

”八戒道：“我不如你们乖巧能言，人面前化得出斋来，老猪身子又夯，言语又粗，不能念经，若到那无济无生处，可好换斋吃么！

xíng zhě dào lǎo sūn zhǐ yào tú míng nà lǐ tú shén bǎo bèi jiù yǔ nǐ ba biàn liǎo

”行者道：“老孙只要图名，那里图甚宝贝，就与你罢便了。

nà dāi zi tīng jiàn shuō dōu yǔ tā tā jiù mǎn xīn huān xǐ yī gū lù pá jiāng qǐ lái tào shàng yī fú jiù hé xíng zhě zǒu lù

”那呆子听见说都与他，他就满心欢喜，一毂辘爬将起来，套上衣服，就和行者走路。

zhè zhèng shì qīng jiǔ hóng rén miàn huáng jīn dòng dào xīn

这正是清酒红人面，黄金动道心。

liǎng gè mì mì de kāi le mén duǒ lí sān zàng zòng xiáng guāng jìng bēn nà chéng

两个密密的开了门，躲离三藏，纵祥光，径奔那城。

bù duō shí dào le àn luò yún tóu zhǐ tīng de lóu tóu fāng èr gǔ yǐ

不多时到了，按落云头，只听得楼头方二鼓矣。

xíng zhě dào

行者道：

xiōng dì èr gēng shí fēn le

“兄弟，二更时分了。

bā jiè dào zhèng hǎo

”八戒道：“正好！

zhèng hǎo

正好！

rén dōu zài tóu jué lǐ zhèng nóng shuì yě

人都在头觉里正浓睡也。

èr rén bù bēn zhèng yáng mén jìng dào hòu zǎi mén shǒu zhǐ tīng de bāng líng shēng xiǎng

”二人不奔正阳门，径到后宰门首，只听得梆铃声响。

xíng zhě dào xiōng dì qián hòu mén jiē jǐn jí rú hé de rù

行者道：“兄弟，前后门皆紧急，如何得入？

bā jiè dào nà jiàn zuò zéi de cóng mén lǐ zǒu me

”八戒道：“那见做贼的从门里走么？

mán qiáng tiào guò biàn bà

瞒墙跳过便罢。

xíng zhě yī yán jiāng shēn yī zòng tiào shàng lǐ luó chéng qiáng bā jiè yě tiào shǎng qù

”行者依言，将身一纵，跳上里罗城墙，八戒也跳上去。

èr rén qián rù lǐ miàn zhǎo zháo mén lù jìng xún nà yù huā yuán

二人潜入里面，找着门路，径寻那御花园。

zhèng xíng shí zhī jiàn yǒu yī zuò sān yán bái cù de mén lóu shàng yǒu sān gè liàng zhuó zhuó de dà zì yìng zhe nà xīng yuè guāng huī nǎi shì yù huā yuán

正行时，只见有一座三檐白簇的门楼，上有三个亮灼灼的大字，映着那星月光辉，乃是御花园。

xíng zhě jìn qián kàn le yǒu jǐ zhòng fēng pí gōng rán jiāng suǒ mén xiù zhù le jí mìng bā jiè dòng shǒu

行者近前看了，有几重封皮，公然将锁门锈住了，即命八戒动手。

nà dāi zi chè tiě bǎ jìn lì yī zhù bǎ mén zhù de fěn suì

那呆子掣铁钯，尽力一筑，把门筑得粉碎。

xíng zhě xiān jǔ bù chā rù rěn bu zhù tiào jiāng qǐ lái dà hū xiǎo jiào hu de bā jiè shàng qián chě zhù dào gē ya hài shā wǒ yě

行者先举步插入，忍不住跳将起来，大呼小叫，唬得八戒上前扯住道：“哥呀，害杀我也！

nà jiàn zuò zéi de luàn rǎng shì zhè bān yāo he

那见做贼的乱嚷，似这般吆喝！

jīng xǐng le rén bǎ wǒ men ná zhù fā dào guān sī jiù bù gāi sǐ zuì yě yào jiě huí yuán jí chōng jūn

惊醒了人，把我们拿住，发到官司，就不该死罪，也要解回原籍充军。

xíng zhě dào xiōng dì a nǐ què bù zhī wǒ fā jí wèi hé nǐ kàn zhè cǎi huà diāo lán láng bèi bǎo zhuāng tíng gé wāi

”行者道：“兄弟啊，你却不知我发急为何，你看这：“彩画雕栏狼狈，宝妆亭阁-歪。

suō tīng liǎo àn jǐn chén mái sháo yào tú mí jù bài

莎汀蓼岸尽尘埋，芍药荼蘼俱败。

mò lì méi guī xiāng àn mǔ dān bǎi hé kōng kāi

茉莉玫瑰香暗，牡丹百合空开。

fú róng mù jǐn cǎo gāi gāi yì huì qí pā yōng huài

芙蓉木槿草垓垓，异卉奇葩壅坏。

qiǎo shí shān fēng jù dào chí táng shuǐ hé yú shuāi

巧石山峰俱倒，池塘水涸鱼衰。

qīng sōng zǐ zhú shì gān chái mǎn lù róng róng hāo ài

青松紫竹似干柴，满路茸茸蒿艾。

dān guì bì táo zhī sǔn hǎi liú táng dì gēn wāi

丹桂碧桃枝损，海榴棠棣根歪。

qiáo tóu qū jìng yǒu cāng tái lěng luò huā yuán jìng jiè

桥头曲径有苍苔，冷落花园境界！

bā jiè dào qiě tàn tā zuò shèn

”八戒道：“且叹他做甚？

kuài gàn wǒ men de mǎi mài qù lái

快干我们的买卖去来！

xíng zhě suī rán gǎn kǎi què liú xīn xiǎng qǐ táng sēng de mèng lái shuō bā jiāo shù xià fāng shì jǐng

”行者虽然感慨，却留心想起唐僧的梦来，说芭蕉树下方是井。

zhèng xíng chù guǒ jiàn yī zhū bā jiāo shēng de mào shèng bǐ zhòng huā mù bù tóng zhēn shì yī zhǒng líng miáo xiù tiān shēng tǐ xìng kōng

正行处，果见一株芭蕉，生得茂盛，比众花木不同，真是：一种灵苗秀，天生体性空。

zhī zhī chóu piàn zhǐ yè yè juǎn fāng cóng

枝枝怞片纸，叶叶卷芳丛。

cuì lǚ qiān tiáo xì dān xīn yì diǎn hóng

翠缕千条细，丹心一点红。

qī liáng chóu yè yǔ qiáo cuì qiè qiū fēng

凄凉愁夜雨，憔悴怯秋风。

cháng yǎng yuán dīng lì zāi péi zào huà gōng

长养元丁力，栽培造化工。

jiān shū chéng miào yòng huī sǎ yǒu jī gōng

缄书成妙用，挥洒有奇功。

fèng líng níng de sì luán wěi jiǒng xiāng tóng

凤翎宁得似，鸾尾迥相同。

báo lù dī qīng yān dàn dàn lóng

薄露——滴，轻烟淡淡笼。

qīng yīn zhē hù yǒu bì yǐng shàng lián lóng

青陰遮户牖，碧影上帘栊。

青阴遮户牖，碧影上帘栊。

bù xǔ qī hóng yàn hé kān xì yù cōng

不许栖鸿雁，何堪系玉骢。

shuāng tiān xíng gǎo cuì yuè yè sè méng lóng

霜天形槁悴，月夜色朦胧。

jǐn kě xiāo yán shǔ yóu yi bì rì hōng

仅可消炎暑，犹宜避日烘。

kuì wú táo lǐ sè lěng luò fěn qiáng dōng

愧无桃李色，冷落粉墙东。

xíng zhě dào bā jiè dòng shǒu me

行者道：“八戒，动手么！

bǎo bèi zài bā jiāo shù xià mái zhe lǐ

宝贝在芭蕉树下埋着哩。

nà dāi zi shuāng shǒu jǔ bǎ zhù dào le bā jiāo rán hòu yòng zuǐ yī gǒng gǒng le yǒu sān sì chǐ shēn jiàn yí kuài shí bǎn gài zhù

”那呆子双手举钯，筑倒了芭蕉，然后用嘴一拱，拱了有三四尺深，见一块石板盖住。

dāi zi huān xǐ dào gē ya

呆子欢喜道：“哥呀！

zào huà le

造化了！

guǒ yǒu bǎo bèi shì yī piàn shí bǎn gài zhe lǐ

果有宝贝，是一片石板盖着哩！

bù zhī shì tán r shèng zhe shì guì r zhuāng zhe lǐ

不知是坛儿盛着，是柜儿装着哩。

xíng zhě dào nǐ xiān qǐ lái kàn kàn

”行者道：“你掀起来看看。

nà dāi zi guǒ yòu yī zuǐ gǒng kāi kàn chù yòu jiàn yǒu xiá guāng zhuó zhuó bái qì míng míng

”那呆子果又一嘴，拱开看处，又见有霞光灼灼，白气明明。

bā jiè xiào dào

八戒笑道：

zào huà

“造化！

zào huà

造化！

bǎo bèi fàng guāng li

宝贝放光哩！

yòu jìn qián xì kàn shí ya

”又近前细看时，呀！

yuán lái shì xīng yuè zhī guāng yìng de nà jǐng zhōng shuǐ liàng

原来是星月之光，映得那井中水亮。

bā jiè dào gē ya nǐ dàn gàn shì biàn yào liú gēn

八戒道：“哥呀，你但干事，便要留根。

xíng zhě dào wǒ zěn liú gēn

行者道：“我怎留根？

bā jiè dào zhè shì yī yǎn jǐng

”八戒道：“这是一眼井。

nǐ zài sì lǐ zǎo shuō shì jǐng zhōng yǒu bǎo bèi wǒ què dài jiāng liǎng tiáo kǔn bāo fú de shéng lái zěn me zuò gè fǎ ér bǎ lǎo zhū fàng xià qù

你在寺里，早说是井中有宝贝，我却带将两条捆包袱的绳来，怎么作个法儿，把老猪放下去。

rú jīn kōng shǒu zhè lǐ miàn dōng xī zěn me de xià qù shàng lái yé

如今空手，这里面东西，怎么得下去上来耶？

xíng zhě dào nǐ xià qù me

”行者道：“你下去么？

bā jiè dào zhèng shì yào xià qù zhǐ shì méi shéng suǒ

”八戒道：“正是要下去，只是没绳索。

xíng zhě xiào dào nǐ tuō le yī fú wǒ yǔ nǐ gè shǒu duàn

”行者笑道：“你脱了衣服，我与你个手段。

bā jiè dào yǒu shèn me hǎo yī fú

”八戒道：“有甚么好衣服？

jiě le zhè zhí duō zi jiù shì le

解了这直裰子就是了。

hǎo dà shèng bǎ jīn gū bàng ná chū lái liǎng tóu yī chě jiào zhǎng

好大圣，把金箍棒拿出来，两头一扯，叫“长！

zú yǒu qī bā zhàng zhǎng

”足有七八丈长。

jiào bā jiè nǐ bào zhe yī tóu r bǎ nǐ fàng xià jǐng qù

教：“八戒，你抱着一头儿，把你放下井去。

bā jiè dào gē ya fàng biàn fàng xià qù ruò dào shuǐ biān jiù zhù le ba

”八戒道：“哥呀，放便放下去，若到水边，就住了罢。

xíng zhě dào wǒ xiǎo de

”行者道：“我晓得。

nà dāi zi bào zhe tiě bàng bèi xíng zhě qīng qīng tí jiāng qǐ lái jiāng tā fàng xià qù

”那呆子抱着铁棒，被行者轻轻提将起来，将他放下去。

bù duō shí fàng zhì shuǐ biān bā jiè dào dào shuǐ le

不多时，放至水边，八戒道：“到水了！

xíng zhě tīng jiàn tā shuō què jiāng bàng wǎng xià yī àn

”行者听见他说，却将棒往下一按。

nà dāi zi pū tōng de yí gè méi tóu dūn diū le tiě bàng biàn jiù fù shuǐ kǒu lǐ bǔ bǔ de rǎng dào

那呆子扑通的一个没头蹲，丢了铁棒，便就负水，口里哺哺的嚷道：

zhè tiān shā de

“这天杀的！

wǒ shuō dào shuǐ mò fàng tā què jiù bǎ wǒ yī àn

我说到水莫放，他却就把我一按！

xíng zhě qíng shàng bàng lái xiào dào xiōng dì kě yǒu bǎo bèi me

”行者擎上棒来，笑道：“兄弟，可有宝贝么？

bā jiè dào jiàn shèn me bǎo bèi zhǐ shì yī jǐng shuǐ

”八戒道：“见甚么宝贝，只是一井水！

xíng zhě dào bǎo bèi chén zài shuǐ dǐ xià li nǐ xià qù mō yī mō lái

”行者道：“宝贝沉在水底下哩，你下去摸一摸来。

dāi zi zhēn gè shēn zhì shuǐ xìng què jiù dǎ gè měng zǐ cuì jiāng xià qù ya

”呆子真个深知水性，却就打个猛子，淬将下去，呀！

nà jǐng dǐ shēn de jǐn

那井底深得紧！

tā què zhuó shí yòu yī cuì hū zhēng yǎn jiàn yǒu yī zuò pái lóu shàng yǒu shuǐ jīng gōng sān gè zì

他却着实又一淬，忽睁眼见有一座牌楼，上有水晶宫三个字。

bā jiè dà jīng dào bà le

八戒大惊道：“罢了！

bà le

罢了！

cuò zǒu le lù le

错走了路了！

xià hǎi lái yě

下海来也！

hǎi nèi yǒu gè shuǐ jīng gōng jǐng lǐ rú hé yǒu zhī

海内有个水晶宫，井里如何有之？

yuán lái bā jiè bù zhī cǐ shì jǐng lóng wáng de shuǐ jīng gōng

”原来八戒不知此是井龙王的水晶宫。

bā jiè zhèng xù huà chù zǎo yǒu yí gè xún shuǐ de yè chā kāi le mén kàn jiàn tā de mú yàng jí chóu shēn jìn qù bào dào dài wáng huò shì le

八戒正叙话处，早有一个巡水的夜叉，开了门，看见他的模样，急怞身进去报道：“大王，祸事了！

jǐng shàng luò yí gè zhǎng zuǐ dà ěr de hé shàng lái le

井上落一个长嘴大耳的和尚来了！

chì lín lín de yī fú quán wú hái bù sǐ bī fǎ shuō huà li

赤淋淋的，衣服全无，还不死，逼法说话哩。

nà jǐng lóng wáng hū wén cǐ yán xīn zhōng dà jīng dào zhè shì tiān péng yuán shuài lái yě

”那井龙王忽闻此言，心中大惊道：“这是天蓬元帅来也。

zuó yè yè yóu shén fèng shàng chì zhǐ lái qǔ wū jī guó wáng hún líng qù bài jiàn táng sēng qǐng qí tiān dà shèng xiáng yāo

昨夜夜游神奉上敕旨，来取乌鸡国王魂灵去拜见唐僧，请齐天大圣降妖。

zhè pà shì qí tiān dà shèng tiān péng yuán shuài lái le què bù kě dài màn tā kuài jiē tā qù yě

这怕是齐天大圣、天蓬元帅来了，却不可怠慢他，快接他去也。

nà lóng wáng zhěng yī guān lǐng zhòng shuǐ zú chū mén lái lì shēng gāo jiào dào tiān péng yuán shuài qǐng lǐ miàn zuò

”那龙王整衣冠，领众水族，出门来厉声高叫道：“天蓬元帅，请里面坐。

bā jiè què cái huān xǐ dào yuán lái shì gè gù zhī

”八戒却才欢喜道：“原来是个故知。

nà dāi zi bù guǎn hǎo dǎi jìng rù shuǐ jīng gōng lǐ

”那呆子不管好歹，径入水晶宫里。

qí shí bù zhī shàng xià chì lín lín de jiù zuò zài shàng miàn

其实不知上下，赤淋淋的，就坐在上面。

lóng wáng dào yuán shuài jìn wén nǐ dé le xìng mìng guī yī shì jiào bǎo táng sēng xī tiān qǔ jīng rú hé dé dào cǐ chù

龙王道：“元帅，近闻你得了性命，皈依释教，保唐僧西天取经，如何得到此处？

bā jiè dào zhèng wèi cǐ shuō wǒ shī xiōng sūn wù kōng duō duō bài shàng zhe wǒ lái wèn nǐ qǔ shèn me bǎo bèi li

”八戒道：“正为此说，我师兄孙悟空多多拜上，着我来问你取甚么宝贝哩。

lóng wáng dào kě lián wǒ zhè lǐ zěn me de gè bǎo bèi

”龙王道：“可怜，我这里怎么得个宝贝？

bǐ bù dé nà jiāng hé huái jì de lóng wáng fēi téng biàn huà biàn yǒu bǎo bèi

比不得那江河淮济的龙王，飞腾变化，便有宝贝。

wǒ jiǔ kùn yú cǐ rì yuè qiě bù néng zhǎng jiàn bǎo bèi guǒ hé zì ér lái yě

我久困于此，日月且不能长见，宝贝果何自而来也？

bā jiè dào bú yào tuī cí yǒu biàn ná chū lái ba

”八戒道：“不要推辞，有便拿出来罢。

lóng wáng dào yǒu biàn yǒu yī jiàn bǎo bèi zhǐ shì ná bù chū lái jiù yuán shuài qīn zì lái kàn kàn hé rú

”龙王道：“有便有一件宝贝，只是拿不出来，就元帅亲自来看看，何如？

bā jiè dào miào miào miào

”八戒道：“妙妙妙！

xū shì kàn kàn lái yě

须是看看来也。

nà lóng wáng qián zǒu zhè dāi zi suí hòu zhuǎn guò le shuǐ jīng gōng diàn zhī jiàn láng wǔ xià héng zhe yí gè liù chǐ zhǎng qū

”那龙王前走，这呆子随后，转过了水晶宫殿，只见廊庑下，横-着一个六尺长躯。

lóng wáng yòng shǒu zhǐ dìng dào yuán shuài nà xiāng jiù shì bǎo bèi le

龙王用手指定道：“元帅，那厢就是宝贝了。

bā jiè shàng qián kàn le ya

”八戒上前看了，呀！

yuán lái shì gè sǐ huáng dì dài zhe chōng tiān guān chuān zhe zhě huáng páo tà zhe wú yōu lǚ xì zhe lán tián dài zhí tǐng tǐng shuì zài nà xiāng

原来是个死皇帝，戴着冲天冠，穿着赭黄袍，踏着无忧履，系着蓝田带，直挺挺睡在那厢。

bā jiè xiào dào nán nán nán

八戒笑道：“难难难！

suàn bù dé bǎo bèi

算不得宝贝！

xiǎng lǎo zhū zài shān wèi guài shí shí cháng jiāng cǐ wù dāng fàn qiě mò shuō jiàn de duō shǎo chī yě chī gòu wú shù nà lǐ jiào zuò shèn me bǎo bèi

想老猪在山为怪时，时常将此物当饭，且莫说见的多少，吃也吃够无数，那里叫做甚么宝贝！

lóng wáng dào yuán shuài yuán lái bù zhī tā běn shì wū jī guó wáng de shī shǒu zì dào jǐng zhōng wǒ yǔ tā dìng yán zhū dìng zhù bù céng de huài

”龙王道：“元帅原来不知，他本是乌鸡国王的尸首，自到井中，我与他定颜珠定住，不曾得坏。

nǐ ruò kěn tuó tā chū qù jiàn le qí tiān dà shèng jiǎ yǒu qǐ sǐ huí shēng zhī yì a mò shuō bǎo bèi píng nǐ yào shèn me dōng xī dōu yǒu

你若肯驮他出去，见了齐天大圣，假有起死回生之意啊，莫说宝贝，凭你要甚么东西都有。

bā jiè dào jì zhè děng shuō wǒ yǔ nǐ tuó chū qù zhǐ shuō bǎ duō shǎo shāo mái qián yǔ wǒ

”八戒道：“既这等说，我与你驮出去，只说把多少烧埋钱与我？

lóng wáng dào qí shí wú qián

”龙王道“其实无钱。

bā jiè dào nǐ hǎo bái shǐ rén

”八戒道：“你好白使人？

guǒ rán méi qián bù tuó

果然没钱，不驮！

lóng wáng dào bù tuó qǐng xíng

”龙王道：“不驮，请行。

bā jiè jiù zǒu

”八戒就走。

lóng wáng chà liǎng gè yǒu lì liàng de yè chā bǎ shī tái jiāng chū qù sòng dào shuǐ jīng gōng mén wài diū zài nà xiāng zhāi le pì shuǐ zhū jiù yǒu shuǐ xiǎng

龙王差两个有力量的夜叉，把尸抬将出去，送到水晶宫门外，丢在那厢，摘了辟水珠，就有水响。

bā jiè jí huí tóu kàn bú jiàn shuǐ jīng gōng mén yī bǎ mō zhe nà huáng dì de shī shǒu huāng de tā jiǎo ruǎn jīn má cuān chū shuǐ miàn bān zhe jǐng qiáng jiào dào shī xiōng

八戒急回头看，不见水晶宫门，一把摸着那皇帝的尸首，慌得他脚软筋麻，撺出水面，扳着井墙，叫道：“师兄！

shēn xià bàng lái jiù wǒ yī jiù

伸下棒来救我一救！

xíng zhě dào kě yǒu bǎo bèi me

”行者道：“可有宝贝么？

bā jiè dào nà lǐ yǒu

”八戒道：“那里有！

zhǐ shì shuǐ dǐ xià yǒu yí gè jǐng lóng wáng jiào wǒ tuó sǐ rén wǒ bù céng tuó tā jiù bǎ wǒ sòng chū mén lái jiù bú jiàn nà shuǐ jīng gōng le zhǐ mō zhe nà gè shī shǒu hu de wǒ shǒu ruǎn jīn má zhèng cuō bù dòng le

只是水底下有一个井龙王，教我驮死人，我不曾驮，他就把我送出门来，就不见那水晶宫了，只摸着那个尸首，唬得我手软筋麻，挣搓不动了！

gē ya

哥呀！

hǎo dǎi jiù wǒ jiù r

好歹救我救儿！

xíng zhě dào nà gè jiù shì bǎo bèi rú hé bù tuó shàng lái

”行者道：“那个就是宝贝，如何不驮上来？

bā jiè dào zhī tā sǐ le duō shǎo shí le wǒ tuó tā zěn de

”八戒道：“知他死了多少时了，我驮他怎的？

xíng zhě dào nǐ bù tuó wǒ huí qù yé

”行者道：“你不驮，我回去耶。

bā jiè dào nǐ huí nà lǐ qù

”八戒道：“你回那里去？

xíng zhě dào

”行者道：

wǒ huí sì zhōng tóng shī fù shuì jiào qù

“我回寺中，同师父睡觉去。

bā jiè dào wǒ jiù bù qù le

”八戒道：“我就不去了？

xíng zhě dào

”行者道：

nǐ pá de shàng lái biàn dài nǐ qù pá bù shàng lái biàn bà

“你爬得上来，便带你去，爬不上来，便罢。

bā jiè huāng le zěn shēng pá de dòng

”八戒慌了：“怎生爬得动！

nǐ xiǎng chéng qiáng yě nán shàng zhè jǐng dǔ zi dà kǒu r xiǎo bì dǒu de quān qiáng yòu shì jǐ nián bù céng dǎ shuǐ de jǐng tuán tuán dōu cháng de shì tái hén hǎo bù huá yě jiào wǒ zěn pá

你想，城墙也难上，这井肚子大，口儿小，壁陡的圈墙，又是几年不曾打水的井，团团都长的是苔痕，好不滑也，教我怎爬？

gē ge bú yào shī le xiōng dì men hé qì děng wǒ tuó shàng lái ba

哥哥，不要失了兄弟们和气，等我驮上来罢。

xíng zhě dào zhèng shì kuài kuài tuó shàng lái wǒ tóng nǐ huí qù shuì jiào

”行者道：“正是，快快驮上来，我同你回去睡觉。

nà dāi zi yòu yí gè měng zǐ cuì jiāng xià qù mō zhe shī shǒu yè guò lái bèi zài shēn shàng cuān chū shuǐ miàn fú jǐng qiáng dào gē ge tuó shàng lái le

”那呆子又一个猛子，淬将下去，摸着尸首，拽过来，背在身上，撺出水面，扶井墙道：“哥哥，驮上来了。

nà xíng zhě zhēng jing kàn chù zhēn gè de bèi zài shēn shàng què cái bǎ jīn gū bàng shēn xià jǐng dǐ nà dāi zi zhe le nǎo de rén zhāng kāi kǒu yǎo zhe tiě bàng bèi xíng zhě qīng qīng de tí jiāng chū lái

”那行者睁睛看处，真个的背在身上，却才把金箍棒伸下井底，那呆子着了恼的人，张开口，咬着铁棒，被行者轻轻的提将出来。

bā jiè jiāng shī fàng xià lāo guò yī fú chuān le

八戒将尸放下，捞过衣服穿了。

xíng zhě kàn shí nà huáng dì róng yán yī jiù shì shēng shí wèi gǎi fēn háo

行者看时，那皇帝容颜依旧，似生时未改分毫。

xíng zhě dào xiōng dì a zhè rén sǐ le sān nián zěn me hái róng yán bù huài

行者道：“兄弟啊，这人死了三年，怎么还容颜不坏？

bā jiè dào nǐ bù zhī zhī zhè jǐng lóng wáng duì wǒ shuō tā shǐ le dìng yán zhū dìng zhù le shī shǒu wèi zēng huài de

”八戒道：“你不知之，这井龙王对我说，他使了定颜珠定住了，尸首未曾坏得。

xíng zhě dào zào huà

”行者道：“造化！

zào huà

造化！

yī zé shì tā de yuān chóu wèi bào èr lái gāi wǒ men chéng gōng xiōng dì kuài bǎ tā tuó le qù

一则是他的冤仇未报，二来该我们成功，兄弟快把他驮了去。

bā jiè dào tuó wǎng nà lǐ qù

”八戒道：“驮往那里去？

xíng zhě dào tuó le qù jiàn shī fu

”行者道：“驮了去见师父。

bā jiè kǒu zhōng zuò niàn dào zěn de qǐ

”八戒口中作念道：“怎的起！

zěn de qǐ

怎的起！

hǎo hǎo shuì jiào de rén bèi zhè hú sūn huā yán qiǎo yǔ hōng wǒ jiào zuò shèn me mǎi mài rú jīn què gàn zhè děng shì jiào wǒ tuó sǐ rén

好好睡觉的人，被这猢狲花言巧语，哄我教做甚么买卖，如今却干这等事，教我驮死人！

tuó zhe tā yān zāng chòu shuǐ lín jiāng xià lái wū le yī fú méi rén yǔ wǒ jiāng xǐ

驮着他，腌脏臭水淋将下来，污了衣服，没人与我浆洗。

shàng miàn yǒu jǐ gè bǔ dīng tiān yīn fā cháo rú hé chuān me

上面有几个补丁，天陰发潮，如何穿么？

上面有几个补丁，天阴发潮，如何穿么？

xíng zhě dào nǐ zhǐ guǎn tuó le qù dào sì lǐ wǒ yǔ nǐ huàn yī fú

”行者道：“你只管驮了去，到寺里，我与你换衣服。

bā jiè dào bù xiū

”八戒道：“不羞！

lián nǐ chuān de yě méi yǒu yòu tì wǒ huàn

连你穿的也没有，又替我换！

xíng zhě dào zhè bān nòng zuǐ biàn bù tuó ba

行者道：“这般弄嘴，便不驮罢！

bā jiè dào bù tuó

”八戒道：“不驮！

biàn shēn guò gū guǎi lái dǎ èr shí bàng

”“便伸过孤拐来，打二十棒！

bā jiè huāng le dào gē ge nà bàng zi zhòng ruò shì dǎ shàng èr shí wǒ yǔ zhè huáng dì yì bān le

”八戒慌了道：“哥哥，那棒子重，若是打上二十，我与这皇帝一般了。

xíng zhě dào pà dǎ shí chèn zǎo er tuó zhe zǒu lù

”行者道：“怕打时，趁早儿驮着走路！

bā jiè guǒ rán pà dǎ méi hǎo qì bǎ shī shǒu yè jiāng guò lái bèi zài shēn shàng zhuài bù chū yuán jiù zǒu

”八戒果然怕打，没好气把尸首拽将过来，背在身上，拽步出园就走。

hǎo dà shèng niǎn zhe jué niàn shēng zhòu yǔ wǎng xùn dì shàng xī yī kǒu qì chuī jiāng qù jiù shì yī zhèn kuáng fēng bǎ bā jiè cuō chū huáng gōng nèi yuàn duǒ lí le chéng chí xi le fēng tóu èr rén luò de xú xú què zǒu jiāng lái

好大圣，捻着诀，念声咒语，往巽地上吸一口气，吹将去就是一阵狂风，把八戒撮出皇宫内院，躲离了城池，息了风头，二人落地，徐徐却走将来。

nà dāi zi xīn zhōng àn nǎo suàn jì yào bào hèn xíng zhě dào

那呆子心中暗恼，算计要报恨行者道：

zhè hóu zi zhuō nòng wǒ wǒ dào sì lǐ yě zhuō nòng tā zhuō nòng cuān suō shī fu zhǐ shuō tā yī de huó

“这猴子捉弄我，我到寺里也捉弄他捉弄，撺唆师父，只说他医得活；

yī bù huó jiào shī fù niàn jǐn gū er zhòu bǎ zhè hóu zi de nǎo jiāng lēi chū lái fāng chèn wǒ xīn

医不活，教师父念《紧箍儿咒》，把这猴子的脑浆勒出来，方趁我心！

zǒu zhe lù zài zài xún sī dào bù hǎo

”走着路，再再寻思道：“不好！

bù hǎo

不好！

ruò jiào tā yī rén què shì róng yì tā qù yán wáng jiā tǎo jiāng hún líng r lái jiù yī huó le

若教他医人，却是容易：他去阎王家讨将魂灵儿来，就医活了。

zhǐ shuō bù xǔ fù yīn sī yáng shì jiān jiù néng yī huó zhè fǎ ér cái hǎo

只说不许赴陰司，阳世间就能医活，这法儿才好。

只说不许赴阴司，阳世间就能医活，这法儿才好。

shuō bù liǎo què dào le shān mén qián jìng zhí jìn qù jiāng shī shǒu diū zài nà chán táng mén qián dào shī fu qǐ lái kàn yá

”说不了，却到了山门前，径直进去，将尸首丢在那禅堂门前，道：“师父，起来看邪。

nà táng sēng shuì bù zhe zhèng yǔ shā sēng jiǎng xíng zhě hōng le bā jiè qù jiǔ bù huí zhī shì hū tīng de tā lái jiào le yī shēng táng sēng lián máng qǐ shēn dào tú dì kàn shèn me

”那唐僧睡不着，正与沙僧讲行者哄了八戒去久不回之事，忽听得他来叫了一声，唐僧连忙起身道：“徒弟，看甚么？

bā jiè dào xíng zhě de wài gōng jiào lǎo zhū tuó jiāng lái le

”八戒道：“行者的外公，教老猪驮将来了。

xíng zhě dào nǐ zhè náng zāo de dāi zi

”行者道：“你这馕糟的呆子！

wǒ nà lǐ yǒu shèn me wài gōng

我那里有甚么外公？

bā jiè dào gē bú shì nǐ wài gōng què jiào lǎo zhū tuó tā lái zěn me

”八戒道：“哥，不是你外公，却教老猪驮他来怎么？

yě bù zhī fèi le duō shǎo lì le

也不知费了多少力了！

nà táng sēng yǔ shā sēng kāi mén kàn chù nà huáng dì róng yán wèi gǎi shì huó de yì bān

”那唐僧与沙僧开门看处，那皇帝容颜未改，似活的一般。

zhǎng lǎo hū rán cǎn qī dào bì xià nǐ bù zhī nà shì lǐ yuān jiā jīn shēng yù zhe tā àn sàng qí shēn pāo qī bié zǐ zhì lìng wén wǔ bù zhī duō guān bù xiǎo

长老忽然惨凄道：“陛下，你不知那世里冤家，今生遇着他，暗丧其身，抛妻别子，致令文武不知，多官不晓！

kě lián nǐ qī zǐ hūn mēng shuí céng jiàn fén xiāng xiàn chá

可怜你妻子昏蒙，谁曾见焚香献茶？

hū shī shēng lèi rú yǔ xià

”忽失声泪如雨下。

bā jiè xiào dào shī fu tā sǐ le kě gàn nǐ shì

八戒笑道：“师父，他死了可干你事？

yòu bú shì nǐ jiā fù zǔ kū tā zěn de

又不是你家父祖，哭他怎的！

sān zàng dào tú dì a chū jiā rén cí bēi wéi běn fāng biàn wèi mén nǐ zěn de zhè děng xīn yìng

”三藏道：“徒弟啊，出家人慈悲为本，方便为门，你怎的这等心硬？

bā jiè dào bú shì xīn yìng shī xiōng hé wǒ shuō lái tā néng yī de huó

”八戒道：“不是心硬，师兄和我说来，他能医得活。

ruò shì yī bù huó wǒ yě bù tuó tā lái le

若是医不活，我也不驮他来了。

nà zhǎng lǎo yuán lái shì yī tóu shuǐ de bèi nà dāi zi yáo dòng le yě biàn jiù jiào wù kōng ruò guǒ yǒu shǒu duàn yī huó zhè gè huáng dì zhèng shì jiù rén yī mìng shèng zào qī jí fú tú wǒ děng yě qiáng sì líng shān bài fó

”那长老原来是一头水的，被那呆子摇动了，也便就叫：“悟空，若果有手段医活这个皇帝，正是救人一命，胜造七级浮图，我等也强似灵山拜佛。

xíng zhě dào shī fu nǐ zěn me xìn zhè dāi zi luàn tán

”行者道：“师父，你怎么信这呆子乱谈！

rén ruò sǐ le huò sān qī wǔ qī jǐn qī qī rì shòu mǎn le yáng jiān zuì guò jiù zhuǎn shēng qù le rú jīn yǐ sǐ sān nián rú hé jiù de

人若死了，或三七五七，尽七七日，受满了阳间罪过，就转生去了，如今已死三年，如何救得！

sān zàng wén qí yán dào yě bà le

”三藏闻其言道：“也罢了。

bā jiè kǔ hèn bù xī dào shī fu nǐ mò bèi tā mán le tā yǒu xiē jiā nǎo fēng

”八戒苦恨不息道：“师父，你莫被他瞒了，他有些夹脑风。

nǐ zhǐ niàn niàn nà huà ér guǎn tā hái nǐ yí gè huó rén

你只念念那话儿，管他还你一个活人。

zhēn gè táng sēng jiù niàn jǐn gū er zhòu lēi de nà hóu zi yǎn zhàng tóu téng

”真个唐僧就念《紧箍儿咒》，勒得那猴子眼胀头疼。

bì jìng bù zhī zěn shēng yī jiù qiě tīng xià huí fēn jiě

毕竟不知怎生医救，且听下回分解——