第三十九回 — 西游记 — 吴承恩

yī lì jīn dān tiān shàng de sān nián gù zhǔ shì jiān shēng

一粒金丹天上得三年故主世间生

huà shuō nà sūn dà shèng tóu tòng nán jìn āi gào dào shī fu mò niàn

话说那孙大圣头痛难禁，哀告道：“师父，莫念！

mò niàn

莫念！

děng wǒ yī ba

等我医罢！

zhǎng lǎo wèn zěn me yī

”长老问：“怎么医？

xíng zhě dào zhī chú guò yīn sī chá kān nà gè yán wáng jiā yǒu tā hún líng qǐng jiāng lái jiù tā

”行者道：“只除过陰司，查勘那个阎王家有他魂灵，请将来救他。

”行者道：“只除过阴司，查勘那个阎王家有他魂灵，请将来救他。

bā jiè dào shī fu mò xìn tā

”八戒道：“师父莫信他。

tā yuán shuō bù yòng guò yīn sī yáng shì jiān jiù néng yī huó fāng jiàn shǒu duàn li

他原说不用过陰司，阳世间就能医活，方见手段哩。

他原说不用过阴司，阳世间就能医活，方见手段哩。

nà zhǎng lǎo xìn xié fēng yòu niàn jǐn gū er zhòu huāng de xíng zhě mǎn kǒu zhāo chéng dào yáng shì jiān yī ba

”那长老信邪风，又念《紧箍儿咒》，慌得行者满口招承道：“阳世间医罢！

yáng shì jiān yī ba

阳世间医罢！

bā jiè dào mò yào zhù

”八戒道：“莫要住！

zhǐ guǎn niàn

只管念！

zhǐ guǎn niàn

只管念！

xíng zhě mà dào nǐ zhè dāi niè chù cuān dào shī fù zhòu wǒ li

”行者骂道：“你这呆孽畜，撺道师父咒我哩！

bā jiè xiào de dǎ diē dào gē yé

”八戒笑得打跌道：“哥耶！

gē yé

哥耶！

nǐ zhǐ xiǎo de zhuō nòng wǒ bù xiǎo de wǒ yě zhuō nòng nǐ zhuō nòng

你只晓得捉弄我，不晓得我也捉弄你捉弄！

xíng zhě dào shī fu mò niàn

”行者道：“师父，莫念！

mò niàn

莫念！

dài lǎo sūn yáng shì jiān yī ba

待老孙阳世间医罢。

sān zàng dào yáng shì jiān zěn me yī

”三藏道：“阳世间怎么医？

xíng zhě dào wǒ rú jīn yī jīn dǒu yún zhuàng rù nán tiān mén lǐ bù jìn dòu niú gōng bù rù líng xiāo diàn jìng dào nà sān shí sān tiān zhī shàng lí hèn tiān gōng dōu shuài yuàn nèi jiàn tài shàng lǎo jūn bǎ tā jiǔ zhuàn huán hún dān qiú dé yī lì lái guǎn qǔ jiù huó tā yě

”行者道：“我如今一筋斗云，撞入南天门里，不进斗牛宫，不入灵霄殿，径到那三十三天之上离恨天宫兜率院内，见太上老君，把他九转还魂丹求得一粒来，管取救活他也。

sān zàng wén yán dà xǐ dào jiù qù kuài lái

”三藏闻言大喜道：“就去快来。

xíng zhě dào rú jīn yǒu sān gēng shí hòu bà le tóu dào huí lái hǎo tiān míng liǎo

”行者道：“如今有三更时候罢了，投到回来，好天明了。

zhǐ shì zhè gè rén shuì zài zhè lǐ lěng dàn lěng dàn bù xiàng gè mú yàng

只是这个人睡在这里，冷淡冷淡，不象个模样；

xū de jǔ āi rén kàn zhe tā kū biàn cái hǎo li

须得举哀人看着他哭，便才好哩。

bā jiè dào bù xiāo jiǎng zhè hóu zi yí dìng shì yào wǒ kū li

”八戒道：“不消讲，这猴子一定是要我哭哩。

xíng zhě dào pà nǐ bù kū

”行者道：“怕你不哭！

nǐ ruò bù kū wǒ yě yī bù chéng

你若不哭，我也医不成！

bā jiè dào gē ge nǐ zì qù wǒ zì kū bà le

”八戒道：“哥哥，你自去，我自哭罢了。

xíng zhě dào kū yǒu jǐ yàng ruò gān zhe kǒu hǎn wèi zhī háo niǔ sōu chū xiē yǎn lèi r lái wèi zhī táo

”行者道：“哭有几样：若干着口喊谓之嚎，扭搜出些眼泪儿来谓之啕。

yòu yào kū de yǒu yǎn lèi yòu yào kū de yǒu xīn cháng cái suàn zhe háo táo tòng kū li

又要哭得有眼泪，又要哭得有心肠，才算着嚎啕痛哭哩。

bā jiè dào wǒ qiě kū gè yàng zi nǐ kàn kàn

”八戒道：“我且哭个样子你看看。

tā bù zhī nà lǐ chě gè zhǐ tiáo niān zuò yī gè zhǐ niān r wǎng bí kǒng lǐ tōng le liǎng tōng dǎ le jǐ gè tì pēn nǐ kàn tā yǎn lèi wāng wāng zhān xián dā dā de kū jiāng qǐ lái kǒu lǐ bú zhù de xù xù dāo dāo shu huang dao hei zhēn gè xiàng sǐ le rén de yì bān

”他不知那里扯个纸条，拈作一个纸拈儿，往鼻孔里通了两通，打了几个涕喷，你看他眼泪汪汪，粘涎答答的，哭将起来，口里不住的絮絮叨叨，数黄道黑，真个象死了人的一般。

kū dào nà shāng qíng zhī chù táng zhǎng lǎo yě lèi dī xīn suān

哭到那伤情之处，唐长老也泪滴心酸。

xíng zhě xiào dào zhèng shì nà yàng āi tòng zài bù xǔ zhù shēng

行者笑道：“正是那样哀痛，再不许住声。

nǐ zhè dāi zi hōng de wǒ qù le nǐ jiù bù kū wǒ hái tīng li

你这呆子哄得我去了，你就不哭，我还听哩！

ruò shì zhè děng kū biàn bà ruò lüè zhù zhù shēng ér dìng dǎ èr shí gè gū guǎi

若是这等哭便罢，若略住住声儿，定打二十个孤拐！

bā jiè xiào dào nǐ qù nǐ qù

”八戒笑道：“你去你去！

wǒ zhè yī kū dòng tóu yǒu liǎng rì kū li

我这一哭动头，有两日哭哩。

shā sēng jiàn tā shǔ luo biàn qù xún jǐ zhī xiāng lái shāo xiàn xíng zhě xiào dào hǎo hǎo hǎo

”沙僧见他数落，便去寻几枝香来烧献，行者笑道：“好好好！

yī jiā r dōu yǒu xiē jìng yì lǎo sūn cái hǎo yòng gōng

一家儿都有些敬意，老孙才好用功。

hǎo dà shèng cǐ shí yǒu bàn yè shí fēn bié le tā shī tú sān zhòng zòng jīn dǒu yún zhǐ rù nán tiān mén lǐ guǒ rán yě bù yè líng xiāo bǎo diàn bù shàng nà dòu niú tiān gōng yí lù yún guāng jìng lái dào sān shí sān tiān lí hèn tiān dōu shuài gōng zhōng

好大圣，此时有半夜时分，别了他师徒三众，纵筋斗云，只入南天门里，果然也不谒灵霄宝殿，不上那斗牛天宫，一路云光，径来到三十三天离恨天兜率宫中。

cái rù mén zhī jiàn nà tài shàng lǎo jūn zhèng zuò zài nà dān fáng zhōng yǔ zhòng xiān tóng zhí bā jiāo shàn shàn huǒ liàn dān li

才入门，只见那太上老君正坐在那丹房中，与众仙童执芭蕉扇扇火炼丹哩。

tā jiàn xíng zhě lái shí jí fēn fù kàn dān de tóng ér gè yào zǐ xì tōu dān de zéi yòu lái yě

他见行者来时，即吩咐看丹的童儿：“各要仔细，偷丹的贼又来也。

xíng zhě zuò lǐ xiào dào lǎo guān ér zhè děng méi dā sā fáng bèi wǒ zěn de

”行者作礼笑道：“老官儿，这等没搭撒，防备我怎的？

wǒ rú jīn bù gàn nà yàng shì le

我如今不干那样事了。

lǎo jūn dào nǐ nà hóu zi wǔ bǎi nián qián dà nào tiān gōng bǎ wǒ líng dān tōu chī wú shù zhe xiǎo shèng èr láng zhuō ná shàng jiè sòng zài wǒ dān lú liàn le sì shí jiǔ rì tàn yě bù zhī fèi le duō shǎo

”老君道：“你那猴子，五百年前大闹天宫，把我灵丹偷吃无数，着小圣二郎捉拿上界，送在我丹炉炼了四十九日，炭也不知费了多少。

nǐ rú jīn xìng de tuō shēn guī yī fó guǒ bǎo táng sēng wǎng xī tiān qǔ jīng qián zhě zài píng dǐng shān shàng xiáng mó nòng diāo nàn bù yǔ wǒ bǎo bèi jīn rì yòu lái zuò shèn

你如今幸得脱身，皈依佛果，保唐僧往西天取经，前者在平顶山上降魔，弄刁难，不与我宝贝，今日又来做甚？

xíng zhě dào qián rì shì lǎo sūn gèng méi jī chí jiāng nǐ nà wǔ jiàn bǎo bèi dāng shí jiāo huán nǐ fǎn yí xīn guài wǒ

”行者道：“前日事，老孙更没稽迟，将你那五件宝贝当时交还，你反疑心怪我？

lǎo jūn dào nǐ bù zǒu lù qián rù wú gōng zěn de

”老君道：“你不走路，潜入吾宫怎的？

xíng zhě dào zì bié hòu xi guò yī fāng míng wū jī guó

”行者道：“自别后，西过一方，名乌鸡国。

nà guó wáng bèi yī yāo jīng jiǎ zhuāng dào shì hū fēng huàn yǔ yīn hài le guó wáng nà yāo jiǎ biàn guó wáng xiàng mào xiàn zuò jīn luán diàn shàng

那国王被一妖精假妆道士，呼风唤雨，陰害了国王，那妖假变国王相貌，现坐金銮殿上。

那国王被一妖精假妆道士，呼风唤雨，阴害了国王，那妖假变国王相貌，现坐金銮殿上。

shì wǒ shī fù yè zuò bǎo lín sì kàn jīng nà guó wáng guǐ hún cān bài wǒ shī dūn qǐng lǎo sūn yǔ tā xiáng yāo biàn míng xié zhèng

是我师父夜坐宝林寺看经，那国王鬼魂参拜我师，敦请老孙与他降妖，辨明邪正。

zhèng shì lǎo sūn sī wú zhǐ shí yǔ dì bā jiè yè rù yuán zhōng dǎ pò huā yuán xún zhe mái cáng zhī suǒ nǎi shì yī yǎn bā jiǎo liú lí jǐng nèi lāo shàng tā de shī shǒu róng yán bù gǎi

正是老孙思无指实，与弟八戒，夜入园中，打破花园，寻着埋藏之所，乃是一眼八角琉璃井内，捞上他的尸首，容颜不改。

dào sì zhōng jiàn le wǒ shī tā fā cí bēi zhe lǎo sūn yī jiù bù xǔ qù fù yīn sī lǐ qiú suǒ líng hún zhī jiào zài yáng shì jiān jiù zhì

到寺中见了我师，他发慈悲，着老孙医救，不许去赴陰司里求索灵魂，只教在阳世间救治。

到寺中见了我师，他发慈悲，着老孙医救，不许去赴阴司里求索灵魂，只教在阳世间救治。

wǒ xiǎng zhe wú chǔ huí shēng tè lái cān yè wàn wàng dào zǔ chuí lián bǎ jiǔ zhuàn huán hún dān jiè dé yī qiān wán r yǔ wǒ lǎo sūn dā jiù tā yě

我想着无处回生，特来参谒，万望道祖垂怜，把九转还魂丹借得一千丸儿，与我老孙搭救他也。

lǎo jūn dào zhè hóu zi hú shuō

”老君道：“这猴子胡说！

shèn me yī qiān wán èr qiān wán

甚么一千丸，二千丸！

dāng fàn chī li

当饭吃哩！

shì nà lǐ tǔ kuài de zhè děng róng yì

是那里土块-的，这等容易？

duō

咄！

kuài qù

快去！

méi yǒu

没有！

xíng zhě xiào dào bǎi shí wán r yě bà

”行者笑道：“百十丸儿也罢。

lǎo jūn dào yě méi yǒu

”老君道：“也没有。

xíng zhě dào shí lái wán yě bà

”行者道：“十来丸也罢。

lǎo jūn nù dào zhè po hóu què yě chán zhàng

”老君怒道：“这泼猴却也缠帐！

méi yǒu méi yǒu

没有，没有！

chū qù chū qù

出去，出去！

xíng zhě xiào dào zhēn gè méi yǒu wǒ wèn bié chù qù jiù ba

行者笑道：“真个没有，我问别处去救罢。

lǎo jūn hè dào qù

”老君喝道：“去！

qù

去！

qù

去！

zhè dà shèng yè zhuǎn bù wǎng qián jiù zǒu

”这大圣拽转步，往前就走。

lǎo jūn hū de xún sī dào zhè hóu zi bèi lǎn li shuō qù jiù qù zhǐ pà liū jìn lái jiù tōu

老君忽的寻思道：“这猴子惫懒哩，说去就去，只怕溜进来就偷。

jí mìng xiān tóng jiào huí lái dào nǐ zhè hóu zi shǒu jiǎo bù wěn wǒ bǎ zhè huán hún dān sòng nǐ yī wán ba

”即命仙童叫回来道：“你这猴子，手脚不稳，我把这还魂丹送你一丸罢。

xíng zhě dào lǎo guān ér jì rán xiǎo de lǎo sūn de shǒu duàn kuài bǎ jīn dān ná chū lái yǔ wǒ sì liù fēn fēn hái shì nǐ de zào huà li

”行者道：“老官儿，既然晓得老孙的手段，快把金丹拿出来，与我四六分分，还是你的造化哩；

bù rán jiù sòng nǐ gè pí zhào lí yī lāo gè qìng jìn

不然，就送你个皮笊篱，一捞个罄尽。

nà lǎo zǔ qǔ guò hú lú lái dǎo diào guò dǐ zi qīng chū yī lì jīn dān dì yǔ xíng zhě dào zhǐ yǒu cǐ le ná qù ná qù

”那老祖取过葫芦来，倒吊过底子，倾出一粒金丹，递与行者道：“止有此了，拿去，拿去！

sòng nǐ zhè yī lì yī huó nà huáng dì zhǐ suàn nǐ de gōng guǒ ba

送你这一粒，医活那皇帝，只算你的功果罢。

xíng zhě jiē le dào qiě xiū máng děng wǒ cháng cháng kàn zhǐ pà shì jiǎ de mò bèi tā hōng le

行者接了道：“且休忙，等我尝尝看，只怕是假的，莫被他哄了。

pū de wǎng kǒu lǐ yī diū huāng de nà lǎo zǔ shàng qián chě zhù yī bǎ jiū zhe dǐng guā pí zhe quán tou mà dào zhè po hóu ruò yào yàn xià qù jiù zhí dǎ shā le

”扑的往口里一丢，慌得那老祖上前扯住，一把揪着顶瓜皮，-着拳头骂道：“这泼猴若要咽下去，就直打杀了！

xíng zhě xiào dào zuǐ liǎn

”行者笑道：“嘴脸！

xiǎo jiā zǐ yàng

小家子样！

nà gè chī nǐ de li

那个吃你的哩！

néng zhí jǐ gè qián

能值几个钱？

xū duō shí shǎo de zài zhè lǐ bú shì

虚多实少的，在这里不是？

yuán lái nà hóu zi kē xià yǒu sù dài r tā bǎ nà jīn dān qín zài sù dài lǐ bèi lǎo zǔ niǎn zhe dào qù ba

”原来那猴子颏下有嗉袋儿，他把那金丹噙在嗉袋里，被老祖捻着道：“去罢！

qù ba

去罢！

zài xiū lái cǐ chán rào

再休来此缠绕！

zhè dà shèng cái xiè le lǎo zǔ chū lí le dōu shuài tiān gōng

”这大圣才谢了老祖，出离了兜率天宫。

nǐ kàn tā qiān tiáo ruì ǎi lí yáo quē wàn dào xiáng yún jiàng shì chén xū yú jiān xià le nán tiān mén huí dào dōng guān zǎo jiàn nà tài yáng xīng shàng

你看他千条瑞霭离瑶阙，万道祥云降世尘，须臾间下了南天门，回到东观，早见那太阳星上。

àn yún tóu jìng zhì bǎo lín sì shān mén wài zhǐ tīng de bā jiè hái kū li hū jìn qián jiào shēng shī fu

按云头，径至宝林寺山门外，只听得八戒还哭哩，忽近前叫声：“师父。

sān zàng xǐ dào wù kōng lái le kě yǒu dān yào

”三藏喜道：“悟空来了，可有丹药？

xíng zhě dào yǒu

”行者道：“有。

bā jiè dào zěn me de méi yǒu

”八戒道：“怎么得没有？

tā tōu yě qù tōu rén jiā xiē lái

他偷也去偷人家些来！

xíng zhě xiào dào xiōng dì nǐ guò qù ba yòng bu zháo nǐ le

”行者笑道：“兄弟，你过去罢，用不着你了。

nǐ kāi kāi yǎn lèi bié chù kū qù

你揩揩眼泪，别处哭去。

jiào shā hé shàng qǔ xiē shuǐ lái wǒ yòng

”教：“沙和尚，取些水来我用。

shā sēng jí máng wǎng hòu miàn jǐng shàng yǒu gè fāng biàn diào tǒng jí jiāng bàn bō yú shuǐ dì yǔ xíng zhě

”沙僧急忙往后面井上，有个方便吊桶，即将半钵盂水递与行者。

xíng zhě jiē le shuǐ kǒu zhōng tǔ chū dān lái ān zài nà huáng dì chún lǐ liǎng shǒu bān kāi yá chǐ yòng yī kǒu qīng shuǐ bǎ jīn dān chōng guàn xià dù

行者接了水，口中吐出丹来，安在那皇帝唇里，两手扳开牙齿，用一口清水，把金丹冲灌下肚。

yǒu bàn ge shí chén zhǐ tīng tā dù lǐ hū hū de luàn xiǎng zhǐ shì shēn tǐ bù néng zhuǎn yí

有半个时辰，只听他肚里呼呼的乱响，只是身体不能转移。

xíng zhě dào shī fu nòng wǒ jīn dān yě bù néng jiù huó kě shì shā lǎo sūn me

行者道：“师父，弄我金丹也不能救活，可是-杀老孙么！

sān zàng dào qǐ yǒu bù huó zhī lǐ

”三藏道：“岂有不活之理。

shì zhè bān jiǔ sǐ zhī shī rú hé tūn de shuǐ xià

似这般久死之尸，如何吞得水下？

cǐ nǎi jīn dān zhī xian lì yě

此乃金丹之仙力也。

zì jīn dān rù fù què jiù cháng míng le cháng míng nǎi xuè mài hé dòng dàn qì jué bù néng huí shēn

自金丹入腹，却就肠鸣了，肠鸣乃血脉和动，但气绝不能回伸。

mò shuō rén zài jǐng lǐ jìn le sān nián jiù shì shēng tiě yě shàng xiù le zhǐ shì yuán qì jìn jué de gè rén dù tā yī kǒu qì biàn hǎo

莫说人在井里浸了三年，就是生铁也上锈了，只是元气尽绝，得个人度他一口气便好。

nà bā jiè shàng qián jiù yào dù qì sān zàng yī bǎ chě zhù dào shǐ bù dé

那八戒上前就要度气，三藏一把扯住道：“使不得！

hái jiào wù kōng lái

还教悟空来。

nà shī fu shén yǒu zhǔ zhāng yuán lái zhū bā jiè zì yòu r shāng shēng zuò niè chī rén shì yī kǒu zhuó qì

”那师父甚有主张：原来猪八戒自幼儿伤生作孽吃人，是一口浊气；

wéi xíng zhě cóng xiǎo xiū chí yǎo sōng jué bǎi chī táo guǒ wéi shēng shì yī kǒu qīng qì

惟行者从小修持，咬松嚼柏，吃桃果为生，是一口清气。

zhè dà shèng shàng qián bǎ gè léi gōng zuǐ qín zhe nà huáng dì kǒu chún hū de yī kǒu qì shōu rù yān hóu dù xià chóng lóu zhuǎn míng táng jìng zhì dān tián cóng yǒng quán dào fǎn ní yuán gōng

这大圣上前，把个雷公嘴噙着那皇帝口唇，呼的一口气收入咽喉，度下重楼，转明堂，径至丹田，从涌泉倒返泥垣宫。

hū de yī shēng xiǎng nà jūn wáng qì jù shén guī biàn fān shēn lún quán qū zú jiào le yī shēng shī fu

呼的一声响-，那君王气聚神归，便翻身，轮拳曲足，叫了一声“师父！

shuāng xī guì zài chén āi dào jì de zuó yè guǐ hún bài yè zěn zhī dào jīn zhāo tiān xiǎo fǎn yáng shén

”双膝跪在尘埃道：“记得昨夜鬼魂拜谒，怎知道今朝天晓返阳神！

sān zàng huāng máng chān qǐ dào bì xià bù gàn wǒ shì nǐ qiě xiè wǒ tú dì

”三藏慌忙搀起道：“陛下，不干我事，你且谢我徒弟。

xíng zhě xiào dào shī fu shuō nà lǐ huà

”行者笑道：“师父说那里话？

cháng yán dào jiā wú èr zhǔ nǐ shòu tā yī bài r bù kuī

常言道，家无二主，你受他一拜儿不亏。

sān zàng shén bù guò yì chān qǐ nà huáng dì lái tóng rù chán táng yòu yǔ bā jiè xíng zhě shā sēng bài jiàn le fāng cái àn zuò

”三藏甚不过意，搀起那皇帝来，同入禅堂，又与八戒、行者、沙僧拜见了，方才按座。

zhī jiàn nà běn sì de sēng rén zhěng dùn le zǎo zhāi què yù lái fèng xiàn

只见那本寺的僧人，整顿了早斋，却欲来奉献；

hū jiàn nà gè shuǐ yī huáng dì gè gè jīng zhāng rén rén yí shuō

忽见那个水衣皇帝，个个惊张，人人疑说。

sūn xíng zhě tiào chū lái dào nà hé shàng bú yào zhè děng jīng yí zhè běn shì wū jī guó wáng nǎi rǔ zhī zhēn zhǔ yě

孙行者跳出来道：“那和尚，不要这等惊疑，这本是乌鸡国王，乃汝之真主也。

sān nián qián bèi guài hài le xìng mìng shì lǎo sūn jīn yè jiù huó rú jīn jìn tā chéng qù yào biàn míng xié zhèng

三年前被怪害了性命，是老孙今夜救活，如今进他城去，要辨明邪正。

ruò yǒu le zhāi bǎi jiāng lái děng wǒ men chī le zǒu lù

若有了斋，摆将来，等我们吃了走路。

zhòng sēng jí fèng xiàn tāng shuǐ yǔ tā xǐ le miàn huàn le yī fú

众僧即奉献汤水，与他洗了面，换了衣服。

bǎ nà huáng dì zhě huáng páo tuō le běn sì sēng guān jiāng liǎng lǐng bù zhí duō yǔ tā chuān le

把那皇帝赭黄袍脱了，本寺僧官，将两领布直裰，与他穿了；

jiě xià lán tián dài jiāng yī tiáo huáng sī tāo zǐ yǔ tā xì le

解下蓝田带，将一条黄丝绦子与他系了；

tùn xià wú yōu lǚ yǔ tā yī shuāng jiù sēng xié sā le

褪下无忧履，与他一双旧僧鞋撒了。

què cái dōu chī le zǎo zhāi kòu bèi mǎ pǐ

却才都吃了早斋，扣背马匹。

xíng zhě wèn bā jiè nǐ xíng lǐ yǒu duō chóng

行者问：“八戒，你行李有多重？

bā jiè dào gē ge zhè xíng lǐ rì zhú tiāo zhe dào yě bù zhī yǒu duō chóng

”八戒道：“哥哥，这行李日逐挑着，倒也不知有多重。

xíng zhě dào nǐ bǎ nà yī dān ér fēn wéi liǎng dān jiāng yī dān ér nǐ tiāo zhe jiāng yī dān ér yǔ zhè huáng dì tiāo wǒ men gǎn zǎo jìn chéng gàn shì

”行者道：“你把那一担儿分为两担，将一担儿你挑着，将一担儿与这皇帝挑，我们赶早进城干事。

bā jiè huān xǐ dào zào huà

八戒欢喜道：“造化！

zào huà

造化！

dāng shí tuó tā lái bù zhī fèi le duō shǎo lì rú jīn yī huó le yuán lái shì gè tì shēn

当时驮他来，不知费了多少力，如今医活了，原来是个替身。

nà dāi zi jiù nòng xuán xū jiāng xíng li fēn kāi jiù wèn sì zhōng qǔ tiáo biǎn dān qīng xiē de zì jǐ tiāo le zhòng xiē de jiào nà huáng dì tiāo zhe

”那呆子就弄玄虚，将行李分开，就问寺中取条匾担，轻些的自己挑了，重些的教那皇帝挑着。

xíng zhě xiào dào bì xià zhe nǐ nà bān dǎ bàn tiāo zhe dàn zi gēn wǒ men zǒu zǒu kě kuī nǐ me

行者笑道：“陛下，着你那般打扮，挑着担子，跟我们走走，可亏你么？

nà guó wáng huāng máng guì xià dào shī fu nǐ shì wǒ chóng shēng fù mǔ yì bān mò shuō tiāo dàn qíng yuàn zhí biān zhuì dèng fú shì lǎo yé tóng háng shàng xī tiān qù yě

”那国王慌忙跪下道：“师父，你是我重生父母一般，莫说挑担，情愿执鞭坠镫，伏侍老爷，同行上西天去也。

xíng zhě dào bú yào nǐ qù xī tiān wǒ nèi zhōng yǒu gè yuán gù

”行者道：“不要你去西天，我内中有个缘故。

nǐ zhǐ tiāo de sì shí lǐ jìn chéng dài zhuō le yāo jīng nǐ hái zuò nǐ de huáng dì wǒ men hái qǔ wǒ men de jīng yě

你只挑得四十里进城，待捉了妖精，你还做你的皇帝，我们还取我们的经也。

bā jiè tīng yán dào

”八戒听言道：

zhè děng shuō tā zhǐ tiāo sì shí lǐ lù wǒ lǎo zhū hái shì cháng gōng

“这等说，他只挑四十里路，我老猪还是长工！

xíng zhě dào xiōng dì bú yào hú shuō chèn zǎo wài biān yǐn lù

”行者道：“兄弟，不要胡说，趁早外边引路。

zhēn gè bā jiè lǐng nà huáng dì qián xíng shā sēng fú shì shī fu shàng mǎ xíng zhě suí hòu zhī jiàn nà běn sì wǔ bǎi sēng rén qí qí zhěng zhěng chuī dǎ zhe xì lè dōu sòng chū shān mén zhī wài

”真个八戒领那皇帝前行，沙僧伏侍师父上马，行者随后，只见那本寺五百僧人，齐齐整整，吹打着细乐，都送出山门之外。

xíng zhě xiào dào hé shàng men bù bì yuǎn sòng dàn kǒng guān jiā yǒu rén zhī jué xiè lòu wǒ de shì jī fǎn wèi bù měi

行者笑道：“和尚们不必远送，但恐官家有人知觉，泄漏我的事机，反为不美。

kuài huí qù

快回去！

kuài huí qù

快回去！

dàn bǎ nà huáng dì de yī fú guàn dài zhěng dùn gān jìng huò shì jīn wǎn míng zǎo sòng jìn chéng lái wǒ tǎo xiē fēng shàn shǎng cì xiè nǐ

但把那皇帝的衣服冠带，整顿干净，或是今晚明早，送进城来，我讨些封赡赏赐谢你。

zhòng sēng yī mìng gè huí qì

”众僧依命各回讫。

xíng zhě chān kāi dà bù gǎn shàng shī fu yī zhí qián lái zhèng shì xī fāng yǒu jué hǎo xún zhēn jīn mù hé tóng què liàn shén

行者搀开大步，赶上师父，一直前来，正是：西方有诀好寻真，金木和同却炼神。

dān mǔ kōng huái dǒng mèng yīng ér cháng hèn wù chū shēn

丹母空怀-懂梦，婴儿长恨杌樗身。

bì xū jǐng dǐ qiú míng zhǔ hái yào tiān táng bài lǎo jūn

必须井底求明主，还要天堂拜老君。

wù de sè kōng huán běn xìng chéng wèi fú dù yǒu yuán rén

悟得色空还本性，诚为佛度有缘人。

shī tú men zài lù shàng nà xiāo bàn rì zǎo wàng jiàn chéng chí xiāng jìn sān zàng dào wù kōng qián miàn xiǎng shì wū jī guó le

师徒们在路上，那消半日，早望见城池相近，三藏道：“悟空，前面想是乌鸡国了。

xíng zhě dào zhèng shì wǒ men kuài gǎn jìn chéng gàn shì

”行者道：“正是，我们快赶进城干事。

nà shī tú jìn de chéng lái zhī jiàn jiē shì shàng rén wù qí zhěng fēng guāng nào rè zǎo yòu jiàn fèng gé lóng lóu shí fēn zhuàng lì

那师徒进得城来，只见街市上人物齐整，风光闹热，早又见凤阁龙楼，十分壮丽。

yǒu shī wèi zhèng shī yuē hǎi wài gōng lóu rú shàng bāng rén jiān gē wǔ ruò qián táng

有诗为证，诗曰：海外宫楼如上邦，人间歌舞若前唐。

huā yíng bǎo shàn hóng yún rào rì zhào xiān páo cuì wù guāng

花迎宝扇红云绕，日照鲜袍翠雾光。

kǒng què píng kāi xiāng ǎi chū zhēn zhū lián juǎn cǎi qí zhāng

孔雀屏开香霭出，珍珠帘卷彩旗张。

tài píng jǐng xiàng zhēn kān hè jìng liè duō guān méi zòu zhāng

太平景象真堪贺，静列多官没奏章。

sān zàng xià mǎ dào tú dì a wǒ men jiù cǐ jìn cháo dǎo huàn guān wén shěng de yòu lǒng nà gè yá mén fèi shì

三藏下马道：“徒弟啊，我们就此进朝倒换关文，省得又拢那个衙门费事。

xíng zhě dào shuō de yǒu lǐ wǒ xiōng dì men dōu jìn qù rén duō cái hǎo shuō huà

”行者道：“说得有理，我兄弟们都进去，人多才好说话。

táng sēng dào dōu jìn qù mò yào sā cūn xiān xíng le jūn chén lǐ rán hòu zài jiǎng

”唐僧道：“都进去，莫要撒村，先行了君臣礼，然后再讲。

xíng zhě dào xíng jūn chén lǐ jiù yào xià bài li

行者道：“行君臣礼，就要下拜哩。

sān zàng dào zhèng shì yào xíng wǔ bài sān kòu tóu de dà lǐ

”三藏道：“正是，要行五拜三叩头的大礼。

xíng zhě xiào dào shī fu bù jì ruò shì duì tā xíng lǐ chéng wèi bù zhì

”行者笑道：“师父不济，若是对他行礼，诚为不智。

nǐ qiě ràng wǒ xiān zǒu dào lǐ biān zì yǒu chǔ zhì

你且让我先走到里边，自有处置。

děng tā ruò yǒu yán yǔ ràng wǒ duì dá

等他若有言语，让我对答。

wǒ ruò bài nǐ men yě bài

我若拜，你们也拜；

wǒ ruò dūn nǐ men yě dūn

我若蹲，你们也蹲。

nǐ kàn nà rě huò de hóu wáng yǐn zhì cháo mén yǔ gé mén dà shǐ yán dào wǒ děng shì dōng tǔ dà táng jià xià chà lái shàng xī tiān bài fó qiú jīng zhě jīn dào cǐ dǎo huàn guān wén fán dà rén zhuǎn dá shì wèi bù wù shàn guǒ

”你看那惹祸的猴王，引至朝门，与阁门大使言道：“我等是东土大唐驾下差来上西天拜佛求经者，今到此倒换关文，烦大人转达，是谓不误善果。

nà huáng mén guān jí rù duān mén guì xià dan chi qǐ zòu dào cháo mén wài yǒu wǔ zhòng sēng rén yán shì dōng tǔ táng guó qīn chāi shàng xī tiān bài fó qiú jīng jīn zhì cǐ dǎo huàn guān wén bù gǎn shàn rù xiàn zài mén wài tīng xuān

”那黄门官即入端门，跪下丹墀启奏道：“朝门外有五众僧人，言是东土唐国钦差上西天拜佛求经，今至此倒换关文，不敢擅入，现在门外听宣。

nà mó wáng jí lìng chuán xuān

那魔王即令传宣。

táng sēng què tóng rù cháo mén lǐ miàn nà huí shēng de guó zhǔ suí háng

唐僧却同入朝门里面，那回生的国主随行。

zhèng xíng rěn bu zhù sāi biān duò lèi xīn zhōng àn dào kě lián

正行，忍不住腮边堕泪，心中暗道：“可怜！

wǒ de tóng dòu r jiāng shān tiě wéi de shè jì shéi zhī bèi tā yīn zhàn le

我的铜斗儿江山，铁围的社稷，谁知被他陰占了！

我的铜斗儿江山，铁围的社稷，谁知被他阴占了！

xíng zhě dào bì xià qiè mò shāng gǎn kǒng zǒu lòu xiāo xi

”行者道：“陛下切莫伤感，恐走漏消息。

zhè gùn zi zài wǒ ěr duǒ lǐ tiào li rú jīn jué yào jiàn gōng guǎn qǔ dǎ shā yāo mó sǎo dàng xié wù zhè jiāng shān bù jiǔ jiù hái guī nǐ yě

这棍子在我耳朵里跳哩，如今决要见功，管取打杀妖魔，扫荡邪物，这江山不久就还归你也。

nà jūn wáng bù gǎn wéi yán zhǐ de chě yī kāi lèi shě sǐ xiāng shēng jìng lái dào jīn luán diàn xià

”那君王不敢违言，只得扯衣揩泪，舍死相生，径来到金銮殿下。

yòu jiàn nà liǎng bān wén wǔ sì bǎi cháo guān yī gè gè wēi yán duān sù xiàng mào xuān áng

又见那两班文武，四百朝官，一个个威严端肃，像貌轩昂。

zhè xíng zhě yǐn táng sēng zhàn lì zài bái yù jiē qián tǐng shēn bù dòng nà jiē xià zhòng guān wú bù sǒng jù dào zhè hé shàng shí fēn yú zhuó

这行者引唐僧站立在白玉阶前，挺身不动，那阶下众官，无不悚惧，道：“这和尚十分愚浊！

zěn me jiàn wǒ wáng biàn bù xià bài yì bù kāi yán hū zhù

怎么见我王便不下拜，亦不开言呼祝？

rě yě bù chàng yí gè hǎo dà dǎn wú lǐ

喏也不唱一个，好大胆无礼！

shuō bù liǎo zhǐ tīng de nà mó wáng kāi kǒu wèn dào nà hé shàng shì nà fāng lái de

”说不了，只听得那魔王开口问道：“那和尚是那方来的？

xíng zhě áng rán dá dào wǒ shì nán shàn bù zhōu dōng tǔ dà táng guó fèng qīn chāi qián wǎng xī yù tiān zhú guó dà léi yīn sì bài huó fó qiú zhēn jīng zhě jīn dào cǐ fāng bù gǎn kōng dù tè lái dǎo huàn tōng guān wén dié

”行者昂然答道：“我是南赡部洲东土大唐国奉钦差前往西域天竺国大雷音寺拜活佛求真经者，今到此方，不敢空度，特来倒换通关文牒。

nà mó wáng wén shuō xīn zhōng zuò nù dào nǐ dōng tǔ biàn zěn me

”那魔王闻说，心中作怒道：“你东土便怎么！

wǒ bù zài nǐ cháo jìn gòng bù yǔ nǐ guó xiāng tōng nǐ zěn me jiàn wú kàng lǐ bù xíng cān bài

我不在你朝进贡，不与你国相通，你怎么见吾抗礼，不行参拜！

xíng zhě xiào dào wǒ dōng tǔ gǔ lì tiān cháo jiǔ chēng shàng guó rǔ děng nǎi xià tǔ biān bāng

”行者笑道：“我东土古立天朝，久称上国，汝等乃下土边邦。

zì gǔ dào shàng bāng huáng dì wèi fù wèi jūn

自古道，上邦皇帝，为父为君；

xià bāng huáng dì wéi chén wèi zi

下邦皇帝，为臣为子。

nǐ dào wèi zēng jiē wǒ qiě gǎn zhēng wǒ bù bài

你倒未曾接我，且敢争我不拜？

nà mó wáng dà nù jiào wén wǔ guān ná xià zhè yě hé shàng qù

”那魔王大怒，教文武官：“拿下这野和尚去！

shuō shēng jiào ná nǐ kàn nà duō guān yī qí yǒng yuè

”说声叫“拿”，你看那多官一齐踊跃。

zhè xíng zhě hē le yī shēng yòng shǒu yī zhǐ jiào mò lái

这行者喝了一声，用手一指，教：“莫来！

nà yī zhǐ jiù shǐ gè dìng shēn fǎ zhòng guān jù mò néng xíng dòng zhēn gè shì xiào wèi jiē qián rú mù ǒu jiāng jūn diàn shàng shì ní rén

”那一指，就使个定身法，众官俱莫能行动，真个是校尉阶前如木偶，将军殿上似泥人。

nà mó wáng jiàn tā dìng zhù le wén wǔ duō guān jí zòng shēn tiào xià lóng chuáng jiù yào lái ná

那魔王见他定住了文武多官，急纵身，跳下龙床，就要来拿。

hóu wáng àn xǐ dào hǎo

猴王暗喜道：“好！

zhèng hé lǎo sūn zhī yì zhè yī lái jiù shì gè shēng tiě zhù de tóu tāng zhe gùn zi yě dǎ gè kū lóng

正合老孙之意，这一来就是个生铁铸的头，汤着棍子，也打个窟窿！

zhèng dòng shēn bù qī páng biān zhuǎn chū yí gè jiù mìng xīng lái

”正动身，不期旁边转出一个救命星来。

nǐ dào shì shuí yuán lái shì wū jī guó wáng de tài zǐ jí shàng qián chě zhù nà mó wáng de cháo fú guì zài miàn qián dào fù wáng xī nù

你道是谁，原来是乌鸡国王的太子，急上前扯住那魔王的朝服，跪在面前道：“父王息怒。

yāo jīng wèn hái ér zěn me shuō

”妖精问：“孩儿怎么说？

tài zǐ dào qǐ fù wáng dé zhī sān nián qián wén de rén shuō yǒu gè dōng tǔ táng cháo jià xià qīn chāi shèng sēng wǎng xī tiān bài fó qiú jīng bù qī jīn rì cái lái dào wǒ bāng

”太子道：“启父王得知，三年前闻得人说，有个东土唐朝驾下钦差圣僧往西天拜佛求经，不期今日才来到我邦。

fù wáng zūn xìng wēi liè ruò jiāng zhè hé shàng ná qù zhǎn shǒu zhǐ kǒng dà táng yǒu rì de cǐ xiāo xī bì shēng chēn nù

父王尊性威烈，若将这和尚拿去斩首，只恐大唐有日得此消息，必生嗔怒。

nǐ xiǎng nà lǐ shì mín zì chēng wáng wèi yī tǒng jiāng shān xīn shàng wèi zú yòu xìng guò hǎi zhēng fá

你想那李世民自称王位，一统江山，心尚未足，又兴过海征伐。

ruò zhī wǒ wáng hài le tā yù dì shèng sēng yí dìng xīng bīng fā mǎ lái yǔ wǒ wáng zhēng dí

若知我王害了他御弟圣僧，一定兴兵发马，来与我王争敌。

nài hé bīng shào jiàng wēi nà shí huǐ zhī wǎn yǐ

奈何兵少将微，那时悔之晚矣。

fù wáng yī r suǒ zòu qiě bǎ nà sì gè hé shàng wèn tā gè lái lì fēn míng xiān dìng tā yī duàn bù cān wáng jià rán hòu fāng kě wèn zuì

父王依儿所奏，且把那四个和尚，问他个来历分明，先定他一段不参王驾，然后方可问罪。

zhè yī piān yuán lái shì tài zǐ xiǎo xīn kǒng pà lái shāng le táng sēng gù yì liú zhù yāo mó gèng bù zhī xíng zhě ān pái zhe yào dǎ

这一篇，原来是太子小心，恐怕来伤了唐僧，故意留住妖魔，更不知行者安排着要打。

nà mó wáng guǒ xìn qí yán lì zài lóng chuáng qián miàn dà hē yī shēng dào nà hé shàng shì jǐ shí lí le dōng tǔ

那魔王果信其言，立在龙床前面，大喝一声道：“那和尚是几时离了东土？

táng wáng yīn shén shì zhe nǐ qiú jīng

唐王因甚事着你求经？

xíng zhě áng rán ér dá dào wǒ shī fù nǎi táng wáng yù dì hào yuē sān zàng

”行者昂然而答道：“我师父乃唐王御弟，号曰三藏。

yīn táng wáng jià xià yǒu yī chéng xiàng xìng wèi míng zhēng fèng tiān tiáo mèng zhǎn jīng hé lǎo lóng

因唐王驾下有一丞相，姓魏名徵，奉天条梦斩泾河老龙。

因唐王驾下有一丞相，姓魏名征，奉天条梦斩泾河老龙。

dà táng wáng mèng yóu yīn sī dì fǔ fù de huí shēng zhī hòu dà kāi shuǐ lù dào chǎng pǔ dù yuān hún niè guǐ

大唐王梦游陰司地府，复得回生之后，大开水陆道场，普度冤魂孽鬼。

大唐王梦游阴司地府，复得回生之后，大开水陆道场，普度冤魂孽鬼。

yīn wǒ shī fù fū yǎn jīng wén guǎng yùn cí bēi hū de nán hǎi guān shì yīn pú sà zhǐ jiào lái xi

因我师父敷演经文，广运慈悲，忽得南海观世音菩萨指教来西。

wǒ shī fù dà fā hóng yuàn qíng xīn yì měi bào guó jìn zhōng méng táng wáng cì yǔ wén dié

我师父大发弘愿，情欣意美，报国尽忠，蒙唐王赐与文牒。

nà shí zhèng shì dà táng zhēn guàn shí sān nián jiǔ yuè wàng qián sān rì

那时正是大唐贞观十三年九月望前三日。

lí le dōng tǔ qián zhì liǎng jiè shān shōu le wǒ zuò dà tú dì xìng sūn míng wù kōng xíng zhě

离了东土，前至两界山，收了我做大徒弟，姓孙，名悟空行者；

yòu dào wū sī guó jiè gāo jiā zhuāng shōu le èr tú dì xìng zhū míng wù néng bā jiè

又到乌斯国界高家庄，收了二徒弟，姓猪，名悟能八戒；

liú shā hé jiè yòu shōu le sān tú dì xìng shā míng wù jìng hé shàng

流沙河界，又收了三徒弟，姓沙，名悟净和尚；

qián rì zài chì jiàn bǎo lín sì yòu xīn shōu gè tiāo dàn de xíng tóng dào rén

前日在敕建宝林寺，又新收个挑担的行童道人。

mó wáng wén shuō yòu méi fǎ sōu jiǎn nà táng sēng nòng qiǎo jì pán jié xíng zhě nù mù wèn dào nà hé shàng nǐ qǐ chū shí yī gè rén lí dōng tǔ yòu shōu le sì zhòng nà sān sēng kě ràng zhè yī dào nán róng

”魔王闻说，又没法搜检那唐僧，弄巧计盘诘行者，怒目问道：“那和尚，你起初时，一个人离东土，又收了四众，那三僧可让，这一道难容。

nà xíng tóng duàn rán shì guǎi lái de

那行童断然是拐来的。

tā jiào zuò shèn me míng zì

他叫做甚么名字？

yǒu dù dié shì wú dù dié

有度牒是无度牒？

ná tā shàng lái qǔ gōng

拿他上来取供。

hu de nà huáng dì zhàn zhàn jīng jīng dào shī fu a

”唬得那皇帝战战兢兢道：“师父啊！

wǒ què zěn de gōng

我却怎的供？

sūn xíng zhě niǎn tā yī bǎ dào nǐ xiū pà děng wǒ tì nǐ gōng

”孙行者捻他一把道：“你休怕，等我替你供。

hǎo dà shèng qū bù shàng qián duì guài wù lì shēng gāo jiào dào bì xià zhè lǎo dào shì yí gè yǎ zhī rén què yòu yǒu xiē ěr lóng

”好大圣，趋步上前，对怪物厉声高叫道：“陛下，这老道是一个-痖之人，却又有些耳聋。

zhǐ yīn tā nián yòu jiān céng zǒu guò xī tiān rèn de dào lù tā de yī jié r qǐ luò gēn běn wǒ jǐn zhī zhī wàng bì xià kuān shù dài wǒ tì tā gōng ba

只因他年幼间曾走过西天，认得道路，他的一节儿起落根本，我尽知之，望陛下宽恕，待我替他供罢。

mó wáng dào chèn zǎo shí shí de tì tā gōng lái miǎn de qǔ zuì

”魔王道：“趁早实实的替他供来，免得取罪。

xíng zhě dào gōng zuì xíng tóng nián qiě mài chī lóng yǎ jiā sī huài

”行者道：“供罪行童年且迈，痴聋-痖家私坏。

zǔ jū yuán shì cǐ jiān rén wǔ zài zhī qián zāo pò bài

祖居原是此间人，五载之前遭破败。

tiān wú yǔ mín gàn huài jūn wáng lí shù dōu zhāi jiè

天无雨，民干坏，君王黎庶都斋戒。

fén xiāng mù yù gào tiān gōng wàn lǐ quán wú yún

焚香沐浴告天公，万里全无云。

bǎi xìng jī huāng ruò dào xuán zhōng nán hū jiàng quán zhēn guài

百姓饥荒若倒悬，锺南忽降全真怪。

hū fēng huàn yǔ xiǎn shén tōng rán hòu àn jiāng tā mìng hài

呼风唤雨显神通，然后暗将他命害。

tuī xià huā yuán shuǐ jǐng zhōng yīn qīn lóng wèi rén nán jiě

推下花园水井中，陰侵龙位人难解。

推下花园水井中，阴侵龙位人难解。

xìng wú lái gōng guǒ dà qǐ sǐ huí shēng wú guà ài

幸吾来，功果大，起死回生无挂碍。

qíng yuàn guī yī zuò xíng tóng yǔ sēng tóng qù cháo xi jiè

情愿皈依作行童，与僧同去朝西界。

jiǎ biàn jūn wáng shì dào rén dào rén zhuǎn shì zhēn wáng dài

假变君王是道人，道人转是真王代。

nà mó wáng zài jīn luán diàn shàng

”那魔王在金銮殿上，

wén de zhè yī piān yán yǔ

闻得这一篇言语，

hu de tā xīn tóu zhuàng xiǎo lù

唬得他心头撞小鹿，

miàn shàng qǐ hóng yún

面上起红云，

jí chóu shēn jiù yào zǒu lù

急怞身就要走路，

nài hé shǒu nèi wú yī bīng qì

奈何手内无一兵器，

zhuǎn huí tóu

转回头，

zhī jiàn yí gè zhèn diàn jiāng jūn

只见一个镇殿将军，

yāo kuà yī kǒu bǎo dāo

腰挎一口宝刀，

bèi xíng zhě shǐ le dìng shēn fǎ

被行者使了定身法，

zhí tǐng tǐng rú chī rú yǎ

直挺挺如痴如痖，

lì zài nà lǐ

立在那里，

tā jìn qián

他近前，

duó le zhè bǎo dāo

夺了这宝刀，

jiù jià yún tóu wàng kōng ér qù

就驾云头望空而去。

qì de shā hé shàng bào zào rú léi zhū bā jiè gāo shēng hǎn jiào mán yuàn xíng zhě shì yí gè jí hóu zi nǐ jiù màn shuō xiē ér què bù wěn zhù tā le

气得沙和尚爆躁如雷，猪八戒高声喊叫，埋怨行者是一个急猴子：“你就慢说些儿，却不稳住他了？

rú jīn tā jià yún táo zǒu què wǎng hé chǔ zhuī xún

如今他驾云逃走，却往何处追寻？

xíng zhě xiào dào xiōng dì men qiě mò luàn rǎng

”行者笑道：“兄弟们且莫乱嚷。

wǒ děng jiào nà tài zǐ xià lái bài fù pín hòu chū lái bài fu

我等叫那太子下来拜父，嫔后出来拜夫。

què yòu niàn gè zhòu yǔ jiě le dìng shēn fǎ jiào nà duō guān sū xǐng huí lái bài jūn fāng zhī shì zhēn shí huáng dì jiào su qián qíng cái jiàn fēn xiǎo wǒ zài qù xún tā

”却又念个咒语，解了定身法，“教那多官苏醒回来拜君，方知是真实皇帝，教诉前情，才见分晓，我再去寻他。

hǎo dà shèng fēn fù bā jiè shā sēng hǎo shēng bǎo hù tā jūn chén fù zǐ pín hòu yǔ wǒ shī fù

好大圣，吩咐八戒、沙僧：“好生保护他君臣父子嫔后与我师父！

zhǐ tīng shuō shēng qù jiù bú jiàn xíng yǐng

”只听说声去，就不见形影。

tā yuán lái tiào zài jiǔ xiāo yún lǐ zhēng yǎn sì wàng kàn nà mó wáng li

他原来跳在九霄云里，睁眼四望，看那魔王哩。

zhī jiàn nà chù guǒ táo le xìng mìng jìng wǎng dōng běi shàng zǒu li

只见那畜果逃了性命，径往东北上走哩。

xíng zhě gǎn de jiāng jìn hè dào nà guài wù nà lǐ qù

行者赶得将近，喝道：“那怪物，那里去！

lǎo sūn lái le yě

老孙来了也！

nà mó wáng jí huí tóu chè chū bǎo dāo gāo jiào dào sūn xíng zhě nǐ hǎo bèi lǎn

”那魔王急回头，掣出宝刀，高叫道：“孙行者，你好惫懒！

wǒ lái zhàn bié rén de dì wèi yǔ nǐ wú gān nǐ zěn me lái bào bù píng xiè lòu wǒ de jī mì

我来占别人的帝位，与你无干，你怎么来抱不平，泄漏我的机密！

xíng zhě hē hē xiào dào wǒ bǎ nǐ dà dǎn de po guài

”行者呵呵笑道：“我把你大胆的泼怪！

huáng dì yòu xǔ nǐ zuò

皇帝又许你做？

nǐ jì zhī wǒ shì lǎo sūn jiù gāi yuǎn dùn

你既知我是老孙，就该远遁；

zěn me hái diāo nàn wǒ shī fù yào qǔ shèn me gòng zhuàng

怎么还刁难我师父，要取甚么供状！

shì cái nà gòng zhuàng shì yě bú shì

适才那供状是也不是？

nǐ bú yào zǒu

你不要走！

hǎo hàn chī wǒ lǎo sūn zhè yī bàng

好汉吃我老孙这一棒！

nà mó cè shēn duǒ guò chè bǎo dāo pī miàn xiāng hái

”那魔侧身躲过，掣宝刀劈面相还。

tā liǎng gè dā shàng shǒu zhè yī chǎng hǎo shā zhēn shì hóu wáng měng mó wáng qiáng dāo yíng bàng jià gǎn xiāng dāng

他两个搭上手，这一场好杀，真是：猴王猛，魔王强，刀迎棒架敢相当。

yì tiān yún wù mí sān jiè zhǐ wéi dāng cháo lì dì wáng

一天云雾迷三界，只为当朝立帝王。

tā liǎng gè zhàn jīng shù hé nà yāo mó dǐ bú zhù hóu wáng jí huí tóu fù cóng jiù lù tiào rù chéng lǐ chuǎng zài bái yù jiē qián liǎng bān wén wǔ cóng zhōng yáo shēn yī biàn jí biàn de yǔ táng sān zàng yì bān mú yàng bìng chān shǒu lì zài jiē qián

他两个战经数合，那妖魔抵不住猴王，急回头复从旧路跳入城里，闯在白玉阶前两班文武丛中，摇身一变，即变得与唐三藏一般模样，并搀手，立在阶前。

zhè dà shèng gǎn shàng jiù yù jǔ bàng lái dǎ nà guài dào tú dì mò dǎ shì wǒ

这大圣赶上，就欲举棒来打，那怪道：“徒弟莫打，是我！

jí chè bàng yào dǎ nà gè táng sēng què yòu dào tú dì mò dǎ shì wǒ

”急掣棒要打那个唐僧，却又道：“徒弟莫打，是我！

yí yàng liǎng gè táng sēng shí nán biàn rèn

”一样两个唐僧，实难辨认。

tǎng ruò yī bàng dǎ shā yāo guài biàn de táng sēng zhè gè yě chéng le gōng guǒ

“倘若一棒打杀妖怪变的唐僧，这个也成了功果；

jiǎ ruò yī bàng dǎ shā wǒ dí zhēn shí shī fu què zěn me hǎo

假若一棒打杀我的真实师父，却怎么好！

zhǐ de tíng shǒu jiào bā jiè shā sēng wèn dào guǒ rán nà yí gè shì guài nà yí gè shì wǒ de shī fu

”只得停手，叫八戒、沙僧问道：“果然那一个是怪，那一个是我的师父？

nǐ zhǐ yǔ wǒ wǒ hǎo dǎ tā

你指与我，我好打他。

bā jiè dào nǐ zài bàn kōng zhōng xiāng dǎ xiāng rǎng wǒ piē piē yǎn jiù jiàn liǎng gè shī fu yě bù zhī shuí zhēn shuí jiǎ

”八戒道：“你在半空中相打相嚷，我瞥瞥眼就见两个师父，也不知谁真谁假。

xíng zhě wén yán

”行者闻言，

niǎn jué niàn shēng zhòu yǔ

捻诀念声咒语，

jiào nà hù fǎ zhū tiān liù dīng liù jiǎ wǔ fāng jiē dì sì zhí gōng cáo yī shí bā wèi hù jià qié lán dāng fāng tǔ dì běn jìng shān shén dào lǎo sūn zhì cǐ xiáng yāo

叫那护法诸天、六丁六甲、五方揭谛、四值功曹、一十八位护驾伽蓝、当坊土地、本境山神道：“老孙至此降妖，

yāo mó biàn zuò wǒ shī fù

妖魔变作我师父，

qì tǐ xiāng tóng

气体相同，

shí nán biàn rèn

实难辨认。

rǔ děng àn zhōng zhī huì zhě qǐng shī fu shàng diàn ràng wǒ qín mó

汝等暗中知会者，请师父上殿，让我擒魔。

yuán lái nà yāo guài shàn téng yún wù tīng de xíng zhě yán yǔ jí sā shǒu tiào shàng jīn luán bǎo diàn

”原来那妖怪善腾云雾，听得行者言语，急撒手跳上金銮宝殿。

zhè xíng zhě jǔ qǐ bàng wàng táng sēng jiù dǎ

这行者举起棒望唐僧就打。

kě lián

可怜！

ruò bù shì huàn nà jǐ wèi shén lái zhè yī xià jiù shì èr qiān gè táng sēng yě dǎ wèi ròu jiàng

若不是唤那几位神来，这一下，就是二千个唐僧，也打为肉酱！

duō kuī zhòng shén jià zhù tiě bàng dào dà shèng nà guài huì téng yún xiān shàng diàn qù le

多亏众神架住铁棒道：“大圣，那怪会腾云，先上殿去了。

xíng zhě gǎn shàng diàn tā yòu tiào jiāng xià lái chě zhù táng sēng zài rén cóng lǐ yòu hùn le yī hùn yī rán nán rèn

”行者赶上殿，他又跳将下来扯住唐僧，在人丛里又混了一混，依然难认。

xíng zhě xīn zhōng bù kuài yòu jiàn nà bā jiè zài páng lěng xiào xíng zhě dà nù dào nǐ zhè bèn huò zěn de

行者心中不快，又见那八戒在旁冷笑，行者大怒道：“你这夯货怎的？

rú jīn yǒu liǎng gè shī fu nǐ yǒu de jiào yǒu de yīng yǒu de fú shì li nǐ zhè bān huān xǐ de jǐn

如今有两个师父，你有得叫，有得应，有得伏侍哩，你这般欢喜得紧！

bā jiè xiào dào gē a shuō wǒ dāi nǐ bǐ wǒ yòu dāi li

”八戒笑道：“哥啊，说我呆，你比我又呆哩！

shī fu jì bù rèn de hé láo fèi lì

师父既不认得，何劳费力？

nǐ qiě rěn xiē tóu téng jiào wǒ shī fù niàn niàn nà huà ér wǒ yǔ shā sēng gè chān yí gè tīng zhe

你且忍些头疼，叫我师父念念那话儿，我与沙僧各搀一个听着。

ruò bù huì niàn de bì shì yāo guài yǒu hé nán yě

若不会念的，必是妖怪，有何难也？

xíng zhě dào xiōng dì kuī nǐ yě zhèng shì nà huà ér zhǐ yǒu sān rén jì de

”行者道：“兄弟，亏你也，正是，那话儿只有三人记得。

yuán shì wǒ fú rú lái xīn miáo shàng suǒ fā chuán yǔ guān shì yīn pú sà pú sà yòu chuán yǔ wǒ shī fù biàn zài méi rén zhī dào

原是我佛如来心苗上所发，传与观世音菩萨，菩萨又传与我师父，便再没人知道。

yě bà shī fu niàn niàn

也罢，师父，念念。

zhēn gè nà táng sēng jiù niàn qǐ lái

”真个那唐僧就念起来。

nà mó wáng zěn me zhī de kǒu lǐ hú hēng luàn hēng

那魔王怎么知得，口里胡哼乱哼。

bā jiè dào zhè hēng de què shì yāo guài le

八戒道：“这哼的却是妖怪了！

tā fàng le shǒu jǔ bǎ jiù zhù

他放了手，举钯就筑。

nà mó wáng zòng shēn tiào qǐ tà zhe yún tóu biàn zǒu

那魔王纵身跳起，踏着云头便走。

hǎo bā jiè hē yī shēng yě jià yún tóu gǎn shàng huāng de nà shā hé shàng diū le táng sēng yě chè chū bǎo zhàng lái dǎ táng sēng cái tíng le zhòu yǔ

好八戒，喝一声，也驾云头赶上，慌得那沙和尚丢了唐僧，也掣出宝杖来打，唐僧才停了咒语。

sūn dà shèng rěn zhe tóu téng zhe tiě bàng gǎn zài kōng zhōng

孙大圣忍着头疼，-着铁棒，赶在空中。

ya

呀！

zhè yī chǎng sān gè hěn hé shàng wéi zhù yí gè po yāo mó

这一场，三个狠和尚，围住一个泼妖魔。

nà mó wáng bèi bā jiè shā sēng shǐ dīng bǎ bǎo zhàng zuǒ yòu gōng zhù le xíng zhě xiào dào wǒ yào zài qù dāng miàn dǎ tā tā què yǒu xiē pà wǒ zhǐ kǒng tā yòu zǒu le

那魔王被八戒沙僧使钉钯宝杖左右攻住了，行者笑道：“我要再去，当面打他，他却有些怕我，只恐他又走了。

děng wǒ lǎo sūn tiào gāo xiē yǔ tā gè dǎo suàn dǎ jié guǒ le tā ba

等我老孙跳高些，与他个捣蒜打，结果了他罢。

zhè dà shèng zòng xiáng guāng qǐ zài jiǔ xiāo zhèng yù xià ge qiē shǒu zhī jiàn nà dōng běi shàng yī duo cǎi yún lǐ miàn lì shēng jiào dào sūn wù kōng qiě xiū xià shǒu

这大圣纵祥光，起在九霄，正欲下个切手，只见那东北上，一朵彩云里面，厉声叫道：“孙悟空，且休下手！

xíng zhě huí tóu kàn chù yuán lái wén shū pú sà jí shōu bàng shàng qián shī lǐ dào pú sà nà lǐ qù

”行者回头看处，原来文殊菩萨，急收棒，上前施礼道：“菩萨，那里去？

wén shū dào wǒ lái tì nǐ shōu zhè gè yāo guài de

”文殊道：“我来替你收这个妖怪的。

xíng zhě xiè dào lèi fán le

”行者谢道：“累烦了。

nà pú sà xiù zhōng qǔ chū zhào yāo jìng zhào zhù le nà guài de yuán shēn

”那菩萨袖中取出照妖镜，照住了那怪的原身。

xíng zhě cái zhāo hū bā jiè shā sēng qí lái jiàn le pú sà

行者才招呼八戒、沙僧齐来见了菩萨。

què jiāng jìng zi lǐ kàn chù nà mó wáng shēng de hǎo bù xiōng è yǎn shì liú lí zhǎn tóu ruò liàn chǎo gāng

却将镜子里看处，那魔王生得好不凶恶：眼似琉璃盏，头若炼炒缸。

hún shēn sān fú diàn sì zhǎo jiǔ qiū shuāng

浑身三伏靛，四爪九秋霜。

dā lā liǎng gè ěr yī wěi sào zhǒu zhǎng

搭拉两个耳，一尾扫帚长。

qīng máo shēng ruì qì hóng yǎn fàng jīn guāng

青毛生锐气，红眼放金光。

biǎn yá pái yù bǎn yuán xū tǐng yìng qiāng

匾牙排玉板，圆须挺硬枪。

jìng lǐ guān zhēn xiàng yuán shì wén shū yí gè shī lì wáng

镜里观真象，原是文殊一个狮猁王。

xíng zhě dào pú sà zhè shì nǐ zuò xia de yí gè qīng máo shī zi què zěn me zǒu jiāng lái chéng jīng nǐ jiù bù shōu fú tā

行者道：“菩萨，这是你坐下的一个青毛狮子，却怎么走将来成精，你就不收服他？

pú sà dào wù kōng tā bù céng zǒu tā shì fó zhǐ chà lái de

菩萨道：“悟空，他不曾走，他是佛旨差来的。

xíng zhě dào zhè chù lèi chéng jīng qīn duó dì wèi hái fèng fó zhǐ chà lái

”行者道：“这畜类成精，侵夺帝位，还奉佛旨差来。

shì lǎo sūn bǎo táng sēng shòu kǔ jiù gāi lǐng jǐ dào chì shū

似老孙保唐僧受苦，就该领几道敕书！

pú sà dào nǐ bù zhī dào

”菩萨道：“你不知道；

dāng chū zhè wū jī guó wáng hào shàn zhāi sēng fú chà wǒ lái dù tā guī xī zǎo zhèng jīn shēn luó hàn

当初这乌鸡国王，好善斋僧，佛差我来度他归西，早证金身罗汉。

yīn shì bù kě yuán shēn xiāng jiàn biàn zuò yī zhǒng fán sēng wèn tā huà xiē zhāi gòng

因是不可原身相见，变做一种凡僧，问他化些斋供。

bèi wú jǐ jù yán yǔ xiāng nán tā bù shí wǒ shì gè hǎo rén bǎ wǒ yī tiáo shéng kǔn le sòng zài nà yù shuǐ hé zhōng jìn le wǒ sān rì sān yè

被吾几句言语相难，他不识我是个好人，把我一条绳捆了，送在那御水河中，浸了我三日三夜。

duō kuī liù jiǎ jīn shēn jiù wǒ guī xī zòu yǔ rú lái rú lái jiāng cǐ guài lìng dào cǐ chù tuī tā xià jǐng jìn tā sān nián yǐ bào wú sān rì shuǐ zāi zhī hèn

多亏六甲金身救我归西，奏与如来、如来将此怪令到此处推他下井，浸他三年，以报吾三日水灾之恨。

yī yǐn yī zhuó mò fēi qián dìng

一饮一啄，莫非前定。

jīn de rǔ děng lái cǐ chéng le gōng jì

今得汝等来此，成了功绩。

xíng zhě dào nǐ suī bào le shèn me yī yǐn yī zhuó de sī chóu dàn nà guài wù bù zhī hài le duō shǎo rén yě

”行者道：“你虽报了甚么一饮一啄的私仇，但那怪物不知害了多少人也。

pú sà dào yě bù céng hài rén zì tā dào hòu zhè sān nián jiān fēng tiáo yǔ shùn guó tài mín ān hé hài rén zhī yǒu

”菩萨道：“也不曾害人，自他到后，这三年间，风调雨顺，国泰民安，何害人之有？

xíng zhě dào gù rán rú cǐ dàn zhǐ sān gōng niáng niáng yǔ tā tóng mián tóng qǐ diǎn wū le tā de shēn tǐ huài le duō shǎo gāng cháng lún lǐ hái jiào zuò bù céng hài rén

”行者道：“固然如此，但只三宫娘娘，与他同眠同起，点污了他的身体，坏了多少纲常轮理，还叫做不曾害人？

pú sà dào diǎn wū tā bù dé tā shì gè piàn le de shī zi

”菩萨道：“点污他不得，他是个骗了的狮子。

bā jiè wén yán zǒu jìn qián jiù mō le yī bǎ xiào dào zhè yāo jīng zhēn gè shì zāo bí zi bù chī jiǔ wang dān qí míng le

”八戒闻言，走近前，就摸了一把，笑道：“这妖精真个是糟鼻子不吃酒——枉担其名了！

xíng zhě dào

”行者道：

jì rú cǐ shōu le qù ba

“既如此，收了去罢。

ruò bù shì pú sà qīn lái jué bù ráo tā xìng mìng

若不是菩萨亲来，决不饶他性命。

nà pú sà què niàn gè zhòu hè dào chù shēng hái bù guī zhèng gèng dài hé shí

”那菩萨却念个咒，喝道：“畜生，还不皈正，更待何时！

nà mó wáng cái xiàn le yuán shēn

”那魔王才现了原身。

pú sà fàng lián huā zhào dìng yāo mó zuò zài bèi shàng tà xiáng guāng cí le xíng zhě

菩萨放莲花罩定妖魔，坐在背上，踏祥光辞了行者。

yí

咦！

jìng zhuǎn wǔ tái shān shǎng qù bǎo lián zuò xià tīng tán jīng

径转五台山上去，宝莲座下听谈经。

bì jìng bù zhī nà táng sēng shī tú zěn de chū chéng qiě tīng xià huí fēn jiě

毕竟不知那唐僧师徒怎的出城，且听下回分解——