第四十四回 — 西游记 — 吴承恩

fǎ shēn yuán yùn féng chē lì xīn zhèng yāo xié dù jí guān

法身元运逢车力心正妖邪度脊关

shī yuē qiú jīng tuō zhàng xiàng xī yóu wú shù míng shān bù jìn xiū

诗曰：求经脱障向西游，无数名山不尽休。

tù zǒu wū fēi cuī zhòu yè niǎo tí huā luò zì chūn qiū

兔走乌飞催昼夜，鸟啼花落自春秋。

wēi chén yǎn dǐ sān qiān jiè xī zhàng tóu biān sì bǎi zhōu

微尘眼底三千界，锡杖头边四百州。

xiǔ shuǐ cān fēng dēng zǐ mò wèi qī hé rì shì huí tóu

宿水餐风登紫陌，未期何日是回头。

huà shuō táng sān zàng xìng kuī lóng zǐ xiáng yāo hēi shuǐ hé shén kāi lù shī tú men guò le hēi shuǐ hé zhǎo dà lù yī zhí xi lái

话说唐三藏幸亏龙子降妖，黑水河神开路，师徒们过了黑水河，找大路一直西来。

zhēn gè shì yíng fēng mào xuě dài yuè pī xīng xíng gòu duō shí yòu zhí zǎo chūn tiān qì dàn jiàn sān yáng zhuǎn yùn wàn wù shēng huī

真个是迎风冒雪，戴月披星，行彀多时，又值早春天气，但见三阳转运，万物生辉。

sān yáng zhuǎn yùn mǎn tiān míng mèi kāi tú huà

三阳转运，满天明媚开图画；

wàn wù shēng huī biàn dì fāng fēi shè xiù yīn

万物生辉，遍地芳菲设绣茵。

méi cán shǔ diǎn xuě mài zhǎng yī chuān yún

梅残数点雪，麦涨一川云。

jiàn kāi bīng jiě shān quán liū jǐn fàng méng yá méi shāo hén

渐开冰解山泉溜，尽放萌芽没烧痕。

zhèng shì nà tài hào chéng zhèn gōu máng yù chén huā xiāng fēng qì nuǎn yún dàn rì guāng xīn

正是那太昊乘震，勾芒御辰，花香风气暖，云淡日光新。

dào páng yáng liǔ shū qīng yǎn gāo yǔ zī shēng wàn xiàng chūn

道旁杨柳舒青眼，膏雨滋生万象春。

shī tú men zài lù shàng yóu guān jǐng sè huǎn mǎ ér xíng hū tīng dé yī shēng yāo he hǎo biàn sì qiān wàn rén nà hǎn zhī shēng

师徒们在路上游观景色，缓马而行，忽听得一声吆喝，好便似千万人呐喊之声。

táng sān zàng xīn zhōng hài pà dōu zhù mǎ bù néng qián jìn jí huí tóu dào wù kōng shì nà lǐ zhè děng xiǎng zhèn

唐三藏心中害怕，兜住马不能前进，急回头道：悟空，是那里这等响振？

bā jiè dào hǎo yī sì dì liè shān bēng

”八戒道：“好一似地裂山崩。

shā sēng dào yě jiù rú léi shēng pī lì

”沙僧道：“也就如雷声霹雳。

sān zàng dào hái shì rén hǎn mǎ sī

”三藏道：“还是人喊马嘶。

sūn xíng zhě xiào dào nǐ men dōu cāi bù zháo qiě zhù dài lǎo sūn kàn shì hé rú

”孙行者笑道：“你们都猜不着，且住，待老孙看是何如。

hǎo xíng zhě jiāng shēn yī zòng tà yún guāng qǐ zài kōng zhōng zhēng yǎn guān kàn yuǎn jiàn yī zuò chéng chí

好行者，将身一纵，踏云光起在空中，睁眼观看，远见一座城池。

yòu jìn qù dào yě xiáng guāng yǐn yǐn bú jiàn shèn me xiōng qì fēn fēn

又近觑，倒也祥光隐隐，不见甚么凶气纷纷。

xíng zhě àn zì chén yín dào hǎo qù chù

行者暗自沉吟道：“好去处！

rú hé yǒu xiǎng shēng zhèn ěr

如何有响声振耳？

nà chéng zhōng yòu wú jīng qí shǎn zhuó gē jǐ guāng míng yòu bú shì pào shēng xiǎng zhèn hé yǐ ruò rén mǎ xuān huá

那城中又无旌旗闪灼，戈戟光明，又不是炮声响振，何以若人马喧哗？

zhèng yì jiān zhī jiàn nà chéng mén wài yǒu yí kuài shā tān kòng dì cuán cù le xǔ duō hé shàng zài nà lǐ chě chē r li

”正议间，只见那城门外，有一块沙滩空地，攒簇了许多和尚，在那里扯车儿哩。

yuán lái shì yī qí zhuó lì dǎ hào qí hǎn dà lì wáng pú sà suǒ yǐ jīng dòng táng sēng

原来是一齐着力打号，齐喊“大力王菩萨”，所以惊动唐僧。

xíng zhě jiàn jiàn àn xià yún tóu lái kàn chù ya

行者渐渐按下云头来看处，呀！

nà chē zi zhuāng de dōu shì zhuān wǎ mù zhí tǔ pī zhī lèi

那车子装的都是砖瓦木植土坯之类；

tān tóu shàng pō bǎn zuì gāo yòu yǒu yī dào jiā jí xiǎo lù liǎng zuò dà guān guān xià zhī lù dōu shì zhí lì bì dǒu zhī yá nà chē r zěn me yè de shǎng qù

滩头上坡坂最高，又有一道夹脊小路，两座大关，关下之路都是直立壁陡之崖，那车儿怎么拽得上去？

suī shì tiān sè hé nuǎn nèi xiē rén què yě yī shān lán lǚ kàn cǐ xiàng shí fēn jiǒng pò

虽是天色和暖，那些人却也衣衫蓝缕，看此象十分窘迫。

xíng zhě xīn yí dào xiǎng shì xiū gài sì yuàn

行者心疑道：“想是修盖寺院。

tā zhè lǐ wǔ gǔ fēng dēng xún bù chū zá gōng rén lái suǒ yǐ zhè hé shàng qīn zì nǔ lì

他这里五谷丰登，寻不出杂工人来，所以这和尚亲自努力。

zhèng zì cāi yí wèi dìng zhī jiàn nà chéng mén lǐ yáo yáo bǎi bǎi zǒu chū liǎng gè shào nián dào shì lái

”正自猜疑未定，只见那城门里，摇摇摆摆，走出两个少年道士来。

nǐ kàn tā zěn shēng dǎ bàn dàn jiàn tā tóu dài xīng guān shēn pī jǐn xiù

你看他怎生打扮，但见他：头戴星冠，身披锦绣。

tóu dài xīng guān guāng yào yào shēn pī jǐn xiù cǎi xiá piāo

头戴星冠光耀耀，身披锦绣彩霞飘。

zú tà yún tóu lǚ yāo xì shú sī tāo

足踏云头履，腰系熟丝绦。

miàn rú mǎn yuè duō cōng jùn xíng sì yáo tiān xiān kè jiāo

面如满月多聪俊，形似瑶天仙客娇。

nèi xiē hé shàng jiàn dào shì lái yī gè gè xīn jīng dǎn zhàn jiā bèi zhuó lì hèn kǔ de yè nà chē zi

那些和尚见道士来，一个个心惊胆战，加倍着力，恨苦的拽那车子。

xíng zhě jiù xiǎo de le yí

行者就晓得了：“咦！

xiǎng bì zhè hé shàng men pà nà dào shì

想必这和尚们怕那道士。

bù rán a zěn me zhè děng zhuó lì yè chě

不然啊，怎么这等着力拽扯？

wǒ céng tīng dé rén yán xī fāng lù shàng yǒu gè jìng dào miè sēng zhī chù duàn hū cǐ jiān shì yě

我曾听得人言，西方路上，有个敬道灭僧之处，断乎此间是也。

wǒ dài yào huí bào shī fu nài hé shì bù míng bái fǎn rě tā guài gǎn dào zhè děng yí gè líng lì zhī rén jiù bù néng tàn gè shí xìn

我待要回报师父，奈何事不明白，返惹他怪，敢道这等一个伶俐之人，就不能探个实信？

qiě děng xià qù wèn de míng bái hǎo huí shī fù huà

且等下去问得明白，好回师父话。

nǐ dào tā lái wèn shuí

你道他来问谁？

hǎo dà shèng àn luò yún tóu qù jùn chéng jiǎo xià yáo shēn yī biàn biàn zuò gè yóu fāng de yún shuǐ quán zhēn zuǒ bì shàng guà zhe yí gè shuǐ huǒ lán ér shǒu qiāo zhe yú gǔ kǒu chàng zhe dào qíng cí jìn chéng mén yíng zhe liǎng gè dào shì dāng miàn gōng shēn dào

好大圣，按落云头，去郡城脚下，摇身一变，变做个游方的云水全真，左臂上挂着一个水火篮儿，手敲着渔鼓，口唱着道情词，近城门，迎着两个道士，当面躬身道：

dào cháng pín dào qǐ shǒu

“道长，贫道起手。

nà dào shì huán lǐ dào xiān shēng nà lǐ lái de

”那道士还礼道：“先生那里来的？

xíng zhě dào

”行者道：

wǒ dì zǐ yún yóu yú hǎi jiǎo làng dàng zài tiān yá

“我弟子云游于海角，浪荡在天涯；

jīn zhāo lái cǐ chù yù mù shàn rén jiā

今朝来此处，欲募善人家。

dòng wèn èr wèi dào cháng zhè chéng zhōng nà tiáo jiē shàng hǎo dào

动问二位道长，这城中那条街上好道？

nà gè xiàng lǐ hǎo xián

那个巷里好贤？

wǒ pín dào hǎo qù huà xiē zhāi chī

我贫道好去化些斋吃。

nà dào shì xiào dào nǐ zhè xiān shēng zěn me shuō zhè děng bài xìng de huà

”那道士笑道：“你这先生，怎么说这等败兴的话？

xíng zhě dào hé wéi bài xìng

”行者道：“何为败兴？

dào shì dào nǐ yào huà xiē zhāi chī què bú shì bài xìng

”道士道：“你要化些斋吃，却不是败兴？

xíng zhě dào chū jiā rén yǐ qǐ huà wèi yóu què bù huà zhāi chī zěn shēng yǒu qián mǎi

”行者道：“出家人以乞化为由，却不化斋吃，怎生有钱买？

dào shì xiào dào nǐ shì yuǎn fāng lái de bù zhī wǒ zhè chéng zhōng zhī shì

道士笑道：“你是远方来的，不知我这城中之事。

wǒ zhè chéng zhōng qiě xiū shuō wén wǔ guān yuán hǎo dào fù mín zhǎng zhě ài xián dà nán xiǎo nǚ jiàn wǒ děng bài qǐng fèng zhāi zhè bān dōu bù xū guà chǐ tóu yī děng jiù shì wàn suì jūn wáng hǎo dào ài xián

我这城中，且休说文武官员好道，富民长者爱贤，大男小女见我等拜请奉斋，这般都不须挂齿，头一等就是万岁君王好道爱贤。

xíng zhě dào wǒ pín dào yī zé nián yòu èr zé shì yuǎn fāng zhà lái shí shì bù zhī

”行者道：“我贫道一则年幼，二则是远方乍来，实是不知。

fán èr wèi dào cháng jiāng zhè lǐ dì míng jūn wáng hǎo dào ài xián zhī shì xì shuō yī biàn zú jiàn tóng dào zhī qíng

烦二位道长将这里地名、君王好道爱贤之事，细说一遍，足见同道之情。

dào shì shuō cǐ chéng míng huàn chē chí guó bǎo diàn shàng jūn wáng yǔ wǒ men yǒu qīn

”道士说：“此城名唤车迟国，宝殿上君王与我们有亲。

xíng zhě wén yán hē hē xiào dào xiǎng shì dào shì zuò le huáng dì

”行者闻言呵呵笑道：“想是道士做了皇帝？

tā dào bú shì

”他道：“不是。

zhǐ yīn zhè èr shí nián qián mín zāo kàng hàn tiān wú diǎn yǔ de jué gǔ miáo bù lùn jūn chén lí shù dà xiǎo rén jiā jiā jiā mù yù fén xiāng hù hù bài tiān qiú yǔ

只因这二十年前，民遭亢旱，天无点雨，地绝谷苗，不论君臣黎庶，大小人家，家家沐浴焚香，户户拜天求雨。

zhèng dōu zài dào xuán ái mìng zhī chù hū rán tiān jiàng xià sān gè xiān cháng lái fǔ jiù shēng líng

正都在倒悬捱命之处，忽然天降下三个仙长来，俯救生灵。

正都在倒悬挨命之处，忽然天降下三个仙长来，俯救生灵。

xíng zhě wèn dào shì nà sān gè xiān cháng

”行者问道：“是那三个仙长？

dào shì shuō biàn shì wǒ jiā shī fu

”道士说：“便是我家师父。

xíng zhě dào zūn shī shén hào

”行者道：“尊师甚号？

dào shì yún

”道士云：

wǒ dà shī fu hào zuò hǔ lì dà xiān

“我大师父，号做虎力大仙；

èr shī fù lù lì dà xiān

二师父，鹿力大仙；

sān shī fù yáng lì dà xiān

三师父，羊力大仙。

xíng zhě wèn yuē sān wèi zūn shī yǒu duō shǎo fǎ lì

”行者问曰：“三位尊师，有多少法力？

dào shì yún wǒ nà shī fu hū fēng huàn yǔ zhī zài fān zhǎng zhī jiān zhǐ shuǐ wèi yóu diǎn shí chéng jīn què rú zhuǎn shēn zhī yì

”道士云：“我那师父，呼风唤雨，只在翻掌之间，指水为油，点石成金，却如转身之易。

suǒ yǐ yǒu zhè bān fǎ lì néng duó tiān dì zhī zào huà huàn xīng dǒu zhī xuán wēi jūn chén xiāng jìng yǔ wǒ men jié wèi qīn yě

所以有这般法力，能夺天地之造化，换星斗之玄微，君臣相敬，与我们结为亲也。

xíng zhě dào zhè huáng dì shí fēn zào huà

”行者道：“这皇帝十分造化。

cháng yán dào shù dòng gōng qīng

常言道，术动公卿。

lǎo shī fu yǒu zhè bān shǒu duàn jié le qīn qí shí bù kuī tā

老师父有这般手段，结了亲，其实不亏他。

ǎi bù zhī wǒ pín dào kě yǒu xīng xīng yuán fǎ de jiàn nà lǎo shī fu yī miàn li

噫，不知我贫道可有星星缘法，得见那老师父一面哩？

dào shì xiào yuē nǐ yào jiàn wǒ shī fù

”道士笑曰：“你要见我师父。

yǒu hé nán chǔ

有何难处！

wǒ liǎng gè shì tā kào xiōng tiē ròu de tú dì wǒ shī fù què yòu hǎo dào ài xián zhǐ tīng jiàn shuō gè dào zì jiù yě jiē chū dà mén

我两个是他靠胸贴肉的徒弟，我师父却又好道爱贤，只听见说个道字，就也接出大门。

ruò shì wǒ liǎng gè yǐn jìn nǐ nǎi chuī huī zhī lì

若是我两个引进你，乃吹灰之力。

xíng zhě shēn shēn de chàng gè dà rě dào duō chéng jǔ jiàn jiù cǐ jìn qù ba

”行者深深的唱个大喏道：“多承举荐，就此进去罢。

dào shì shuō qiě shǎo dài piàn shí nǐ zài zhè lǐ zuò xia děng wǒ liǎng gè bǎ gōng shì gàn le lái hé nǐ jìn qù

”道士说：“且少待片时，你在这里坐下，等我两个把公事干了来，和你进去。

xíng zhě dào chū jiā rén wú jū wú shù zì yóu zì zài yǒu shèn gōng gàn

”行者道：“出家人无拘无束，自由自在，有甚公干？

dào shì yòng shǒu zhǐ dìng nà shā tān shàng sēng rén tā zuò de shì wǒ jiā shēng huó kǒng tā duǒ lǎn wǒ men qù diǎn tā yī mǎo jiù lái

”道士用手指定那沙滩上僧人：“他做的是我家生活，恐他躲懒，我们去点他一卯就来。

xíng zhě xiào dào dào cháng chà le

’行者笑道：“道长差了！

sēng dào zhī bèi dōu shì chū jiā rén wèi hé tā tì wǒ men zuò huó fú wǒ men diǎn mǎo

僧道之辈都是出家人，为何他替我们做活，伏我们点卯？

dào shì yún nǐ bù zhī dào yīn dāng nián qiú yǔ zhī shí sēng rén zài yī biān bài fó dào shì zài yī biān gào dòu dōu qǐng cháo tíng de liáng xiǎng

”道士云：“你不知道，因当年求雨之时，僧人在一边拜佛，道士在一边告斗，都请朝廷的粮饷；

shéi zhī nà hé shàng bù zhōng yòng kōng niàn kōng jīng bù néng jì shì

谁知那和尚不中用，空念空经，不能济事。

hòu lái wǒ shī fù yí dào huàn yǔ hū fēng bá jì le wàn mín tú tàn

后来我师父一到，唤雨呼风，拔济了万民涂炭。

què cái nǎo le cháo tíng shuō nà hé shàng wú yòng chāi le tā de shān mén huǐ le tā de fó xiàng zhuī le tā de dù dié bù fàng tā huí xiāng yù cì yǔ wǒ men jiā zuò huó jiù dāng xiǎo sī yì bān

却才恼了朝廷，说那和尚无用，拆了他的山门，毁了他的佛像，追了他的度牒，不放他回乡，御赐与我们家做活，就当小厮一般。

wǒ jiā lǐ shāo huǒ de yě shì tā sǎo dì de yě shì tā dǐng mén de yě shì tā

我家里烧火的也是他，扫地的也是他，顶门的也是他。

yīn wèi hòu biān hái yǒu zhù fáng wèi zēng wán bèi zhe zhè hé shàng lái yè zhuān wǎ tuō mù zhí qǐ gài fáng yǔ

因为后边还有住房，未曾完备，着这和尚来拽砖瓦，拖木植，起盖房宇。

zhǐ kǒng tā tān wán duǒ lǎn bù kěn yè chē suǒ yǐ zhe wǒ liǎng gè qù chá diǎn chá diǎn

只恐他贪顽躲懒，不肯拽车，所以着我两个去查点查点。

xíng zhě wén yán

”行者闻言。

chě zhù dào shì dī lèi dào wǒ shuō wǒ wú yuán zhēn gè wú yuán bù dé jiàn lǎo shī fu zūn miàn

扯住道士滴泪道：“我说我无缘，真个无缘，不得见老师父尊面！

dào shì yún rú hé bù dé jiàn miàn

”道士云：“如何不得见面？

xíng zhě dào wǒ pín dào zài fāng shàng yún yóu yī zé shì wéi xìng mìng èr zé yě wèi xún qīn

”行者道：“我贫道在方上云游，一则是为性命，二则也为寻亲。

dào shì wèn nǐ yǒu shèn me qīn

”道士问：“你有甚么亲？

xíng zhě dào wǒ yǒu yí gè shū fù zì yòu chū jiā xuē fà wèi sēng xiàng rì nián chéng jī jǐn yě lái wài miàn qiú qǐ

”行者道：“我有一个叔父，自幼出家，削发为僧，向日年程饥馑，也来外面求乞。

zhè jǐ nián bú jiàn huí jiā wǒ niàn zǔ shàng zhī ēn tè lái shùn biàn xún fǎng xiǎng bì shì jī chí zài cǐ děng de fāng bù néng tuō shēn wèi kě zhī yě

这几年不见回家，我念祖上之恩，特来顺便寻访，想必是羁迟在此等地方，不能脱身，未可知也。

wǒ zěn de xún zhe tā jiàn yī miàn cái kě yǔ nǐ jìn chéng

我怎的寻着他见一面，才可与你进城？

dào shì yún zhè bān què shì róng yì

”道士云：“这般却是容易。

wǒ liǎng gè qiě zuò xia jí fán nǐ qù shā tān shàng tì wǒ yī chá zhǐ diǎn tóu mù yǒu wǔ bǎi míng shù mù biàn bà kàn nèi zhōng nà gè shì nǐ lìng shū

我两个且坐下，即烦你去沙滩上替我一查，只点头目有五百名数目便罢，看内中那个是你令叔。

guǒ ruò yǒu ya wǒ men kàn dào zhōng qíng fèn fàng tā qù le què yǔ nǐ jìn chéng hǎo me

果若有呀，我们看道中情分，放他去了，却与你进城好么？

xíng zhě dǐng xiè bù jìn cháng yī yī shēng bié le dào shì qiāo zhe yú gǔ jìng wǎng shā tān zhī shàng

行者顶谢不尽，长揖一声，别了道士，敲着渔鼓，径往沙滩之上。

guò le shuāng guān zhuǎn xià jiā jí nà hé shàng yī qí guì xià kē tóu dào yé ye wǒ děng bù céng duǒ lǎn wǔ bǎi míng bàn ge bù shǎo dōu zài cǐ chě chē li

过了双关，转下夹脊，那和尚一齐跪下磕头道：“爷爷，我等不曾躲懒，五百名半个不少，都在此扯车哩。

xíng zhě kàn jiàn àn xiào dào zhèi xiē hé shàng bèi dào shì dǎ pà le jiàn wǒ zhè jiǎ dào shì jiù zhè bān sǒng jù ruò shì gè zhēn dào shì hǎo dào yě huó bù chéng le

”行者看见，暗笑道：“这些和尚，被道士打怕了，见我这假道士就这般悚惧，若是个真道士，好道也活不成了。

xíng zhě yòu yáo shǒu dào bú yào guì xiū pà

”行者又摇手道：“不要跪，休怕。

wǒ bú shì jiān gōng de wǒ lái cǐ shì xún qīn de

我不是监工的，我来此是寻亲的。

zhòng sēng men tīng shuō rèn qīn jiù bǎ tā quān zi zhèn wéi jiāng shàng lái yī gè gè chū tóu lù miàn ké sòu dǎ xiǎng bā bù dé yào rèn chū qù

”众僧们听说认亲，就把他圈子阵围将上来，一个个出头露面，咳嗽打响，巴不得要认出去。

dào bù zhī nà gè shì tā qīn li

道：“不知那个是他亲哩。

xíng zhě rèn le yī huì hē hē xiào jiāng qǐ lái zhòng sēng dào lǎo yé bù rèn qīn rú hé fā xiào

”行者认了一会，呵呵笑将起来，众僧道：“老爷不认亲，如何发笑？

xíng zhě dào nǐ men zhī wǒ xiào shèn me

”行者道：“你们知我笑甚么？

xiào nǐ zhèi xiē hé shàng quán bù zhǎng jùn

笑你这些和尚全不长俊！

fù mǔ shēng xià nǐ lái jiē yīn mìng fàn huá gài fáng ye kè niang huò shì bù zhāo zǐ mèi cái bǎ nǐ shě duàn le chū jiā

父母生下你来，皆因命犯华盖，妨爷克娘，或是不招姊妹，才把你舍断了出家。

nǐ zěn de bù zūn sān bǎo bù jìng fó fǎ bù qù kàn jīng bài chàn què zěn me yǔ dào shì yōng gōng zuò nú bì shǐ huàn

你怎的不遵三宝，不敬佛法，不去看经拜忏，却怎么与道士佣工，作奴婢使唤？

zhòng sēng dào lǎo yé nǐ lái xiū wǒ men li

”众僧道：“老爷，你来羞我们哩！

nǐ lǎo rén jiā xiǎng shì gè wài biān lái de bù zhī wǒ zhè lǐ lì hài

你老人家想是个外边来的，不知我这里利害。

xíng zhě dào guǒ shì wài fāng lái de qí shí bù zhī nǐ zhè lǐ yǒu shèn lì hài

”行者道：“果是外方来的，其实不知你这里有甚利害。

zhòng sēng dī lèi dào wǒ men zhè yī guó jūn wáng piān xīn wú dào zhǐ xǐ de shì lǎo yé děng bèi nǎo de shì wǒ men fó zǐ

”众僧滴泪道：“我们这一国君王，偏心无道，只喜得是老爷等辈，恼的是我们佛子。

xíng zhě dào wèi hé lái

”行者道：“为何来？

zhòng sēng dào

”众僧道：

zhǐ yīn hū fēng huàn yǔ sān gè xiān cháng lái cǐ chù miè le wǒ děng hōng xìn jūn wáng bǎ wǒ men sì chāi le dù dié zhuī le bù fàng guī xiāng yì bù xǔ bǔ yì dāng chāi cì yǔ nà xiān cháng jiā shǐ yòng kǔ chǔ nán dāng

“只因呼风唤雨，三个仙长来此处，灭了我等，哄信君王，把我们寺拆了，度牒追了，不放归乡，亦不许补役当差，赐与那仙长家使用，苦楚难当！

dàn yǒu gè yóu fāng dào zhě zhì cǐ jí qǐng bài wáng lǐng shǎng

但有个游方道者至此，即请拜王领赏；

ruò shì hé shàng lái bù fēn yuǎn jìn jiù ná lái yǔ xiān cháng jiā yōng gōng

若是和尚来，不分远近，就拿来与仙长家佣工。

xíng zhě dào xiǎng bì nà dào shì hái yǒu shèn me qiǎo fǎ shù yòu le jūn wáng

”行者道：“想必那道士还有甚么巧法术，诱了君王？

ruò zhǐ shì hū fēng huàn yǔ yě dōu shì páng mén xiǎo fǎ shù ěr ān néng dòng de jūn xīn

若只是呼风唤雨，也都是旁门小法术耳，安能动得君心？

zhòng sēng dào tā huì tuán shā liàn gǒng dǎ zuò cún shén diǎn shuǐ wèi yóu diǎn shí chéng jīn

”众僧道：“他会抟砂炼汞，打坐存神，点水为油，点石成金。

rú jīn xìng gài sān qīng guān yǔ duì tiān dì zhòu yè kàn jīng chàn huǐ qí jūn wáng wàn nián bù lǎo suǒ yǐ jiù bǎ jūn xīn huò dòng le

如今兴盖三清观宇，对天地昼夜看经忏悔，祈君王万年不老，所以就把君心惑动了。

xíng zhě dào yuán lái zhè bān nǐ men dōu zǒu le biàn bà

”行者道：“原来这般，你们都走了便罢。

zhòng sēng dào lǎo yé zǒu bù tuō

”众僧道：“老爷，走不脱！

nà xiān cháng zòu zhǔn jūn wáng bǎ wǒ men huà le yǐng shēn tú sì xià lǐ cháng chuān zhāng guà

那仙长奏准君王，把我们画了影身图，四下里长川张挂。

tā zhè chē chí guó dì jiè yě kuān gè fǔ zhōu xiàn xiāng cūn diàn jí zhī fāng dōu yǒu yī zhāng hé shàng tú shàng miàn shì yù bǐ qīn tí

他这车迟国地界也宽，各府州县乡村店集之方，都有一张和尚图，上面是御笔亲题。

ruò yǒu guān zhí de ná dé yī gè hé shàng gāo shēng sān jí

若有官职的，拿得一个和尚，高升三级；

wú guān zhí de ná dé yī gè hé shàng jiù shǎng bái yín wǔ shí liǎng suǒ yǐ zǒu bù tuō

无官职的，拿得一个和尚，就赏白银五十两，所以走不脱。

qiě mò shuō shì hé shàng jiù shì jiǎn zōng tū zǐ máo xī de dōu yě nán táo

且莫说是和尚，就是剪鬃、秃子、毛稀的，都也难逃。

sì xià lǐ kuài shǒu yòu duō jī shì de yòu guǎng píng nǐ zěn me yě shì nán tuō

四下里快手又多，缉事的又广，凭你怎么也是难脱。

wǒ men mò nài hé zhǐ de zài cǐ kǔ ái

我们没奈何，只得在此苦捱。

我们没奈何，只得在此苦挨。

xíng zhě dào jì rán rú cǐ nǐ men sǐ le biàn bà

”行者道：“既然如此，你们死了便罢。

zhòng sēng dào lǎo yé yǒu sǐ de

”众僧道：“老爷，有死的。

dào chù zhuō lái yǔ běn chǔ hé shàng yě gòng yǒu èr qiān yú zhòng dào cǐ áo bù dé kǔ chǔ shòu bù dé jiān rěn bù dé hán lěng fú bù dé shuǐ tǔ sǐ le yǒu liù qī bǎi zì jìn le yǒu qī bā bǎi zhǐ yǒu wǒ zhè wǔ bǎi gè bù dé sǐ

到处捉来与本处和尚，也共有二千余众，到此熬不得苦楚，受不得-煎，忍不得寒冷，服不得水土，死了有六七百，自尽了有七八百，只有我这五百个不得死。

xíng zhě dào zěn me bù dé sǐ

”行者道：“怎么不得死？

zhòng sēng dào xuán liáng shéng duàn dāo wěn bù téng tóu hé de piāo qǐ bù chén fú yào de shēn ān bù sǔn

”众僧道：“悬梁绳断，刀刎不疼，投河的飘起不沉，服药的身安不损。

xíng zhě dào

”行者道：

nǐ què zào huà tiān cì rǔ děng cháng shòu li

“你却造化，天赐汝等长寿哩！

zhòng sēng dào lǎo yé ya nǐ shǎo le yí gè zì r shì zhǎng shòu zuì li

”众僧道：“老爷呀，你少了一个字儿，是长受罪哩！

wǒ děng rì shí sān cān nǎi shì cāo mǐ áo de xī zhōu dào wǎn jiù zài shā tān shàng mào lù ān shēn cái hé yǎn jiù yǒu shén rén yōng hù

我等日食三餐，乃是糙米熬得稀粥，到晚就在沙滩上冒露安身，才合眼就有神人拥护。

xíng zhě dào xiǎng shì lèi kǔ le jiàn guǐ me

”行者道：“想是累苦了，见鬼么？

zhòng sēng dào bú shì guǐ nǎi shì liù dīng liù jiǎ hù jiào qié lán dàn zhì yè jiù lái bǎo hù

”众僧道：“不是鬼，乃是六丁六甲、护教伽蓝，但至夜就来保护。

dàn yǒu yào sǐ de jiù bǎo zhe bù jiào tā sǐ

但有要死的，就保着，不教他死。

xíng zhě dào zhèi xiē shén què yě méi lǐ zhī gāi jiào nǐ men zǎo sǐ zǎo shēng tiān què lái bǎo hù zěn de

”行者道：“这些神却也没理，只该教你们早死早升天，却来保护怎的？

zhòng sēng dào tā zài mèng mèi zhōng quàn jiě wǒ men jiào bú yào xín sǐ qiě kǔ ái zhe děng nà dōng tǔ dà táng shèng sēng wǎng xī tiān qǔ jīng de luó hàn

”众僧道：“他在梦寐中劝解我们，教不要寻死，且苦捱着，等那东土大唐圣僧往西天取经的罗汉。

”众僧道：“他在梦寐中劝解我们，教不要寻死，且苦挨着，等那东土大唐圣僧往西天取经的罗汉。

tā shǒu xià yǒu gè tú dì nǎi qí tiān dà shèng shén tōng guǎng dà zhuān bǐng zhōng liáng zhī xīn yú rén jiān bào bù píng zhī shì jì kùn fú wēi xù gū niàn guǎ

他手下有个徒弟，乃齐天大圣，神通广大，专秉忠良之心，与人间报不平之事，济困扶危，恤孤念寡。

zhǐ děng tā lái xiǎn shén tōng miè le dào shì hái jìng nǐ men shā mén chán jiào li

只等他来显神通，灭了道士，还敬你们沙门禅教哩。

xíng zhě wén de cǐ yán xīn zhōng àn xiào dào mò shuō lǎo sūn wú shǒu duàn yù xiān shén shèng zǎo chuán míng

行者闻得此言，心中暗笑道：“莫说老孙无手段，预先神圣早传名。

tā jí chóu shēn qiāo zhe yú gǔ bié le zhòng sēng jìng lái chéng mén kǒu jiàn le dào shì

”他急怞身，敲着渔鼓，别了众僧，径来城门口见了道士。

nà dào shì yíng zhe dào xiān shēng nà yī wèi shì lìng qīn

那道士迎着道：“先生，那一位是令亲？

xíng zhě dào wǔ bǎi gè dōu yǔ wǒ yǒu qīn

”行者道：“五百个都与我有亲。

liǎng gè dào shì xiào dào nǐ zěn me jiù yǒu xǔ duō qīn

”两个道士笑道：“你怎么就有许多亲？

xíng zhě dào yī bǎi gè shì wǒ zuǒ lín yī bǎi gè shì wǒ yòu shě yī bǎi gè shì wǒ fù dǎng yī bǎi gè shì wǒ mǔ dǎng yī bǎi gè shì wǒ jiāo qì

”行者道：“一百个是我左邻，一百个是我右舍，一百个是我父党，一百个是我母党，一百个是我交契。

nǐ ruò kěn bǎ zhè wǔ bǎi rén dōu fàng le wǒ biàn yǔ nǐ jìn qù

你若肯把这五百人都放了，我便与你进去；

bù fàng wǒ bù qù le

不放，我不去了。

dào shì yún nǐ xiǎng yǒu xiē fēng bìng yī shí jiān jiù hú shuō le

”道士云：“你想有些风病，一时间就胡说了。

nèi xiē hé shàng nǎi guó wáng yù cì ruò fàng yī èr míng hái yào zài shī fu chù dì le bìng zhuàng rán hòu bǔ gè sǐ zhuàng cái liǎo de li

那些和尚，乃国王御赐，若放一二名，还要在师父处递了病状，然后补个死状，才了得哩。

zěn me shuō dōu fàng le

怎么说都放了？

cǐ lǐ bù tōng

此理不通！

bù tōng

不通！

qiě bú yào shuō wǒ jiā méi rén shǐ huàn jiù shì cháo tíng yě yào guài

且不要说我家没人使唤，就是朝廷也要怪。

tā nà lǐ zhǎng yào chà guān chá kān huò shí yù jià yě qīn lái diǎn zhá zěn me gǎn fàng

他那里长要差官查勘，或时御驾也亲来点札，怎么敢放？

xíng zhě dào bù fàng me

”行者道：“不放么？

dào shì shuō bù fàng

”道士说：“不放！

xíng zhě lián wèn sān shēng jiù nù jiāng qǐ lái bǎ ěr duǒ lǐ tiě bàng qǔ chū yíng fēng niǎn le yī niǎn jiù wǎn lái cū xì huǎng le yī huǎng zhào dào shì liǎn shàng yī guā kě lián jiù dǎ de tóu pò xuè liú shēn dǎo dì pí kāi jǐng zhé nǎo jiāng qīng

”行者连问三声，就怒将起来，把耳朵里铁棒取出，迎风捻了一捻，就碗来粗细，幌了一幌，照道士脸上一刮，可怜就打得头破血流身倒地，皮开颈折脑浆倾！

nà tān shàng sēng rén yuǎn yuǎn wàng jiàn tā dǎ shā le liǎng gè dào shì diū le chē r pǎo jiāng shàng lái dào bù hǎo le

那滩上僧人远远望见他打杀了两个道士，丢了车儿，跑将上来道：“不好了！

bù hǎo le

不好了！

dǎ shā huáng qīn le

打杀皇亲了！

xíng zhě dào nà gè shì huáng qīn

”行者道：“那个是皇亲？

zhòng sēng bǎ tā bò ji zhèn wéi le dào tā shī fu shàng diàn bù cān wáng xià diàn bù cí zhǔ cháo tíng cháng chēng zuò guó shī xiōng zhǎng xiān shēng

”众僧把他簸箕阵围了，道：“他师父上殿不参王，下殿不辞主，朝廷常称做国师兄长先生。

nǐ zěn me dào zhè lǐ chuǎng huò

你怎么到这里闯祸？

tā tú dì chū lái jiān gōng yǔ nǐ wú gān nǐ zěn me bǎ tā lái dǎ sǐ

他徒弟出来监工，与你无干，你怎么把他来打死？

nà xiān cháng bù shuō shì nǐ lái dǎ shā zhǐ shuō shì lái cǐ jiān gōng wǒ men hài le tā xìng mìng wǒ děng zěn le

那仙长不说是你来打杀，只说是来此监工，我们害了他性命，我等怎了？

qiě yǔ nǐ jìn chéng qù huì le rén mìng chū lái

且与你进城去，会了人命出来。

xíng zhě xiào dào liè wèi xiū rǎng wǒ bú shì yún shuǐ quán zhēn wǒ shì lái jiù nǐ men de

”行者笑道：“列位休嚷，我不是云水全真，我是来救你们的。

zhòng sēng dào nǐ dào dǎ shā rén hài le wǒ men tiān le dān ér rú hé shì jiù wǒ men de

”众僧道：“你倒打杀人，害了我们，添了担儿，如何是救我们的？

xíng zhě dào wǒ shì dà táng shèng sēng tú dì sūn wù kōng xíng zhě tè tè lái cǐ jiù nǐ men xìng mìng

”行者道：“我是大唐圣僧徒弟孙悟空行者，特特来此救你们性命。

zhòng sēng dào bú shì

”众僧道：“不是！

bú shì

不是！

nà lǎo yé wǒ men rèn de tā

那老爷我们认得他。

xíng zhě dào yòu bù céng huì tā rú hé rèn de

”行者道：“又不曾会他，如何认得？

zhòng sēng dào wǒ men mèng zhōng cháng jiàn yí gè lǎo zhě zì yán tài bái jīn xīng cháng jiào huì wǒ děng shuō nà sūn xíng zhě de mú yàng mò jiào cuò rèn le

”众僧道：“我们梦中尝见一个老者，自言太白金星，常教诲我等，说那孙行者的模样莫教错认了。

xíng zhě dào tā hé nǐ zěn me shuō lái

”行者道：“他和你怎么说来？

zhòng sēng dào tā shuō nà dà shèng kē é jīn jīng huǎng liàng yuán tóu máo liǎn wú sāi

”众僧道：“他说那大圣：磕额金睛幌亮，圆头毛脸无腮。

zī yá jiān zuǐ xìng qíng guāi mào bǐ léi gōng gǔ guài

咨牙尖嘴性情乖，貌比雷公古怪。

guàn shǐ jīn gū tiě bàng céng jiāng tiān què gōng kāi

惯使金箍铁棒，曾将天阙攻开。

rú jīn guī zhèng bǎo sēng lái zhuān jiù rén jiān zāi hài

如今皈正保僧来，专救人间灾害。

xíng zhě wén yán yòu tián yòu xǐ xǐ dào tì lǎo sūn chuán míng

”行者闻言，又嗔又喜，喜道替老孙传名！

tián dào nà lǎo zéi bèi lǎn bǎ wǒ de yuán shēn dōu shuō yǔ zhè huǒ fán rén

嗔道那老贼惫懒，把我的元身都说与这伙凡人！

hū shī shēng dào liè wèi chéng rán rèn wǒ bú shì sūn xíng zhě wǒ shì sūn xíng zhě de mén rén lái cǐ chù xué chuǎng huò shuǎ zǐ de

忽失声道：“列位诚然认我不是孙行者，我是孙行者的门人，来此处学闯祸耍子的。

nà lǐ bú shì sūn xíng zhě lái le

那里不是孙行者来了？

yòng shǒu xiàng dōng yī zhǐ hōng de zhòng sēng huí tóu tā què xiàn le běn xiàng zhòng sēng men fāng cái rèn de yī gè gè dǎo shēn xià bài dào yé ye

”用手向东一指，哄得众僧回头，他却现了本相，众僧们方才认得，一个个倒身下拜道：“爷爷！

wǒ děng fán tāi ròu yǎn bù zhī shì yé ye xiǎn huà

我等凡胎肉眼，不知是爷爷显化。

wàng yé ye yǔ wǒ men xuě hèn xiāo zāi zǎo jìn chéng jiàng yá cóng zhèng yě

望爷爷与我们雪恨消灾，早进城降邪从正也！

xíng zhě dào nǐ men qiě gēn wǒ lái

”行者道：“你们且跟我来。

zhòng sēng jǐn suí zuǒ yòu

”众僧紧随左右。

nà dà shèng jìng zhì shā tān shàng shǐ gè shén tōng jiāng chē r yè guò liǎng guān chuān guò jiā jí tí qǐ lái de fěn suì bǎ nèi xiē zhuān wǎ mù zhí jǐn pāo xià pō bǎn hē jiào zhòng sēng sàn

那大圣径至沙滩上，使个神通，将车儿拽过两关，穿过夹脊，提起来，-得粉碎，把那些砖瓦木植，尽抛下坡坂，喝教众僧：“散！

mò zài wǒ shǒu jiǎo biān děng wǒ míng rì jiàn zhè huáng dì miè nà dào shì

莫在我手脚边，等我明日见这皇帝，灭那道士！

zhòng sēng dào yé ye ya wǒ děng bù gǎn yuǎn zǒu dàn kǒng zài guān rén ná zhù jiě lái què yòu chī dǎ fā shú fǎn yòu shēng zāi

”众僧道：“爷爷呀，我等不敢远走，但恐在官人拿住解来，却又吃打发赎，返又生灾。

xíng zhě dào jì rú cǐ wǒ yǔ nǐ gè hù shēn fǎ ér

”行者道：“既如此，我与你个护身法儿。

hǎo dà shèng bǎ háo máo bá le yī bǎ jué de fěn suì měi yí gè hé shàng yǔ tā yī jié dōu jiào tā niǎn zài wú míng zhǐ jiǎ lǐ niǎn zhe quán tou zhī qíng zǒu lù

”好大圣，把毫毛拔了一把，嚼得粉碎，每一个和尚与他一截，都教他：“捻在无名指甲里，捻着拳头，只情走路。

wú rén gǎn ná nǐ biàn bà

无人敢拿你便罢；

ruò yǒu rén ná nǐ zǎn jǐn le quán tou jiào yī shēng qí tiān dà shèng wǒ jiù lái hù nǐ

若有人拿你，攒紧了拳头，叫一声齐天大圣，我就来护你。

zhòng sēng dào yé ye tǎng ruò qù de yuǎn le kàn bú jiàn nǐ jiào nǐ bù yīng zěn me shì hǎo

”众僧道：“爷爷，倘若去得远了，看不见你，叫你不应，怎么是好？

xíng zhě dào nǐ zhǐ guǎn fàng xīn jiù shì wàn lǐ zhī yáo kě bǎo quán wú shì

行者道：“你只管放心，就是万里之遥，可保全无事。

zhòng sēng yǒu dǎn liàng dà de niǎn zhe quán tou qiāo qiāo de jiào shēng qí tiān dà shèng

”众僧有胆量大的，捻着拳头，悄悄的叫声“齐天大圣！

zhī jiàn yí gè léi gōng zhàn zài miàn qián shǒu zhí tiě bàng jiù shì qiān jūn wàn mǎ yě bù néng jìn shēn

”只见一个雷公站在面前，手执铁棒，就是千军万马，也不能近身。

cǐ shí yǒu bǎi shí zhòng qí jiào zú yǒu bǎi shí gè dà shèng hù chí zhòng sēng kòu tóu dào yé ye

此时有百十众齐叫，足有百十个大圣护持，众僧叩头道：“爷爷！

guǒ rán líng xiǎn

果然灵显！

xíng zhě yòu fēn fù jiào shēng jì zì hái nǐ shōu le

行者又吩咐：“叫声寂字，还你收了。

zhēn gè shì jiào shēng jì

”真个是叫声“寂！

yī rán hái shì háo máo zài nà zhǐ jia fèng lǐ

”依然还是毫毛在那指甲缝里。

zhòng hé shàng què cái huān xǐ táo shēng yī qí ér sàn

众和尚却才欢喜逃生，一齐而散。

xíng zhě dào bù kě shí fēn yuǎn dùn tīng wǒ chéng zhōng xiāo xī

行者道：“不可十分远遁，听我城中消息。

dàn yǒu zhāo sēng bǎng chū jiù jìn chéng hái wǒ háo máo yě

但有招僧榜出，就进城还我毫毛也。

wǔ bǎi gè hé shàng dōng de dōng xi de xi zǒu de zǒu lì de lì sì sàn bù tí

”五百个和尚，东的东，西的西，走的走，立的立，四散不题。

què shuō nà táng sēng zài lù páng děng bù dé xíng zhě huí huà jiào zhū bā jiè yǐn mǎ tóu xi yù zhe xiē sēng rén bēn zǒu jiāng jìn chéng biān jiàn xíng zhě hái yǔ shí shù gè wèi sàn de hé shàng zài nà lǐ

却说那唐僧在路旁，等不得行者回话，教猪八戒引马投西，遇着些僧人奔走，将近城边，见行者还与十数个未散的和尚在那里。

sān zàng lè mǎ dào wù kōng nǐ zěn me lái dǎ tīng gè xiǎng shēng xǔ jiǔ bù huí

三藏勒马道：“悟空，你怎么来打听个响声，许久不回？

xíng zhě yǐn le shí shù gè hé shàng duì táng sēng mǎ qián shī lǐ jiāng shàng xiàng shì shuō le yī biàn

”行者引了十数个和尚，对唐僧马前施礼，将上项事说了一遍。

sān zàng dà jīng dào zhè bān a wǒ men zěn le

三藏大惊道：“这般啊，我们怎了？

nà shí shù gè hé shàng dào lǎo yé fàng xīn sūn dà shèng yé ye nǎi tiān shén jiàng de shén tōng guǎng dà dìng bǎo lǎo yé wú yú

”那十数个和尚道：“老爷放心，孙大圣爷爷乃天神降的，神通广大，定保老爷无虞。

wǒ děng shì zhè chéng lǐ chì jiàn zhì yuān sì nèi sēng rén

我等是这城里敕建智渊寺内僧人。

yīn zhè sì shì xiān wáng tài zǔ yù zào de xiàn yǒu xiān wáng tài zǔ shén xiàng zài nèi wèi zēng chāi huǐ chéng zhōng sì yuàn dà xiǎo jìn jiē chāi le

因这寺是先王太祖御造的，现有先王太祖神象在内，未曾拆毁，城中寺院，大小尽皆拆了。

wǒ děng qǐng lǎo ye gǎn zǎo jìn chéng dào wǒ huāng shān ān xià

我等请老爷赶早进城，到我荒山安下。

dài míng rì zǎo cháo sūn dà shèng bì yǒu chǔ zhì

待明日早朝，孙大圣必有处置。

xíng zhě dào rǔ děng shuō de shì

”行者道：“汝等说得是。

yě bà chèn zǎo jìn chéng qù lái

也罢，趁早进城去来。

nà zhǎng lǎo què cái xià mǎ xíng dào chéng mén zhī xià cǐ shí yǐ tài yáng xi zhuì

”那长老却才下马，行到城门之下，此时已太阳西坠。

guò diào qiáo jìn le sān céng mén lǐ jiē shàng rén jiàn zhì yuān sì de hé shàng qiān mǎ tiāo bāo jìn jiē huí bì

过吊桥，进了三层门里，街上人见智渊寺的和尚牵马挑包，尽皆回避。

zhèng xíng shí què dào shān mén qián dàn jiàn nà mén shàng gāo xuán zhe yī miàn jīn zì dà biǎn nǎi chì jiàn zhì yuān sì

正行时，却到山门前，但见那门上高悬着一面金字大匾，乃敕建智渊寺。

zhòng sēng tuī kāi mén chuān guò jīn gāng diàn bǎ zhèng diàn mén kāi le

众僧推开门，穿过金刚殿，把正殿门开了。

táng sēng qǔ jiā shā pī qǐ bài bì jīn shēn fāng rù

唐僧取袈裟披起，拜毕金身，方入。

zhòng sēng jiào kān jiā de

众僧叫：“看家的！

lǎo hé shàng zǒu chū lái kàn jiàn xíng zhě jiù bài dào yé ye

”老和尚走出来，看见行者就拜道，“爷爷！

nǐ lái le

你来了？

xíng zhě dào nǐ rèn de wǒ shì nà gè yé ye jiù shì zhè děng hū bài

”行者道：“你认得我是那个爷爷，就是这等呼拜？

nà hé shàng dào wǒ rèn de nǐ shì qí tiān dà shèng sūn yé ye wǒ men yè yè mèng zhōng jiàn nǐ

”那和尚道：“我认得你是齐天大圣孙爷爷，我们夜夜梦中见你。

tài bái jīn xīng cháng cháng lái tuō mèng shuō dào zhǐ děng nǐ lái wǒ men cái de xìng mìng

太白金星常常来托梦，说道只等你来，我们才得性命。

jīn rì guǒ jiàn zūn yán yǔ mèng zhōng wú yì

今日果见尊颜与梦中无异。

yé ye ya xǐ de zǎo lái

爷爷呀，喜得早来！

zài chí yī liǎng rì wǒ děng yǐ jù zuò guǐ yǐ

再迟一两日，我等已俱做鬼矣！

xíng zhě xiào dào qǐng qǐ qǐng qǐ míng rì jiù yǒu fèn xiǎo

”行者笑道：“请起请起，明日就有分晓。

zhòng sēng ān pái le zhāi fàn tā shī tú men chī le dǎ sǎo qián jìng fāng zhàng ān qǐn yī xiǔ

”众僧安排了斋饭，他师徒们吃了，打扫乾净方丈，安寝一宿。

”众僧安排了斋饭，他师徒们吃了，打扫干净方丈，安寝一宿。

èr gēng shí hòu sūn dà shèng xīn zhōng yǒu shì piān shuì bù zhe zhǐ tīng nà lǐ chuī dǎ qiāo qiāo de pá qǐ lái chuān le yī fú tiào zài kōng zhōng guān kàn yuán lái shì zhèng nán shàng dēng zhú yíng huáng

二更时候，孙大圣心中有事，偏睡不着，只听那里吹打，悄悄的爬起来，穿了衣服，跳在空中观看，原来是正南上灯烛荧煌。

dī xià yún tóu zǐ xì zài kàn què shì sān qīng guān dào shì ráng xīng li

低下云头仔细再看，却是三清观道士禳星哩。

dàn jiàn nà líng qū gāo diàn fú dì zhēn táng

但见那灵区高殿，福地真堂。

líng qū gāo diàn wēi wēi zhuàng shì péng hú jǐng

灵区高殿，巍巍壮似蓬壶景；

fú dì zhēn táng yǐn yǐn qīng rú huà lè gōng

福地真堂，隐隐清如化乐宫。

liǎng biān dào shì zòu shēng huáng zhèng miàn gāo gōng qíng yù jiǎn

两边道士奏笙簧，正面高公擎玉简。

xuān lǐ xiāo zāi qiǎn kāi jiǎng dào dé jīng

宣理《消灾忏》，开讲《道德经》。

yáng chén jǐ dù jǐn chuán fú biǎo bái yī fān jiē fǔ fú

扬尘几度尽传符，表白一番皆俯伏。

zhòu shuǐ fā xí zhú yàn piāo yáo chōng shàng jiè

咒水发檄，烛焰飘摇冲上界；

chá gāng bù dòu xiāng yān fù yù tòu qīng xiāo

查罡布斗，香烟馥郁透清霄。

àn tóu yǒu gòng xiàn xīn xiān zhuō shàng yǒu zhāi yán fēng shèng

案头有供献新鲜，桌上有斋筵丰盛。

diàn mén qián guà yī lián huáng líng zhī jǐn de duì jù xiù zhe èr shí èr gè dà zì yún yǔ shùn fēng tiáo yuàn zhù tiān zūn wú liàng fǎ

殿门前挂一联黄绫织锦的对句，绣着二十二个大字，云：“雨顺风调，愿祝天尊无量法；

hé qīng hǎi yàn qí qiú wàn suì yǒu yú nián

河清海晏，祈求万岁有余年。

xíng zhě jiàn sān gè lǎo dào shì pī liǎo fǎ yī xiǎng shì nà hǔ lì lù lì yáng lì dà xiān

”行者见三个老道士，披了法衣，想是那虎力、鹿力、羊力大仙。

xià miàn yǒu qī bā bǎi gè sàn zhòng sī gǔ sī zhōng shì xiāng biǎo bái jìn dōu shì lì liǎng biān

下面有七八百个散众，司鼓司钟，侍香表白，尽都侍立两边。

xíng zhě àn zì xǐ dào wǒ yù xià qù yǔ tā hùn yī hùn nài hé dān sī bù xiàn gū zhǎng nán míng qiě huí qù zhào gù bā jiè shā sēng yī tóng lái shuǎ shuǎ

行者暗自喜道：“我欲下去与他混一混，奈何单丝不线，孤掌难鸣，且回去照顾八戒沙僧，一同来耍耍。

àn luò xiáng yún jìng zhì fāng zhàng zhōng yuán lái bā jiè yǔ shā sēng tōng jiǎo shuì zháo

按落祥云，径至方丈中，原来八戒与沙僧通脚睡着。

xíng zhě xiān jiào wù jìng shā hé shàng xǐng lái dào gē ge nǐ hái bù céng shuì li

行者先叫悟净，沙和尚醒来道：“哥哥，你还不曾睡哩？

xíng zhě dào nǐ qiě qǐ lái wǒ hé nǐ shòu yòng xiē lái

”行者道：“你且起来，我和你受用些来。

shā sēng dào bàn yè sān gēng kǒu kū yǎn sè yǒu shèn shòu yòng

”沙僧道：“半夜三更，口枯眼涩，有甚受用？

xíng zhě dào zhè chéng lǐ guǒ yǒu yī zuò sān qīng guān

”行者道：“这城里果有一座三清观。

guān lǐ dào shì men xiū zhàn sān qīng diàn shàng yǒu xǔ duō gōng yǎng mán tou zú yǒu dǒu dà shāo guǒ yǒu wǔ liù shí jīn yí gè chèn fàn wú shù guǒ pǐn xīn xiān

观里道士们修蘸，三清殿上有许多供养：馒头足有斗大，烧果有五六十斤一个，衬饭无数，果品新鲜。

hé nǐ shòu yòng qù lái

和你受用去来！

nà zhū bā jiè shuì mèng lǐ tīng jiàn shuō chī hǎo dōng xī jiù xǐng le dào gē ge jiù bù dài qiè wǒ xiē ér

”那猪八戒睡梦里听见说吃好东西就醒了，道：“哥哥，就不带挈我些儿？

xíng zhě dào xiōng dì nǐ yào chī dōng xī bú yào dà hū xiǎo jiào jīng xǐng le shī fu dōu gēn wǒ lái

”行者道：“兄弟，你要吃东西，不要大呼小叫，惊醒了师父，都跟我来。

tā liǎng gè tào shàng yī fú qiāo qiāo de zǒu chū mén qián suí háng zhě tà le yún tóu tiào jiāng qǐ qù

”他两个套上衣服，悄悄的走出门前，随行者踏了云头，跳将起去。

nà dāi zi kàn jiàn dēng guāng jiù yào xià shǒu xíng zhě chě zhù dào qiě xiū máng dài tā sàn le fāng kě xià qù

那呆子看见灯光，就要下手，行者扯住道：“且休忙，待他散了，方可下去。

bā jiè dào tā cái niàn dào xìng tou shàng què zěn me kěn sàn

”八戒道：“他才念到兴头上，却怎么肯散？

xíng zhě dào

”行者道：

děng wǒ nòng gè fǎ ér tā jiù sàn le

“等我弄个法儿，他就散了。

hǎo dà shèng niǎn zhe jué niàn gè zhòu yǔ wǎng xùn dì shàng xī yī kǒu qì hū de chuī qù biàn shì yī zhèn kuáng fēng jìng zhí juǎn jìn nà sān qīng diàn shàng bǎ tā xiē huā píng zhú tái sì bì shàng xuán guà de gōng dé yī qí guā dào suì ér dēng huǒ wú guāng

”好大圣，捻着诀，念个咒语，往巽地上吸一口气，呼的吹去，便是一阵狂风，径直卷进那三清殿上，把他些花瓶烛台，四壁上悬挂的功德，一齐刮倒，遂而灯火无光。

zhòng dào shì xīn jīng dǎn zhàn hǔ lì dà xiān dào tú dì men qiě sàn zhè zhèn shén fēng suǒ guò chuī miè le dēng zhú xiāng huā gè rén guī qǐn míng cháo zǎo qǐ duō niàn jǐ juǎn jīng wén bǔ shù

众道士心惊胆战，虎力大仙道：“徒弟们且散，这阵神风所过，吹灭了灯烛香花，各人归寝，明朝早起，多念几卷经文补数。

zhòng dào shì guǒ gè tuì huí

”众道士果各退回。

zhè xíng zhě què yǐn bā jiè shā sēng àn luò yún tóu chuǎng shàng sān qīng diàn

这行者却引八戒沙僧，按落云头，闯上三清殿。

dāi zi bù lùn shēng shú ná guò shāo guǒ lái zhāng kǒu jiù kěn xíng zhě chè tiě bàng zhuó shǒu biàn dǎ

呆子不论生熟，拿过烧果来，张口就啃，行者掣铁棒，着手便打。

bā jiè suō shǒu duǒ guò dào hái bù céng cháng zhe shèn me zī wèi jiù dǎ

八戒缩手躲过道：“还不曾尝着甚么滋味，就打！

xíng zhě dào mò yào xiǎo jiā zǐ xíng qiě xù lǐ zuò xia shòu yòng

”行者道：“莫要小家子行，且叙礼坐下受用。

bā jiè dào bù xiū

”八戒道：“不羞！

tōu dōng xī chī hái yào xù lǐ

偷东西吃，还要叙礼！

ruò shì qǐng jiāng lái què yào rú hé

若是请将来，却要如何？

xíng zhě dào zhè shàng miàn zuò de shì shèn me pú sà

”行者道：“这上面坐的是甚么菩萨？

bā jiè xiào dào sān qīng yě rèn bù dé què rèn zuò shèn me pú sà

八戒笑道：“三清也认不得，却认做甚么菩萨！

xíng zhě dào nà sān qīng

”行者道：“那三清？

bā jiè dào zhōng jiān de shì yuán shǐ tiān zūn zuǒ biān de shì líng bǎo dào jūn yòu biān de shì tài shàng lǎo jūn

”八戒道：“中间的是元始天尊，左边的是灵宝道君，右边的是太上老君。

xíng zhě dào dōu yào biàn de zhè bān mú yàng cái chī de ān wěn li

”行者道：“都要变得这般模样，才吃得安稳哩。

nà dāi zi jí le wén de nà xiāng pēn pēn gōng yǎng yào chī pá shàng gāo tái bǎ lǎo jūn yī zuǐ gǒng xià qù dào lǎo guān ér nǐ yě zuò de gòu le ràng wǒ lǎo zhū zuò zuò

那呆子急了，闻得那香喷喷供养要吃，爬上高台，把老君一嘴拱下去道：“老官儿，你也坐得彀了，让我老猪坐坐。

bā jiè biàn zuò tài shàng lǎo jūn xíng zhě biàn zuò yuán shǐ tiān zūn shā sēng biàn zuò líng bǎo dào jūn bǎ yuán xiàng dōu tuī xià qù

”八戒变做太上老君，行者变做元始天尊，沙僧变作灵宝道君，把原象都推下去。

jí zuò xia shí bā jiè jiù qiǎng dà mán tou chī xíng zhě dào mò máng li

及坐下时，八戒就抢大馒头吃，行者道：“莫忙哩！

bā jiè dào gē ge biàn de rú cǐ hái bù chī děng shén

”八戒道：“哥哥，变得如此，还不吃等甚？

xíng zhě dào xiōng dì ya chī dōng xī shì xiǎo xiè lòu tiān jī shì dà

”行者道：“兄弟呀，吃东西事小，泄漏天机事大。

zhè shèng xiàng dōu tuī zài dì xià tǎng yǒu qǐ zǎo de dào shì lái zhuàng zhōng sǎo dì huò bàn yí gè gēn tóu què bù zǒu lòu xiāo xi

这圣象都推在地下，倘有起早的道士来撞钟扫地，或绊一个根头，却不走漏消息？

nǐ bǎ tā cáng guò yī biān lái

你把他藏过一边来。

bā jiè dào cǐ chù lù shēng mō mén bù zháo què nà lǐ cáng tā

”八戒道：“此处路生，摸门不着，却那里藏他？

xíng zhě dào wǒ cái jìn lái shí nà yòu shǒu xià yǒu yī zhòng xiǎo mén ér nà lǐ miàn huì qì chù rén xiǎng bì shì gè wǔ gǔ lún huí zhī suǒ

”行者道：“我才进来时，那右手下有一重小门儿，那里面秽气畜人，想必是个五谷轮回之所。

nǐ bǎ tā sòng zài nà lǐ qù ba

你把他送在那里去罢。

zhè dāi zi yǒu xiē hāng lì liàng tiào xià lái bǎ sān gè shèng xiàng ná zài jiān bó shàng káng jiāng chū lái

”这呆子有些夯力量，跳下来，把三个圣像拿在肩膊上，扛将出来。

dào nà xiāng yòng jiǎo dēng kāi mén kàn shí yuán lái shì gè dà dōng cè xiào dào zhè gè bì mǎ wēn zhe rán huì nòng zuǐ nòng shé

到那厢，用脚登开门看时，原来是个大东厕，笑道：“这个弼马温着然会弄嘴弄舌！

bǎ gè máo kēng yě yǔ tā qǐ gè dào hào jiào zuò shèn me wǔ gǔ lún huí zhī suǒ

把个毛坑也与他起个道号，叫做甚么五谷轮回之所！

nà dāi zi káng zài jiān shàng qiě bù diū le qù kǒu lǐ nóng nóng de dǎo dào sān qīng sān qīng wǒ shuō nǐ tīng yuǎn fāng dào cǐ guàn miè yāo jīng yù xiǎng gōng yǎng wú chǔ ān níng

”那呆子扛在肩上且不丢了去，口里——哝哝的祷道：“三清三清，我说你听：远方到此，惯灭妖精，欲享供养，无处安宁。

jiè nǐ zuò wèi lüè lüè shǎo tíng

借你坐位，略略少停。

nǐ děng zuò jiǔ yě qiě zàn xià máo kēng

你等坐久，也且暂下毛坑。

nǐ píng rì jiā shòu yòng wú qióng zuò gè qīng jìng dào shì

你平日家受用无穷，做个清净道士；

jīn rì lǐ bù miǎn xiǎng xiē huì wù yě zuò gè shòu chòu qì de tiān zūn

今日里不免享些秽物，也做个受臭气的天尊！

zhù ba pēng de wàng lǐ yī le bàn yī jīn chòu shuǐ zǒu shàng diàn lái

”祝罢，烹的望里一-，-了半衣襟臭水，走上殿来。

xíng zhě dào kě cáng de hǎo me

行者道：“可藏得好么？

bā jiè dào cáng biàn cáng de hǎo

”八戒道：“藏便藏得好；

zhǐ shì qǐ xiē shuǐ lái wū le yī fú yǒu xiē yān zāng chòu qì nǐ xiū ě xīn

只是-起些水来，污了衣服，有些腌脏臭气，你休恶心。

xíng zhě xiào dào yě bà nǐ qiě lái shòu yòng dàn bù zhī kě de gè gān jìng shēn zi chū mén li

”行者笑道：“也罢，你且来受用，但不知可得个干净身子出门哩。

nà dāi zi hái biàn zuò lǎo jūn

”那呆子还变做老君。

sān rén zuò xia jìn qíng shòu yòng xiān chī le dà mán tou hòu chī cù pán chèn fàn diǎn xīn tuō lú bǐng dìng yóu zhēng sū nà lǐ guǎn shèn me lěng rè rèn qíng chī qǐ

三人坐下，尽情受用，先吃了大馒头，后吃簇盘、衬饭、点心、拖炉、饼锭、油-、蒸酥，那里管甚么冷热，任情吃起。

yuán lái sūn xíng zhě bù dà chī yān huǒ shí zhǐ chī jǐ gè guǒ zǐ péi tā liǎng gè

原来孙行者不大吃烟火食，只吃几个果子，陪他两个。

nà yī dùn rú liú xīng gǎn yuè fēng juǎn cán yún chī de qìng jìn yǐ cǐ méi de chī le hái bù zǒu lù qiě zài nà lǐ xián jiǎng xiāo shí shuǎ zǐ

那一顿如流星赶月，风卷残云，吃得罄尽，已此没得吃了，还不走路，且在那里闲讲消食耍子。

ǎi

噫！

yǒu zhè bān shì

有这般事！

yuán lái nà dōng láng xià yǒu yí gè xiǎo dào shì cái shuì xià hū rán qǐ lái dào wǒ de shǒu líng r wàng jì zài diàn shàng ruò shī luò le míng rì shī fu jiàn zé

原来那东廊下有一个小道士才睡下，忽然起来道：“我的手铃儿忘记在殿上，若失落了，明日师父见责。

yǔ nà tóng shuì zhě dào nǐ shuì zháo děng wǒ xún qù

与那同睡者道，“你睡着，等我寻去。

jí máng zhōng bù chuān dǐ yī

”急忙中不穿底衣。

zhǐ chě yī lǐng zhí duō jìng dào zhèng diàn zhōng xún líng

止扯一领直裰，径到正殿中寻铃。

mō lái mō qù líng r mō zhe le zhèng yù huí tóu zhǐ tīng de yǒu hū xī zhī shēng dào shì hài pà

摸来摸去，铃儿摸着了，正欲回头，只听得有呼吸之声，道士害怕。

jí zhuài bù wǎng wài zǒu shí bù zhī zěn de zhe yí gè lì zhī hé zi pū de huá le yī diē de yī shēng bǎ gè líng r diē de fěn suì

急拽步往外走时，不知怎的，-着一个荔枝核子，扑的滑了一跌，-的一声，把个铃儿跌得粉碎。

zhū bā jiè rěn bu zhù hē hē dà xiào chū lái bǎ gè xiǎo dào shì hu zǒu le sān hún jīng huí le qī pò yī bù yī diē zhuàng dào hòu fāng zhàng wài dǎ zhe mén jiào shī gōng

猪八戒忍不住呵呵大笑出来，把个小道士唬走了三魂，惊回了七魄，一步一跌，撞到后方丈外，打着门叫：“师公！

bù hǎo le

不好了！

huò shì le

祸事了！

sān gè lǎo dào shì hái wèi zēng shuì jí kāi mén wèn yǒu shèn huò shì

”三个老道士还未曾睡，即开门问：“有甚祸事？

tā zhàn zhàn jīng jīng dào dì zǐ wàng shī le shǒu líng r yīn qù diàn shàng xún líng zhǐ tīng de yǒu rén hē hē dà xiào xiǎn xiē r xià shā wǒ yě

”他战战兢兢道：“弟子忘失了手铃儿，因去殿上寻铃，只听得有人呵呵大笑，险些儿唬杀我也！

lǎo dào shì wén yán jí jiào zhǎng dēng lái

”老道士闻言即叫：“掌灯来！

kàn shì shèn me xié wù

看是甚么邪物？

yī shēng chuán lìng jīng dòng nà liǎng láng de dào shì dà dà xiǎo xiǎo dōu pá qǐ lái diǎn dēng zháo huǒ wǎng zhèng diàn shàng guān kàn

”一声传令，惊动那两廊的道士，大大小小，都爬起来点灯着火，往正殿上观看。

bù zhī duān dì hé rú qiě tīng xià huí fēn jiě

不知端的何如，且听下回分解——