xīn zhǔ yè jiān xiū yào wù jūn wáng yán shǎng lùn yāo xié
心主夜间修药物君王筵上论妖邪
huà biǎo sūn dà shèng tóng jìn shì huàn guān
话表孙大圣同近侍宦官，
dào yú huáng gōng nèi yuàn
到于皇宫内院，
zhí zhì qǐn gōng mén wài lì dìng
直至寝宫门外立定，
jiāng sān tiáo jīn xiàn yǔ huàn guān ná rù lǐ miàn
将三条金线与宦官拿入里面，
fēn fù jiào nèi gōng fēi hòu
吩咐：“教内宫妃后，
huò jìn shì tài jiàn
或近侍太监，
xiān xì zài shèng gōng zuǒ shǒu wàn xià
先系在圣躬左手腕下，
àn cùn guān chǐ sān bù shàng
按寸关尺三部上，
què jiāng xiàn tóu cóng chuāng líng r chuān chū yǔ wǒ
却将线头从窗棂儿穿出与我。
zhēn gè nà huàn guān yī cǐ yán qǐng guó wáng zuò zài lóng chuáng àn cùn guān chǐ yǐ jīn xiàn yī tóu xì le yī tóu lǐ chū chuāng wài
”真个那宦官依此言，请国王坐在龙床，按寸关尺以金线一头系了，一头理出窗外。
xíng zhě jiē le xiàn tóu yǐ zì jǐ yòu shǒu dà zhǐ xiān tuō zhe shí zhǐ kàn le cùn mài
行者接了线头，以自己右手大指先托着食指，看了寸脉；
cì jiāng zhōng zhǐ àn dà zhǐ kàn le guān mài
次将中指按大指，看了关脉；
yòu jiāng dà zhǐ tuō dìng wú míng zhǐ kàn le chǐ mài
又将大指托定无名指，看了尺脉；
tiáo tíng zì jiā hū xī fēn dìng sì qì wǔ yù qī biǎo bā lǐ jiǔ hou fú zhōng chén chén zhōng fú biàn míng le xū shí zhī duān
调停自家呼吸，分定四气五郁、七表八里九候、浮中沉、沉中浮，辨明了虚实之端；
yòu jiào jiě xià zuǒ shǒu yī qián xì zài yòu shǒu wàn xià bù wèi
又教解下左手，依前系在右手腕下部位。
xíng zhě jí yǐ zuǒ shǒu zhǐ yī yī cóng tóu zhěn shì bì què jiāng shēn dǒu le yī dǒu bǎ jīn xiàn shōu shàng shēn lái lì shēng gāo hū dào bì xià zuǒ shǒu cùn mài qiáng ér jǐn guān mài sè ér huǎn chǐ mài kōu qiě chén
行者即以左手指，一一从头诊视毕，却将身抖了一抖，把金线收上身来，厉声高呼道：“陛下左手寸脉强而紧，关脉涩而缓，尺脉芤且沉；
yòu shǒu cùn mài fú ér huá guān mài chí ér jié chǐ mài shù ér láo
右手寸脉浮而滑，关脉迟而结，尺脉数而牢。
fu zuǒ cùn qiáng ér jǐn zhě zhōng xū xīn tòng yě
夫左寸强而紧者，中虚心痛也；
guān sè ér huǎn zhě hàn chū jī má yě
关涩而缓者，汗出肌麻也；
chǐ kōu ér chén zhě xiǎo biàn chì ér dà biàn dài xuè yě
尺芤而沉者，小便赤而大便带血也。
yòu shǒu cùn mài fú ér huá zhě nèi jié jīng bì yě
右手寸脉浮而滑者，内结经闭也；
guān chí ér jié zhě sù shí liú yǐn yě
关迟而结者，宿食留饮也；
chǐ shù ér láo zhě fán mǎn xū hán xiāng chí yě
尺数而牢者，烦满虚寒相持也。
zhěn cǐ guì yàng shì yí gè jīng kǒng yōu sī hào wèi shuāng niǎo shī qún zhī zhèng
诊此贵恙是一个惊恐忧思，号为双鸟失群之证。
nà guó wáng zài nèi wén yán mǎn xīn huān xǐ dǎ qǐ jīng shén gāo shēng yīng dào zhǐ xià míng bái
”那国王在内闻言满心欢喜，打起精神高声应道：“指下明白！
zhǐ xià míng bái
指下明白！
guǒ shì cǐ jí
果是此疾！
qǐng chū wài miàn yòng yào lái yě
请出外面用药来也。
dà shèng què cái huǎn bù chū gōng
”大圣却才缓步出宫。
zǎo yǒu zài páng tīng jiàn de tài jiàn yǐ xiān duì zhòng bào zhī
早有在旁听见的太监，已先对众报知。
xū yú xíng zhě chū lái táng sēng jí wèn rú hé xíng zhě dào zhěn le mài rú jīn duì zhèng zhì yào li
须臾行者出来，唐僧即问如何，行者道：“诊了脉，如今对证制药哩。
zhòng guān shàng qián dào shén sēng zhǎng lǎo shì cái shuō shuāng niǎo shī qún zhī zhèng hé yě
”众官上前道：“神僧长老，适才说双鸟失群之证，何也？
xíng zhě xiào dào yǒu cí xióng èr niǎo yuán zài yī chù tóng fēi hū bèi bào fēng zhòu yǔ jīng sàn cí bù néng jiàn xióng xióng bù néng jiàn cí cí nǎi xiǎng xióng xióng yì xiǎng cí zhè bu shì shuāng niǎo shī qún yě
”行者笑道：“有雌雄二鸟，原在一处同飞，忽被暴风骤雨惊散，雌不能见雄，雄不能见雌，雌乃想雄，雄亦想雌：这不是双鸟失群也？
zhòng guān wén shuō qí shēng hè cǎi dào zhēn shì shén sēng
众官闻说，齐声喝采道：“真是神僧！
zhēn shì shén yī
真是神医！
chēng zàn bù yǐ
”称赞不已。
dāng yǒu tài yī guān wèn dào bìng shì yǐ kàn chū yǐ dàn bù zhī yòng hé yào zhì zhī
当有太医官问道：“病势已看出矣，但不知用何药治之？
xíng zhě dào
”行者道：
bù bì zhí fāng jiàn yào jiù yào
“不必执方，见药就要。
yī guān dào jīng yún yào yǒu bā bǎi bā wèi rén yǒu sì bǎi sì bìng
”医官道：“经云药有八百八味，人有四百四病。
bìng bù zài yī rén zhī shēn yào qǐ yǒu quán yòng zhī lǐ
病不在一人之身，药岂有全用之理！
rú hé jiàn yào jiù yào
如何见药就要？
xíng zhě dào gǔ rén yún yào bù zhí fāng hé yí ér yòng gù cǐ quán zhēng yào pǐn ér suí biàn jiā jiǎn yě
行者道：“古人云，药不执方，合宜而用，故此全征药品，而随便加减也。
nà yī guān bù fù zài yán jí chū cháo mén zhī wài chà běn yá dāng zhí zhī rén biàn xiǎo mǎn chéng shēng shú yào pù jí jiāng yào pǐn měi wèi gè bàn sān jīn sòng yǔ xíng zhě
”那医官不复再言，即出朝门之外，差本衙当值之人，遍晓满城生熟药铺，即将药品，每味各办三斤，送与行者。
xíng zhě dào cǐ jiān bú shì zhì yào chù kě jiāng zhū yào zhī shù bìng zhì yào yī yīng qì mǐn dōu sòng rù huì tóng guǎn jiāo yǔ wǒ shī dì èr rén shōu xià
行者道：“此间不是制药处，可将诸药之数并制药一应器皿，都送入会同馆，交与我师弟二人收下。
yī guān tīng mìng jí jiāng bā bǎi bā wèi měi wèi sān jīn jí yào niǎn yào mó yào luō yào rú bìng rú bō rú zhuì zhī lèi dōu sòng zhì guǎn zhōng yī yī jiāo fù shōu qì
”医官听命，即将八百八味每味三斤及药碾、药磨、药罗、药侞并侞钵、侞槌之类都送至馆中，一一交付收讫。
xíng zhě wǎng diàn shàng qǐng shī fu tóng zhì guǎn zhōng zhì yào
行者往殿上请师父同至馆中制药。
nà zhǎng lǎo zhèng zì qǐ shēn hū jiàn nèi gōng chuán zhǐ jiào gé xià liú zhù fǎ shī tóng sù wén huá diàn dài míng cháo fú yào zhī hòu bìng quán chóu xiè dǎo huàn guān wén sòng xíng
那长老正自起身，忽见内宫传旨，教阁下留住法师，同宿文华殿，待明朝服药之后，病痊酬谢，倒换关文送行。
sān zàng dà jīng dào tú dì a cǐ yì shì liú wǒ zuò dāng tóu li
三藏大惊道：“徒弟啊，此意是留我做当头哩。
ruò yī de hǎo huān xǐ qǐ sòng
若医得好，欢喜起送；
ruò yī bù hǎo wǒ mìng xiū yǐ
若医不好，我命休矣。
nǐ xū zǐ xì shàng xīn jīng qián zhì dù yě
你须仔细上心，精虔制度也！
xíng zhě xiào dào shī fu fàng xīn zài cǐ shòu yòng lǎo sūn zì yǒu yī guó zhī shǒu
”行者笑道：“师父放心在此受用，老孙自有医国之手。
hǎo dà shèng bié le sān zàng cí le zhòng chén jìng zhì guǎn zhōng
好大圣，别了三藏，辞了众臣，径至馆中。
bā jiè yíng zhe xiào dào
八戒迎着笑道：
shī xiōng wǒ zhī dào nǐ le
“师兄，我知道你了。
xíng zhě dào nǐ zhī shèn me
”行者道：“你知甚么？
bā jiè dào zhī nǐ qǔ jīng zhī shì bù guǒ yù zuò shēng yá wú běn jīn rì jiàn cǐ chù fù shù shè fǎ yào kāi yào pù li
”八戒道：“知你取经之事不果，欲作生涯无本，今日见此处富庶，设法要开药铺哩。
xíng zhě hè dào mò hú shuō
”行者喝道：“莫胡说！
yī hǎo guó wáng dé yì chù cí cháo zǒu lù kāi shèn me yào pù
医好国王，得意处辞朝走路，开甚么药铺！
bā jiè dào zhōng bù rán zhè bā bǎi bā wèi yào měi wèi sān jīn gòng jì èr qiān sì bǎi èr shí sì jīn zhǐ yī yī rén néng yòng duō shǎo
”八戒道：“终不然，这八百八味药，每味三斤，共计二千四百二十四斤，只医一人，能用多少？
bù zhī duō shǎo nián dài fāng chī dé le li
不知多少年代方吃得了哩！
xíng zhě dào nà lǐ yòng de xǔ duō
”行者道：“那里用得许多？
tā nà tài yī yuàn guān dōu shì xiē yú máng zhī bèi suǒ yǐ qǔ zhè xǔ duō yào pǐn jiào tā méi chù zhuō mō bù zhī wǒ yòng de shì nà jǐ wèi nán shi wǒ shén miào zhī fāng yě
他那太医院官都是些愚盲之辈，所以取这许多药品，教他没处捉摸，不知我用的是那几味，难识我神妙之方也。
zhèng shuō chù zhī jiàn liǎng gè guǎn shǐ dāng miàn guì xià dào qǐng shén sēng lǎo yé jìn wǎn zhāi
”正说处，只见两个馆使，当面跪下道：“请神僧老爷进晚斋。
xíng zhě dào zǎo jiān nà bān dài wǒ rú jīn què guì ér qǐng zhī hé yě
”行者道：“早间那般待我，如今却跪而请之，何也？
guǎn shǐ kòu tóu dào lǎo yé lái shí xià guān yǒu yǎn wú zhū bù shí zūn yán
”馆使叩头道：“老爷来时，下官有眼无珠，不识尊颜。
jīn wén lǎo yé dà zhǎn sān zhé zhī gōng zhì wǒ yī guó zhī zhǔ ruò zhǔ shàng bìng yù lǎo yé jiāng shān yǒu fèn wǒ bèi jiē chén zǐ yě lǐ dāng bài qǐng
今闻老爷大展三折之肱，治我一国之主，若主上病愈，老爷江山有分，我辈皆臣子也，礼当拜请。
xíng zhě jiàn shuō xīn rán dēng táng shàng zuò bā jiè shā sēng fēn zuò zuǒ yòu bǎi shàng zhāi lái
”行者见说，欣然登堂上坐，八戒、沙僧分坐左右，摆上斋来。
shā sēng biàn wèn dào shī xiōng shī fu zài nà lǐ li
沙僧便问道：“师兄，师父在那里哩？
xíng zhě xiào dào shī fu bèi guó wáng liú zhù zuò dāng tóu li zhǐ dài yī hǎo le bìng fāng cái chóu xiè sòng xíng
”行者笑道：“师父被国王留住作当头哩，只待医好了病，方才酬谢送行。
shā sēng yòu wèn kě yǒu xiē shòu yòng me
”沙僧又问：“可有些受用么？
xíng zhě dào guó wáng qǐ wú shòu yòng
”行者道：“国王岂无受用！
wǒ lái shí tā yǐ yǒu sān gè gé lǎo péi shì zuǒ yòu qǐng rù wén huá diàn qù yě
我来时，他已有三个阁老陪侍左右，请入文华殿去也。
bā jiè dào zhè děng shuō hái shì shī fu dà li
八戒道：“这等说，还是师父大哩。
tā dào yǒu gé lǎo péi shì wǒ men zhǐ de liǎng gè guǎn shǐ fèng cheng
他倒有阁老陪侍，我们只得两个馆使奉承。
qiě mò guǎn tā ràng lǎo zhū chī dùn bǎo fàn yě
且莫管他，让老猪吃顿饱饭也。
xiōng dì men suì zì zài shòu yòng yī fān
”兄弟们遂自在受用一番。
tiān sè yǐ wǎn xíng zhě jiào guǎn shǐ shōu le jiā huǒ duō bàn xiē yóu là wǒ děng dào yè jìng shí fāng hǎo zhì yào
天色已晚，行者叫馆使：“收了家火，多办些油蜡，我等到夜静时方好制药。
guǎn shǐ guǒ sòng ruò gān yóu là gè mìng sàn qì
”馆使果送若干油蜡，各命散讫。
zhì bàn yè tiān jiē rén jìng wàn lài wú shēng
至半夜，天街人静，万籁无声。
bā jiè dào gē ge zhì hé yào
八戒道：“哥哥，制何药？
gǎn zǎo gàn shì
赶早干事。
wǒ kē shuì le
我瞌睡了。
xíng zhě dào nǐ jiāng dài huáng qǔ yī liǎng lái niǎn wèi xì mò
”行者道：“你将大黄取一两来，碾为细末。
shā sēng nǎi dào
”沙僧乃道：
dài huáng wèi kǔ xìng hán wú dú qí xìng chén ér bù fú qí yòng zǒu ér bù shǒu duó zhū yù ér wú yōng zhì dìng huò luàn ér zhì tài píng míng zhī yuē jiāng jūn
“大黄味苦，性寒无毒，其性沉而不浮，其用走而不守，夺诸郁而无壅滞，定祸乱而致太平，名之曰将军。
cǐ xíng yào ěr dàn kǒng jiǔ bìng xū ruò bù kě yòng cǐ
此行药耳，但恐久病虚弱，不可用此。
xíng zhě xiào dào xián dì bù zhī cǐ yào lì tán shùn qì dàng dù zhōng níng zhì zhī hán rè
”行者笑道：“贤弟不知，此药利痰顺气，荡肚中凝滞之寒热。
nǐ mò guǎn wǒ nǐ qù qǔ yī liǎng bā dòu qù ké qù mó chuí qù yóu dú niǎn wèi xì mò lái
你莫管我，你去取一两巴豆，去壳去膜，捶去油毒，碾为细末来。
bā jiè dào bā dòu wèi xīn xìng rè yǒu dú xuē jiān jī dàng fèi fǔ zhī chén hán tōng bì sè lì shuǐ gǔ zhī dào lù nǎi zhǎn guān duó mén zhī jiāng bù kě qīng yòng
”八戒道：“巴豆味辛，性热有毒，削坚积，荡肺腑之沉寒，通闭塞，利水谷之道路，乃斩关夺门之将，不可轻用。
xíng zhě dào xián dì nǐ yě bù zhī cǐ yào pò jié xuān cháng néng lǐ xīn péng shuǐ zhàng
”行者道：“贤弟，你也不知，此药破结宣肠，能理心膨水胀。
kuài zhì lái wǒ hái yǒu zuǒ shǐ zhī wèi fǔ zhī yě
快制来，我还有佐使之味辅之也。
tā èr rén jí shí jiāng èr yào niǎn xì dào
”他二人即时将二药碾细道：
shī xiōng hái yòng nà jǐ shí wèi
“师兄，还用那几十味？
xíng zhě dào bù yòng le
”行者道：“不用了。
bā jiè dào bā bǎi bā wèi měi wèi sān jīn zhǐ yòng cǐ èr liǎng chéng wèi qǐ duó rén le
”八戒道：“八百八味，每味三斤，只用此二两，诚为起夺人了。
xíng zhě jiāng yí gè huā cí zhǎn zǐ dào xián dì mò jiǎng nǐ ná zhè gè zhǎn r jiāng guō qí huī guā bàn zhǎn guò lái
”行者将一个花磁盏子道：“贤弟莫讲，你拿这个盏儿，将锅脐灰刮半盏过来。
bā jiè dào yào zěn de
”八戒道：“要怎的？
xíng zhě dào yào nèi yào yòng
”行者道：“药内要用。
shā sēng dào xiǎo dì bù céng jiàn yào nèi yòng guō huī
”沙僧道：“小弟不曾见药内用锅灰。
xíng zhě dào guō huī míng wéi bǎi cǎo shuāng néng diào bǎi bìng nǐ bù zhī dào
”行者道：“锅灰名为百草霜，能调百病，你不知道。
nà dāi zi zhēn gè guā le bàn zhǎn yòu niǎn xì le
那呆子真个刮了半盏，又碾细了。
xíng zhě yòu jiāng zhǎn zi dì yǔ tā dào
行者又将盏子，递与他道：
nǐ zài qù bǎ wǒ men de mǎ niào děng bàn zhǎn lái
“你再去把我们的马尿等半盏来。
bā jiè dào yào tā zěn de
”八戒道：“要他怎的？
xíng zhě dào yào wán yào
”行者道：“要丸药。
shā sēng yòu xiào dào gē ge zhè shì bú shì shuǎ zǐ
”沙僧又笑道：“哥哥，这事不是耍子。
mǎ niào xīng sāo rú hé rù de yào pǐn
马尿腥臊，如何入得药品？
wǒ zhī jiàn cù hu wèi wán chén mǐ hu wèi wán liàn mì wèi wán huò zhǐ shì qīng shuǐ wèi wán nà céng jiàn mǎ niào wèi wán
我只见醋糊为丸，陈米糊为丸，炼蜜为丸，或只是清水为丸，那曾见马尿为丸？
nà dōng xī xīng xīng sāo sāo pí xū de rén yī wén jiù tǔ
那东西腥腥臊臊，脾虚的人，一闻就吐；
zài fú bā dòu dài huáng nòng dé rén shàng tù xià xiè kě shì shuǎ zǐ
再服巴豆大黄，弄得人上吐下泻，可是耍子？
xíng zhě dào
”行者道：
nǐ bù zhī jiù lǐ wǒ nà mǎ bú shì fán mǎ tā běn shì xī hǎi lóng shēn
“你不知就里，我那马不是凡马，他本是西海龙身。
ruò de tā kěn qù biàn niào píng nǐ hé jí fú zhī jí yù dàn jí bù kě de ěr
若得他肯去便溺，凭你何疾，服之即愈，但急不可得耳。
bā jiè wén yán zhēn gè qù dào mǎ biān
”八戒闻言，真个去到马边。
nà mǎ xié fú dì xià shuì li dāi zi yī dùn jiǎo tī qǐ chèn zài dù xià děng le bàn huì quán bú jiàn sā niào
那马斜伏地下睡哩，呆子一顿脚踢起，衬在肚下，等了半会，全不见撒尿。
tā pǎo jiāng lái duì xíng zhě shuō gē a qiě mò qù yī huáng dì qiě kuài qù yī yī mǎ lái
他跑将来对行者说：“哥啊，且莫去医皇帝，且快去医医马来。
nà wáng rén gàn jié le mò xiǎng niào dé chū yī diǎn er
那亡人干结了，莫想尿得出一点儿！
xíng zhě xiào dào wǒ hé nǐ qù
”行者笑道：“我和你去。
shā sēng dào wǒ yě qù kàn kàn
”沙僧道：“我也去看看。
sān rén dōu dào mǎ biān nà mǎ tiào jiāng qǐ lái kǒu tǔ rén yán lì shēng gāo jiào dào shī xiōng nǐ qǐ bù zhī
”三人都到马边，那马跳将起来，口吐人言，厉声高叫道：“师兄，你岂不知？
wǒ běn shì xī hǎi fēi lóng yīn wèi fàn le tiān tiáo guān yīn pú sà jiù le wǒ jiāng wǒ jù le jiǎo tuì le lín biàn zuò mǎ tuó shī fu wǎng xī tiān qǔ jīng jiāng gōng zhé zuì
我本是西海飞龙，因为犯了天条，观音菩萨救了我，将我锯了角，退了鳞，变作马，驮师父往西天取经，将功折罪。
wǒ ruò guò shuǐ sā niào shuǐ zhōng yóu yú shí le chéng lóng
我若过水撒尿，水中游鱼食了成龙；
guò shān sā niào shān zhōng cǎo tóu de wèi biàn zuò líng zhī xiān tóng cǎi qù cháng shòu
过山撒尿，山中草头得味，变作灵芝，仙僮采去长寿。
wǒ zěn kěn zài cǐ chén sú zhī chù qīng pāo què yě
我怎肯在此尘俗之处轻抛却也？
xíng zhě dào xiōng dì jǐn yán cǐ jiān nǎi xī fāng guó wáng fēi chén sú yě yì fēi qīng pāo qì yě
”行者道：“兄弟谨言，此间乃西方国王，非尘俗也，亦非轻抛弃也。
cháng yán dào zhòng máo cuán qiú yào yǔ běn guó zhī wáng zhì bìng li
常言道，众毛攒裘，要与本国之王治病哩。
yī de hǎo shí dà jiā guāng huī bù rán kǒng jù bù dé shàn lí cǐ dì yě
医得好时，大家光辉，不然，恐惧不得善离此地也。
nà mǎ cái jiào shēng děng zhe
”那马才叫声“等着！
nǐ kàn tā wǎng qián pū le yī pū wǎng hòu dūn le yī dūn yǎo de nà mǎn kǒu yá zhī zhī de xiǎng jǐn nǔ chū jǐ diǎn r jiāng shēn lì qǐ
”你看他往前扑了一扑，往后蹲了一蹲，咬得那满口牙-支支的响-，仅努出几点儿，将身立起。
bā jiè dào zhè gè wáng rén
八戒道：“这个亡人！
jiù shì jīn zhī zi zài sā xiē ér yě bà
就是金汁子，再撒些儿也罢！
nà xíng zhě jiàn yǒu shǎo bàn zhǎn dào gòu le
”那行者见有少半盏，道：“彀了！
gòu le
彀了！
ná qù ba
拿去罢。
shā sēng fāng cái huān xǐ
”沙僧方才欢喜。
sān rén huí zhì tīng shàng bǎ qián xiàng yào ěr jiǎo huo yī chù cuō le sān gè dà wán zǐ
三人回至厅上，把前项药饵搅和一处，搓了三个大丸子。
xíng zhě dào xiōng dì tè dà le
行者道：“兄弟，忒大了。
bā jiè dào zhǐ yǒu hé táo dà ruò lùn wǒ chī hái bù gòu yī kǒu li
”八戒道：“只有核桃大，若论我吃，还不彀一口哩！
suì cǐ shōu zài yí gè xiǎo hé r lǐ
”遂此收在一个小盒儿里。
xiōng dì men lián yī shuì xià yī yè wú cí
兄弟们连衣睡下，一夜无词。
zǎo shì tiān xiǎo què shuō nà guó wáng dān bìng shè cháo qǐng táng sēng jiàn le jí mìng zhòng guān kuài wǎng huì tóng guǎn cān bài shén sēng sūn zhǎng lǎo qǔ yào qù
早是天晓，却说那国王耽病设朝，请唐僧见了，即命众官快往会同馆参拜神僧孙长老取药去。
duō guān suí zhì guǎn zhōng duì xíng zhě bài fú yú dì dào wǒ wáng tè mìng chén děng bài lǐng miào jì
多官随至馆中，对行者拜伏于地道：“我王特命臣等拜领妙剂。
xíng zhě jiào bā jiè qǔ hé r jiē kāi gài zi dì yǔ duō guān
”行者叫八戒取盒儿，揭开盖子，递与多官。
duō guān qǐ wèn cǐ yào hé míng
多官启问：“此药何名？
hǎo jiàn wáng huí huà
好见王回话。
xíng zhě dào cǐ míng wū jīn dān
”行者道：“此名乌金丹。
bā jiè èr rén àn zhōng zuò xiào dào guō huī bàn de zěn me bú shì wū jīn
”八戒二人暗中作笑道：“锅灰拌的，怎么不是乌金！
duō guān yòu wèn dào yòng hé yǐn zǐ
”多官又问道：“用何引子？
xíng zhě dào yào yǐn r liǎng bān dū xià de
”行者道：“药引儿两般都下得。
yǒu yì bān yì qǔ zhě nǎi liù wù jiān tāng sòng xià
有一般易取者，乃六物煎汤送下。
duō guān wèn shì hé liù wù
”多官问：“是何六物？
xíng zhě dào bàn kōng fēi de lǎo yā pì jǐn shuǐ fù de lǐ yú niào wáng mǔ niáng niáng chá liǎn fěn lǎo jūn lú lǐ liàn dān huī yù huáng dài pò dì tóu jīn yào sān kuài hái yào wǔ gēn kùn lóng xū
”行者道：“半空飞的老鸦屁，紧水负的鲤鱼尿，王母娘娘搽脸粉，老君炉里炼丹灰，玉皇戴破的头巾要三块，还要五根困龙须：
liù wù jiān tāng sòng cǐ yào nǐ wáng yōu bìng děng shí chú
六物煎汤送此药，你王忧病等时除。
duō guān wén yán dào cǐ wù nǎi shì jiān suǒ wú zhě qǐng wèn nà yì bān yǐn zǐ shì hé
”多官闻言道：“此物乃世间所无者，请问那一般引子是何？
xíng zhě dào yòng wú gēn shuǐ sòng xià
”行者道：“用无根水送下。
zhòng guān xiào dào zhè gè yì qǔ
众官笑道：“这个易取。
xíng zhě dào zěn jiàn de yì qǔ
”行者道：“怎见得易取？
duō guān dào wǒ zhè lǐ rén jiā sú lùn
”多官道：“我这里人家俗论；
ruò yòng wú gēn shuǐ jiāng yí gè wǎn zhǎn dào jǐng biān huò hé xià yǎo le shuǐ jí zhuǎn bù gèng bù là de yì bù huí tóu dào jiā yǔ bìng rén chī yào biàn shì
若用无根水，将一个碗盏，到井边，或河下，舀了水急转步，更不落地，亦不回头，到家与病人吃药便是。
xíng zhě dào jǐng zhōng hé nèi zhī shuǐ jù shì yǒu gēn de
”行者道：“井中河内之水，俱是有根的。
wǒ zhè wú gēn shuǐ fēi cǐ zhī lùn nǎi shì tiān shàng là xià zhě bù zhān de jiù chī cái jiào zuò wú gēn shuǐ
我这无根水，非此之论，乃是天上落下者，不沾地就吃，才叫做无根水。
duō guān yòu dào zhè yě róng yì
”多官又道：“这也容易。
děng dào tiān yīn xià yǔ shí zài chī yào biàn bà le
等到天阴下雨时，再吃药便罢了。
suì bài xiè le xíng zhě jiāng yào chí huí xiàn shàng
”遂拜谢了行者，将药持回献上。
guó wáng dà xǐ jí mìng jìn shì jiē shàng lái
国王大喜，即命近侍接上来。
kàn le dào cǐ shì shèn me wán zǐ
看了道：“此是甚么丸子？
duō guān dào shén sēng shuō shì wū jīn dān yòng wú gēn shuǐ sòng xià
”多官道：“神僧说是乌金丹，用无根水送下。
guó wáng biàn jiào gōng rén qǔ wú gēn shuǐ zhòng guān dào shén sēng shuō wú gēn shuǐ bú shì jǐng hé zhōng zhě nǎi shì tiān shàng là xià bù zhān de de cái shì
”国王便教宫人取无根水，众官道：“神僧说，无根水不是井河中者，乃是天上落下不沾地的才是。
guó wáng jí huàn dāng jià guān chuán zhǐ jiào qǐng fǎ guān qiú yǔ
”国王即唤当驾官传旨，教请法官求雨。
zhòng guān zūn yī chū bǎng bù tí
众官遵依出榜不题。
què shuō xíng zhě zài huì tóng guǎn tīng shàng jiào zhū bā jiè dào shì jiān yǔn tā tiān luò zhī shuǐ cái kě yòng yào cǐ shí jí máng zěn me de gè yǔ shuǐ
却说行者在会同馆厅上叫猪八戒道：“适间允他天落之水，才可用药，此时急忙，怎么得个雨水？
wǒ kàn zhè wáng dào yě shì gè dà xián dà dé zhī jūn wǒ yǔ nǐ zhù tā xiē ér yǔ xià yào rú hé
我看这王，倒也是个大贤大德之君，我与你助他些儿雨下药，如何？
bā jiè dào zěn me yàng zhù
”八戒道：“怎么样助？
xíng zhě dào nǐ zài wǒ zuǒ biān lì xià zuò gè fǔ xīng
”行者道：“你在我左边立下，做个辅星。
yòu jiào shā sēng nǐ zài wǒ yòu biān lì xià zuò gè bì sù děng lǎo sūn zhù tā xiē wú gēn shuǐ r
”又叫沙僧，“你在我右边立下，做个弼宿，等老孙助他些无根水儿。
hǎo dà shèng bù le gāng jué niàn shēng zhòu yǔ zǎo jiàn nà zhèng dōng shàng yī duo wū yún jiàn jìn yú tóu dǐng shàng
”好大圣，步了罡诀，念声咒语，早见那正东上，一朵乌云，渐近于头顶上。
jiào dào dà shèng dōng hǎi lóng wáng áo guǎng lái jiàn
叫道：“大圣，东海龙王敖广来见。
xíng zhě dào wú shì bù gǎn niǎn fán qǐng nǐ lái zhù xiē wú gēn shuǐ yǔ guó wáng xià yào
”行者道：“无事不敢捻烦，请你来助些无根水与国王下药。
lóng wáng dào dà shèng hū huàn shí bù céng shuō yòng shuǐ xiǎo lóng zhī shēn lái le bù céng dài de yǔ qì yì wèi yǒu fēng yún léi diàn zěn shēng jiàng yǔ
”龙王道：“大圣呼唤时，不曾说用水，小龙只身来了，不曾带得雨器，亦未有风云雷电，怎生降雨？
xíng zhě dào rú jīn yòng bu zháo fēng yún léi diàn yì bù xū duō yǔ zhǐ yào xiē xū yǐn yào zhī shuǐ biàn liǎo
”行者道：“如今用不着风云雷电，亦不须多雨，只要些须引药之水便了。
lóng wáng dào jì rú cǐ dài wǒ dǎ liǎng gè pēn tì tǔ xiē xián jīn yì yǔ tā chī yào ba
”龙王道：“既如此，待我打两个喷涕，吐些涎津溢，与他吃药罢。
xíng zhě dà xǐ dào zuì hǎo
”行者大喜道：“最好！
zuì hǎo
最好！
bù bì chí yí chèn zǎo xíng shì
不必迟疑，趁早行事。
nà lǎo lóng zài kōng zhōng jiàn jiàn dī xià wū yún zhí zhì huáng gōng zhī shàng yǐn shēn qián xiàng yī kǒu jīn tuò suì huà zuò gān lín
”那老龙在空中，渐渐低下乌云，直至皇宫之上，隐身潜象，-一口津唾，遂化作甘霖。
nà mǎn cháo guān qí shēng hè cǎi dào wǒ zhǔ wàn qiān zhī xǐ
那满朝官齐声喝采道：“我主万千之喜！
tiān gōng jiàng xià gān yǔ lái yě
天公降下甘雨来也！
guó wáng jí chuán zhǐ jiào qǔ qì mǐn shèng zhe bù jū gōng nèi wài jí guān dà xiǎo dōu yào děng zhù xian shuǐ zhěng jiù guǎ rén
”国王即传旨，教：“取器皿盛着，不拘宫内外及官大小，都要等贮仙水，拯救寡人。
nǐ kàn nà wén wǔ duō guān bìng sān gōng liù yuàn fēi pín yǔ sān qiān cǎi nǚ bā bǎi jiāo é yī gè gè qíng bēi tuō zhǎn jǔ wǎn chí pán děng jiē gān yǔ
”你看那文武多官并三宫六院妃嫔与三千彩女，八百娇娥，一个个擎杯托盏，举碗持盘，等接甘雨。
nà lǎo lóng zài bàn kōng yùn huà jīn xián bù lí le wáng gōng qián hòu jiāng yǒu yí gè shí chén lóng wáng cí le dà shèng huí hǎi
那老龙在半空，运化津涎，不离了王宫前后，将有一个时辰，龙王辞了大圣回海。
zhòng chén jiāng bēi yú wǎn zhǎn shōu lái yě yǒu děng zhe yì diǎn liǎng diǎn zhě yě yǒu děng zhe sān diǎn wǔ diǎn zhě yě yǒu yī diǎn bù céng děng zhe zhě gòng hé yī chù yuē yǒu sān zhǎn zhī duō zǒng xiàn zhì yù àn
众臣将杯盂碗盏收来，也有等着一点两点者，也有等着三点五点者，也有一点不曾等着者，共合一处，约有三盏之多，总献至御案。
zhēn gè shì yì xiāng mǎn xí jīn luán diàn jiā wèi xūn piāo tiān zǐ tíng
真个是异香满袭金銮殿，佳味熏飘天子庭！
nà guó wáng cí liǎo fǎ shī jiāng zhe wū jīn dān bìng gān yǔ zhì gōng zhōng xiān tūn le yī wán chī le yī zhǎn gān yǔ
那国王辞了法师，将着乌金丹并甘雨至宫中，先吞了一丸，吃了一盏甘雨；
zài tūn le yī wán yòu yǐn le yī zhǎn gān yǔ
再吞了一丸，又饮了一盏甘雨；
sān cì sān wán jù tūn le sān zhǎn gān yǔ jù sòng xià
三次，三丸俱吞了，三盏甘雨俱送下。
bù duō shí fù zhōng zuò xiǎng rú lù lu zhī shēng bù jué jí qǔ jìng tǒng lián xíng le sān wǔ cì fú le xiē mǐ yǐn dào zài lóng chuáng zhī shàng
不多时，腹中作响，如辘轳之声不绝，即取净桶，连行了三五次，服了些米饮，-倒在龙床之上。
yǒu liǎng gè fēi zǐ jiāng jìng tǒng jiǎn kàn shuō bù jìn nà huì wū tán xián nèi yǒu nuò mǐ fàn kuài yī tuán
有两个妃子，将净桶捡看，说不尽那秽污痰涎，内有糯米饭块一团。
fēi zǐ jìn lóng chuáng qián lái bào bìng gēn dōu xíng xià lái yě
妃子近龙床前来报：“病根都行下来也！
guó wáng wén cǐ yán shén xǐ yòu jìn yī cì mǐ fàn
”国王闻此言甚喜，又进一次米饭。
shǎo qǐng jiàn jué xīn xiōng kuān tài qì xuè tiáo hé jiù jīng shén dǒu sǒu jiǎo lì qiáng jiàn
少顷，渐觉心胸宽泰，气血调和，就精神抖擞，脚力强健。
xià le lóng chuáng chuān shang cháo fú jí dēng bǎo diàn jiàn le táng sēng zhé dǎo shēn xià bài
下了龙床，穿上朝服，即登宝殿见了唐僧，辄倒身下拜。
nà zhǎng lǎo máng máng huán lǐ
那长老忙忙还礼。
bài bì yǐ yù shǒu chān zhe biàn jiào gé xià kuài jù jiǎn tiē tiè shàng xiě zhèn zài bài dùn shǒu zì yàng chà guān fèng qǐng fǎ shī gāo tú sān wèi
拜毕以御手搀着，便教阁下：“快具简帖，帖上写朕再拜顿首字样，差官奉请法师高徒三位。
yī bì xiāng dà kāi dōng gé guāng lù sì pái yàn chóu xiè
一壁厢大开东阁，光禄寺排宴酬谢。
duō guān lǐng zhǐ jù jiǎn de jù jiǎn pái yàn de pái yàn zhèng shì guó jiā yǒu dào shān zhī lì shà shí jù wán
”多官领旨，具简的具简，排宴的排宴，正是国家有倒山之力，霎时俱完。
què shuō bā jiè jiàn guān tóu jiǎn xǐ bù zì shèng dào gē a guǒ shì hǎo miào yào
却说八戒见官投简，喜不自胜道：“哥啊，果是好妙药！
jīn lái chóu xiè nǎi xiōng zhǎng zhī gōng
今来酬谢，乃兄长之功。
shā sēng dào èr gē shuō nà lǐ huà
”沙僧道：“二哥说那里话！
cháng yán dào yī rén yǒu fú dài qiè yī wū
常言道，一人有福，带挈一屋。
wǒ men zài cǐ hé yào jù shì yǒu gōng zhī rén zhǐ guǎn shòu yòng qù zài xiū duō huà
我们在此合药，俱是有功之人，只管受用去，再休多话。
yí
”咦！
nǐ kàn tā dì xiōng men jù huān huān xǐ xǐ jìng rù cháo lái
你看他弟兄们俱欢欢喜喜，径入朝来。
zhòng guān jiē yǐn shàng le dōng gé zǎo jiàn táng sēng guó wáng gé lǎo yǐ dōu zài nà lǐ ān pái yán yàn li
众官接引，上了东阁，早见唐僧、国王、阁老，已都在那里安排筵宴哩。
zhè xíng zhě yǔ bā jiè shā sēng duì shī fu chàng le gè rě suí hòu zhòng guān dōu zhì zhī jiàn nà shàng miàn yǒu sì zhāng sù zhuō miàn dōu shì chī yī kàn shí de yán xí
这行者与八戒、沙僧，对师父唱了个喏，随后众官都至，只见那上面有四张素桌面，都是吃一看十的筵席；
qián miàn yǒu yī zhāng hūn zhuō miàn yě shì chī yī kàn shí de zhēn xiū
前面有一张荤桌面，也是吃一看十的珍馐。
zuǒ yòu yǒu sì wǔ bǎi zhāng dān zhuō miàn zhēn gè pái de qí zhěng gǔ yún zhēn xiū bǎi wèi měi lù qiān zhōng
左右有四五百张单桌面，真个排得齐整：古云珍馐百味，美禄千锺。
qióng gāo sū lào jǐn lǚ féi hóng
琼膏酥酪，锦缕肥红。
bǎo zhuāng huā cǎi yàn guǒ pǐn wèi xiāng nóng
宝妆花彩艳，果品味香浓。
dòu táng lóng chán liè shī xian bǐng dìng tuō lú bǎi fèng lǚ
斗糖龙缠列狮仙，饼锭拖炉摆凤侣。
hūn yǒu zhū yáng jī é yú yā bān bān ròu sù yǒu shū yáo sǔn yá mù ěr bìng mó gu
荤有猪羊鸡鹅鱼鸭般般肉，素有蔬肴笋芽木耳并蘑菇。
jǐ yàng xiāng tāng bǐng shù cì tòu sū táng
几样香汤饼，数次透酥糖。
huá ruǎn huáng liáng fàn qīng xīn gū mǐ hu
滑软黄粱饭，清新菰米糊。
sè sè fěn tāng xiāng yòu là bān bān tiān huàn měi hái tián
色色粉汤香又辣，般般添换美还甜。
jūn chén jǔ zhǎn fāng ān xí míng fēn pǐn jí màn chuán hú
君臣举盏方安席，名分品级慢传壶。
nà guó wáng yù shǒu qíng bēi xiān yǔ táng sēng ān zuò sān zàng dào pín sēng bú huì yǐn jiǔ
那国王御手擎杯，先与唐僧安坐，三藏道：“贫僧不会饮酒。
guó wáng dào
”国王道：
sù jiǔ fǎ shī yǐn cǐ yī bēi hé rú
“素酒，法师饮此一杯，何如？
sān zàng dào jiǔ nǎi sēng jiā dì yī jiè
”三藏道：“酒乃僧家第一戒。
guó wáng shén bù guò yì dào fǎ shī jiè yǐn què yǐ hé wù wèi jìng
”国王甚不过意道：“法师戒饮，却以何物为敬？
sān zàng dào wán tú sān zhòng dài yǐn ba
”三藏道：“顽徒三众代饮罢。
guó wáng què cái huān xǐ zhuǎn jīn zhī dì yǔ xíng zhě
”国王却才欢喜，转金卮，递与行者。
xíng zhě jiē le jiǔ duì zhòng lǐ bì chī le yī bēi
行者接了酒，对众礼毕，吃了一杯。
guó wáng jiàn tā chī de shuǎng lì yòu fèng yī bēi
国王见他吃得爽利，又奉一杯。
xíng zhě bù cí yòu chī le
行者不辞，又吃了。
guó wáng xiào dào chī gè sān bǎo zhōng r
国王笑道：“吃个三宝锺儿。
xíng zhě bù cí yòu chī le
”行者不辞，又吃了。
guó wáng yòu jiào zhēn shàng chī gè sì jì bēi r
国王又叫斟上，“吃个四季杯儿。
bā jiè zài páng jiàn jiǔ bú dào tā
”八戒在旁见酒不到他，
rěn de tā yān tuò
忍得他——咽唾，
yòu jiàn nà guó wáng kǔ quàn xíng zhě
又见那国王苦劝行者，
tā jiù jiào jiāng qǐ lái dào bì xià
他就叫将起来道：“陛下，
chī de yào yě kuī le wǒ
吃的药也亏了我，
nà yào lǐ yǒu mǎ zhè xíng zhě tīng shuō
那药里有马——”这行者听说，
kǒng pà dāi zi zǒu le xiāo xī
恐怕呆子走了消息，
què jiāng shǒu zhōng jiǔ dì yǔ bā jiè
却将手中酒递与八戒。
bā jiè jiē zhe jiù chī què bù yán yǔ
八戒接着就吃，却不言语。
guó wáng wèn dào shén sēng shuō yào lǐ yǒu mǎ shì shèn me mǎ
国王问道：“神僧说药里有马，是甚么马？
xíng zhě jiē guò kǒu lái dào wǒ zhè xiōng dì shì zhè bān kǒu chǎng dàn yǒu gè jīng yàn de hǎo fāng ér tā jiù yào shuō yú rén
”行者接过口来道：“我这兄弟，是这般口敞，但有个经验的好方儿，他就要说与人。
bì xià zǎo jiān chī yào nèi yǒu mǎ dōu líng
陛下早间吃药，内有马兜铃。
guó wáng wèn zhòng guān dào mǎ dōu líng shì hé pǐn wèi
”国王问众官道：“马兜铃是何品味？
néng yī hé zhèng
能医何证？
shí yǒu tài yī yuàn guān zài páng dào zhǔ gōng dōu líng wèi kǔ hán wú dú dìng chuǎn xiāo tán dà yǒu gōng
”时有太医院官在旁道：“主公：兜铃味苦寒无毒，定喘消痰大有功。
tōng qì zuì néng chú xuè chōng bǔ xū níng sou yòu kuān zhōng
通气最能除血盅，补虚宁嗽又宽中。
guó wáng xiào dào yòng dé dàng
”国王笑道：“用得当！
yòng dé dàng
用得当！
zhū zhǎng lǎo zài yǐn yī bēi
猪长老再饮一杯。
dāi zi yì bù yán yǔ què yě chī le gè sān bǎo zhōng
”呆子亦不言语，却也吃了个三宝锺。
guó wáng yòu dì le shā sēng jiǔ yě chī le sān bēi què jù xù zuò
国王又递了沙僧酒，也吃了三杯，却俱叙坐。
yǐn yàn duō shí guó wáng yòu qíng dà jué fèng yǔ xíng zhě
饮宴多时，国王又擎大爵奉与行者。
xíng zhě dào bì xià qǐng zuò lǎo sūn yī xún tòng yǐn jué bù gǎn tuī cí
行者道：“陛下请坐，老孙依巡痛饮，决不敢推辞。
guó wáng dào shén sēng ēn zhòng rú shān guǎ rén chóu xiè bù jìn hǎo dǎi jìn cǐ yī jù gōng zhèn yǒu huà shuō
”国王道：“神僧恩重如山，寡人酬谢不尽，好歹进此一巨觥，朕有话说。
xíng zhě dào yǒu shèn huà shuō le lǎo sūn hǎo yǐn
”行者道：“有甚话说了，老孙好饮。
guó wáng dào guǎ rén yǒu shù zài yōu yí bìng bèi shén sēng yī tiē líng dān dǎ tōng suǒ yǐ jiù hǎo le
”国王道：“寡人有数载忧疑病，被神僧一贴灵丹打通，所以就好了。
xíng zhě xiào dào zuó rì lǎo sūn kàn le bì xià yǐ zhī shì yōu yí zhī jí dàn bù zhī yōu jīng hé shì
”行者笑道：“昨日老孙看了陛下，已知是忧疑之疾，但不知忧惊何事？
guó wáng dào gǔ rén yún jiā chǒu bù kě wài tán nài shén sēng shì zhèn ēn zhǔ wéi bù xiào fāng kě gào zhī
”国王道：“古人云，家丑不可外谈，奈神僧是朕恩主，惟不笑方可告之。
xíng zhě dào zěn gǎn xiào huà qǐng shuō wú fáng
”行者道：“怎敢笑话，请说无妨。
guó wáng dào shén sēng dōng lái bù zhī jīng guò jǐ gè bāng guó
”国王道：“神僧东来，不知经过几个邦国？
xíng zhě dào jīng yǒu wǔ liù chù
”行者道：“经有五六处。
yòu wèn tā guó zhī hòu bù zhī shì hé chēng hū
”又问：“他国之后，不知是何称呼。
xíng zhě dào guó wáng zhī hòu dōu chēng wéi zhèng gōng dōng gōng xī gōng
”行者道：“国王之后，都称为正宫、东宫、西宫。
guó wáng dào guǎ rén bú shì zhè děng chēng hū jiāng zhèng gōng chēng wéi jīn shèng gōng dōng gōng chēng wéi yù shèng gōng xī gōng chēng wéi yín shèng gōng
”国王道：“寡人不是这等称呼：将正宫称为金圣宫，东宫称为玉圣宫，西宫称为银圣宫。
xiàn jīn zhǐ yǒu yín yù èr hòu zài gōng
现今只有银、玉二后在宫。
xíng zhě dào jīn shèng gōng yīn hé bù zài gōng zhōng
”行者道：“金圣宫因何不在宫中？
guó wáng dī lèi dào bù zài yǐ sān nián yǐ
”国王滴泪道：“不在已三年矣。
xíng zhě dào xiàng nà xiāng qù le
”行者道：“向那厢去了？
guó wáng dào sān nián qián zhèng zhí duān yáng zhī jié zhèn yǔ pín hòu dōu zài yù huā yuán hǎi liú tíng xià jiě zòng chā ài yǐn chāng pú xióng huáng jiǔ kàn dòu lóng zhōu
”国王道：“三年前，正值端阳之节，朕与嫔后都在御花园海榴亭下解粽插艾，饮菖蒲雄黄酒，看斗龙舟。
hū rán yī zhèn fēng zhì bàn kōng zhōng xiàn chū yí gè yāo jīng zì chēng sài tài suì shuō tā zài qí lín shān xiè zhì dòng jū zhù dòng zhōng shǎo gè fū rén fǎng de wǒ jīn shèng gōng shēng de mào měi zī jiāo yào zuò gè fū rén jiào zhèn kuài zǎo sòng chū
忽然一阵风至，半空中现出一个妖精，自称赛太岁，说他在麒麟山獬豸洞居住，洞中少个夫人，访得我金圣宫生得貌美姿娇，要做个夫人，教朕快早送出。
rú ruò sān shēng bù xiàn chū lái jiù yào xiān chī guǎ rén hòu chī zhòng chén jiāng mǎn chéng lí mín jìn jiē chī jué
如若三声不献出来，就要先吃寡人，后吃众臣，将满城黎民，尽皆吃绝。
nà shí jié zhèn què yōu guó yōu mín wú nài jiāng jīn shèng gōng tuī chū hǎi liú tíng wài bèi nà yāo xiǎng yī shēng shè jiāng qù le
那时节，朕却忧国忧民，无奈将金圣宫推出海榴亭外，被那妖响一声摄将去了。
guǎ rén wèi cǐ zhe le jīng kǒng bǎ nà zòng zi níng zhì zài nèi kuàng yòu zhòu yè yōu sī bù xī suǒ yǐ chéng cǐ kǔ jí sān nián
寡人为此着了惊恐，把那粽子凝滞在内，况又昼夜忧思不息，所以成此苦疾三年。
jīn de shén sēng líng dān fú hòu xíng le shù cì jìn shì nà sān nián qián jī zhì zhī wù suǒ yǐ zhè huì tǐ jiàn shēn qīng jīng shén rú jiù
今得神僧灵丹服后，行了数次，尽是那三年前积滞之物，所以这会体健身轻，精神如旧。
jīn rì zhī mìng jiē shì shén sēng suǒ cì qǐ dàn rú tài shān zhī zhòng ér yǐ hu
今日之命，皆是神僧所赐，岂但如泰山之重而已乎！
xíng zhě wén de cǐ yán mǎn xīn xǐ yuè jiāng nà jù gōng zhī jiǔ liǎng kǒu tūn zhī xiào wèn guó wáng yuē bì xià yuán lái shì zhè děng jīng yōu
”行者闻得此言，满心喜悦，将那巨觥之酒，两口吞之，笑问国王曰：“陛下原来是这等惊忧！
jīn yù lǎo sūn xìng ér huò yù dàn bù zhī kě yào jīn shèng gōng huí guó
今遇老孙，幸而获愈，但不知可要金圣宫回国？
nà guó wáng dī lèi dào zhèn qiē qiē sī sī wú zhòu wú yè dàn zhǐ shì méi yī gè néng huò dé yāo jīng de
”那国王滴泪道：“朕切切思思，无昼无夜，但只是没一个能获得妖精的。
qǐ yǒu bú yào tā huí guó zhī lǐ
岂有不要他回国之理！
xíng zhě dào wǒ lǎo sūn yǔ nǐ qù fú yāo xié nà shí hé rú
”行者道：“我老孙与你去伏妖邪，那时何如？
guó wáng guì xià dào ruò jiù de zhèn hòu zhèn yuàn lǐng sān gōng jiǔ pín chū chéng wèi mín jiāng yī guó jiāng shān jǐn fù shén sēng ràng nǐ wèi dì
”国王跪下道：“若救得朕后，朕愿领三宫九嫔，出城为民，将一国江山尽付神僧，让你为帝。
bā jiè zài páng jiàn chū cǐ yán xíng cǐ lǐ rěn bu zhù hē hē dà xiào dào zhè huáng dì shī le tǐ tǒng
”八戒在旁见出此言行此礼，忍不住呵呵大笑道：“这皇帝失了体统！
zěn me wèi lǎo pó jiù bú yào jiāng shān guì zhe hé shàng
怎么为老婆就不要江山，跪着和尚？
xíng zhě jí shàng qián jiāng guó wáng chān qǐ dào bì xià nà yāo jīng zì dé jīn shèng gōng qù hòu zhè yī xiàng kě zēng zài lái
”行者急上前，将国王搀起道：“陛下，那妖精自得金圣宫去后，这一向可曾再来？
guó wáng dào tā qián nián wǔ yuè jié shè le jīn shèng gōng zhì shí yuè jiān lái yào qǔ liǎng gè gōng é shì shuō fú shì niáng niáng zhèn jí xiàn chū liǎng gè
”国王道：“他前年五月节摄了金圣宫，至十月间来，要取两个宫娥，是说伏侍娘娘，朕即献出两个。
zhì jiù nián sān yuè jiān yòu lái yào liǎng gè gōng é
至旧年三月间，又来要两个宫娥；
qī yuè jiān yòu yào qù liǎng gè
七月间，又要去两个；
jīn nián èr yuè lǐ yòu yào qù liǎng gè
今年二月里，又要去两个；
bù zhī dào jǐ shí yòu yào lái yě
不知到几时又要来也。
xíng zhě dào shì tā zhè děng pín lái nǐ men kě pà tā me
”行者道：“似他这等频来，你们可怕他么？
guó wáng dào guǎ rén jiàn tā lái de duō zāo yī zé jù pà èr lái yòu kǒng yǒu shāng hài zhī yì jiù nián sì yuè nèi shì zhèn mìng gōng qǐ le yī zuò bì yāo lóu dàn wén fēng xiǎng zhī shì tā lái jí yǔ èr hòu jiǔ pín rù lóu duǒ bì
”国王道：“寡人见他来得多遭，一则惧怕，二来又恐有伤害之意，旧年四月内，是朕命工起了一座避妖楼，但闻风响，知是他来，即与二后九嫔入楼躲避。
xíng zhě dào bì xià bù qì kě xié lǎo sūn qù kàn nà bì yāo lóu yī fān hé rú
”行者道：“陛下不弃，可携老孙去看那避妖楼一番，何如？
nà guó wáng jí jiāng zuǒ shǒu xié zhe xíng zhě chū xí zhòng guān yì jiē qǐ shēn
”那国王即将左手携着行者出席，众官亦皆起身。
zhū bā jiè dào gē ge nǐ bù dá lǐ
猪八戒道：“哥哥，你不达理！
zhè bān yù jiǔ bù chī yáo xí pò zuò de qiě qù kàn shèn me li
这般御酒不吃，摇席破坐的，且去看甚么哩？
guó wáng wén shuō qíng zhī bā jiè shì wèi zuǐ jí mìng dāng jià guān tái liǎng zhāng sù zhuō miàn kàn jiǔ zài bì yāo lóu wài cì hou
”国王闻说，情知八戒是为嘴，即命当驾官抬两张素桌面，看酒在避妖楼外伺候。
dāi zi què cái bù rǎng tóng shī fù shā sēng xiào dào fān xí qù yě
呆子却才不嚷，同师父沙僧笑道：“翻席去也。
yī xíng wén wǔ guān yǐn dǎo nà guó wáng bìng xíng zhě xiāng chān chuān guò huáng gōng dào le yù huā yuán hòu gèng bú jiàn lóu tái diàn gé
一行文武官引导，那国王并行者相搀，穿过皇宫到了御花园后，更不见楼台殿阁。
xíng zhě dào bì yāo lóu hé zài
行者道：“避妖楼何在？
shuō bù liǎo zhī jiàn liǎng gè tài jiàn ná liǎng gēn hóng qī káng zi wǎng nà kōng dì shàng jū qǐ yí kuài sì fāng shí bǎn
”说不了，只见两个太监，拿两根红漆扛子，往那空地上掬起一块四方石板。
guó wáng dào cǐ jiān biàn shì
国王道：“此间便是。
zhè dǐ xià yǒu sān zhàng duō shēn chéng de jiǔ jiān cháo diàn nèi yǒu sì gè dà gāng gāng nèi mǎn zhù qīng yóu diǎn zháo dēng huǒ zhòu yè bù xī
这底下有三丈多深，-成的九间朝殿，内有四个大缸，缸内满注清油，点着灯火，昼夜不息。
guǎ rén tīng de fēng xiǎng jiù rù lǐ biān duǒ bì wài miàn zhe rén gài shang shí bǎn
寡人听得风响，就入里边躲避，外面着人盖上石板。
xíng zhě xiào dào nà yāo jīng hái shì bù hài nǐ ruò yào hài nǐ zhè lǐ rú hé duǒ de
”行者笑道：“那妖精还是不害你，若要害你，这里如何躲得？
zhèng shuō jiān zhī jiàn nà zhèng nán shàng hū hū de chuī de fēng xiǎng bō tǔ yáng chén hu de nà duō guān qí shēng bào yuàn dào zhè hé shàng yán jiàng kǒu jiǎng qǐ shèn me yāo jīng yāo jīng jiù lái le
”正说间，只见那正南上呼呼的，吹得风响，播土扬尘，唬得那多官齐声报怨道：“这和尚盐酱口，讲起甚么妖精，妖精就来了！
huāng de nà guó wáng diū le xíng zhě jí zuān rù dì xué táng sēng yě jiù gēn rù zhòng guān yì duǒ gè gān jìng
”慌得那国王丢了行者，即钻入地袕，唐僧也就跟入，众官亦躲个干净。
bā jiè shā sēng yě dōu yào duǒ bèi xíng zhě zuǒ yòu shǒu chě zhù tā liǎng gè dào xiōng dì men bú yào pà de wǒ hé nǐ rèn tā yī rèn kàn shì gè shèn me yāo jīng
八戒、沙僧也都要躲，被行者左右手扯住他两个道，“兄弟们，不要怕得，我和你认他一认，看是个甚么妖精。
bā jiè dào kě shì chě dàn
”八戒道：“可是扯淡！
rèn tā zěn de
认他怎的？
zhòng guān duǒ le shī fu cáng le guó wáng bì le wǒ men bù qù le ba xuàn de shì nà jiā shì
众官躲了，师父藏了，国王避了，我们不去了罢，炫的是那家世！
nà dāi zi zuǒ zhēng yòu zhēng zhēng bù dé tuō shǒu bèi xíng zhě ná dìng duō shí zhī jiàn nà bàn kōng lǐ shǎn chū yí gè yāo jīng
”那呆子左挣右挣，挣不得脱手，被行者拿定多时，只见那半空里闪出一个妖精。
nǐ kàn tā zěn shēng mú yàng jiǔ chǐ cháng shēn duō è níng yī shuāng huán yǎn shǎn jīn dēng
你看他怎生模样：九尺长身多恶狞，一双环眼闪金灯。
liǎng lún chá ěr rú chēng shàn sì gè gāng yá shì chā dīng
两轮查耳如撑扇，四个钢牙似插钉。
bìn rào hóng máo méi shù yàn bí chuí jīng zhǔn kǒng kāi míng zī rán jǐ lǚ zhū shā xiàn quán gǔ mǎn miàn qīng
鬓绕红毛眉竖焰，鼻垂精准孔开明，髭髯几缕朱砂线，颧骨——满面青。
liǎng bì hóng jīn lán diàn shǒu shí tiáo jiān zhǎo bǎ qiāng qíng
两臂红筋蓝靛手，十条尖爪把枪擎。
bào pí qún zi yāo jiān xì chì jiǎo péng tóu ruò guǐ xíng
豹皮裙子腰间系，赤脚蓬头若鬼形。
xíng zhě jiàn le dào shā sēng nǐ kě rèn de tā
行者见了道：“沙僧，你可认得他？
shā sēng dào
”沙僧道：
wǒ yòu bù céng yǔ tā xiāng shí nà lǐ rèn de
“我又不曾与他相识，那里认得！
yòu wèn bā jiè nǐ kě rèn de tā
”又问：“八戒，你可认得他？
bā jiè dào wǒ yòu bù céng yǔ tā huì chá huì jiǔ yòu bú shì bīn péng lín lǐ wǒ zěn me rèn de tā
八戒道：“我又不曾与他会茶会酒，又不是宾朋邻里，我怎么认得他！
xíng zhě dào tā què xiàng dōng yuè tiān qí shǒu xià bǎ mén de nà gè jiào miàn jīn jīng guǐ
”行者道：“他却象东岳天齐手下把门的那个醮面金睛鬼。
bā jiè dào bú shì
”八戒道：“不是！
bú shì
不是！
xíng zhě dào nǐ zěn zhī tā bú shì
”行者道：“你怎知他不是？
bā jiè dào
”八戒道：
wǒ qǐ bù zhī guǐ nǎi yīn líng yě yī rì zhì wǎn jiāo shēn yǒu xū hài shí fāng chū
“我岂不知，鬼乃阴灵也，一日至晚，交申酉戌亥时方出。
jīn rì hái zài sì shí nà lǐ yǒu guǐ gǎn chū lái
今日还在巳时，那里有鬼敢出来？
jiù shì guǐ yě bú huì jià yún
就是鬼，也不会驾云。
zòng huì nòng fēng yě zhǐ shì yī zhèn xuàn fēng ěr yǒu zhè děng kuáng fēng
纵会弄风，也只是一阵旋风耳，有这等狂风？
huò zhě tā jiù shì sài tài suì yě
或者他就是赛太岁也。
xíng zhě xiào dào hǎo dāi zi
”行者笑道：“好呆子！
dào yě yǒu xiē lùn tóu
倒也有些论头！
jì rú cǐ shuō nǐ liǎng gè hù chí zài cǐ děng lǎo sūn qù wèn tā gè míng hào hǎo yǔ guó wáng jiù qǔ jīn shèng gōng lái cháo
既如此说，你两个护持在此，等老孙去问他个名号，好与国王救取金圣宫来朝。
bā jiè dào
”八戒道：
nǐ qù zì qù qiè mò gōng chū wǒ men lái
“你去自去，切莫供出我们来。
xíng zhě áng rán bù dá jí zòng xiáng guāng tiào jiāng shǎng qù
”行者昂然不答，急纵祥光，跳将上去。
yí
咦！
zhèng shì ān bāng xiān què jūn wáng bìng shǒu dào xū chú ài è xīn
正是：安邦先却君王病，守道须除爱恶心。
bì jìng bù zhī cǐ qù dào yú kōng zhōng shèng bài rú hé zěn me qín de yāo guài jiù de jīn shèng gōng qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟不知此去，到于空中，胜败如何，怎么擒得妖怪，救得金圣宫，且听下回分解——