xíng zhě jiǎ míng jiàng guài guān yīn xiàn xiàng fú yāo wáng
行者假名降怪观音现象伏妖王
sè jí kōng xī zì gǔ kōng yán shì sè rú rán
色即空兮自古，空言是色如然。
rén néng wù chè sè kōng chán hé yòng dān shā páo liàn
人能悟彻色空禅，何用丹砂炮炼。
dé xíng quán xiū xiū xiè gōng fū kǔ yòng áo jiān
德行全修休懈，工夫苦用熬煎。
yǒu shí xíng mǎn shǐ cháo tiān yǒng zhù xian yán bù biàn
有时行满始朝天，永驻仙颜不变。
huà shuō nà sài tài suì jǐn guān le qián hòu mén hù sōu xún xíng zhě zhí rǎng dào huáng hūn shí fēn bú jiàn zōng jì
话说那赛太岁紧关了前后门户，搜寻行者，直嚷到黄昏时分，不见踪迹。
zuò zài nà bāo pí tíng shàng diǎn jù qún yāo fā hào shī lìng dōu jiào gè mén shàng tí líng hē hào jī gǔ qiāo bāng yī gè gè gōng shàng xián dāo chū qiào zhī gēng zuò yè
坐在那剥皮亭上，点聚群妖，发号施令，都教各门上提铃喝号，击鼓敲梆，一个个弓上弦，刀出鞘，支更坐夜。
yuán lái sūn dà shèng biàn zuò gè chī cāng yíng dīng zài mén páng jiàn qián miàn fáng bèi shèn jǐn tā jí dǒu kāi chì fēi rù hòu gōng mén shǒu kàn chù jiàn jīn shèng niáng niáng fú zài yù àn shàng qīng qīng dī lèi yǐn yǐn shēng bēi
原来孙大圣变做个痴苍蝇，钉在门旁，见前面防备甚紧，他即抖开翅，飞入后宫门首看处，见金圣娘娘伏在御案上，清清滴泪，隐隐声悲。
xíng zhě fēi jìn mén qù qīng qīng de luò zài tā nà wū yún sàn jì zhī shàng tīng tā kū de shèn me
行者飞进门去，轻轻的落在他那乌云散髻之上，听他哭的甚么。
shǎo qǐng jiān nà niáng niáng hū shī shēng dào zhǔ gōng a
少顷间，那娘娘忽失声道：“主公啊！
wǒ hé nǐ qián shēng shāo liǎo duàn tóu xiāng jīn shì zāo féng po guài wáng
我和你：前生烧了断头香，今世遭逢泼怪王。
chāi fèng sān nián hé rì huì
拆凤三年何日会？
fēn yuān liǎng chù zhì bēi shāng
分鸳两处致悲伤。
chà lái zhǎng lǎo cái tōng xìn jīng sàn jiā yīn yī mìng wáng
差来长老才通信，惊散佳姻一命亡。
zhǐ wèi jīn líng nán jiě shi xiāng sī yòu bǐ jiù shí kuáng
只为金铃难解识，相思又比旧时狂。
xíng zhě wén yán jí yí shēn dào tā ěr gēn hòu qiāo qiāo de jiào dào shèng gōng niáng niáng nǐ xiū kǒng jù wǒ hái shì nǐ guó chà lái de shén sēng sūn zhǎng lǎo wèi zēng shāng mìng
”行者闻言，即移身到他耳根后，悄悄的叫道：“圣宫娘娘，你休恐惧，我还是你国差来的神僧孙长老，未曾伤命。
zhǐ yīn zì jiā xìng jí jìn zhuāng tái tōu le jīn líng nǐ yǔ yāo wáng chī jiǔ zhī shí wǒ què tuō shēn sī chū le qián tíng rěn bu zhù dǎ kāi kàn kàn
只因自家性急，近妆台偷了金铃，你与妖王吃酒之时，我却脱身私出了前亭，忍不住打开看看。
bù qī chě dòng nà sāi kǒu de mián huā nà líng xiǎng yī shēng bèng chū yān huǒ huáng shā
不期扯动那塞口的绵花，那铃响一声，迸出烟火黄沙。
wǒ jiù huāng le shǒu jiǎo bǎ jīn líng diū le xiàn chū yuán shēn shǐ tiě bàng kǔ zhàn bù chū kǒng zāo dú shǒu gù biàn zuò yí gè cāng yíng r dīng zài mén shū shàng duǒ dào rú jīn
我就慌了手脚，把金铃丢了，现出原身，使铁棒，苦战不出，恐遭毒手，故变作一个苍蝇儿，钉在门枢上，躲到如今。
nà yāo wáng yù jiā yán jǐn bù kěn kāi mén
那妖王愈加严紧，不肯开门。
nǐ kě qù zài yǐ fū qī zhī lǐ hōng tā jìn lái ān qǐn wǒ hǎo tuō shēn xíng shì bié zuò qū chǔ jiù nǐ yě
你可去再以夫妻之礼，哄他进来安寝，我好脱身行事，别作区处救你也。
niáng niáng yī wén cǐ yán zhàn jīng jīng fā shì shén jiū xū qiè qiè xīn rú chǔ zhù lèi wāng wāng de dào nǐ rú jīn shì rén shì guǐ
”娘娘一闻此言，战兢兢发似神揪，虚怯怯心如杵筑，泪汪汪的道：“你如今是人是鬼？
xíng zhě dào wǒ yě bú shì rén wǒ yě bú shì guǐ rú jīn biàn zuò gè cāng yíng r zài cǐ
”行者道：“我也不是人，我也不是鬼，如今变作个苍蝇儿在此。
nǐ xiū pà kuài qù qǐng nà yāo wáng yě
你休怕，快去请那妖王也。
niáng niáng bù xìn lèi dī dī qiāo yǔ dī shēng dào nǐ mò yǎn mèi wǒ
”娘娘不信，泪滴滴悄语低声道：“你莫魇寐我。
xíng zhě dào
”行者道：
wǒ qǐ gǎn yǎn mèi nǐ
“我岂敢魇寐你？
nǐ ruò bù xìn zhǎn kāi shǒu děng wǒ tiào xià lái nǐ kàn
你若不信，展开手，等我跳下来你看。
nà niáng niáng zhēn gè bǎ zuǒ shǒu zhāng kāi xíng zhě qīng qīng fēi xià luò zài tā yù zhǎng zhī jiān hǎo biàn sì hàn dàn ruǐ tóu dīng hēi dòu mǔ dān huā shàng xiē yóu fēng
”那娘娘真个把左手张开，行者轻轻飞下，落在他玉掌之间，好便似：菡萏蕊头钉黑豆，牡丹花上歇游蜂；
xiù qiú xīn lǐ pú táo luò bǎi hé zhī biān hēi diǎn nóng
绣球心里葡萄落，百合枝边黑点浓。
jīn shèng gōng gāo qíng yù zhǎng jiào shēng shén sēng xíng zhě yīng yīng de yìng dào wǒ shì shén sēng biàn de
金圣宫高擎玉掌，叫声神僧，行者嘤嘤的应道：“我是神僧变的。
nà niáng niáng fāng cái xìn le qiāo qiāo de dào wǒ qù qǐng nà yāo wáng lái shí nǐ què zěn shēng xíng shì
”那娘娘方才信了，悄悄的道：“我去请那妖王来时，你却怎生行事？
xíng zhě dào gǔ rén yún duàn sòng yī shēng wéi yǒu jiǔ
”行者道：“古人云，断送一生惟有酒。
yòu yún pò chú wàn shì wú guò jiǔ
又云，破除万事无过酒。
jiǔ zhī wèi yòng duō duān nǐ zhǐ yǐ yǐn jiǔ wéi shàng nǐ jiāng nà tiē shēn de shì bì huàn yí gè jìn lái zhǐ yǔ wǒ kàn wǒ jiù biàn zuò tā de mú yàng zài páng biān fú shì què hǎo xià shǒu
酒之为用多端，你只以饮酒为上，你将那贴身的侍婢，唤一个进来，指与我看，我就变作他的模样，在旁边伏侍，却好下手。
nà niáng niáng zhēn gè yī yán jí jiào chūn jiāo hé zài
”那娘娘真个依言，即叫：“春娇何在？
nà píng fēng hòu zhuǎn chū yí gè yù miàn hú lí lái guì xià dào niáng niáng huàn chūn jiāo yǒu hé shǐ lìng
”那屏风后转出一个玉面狐狸来，跪下道：“娘娘唤春娇有何使令？
niáng niáng dào nǐ qù jiào tā men lái diǎn shā dēng fén nǎo shè fú wǒ shàng qián tíng qǐng dài wáng ān qǐn yě
”娘娘道：“你去叫他们来点纱灯，焚脑麝，扶我上前庭，请大王安寝也。
nà chūn jiāo jí zhuǎn qián miàn jiào le qī bā gè guài lù yāo hú dǎ zhe liǎng duì dēng lóng yī duì tí lú bǎi liè zuǒ yòu
”那春娇即转前面，叫了七八个怪鹿妖狐，打着两对灯龙，一对提炉，摆列左右。
niáng niáng qiàn shēn chā shǒu nà dà shèng zǎo yǐ fēi qù
娘娘欠身叉手，那大圣早已飞去。
hǎo xíng zhě zhǎn kāi chì jìng fēi dào nà yù miàn hú lí tóu shàng bá xià yī gēn háo máo chuī kǒu xiān qì jiào biàn
好行者，展开翅，径飞到那玉面狐狸头上，拔下一根毫毛，吹口仙气，叫“变！
biàn zuò yí gè kē shuì chóng qīng qīng de fàng zài tā liǎn shàng
”变作一个瞌睡虫，轻轻的放在他脸上。
yuán lái kē shuì chóng dào le rén liǎn shàng wǎng bí kǒng lǐ pá pá jìn kǒng zhōng jí kē shuì le
原来瞌睡虫到了人脸上，往鼻孔里爬，爬进孔中，即瞌睡了。
nà chūn jiāo guǒ rán jiàn jué kùn juàn lì bú zhù jiǎo yáo zhuāng dǎ dǔn jí máng xún zhe yuán shuì chù diū dǎo tóu zhī qíng hū hū de shuì qǐ
那春娇果然渐觉困倦，立不住脚，摇桩打盹，即忙寻着原睡处，丢倒头只情呼呼的睡起。
xíng zhě tiào xià lái yáo shēn yī biàn biàn zuò nà chūn jiāo yì bān mú yàng zhuǎn píng fēng yǔ zhòng pái lì bù tí
行者跳下来，摇身一变，变做那春娇一般模样，转屏风与众排立不题。
què shuō nà jīn shèng gōng niáng niáng wǎng qián zhèng zǒu yǒu xiǎo yāo kàn jiàn jí bào sài tài suì dào dài wáng niáng niáng lái le
却说那金圣宫娘娘往前正走，有小妖看见，即报赛太岁道：“大王，娘娘来了。
nà yāo wáng jí chū bāo pí tíng wài yíng yà niáng niáng dào dài wáng a yān huǒ jì xi zéi yǐ wú zōng shēn yè zhī jì tè qǐng dài wáng ān zhì
”那妖王急出剥皮亭外迎迓，娘娘道：“大王啊，烟火既息，贼已无踪，深夜之际，特请大王安置。
nà yāo mǎn xīn huān xǐ dào niáng niáng zhēn zhòng què cái nà zéi nǎi shì sūn wù kōng
”那妖满心欢喜道：“娘娘珍重，却才那贼乃是孙悟空。
tā bài le wǒ xiān fēng dǎ shā wǒ xiǎo xiào biàn huà jìn lái hōng le wǒ men wǒ men zhè bān sōu jiǎn tā què miǎo wú zōng jī gù cǐ xīn shàng bù ān
他败了我先锋，打杀我小校，变化进来，哄了我们，我们这般搜检，他却渺无踪迹，故此心上不安。
niáng niáng dào nà sī xiǎng shì zǒu tuō le
”娘娘道：“那厮想是走脱了。
dài wáng fàng xīn wù lǜ qiě zì ān qǐn qù yě
大王放心勿虑，且自安寝去也。
yāo jīng jiàn niáng niáng shì lì jìng qǐng bù gǎn jiān cí zhǐ de fēn fù qún yāo gè yào xiǎo xīn huǒ zhú jǐn fáng dào zéi suì yǔ niáng niáng jìng wǎng hòu gōng
”妖精见娘娘侍立敬请，不敢坚辞，只得吩咐群妖，各要小心火烛，谨防盗贼，遂与娘娘径往后宫。
xíng zhě jiǎ biàn chūn jiāo cóng liǎng bān shì bì yǐn rù
行者假变春娇，从两班侍婢引入。
niáng niáng jiào ān pái jiǔ lái yǔ dài wáng jiě láo
娘娘叫：“安排酒来与大王解劳。
yāo wáng xiào dào zhèng shì zhèng shì kuài jiāng jiǔ lái wǒ yǔ niáng niáng yā jīng
”妖王笑道：“正是正是，快将酒来，我与娘娘压惊。
jiǎ chūn jiāo jí tóng zhòng guài pū pái le guǒ pǐn zhěng dùn xiē xīng ròu diào kāi zhuō yǐ
”假春娇即同众怪铺排了果品，整顿些腥肉，调开桌椅。
nà niáng niáng qíng bēi zhè yāo wáng yě yǐ yī bēi fèng shàng èr rén chuān huàn le jiǔ bēi
那娘娘擎杯，这妖王也以一杯奉上，二人穿换了酒杯。
jiǎ chūn jiāo zài páng zhí zhuó jiǔ hú dào dài wáng yǔ niáng niáng jīn yè cái dì jiāo bēi zhǎn qǐng gè yǐn gàn chuān gè shuāng xǐ bēi r
假春娇在旁执着酒壶道：“大王与娘娘今夜才递交杯盏，请各饮干，穿个双喜杯儿。
zhēn gè yòu gè zhēn shàng yòu yǐn gàn le
”真个又各斟上，又饮干了。
jiǎ chūn jiāo yòu dào dài wáng niáng niáng xǐ huì zhòng shì bì huì chàng de gòng chàng shàn wǔ de qǐ wǔ lái yé
假春娇又道：“大王娘娘喜会，众侍婢会唱的供唱，善舞的起舞来耶。
shuō wèi bì zhǐ tīng dé yī pài gē shēng qí tiáo yīn lǜ chàng de chàng wǔ de wǔ
”说未毕，只听得一派歌声，齐调音律，唱的唱，舞的舞。
tā liǎng gè yòu yǐn le xǔ duō
他两个又饮了许多。
niáng niáng jiào zhù le gē wǔ
娘娘叫住了歌舞。
zhòng shì bì fēn bān chū píng fēng wài bǎi liè wéi yǒu jiǎ chūn jiāo zhí hú shàng xià fèng jiǔ
众侍婢分班，出屏风外摆列，惟有假春娇执壶，上下奉酒。
niáng niáng yǔ nà yāo wáng zhuān shuō de shì fū qī zhī huà
娘娘与那妖王专说得是夫妻之话。
nǐ kàn nà niáng niáng yī piàn yún qíng yǔ yì hōng de nà yāo wáng gǔ ruǎn jīn má zhǐ shì méi fú bù dé zhān shēn
你看那娘娘一片云情雨意，哄得那妖王骨软筋麻，只是没福，不得沾身。
kě lián
可怜！
zhēn shì māo yǎo suī bāo kōng huān xǐ
真是猫咬尿胞空欢喜！
xù le yī huì xiào le yī huì niáng niáng wèn dào dài wáng bǎo bèi bù céng shāng sǔn me
叙了一会，笑了一会，娘娘问道：“大王，宝贝不曾伤损么？
yāo wáng dào zhè bǎo bèi nǎi xiān tiān tuán zhù zhī wù rú hé de sǔn
”妖王道：“这宝贝乃先天抟铸之物，如何得损！
zhǐ shì bèi nà zéi chě kāi sāi kǒu zhī mián shāo le bào pí bāo fu yě
只是被那贼扯开塞口之绵，烧了豹皮包袱也。
niáng niáng shuō zěn shēng shōu shí
”娘娘说：“怎生收拾？
yāo wáng dào bù yòng shōu shí wǒ dài zài yāo jiān li
”妖王道：“不用收拾，我带在腰间哩。
jiǎ chūn jiāo wén de cǐ yán jí bá xià háo máo yī bǎ jué de fěn suì qīng qīng āi jìn yāo wáng jiāng nà háo máo fàng zài tā shēn shàng chuī le sān kǒu xiān qì àn àn de jiào biàn
”假春娇闻得此言，即拔下毫毛一把，嚼得粉碎，轻轻挨近妖王，将那毫毛放在他身上，吹了三口仙气，暗暗的叫“变！
nèi xiē háo máo jí biàn zuò sān yàng è wù nǎi shī zi gè zǎo chòu chóng gōng rù yāo wáng shēn nèi āi zhe pí fū luàn yǎo
”那些毫毛即变做三样恶物，乃虱子、虼蚤、臭虫，攻入妖王身内，挨着皮肤乱咬。
nà yāo wáng zào yǎng nán jìn shēn shǒu rù huái chuāi mō róu yǎng yòng zhǐ tou niē chū jǐ gè shī zi lái ná jìn dēng qián guān kàn
那妖王燥痒难禁，伸手入怀揣摸柔痒，用指头捏出几个虱子来，拿近灯前观看。
niáng niáng jiàn le hán cǔn dào dài wáng xiǎng shì chèn yī ráng le jiǔ bù céng jiāng xǐ gù shēng cǐ wù ěr
娘娘见了，含忖道：“大王，想是衬衣禳了，久不曾浆洗，故生此物耳。
yāo wáng cán kuì dào wǒ cóng lái bù shēng cǐ wù kě kě de jīn xiāo chū chǒu
”妖王惭愧道：“我从来不生此物，可可的今宵出丑。
niáng niáng xiào dào dài wáng hé wéi chū chǒu
”娘娘笑道：“大王何为出丑？
cháng yán dào huáng dì shēn shàng yě yǒu sān gè yù shī li
常言道，皇帝身上也有三个御虱哩。
qiě tuō xià yī fú lái děng wǒ tì nǐ zhuō zhuō
且脱下衣服来，等我替你捉捉。
yāo wáng zhēn gè jiě dài tuō yī
”妖王真个解带脱衣。
jiǎ chūn jiāo zài páng zhuó yì kàn zhe nà yāo wáng shēn shàng yī fú céng céng jiē yǒu gè zǎo tiào jiàn jiàn jiē pái dà chòu chóng
假春娇在旁，着意看着那妖王身上，衣服层层皆有虼蚤跳，件件皆排大臭虫；
zǐ mǔ shī mì mì nóng nóng jiù rú lóu yǐ chū wō zhōng
子母虱，密密浓浓，就如蝼蚁出窝中。
bù jué de jiē dào dì sān céng jiàn ròu zhī chù nà jīn líng shàng fēn fēn gāi gāi de yě bù shèng qí shù
不觉的揭到第三层见肉之处，那金铃上纷纷垓垓的，也不胜其数。
jiǎ chūn jiāo dào dài wáng ná líng zǐ lái děng wǒ yě yǔ nǐ zhuō zhuō shī zi
假春娇道：“大王，拿铃子来，等我也与你捉捉虱子。
nà yāo wáng yī zé xiū èr zé huāng què yě bù rèn de zhēn jiǎ jiāng sān gè líng r dì yǔ jiǎ chūn jiāo
”那妖王一则羞，二则慌，却也不认得真假，将三个铃儿递与假春娇。
jiǎ chūn jiāo jiē zài shǒu zhōng mài nòng duō shí jiàn nà yāo wáng dī zhe tóu dǒu zhè yī fú tā jí jiāng jīn líng cáng le bá xià yī gēn háo máo biàn zuò sān gè líng r yī bān wú èr ná xiàng dēng qián fān jiǎn
假春娇接在手中，卖弄多时，见那妖王低着头抖这衣服，他即将金铃藏了，拔下一根毫毛，变作三个铃儿，一般无二，拿向灯前翻检；
què yòu bǎ shēn zi niǔ niǔ niē niē de dǒu le yī dǒu jiāng nà shī zi chòu chóng gè zǎo shōu le guī zài shēn shàng bǎ jiǎ jīn líng r dì yǔ nà guài
却又把身子扭扭捏捏的，抖了一抖，将那虱子、臭虫、虼蚤，收了归在身上，把假金铃儿递与那怪。
nà guài jiē zài shǒu zhōng yī fà méng lóng wú cuò nà lǐ rèn de shèn me zhēn jiǎ shuāng shǒu tuō zhe nà líng r dì yǔ niáng niáng dào jīn fān nǐ què shōu hǎo le què yào zǐ xì zǐ xì bú yào xiàng qián yī fān
那怪接在手中，一发朦胧无措，那里认得甚么真假，双手托着那铃儿，递与娘娘道：“今番你却收好了，却要仔细仔细，不要象前一番。
nà niáng niáng jiē guò lái qīng qīng de jiē kāi yī xiāng bǎ nà jiǎ líng shōu le yòng huáng jīn suǒ suǒ le què yòu yǔ yāo wáng xù yǐn le jǐ bēi jiǔ jiào shì bì jìng fú yá chuáng zhǎn kāi jǐn bèi wǒ yǔ dài wáng tóng qǐn
”那娘娘接过来，轻轻的揭开衣箱，把那假铃收了，用黄金锁锁了，却又与妖王叙饮了几杯酒，教侍婢：“净拂牙床，展开锦被，我与大王同寝。
nà yāo wáng nuò nuò lián shēng dào méi fú
”那妖王诺诺连声道：“没福！
méi fú
没福！
bù gǎn fèng péi wǒ hái dài gè gōng nǚ wǎng xī gōng lǐ shuì qù niáng niáng qǐng zì ān zhì
不敢奉陪，我还带个宫女往西宫里睡去，娘娘请自安置。
suì cǐ gè guī qǐn chù bù tí
”遂此各归寝处不题。
què shuō jiǎ chūn jiāo dé le shǒu jiāng tā bǎo bèi dài zài yāo jiān xiàn le běn xiàng bǎ shēn zi dǒu yī dǒu shōu qù nà gè kē shuì chóng r jìng wǎng qián zǒu zhǐ tīng de bāng líng qí xiǎng jǐn dǎ sān gēng
却说假春娇得了手，将他宝贝带在腰间，现了本象，把身子抖一抖，收去那个瞌睡虫儿，径往前走，只听得梆铃齐响，紧打三更。
hǎo xíng zhě niē zhe jué niàn dòng zhēn yán shǐ gè yǐn shēn fǎ zhí zhì mén biān
好行者，捏着诀，念动真言，使个隐身法，直至门边。
yòu jiàn nà mén shàng shuān suǒ shén mì què jiù qǔ chū jīn gū bàng wàng mén yī zhǐ shǐ chū nà jiě suǒ zhī fǎ nà mén jiù qīng qīng kāi le jí zhuài bù chū mén zhàn xià lì shēng gāo jiào dào sài tài suì
又见那门上拴锁甚密，却就取出金箍棒，望门一指，使出那解锁之法，那门就轻轻开了，急拽步出门站下，厉声高叫道：“赛太岁！
hái wǒ jīn shèng niáng niáng lái
还我金圣娘娘来！
lián jiào liǎng sān biàn jīng dòng dà xiǎo qún yāo jí jí kàn chù qián mén kāi le jí máng zhǎng dēng xún suǒ bǎ mén r yī rán suǒ shàng zhe jǐ gè pǎo rù lǐ biān qù bào dào dài wáng
”连叫两三遍，惊动大小群妖，急急看处，前门开了，即忙掌灯寻锁，把门儿依然锁上，着几个跑入里边去报道：“大王！
yǒu rén zài dà mén wài hū huàn dài wáng zūn hào yào jīn shèng niáng niáng li
有人在大门外呼唤大王尊号，要金圣娘娘哩！
nà lǐ biān shì bì jí chū gōng mén qiāo qiāo de chuán yán dào mò yāo he dài wáng cái shuì zháo le
那里边侍婢即出宫门，悄悄的传言道：“莫吆喝，大王才睡着了。
xíng zhě yòu zài mén qián gāo jiào nà xiǎo yāo yòu bù gǎn qù jīng dòng
”行者又在门前高叫，那小妖又不敢去惊动。
rú cǐ zhě sān sì biàn jù bù gǎn qù tōng bào
如此者三四遍，俱不敢去通报。
nà dà shèng zài wài rāng rāng nào nào de zhí nòng dào tiān xiǎo rěn bu zhù shǒu lún zhe tiě bàng shàng qián dǎ mén
那大圣在外嚷嚷闹闹的，直弄到天晓，忍不住手轮着铁棒上前打门。
huāng de nà dà xiǎo qún yāo dǐng mén de dǐng mén bào xìn de bào xìn
慌得那大小群妖，顶门的顶门，报信的报信。
nà yāo wáng yī jiào fāng xǐng zhǐ wén de luàn cuān cuān de xuān huá qǐ shēn chuān le yī fú jí chū luō zhàng zhī wài wèn dào rǎng shèn me
那妖王一觉方醒，只闻得乱撺撺的喧哗，起身穿了衣服，即出罗帐之外问道：“嚷甚么？
zhòng shì bì cái guì xià dào yé ye bù zhī shì shèn rén zài dòng wài jiào mà le bàn yè rú jīn què yòu dǎ mén
”众侍婢才跪下道：“爷爷，不知是甚人在洞外叫骂了半夜，如今却又打门。
yāo wáng zǒu chū gōng mén zhī jiàn nà jǐ gè chuán bào de xiǎo yāo huāng zhāng zhāng de kē tóu dào wài miàn yǒu rén jiào mà yào jīn shèng gōng niáng niáng li
”妖王走出宫门，只见那几个传报的小妖，慌张张的磕头道：“外面有人叫骂，要金圣宫娘娘哩！
ruò shuō bàn ge bù zì tā jiù shuō chū wú shù de wāi huà shén bù zhōng tīng
若说半个不字，他就说出无数的歪话，甚不中听。
jiàn tiān xiǎo dài wáng bù chū bī de dǎ mén yě
见天晓大王不出，逼得打门也。
nà yāo dào qiě xiū kāi mén nǐ qù wèn tā shì nà lǐ lái de xìng shèn míng shuí kuài lái huí bào
”那妖道：“且休开门，你去问他是那里来的，姓甚名谁，快来回报。
xiǎo yāo jí chū qù gé mén wèn dào dǎ mén de shì shuí
”小妖急出去，隔门问道：“打门的是谁？
xíng zhě dào wǒ shì zhū zǐ guó bài qǐng lái de wài gōng lái qǔ shèng gōng niáng niáng huí guó li
”行者道：“我是朱紫国拜请来的外公，来取圣宫娘娘回国哩！
nà xiǎo yāo tīng de jí yǐ cǐ yán huí bào
”那小妖听得，即以此言回报。
nà yāo suí wǎng hòu gōng chá wèn lái lì
那妖随往后宫，查问来历。
yuán lái nà niáng niáng cái qǐ lái hái wèi shū xǐ zǎo jiàn shì bì lái bào
原来那娘娘才起来，还未梳洗，早见侍婢来报：
yé ye lái le
“爷爷来了。
nà niáng niáng jí zhěng yī sàn wǎn hēi yún chū gōng yíng yà
”那娘娘急整衣，散挽黑云，出宫迎迓。
cái zuò xia hái wèi jí wèn yòu tīng de xiǎo yāo lái bào nà lái de wài gōng yǐ jiàng mén dǎ pò yǐ
才坐下，还未及问，又听得小妖来报：“那来的外公已将门打破矣。
nà yāo xiào dào niáng niáng nǐ cháo zhōng yǒu duō shǎo jiàng shuài
”那妖笑道：“娘娘，你朝中有多少将帅？
niáng niáng dào zài cháo yǒu sì shí bā wèi rén mǎ liáng jiàng qiān yuán gè biān shàng yuán shuài zǒng bīng bù jì qí shù
”娘娘道：“在朝有四十八卫人马，良将千员，各边上元帅总兵，不计其数。
yāo wáng dào kě yǒu gè xìng wài de me
”妖王道：“可有个姓外的么？
niáng niáng dào wǒ zài gōng zhǐ zhī nèi lǐ fǔ zhù jūn wáng zǎo wǎn jiào huì fēi pín wài shì wú biān wǒ zěn jì de míng xìng
”娘娘道：“我在宫，只知内里辅助君王，早晚教诲妃嫔，外事无边，我怎记得名姓！
yāo wáng dào zhè lái zhě chēng wéi wài gōng wǒ xiǎng zhe bǎi jiā xìng shàng gèng wú gè xìng wài de
”妖王道：“这来者称为外公，我想着百家姓上，更无个姓外的。
niáng niáng fù xìng cōng míng chū shēn gāo guì jū huáng gōng zhī zhōng bì duō lǎn shū jí
娘娘赋性聪明，出身高贵，居皇宫之中，必多览书籍。
jì de nà běn shū shàng yǒu cǐ xìng yě
记得那本书上有此姓也？
niáng niáng dào zhǐ qiān zì wén shàng yǒu jù wài shòu fu xun xiǎng bì jiù shì cǐ yǐ
”娘娘道：“止千字文上有句外受傅训，想必就是此矣。
yāo wáng xǐ dào dìng shì
妖王喜道：“定是！
dìng shì
定是！
jí qǐ shēn cí le niáng niáng dào bāo pí tíng shàng jié shù zhěng qí diǎn chū yāo bīng kāi le mén zhí zhì wài miàn shǒu chí yī bǐng xuān huā yuè fǔ lì shēng gāo jiào dào nà gè shì zhū zǐ guó lái de wài gōng
”即起身辞了娘娘，到剥皮亭上，结束整齐，点出妖兵，开了门，直至外面，手持一柄宣花钺斧，厉声高叫道：“那个是朱紫国来的外公？
xíng zhě bǎ jīn gū bàng zuàn zài yòu shǒu jiāng zuǒ shǒu zhǐ dìng dào xián shēng jiào wǒ zěn de
”行者把金箍棒攥在右手，将左手指定道：“贤甥，叫我怎的？
nà yāo wáng jiàn le xīn zhōng dà nù dào nǐ zhè sī xiàng mào ruò hóu zi zuǐ liǎn shì hú sūn
”那妖王见了，心中大怒道：“你这厮：相貌若猴子，嘴脸似猢狲。
qī fēn zhēn shì guǐ dà dǎn gǎn qī rén
七分真是鬼，大胆敢欺人！
xíng zhě xiào dào nǐ zhè gè kuáng shàng qī jūn de po guài yuán lái méi yǎn
”行者笑道：“你这个诳上欺君的泼怪，原来没眼！
xiǎng wǒ wǔ bǎi nián qián dà nào tiān gōng shí jiǔ tiān shén jiāng jiàn le wǒ wú yí gè lǎo zì bù gǎn chēng hū nǐ jiào wǒ shēng wài gōng nà lǐ kuī le nǐ
想我五百年前大闹天宫时，九天神将见了我，无一个老字，不敢称呼，你叫我声外公，那里亏了你！
yāo wáng hè dào kuài zǎo shuō chū xìng shèn míng shuí yǒu xiē shèn me wǔ yì gǎn dào wǒ zhè lǐ chāng jué
”妖王喝道：“快早说出姓甚名谁，有些甚么武艺，敢到我这里猖獗！
xíng zhě dào nǐ ruò bù wèn xìng míng yóu kě ruò yào wǒ shuō chū xìng míng zhǐ pà nǐ lì shēn wú dì
”行者道：“你若不问姓名犹可，若要我说出姓名，只怕你立身无地！
nǐ shàng lái zhàn wěn zhe tīng wǒ dào
你上来，站稳着，听我道：
shēng shēn fù mǔ shì tiān dì rì yuè jīng huá jié shèng tāi
生身父母是天地，日月精华结圣胎。
xian shí huái bào wú suì shù líng gēn yùn yù shén qí zāi
仙石怀抱无岁数，灵根孕育甚奇哉。
dāng nián chǎn wǒ sān yáng tài jīn rì guī zhēn wàn huì xié
当年产我三阳泰，今日归真万会谐。
céng jù zhòng yāo chēng shuài shǒu néng jiàng zhòng guài bài dān yá
曾聚众妖称帅首，能降众怪拜丹崖。
yù huáng dà dì chuán xuān zhǐ tài bái jīn xīng pěng zhào lái
玉皇大帝传宣旨，太白金星捧诏来。
qǐng wǒ shàng tiān chéng zhí yì guān fēng bì mǎ bù kāi huái
请我上天承职裔，官封弼马不开怀。
chū xīn zào fǎn móu shān dòng dà dǎn xīng bīng nào yù jiē
初心造反谋山洞，大胆兴兵闹御阶。
tuō tǎ tiān wáng bìng tài zǐ jiāo fēng yī zhèn jǐn wěi shuāi
托塔天王并太子，交锋一阵尽猥衰。
jīn xīng fù zòu xuán qióng dì zài jiàng zhāo ān chì zhǐ lái
金星复奏玄穹帝，再降招安敕旨来。
fēng zuò qí tiān zhēn dà shèng nà shí fāng chēng dòng liáng cái
封做齐天真大圣，那时方称栋梁材。
yòu yīn jiǎo luàn pán táo huì zhàng jiǔ tōu dān rě xià zāi
又因搅乱蟠桃会，仗酒偷丹惹下灾。
tài shàng lǎo jūn qīn zòu jià xī chí wáng mǔ bài yáo tái
太上老君亲奏驾，西池王母拜瑶台。
qíng zhī shì wǒ qī wáng fǎ jí diǎn tiān bīng fā huǒ pái
情知是我欺王法，即点天兵发火牌。
shí wàn xiōng xīng bìng è yào gān gē jiàn jǐ mì pái pái
十万凶星并恶曜，干戈剑戟密排排。
tiān luó dì wǎng màn shān bù qí jǔ dāo bīng dà huì gāi
天罗地网漫山布，齐举刀兵大会垓。
è dòu yī chǎng wú shèng bài guān yīn tuī jiàn èr láng lái liǎng jiā duì dí fēn gāo xià tā yǒu méi shān xiōng dì chái
恶斗一场无胜败，观音推荐二郎来，两家对敌分高下，他有梅山兄弟侪。
gè chěng yīng xióng shī biàn huà tiān mén sān shèng bō yún kāi
各逞英雄施变化，天门三圣拨云开。
lǎo jūn diū le jīn gāng tào zhòng shén qín wǒ dào jīn jiē
老君丢了金钢套，众神擒我到金阶。
bù xū xiáng yǔn shū gòng zhuàng zuì fàn líng chí shā zhǎn zāi
不须详允书供状，罪犯凌迟杀斩灾。
fǔ duò chuí qiāo nán sǔn mìng dāo lún jiàn kǎn zěn shāng huái
斧剁锤敲难损命，刀轮剑砍怎伤怀！
huǒ shāo léi dǎ zhī rú cǐ wú jì cuī cán cháng shòu tāi
火烧雷打只如此，无计摧残长寿胎。
yā fù tài qīng dōu shuài yuàn lú zhōng duàn liàn jǐn ān pái
押赴太清兜率院，炉中煅炼尽安排。
rì qī mǎn zú cái kāi dǐng wǒ xiàng dāng zhōng tiào chū lái
日期满足才开鼎，我向当中跳出来。
shǒu tǐng zhè tiáo rú yì bàng fān shēn dǎ shàng yù lóng tái
手挺这条如意棒，翻身打上玉龙台。
gè xīng gè xiàng jiē qián duǒ dà nào tiān gōng rèn wǒ wāi
各星各象皆潜躲，大闹天宫任我歪。
xún shì líng guān máng qǐng fú shì qié yǔ wǒ chěng yīng cái
巡视灵官忙请佛，释伽与我逞英才。
shǒu xīn zhī nèi fān jīn dǒu yóu biàn zhōu tiān qù fù lái
手心之内翻筋斗，游遍周天去复来。
fú shǐ xiān zhī zhuàn hǒng fǎ bèi tā yā zhù zài tiān yá
佛使先知赚哄法，被他压住在天崖。
dào jīn wǔ bǎi yú nián yǐ jiě tuō wēi qū yòu nòng guāi
到今五百余年矣，解脱微躯又弄乖。
tè bǎo táng sēng xī yù qù wù kōng xíng zhě shén míng bái
特保唐僧西域去，悟空行者甚明白。
xī fāng lù shàng xiáng yāo guài nà gè yāo xié bù jù zāi
西方路上降妖怪，那个妖邪不惧哉！
nà yāo wáng tīng tā shuō chū wù kōng xíng zhě suì dào nǐ yuán lái shì dà nào tiān gōng de nà sī nǐ jì tuō shēn bǎo táng sēng xi qù nǐ zǒu nǐ de lù qù biàn bà le
”那妖王听他说出悟空行者，遂道：“你原来是大闹天宫的那厮，你既脱身保唐僧西去，你走你的路去便罢了。
zěn me luó zhī guǎn shì tì nà zhū zǐ guó wèi nú què dào wǒ zhè lǐ xín sǐ
怎么罗织管事，替那朱紫国为奴，却到我这里寻死！
xíng zhě hè dào zéi po guài
”行者喝道：“贼泼怪！
shuō huà wú zhī
说话无知！
wǒ shòu zhū zǐ guó bài qǐng zhī lǐ yòu méng tā chēng hū guǎn dài zhī ēn wǒ lǎo sūn bǐ nà wáng wèi hái gāo qiān bèi tā jìng zhī rú fù mǔ shì zhī rú shén míng nǐ zěn me shuō chū wèi nú èr zì
我受朱紫国拜请之礼，又蒙他称呼管待之恩，我老孙比那王位还高千倍，他敬之如父母，事之如神明，你怎么说出为奴二字！
wǒ bǎ nǐ zhè kuáng shàng qī jūn zhī guài bú yào zǒu
我把你这诳上欺君之怪，不要走！
chī wài gōng yī bàng
吃外公一棒！
nà yāo huāng le shǒu jiǎo jí shǎn shēn duǒ guò shǐ xuān huā fǔ pī miàn xiāng yíng
”那妖慌了手脚，即闪身躲过，使宣花斧劈面相迎。
zhè yī chǎng hǎo shā
这一场好杀！
nǐ kàn jīn gū rú yì bàng fēng rèn xuān huā fǔ
你看：金箍如意棒，风刃宣花斧。
yí gè yǎo yá fā hěn xiōng yí gè qiè chǐ shī wēi wǔ
一个咬牙发狠凶，一个切齿施威武。
zhè gè shì qí tiān dà shèng jiàng lín fán nà gè shì zuò guài yāo wáng lái xià tǔ
这个是齐天大圣降临凡，那个是作怪妖王来下土。
liǎng gè pēn yún āi wù zhào tiān gōng zhēn shì zǒu shí yáng shā zhē dòu fǔ
两个喷云嗳雾照天宫，真是走石扬沙遮斗府。
wǎng wǎng lái lái xiè shù duō fān fān fù fù jīn guāng tǔ
往往来来解数多，翻翻复复金光吐。
qí jiāng běn shì shī gè bǎ shén tōng dǔ
齐将本事施，各把神通赌。
zhè gè yào qǔ niáng niáng zhuǎn dì dū nà gè xǐ tóng huáng hòu jū shān wù
这个要取娘娘转帝都，那个喜同皇后居山坞。
zhè chǎng dōu shì méi lái yóu shě sǐ wàng shēng yīn guó zhǔ
这场都是没来由，舍死忘生因国主。
tā liǎng gè zhàn jīng wǔ shí huí hé bù fēn shèng fù
他两个战经五十回合，不分胜负。
nà yāo wáng jiàn xíng zhě shǒu duàn gāo qiáng liào bù néng qǔ shèng jiāng fǔ jià zhù tā de tiě bàng dào sūn xíng zhě nǐ qiě zhù le
那妖王见行者手段高强，料不能取胜，将斧架住他的铁棒道：“孙行者，你且住了。
wǒ jīn rì hái wèi zǎo shàn dài wǒ jìn le shàn zài lái yǔ nǐ dìng cí xióng
我今日还未早膳，待我进了膳，再来与你定雌雄。
xíng zhě qíng zhī shì yào qǔ líng dang shōu le tiě bàng dào hǎo hàn zi bù gǎn fá tù r nǐ qù nǐ qù
”行者情知是要取铃铛，收了铁棒道：“好汉子不赶乏兔儿，你去你去！
chī bǎo xiē hǎo lái lǐng sǐ
吃饱些，好来领死！
nà yāo jí zhuǎn shēn chuǎng rù lǐ biān duì niáng niáng dào kuài jiāng bǎo bèi ná lái
那妖急转身闯入里边，对娘娘道：“快将宝贝拿来！
niáng niáng dào yào bǎo bèi hé gān
”娘娘道：“要宝贝何干？
yāo wáng dào jīn zǎo jiào zhàn zhě nǎi shì qǔ jīng de hé shàng zhī tú jiào zuò sūn wù kōng xíng zhě jiǎ chēng wài gōng
”妖王道：“今早叫战者，乃是取经的和尚之徒，叫做孙悟空行者，假称外公。
wǒ yǔ tā zhàn dào cǐ shí bù fēn shèng fù
我与他战到此时，不分胜负。
děng wǒ ná bǎo bèi chū qù fàng xiē yān huǒ shāo zhè hóu tóu
等我拿宝贝出去，放些烟火，烧这猴头。
niáng niáng jiàn shuō xīn zhōng dá tū
”娘娘见说，心中怛突：
yù bù qǔ chū líng r kǒng tā jiàn yí
欲不取出铃儿，恐他见疑；
yù qǔ chū líng r yòu kǒng shāng le sūn xíng zhě xìng mìng
欲取出铃儿，又恐伤了孙行者性命。
zhèng zì chóu chú wèi dìng nà yāo wáng yòu cuī bī dào kuài ná chū lái
正自踌躇未定，那妖王又催逼道：“快拿出来！
zhè niáng niáng wú nài zhǐ de jiāng suǒ yuè kāi le bǎ sān gè líng r dì yǔ yāo wáng
”这娘娘无奈，只得将锁钥开了，把三个铃儿递与妖王。
yāo wáng ná le jiù zǒu chū dòng
妖王拿了，就走出洞。
niáng niáng zuò zài gōng zhōng lèi rú yǔ xià sī liang xíng zhě bù zhī kě néng táo de xìng mìng
娘娘坐在宫中，泪如雨下，思量行者不知可能逃得性命。
liǎng rén què jù bù zhī shì jiǎ líng yě
两人却俱不知是假铃也。
nà yāo chū le mén jiù zhàn qǐ shàng fēng jiào dào sūn xíng zhě xiū zǒu
那妖出了门，就占起上风，叫道：“孙行者休走！
kàn wǒ yáo yáo líng r
看我摇摇铃儿！
xíng zhě xiào dào nǐ yǒu líng wǒ jiù méi líng
”行者笑道：“你有铃，我就没铃？
nǐ huì yáo wǒ jiù bú huì yáo
你会摇，我就不会摇？
yāo wáng dào nǐ yǒu shèn me líng r ná chū lái wǒ kàn
”妖王道：“你有甚么铃儿，拿出来我看。
xíng zhě jiāng tiě bàng niē zuò gè xiù huā zhēn r cáng zài ěr nèi què qù yāo jiān jiě xià sān gè zhēn bǎo bèi lái duì yāo wáng shuō zhè bu shì wǒ de zǐ jīn líng r
”行者将铁棒捏做个绣花针儿，藏在耳内，却去腰间解下三个真宝贝来，对妖王说：“这不是我的紫金铃儿？
yāo wáng jiàn le xīn jīng dào qiāo qī
”妖王见了，心惊道：“跷蹊！
qiāo qī
跷蹊！
tā de líng r zěn me yǔ wǒ de líng r jiù yī bān wú èr
他的铃儿怎么与我的铃儿就一般无二！
zòng rán shì yí gè mú zǐ zhù de hǎo dào dǎ mó bú dào yě yǒu duō gè bān r shǎo gè dì r què zěn me zhè děng yī háo bù chā
纵然是一个模子铸的，好道打磨不到，也有多个瘢儿，少个蒂儿，却怎么这等一毫不差？
yòu wèn nǐ nà líng r shì nà lǐ lái de
”又问：“你那铃儿是那里来的？
xíng zhě dào xián shēng nǐ nà líng r què shì nà lǐ lái de
”行者道：“贤甥，你那铃儿却是那里来的。
yāo wáng lǎo shí biàn jiù shuō dào wǒ zhè líng r shì tài qīng xian jūn dào yuán shēn bā guà lú zhōng jiǔ liàn jīn
”妖王老实，便就说道：“我这铃儿是：太清仙君道源深，八卦炉中久炼金。
jié jiù líng r chēng zhì bǎo lǎo jūn liú xià dào rú jīn
结就铃儿称至宝，老君留下到如今。
xíng zhě xiào dào lǎo sūn de líng r yě shì nà shí lái de
”行者笑道：“老孙的铃儿，也是那时来的。
yāo wáng dào zěn shēng chū chù
”妖王道：“怎生出处？
xíng zhě dào wǒ zhè líng r shì dào zǔ shāo dān dōu shuài gōng jīn líng tuán liàn zài lú zhōng
”行者道：“我这铃儿是：道祖烧丹兜率宫，金铃抟炼在炉中。
èr sān rú liù xún huán bǎo wǒ de cí lái nǐ de xióng
二三如六循环宝，我的雌来你的雄。
yāo wáng dào líng r nǎi jīn dān zhī bǎo yòu bú shì fēi qín zǒu shòu rú hé biàn de cí xióng
”妖王道：“铃儿乃金丹之宝，又不是飞禽走兽，如何辨得雌雄？
dàn zhǐ shì yáo chū bǎo lái jiù shì hǎo de
但只是摇出宝来，就是好的！
xíng zhě dào kǒu shuō wú píng zuò chū biàn jiàn qiě ràng nǐ xiān yáo
”行者道：“口说无凭，做出便见，且让你先摇。
nà yāo wáng zhēn gè jiāng tóu yī gè líng r huǎng le sān huǎng bú jiàn huǒ chū
”那妖王真个将头一个铃儿幌了三幌，不见火出；
dì èr gè huǎng le sān huǎng bú jiàn yān chū
第二个幌了三幌，不见烟出；
dì sān gè huǎng le sān huǎng yě bú jiàn shā chū
第三个幌了三幌，也不见沙出。
yāo wáng huāng le shǒu jiǎo dào guài zāi
妖王慌了手脚道：“怪哉！
guài zāi
怪哉！
shì qíng biàn le
世情变了！
zhè líng r xiǎng shì jù nèi xióng jiàn le cí suǒ yǐ bù chū lái le
这铃儿想是惧内，雄见了雌，所以不出来了。
xíng zhě dào xián shēng zhù le shǒu děng wǒ yě yáo yáo nǐ kàn
”行者道：“贤甥，住了手，等我也摇摇你看。
hǎo hóu zi yī bǎ zuàn le sān gè líng r yī qí yáo qǐ
”好猴子，一把攥了三个铃儿，一齐摇起。
nǐ kàn nà hóng huǒ qīng yān huáng shā yī qí gǔn chū gǔ dōu dōu liǎo shù shāo shān
你看那红火、青烟、黄沙，一齐滚出，骨都都燎树烧山！
dà shèng kǒu lǐ yòu niàn gè zhòu yǔ wàng xùn dì shàng jiào fēng lái
大圣口里又念个咒语，望巽地上叫：“风来！
zhēn gè shì fēng cuī huǒ shì huǒ jiā fēng wēi hóng yàn yàn hēi chén chén mǎn tiān yān huǒ biàn dì huáng shā
”真个是风催火势，火挟风威，红焰焰，黑沉沉，满天烟火，遍地黄沙！
bǎ nà sài tài suì hu de pò sàn hún fēi zǒu tóu wú lù zài nà huǒ dāng zhōng zěn táo xìng mìng
把那赛太岁唬得魄散魂飞，走头无路，在那火当中，怎逃性命！
zhǐ wén de bàn kōng zhōng lì shēng gāo jiào sūn wù kōng
只闻得半空中厉声高叫：“孙悟空！
wǒ lái le yě
我来了也！
xíng zhě jí huí tóu shàng wàng yuán lái shì guān yīn pú sà zuǒ shǒu tuō zhe jìng píng yòu shǒu ná zhe yáng liǔ sǎ xià gān lù jiù huǒ li huāng de xíng zhě bǎ líng r cáng zài yāo jiān jí hé zhǎng dǎo shēn xià bài
”行者急回头上望，原来是观音菩萨，左手托着净瓶，右手拿着杨柳，洒下甘露救火哩，慌得行者把铃儿藏在腰间，即合掌倒身下拜。
nà pú sà jiāng liǔ zhī lián fú jǐ diǎn gān lù shà shí jiān yān huǒ jù wú huáng shā jué jì
那菩萨将柳枝连拂几点甘露，霎时间，烟火俱无，黄沙绝迹。
xíng zhě kòu tóu dào bù zhī dà cí lín fán yǒu shī huí bì
行者叩头道：“不知大慈临凡，有失回避。
gǎn wèn pú sà hé wǎng
敢问菩萨何往？
pú sà dào
”菩萨道：
wǒ tè lái shōu xún zhè gè yāo guài
“我特来收寻这个妖怪。
xíng zhě dào zhè guài shì hé lái lì gǎn láo jīn shēn xià jiàng shōu zhī
”行者道：“这怪是何来历，敢劳金身下降收之？
pú sà dào tā shì wǒ kuà de gè jīn máo
”菩萨道：“他是我跨的个金毛。
yīn mù tóng dǔn shuì shī yú fáng shǒu zhè niè chù yǎo duàn tiě suǒ zǒu lái què yǔ zhū zǐ guó wáng xiāo zāi yě
因牧童盹睡，失于防守，这孽畜咬断铁索走来，却与朱紫国王消灾也。
xíng zhě wén yán jí qiàn shēn dào pú sà fǎn shuō le tā zài zhè lǐ qī jūn piàn hòu bài sú shāng fēng yǔ nà guó wáng shēng zāi què shuō shì xiāo zāi hé yě
”行者闻言急欠身道：“菩萨反说了，他在这里欺君骗后，败俗伤风，与那国王生灾，却说是消灾，何也？
pú sà dào nǐ bù zhī zhī dāng shí zhū zǐ guó xiān wáng zài wèi zhī shí zhè gè wáng hái zuò dōng gōng tài zǐ wèi zēng dēng jī tā nián yòu jiān jí hǎo shè liè
”菩萨道：“你不知之，当时朱紫国先王在位之时，这个王还做东宫太子，未曾登基，他年幼间，极好射猎。
tā shuài lǐng rén mǎ zòng fàng yīng quǎn zhèng lái dào luò fèng pō qián yǒu xī fāng fó mǔ kǒng què dà míng wáng pú sà suǒ shēng èr zi nǎi cí xióng liǎng gè què chú tíng chì zài shān pō zhī xià bèi cǐ wáng gōng kāi chù shè shāng le xióng kǒng què nà cí kǒng què yě dài jiàn guī xī
他率领人马，纵放鹰犬，正来到落凤坡前，有西方佛母孔雀大明王菩萨所生二子，乃雌雄两个雀雏，停翅在山坡之下，被此王弓开处，射伤了雄孔雀，那雌孔雀也带箭归西。
fó mǔ chàn huǐ yǐ hòu fēn fù jiào tā chāi fèng sān nián shēn dān jiū jí
佛母忏悔以后，吩咐教他拆凤三年，身耽啾疾。
nà shí jié wǒ kuà zhe zhè tóng tīng cǐ yán bù qī zhè niè chù liú xīn gù lái piàn le huáng hòu yǔ wáng xiāo zāi
那时节，我跨着这-，同听此言，不期这孽畜留心，故来骗了皇后，与王消灾。
zhì jīn sān nián yuān qiān mǎn zú xìng nǐ lái jiù zhì wáng huàn wǒ tè lái shōu yāo xié yě
至今三年，冤愆满足，幸你来救治王患，我特来收妖邪也。
xíng zhě dào pú sà suī shì zhè bān gù shì nài hé tā diàn wū le huáng hòu bài sú shāng fēng huài lún luàn fǎ què shì gāi tā sǐ zuì
”行者道：“菩萨，虽是这般故事，奈何他玷污了皇后，败俗伤风，坏轮乱法，却是该他死罪。
jīn méng pú sà qīn lín ráo de tā sǐ zuì què ráo bù dé tā huó zuì
今蒙菩萨亲临，饶得他死罪，却饶不得他活罪。
ràng wǒ dǎ tā èr shí bàng yǔ nǐ dài qu ba
让我打他二十棒，与你带去罢。
pú sà dào wù kōng nǐ jì zhī wǒ lín fán jiù dāng kàn wǒ fēn shàng yī fà dōu ráo le ba yě suàn nǐ yī fān xiáng yāo zhī gōng
”菩萨道：“悟空，你既知我临凡，就当看我分上，一发都饶了罢，也算你一番降妖之功。
ruò shì dòng le gùn zi tā yě jiù shì sǐ le
若是动了棍子，他也就是死了。
xíng zhě bù gǎn wéi yán zhǐ de bài dào pú sà jì shōu tā huí hǎi zài bù kě lìng tā sī xiáng rén jiān yí hài bù qiǎn
”行者不敢违言，只得拜道：“菩萨既收他回海，再不可令他私降人间，贻害不浅！
nà pú sà cái hē le yī shēng niè chù
”那菩萨才喝了一声：“孽畜！
hái bù huán yuán dài hé shí yě
还不还原，待何时也！
zhī jiàn nà guài dǎ gè gǔn xiàn le yuán shēn jiāng máo yī dǒu dǒu pú sà qí shàng
”只见那怪打个滚，现了原身，将毛衣抖抖，菩萨骑上。
pú sà yòu wàng xiàng xià yī kàn bú jiàn nà sān gè jīn líng
菩萨又望项下一看，不见那三个金铃。
pú sà dào wù kōng hái wǒ líng lái
菩萨道：“悟空，还我铃来。
xíng zhě dào lǎo sūn bù zhī
”行者道：“老孙不知。
pú sà hè dào nǐ zhè zéi hóu
”菩萨喝道：“你这贼猴！
ruò bù shì nǐ tōu le zhè líng mò shuō yí gè wù kōng jiù shì shí gè yě bù gǎn jìn shēn
若不是你偷了这铃，莫说一个悟空，就是十个，也不敢近身！
kuài ná chū lái
快拿出来！
xíng zhě xiào dào shí bù céng jiàn
”行者笑道：“实不曾见。
pú sà dào jì bù céng jiàn děng wǒ niàn niàn jǐn gū er zhòu
”菩萨道：“既不曾见，等我念念《紧箍儿咒》。
nà xíng zhě huāng le zhī jiào mò niàn mò niàn
”那行者慌了，只教：“莫念莫念！
líng r zài zhè lǐ li
铃儿在这里哩！
zhè zhèng shì xiàng jīn líng hé rén jiě
”这正是：-项金铃何人解？
jiě líng rén hái wèn xì líng rén
解铃人还问系铃人。
pú sà jiāng líng r tào zài xiàng xià fēi shēn gāo zuò
菩萨将铃儿套在-项下，飞身高坐。
nǐ kàn tā sì zú lián huā shēng yàn yàn mǎn shēn jīn lǚ bèng sēn sēn dà cí bēi huí nán hǎi bù tí
你看他四足莲花生焰焰，满身金缕迸森森，大慈悲回南海不题。
què shuō sūn dà shèng zhěng shù le yī qún lún tiě bàng dǎ jìn xiè zhì dòng qù bǎ qún yāo zhòng guài jìn qíng dǎ sǐ
却说孙大圣整束了衣裙，轮铁棒打进獬豸洞去，把群妖众怪，尽情打死。
jiǎo chú gān jìng
剿除干净。
zhí zhì gōng zhōng qǐng shèng gōng niáng niáng huí guó nà niáng niáng dǐng lǐ bù jìn
直至宫中，请圣宫娘娘回国，那娘娘顶礼不尽。
xíng zhě jiāng pú sà xiáng yāo bìng chāi fèng yuán yóu bèi shuō le yī biàn xún xiē ruǎn cǎo zhā le yī tiáo cǎo lóng jiào niáng niáng kuà shàng hé zhe yǎn mò pà wǒ dài nǐ huí cháo jiàn zhǔ yě
行者将菩萨降妖并拆凤原由备说了一遍，寻些软草，扎了一条草龙，教：“娘娘跨上，合着眼莫怕，我带你回朝见主也。
nà niáng niáng jǐn zūn fēn fù xíng zhě shǐ qǐ shén tōng zhǐ tīng de ěr nèi fēng xiǎng
”那娘娘谨遵吩咐，行者使起神通，只听得耳内风响。
bàn ge shí chén dài jìn chéng àn luò yún tóu jiào niáng niáng kāi yǎn
半个时辰，带进城，按落云头叫：“娘娘开眼。
nà huáng hòu zhēng kāi yǎn kàn rèn de shì fèng gé lóng lóu xīn zhōng huān xǐ piē le cǎo lóng yǔ xíng zhě tóng dēng bǎo diàn
”那皇后睁开眼看，认得是凤阁龙楼，心中欢喜，撇了草龙，与行者同登宝殿。
nà guó wáng jiàn le jí xià lóng chuáng jiù lái chě niáng niáng yù shǒu yù su lí qíng měng rán diē dǎo zài dì zhǐ jiào shǒu téng
那国王见了，急下龙床，就来扯娘娘玉手，欲诉离情，猛然跌倒在地，只叫：“手疼！
shǒu téng
手疼！
bā jiè hā hā dà xiào dào zuǐ liǎn
”八戒哈哈大笑道：“嘴脸！
méi fú xiāo shòu
没福消受！
yī jiàn miàn jiù zhé shā le yě
一见面就蛰杀了也！
xíng zhě dào dāi zi nǐ gǎn chě tā chě r me
”行者道：“呆子，你敢扯他扯儿么？
bā jiè dào jiù chě tā chě r biàn zěn de
”八戒道：“就扯他扯儿便怎的？
xíng zhě dào niáng niáng shēn shàng shēng le dú cì shǒu shàng yǒu zhē yáng zhī dú
”行者道：“娘娘身上生了毒刺，手上有蜇阳之毒。
zì dào qí lín shān yǔ nà sài tài suì sān nián nà yāo gèng bù céng zhān shēn dàn zhān shēn jiù hài shēn téng dàn zhān shǒu jiù hài shǒu téng
自到麒麟山，与那赛太岁三年，那妖更不曾沾身，但沾身就害身疼，但沾手就害手疼。
zhòng guān tīng shuō dào shì cǐ zěn shēng nài hé
”众官听说，道：“似此怎生奈何？
cǐ shí wài miàn zhòng guān yōu yí nèi lǐ fēi pín sǒng jù páng yǒu yù shèng yín shèng èr gōng jiāng jūn wáng fú qǐ
”此时外面众官忧疑，内里妃嫔悚惧，旁有玉圣、银圣二宫，将君王扶起。
jù zhèng zài cāng huáng zhī jì hū tīng de nà bàn kōng zhōng yǒu rén jiào dào dà shèng wǒ lái yě
俱正在仓皇之际，忽听得那半空中，有人叫道：“大圣，我来也。
xíng zhě tái tóu guān kàn zhī jiàn nà sù sù chōng tiān hè lì piāo piāo jìng zhì cháo qián
”行者抬头观看，只见那：肃肃冲天鹤唳，飘飘径至朝前。
liáo rào xiáng guāng dào dào yīn yūn ruì qì piān piān
缭绕祥光道道，氤氲瑞气翩翩。
zōng yī shàn tǐ fàng yún yān zú tà máng xié hǎn jiàn
棕衣苫体放云烟，足踏芒鞋罕见。
shǒu zhí lóng xū ying zhou sī tāo yāo xià wéi chán
手执龙须蝇帚，丝绦腰下围缠。
qián kūn chǔ chù jié rén yuán dà dì xiāo yáo yóu biàn
乾坤处处结人缘，大地逍遥游遍。
cǐ nǎi shì dà luó tiān shàng zǐ yún xian jīn rì lín fán jiě yǎn
此乃是大罗天上紫云仙，今日临凡解魇。
xíng zhě shàng qián yíng zhù dào zhāng zǐ yáng hé wǎng
行者上前迎住道：“张紫阳何往？
zǐ yáng zhēn rén zhí zhì diàn qián gōng shēn shī lǐ dào dà shèng xiǎo xian zhāng bó duān qǐ shǒu
”紫阳真人直至殿前，躬身施礼道：“大圣，小仙张伯端起手。
xíng zhě dá lǐ dào nǐ cóng hé lái
”行者答礼道：“你从何来？
zhēn rén dào xiǎo xian sān nián qián céng fù fó huì yīn dǎ zhè lǐ jīng guò jiàn zhū zǐ guó wáng yǒu chāi fèng zhī yōu wǒ kǒng nà yāo jiāng huáng hòu diàn rǔ yǒu huài rén lún hòu rì nán yǔ guó wáng fù hé
”真人道：“小仙三年前曾赴佛会，因打这里经过，见朱紫国王有拆凤之忧，我恐那妖将皇后玷辱，有坏人轮，后日难与国王复合。
shì wǒ jiāng yī jiàn jiù zōng yī biàn zuò yī lǐng xīn xiá shang guāng shēng wǔ cǎi jìn yǔ yāo wáng jiào huáng hòu chuān le zhuāng xīn
是我将一件旧棕衣变作一领新霞裳，光生五彩，进与妖王，教皇后穿了妆新。
nà huáng hòu chuān shang shēn jí shēng yī yuān dú cì dú cì zhě nǎi zōng máo yě
那皇后穿上身，即生一身毒刺，毒刺者，乃棕毛也。
jīn zhī dà shèng chéng gōng tè lái jiě yǎn
今知大圣成功，特来解魇。
xíng zhě dào jì rú cǐ lèi nǐ yuǎn lái qiě kuài jiě tuō
”行者道：“既如此，累你远来，且快解脱。
zhēn rén zǒu xiàng qián duì niáng niáng yòng shǒu yī zhǐ jí tuō xià nà jiàn zōng yī nà niáng niáng biàn tǐ rú jiù
”真人走向前，对娘娘用手一指，即脱下那件棕衣，那娘娘遍体如旧。
zhēn rén jiāng yī dǒu yī dǒu pī zài shēn shàng duì xíng zhě dào dà shèng wù zuì xiǎo xian gào cí
真人将衣抖一抖，披在身上，对行者道：“大圣勿罪，小仙告辞。
xíng zhě dào qiě zhù dài jūn wáng xiè xiè
”行者道：“且住，待君王谢谢。
zhēn rén xiào dào bù láo bù láo
”真人笑道：“不劳，不劳。
suì zhǎng yī yī shēng téng kōng ér qù huāng de nà huáng dì huáng hòu jí dà xiǎo zhòng chén yī gè gè wàng kōng lǐ bài
”遂长揖一声，腾空而去，慌得那皇帝、皇后及大小众臣，一个个望空礼拜。
bài bì jí mìng dà kāi dōng gé chóu xiè sì sēng
拜毕，即命大开东阁，酬谢四僧。
nà jūn wáng lǐng zhòng guì bài fū qī cái de zhòng xié
那君王领众跪拜，夫妻才得重谐。
zhèng dāng huān yàn shí xíng zhě jiào shī fu ná nà zhàn shū lái
正当欢宴时，行者叫：“师父，拿那战书来。
zhǎng lǎo xiù zhōng qǔ chū dì yǔ xíng zhě xíng zhě dì yǔ guó wáng dào cǐ shū nǎi nà guài chà xiǎo xiào sòng lái zhě
”长老袖中取出递与行者，行者递与国王道：“此书乃那怪差小校送来者。
nà xiǎo xiào yǐ xiān bèi wǒ dǎ sǐ sòng lái bào gōng
那小校已先被我打死，送来报功。
hòu fù zhì shān zhōng biàn zuò xiǎo xiào jìn dòng huí fù yīn de jiàn niáng niáng dào chū jīn líng jī hū bèi tā ná zhù
后复至山中，变作小校，进洞回复，因得见娘娘，盗出金铃，几乎被他拿住；
yòu biàn huà fù tōu chū yǔ tā duì dí
又变化，复偷出，与他对敌。
xìng yù guān yīn pú sà jiāng tā shōu qù yòu yǔ wǒ shuō chāi fèng zhī gù
幸遇观音菩萨将他收去，又与我说拆凤之故。
cóng tóu zhì wěi xì shuō le yī biàn
”从头至尾，细说了一遍。
nà jǔ guó jūn chén nèi wài wú yī rén bù gǎn xiè chēng zàn
那举国君臣内外，无一人不感谢称赞。
táng sēng dào yī zé shì xián wáng zhī fú èr lái shì xiǎo tú zhī gōng
唐僧道：“一则是贤王之福，二来是小徒之功。
jīn méng shèng yàn zhì yǐ
今蒙盛宴，至矣！
zhì yǐ
至矣！
jiù cǐ bài bié bú yào wù pín sēng xiàng xī qù yě
就此拜别，不要误贫僧向西去也。
nà guó wáng kěn liú bù dé suì huàn le guān wén dà pái luán jià qǐng táng sēng wěn zuò lóng chē nà jūn wáng fēi hòu jù pěng gǔ tuī lún xiāng sòng ér bié
”那国王恳留不得，遂换了关文，大排銮驾，请唐僧稳坐龙车，那君王妃后俱捧毂推轮，相送而别。
zhèng shì yǒu yuán xǐ jǐn yōu yí bìng jué niàn wú sī xīn zì níng
正是：有缘洗尽忧疑病，绝念无思心自宁。
bì jìng zhè qù hòu miàn zài yǒu shèn me jí xiōng zhī shì qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟这去后面再有甚么吉凶之事，且听下回分解——