第七十二回 — 西游记 — 吴承恩

pán sī dòng qī qíng mí běn zhuó gòu quán bā jiè wàng xíng

盘丝洞七情迷本濯垢泉八戒忘形

huà biǎo sān zàng bié le zhū zǐ guó wáng zhěng dùn ān mǎ xi jìn

话表三藏别了朱紫国王，整顿鞍马西进。

xíng gòu duō shǎo shān yuán lì jìn wú qióng shuǐ dào bù jué de qiū qù dōng cán yòu zhí chūn guāng míng mèi

行彀多少山原，历尽无穷水道，不觉的秋去冬残，又值春光明媚。

shī tú men zhèng zài lù tà qīng wán jǐng hū jiàn yī zuò ān lín sān zàng gǔn ān xià mǎ zhàn lì dà dào zhī páng

师徒们正在路踏青玩景，忽见一座庵林，三藏滚鞍下马，站立大道之旁。

xíng zhě wèn dào shī fu zhè tiáo lù píng tǎn wú xié yīn hé bù zǒu

行者问道：“师父，这条路平坦无邪，因何不走？

bā jiè dào shī xiōng hǎo bù tōng qíng

”八戒道：“师兄好不通情！

shī fu zài mǎ shàng zuò de kùn le yě ràng tā xià lái guān guān fēng shì

师父在马上坐得困了，也让他下来关关风是。

sān zàng dào bú shì guān fēng wǒ kàn nà lǐ shì gè rén jiā yì yù zì qù huà xiē zhāi chī

”三藏道：“不是关风，我看那里是个人家，意欲自去化些斋吃。

xíng zhě xiào dào nǐ kàn shī fu shuō de shì nà lǐ huà

”行者笑道：“你看师父说的是那里话。

nǐ yào chī zhāi wǒ zì qù huà sú yǔ yún yī rì wéi shī zhōng shēn wéi fù qǐ yǒu wéi dì zǐ zhě gāo zuò jiào shī fù qù huà zhāi zhī lǐ

你要吃斋，我自去化，俗语云一日为师，终身为父，岂有为弟子者高坐，教师父去化斋之理？

sān zàng dào bú shì zhè děng shuō

”三藏道：“不是这等说。

píng rì jiān yī wàng wú biān wú jì nǐ men méi yuǎn méi jìn de qù huà zhāi jīn rì rén jiā bī jìn kě yǐ jiào yìng yě ràng wǒ qù huà yí gè lái

平日间一望无边无际，你们没远没近的去化斋，今日人家逼近，可以叫应，也让我去化一个来。

bā jiè dào shī fu méi zhǔ zhāng

八戒道：“师父没主张。

cháng yán dào sān rén chū wài xiǎo de r kǔ nǐ kuàng shì gè fù bèi wǒ děng jù shì dì zǐ

常言道，三人出外，小的儿苦，你况是个父辈，我等俱是弟子。

gǔ shū yún yǒu shì dì zǐ fú qí láo děng wǒ lǎo zhū qù

古书云，有事弟子服其劳，等我老猪去。

sān zàng dào tú dì a jīn rì tiān qì qíng míng yǔ nà fēng yǔ zhī shí bù tóng

三藏道：“徒弟啊，今日天气晴明，与那风雨之时不同。

nà shí jié rǔ děng bì dìng yuǎn qù cǐ gè rén jiā děng wǒ qù yǒu zhāi wú zhāi kě yǐ jiù huí zǒu lù

那时节，汝等必定远去，此个人家，等我去，有斋无斋，可以就回走路。

shā sēng zài páng xiào dào shī xiōng bù bì duō jiǎng shī fu de xīn xìng rú cǐ bù bì wéi ào

沙僧在旁笑道：“师兄，不必多讲，师父的心性如此，不必违拗。

ruò nǎo le tā jiù huà jiāng zhāi lái tā yě bù chī

若恼了他，就化将斋来，他也不吃。

bā jiè yī yán jí qǔ chū bō yú yǔ tā huàn le yī mào

八戒依言，即取出钵盂，与他换了衣帽。

yè kāi bù zhí zhì nà zhuāng qián guān kàn què yě hǎo zuò zhù chǎng dàn jiàn shí qiáo gāo sǒng gǔ shù sēn qí

拽开步，直至那庄前观看，却也好座住场，但见：石桥高耸，古树森齐。

shí qiáo gāo sǒng chán chán liú shuǐ jiē zhǎng xī

石桥高耸，潺潺流水接长溪；

gǔ shù sēn qí guō guō yōu qín míng yuǎn dài

古树森齐，聒聒幽禽鸣远岱。

qiáo nà biān yǒu shù chuán máo wū qīng qīng yǎ yǎ ruò xian ān

桥那边有数椽茅屋，清清雅雅若仙庵；

yòu yǒu nà yī zuò péng chuāng bái bái míng míng qī dào yuàn

又有那一座蓬窗，白白明明欺道院。

chuāng qián hū jiàn sì jiā rén dōu zài nà lǐ cì fèng miáo luán zuò zhēn xiàn

窗前忽见四佳人，都在那里刺凤描鸾做针线。

zhǎng lǎo jiàn nà rén jiā méi gè nán ér zhǐ yǒu sì gè nǚ zǐ bù gǎn jìn qù jiāng shēn lì dìng shǎn zài qiáo lín zhī xià zhī jiàn nà nǚ zǐ yī gè gè guī xīn jiān shì shí lán xìng xǐ rú chūn

长老见那人家没个男儿，只有四个女子，不敢进去，将身立定，闪在乔林之下，只见那女子，一个个：闺心坚似石，兰性喜如春。

jiāo liǎn hóng xiá chèn zhū chún jiàng zhī yún

娇脸红霞衬，朱唇绛脂匀。

é méi héng yuè xiǎo chán bìn dié yún xīn

蛾眉横月小，蝉鬓迭云新。

ruò dào huā jiān lì yóu fēng cuò rèn zhēn

若到花间立，游蜂错认真。

shǎo tíng yǒu bàn ge shí chén yī fà jìng qiāo qiāo jī quǎn wú shēng

少停有半个时辰，一发静悄悄，鸡犬无声。

zì jiā sī lǜ dào

自家思虑道：

wǒ ruò méi běn shì huà dùn zhāi fàn yě rě nà tú dì xiào wǒ gǎn dào wèi shī de huà bù chū zhāi lái wèi tú de zěn néng qù bài fó

“我若没本事化顿斋饭，也惹那徒弟笑我，敢道为师的化不出斋来，为徒的怎能去拜佛。

zhǎng lǎo méi jì nài hé yě dài le jǐ fēn bú shì qū bù shàng qiáo yòu zǒu le jǐ bù zhī jiàn nà máo wū lǐ miàn yǒu yī zuò mù xiāng tíng zi tíng zi xià yòu yǒu sān gè nǚ zǐ zài nà lǐ tī qì qiú li

”长老没计奈何，也带了几分不是，趋步上桥，又走了几步，只见那茅屋里面有一座木香亭子，亭子下又有三个女子在那里踢气球哩。

nǐ kàn nà sān gè nǚ zǐ bǐ nà sì gè yòu shēng de bù tóng dàn jiàn nà piāo yáng cuì xiù yáo yè xiāng qún

你看那三个女子，比那四个又生得不同，但见那：飘扬翠袖，摇拽缃裙。

piāo yáng cuì xiù dī lóng zhe yù sǔn xiān xiān

飘扬翠袖，低笼着玉笋纤纤；

yáo yè xiāng qún bàn lù chū jīn lián zhǎi zhǎi

摇拽缃裙，半露出金莲窄窄。

xíng róng tǐ shì shí fēn quán dòng jìng jiǎo gēn qiān yàng

形容体势十分全，动静脚跟千样。

ná tóu guò lùn yǒu gāo dī zhāng fàn sòng lái zhēn yòu jiè

拿头过论有高低，张泛送来真又楷。

zhuǎn shēn tī gè chū qiáng huā tuì bù fān chéng dà guò hǎi

转身踢个出墙花，退步翻成大过海。

qīng jiē yī tuán ní dān qiāng jí duì guǎi

轻接一团泥，单枪急对拐。

míng zhū shàng fó tóu shí niē lái jiān xuē

明珠上佛头，实捏来尖靴。

zhǎi zhuān piān huì ná wò yú jiāng jiǎo

窄砖偏会拿，卧鱼将脚。

píng yāo shé xī dūn niǔ dǐng qiào gēn

平腰折膝蹲，扭顶翘跟。

bān dèng néng xuān fàn pī jiān shén tuō sǎ

扳凳能喧泛，披肩甚脱洒。

jiǎo dāng rèn wǎng lái suǒ xiàng suí yáo bǎi

绞裆任往来，锁项随摇摆。

tī de shì huáng hé shuǐ dào liú jīn yú tān shàng mǎi

踢的是黄河水倒流，金鱼滩上买。

nà gè cuò rèn shì tou er zhè gè zhuǎn shēn jiù dǎ guǎi

那个错认是头儿，这个转身就打拐。

duān rán pěng shàng lián zhōu zhēng jiān lái

端然捧上臁，周正尖来。

tí gēn cǎo xié dào chā huí tóu cǎi

提跟-草鞋，倒插回头采。

tuì bù fàn jiān zhuāng gōu er zhǐ yī è

退步泛肩妆，钩儿只一歹。

bǎn lǒu xià lái zhǎng biàn bǎ duó mén chuāi

版篓下来长，便把夺门揣。

tī dào měi xīn shí jiā rén qí hè cǎi

踢到美心时，佳人齐喝采。

yī gè gè hàn liú fěn nì tòu luó cháng xìng lǎn qíng shū fāng jiào hǎi

一个个汗流粉腻透罗裳，兴懒情疏方叫海。

yán bù jǐn yòu yǒu shī wèi zhèng shī yuē cù dāng chǎng sān yuè tiān xiān fēng chuī xià sù chán juān

言不尽，又有诗为证，诗曰：蹴-当场三月天，仙风吹下素婵娟。

hàn zhān fěn miàn huā hán lù chén rǎn é méi liǔ dài yān

汗沾粉面花含露，尘染蛾眉柳带烟。

cuì xiù dī chuí lóng yù sǔn xiāng qún xié yè lù jīn lián

翠袖低垂笼玉笋，缃裙斜拽露金莲。

jǐ huí tī ba jiāo wú lì yún bìn péng sōng bǎo jì piān

几回踢罢娇无力，云鬓蓬松宝髻偏。

sān zàng kàn de shí chén jiǔ le zhǐ de zǒu shàng qiáo tóu yīng shēng gāo jiào dào nǚ pú sà pín sēng zhè lǐ suí yuán bù shī xiē ér zhāi chī

三藏看得时辰久了，只得走上桥头，应声高叫道：“女菩萨，贫僧这里随缘布施些儿斋吃。

nèi xiē nǚ zǐ tīng jiàn yī gè gè xǐ xǐ huān huān pāo le zhēn xiàn piē le qì qiú dōu xiào xiào yín yín de jiē chū mén lái dào zhǎng lǎo shī yíng le jīn dào huāng zhuāng jué bù gǎn lán lù zhāi sēng qǐng lǐ miàn zuò

”那些女子听见，一个个喜喜欢欢抛了针线，撇了气球，都笑笑吟吟的接出门来道：“长老，失迎了，今到荒庄，决不敢拦路斋僧，请里面坐。

sān zàng wén yán xīn zhōng àn dào shàn zāi shàn zāi

”三藏闻言，心中暗道：“善哉，善哉！

xī fāng zhèng shì fó dì

西方正是佛地！

nǚ liú shàng qiě zhù yì zhāi sēng nán zǐ qǐ bù qián xīn xiàng fú

女流尚且注意斋僧，男子岂不虔心向佛？

zhǎng lǎo xiàng qián wèn xùn le xiāng suí zhòng nǚ rù máo wū guò mù xiāng tíng kàn chù ya

”长老向前问讯了，相随众女入茅屋，过木香亭看处，呀！

yuán lái nà lǐ biān méi shén fáng láng zhī jiàn nà luán tóu gāo sǒng dì mài yáo cháng

原来那里边没甚房廊，只见那：峦头高耸，地脉遥长。

luán tóu gāo sǒng jiē yún yān dì mài yáo cháng tōng hǎi yuè

峦头高耸接云烟，地脉遥长通海岳。

mén jìn shí qiáo jiǔ qǔ jiǔ wān liú shuǐ gù

门近石桥，九曲九湾流水顾；

yuán zāi táo lǐ qiān zhū qiān kē dòu huá

园栽桃李，千株千颗斗-华。

téng bì guà xuán sān wǔ shù zhī lán xiāng sàn wàn qiān huā

藤薜挂悬三五树，芝兰香散万千花。

yuǎn guān dòng fǔ qī péng dǎo jìn dǔ shān lín yā tài huá

远观洞府欺蓬岛，近睹山林压太华。

zhèng shì yāo xian xún yǐn chǔ gèng wú lín shě dú chéng jiā

正是妖仙寻隐处，更无邻舍独成家。

yǒu yī nǚ zǐ shàng qián bǎ shí tou mén tuī kāi liǎng shàn qǐng táng sēng lǐ miàn zuò

有一女子上前，把石头门推开两扇，请唐僧里面坐。

nà zhǎng lǎo zhǐ de jìn qù hū tái tóu kàn shí pū shè de dōu shì shí zhuō shí dèng lěng qì yīn yīn

那长老只得进去，忽抬头看时，铺设的都是石桌、石凳，冷气陰陰。

那长老只得进去，忽抬头看时，铺设的都是石桌、石凳，冷气阴阴。

zhǎng lǎo xīn jīng àn zì sī cǔn dào zhè qù chù shǎo jí duō xiōng duàn rán bù shàn

长老心惊，暗自思忖道：“这去处少吉多凶，断然不善。

zhòng nǚ zi xǐ xiào yín yín dōu dào zhǎng lǎo qǐng zuò

”众女子喜笑吟吟都道：“长老请坐。

zhǎng lǎo mò nài hé zhǐ de zuò le shǎo shí jiān dǎ gè lěng jìn

”长老没奈何，只得坐了，少时间，打个冷禁。

zhòng nǚ zi wèn dào zhǎng lǎo shì hé bǎo shān

众女子问道：“长老是何宝山？

huà shèn me yuán

化甚么缘？

hái shì xiū qiáo bǔ lù jiàn sì lǐ tǎ hái shì zào fó yìn jīng

还是修桥补路，建寺礼塔，还是造佛印经？

qǐng yuán bù chū lái kàn kàn

请缘簿出来看看。

zhǎng lǎo dào wǒ bú shì huà yuán de hé shàng

”长老道：“我不是化缘的和尚。

nǚ zǐ dào jì bù huà yuán dào cǐ hé gān

”女子道：“既不化缘，到此何干？

zhǎng lǎo dào wǒ shì dōng tǔ dà táng chà qù xī tiān dà léi yīn qiú jīng zhě

”长老道：“我是东土大唐差去西天大雷音求经者。

shì guò bǎo fāng fù jiān jī něi tè zào tán fǔ mù huà yī zhāi pín sēng jiù xíng yě

适过宝方，腹间饥馁，特造檀府，募化一斋，贫僧就行也。

zhòng nǚ zǐ dào hǎo

”众女子道：“好！

hǎo

好！

hǎo

好！

cháng yán dào yuǎn lái de hé shàng hǎo kàn jīng

常言道，远来的和尚好看经。

mèi mei men

妹妹们！

bù kě dài màn kuài bàn zhāi lái

不可怠慢，快办斋来。

cǐ shí yǒu sān gè nǚ zǐ péi zhe yán lái yǔ qù lùn shuō xiē yīn yuán

此时有三个女子陪着，言来语去，论说些因缘。

nà sì gè dào chú zhōng liāo yī liǎn xiù chuī huǒ shuā guō

那四个到厨中撩衣敛袖，炊火刷锅。

nǐ dào tā ān pái de shì xiē shèn me dōng xī

你道他安排的是些甚么东西？

yuán lái shì rén yóu chǎo liàn rén ròu jiān áo áo de hēi hu chōng zuò miàn jīn yàng zi wān de rén nǎo jiān zuò dòu fǔ kuài piàn

原来是人油炒炼，人肉煎熬，熬得黑糊充作面筋样子，剜的人脑煎作豆腐块片。

liǎng pán ér pěng dào shí zhuō shàng fàng xià duì zhǎng lǎo dào qǐng le cāng cù jiān bù céng bèi de hǎo zhāi qiě jiāng jiù chī xiē chōng fù hòu miàn hái yǒu tiān huàn lái yě

两盘儿捧到石桌上放下，对长老道：“请了，仓卒间，不曾备得好斋，且将就吃些充腹，后面还有添换来也。

nà zhǎng lǎo wén le yī wén jiàn nà xīng shān bù gǎn kāi kǒu qiàn shēn hé zhǎng dào nǚ pú sà pín sēng shì tāi lǐ sù

”那长老闻了一闻，见那腥膻，不敢开口，欠身合掌道：“女菩萨，贫僧是胎里素。

zhòng nǚ zi xiào dào zhǎng lǎo cǐ shì sù de

”众女子笑道：“长老，此是素的。

zhǎng lǎo dào ē mí tuó fó

”长老道：“阿弥陀佛！

ruò xiàng zhè děng sù de a wǒ hé shàng chī le mò xiǎng jiàn de shì zūn qǔ de jīng juàn

若象这等素的啊，我和尚吃了，莫想见得世尊，取得经卷。

zhòng nǚ zǐ dào zhǎng lǎo nǐ chū jiā rén qiè mò jiǎn rén bù shī

”众女子道：“长老，你出家人，切莫拣人布施。

zhǎng lǎo dào zěn gǎn zěn gǎn

”长老道：“怎敢，怎敢！

wǒ hé shàng fèng dà táng zhǐ yì yí lù xi lái wēi shēng bù sǔn jiàn kǔ jiù jiù yù gǔ lì shǒu niān rù kǒu féng sī lǚ lián zhuì zhē shēn zěn gǎn jiǎn zhǔ bù shī

我和尚奉大唐旨意，一路西来，微生不损，见苦就救，遇谷粒手拈入口，逢丝缕联缀遮身，怎敢拣主布施！

zhòng nǚ zi xiào dào zhǎng lǎo suī bù jiǎn rén bù shī què zhǐ yǒu xiē shàng mén guài rén

”众女子笑道：“长老虽不拣人布施，却只有些上门怪人。

mò xián cū dàn chī xiē ér ba

莫嫌粗淡，吃些儿罢。

zhǎng lǎo dào shí shì bù gǎn chī kǒng pò le jiè wàng pú sà yǎng shēng bù ruò fàng shēng fàng wǒ hé shàng chū qù ba

”长老道：“实是不敢吃，恐破了戒，望菩萨养生不若放生，放我和尚出去罢。

nà zhǎng lǎo zhēng zhe yào zǒu nà nǚ zǐ lán zhù mén zěn me kěn fàng jù dào shàng mén de mǎi mài dào bù hǎo zuò

”那长老挣着要走，那女子拦住门，怎么肯放，俱道：“上门的买卖，倒不好做！

fàng le pì r què shǐ shǒu yǎn nǐ wǎng nà lǐ qù

放了屁儿，却使手掩，你往那里去？

tā yī gè gè dōu huì xiē wǔ yì shǒu jiǎo yòu huó bǎ zhǎng lǎo chě zhù shùn shǒu qiān yáng pū de guàn dào zài de

”他一个个都会些武艺，手脚又活，把长老扯住，顺手牵羊，扑的掼倒在地。

zhòng rén àn zhù jiāng shéng zi kǔn le xuán liáng gāo diào zhè diào yǒu gè míng sè jiào zuò xiān rén zhǐ lù

众人按住，将绳子捆了，悬梁高吊，这吊有个名色，叫做“仙人指路”。

yuán lái shì yī zhī shǒu xiàng qián qiān sī diào qǐ

原来是一只手向前，牵丝吊起；

yī zhī shǒu lán yāo kǔn zhù jiāng shéng diào qǐ liǎng zhǐ jiǎo xiàng hòu yī tiáo shéng diào qǐ sān tiáo shéng bǎ zhǎng lǎo diào zài liáng shàng què shì jǐ bèi cháo shàng dù pí cháo xià

一只手拦腰捆住，将绳吊起，两只脚向后一条绳吊起，三条绳把长老吊在梁上，却是脊背朝上，肚皮朝下。

nà zhǎng lǎo rěn zhe téng qín zhe lèi xīn zhōng àn hèn dào wǒ hé shàng zhè děng mìng kǔ

那长老忍着疼，噙着泪，心中暗恨道：“我和尚这等命苦！

zhǐ shuō shì hǎo rén jiā huà dùn zhāi chī qǐ zhī dào là le huǒ kēng

只说是好人家化顿斋吃，岂知道落了火坑！

tú dì a

徒弟啊！

sù lái jiù wǒ hái de jiàn miàn dàn chí liǎng gè shí chén wǒ mìng xiū yǐ

速来救我，还得见面，但迟两个时辰，我命休矣！

nà zhǎng lǎo suī rán kǔ nǎo què hái liú xīn kàn zhe nèi xiē nǚ zǐ

”那长老虽然苦恼，却还留心看着那些女子。

nèi xiē nǚ zǐ bǎ tā diào de tíng dāng biàn qù tuō bāo yī fú

那些女子把他吊得停当，便去脱剥衣服。

zhǎng lǎo xīn jīng àn zì cǔn dào

长老心惊，暗自忖道：

zhè yī tuō le yī fú shì yào dǎ wǒ de qíng le huò zhě jiā shēng r chī wǒ de qíng yě yǒu li

“这一脱了衣服，是要打我的情了，或者夹生儿吃我的情也有哩。

yuán lái nà nǚ zǐ men zhǐ jiě le shàng shēn luó shān lù chū dù fù gè xiǎn shén tōng yī gè gè yāo yǎn zhōng mào chū sī shéng yǒu yā dàn cū xì gǔ dōu dōu de bèng yù fēi yín shí xià bǎ zhuāng mén mán liǎo bù tí

”原来那女子们只解了上身罗衫，露出肚腹，各显神通：一个个腰眼中冒出丝绳，有鸭蛋粗细，骨都都的，迸玉飞银，时下把庄门瞒了不题。

què shuō nà xíng zhě bā jiè shā sēng dōu zài dà dào zhī páng

却说那行者、八戒、沙僧，都在大道之旁。

tā èr rén dōu fàng mǎ kàn dān wéi xíng zhě shì gè wán pí tā qiě tiào shù pān zhī zhāi yè xún guǒ hū huí tóu zhī jiàn yī piàn guāng liàng huāng de tiào xià shù lái yāo he dào bù hǎo bù hǎo

他二人都放马看担，惟行者是个顽皮，他且跳树攀枝，摘叶寻果，忽回头，只见一片光亮，慌得跳下树来，吆喝道：“不好，不好！

shī fu zào huà dī le

师父造化低了！

xíng zhě yòng shǒu zhǐ dào nǐ kàn nà zhuāng yuàn rú hé

”行者用手指道：“你看那庄院如何？

bā jiè shā sēng gòng mù shì zhī nà yī piàn rú xuě yòu liàng rú xuě shì yín yòu guāng shì yín

”八戒沙僧共目视之，那一片如雪又亮如雪，似银又光似银。

bā jiè dào bà le bà le

八戒道：“罢了罢了！

shī fu yù zhe yāo jīng le

师父遇着妖精了！

wǒ men kuài qù jiù tā yě

我们快去救他也！

xíng zhě dào xián dì mò rǎng nǐ dōu bú jiàn zěn de děng lǎo sūn qù lái

”行者道：“贤弟莫嚷，你都不见怎的，等老孙去来。

shā sēng dào gē ge zǐ xì

”沙僧道：“哥哥仔细。

xíng zhě dào wǒ zì yǒu chǔ

”行者道：“我自有处。

hǎo dà shèng shù yī shù hǔ pí qún chè chū jīn gū bàng yè kāi jiǎo liǎng sān bù pǎo dào qián biān kàn jiàn nà sī shéng chán le yǒu qiān bǎi céng hòu chuān chuān dào dào què shì jīng wěi zhī shì yòng shǒu àn le yī àn yǒu xiē zhān ruǎn zhān rén

”好大圣，束一束虎皮裙，掣出金箍棒，拽开脚，两三步跑到前边，看见那丝绳缠了有千百层厚，穿穿道道，却似经纬之势，用手按了一按，有些粘软沾人。

xíng zhě gèng bù zhī shì shèn me dōng xī tā jí jǔ bàng dào zhè yī bàng mò shuō shì jǐ qiān céng jiù yǒu jǐ wàn céng yě dǎ duàn le

行者更不知是甚么东西，他即举棒道：“这一棒，莫说是几千层，就有几万层，也打断了！

zhèng yù dǎ yòu tíng zhù shǒu dào ruò shì yìng de biàn kě dǎ duàn zhè gè ruǎn de zhǐ hǎo dǎ biǎn bà le

”正欲打，又停住手道：“若是硬的便可打断，这个软的，只好打匾罢了。

jiǎ rú jīng le tā chán zhù lǎo sūn fǎn wèi bù měi

假如惊了他，缠住老孙，反为不美。

děng wǒ qiě wèn tā yī wèn zài dǎ

等我且问他一问再打。

nǐ dào tā wèn shuí

”你道他问谁？

jí niǎn yí gè jué niàn yī gè zhòu jū de gè tǔ dì lǎo ér zài miào lǐ shì tuī mò de yì bān luàn zhuǎn

即捻一个诀，念一个咒，拘得个土地老儿在庙里似推磨的一般乱转。

tǔ dì pó ér dào lǎo ér nǐ zhuǎn zěn de

土地婆儿道：“老儿，你转怎的？

hǎo dào shì yáng r fēng fā le

好道是羊儿风发了！

tǔ dì dào nǐ bù zhī

”土地道：“你不知！

nǐ bù zhī

你不知！

yǒu yí gè qí tiān dà shèng lái le wǒ bù céng jiē tā tā nà lǐ jū wǒ li

有一个齐天大圣来了，我不曾接他，他那里拘我哩。

pó ér dào nǐ qù jiàn tā biàn liǎo què rú hé zài zhè lǐ dǎ zhuǎn

”婆儿道：“你去见他便了，却如何在这里打转？

tǔ dì dào ruò qù jiàn tā tā nà gùn zi hǎo bù zhòng tā guǎn nǐ hǎo dǎi jiù dǎ li

”土地道：“若去见他，他那棍子好不重，他管你好歹就打哩！

pó ér dào tā jiàn nǐ zhè děng lǎo le nà lǐ jiù dǎ nǐ

”婆儿道：“他见你这等老了，那里就打你？

tǔ dì dào tā yī shēng hǎo chī méi qián jiǔ piān dǎ lǎo nián rén

土地道：“他一生好吃没钱酒，偏打老年人。

liǎng kǒu er jiǎng yī huì mò nài hé zhǐ de zǒu chū qù zhàn jīng jīng de guì zài lù páng jiào dào dà shèng dāng jìng tǔ dì kòu tóu

”两口儿讲一会，没奈何只得走出去，战兢兢的跪在路旁叫道：“大圣，当境土地叩头。

xíng zhě dào nǐ qiě qǐ lái bú yào jiǎ máng wǒ qiě bù dǎ nǐ jì xià zài nà lǐ

”行者道：“你且起来，不要假忙，我且不打你，寄下在那里。

wǒ wèn nǐ cǐ jiān shì shèn dì fāng

我问你，此间是甚地方？

tǔ dì dào dà shèng cóng nà xiāng lái

”土地道：“大圣从那厢来？

xíng zhě dào

”行者道：

wǒ zì dōng tǔ wǎng xi lái de

“我自东土往西来的。

tǔ dì dào dà shèng dōng lái kě zēng zài nà shān lǐng shàng

”土地道：“大圣东来，可曾在那山岭上？

xíng zhě dào zhèng zài nà shān lǐng shàng wǒ men xíng lǐ mǎ pǐ hái dōu xiē zài nà lǐng shàng bú shì

行者道：“正在那山岭上，我们行李马匹还都歇在那岭上不是！

tǔ dì dào nà lǐng jiào zuò pán sī lǐng lǐng xià yǒu dòng jiào zuò pán sī dòng dòng lǐ yǒu qī gè yāo jīng

”土地道：“那岭叫做盘丝岭，岭下有洞叫做盘丝洞，洞里有七个妖精。

xíng zhě dào shì nán guài nǚ guài

”行者道：“是男怪女怪？

tǔ dì dào shì nǚ guài

”土地道：“是女怪。

xíng zhě dào tā yǒu duō dà shén tōng

”行者道：“他有多大神通？

tǔ dì dào xiǎo shén lì báo wēi duǎn bù zhī tā yǒu duō dà shǒu duàn zhǐ zhī nà zhèng nán shàng lí cǐ yǒu sān lǐ zhī yáo yǒu yī zuò zhuó gòu quán nǎi tiān shēng de rè shuǐ yuán shì shàng fāng qī xiān gū de yù chí

”土地道：“小神力薄威短，不知他有多大手段，只知那正南上，离此有三里之遥，有一座濯垢泉，乃天生的热水，原是上方七仙姑的浴池。

zì yāo jīng dào cǐ jū zhù zhàn le tā de zhuó gòu quán xiān gū gèng bù céng yǔ tā zhēng jìng píng bái de jiù ràng yǔ tā le

自妖精到此居住，占了他的濯垢泉，仙姑更不曾与他争竞，平白地就让与他了。

wǒ jiàn tiān xiān bù rě yāo mó guài bì dìng jīng líng yǒu dà néng

我见天仙不惹妖魔怪，必定精灵有大能。

xíng zhě dào zhàn le cǐ quán hé gān

”行者道：“占了此泉何干？

tǔ dì dào zhè guài zhàn le yù chí yī rì sān zāo chū lái xǐ zǎo

”土地道：“这怪占了浴池，一日三遭，出来洗澡。

rú jīn sì shí yǐ guò wǔ shí jiāng lái yǎ

如今巳时已过，午时将来哑。

xíng zhě tīng yán dào tǔ dì nǐ qiě huí qù děng wǒ zì jiā ná tā ba

”行者听言道：“土地，你且回去，等我自家拿他罢。

nà tǔ dì lǎo ér kē le yí gè tóu zhàn jīng jīng de huí běn miào qù le

那土地老儿磕了一个头，战兢兢的回本庙去了。

zhè dà shèng dú xiǎn shén tōng yáo shēn yī biàn biàn zuò gè má cāng yíng r dīng zài lù páng cǎo shāo shàng děng dài

这大圣独显神通，摇身一变，变作个麻苍蝇儿，钉在路旁草梢上等待。

xū yú jiān zhǐ tīng de hū hū xī xī zhī shēng yóu rú cán shí yè què shì hǎi shēng cháo

须臾间，只听得呼呼吸吸之声，犹如蚕食叶，却似海生潮。

zhǐ hǎo yǒu bàn zhǎn chá shí sī shéng jiē jǐn yī rán xiàn chū zhuāng cūn hái xiàng dāng chū mú yàng

只好有半盏茶时，丝绳皆尽，依然现出庄村，还象当初模样。

yòu tīng de ya de yī shēng chái fēi xiǎng chù lǐ biān xiào yǔ xuān huá zǒu chū qī gè nǚ zǐ

又听得呀的一声，柴扉响处，里边笑语喧哗，走出七个女子。

xíng zhě zài àn zhōng xì kàn jiàn tā yī gè gè xié shǒu xiāng chān āi jiān zhí mèi yǒu shuō yǒu xiào de zǒu guò qiáo lái guǒ shì biāo zhì

行者在暗中细看，见他一个个携手相搀，挨肩执袂，有说有笑的，走过桥来，果是标致。

dàn jiàn bǐ yù xiāng yóu shèng rú huā yǔ gèng zhēn

但见：比玉香尤胜，如花语更真。

liǔ méi héng yuǎn xiù tán kǒu pò yīng chún

柳眉横远岫，檀口破樱唇。

chāi tóu qiào fěi cuì jīn lián shǎn jiàng qún

钗头翘翡翠，金莲闪绛裙。

què shì cháng é lín xià jiè xiān zǐ luò fán chén

却似嫦娥临下界，仙子落凡尘。

xíng zhě xiào dào guài bù dé wǒ shī fù yào lái huà zhāi yuán lái shì zhè yì bān hǎo chù

行者笑道：“怪不得我师父要来化斋，原来是这一般好处。

zhè qī gè měi rén r jiǎ ruò liú zhù wǒ shī fù yào chī yě bù gòu yī dùn chī yào yòng yě bù gòu liǎng rì yòng yào dòng shǒu lún liú yī bǎi bù jiù shì sǐ le

这七个美人儿，假若留住我师父，要吃也不彀一顿吃，要用也不彀两日用，要动手轮流一摆布就是死了。

qiě děng wǒ qù tīng tā yī tīng kàn tā zěn de suàn jì

且等我去听他一听，看他怎的算计。

hǎo dà shèng yīng de yī shēng fēi zài nà qián miàn zǒu de nǚ zǐ yún jì shàng dìng zhù

”好大圣，嘤的一声，飞在那前面走的女子云髻上钉住。

cái guò qiáo lái hòu biān de zǒu xiàng qián lái hū dào jiě jie wǒ men xǐ le zǎo lái zhēng nà pàng hé shàng chī qù

才过桥来，后边的走向前来呼道：“姐姐，我们洗了澡，来蒸那胖和尚吃去。

xíng zhě àn xiào dào zhè guài wù hǎo méi suàn jì

”行者暗笑道：“这怪物好没算计！

zhǔ hái shěng xiē chái zěn me zhuǎn yào zhēng le chī

煮还省些柴，怎么转要蒸了吃！

nèi xiē nǚ zǐ cǎi huā dòu cǎo xiàng nán lái bù duō shí dào le yù chí

”那些女子采花斗草向南来，不多时，到了浴池。

dàn jiàn yī zuò mén qiáng shí fēn zhuàng lì biàn dì yě huā xiāng yàn yàn mǎn páng lán huì mì sēn sēn

但见一座门墙，十分壮丽，遍地野花香艳艳，满旁兰蕙密森森。

hòu miàn yí gè nǚ zǐ zǒu shàng qián hū shào de yī shēng bǎ liǎng shàn mén ér tuī kāi nà zhōng jiān guǒ yǒu yī táng rè shuǐ

后面一个女子，走上前，唿哨的一声，把两扇门儿推开，那中间果有一塘热水。

zhè shuǐ zì kāi pì yǐ lái tài yáng xīng yuán zhēn yǒu shí hòu bèi yì shàn kāi gōng shè luò jiǔ wū zhuì dì zhǐ cún jīn wū yī xīng nǎi tài yáng zhī zhēn huǒ yě

这水自开辟以来，太阳星原贞有十，后被羿善开弓，射落九乌坠地，止存金乌一星，乃太阳之真火也。

tiān dì yǒu jiǔ chù tāng quán jù shì zhòng wū suǒ huà

天地有九处汤泉，俱是众乌所化。

nà jiǔ yáng quán nǎi xiāng lěng quán bàn shān quán wēn quán dōng hé quán mǎn shān quán xiào ān quán guǎng fén quán tāng quán cǐ quán nǎi zhuó gòu quán

那九阳泉，乃香冷泉、伴山泉、温泉、东合泉、满山泉、孝安泉、广汾泉、汤泉，此泉乃濯垢泉。

yǒu shī wèi zhèng shī yuē yī qì wú dōng xià sān qiū yǒng zhù chūn

有诗为证，诗曰：一气无冬夏，三秋永注春。

yán bō rú dǐng fèi rè làng shì tāng xīn

炎波如鼎沸，热浪似汤新。

fēn liū zī hé jià tíng liú dàng sú chén

分溜滋禾稼，停流荡俗尘。

juān juān zhū lèi fàn gǔn gǔn yù tuán jīn

涓涓珠泪泛，滚滚玉团津。

rùn huá yuán fēi niàng qīng píng hái zì wēn

润滑原非酿，清平还自温。

ruì xiáng běn dì xiù zào huà nǎi tiān zhēn

瑞祥本地秀，造化乃天真。

jiā rén xǐ chù bīng jī huá dí dàng chén fán yù tǐ xīn

佳人洗处冰肌滑，涤荡尘烦玉体新。

nà yù chí yuē yǒu wǔ zhàng yú kuò shí zhàng duō zhǎng nèi yǒu sì chǐ shēn qiǎn dàn jiàn shuǐ qīng chè dǐ

那浴池约有五丈余阔，十丈多长，内有四尺深浅，但见水清彻底。

dǐ xià shuǐ yī sì gǔn zhū fàn yù gǔ dōu dōu mào jiāng shàng lái sì miàn yǒu liù qī gè kǒng qiào tōng liú

底下水一似滚珠泛玉骨都都冒将上来，四面有六七个孔窍通流。

liú qù èr sān lǐ zhī yáo tǎng dào tián lǐ hái shì wēn shuǐ

流去二三里之遥，淌到田里，还是温水。

chí shàng yòu yǒu sān jiān tíng zi tíng zi zhōng jìn hòu bì fàng zhe yī zhāng bā zhǐ jiǎo de bǎn dèng

池上又有三间亭子，亭子中近后壁放着一张八只脚的板凳。

liǎng shān tóu fàng zhe liǎng gè miáo jīn cǎi qī de yī jià

两山头放着两个描金彩漆的衣架。

xíng zhě àn zhōng xǐ yīng yīng de yī chì fēi zài nà yī jià tóu shàng dìng zhù

行者暗中喜嘤嘤的，一翅飞在那衣架头上钉住。

nèi xiē nǚ zǐ jiàn shuǐ yòu qīng yòu rè biàn yào xǐ yù jí yī qí tuō le yī fú dā zài yī jià shàng

那些女子见水又清又热，便要洗浴，即一齐脱了衣服，搭在衣架上。

yī qí xià qù bèi xíng zhě kàn jiàn tùn fàng niǔ kòu r jiě kāi luó dài jié

一齐下去，被行者看见：褪放纽扣儿，解开罗带结。

sū xiōng bái shì yín yù tǐ hún rú xuě

酥胸白似银，玉体浑如雪。

zhǒu bó sài níng yān xiāng jiān yí fěn niē

肘膊赛凝胭，香肩疑粉捏。

dù pí ruǎn yòu mián jǐ bèi guāng hái jié

肚皮软又绵，脊背光还洁。

xī wàn bàn wéi tuán jīn lián sān cùn zhǎi

膝腕半围团，金莲三寸窄。

zhōng jiān yī duàn qíng lù chū fēng liú xué

中间一段情，露出风流袕。

nà nǚ zǐ dōu tiào xià shuǐ qù yī gè gè yuè làng fān bō fù shuǐ wán shuǎ

那女子都跳下水去，一个个跃浪翻波，负水顽耍。

xíng zhě dào wǒ ruò dǎ tā a zhǐ xiāo bǎ zhè gùn zi wǎng chí zhōng yī jiǎo jiù jiào zuò gǔn tāng po lǎo shǔ yī wō r dōu shì sǐ

行者道：“我若打他啊，只消把这棍子往池中一搅，就叫做滚汤泼老鼠，一窝儿都是死。

kě lián

可怜！

kě lián

可怜！

dǎ biàn dǎ sǐ tā zhǐ shì dī le lǎo sūn de míng tóu

打便打死他，只是低了老孙的名头。

cháng yán dào nán bù yǔ nǚ dòu wǒ zhè bān yí gè hàn zi dǎ shā zhè jǐ gè yā tou zhuó shí bù jì

常言道，男不与女斗，我这般一个汉子，打杀这几个丫头，着实不济。

bú yào dǎ tā zhǐ sòng tā yí gè jué hòu jì jiào tā dòng bù dé shēn chū bù dé shuǐ duō shǎo shì hǎo

不要打他，只送他一个绝后计，教他动不得身，出不得水，多少是好。

hǎo dà shèng niē zhe jué niàn gè zhòu yáo shēn yī biàn biàn zuò yí gè è lǎo yīng dàn jiàn máo yóu shuāng xuě yǎn ruò míng xīng

”好大圣，捏着诀，念个咒，摇身一变，变作一个饿老鹰，但见：毛犹霜雪，眼若明星。

yāo hú jiàn chǔ hún jiē sàng jiǎo tù féng shí dǎn jǐn jīng

妖狐见处魂皆丧，狡兔逢时胆尽惊。

gāng zhǎo fēng máng kuài xióng zī měng qì héng

钢爪锋芒快，雄姿猛气横。

huì shǐ lǎo quán gōng kǒu fù bù cí qīn shǒu zhú fēi téng

会使老拳供口腹，不辞亲手逐飞腾。

wàn lǐ hán kōng suí shàng xià chuān yún jiǎn wù rèn tā xíng

万里寒空随上下，穿云检物任他行。

hū de yī chì fēi xiàng qián lún bìng lì zhuǎ bǎ tā nà yī jià shàng dā de qī tào yī fú jìn qíng diāo qù jìng zhuǎn lǐng tóu xiàn chū běn xiàng lái jiàn bā jiè shā sēng dào nǐ kàn

呼的一翅，飞向前，轮并利爪，把他那衣架上搭的七套衣服，尽情雕去，径转岭头，现出本相来见八戒、沙僧道：“你看。

nà dāi zi yíng zhe duì shā sēng xiào dào shī fu yuán lái shì diǎn dàng pù lǐ ná le qù de

”那呆子迎着对沙僧笑道：“师父原来是典当铺里拿了去的。

shā sēng dào

”沙僧道：

zěn jiàn de

“怎见得？

bā jiè dào nǐ bú jiàn shī xiōng bǎ tā xiē yī fú dōu qiǎng jiāng lái yě

”八戒道：“你不见师兄把他些衣服都抢将来也？

xíng zhě fàng xià dào cǐ shì yāo jīng chuān de yī fú

”行者放下道：“此是妖精穿的衣服。

bā jiè dào zěn me jiù yǒu zhè xǔ duō

”八戒道：“怎么就有这许多？

xíng zhě dào qī tào

行者道：“七套。

bā jiè dào rú hé zhè bān bō de róng yì yòu bō de gān jìng

”八戒道：“如何这般剥得容易，又剥得干净？

xíng zhě dào nà céng yòng bō

行者道：“那曾用剥。

yuán lái cǐ chù huàn zuò pán sī lǐng nà zhuāng cūn huàn zuò pán sī dòng

原来此处唤做盘丝岭，那庄村唤做盘丝洞。

dòng zhōng yǒu qī gè nǚ guài bǎ wǒ shī fù ná zhù diào zài dòng lǐ dōu xiàng zhuó gòu quán qù xǐ yù

洞中有七个女怪，把我师父拿住，吊在洞里，都向濯垢泉去洗浴。

nà quán què shì tiān dì chǎn chéng de yī táng zi rè shuǐ

那泉却是天地产成的一塘子热水。

tā dōu suàn jì zhe xǐ le zǎo yào bǎ shī fu zhēng chī

他都算计着洗了澡要把师父蒸吃。

shì wǒ gēn dào nà lǐ jiàn tā tuō le yī fú xià shuǐ wǒ yào dǎ tā kǒng pà wū le gùn zi yòu pà dī le míng tóu shì yǐ bù céng dòng gùn zhǐ biàn zuò yí gè è lǎo yīng diāo le tā de yī fú

是我跟到那里，见他脱了衣服下水，我要打他，恐怕污了棍子，又怕低了名头，是以不曾动棍，只变做一个饿老鹰，雕了他的衣服。

tā dōu rěn rǔ hán xiū bù gǎn chū tóu dūn zài shuǐ zhōng li

他都忍辱含羞，不敢出头，蹲在水中哩。

wǒ děng kuài qù jiě xià shī fu zǒu lù ba

我等快去解下师父走路罢。

bā jiè xiào dào shī xiōng nǐ fán gàn shì zhǐ yào liú gēn

”八戒笑道：“师兄，你凡干事，只要留根。

jì jiàn yāo jīng rú hé bù dǎ shā tā què jiù qù jiě shī fu

既见妖精，如何不打杀他，却就去解师父！

tā rú jīn zòng rán cáng xiū bù chū dào wǎn jiān bì dìng chū lái

他如今纵然藏羞不出，到晚间必定出来。

tā jiā lǐ hái yǒu jiù yī fú chuān shang yī tào lái gǎn wǒ men

他家里还有旧衣服，穿上一套，来赶我们。

zòng rán bù gǎn tā jiǔ zhù zài cǐ wǒ men qǔ le jīng hái cóng nà tiáo lù huí qù

纵然不赶，他久住在此，我们取了经，还从那条路回去。

cháng yán dào níng shǎo lù biān qián mò shǎo lù biān quán

常言道，宁少路边钱，莫少路边拳。

nà shí jié tā lán zhù le chǎo nào què bú shì gè chóu rén yě

那时节，他拦住了吵闹，却不是个仇人也？

xíng zhě dào píng nǐ rú hé zhǔ zhāng

”行者道：“凭你如何主张？

bā jiè dào yī wǒ xiān dǎ shā le yāo jīng zài qù jiě fàng shī fu cǐ nǎi zhǎn cǎo chú gēn zhī jì

”八戒道：“依我，先打杀了妖精，再去解放师父，此乃斩草除根之计。

xíng zhě dào

”行者道：

wǒ shì bù dǎ tā

“我是不打他。

nǐ yào dǎ nǐ qù dǎ tā

你要打，你去打他。

bā jiè dǒu sǒu jīng shén huān tiān xǐ dì jǔ zhe dīng bǎ yè kāi bù jìng zhí pǎo dào nà lǐ

八戒抖擞精神，欢天喜地举着钉钯，拽开步，径直跑到那里。

hū de tuī kāi mén kàn shí zhī jiàn nà qī gè nǚ zǐ dūn zài shuǐ lǐ kǒu zhōng luàn mà nà yīng li dào zhè gè biǎn máo chù shēng

忽的推开门看时，只见那七个女子，蹲在水里，口中乱骂那鹰哩，道：“这个匾毛畜生！

māo jué tóu de wáng rén

猫嚼头的亡人！

bǎ wǒ men yī fú dōu diāo qù le jiào wǒ men zěn de dòng shǒu

把我们衣服都雕去了，教我们怎的动手！

bā jiè rěn bu zhù xiào dào nǚ pú sà zài zhè lǐ xǐ zǎo li yě xié dài wǒ hé shàng xǐ xǐ hé rú

”八戒忍不住笑道：“女菩萨，在这里洗澡哩，也携带我和尚洗洗何如？

nà guài jiàn le zuò nù dào nǐ zhè hé shàng shí fēn wú lǐ

”那怪见了作怒道：“你这和尚，十分无礼！

wǒ men shì zài jiā de nǚ liú nǐ shì gè chū jiā de nán zǐ

我们是在家的女流，你是个出家的男子。

gǔ shū yún qī nián nán nǚ bù tóng xí nǐ hǎo hé wǒ men tóng táng xǐ zǎo

古书云：七年男女不同席，你好和我们同塘洗澡？

bā jiè dào tiān qì yán rè mò nài hé jiāng jiù róng wǒ xǐ xǐ r ba

”八戒道：“天气炎热，没奈何，将就容我洗洗儿罢。

nà lǐ diào shèn me shū dān ér tóng xí bù tóng xí

那里调甚么书担儿，同席不同席！

dāi zi bù róng shuō diū le dīng bǎ tuō le zào jǐn zhí duō pū de tiào xià shuǐ lái nà guài xīn zhōng fán nǎo yī qí shàng qián yào dǎ

呆子不容说，丢了钉钯，脱了皂锦直裰，扑的跳下水来，那怪心中烦恼，一齐上前要打。

bù zhī bā jiè shuǐ shì jí shú dào shuǐ lǐ yáo shēn yī biàn biàn zuò yí gè nián yú jīng

不知八戒水势极熟，到水里摇身一变，变做一个鲇鱼精。

nà guài jiù dōu mō yú gǎn shàng ná tā bú zhù dōng biān mō hū de yòu zì le xi qù

那怪就都摸鱼，赶上拿他不住：东边摸，忽的又渍了西去；

xī biān mō hū de yòu zì le dōng qù

西边摸，忽的又渍了东去；

huá de zhī zài nà tuǐ dāng lǐ luàn zuān

滑——的，只在那腿裆里乱钻。

yuán lái nà shuǐ yǒu chān xiōng zhī shēn shuǐ shàng pán le yī huì yòu pán zài shuǐ dǐ dōu pán dǎo le chuǎn xū xū de jīng shén juàn dài

原来那水有搀胸之深，水上盘了一会，又盘在水底，都盘倒了，喘嘘嘘的，精神倦怠。

bā jiè què cái tiào jiāng shàng lái xiàn le běn xiàng chuān le zhí duō zhí zhuó dīng bǎ hè dào wǒ shì nà gè

八戒却才跳将上来，现了本相，穿了直裰，执着钉钯喝道：“我是那个？

nǐ bǎ wǒ dāng nián yú jīng li

你把我当鲇鱼精哩！

nà guài jiàn le xīn jīng dǎn zhàn duì bā jiè dào nǐ xiān lái shì gè hé shàng dào shuǐ lǐ biàn zuò nián yú jí ná nǐ bú zhù què yòu zhè bān dǎ bàn nǐ duān dì shì cóng hé dào cǐ

”那怪见了，心惊胆战对八戒道：“你先来是个和尚，到水里变作鲇鱼，及拿你不住，却又这般打扮，你端的是从何到此？

shì bì liú míng

是必留名。

bā jiè dào zhè huǒ po guài dàng zhēn de bù rèn de wǒ

”八戒道：“这伙泼怪当真的不认得我！

wǒ shì dōng tǔ dà táng qǔ jīng de táng zhǎng lǎo zhī tú dì nǎi tiān péng yuán shuài wù néng bā jiè shì yě

我是东土大唐取经的唐长老之徒弟，乃天蓬元帅悟能八戒是也。

nǐ bǎ wǒ shī fù diào zài dòng lǐ suàn jì yào zhēng tā shòu yòng

你把我师父吊在洞里，算计要蒸他受用！

wǒ de shī fu yòu hǎo zhēng chī

我的师父又好蒸吃？

kuài zǎo shēn guò tóu lái gè zhù yī bǎ jiào nǐ duàn gēn

快早伸过头来，各筑一钯，教你断根！

nèi xiē yāo wén cǐ yán hún fēi pò sàn jiù zài shuǐ zhōng guì bài dào wàng lǎo yé fāng biàn fāng biàn

”那些妖闻此言，魂飞魄散，就在水中跪拜道：“望老爷方便方便！

wǒ děng yǒu yǎn wú zhū wù zhuō le nǐ shī fu suī rán diào zài nà lǐ bù céng gǎn jiā xíng shòu kǔ

我等有眼无珠，误捉了你师父，虽然吊在那里，不曾敢加刑受苦。

wàng cí bēi ráo le wǒ de xìng mìng qíng yuàn tiē xiē pán fèi sòng nǐ shī fu wǎng xī tiān qù yě

望慈悲饶了我的性命，情愿贴些盘费，送你师父往西天去也。

bā jiè yáo tóu dào mò shuō zhè huà

”八戒摇头道：“莫说这话！

sú yǔ shuō de hǎo céng zhe mài táng jūn zǐ hōng dào jīn bù xìn kǒu tián rén

俗语说得好，曾着卖糖君子哄，到今不信口甜人。

shì biàn zhù yī bǎ gè rén zǒu lù

是便筑一钯，各人走路！

dāi zi yī wèi cū hāng xiǎn shǒu duàn nà yǒu lián xiāng xī yù zhī xīn jǔ zhe bǎ bù fēn hǎo dǎi gǎn shàng qián luàn zhù

”呆子一味粗夯，显手段，那有怜香惜玉之心，举着钯，不分好歹，赶上前乱筑。

nà guài huāng le shǒu jiǎo nà lǐ gù shèn me xiū chǐ zhǐ shì xìng mìng yào jǐn suí yòng shǒu wǔ zhe xiū chù tiào chū shuǐ lái dōu pǎo zài tíng zi lǐ zhàn lì zuò chū fǎ lái qí kǒng zhōng gǔ dōu dōu mào chū sī shéng mán tiān dā le gè dà sī peng bǎ bā jiè zhào zài dāng zhōng

那怪慌了手脚，那里顾甚么羞耻，只是性命要紧，随用手侮着羞处，跳出水来，都跑在亭子里站立，作出法来：脐孔中骨都都冒出丝绳，瞒天搭了个大丝篷，把八戒罩在当中。

nà dāi zi hū tái tóu bù jiàn tiān rì jí chóu shēn wǎng wài biàn zǒu nà lǐ jǔ de jiǎo bù

那呆子忽抬头，不见天日，即怞身往外便走，那里举得脚步！

yuán lái fàng le bàn jiǎo suǒ mǎn de dōu shì sī shéng dòng dòng jiǎo diē gè zhǒng zuǒ biān qù yí gè miàn kē de

原来放了绊脚索，满地都是丝绳，动动脚，跌个-踵：左边去，一个面磕地；

yòu biān qù yí gè dào zāi cōng

右边去，一个倒栽葱；

jí zhuǎn shēn yòu diē le gè zuǐ de

急转身，又跌了个嘴-地；

máng pá qǐ yòu diē le gè shù qīng tíng

忙爬起，又跌了个竖蜻蜓。

yě bù zhī diē le duō shǎo gēn tou bǎ gè dāi zi diē de shēn má jiǎo ruǎn tóu yūn yǎn huā pá yě pá bù dòng zhǐ shuì zài dì xià shēng yín

也不知跌了多少跟头，把个呆子跌得身麻脚软，头晕眼花，爬也爬不动，只睡在地下声吟。

nà guài wù què jiāng tā kùn zhù yě bù dǎ tā yě bù shāng tā yī gè gè tiào chū mén lái jiāng sī peng zhē zhù tiān guāng gè huí běn dòng

那怪物却将他困住，也不打他，也不伤他，一个个跳出门来，将丝篷遮住天光，各回本洞。

dào le shí qiáo shàng zhàn xià niàn dòng zhēn yán shà shí jiān bǎ sī peng shōu le chì tiáo tiáo de pǎo rù dòng lǐ wǔ zhe nà huà cóng táng sēng miàn qián xiào xī xī de pǎo guò qù

到了石桥上站下，念动真言，霎时间把丝篷收了，赤条条的，跑入洞里，侮着那话，从唐僧面前笑嘻嘻的跑过去。

zǒu rù shí fáng qǔ jǐ jiàn jiù yī chuān le jìng zhì hòu mén kǒu lì dìng jiào hái ér men hé zài

走入石房，取几件旧衣穿了，径至后门口立定叫：“孩儿们何在？

yuán lái nà yāo jīng yí gè yǒu yí gè ér zi què bú shì tā yǎng de dōu shì tā jié bài de gān ér zi

”原来那妖精一个有一个儿子，却不是他养的，都是他结拜的干儿子。

yǒu míng huàn zuò mì mǎ yú bān měng là qīng mì shì mì fēng mǎ shì mǎ fēng yú shì yú fēng bān shì bān máo měng shì niú měng là shì mǒ là qīng shì qīng tíng

有名唤做蜜、蚂、蜍、班、蜢、蜡、蜻：蜜是蜜蜂，蚂是蚂蜂，蜍是蜍蜂，班是斑蝥，蜢是牛蜢，蜡是抹蜡，蜻是蜻蜓。

yuán lái nà yāo jīng màn tiān jié wǎng lǔ zhù zhè qī bān chóng zhì què yào chī tā

原来那妖精幔天结网，掳住这七般虫蛭，却要吃他。

gǔ yún qín yǒu qín yán shòu yǒu shòu yǔ dāng shí zhèi xiē chóng āi gào ráo mìng yuàn bài wèi mǔ suì cǐ chūn cǎi bǎi huā gōng guài wù xià xún zhū huì xiào yāo jīng

古云禽有禽言，兽有兽语，当时这些虫哀告饶命，愿拜为母，遂此春采百花供怪物，夏寻诸卉孝妖精。

hū wén yī shēng hū huàn dōu dào miàn qián wèn mǔ qīn yǒu hé shǐ lìng

忽闻一声呼唤，都到面前问：“母亲有何使令？

zhòng guài dào r a zǎo jiān wǒ men cuò rě le táng cháo lái de hé shàng cái rán bèi tā tú dì lán zài chí lǐ chū le duō shǎo chǒu jī hū sàng le xìng mìng

”众怪道：“儿啊，早间我们错惹了唐朝来的和尚，才然被他徒弟拦在池里，出了多少丑，几乎丧了性命！

rǔ děng nǔ lì kuài chū mén qián qù tuì tā yī tuì

汝等努力，快出门前去退他一退。

rú dé shèng hòu kě dào nǐ jiù jiù jiā lái huì wǒ

如得胜后，可到你舅舅家来会我。

nèi xiē guài jì dé táo shēng wǎng tā shī xiōng chù niè zuǐ shēng zāi bù tí

”那些怪既得逃生，往他师兄处，孽嘴生灾不题。

nǐ kàn zhèi xiē chóng zhì yī gè gè mó quán cā zhǎng chū lái yíng dí

你看这些虫蛭，一个个摩拳擦掌，出来迎敌。

què shuō bā jiè diē de hūn tóu hūn nǎo měng tái tóu jiàn sī peng sī suǒ jù wú tā cái yī bù yī tàn pá jiāng qǐ lái rěn zhe téng zhǎo huí yuán lù jiàn le xíng zhě yòng shǒu chě zhù dào

却说八戒跌得昏头昏脑，猛抬头见丝篷丝索俱无，他才一步一探爬将起来，忍着疼找回原路，见了行者，用手扯住道：

gē ge wǒ de tóu kě zhǒng liǎn kě qīng me

“哥哥，我的头可肿、脸可青么？

xíng zhě dào nǐ zěn de lái

”行者道：“你怎的来？

bā jiè dào

”八戒道：

wǒ bèi nà sī jiāng sī shéng zhào zhù fàng le bàn jiǎo suǒ bù zhī diē le duō shǎo gēn tou diē de wǒ yāo tuō bèi zhé cùn bù nán yí

“我被那厮将丝绳罩住，放了绊脚索，不知跌了多少跟头，跌得我腰拖背折，寸步难移。

què cái sī péng suǒ zi jù kōng fāng dé le xìng mìng huí lái yě

却才丝篷索子俱空，方得了性命回来也。

shā sēng jiàn le dào bà le bà le

”沙僧见了道：“罢了，罢了！

nǐ chuǎng xià huò lái yě

你闯下祸来也！

nà guài yí dìng wǎng dòng lǐ qù shāng hài shī fu wǒ děng kuài qù jiù tā

那怪一定往洞里去伤害师父、我等快去救他！

xíng zhě wén yán jí zhuài bù biàn zǒu bā jiè qiān zhe mǎ jí jí lái dào zhuāng qián dàn jiàn nà shí qiáo shàng yǒu qī gè xiǎo yāo r dǎng zhù dào màn lái màn lái

”行者闻言急拽步便走，八戒牵着马急急来到庄前，但见那石桥上有七个小妖儿挡住道：“慢来，慢来！

wú děng zài cǐ

吾等在此！

xíng zhě kàn le dào hǎo xiào

”行者看了道：“好笑！

gān jìng dōu shì xiē xiǎo rén ér

干净都是些小人儿！

zhǎng de yě zhǐ yǒu èr chǐ wǔ liù cùn bù mǎn sān chǐ

长的也只有二尺五六寸，不满三尺；

zhòng de yě zhǐ yǒu bā jiǔ jīn bù mǎn shí jīn

重的也只有八九斤，不满十斤。

hè dào nǐ shì shuí

”喝道：“你是谁？

nà guài dào wǒ nǎi qī xiān gū de ér zi

”那怪道：“我乃七仙姑的儿子。

nǐ bǎ wǒ mǔ qīn qī rǔ le hái gǎn wú zhī dǎ shàng wǒ mén

你把我母亲欺辱了，还敢无知，打上我门！

bú yào zǒu

不要走！

zǐ xì

仔细！

hǎo guài wù

”好怪物！

yī gè gè shǒu zhī wǔ zhī zú zhī dǎo zhī luàn dǎ jiāng lái

一个个手之舞之，足之蹈之，乱打将来。

bā jiè jiàn le shēng chēn běn shì diē nǎo le de xìng zi yòu jiàn nà huǒ chóng zhì xiǎo qiǎo jiù fā hěn jǔ bǎ lái zhù

八戒见了生嗔，本是跌恼了的性子，又见那伙虫蛭小巧，就发狠举钯来筑。

nèi xiē guài jiàn dāi zi xiōng měng yī gè gè xiàn le běn xiàng fēi jiàng qǐ qù jiào shēng biàn

那些怪见呆子凶猛，一个个现了本象，飞将起去，叫声“变！

xū yú jiān yí gè biàn shí gè shí gè biàn bǎi gè bǎi gè biàn qiān gè qiān gè biàn wàn gè gè gè dōu biàn chéng wú qióng zhī shù

”须臾间，一个变十个，十个变百个，百个变千个，千个变万个，个个都变成无穷之数。

zhī jiàn mǎn tiān fēi mǒ là biàn dì wǔ qīng tíng

只见：满天飞抹蜡，遍地舞蜻蜓。

mì mǎ zhuī tóu é yú fēng zhā yǎn jing

蜜蚂追头额，蜍蜂扎眼睛。

bān máo qián hòu yǎo niú měng shàng xià dīng

班毛前后咬，牛蜢上下叮。

pū miàn màn màn hēi shén guǐ jīng

扑面漫漫黑，——神鬼惊。

bā jiè huāng le dào gē a zhǐ shuō jīng hǎo qǔ xī fāng lù shàng chóng ér yě qī fù rén li

八戒慌了道：“哥啊，只说经好取，西方路上，虫儿也欺负人哩！

xíng zhě dào xiōng dì bú yào pà kuài shàng qián dǎ

”行者道：“兄弟，不要怕，快上前打！

bā jiè dào pū tóu pū liǎn hún shēn shàng xià dōu dīng yǒu shí shù céng hòu què zěn me dǎ

”八戒道：“扑头扑脸，浑身上下，都叮有十数层厚，却怎么打？

xíng zhě dào méi shì

”行者道：“没事！

méi shì

没事！

wǒ zì yǒu shǒu duàn

我自有手段！

shā sēng dào gē a yǒu shèn shǒu duàn kuài shǐ chū lái ba

”沙僧道：“哥啊，有甚手段，快使出来罢！

yī huì zi guāng tóu shàng dōu dīng zhǒng le

一会子光头上都叮肿了！

hǎo dà shèng bá le yī bǎ háo máo jué de fěn suì pēn jiāng chū qù jí biàn zuò xiē huáng má bái diāo yú yào

”好大圣，拔了一把毫毛，嚼得粉碎，喷将出去，即变做些黄、麻、-、白、雕、鱼、鹞。

bā jiè dào shī xiōng yòu dǎ shèn me shì yǔ huáng a má a li

八戒道：“师兄，又打甚么市语，黄啊、麻啊哩？

xíng zhě dào nǐ bù zhī huáng shì huáng yīng má shì má yīng shì yīng bái shì bái yīng diāo shì diāo yīng yú shì yú yīng yào shì yào yīng

”行者道：“你不知，黄是黄鹰，麻是麻鹰，-是-鹰，白是白鹰，雕是雕鹰，鱼是鱼鹰，鹞是鹞鹰。

nà yāo jīng de ér zi shì qī yàng chóng wǒ de háo máo shì qī yàng yīng

那妖精的儿子是七样虫，我的毫毛是七样鹰。

yīng zuì néng chóng yī zuǐ yí gè zhǎo dǎ chì qiāo xū yú dǎ de qìng jìn mǎn kōng wú jī dì jī chǐ yú

鹰最能、虫，一嘴一个，爪打翅敲，须臾，打得罄尽，满空无迹，地积尺余。

sān xiōng dì fāng cái chuǎng guò qiáo qù jìng rù dòng lǐ zhī jiàn lǎo shī fu diào zài nà lǐ hēng hēng de kū li

三兄弟方才闯过桥去，径入洞里，只见老师父吊在那里哼哼的哭哩。

bā jiè jìn qián dào shī fu nǐ shì yào lái zhè lǐ diào le shuǎ zǐ bù zhī zuò chéng wǒ diē le duō shǎo gēn tou li

八戒近前道：“师父，你是要来这里吊了耍子，不知作成我跌了多少跟头哩！

shā sēng dào qiě jiě xià shī fu zài shuō

”沙僧道：“且解下师父再说。

xíng zhě jí jiāng shéng suǒ tiāo duàn fàng xià táng sēng dōu wèn dào yāo jīng nà lǐ qù le

”行者即将绳索挑断放下唐僧，都问道：“妖精那里去了？

táng sēng dào nà qī gè guài dōu chì tiáo tiáo de wǎng hòu biān jiào ér zi qù le

”唐僧道：“那七个怪都赤条条的往后边叫儿子去了。

xíng zhě dào xiōng dì men gēn wǒ lái xún qù

”行者道：“兄弟们，跟我来寻去。

sān rén gè chí bīng qì wǎng hòu yuán lǐ xún chù bú jiàn zōng jì

”三人各持兵器，往后园里寻处，不见踪迹。

dōu dào nà táo lǐ shù shàng xún biàn bú jiàn bā jiè dào qù le

都到那桃李树上寻遍不见，八戒道：“去了！

qù le

去了！

shā sēng dào bù bì xún tā děng wǒ fú shī fu qù yě

”沙僧道：“不必寻他，等我扶师父去也。

dì xiōng men fù lái qián miàn qǐng táng sēng shàng mǎ dào shī fu xià cì huà zhāi hái ràng wǒ men qù

”弟兄们复来前面请唐僧上马道：“师父，下次化斋，还让我们去。

táng sēng dào tú dì ā yǐ hòu jiù shì è sǐ yě zài bù zì zhuān le

”唐僧道：“徒弟呵，以后就是饿死，也再不自专了。

bā jiè dào nǐ men fú shī fu zǒu zhe děng lǎo zhū yī dùn bǎ zhù dào tā zhè fáng zi jiào tā lái shí méi chù ān shēn

”八戒道：“你们扶师父走着，等老猪一顿钯筑倒他这房子，教他来时没处安身。

xíng zhě xiào dào zhù hái fèi lì bù ruò xún xiē chái lái yǔ tā gè duàn gēn ba

”行者笑道：“筑还费力，不若寻些柴来，与他个断根罢。

hǎo dāi zi xún le xiē xiǔ sōng pò zhú gàn liǔ kū téng diǎn shàng yī bǎ huǒ hōng hōng de dōu shāo de gān jìng

”好呆子，寻了些朽松破竹，干柳枯藤，点上一把火，烘烘的都烧得干净。

shī tú què cái fàng xīn qián lái

师徒却才放心前来。

yí

咦！

bì jìng zhè qù bù zhī nà guài de jí xiōng rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě

毕竟这去，不知那怪的吉凶如何，且听下回分解——