第七十八回 — 西游记 — 吴承恩

bǐ qiū lián zi qiǎn yīn shén jīn diàn shi mó tán dào dé

比丘怜子遣阴神金殿识魔谈道德

yī niàn cái shēng dòng bǎi mó xiū chí zuì kǔ nài tā hé

一念才生动百魔，修持最苦奈他何！

dàn píng xǐ dí wú chén gòu yě yòng shōu shuān yǒu zuó mo

但凭洗涤无尘垢，也用收拴有琢磨。

sǎo tuì wàn yuán guī jì miè dàng chú qiān guài mò cuō tuó

扫退万缘归寂灭，荡除千怪莫蹉跎。

guǎn jiào tiào chū fán lóng tào xíng mǎn fēi shēng shàng dà luó

管教跳出樊笼套，行满飞升上大罗。

huà shuō sūn dà shèng yòng jìn xīn jī qǐng rú lái shōu le zhòng guài jiě tuō sān zàng shī tú zhī nán lí shī tuo chéng xi xíng

话说孙大圣用尽心机，请如来收了众怪，解脱三藏师徒之难，离狮驼城西行。

yòu jīng shù yuè zǎo zhí dōng tiān dàn jiàn nà lǐng méi jiāng pò yù chí shuǐ jiàn chéng bīng

又经数月，早值冬天，但见那岭梅将破玉，池水渐成冰。

hóng yè jù piāo luò qīng sōng sè gēng xīn

红叶俱飘落，青松色更新。

dàn yún fēi yù xuě kū cǎo fú shān píng

淡云飞欲雪，枯草伏山平。

mǎn mù hán guāng jiǒng yīn yīn yòu gǔ líng

满目寒光迥，陰陰诱骨泠。

满目寒光迥，阴阴诱骨泠。

shī tú men chōng hán mào lěng xiǔ yǔ cān fēng zhèng xíng jiān yòu jiàn yī zuò chéng chí

师徒们冲寒冒冷，宿雨餐风，正行间，又见一座城池。

sān zàng wèn dào

三藏问道：

wù kōng nà xiāng yòu shì shèn me suǒ zài

“悟空，那厢又是甚么所在？

xíng zhě dào dào gēn qián zì zhī ruò shì xī dǐ wáng wèi xū yào dǎo huàn guān wén

”行者道：“到跟前自知，若是西邸王位，须要倒换关文；

ruò shì fǔ zhōu xiàn jìng guò

若是府州县，径过。

shī tú yán yǔ wèi bì zǎo zhì chéng mén zhī wài

”师徒言语未毕，早至城门之外。

sān zàng xià mǎ yī xíng sì zhòng jìn le yuè chéng jiàn yí gè lǎo jūn zài xiàng yáng qiáng xià wēi fēng ér shuì

三藏下马，一行四众进了月城，见一个老军，在向阳墙下，偎风而睡。

xíng zhě jìn qián yáo tā yī xià jiào shēng zhǎng guān

行者近前摇他一下，叫声：“长官。

nà lǎo jūn měng rán jīng jué mā ma hū hū de zhēng kāi yǎn kàn jiàn xíng zhě lián máng guì xià kē tóu jiào yé ye

”那老军猛然惊觉，麻麻糊糊的睁开眼，看见行者，连忙跪下磕头，叫：“爷爷！

xíng zhě dào nǐ xiū hú jīng zuò guài wǒ yòu bú shì shèn me è shén nǐ jiào yé ye zěn de

”行者道：“你休胡惊作怪，我又不是甚么恶神，你叫爷爷怎的！

lǎo jūn kē tóu dào nǐ shì léi gōng yé ye

”老军磕头道：“你是雷公爷爷！

xíng zhě dào hú shuō

”行者道：“胡说！

wú nǎi dōng tǔ qù xī tiān qǔ jīng de sēng rén

吾乃东土去西天取经的僧人。

shì cái dào cǐ bù zhī dì míng wèn nǐ yī shēng de

适才到此，不知地名，问你一声的。

nà lǎo jūn wén yán què cái zhèng le xīn dǎ gè hē qiàn pá qǐ lái shēn shēn yāo dào zhǎng lǎo zhǎng lǎo shù xiǎo rén zhī zuì

”那老军闻言，却才正了心，打个呵欠，爬起来，伸伸腰道：“长老，长老，恕小人之罪。

cǐ chù dì fāng yuán huàn bǐ qiū guó jīn gǎi zuò xiǎo zi chéng

此处地方，原唤比丘国，今改作小子城。

xíng zhě dào guó zhōng yǒu dì wáng fǒu

”行者道：“国中有帝王否？

lǎo jūn dào yǒu

”老军道：“有！

yǒu

有！

yǒu

有！

xíng zhě què zhuǎn shēn duì táng sēng dào shī fu cǐ chù yuán shì bǐ qiū guó jīn gǎi xiǎo zi chéng

”行者却转身对唐僧道：“师父，此处原是比丘国，今改小子城。

dàn bù zhī gǎi míng zhī yì hé gù yě

但不知改名之意何故也。

táng sēng yí huò dào jì yún bǐ qiū yòu hé yún xiǎo zi

”唐僧疑惑道：“既云比丘，又何云小子？

bā jiè dào xiǎng shì bǐ qiū wáng bēng le xīn lì wáng wèi de shì gè xiǎo zi gù míng xiǎo zi chéng

”八戒道：“想是比丘王崩了，新立王位的是个小子，故名小子城。

táng sēng dào

”唐僧道：

wú cǐ lǐ

“无此理！

wú cǐ lǐ

无此理！

wǒ men qiě jìn qù dào jiē fāng shàng zài wèn

我们且进去，到街坊上再问。

shā sēng dào zhèng shì nà lǎo jūn yī zé bù zhī èr zé bèi dà gē hu de hú shuō qiě rù chéng qù xún wèn

”沙僧道：“正是，那老军一则不知，二则被大哥唬得胡说，且入城去询问。

yòu rù sān céng mén lǐ dào tōng qú dà shì guān kàn dào yě yī guàn jì chǔ rén wù qīng xiù

又入三层门里，到通衢大市观看，倒也衣冠济楚，人物清秀。

dàn jiàn nà jiǔ lóu gē guǎn yǔ shēng xuān cǎi pù chá fáng gāo guà lián

但见那：酒楼歌馆语声喧，彩铺茶房高挂帘。

wàn hù qiān mén shēng yì hǎo liù jiē sān shì guǎng cái yuán

万户千门生意好，六街三市广财源。

mǎi jīn fàn jǐn rén rú yǐ duó lì zhēng míng zhǐ wèi qián

买金贩锦人如蚁，夺利争名只为钱。

lǐ mào zhuāng yán fēng jǐng shèng hé qīng hǎi yàn tài píng nián

礼貌庄严风景盛，河清海晏太平年。

shī tú sì zhòng qiān zhe mǎ tiāo zhe dān zài jiē shì shàng xíng gòu duō shí kàn bù jìn fán huá qì gài dàn zhī jiàn jiā jiā mén kǒu yí gè é lóng

师徒四众牵着马，挑着担，在街市上行彀多时，看不尽繁华气概，但只见家家门口一个鹅笼。

sān zàng dào tú dì a cǐ chù rén jiā dōu jiāng é lóng fàng zài mén shǒu hé yě

三藏道：“徒弟啊，此处人家，都将鹅笼放在门首，何也？

bā jiè tīng shuō zuǒ yòu guān zhī guǒ shì é lóng pái liè wǔ sè cǎi duàn zhē màn

”八戒听说，左右观之，果是鹅笼，排列五色彩缎遮幔。

dāi zi xiào dào shī fu jīn rì xiǎng shì huáng dào liáng chén yi jié hūn yīn huì yǒu dōu xíng lǐ li

呆子笑道：“师父，今日想是黄道良辰，宜结婚姻会友，都行礼哩。

xíng zhě dào hú tán

”行者道：“胡谈！

nà lǐ jiù jiā jiā dōu xíng lǐ

那里就家家都行礼！

qí jiān bì yǒu yuán gù děng wǒ shàng qián kàn kàn

其间必有缘故，等我上前看看。

sān zàng chě zhù dào nǐ mò qù nǐ zuǐ liǎn chǒu lòu pà rén guài nǐ

”三藏扯住道：“你莫去，你嘴脸丑陋，怕人怪你。

xíng zhě dào wǒ biàn huà gè ér qù lái

”行者道：“我变化个儿去来。

hǎo dà shèng niǎn zhe jué niàn shēng zhòu yǔ yáo shēn yī biàn biàn zuò yí gè mì fēng r zhǎn kāi chì fēi jìn biān qián zuān jìn màn lǐ guān kàn yuán lái lǐ miàn zuò de shì gè xiǎo hái ér

”好大圣，捻着诀，念声咒语，摇身一变，变作一个蜜蜂儿，展开翅，飞近边前，钻进幔里观看，原来里面坐的是个小孩儿。

zài qù dì èr jiā lóng lǐ kàn yě shì gè xiǎo hái ér

再去第二家笼里看，也是个小孩儿。

lián kàn bā jiǔ jiā dōu shì gè xiǎo hái ér què shì nán shēn gèng wú nǚ zǐ

连看八九家，都是个小孩儿，却是男身，更无女子。

yǒu de zuò zài lóng zhōng wán shuǎ yǒu de zuò zài lǐ biān tí kū yǒu de chī guǒ zǐ yǒu de huò shuì zuò

有的坐在笼中顽耍，有的坐在里边啼哭，有的吃果子，有的或睡坐。

xíng zhě kàn ba xiàn yuán shēn huí bào táng sēng dào

行者看罢，现原身回报唐僧道：

nà lóng lǐ shì xiē xiǎo hái zi dà zhě bù mǎn qī suì xiǎo zhě zhǐ yǒu wǔ suì bù zhī hé gù

“那笼里是些小孩子，大者不满七岁，小者只有五岁，不知何故。

sān zàng jiàn shuō yí sī bù dìng

”三藏见说，疑思不定。

hū zhuǎn jiē jiàn yī yá mén nǎi jīn tíng guǎn yì

忽转街见一衙门，乃金亭馆驿。

zhǎng lǎo xǐ dào tú dì wǒ men qiě jìn zhè yì lǐ qù yī zé wèn tā dì fāng èr zé sā wèi mǎ pǐ sān zé tiān wǎn tóu sù

长老喜道：“徒弟，我们且进这驿里去，一则问他地方，二则撒喂马匹，三则天晚投宿。

shā sēng dào zhèng shì zhèng shì kuài jìn qù yé

”沙僧道：“正是，正是，快进去耶。

sì zhòng xīn rán ér rù

”四众欣然而入。

zhī jiàn nà zài guān rén guǒ bào yǔ yì chéng jiē rù mén gè gè xiāng jiàn

只见那在官人果报与驿丞，接入门，各各相见。

xù zuò dìng yì chéng wèn zhǎng lǎo zì hé fāng lái

叙坐定，驿丞问：“长老自何方来？

sān zàng yán pín sēng dōng tǔ dà táng chà wǎng xī tiān qǔ jīng zhě jīn dào guì chǔ yǒu guān wén lǐ dāng zhào yàn quán jiè gāo yá yī xiē

”三藏言：“贫僧东土大唐差往西天取经者，今到贵处，有关文理当照验，权借高衙一歇。

yì chéng jí mìng kàn chá chá bì jí bàn zhī yìng mìng dāng zhí de ān pái guǎn dài

”驿丞即命看茶，茶毕即办支应，命当直的安排管待。

sān zàng chēng xiè yòu wèn jīn rì kě de rù cháo jiàn jià zhào yàn guān wén

三藏称谢，又问：“今日可得入朝见驾，照验关文？

yì chéng dào jīn wǎn bù néng xū dài míng rì zǎo cháo

”驿丞道：“今晚不能，须待明日早朝。

jīn wǎn qiě yú bì yá mén kuān zhù yī xiāo

今晚且于敝衙门宽住一宵。

shǎo qǐng ān pái tíng dāng yì chéng jí qǐng sì zhòng tóng chī le zhāi gòng yòu jiào shǒu xià rén dǎ guī kè fáng ān xiē

少顷，安排停当，驿丞即请四众，同吃了斋供，又教手下人打归客房安歇。

sān zàng gǎn xiè bù jìn

三藏感谢不尽。

jì zuò xia zhǎng lǎo dào pín sēng yǒu yī jiàn bù míng zhī shì qǐng jiào fán wèi zhǐ shì

既坐下，长老道：“贫僧有一件不明之事请教，烦为指示。

guì chǔ yǎng hái ér bù zhī zěn shēng kàn dài

贵处养孩儿，不知怎生看待。

yì chéng dào tiān wú èr rì rén wú èr lǐ

”驿丞道：“天无二日，人无二理。

yǎng yù hái tóng fù jīng mǔ xuè huái tāi shí yuè dài shí ér shēng shēng xià rú bǔ sān nián jiàn chéng tǐ xiāng qǐ yǒu bù zhī zhī lǐ

养育孩童，父精母血，怀胎十月，待时而生，生下侞哺三年，渐成体相，岂有不知之理！

sān zàng dào

”三藏道：

jù zūn yán yǔ bì bāng wú yì

“据尊言与敝邦无异。

dàn pín sēng jìn chéng shí jiàn jiē fāng rén jiā gè shè yī é lóng dōu cáng xiǎo ér zài nèi

但贫僧进城时，见街坊人家，各设一鹅笼，都藏小儿在内。

cǐ shì bù míng gù gǎn dòng wèn

此事不明，故敢动问。

yì chéng fù ěr dī yán dào

”驿丞附耳低言道：

zhǎng lǎo mò guǎn tā mò wèn tā yě mò lǐ tā shuō tā

“长老莫管他，莫问他，也莫理他、说他。

qǐng ān zhì míng zǎo zǒu lù

请安置，明早走路。

zhǎng lǎo wén yán yī bǎ chě zhù yì chéng dìng yào wèn gè míng bái

”长老闻言，一把扯住驿丞，定要问个明白。

yì chéng yáo tóu yáo shǒu zhǐ jiào

驿丞摇头摇手只叫：

jǐn yán

“谨言！

sān zàng yī fà bù fàng zhí sǐ dìng yào wèn gè xiáng xì

”三藏一发不放，执死定要问个详细。

yì chéng wú nài zhǐ de píng qù yī yīng zài guān rén děng dú zài dēng guāng zhī xià qiāo qiāo ér yán dào shì suǒ wèn é lóng zhī shì nǎi shì dāng jīn guó zhǔ wú dào zhī shì

驿丞无奈，只得屏去一应在官人等，独在灯光之下，悄悄而言道：“适所问鹅笼之事，乃是当今国主无道之事。

nǐ zhǐ guǎn wèn tā zěn de

你只管问他怎的！

sān zàng dào hé wéi wú dào

”三藏道：“何为无道？

bì jiàn jiào míng bái wǒ fāng de fàng xīn

必见教明白，我方得放心。

yì chéng dào cǐ guó yuán shì bǐ qiū guó jìn yǒu mín yáo gǎi zuò xiǎo zi chéng

”驿丞道：“此国原是比丘国，近有民谣，改作小子城。

sān nián qián yǒu yī lǎo rén dǎ bàn zuò dào rén mú yàng xié yī xiǎo nǚ zǐ nián fāng yī shí liù suì qí nǚ xíng róng jiāo jùn mào ruò guān yīn jìn gòng yǔ dāng jīn bì xià ài qí sè měi chǒng xìng zài gōng hào wèi měi hòu

三年前，有一老人打扮做道人模样，携一小女子，年方一十六岁，其女形容娇俊，貌若观音，进贡与当今，陛下爱其色美，宠幸在宫，号为美后。

jìn lái bǎ sān gōng niáng niáng liù yuàn fēi zǐ quán wú zhèng yǎn xiāng qù bù fēn zhòu yè tān huān bù yǐ

近来把三宫娘娘，六院妃子，全无正眼相觑，不分昼夜，贪欢不已。

rú jīn nòng de jīng shén shòu juàn shēn tǐ wāng léi yǐn shí shǎo jìn mìng zài xū yú

如今弄得精神瘦倦，身体尫羸，饮食少进，命在须臾。

tài yī yuàn jiǎn jǐn liáng fāng bù néng liáo zhì

太医院检尽良方，不能疗治。

nà jìn nǚ zǐ de dào rén shòu wǒ zhǔ gào fēng chēng wéi guó zhàng

那进女子的道人，受我主诰封，称为国丈。

guó zhàng yǒu hǎi wài mì fāng shén néng yán shòu qián zhě qù shí zhōu sān dǎo cǎi jiāng yào lái jù yǐ wán bèi

国丈有海外秘方，甚能延寿，前者去十洲、三岛，采将药来，俱已完备。

dàn zhǐ shì yào yǐn zǐ lì hài dān yòng zhe yī qiān yī bǎi yī shí yī gè xiǎo ér de xīn gān jiān tāng fú yào fú hòu yǒu qiān nián bù lǎo zhī gōng

但只是药引子利害：单用着一千一百一十一个小儿的心肝，煎汤服药，服后有千年不老之功。

zhèi xiē é lóng lǐ de xiǎo ér jù shì xuǎn jiù de yǎng zài lǐ miàn

这些鹅笼里的小儿，俱是选就的，养在里面。

rén jiā fù mǔ jù pà wáng fǎ jù bù gǎn tí kū suì chuán bō yáo yán jiào zuò xiǎo ér chéng

人家父母，惧怕王法，俱不敢啼哭，遂传播谣言，叫做小儿城。

cǐ fēi wú dào ér hé

此非无道而何？

zhǎng lǎo míng zǎo dào cháo zhǐ qù dǎo huàn guān wén bù dé yán jí cǐ shì

长老明早到朝，只去倒换关文，不得言及此事。

yán bì chóu shēn ér tuì

”言毕怞身而退。

hu de gè zhǎng lǎo gǔ ruǎn jīn má zhǐ bú zhù sāi biān lèi duò hū shī shēng jiào dào hūn jūn hūn jūn

唬得个长老骨软筋麻，止不住腮边泪堕，忽失声叫道：“昏君，昏君！

wèi nǐ tān huān ài měi nòng chū bìng lái zěn me qū shāng zhè xǔ duō xiǎo ér xìng mìng

为你贪欢爱美，弄出病来，怎么屈伤这许多小儿性命！

kǔ zāi

苦哉！

kǔ zāi

苦哉！

tòng shā wǒ yě

痛杀我也！

yǒu shī wèi zhèng shī yuē xié zhǔ wú zhī shī zhèng zhēn tān huān bù xǐng àn shāng shēn

”有诗为证，诗曰：邪主无知失正真，贪欢不省暗伤身。

yīn qiú yǒng shòu qiāng tóng mìng wèi jiě tiān zāi shā xiǎo mín

因求永寿戕童命，为解天灾杀小民。

sēng fā cí bēi nán gē shè guān yán lì hài bù kān wén

僧发慈悲难割舍，官言利害不堪闻。

dēng qián sǎ lèi cháng xū tàn tòng dào cān chán xiàng fó rén

灯前洒泪长吁叹，痛倒参禅向佛人。

bā jiè jìn qián dào shī fu nǐ shì zěn de qǐ li

八戒近前道：“师父，你是怎的起哩？

zhuān bǎ bié rén guān cái tái zài zì jiā jiā lǐ kū

专把别人棺材抬在自家家里哭！

bú yào fán nǎo

不要烦恼！

cháng yán dào jūn jiào chén sǐ chén bù sǐ bù zhōng

常言道，君教臣死，臣不死不忠；

fù jiào zǐ wáng zi bù wáng bù xiào

父教子亡，子不亡不孝。

tā shāng de shì tā de zǐ mín yǔ nǐ hé gān

他伤的是他的子民，与你何干！

qiě lái kuān yī fú shuì jiào mò tì gǔ rén dān yōu

且来宽衣服睡觉，莫替古人耽忧。

sān zàng dī lèi dào tú dì a nǐ shì yí gè bù cí mǐn de

”三藏滴泪道：“徒弟啊，你是一个不慈悯的！

wǒ chū jiā rén jī gōng lèi xíng dì yī yào xíng fāng biàn

我出家人，积功累行，第一要行方便。

zěn me zhè hūn jūn yī wèi hú xíng

怎么这昏君一味胡行！

cóng lái yě bú jiàn chī rén xīn gān kě yǐ yán shòu

从来也不见吃人心肝，可以延寿。

zhè dōu shì wú dào zhī shì jiào wǒ zěn bù shāng bēi

这都是无道之事，教我怎不伤悲！

shā sēng dào shī fu qiě mò shāng bēi děng míng zǎo dǎo huàn guān wén dí miàn yǔ guó wáng jiǎng guò

”沙僧道：“师父且莫伤悲，等明早倒换关文，觌面与国王讲过。

rú ruò bù cóng kàn tā shì zěn me mú yàng de yí gè guó zhàng

如若不从，看他是怎么模样的一个国丈。

huò kǒng nà guó zhàng shì gè yāo jīng yù chī rén de xīn gān gù shè cǐ fǎ wèi kě zhī yě

或恐那国丈是个妖精，欲吃人的心肝，故设此法，未可知也。

xíng zhě dào wù jìng shuō de yǒu lǐ

”行者道：“悟净说得有理。

shī fu nǐ qiě shuì jiào míng rì děng lǎo sūn tóng nǐ jìn cháo kàn guó zhàng de hǎo dǎi

师父，你且睡觉，明日等老孙同你进朝，看国丈的好歹。

rú ruò shì rén zhǐ kǒng tā zǒu le páng mén bù zhī zhèng dào tú yǐ cǎi yào wéi zhēn dài lǎo sūn jiāng xiān tiān zhī yào zhǐ huà tā guī zhèng

如若是人，只恐他走了旁门，不知正道，徒以采药为真，待老孙将先天之要旨，化他皈正；

ruò shì yāo xié wǒ bǎ tā ná zhù yǔ zhè guó wáng kàn kàn jiào tā kuān yù yǎng shēn duàn bù jiào tā shāng le nèi xiē hái tóng xìng mìng

若是妖邪，我把他拿住，与这国王看看，教他宽欲养身，断不教他伤了那些孩童性命。

sān zàng wén yán jí gōng shēn fǎn duì xíng zhě shī lǐ dào tú dì a cǐ lùn jí miào

”三藏闻言，急躬身反对行者施礼道：“徒弟啊，此论极妙！

jí miào

极妙！

dàn zhǐ shì jiàn le hūn jūn bù kě biàn wèn cǐ shì kǒng nà hūn jūn bù fēn yuǎn jìn bìng zuò yáo yán jiàn zuì què zěn shēng qū chǔ

但只是见了昏君，不可便问此事，恐那昏君不分远近，并作谣言见罪，却怎生区处？

xíng zhě xiào dào lǎo sūn zì yǒu fǎ lì rú jīn xiān jiāng é lóng xiǎo ér shè lí cǐ chéng jiào tā míng rì wú wù qǔ xīn

”行者笑道：“老孙自有法力，如今先将鹅笼小儿摄离此城，教他明日无物取心。

dì fāng guān zì rán zòu biǎo nà hūn jūn bì yǒu zhǐ yì huò yǔ guó zhàng shāng liáng huò zhě lìng xíng xuǎn bào

地方官自然奏表，那昏君必有旨意，或与国丈商量，或者另行选报。

nà shí jié jiè cǐ jǔ zòu jué bù zhì zuì zuò yú wǒ yě

那时节，借此举奏，决不致罪坐于我也。

sān zàng shén xǐ yòu dào rú jīn zěn de xiǎo ér lí chéng

”三藏甚喜，又道：“如今怎得小儿离城？

ruò guǒ néng tuō de zhēn xián tú tiān dà zhī dé

若果能脱得，真贤徒天大之德！

kě sù wèi zhī lüè chí huǎn xiē kǒng wú jí yě

可速为之，略迟缓些，恐无及也。

xíng zhě dǒu sǒu shén wēi jí qǐ shēn fēn fù bā jiè shā sēng

”行者抖擞神威，即起身吩咐八戒沙僧：

tóng shī fù zuò zhe děng wǒ shī wéi nǐ kàn dàn yǒu yīn fēng guā dòng jiù shì xiǎo ér chū chéng le tā sān rén yī qí jù niàn nā mó jiù shēng yào shī fó

同师父坐着，等我施为，你看但有陰风刮动，就是小儿出城了“他三人一齐俱念：“南无救生药师佛！

同师父坐着，等我施为，你看但有阴风刮动，就是小儿出城了“他三人一齐俱念：“南无救生药师佛！

nā mó jiù shēng yào shī fó

南无救生药师佛！

zhè dà shèng chū de mén wài

这大圣出得门外，

dǎ gè hū shào

打个唿哨，

qǐ zài bàn kōng

起在半空，

niǎn le jué

捻了诀，

niàn dòng zhēn yán

念动真言，

jiào shēng jìng fǎ jiè

叫声“-净法界”，

jū de nà chéng huáng tǔ dì shè lìng zhēn guān

拘得那城隍、土地、社令、真官，

bìng wǔ fāng jiē dì sì zhí gōng cáo liù dīng liù jiǎ yǔ hù jiào qié lán děng zhòng

并五方揭谛、四值功曹、六丁六甲与护教伽蓝等众，

dōu dào kōng zhōng

都到空中，

duì tā shī lǐ dào dà shèng

对他施礼道：“大圣，

yè huàn wú děng

夜唤吾等，

yǒu hé jí shì

有何急事？

xíng zhě dào jīn yīn lù guò bǐ qiū guó nà guó wáng wú dào tīng xìn yāo xié yào qǔ xiǎo ér xīn gān zuò yào yǐn zǐ zhǐ wàng cháng shēng

”行者道：“今因路过比丘国，那国王无道，听信妖邪，要取小儿心肝做药引子，指望长生。

wǒ shī fù shí fēn bù rěn

我师父十分不忍，

yù yào jiù shēng miè guài

欲要救生灭怪，

gù lǎo sūn tè qǐng liè wèi

故老孙特请列位，

gè shǐ shén tōng

各使神通，

yǔ wǒ bǎ zhè chéng zhōng gè jiē fāng rén jiā é lóng lǐ de xiǎo ér

与我把这城中各街坊人家鹅笼里的小儿，

lián lóng dōu shè chū chéng wài shān āo zhōng

连笼都摄出城外山凹中，

huò shù lín shēn chù

或树林深处，

shōu cáng yī èr rì

收藏一二日，

yǔ tā xiē guǒ zǐ shí yòng

与他些果子食用，

bù dé è sǔn

不得饿损；

zài àn de hù chí bù dé shǐ tā jīng kǒng tí kū

再暗的护持，不得使他惊恐啼哭。

dài wǒ chú le yá zhì le guó quàn zhèng jūn wáng lín xíng shí sòng lái huán wǒ

待我除了邪，治了国，劝正君王，临行时送来还我。

zhòng shén tīng lìng jí biàn gè shǐ shén tōng àn xià yún tóu mǎn chéng zhōng yīn fēng gǔn gǔn cǎn wù màn màn yīn fēng guā àn yì tiān xīng cǎn wù zhē hūn qiān lǐ yuè

”众神听令，即便各使神通，按下云头，满城中陰风滚滚，惨雾漫漫：陰风刮暗一天星，惨雾遮昏千里月。

”众神听令，即便各使神通，按下云头，满城中阴风滚滚，惨雾漫漫：阴风刮暗一天星，惨雾遮昏千里月。

qǐ chū shí hái dàng dàng yōu yōu

起初时，还荡荡悠悠；

cì hòu lái jiù hōng hōng liè liè

次后来，就轰轰烈烈。

yōu yōu dàng dàng gè xún mén hù jiù hái tóng

悠悠荡荡，各寻门户救孩童；

liè liè hōng hōng dōu kàn é lóng yuán gǔ xuè

烈烈轰轰，都看鹅笼援骨血。

lěng qì qīn rén zěn chū tóu hán wēi tòu tǐ yī rú tiě

冷气侵人怎出头，寒威透体衣如铁。

fù mǔ tú zhāng huáng xiōng sǎo jiē bēi qiè

父母徒张皇，兄嫂皆悲切。

mǎn de juǎn yīn fēng lóng r bèi shén shè

满地卷陰风，笼儿被神摄。

满地卷阴风，笼儿被神摄。

cǐ yè zòng gū tiān míng jìn huān yuè

此夜纵孤-，天明尽欢悦。

yǒu shī wèi zhèng shī yuē shì mén cí mǐn gǔ lái duō zhèng shàn chéng gōng shuō mó hē

有诗为证，诗曰：释门慈悯古来多，正善成功说摩诃。

wàn shèng qiān zhēn jiē jī dé sān guī wǔ jiè yào cóng hé

万圣千真皆积德，三皈五戒要从和。

bǐ qiū yī guó fēi jūn luàn xiǎo zi qiān míng shì mìng é

比丘一国非君乱，小子千名是命讹。

xíng zhě yīn shī tóng jiù hù zhè chǎng yīn zhì shèng bō luó

行者因师同救护，这场陰骘胜波罗。

行者因师同救护，这场阴骘胜波罗。

dàng yè yǒu sān gēng shí fēn zhòng shén bǎ é lóng shè qù gè chù ān cáng

当夜有三更时分，众神-把鹅笼摄去各处安藏。

xíng zhě àn xià xiáng guāng jìng zhì yì tíng shàng zhǐ tīng de tā sān rén hái niàn nā mó jiù shēng yào shī fó li

行者按下祥光，径至驿庭上，只听得他三人还念“南无救生药师佛”哩。

tā yě xīn zhōng àn xǐ jìn qián jiào shī fu wǒ lái yě

他也心中暗喜，近前叫：“师父，我来也。

yīn fēng zhī qǐ hé rú

陰风之起何如？

阴风之起何如？

bā jiè dào hǎo yīn fēng

”八戒道：“好陰风！

”八戒道：“好阴风！

sān zàng dào jiù r zhī shì què zěn me shuō

”三藏道：“救儿之事，却怎么说？

xíng zhě dào yǐ yī yī jiù tā chū qù dài wǒ men qǐ shēn shí sòng hái

行者道：“已一一救他出去，待我们起身时送还。

zhǎng lǎo xiè le yòu xiè fāng cái jiù qǐn

”长老谢了又谢，方才就寝。

zhì tiān xiǎo sān zàng xǐng lái suì jié shù qí bèi dào wù kōng wǒ chèn zǎo cháo dǎo huàn guān wén qù yě

至天晓，三藏醒来，遂结束齐备道：“悟空，我趁早朝，倒换关文去也。

xíng zhě dào shī fu nǐ zì jiā qù kǒng bù jì shì dài lǎo sūn hé nǐ tóng qù kàn nà guó zhàng xié zhèng rú hé

”行者道：“师父，你自家去恐不济事，待老孙和你同去，看那国丈邪正如何。

sān zàng dào nǐ qù què bù kěn xíng lǐ kǒng guó wáng jiàn guài

”三藏道：“你去却不肯行礼，恐国王见怪。

xíng zhě dào wǒ bù xiàn shēn àn zhōng gēn suí nǐ jiù dāng bǎo hù

”行者道：“我不现身，暗中跟随你，就当保护。

sān zàng shén xǐ fēn fù bā jiè shā sēng kān shǒu xíng lǐ mǎ pǐ què cái jǔ bù zhè yì chéng yòu lái xiāng jiàn

”三藏甚喜，吩咐八戒沙僧看守行李马匹，却才举步，这驿丞又来相见。

kàn zhè zhǎng lǎo dǎ bàn qǐ lái bǐ zuó rì yòu shén bù tóng dàn jiàn tā shēn shàng chuān yī lǐng jǐn yì bǎo fó jiā shā tóu dài jīn dǐng pí lú mào

看这长老打扮起来，比昨日又甚不同，但见他：身上穿一领锦-异宝佛袈裟，头戴金顶毗卢帽。

jiǔ huán xī zhàng shǒu zhōng ná xiōng cáng yì diǎn shén guāng miào

九环锡杖手中拿，胸藏一点神光妙。

tōng guān wén dié jǐn suí shēn bāo guǒ dài zhōng chán jǐn tào

通关文牒紧随身，包裹袋中缠锦套。

xíng shì ā luó jiàng shì jiān chéng rú huó fó zhēn róng mào

行似阿罗降世间，诚如活佛真容貌。

nà yì chéng xiāng jiàn lǐ bì fù ěr dī yán zhī jiào mò guǎn xián shì sān zàng diǎn tóu yīng shēng

那驿丞相见礼毕，附耳低言，只教莫管闲事，三藏点头应声。

dà shèng shǎn zài mén páng niàn gè zhòu yǔ yáo shēn yī biàn biàn zuò gè chóng ér yīng de yī shēng fēi zài sān cáng mào r shàng chū le guǎn yì jìng bēn cháo zhōng

大圣闪在门旁，念个咒语，摇身一变，变做个——虫儿，嘤的一声，飞在三藏帽儿上，出了馆驿，径奔朝中。

jí dào cháo mén wài jiàn yǒu huáng mén guān jí shī lǐ dào pín sēng nǎi dōng tǔ dà táng chà wǎng xī tiān qǔ jīng zhě jīn dào guì dì lǐ dāng dǎo huàn guān wén

及到朝门外，见有黄门官，即施礼道：“贫僧乃东土大唐差往西天取经者，今到贵地，理当倒换关文。

yì yù jiàn jià fú qǐ zhuǎn zòu zhuǎn zòu

意欲见驾，伏乞转奏转奏。

nà huáng mén guān guǒ wèi chuán zòu guó wáng xǐ dào yuǎn lái zhī sēng bì yǒu dào xíng

那黄门官果为传奏，国王喜道：“远来之僧，必有道行。

jiào qǐng jìn lái

”教请进来。

huáng mén guān fù fèng zhǐ jiāng zhǎng lǎo qǐng rù

黄门官复奉旨，将长老请入。

zhǎng lǎo jiē xià cháo jiàn bì fù qǐng shàng diàn cì zuò

长老阶下朝见毕，复请上殿赐坐。

zhǎng lǎo yòu xiè ēn zuò le zhī jiàn nà guó wáng xiàng mào léi jīng shén juàn dài jǔ shǒu chù yī ràng chā chí

长老又谢恩坐了，只见那国王相貌-羸，精神倦怠：举手处，揖让差池；

kāi yán shí shēng yīn duàn xù

开言时，声音断续。

zhǎng lǎo jiāng wén dié xiàn shàng nà guó wáng yǎn mù hūn méng kàn le yòu kàn fāng cái qǔ bǎo yìn yòng le huā yā dì yǔ zhǎng lǎo zhǎng lǎo shōu qì

长老将文牒献上，那国王眼目昏朦，看了又看，方才取宝印用了花押，递与长老，长老收讫。

nà guó wáng zhèng yào wèn qǔ jīng yuán yīn zhǐ tīng dé dàng jià guān zòu dào guó zhàng yé ye lái yǐ

那国王正要问取经原因，只听得当驾官奏道：“国丈爷爷来矣。

nà guó wáng jí fú zhe jìn shì xiǎo huàn zhēng xià lóng chuáng gōng shēn yíng jiē huāng de nà zhǎng lǎo jí qǐ shēn cè lì yú páng

”那国王即扶着近侍小宦，挣下龙床，躬身迎接，慌得那长老急起身，侧立于旁。

huí tóu guān kàn yuán lái shì yí gè lǎo dào zhě zì yù jiē qián yáo yáo bǎi bǎi ér jìn

回头观看，原来是一个老道者，自玉阶前摇摇摆摆而进。

dàn jiàn tā tóu shàng dài yī dǐng dàn é huáng jiǔ cì yún jǐn shā jīn shēn shàng chuān yī lǐng zhù dǐng méi chén xiāng mián sī hè chǎng

但见他：头上戴一顶淡鹅黄九锡云锦纱巾，身上穿一领箸顶梅沉香绵丝鹤氅。

yāo jiān xì yī tiáo rèn lán sān gǔ zǎn róng dài zú xià tà yī duì má jīng gé wěi yún tóu lǚ

腰间系一条纫蓝三股攒绒带，足下踏一对麻经葛纬云头履。

shǒu zhōng zhǔ yī gēn jiǔ jié kū téng pán lóng guǎi zhàng xiōng qián guà yí gè miáo lóng cì fèng tuán huā jǐn náng

手中拄一根九节枯藤盘龙拐杖，胸前挂一个描龙刺凤团花锦囊。

yù miàn duō guāng rùn cāng rán hàn xià piāo

玉面多光润，苍髯颔下飘。

jīn jīng fēi huǒ yàn zhǎng mù guò méi shāo

金睛飞火焰，长目过眉梢。

xíng dòng yún suí bù xiāo yáo xiāng wù ráo

行动云随步，逍遥香雾饶。

jiē xià zhòng guān dōu gǒng jiē qí hū guó zhàng jìn wáng cháo

阶下众官都拱接，齐呼国丈进王朝。

nà guó zhàng dào bǎo diàn qián gèng bù xíng lǐ áng áng liè liè jìng dào diàn shàng

那国丈到宝殿前，更不行礼，昂昂烈烈径到殿上。

guó wáng qiàn shēn dào guó zhàng xiān zōng jīn xǐ zǎo jiàng

国王欠身道：“国丈仙踪，今喜早降。

jiù qǐng zuǒ shǒu xiù dūn shàng zuò

”就请左手绣墩上坐。

sān zàng qǐ yī bù gōng shēn shī lǐ dào guó zhàng dà rén pín sēng wèn xùn le

三藏起一步，躬身施礼道：“国丈大人，贫僧问讯了。

nà guó zhàng duān rán gāo zuò yì bù huí lǐ zhuǎn miàn xiàng guó wáng dào sēng jiā hé lái

”那国丈端然高坐，亦不回礼，转面向国王道：“僧家何来？

guó wáng dào dōng tǔ táng cháo chà shàng xī tiān qǔ jīng zhě jīn lái dǎo yàn guān wén

国王道：“东土唐朝差上西天取经者，今来倒验关文。

guó zhàng xiào dào xī fāng zhī lù hēi màn màn yǒu shèn hǎo chù

”国丈笑道：“西方之路，黑漫漫有甚好处！

sān zàng dào zì gǔ xī fāng nǎi jí lè zhī shèng jìng rú hé bù hǎo

”三藏道：“自古西方乃极乐之胜境，如何不好？

nà guó wáng wèn dào zhèn wén shàng gǔ yǒu yún sēng shì fó jiā dì zǐ duān dì bù zhī wèi sēng kě néng bù sǐ xiàng fú kě néng cháng shēng

”那国王问道：“朕闻上古有云，僧是佛家弟子，端的不知为僧可能不死，向佛可能长生？

sān zàng wén yán jí hé zhǎng yīng dào wèi sēng zhě wàn yuán dōu ba

”三藏闻言，急合掌应道：“为僧者，万缘都罢；

le xìng zhě zhū fǎ jiē kōng

了性者，诸法皆空。

dà zhì xián xián dàn bó zài bù shēng zhī nèi

大智闲闲，澹泊在不生之内；

zhēn jī mò mò xiāo yáo yú jì miè zhī zhōng

真机默默，逍遥于寂灭之中。

sān jiè kōng ér bǎi duān zhì liù gēn jìng ér qiān zhǒng qióng

三界空而百端治，六根净而千种穷。

ruò nǎi jiān chéng zhī jué xū dāng shí xīn xīn jìng zé gū míng dú zhào xīn cún zé wàn jìng jiē qīng

若乃坚诚知觉，须当识心：心净则孤明独照，心存则万境皆清。

zhēn róng wú qiàn yì wú yú shēng qián kě jiàn

真容无欠亦无余，生前可见；

huàn xiāng yǒu xíng zhōng yǒu huài fèn wài hé qiú

幻相有形终有坏，分外何求？

xíng gōng dǎ zuò nǎi wèi rù dìng zhī yuán

行功打坐，乃为入定之原；

bù huì shī ēn chéng shì xiū xíng zhī běn

布惠施恩，诚是修行之本。

dà qiǎo ruò zhuō hái zhī shì shì wú wéi

大巧若拙，还知事事无为；

shàn jì fēi chóu bì xū tóu tóu fàng xià

善计非筹，必须头头放下。

dàn shǐ yī xīn bù xíng wàn xíng zì quán

但使一心不行，万行自全；

ruò yún cǎi yīn bǔ yáng chéng wèi miù yǔ fú ěr cháng shòu shí nǎi xū cí

若云采陰补阳，诚为谬语，服饵长寿，实乃虚词。

若云采阴补阳，诚为谬语，服饵长寿，实乃虚词。

zhǐ yào chén chén yuán zǒng qì wù wù sè jiē kōng

只要尘尘缘总弃，物物色皆空。

sù sù chún chún guǎ ài yù zì rán xiǎng shòu yǒng wú qióng

素素纯纯寡爱欲，自然享寿永无穷。

nà guó zhàng wén yán fù zhī yī xiào yòng shǒu zhǐ dìng táng sēng dào

”那国丈闻言，付之一笑，用手指定唐僧道：

ā

“呵！

ā

呵！

ā

呵！

nǐ zhè hé shàng mǎn kǒu hú chái

你这和尚满口胡柴！

jì miè mén zhōng xū yún rèn xìng nǐ bù zhī nà xìng cóng hé ér miè

寂灭门中，须云认性，你不知那性从何而灭！

kū zuò cān chán jìn shì xiē máng xiū xiā liàn

枯坐参禅，尽是些盲修瞎炼。

sú yǔ yún zuò zuò zuò nǐ de pì gǔ pò

俗语云，坐，坐，坐，你的屁股破！

huǒ áo jiān fǎn chéng huò

火熬煎，反成祸。

gèng bù zhī wǒ zhè xiū xiān zhě gǔ zhī jiān xiù

更不知我这修仙者，骨之坚秀；

dá dào zhě shén zhī zuì líng

达道者，神之最灵。

xié dān piáo ér rù shān fǎng yǒu cǎi bǎi yào ér lín shì jì rén

携箪瓢而入山访友，采百药而临世济人。

zhāi xian huā yǐ qì lì zhé xiāng huì yǐ pù

摘仙花以砌笠，折香蕙以铺。

gē zhī gǔ zhǎng wǔ ba mián yún

歌之鼓掌，舞罢眠云。

chǎn dào fǎ yáng tài shàng zhī zhèng jiào

阐道法，扬太上之正教；

shī fú shuǐ chú rén shì zhī yāo fēn

施符水，除人世之妖氛。

duó tiān dì zhī xiù qì cǎi rì yuè zhī huá jīng

夺天地之秀气，采日月之华精。

yùn yīn yáng ér dān jié àn shuǐ huǒ ér tāi níng

运陰阳而丹结，按水火而胎凝。

运阴阳而丹结，按水火而胎凝。

èr bā yīn xiāo xī ruò huǎng ruò hū

二八陰消兮，若恍若惚；

二八阴消兮，若恍若惚；

sān jiǔ yáng zhǎng xī rú yǎo rú míng

三九阳长兮，如杳如冥。

yīng sì shí ér cǎi qǔ yào wù yǎng jiǔ zhuàn ér xiū liàn dān chéng

应四时而采取药物，养九转而修炼丹成。

kuà qīng luán shēng zǐ fǔ

跨青鸾，升紫府；

qí bái hè shàng yáo jīng

骑白鹤，上瑶京。

cān mǎn tiān zhī huá cǎi biǎo miào dào zhī yīn qín

参满天之华采，表妙道之殷勤。

bǐ nǐ nà jìng chán shì jiào jì miè yīn shén niè yí chòu ké yòu bù tuō fán chén

比你那静禅释教，寂灭陰神，涅-遗臭壳，又不脱凡尘！

比你那静禅释教，寂灭阴神，涅-遗臭壳，又不脱凡尘！

sān jiào zhī zhōng wú shàng pǐn gǔ lái wéi dào dú chēng zūn

三教之中无上品，古来惟道独称尊！

nà guó wáng tīng shuō shí fēn huān xǐ mǎn cháo guān dōu hè cǎi dào hǎo gè wéi dào dú chēng zūn

”那国王听说，十分欢喜，满朝官都喝采道，“好个惟道独称尊！

wéi dào dú chēng zūn zhǎng lǎo jiàn rén dōu zàn tā bù shèng xiū kuì

惟道独称尊”长老见人都赞他，不胜羞愧。

guó wáng yòu jiào guāng lù sì ān pái sù zhāi dài nà yuǎn lái zhī sēng chū chéng xi qù

国王又叫光禄寺安排素斋，待那远来之僧出城西去。

sān zàng xiè ēn ér tuì cái xià diàn wǎng wài zhèng zǒu xíng zhě fēi xià mào dǐng r lái zài ěr biān jiào dào shī fu zhè guó zhàng shì gè yāo xié guó wáng shòu le yāo qì

三藏谢恩而退，才下殿，往外正走，行者飞下帽顶儿，来在耳边叫道：“师父，这国丈是个妖邪，国王受了妖气。

nǐ xiān qù yì zhōng děng zhāi dài lǎo sūn zài zhè lǐ tīng tā xiāo xī

你先去驿中等斋，待老孙在这里听他消息。

sān zàng zhī huì le dú chū cháo mén bù tí

”三藏知会了，独出朝门不题。

kàn nà xíng zhě yī chì fēi zài jīn luán diàn fěi cuì píng zhōng dīng xià zhī jiàn nà bān bù zhōng shǎn chū wǔ chéng bīng mǎ guān zòu dào wǒ zhǔ jīn yè yī zhèn lěng fēng jiāng gè fang gè jiā é lóng lǐ xiǎo ér lián lóng dōu guā qù le gèng wú zōng jī

看那行者，一翅飞在金銮殿翡翠屏中钉下，只见那班部中闪出五城兵马官奏道：“我主，今夜一阵冷风，将各坊各家鹅笼里小儿，连笼都刮去了，更无踪迹。

guó wáng wén zòu yòu jīng yòu nǎo duì guó zhàng dào cǐ shì nǎi tiān miè zhèn yě

”国王闻奏，又惊又恼，对国丈道：“此事乃天灭朕也！

lián yuè bìng zhòng yù yī wú xiào

连月病重，御医无效。

xìng guó zhàng cì xiān fāng zhuān dài jīn rì wǔ shí kāi dāo qǔ cǐ xiǎo ér xīn gān zuò yǐn hé qī bèi lěng fēng guā qù

幸国丈赐仙方，专待今日午时开刀，取此小儿心肝作引，何期被冷风刮去。

fēi tiān yù miè zhèn ér hé

非天欲灭朕而何？

guó zhàng xiào dào bì xià qiě xiū fán nǎo

”国丈笑道：“陛下且休烦恼。

cǐ r guā qù zhèng shì tiān sòng cháng shēng yǔ bì xià yě

此儿刮去，正是天送长生与陛下也。

guó wáng dào jiàn bǎ lóng zhōng zhī r guā qù hé yǐ fǎn shuō tiān sòng cháng shēng

”国王道：“见把笼中之儿刮去，何以返说天送长生？

guó zhàng dào wǒ cái rù cháo lái jiàn le yí gè jué miào de yào yǐn qiáng sì nà yī qiān yī bǎi yī shí yī gè xiǎo ér zhī xīn

”国丈道：“我才入朝来，见了一个绝妙的药引，强似那一千一百一十一个小儿之心。

nà xiǎo ér zhī xīn zhǐ yán de bì xià qiān nián zhī shòu

那小儿之心，只延得陛下千年之寿；

cǐ yǐn zǐ chī le wǒ de xiān yào jiù kě yán wàn wàn nián yě

此引子，吃了我的仙药，就可延万万年也。

guó wáng mò rán bù zhī shì hé yào yǐn qǐng wèn zài sān guó zhàng cái shuō nà dōng tǔ chà qù qǔ jīng de hé shàng wǒ guān tā qì yǔ qīng jìng róng yán qí zhěng nǎi shì gè shí shì xiū xíng dí zhēn tǐ

”国王漠然不知是何药引，请问再三，国丈才说：“那东土差去取经的和尚，我观他器宇清净，容颜齐整，乃是个十世修行的真体。

zì yòu wèi sēng yuán yáng wèi xiè bǐ nà xiǎo ér gèng qiáng wàn bèi ruò de tā de xīn gān jiān tāng fú wǒ de xiān yào zú bǎo wàn nián zhī shòu

自幼为僧，元阳未泄，比那小儿更强万倍，若得他的心肝煎汤，服我的仙药，足保万年之寿。

nà hūn jūn wén yán shí fēn tīng xìn duì guó zhàng dào hé bù zǎo shuō

”那昏君闻言十分听信，对国丈道：“何不早说？

ruò guǒ rú cǐ yǒu xiào shì cái liú zhù bù fàng tā qù le

若果如此有效，适才留住，不放他去了。

guó zhàng dào cǐ hé nán zāi

”国丈道：“此何难哉！

shì cái fēn fù guāng lù sì bàn zhāi dài tā tā bì chī le zhāi fāng cái chū chéng

适才吩咐光禄寺办斋待他，他必吃了斋，方才出城。

rú jīn jí chuán zhǐ jiāng gè mén jǐn bì diǎn bīng wéi le jīn tíng guǎn yì jiāng nà hé shàng ná lái bì yǐ lǐ qiú qí xīn

如今急传旨，将各门紧闭，点兵围了金亭馆驿，将那和尚拿来，必以礼求其心。

rú guǒ xiāng cóng jí shí pōu ér qǔ chū suì yù zàng qí shī hái yǔ tā lì miào xiǎng jì

如果相从，即时剖而取出，遂御葬其尸，还与他立庙享祭；

rú ruò bù cóng jiù yǔ tā gè wǔ bù shàn zuò jí shí kǔn zhù pōu kāi qǔ zhī

如若不从，就与他个武不善作，即时捆住，剖开取之。

yǒu hé nán shì

有何难事！

nà hūn jūn rú qí yán jí chuán zhǐ bǎ gè mén bì le

“那昏君如其言，即传旨，把各门闭了。

yòu chà yǔ lín wèi dà xiǎo guān jūn wéi zhù guǎn yì

又差羽林卫大小官军，围住馆驿。

xíng zhě tīng de zhè gè xiāo xī yī chì fēi bēn guǎn yì xiàn le běn xiàng duì táng sēng dào shī fu huò shì le

行者听得这个消息，一翅飞奔馆驿，现了本相，对唐僧道：“师父，祸事了！

huò shì le

祸事了！

nà sān zàng cái yǔ bā jiè shā sēng lǐng yù zhāi hū wén cǐ yán hu de sān shī shén sàn qī qiào yān shēng dào zài chén āi hún shēn shì hàn yǎn bù dìng jing kǒu bù néng yán

”那三藏才与八戒、沙僧领御斋，忽闻此言，唬得三尸神散，七窍烟生，倒在尘埃，浑身是汗，眼不定睛，口不能言。

huāng de shā sēng shàng qián chān zhù zhǐ jiào shī fu sū xǐng

慌得沙僧上前搀住，只叫：“师父苏醒！

shī fu sū xǐng

师父苏醒！

bā jiè dào yǒu shèn huò shì

”八戒道：“有甚祸事？

yǒu shèn huò shì

有甚祸事？

nǐ màn xiē ér shuō biàn yě bà què hu de shī fu rú cǐ

你慢些儿说便也罢，却唬得师父如此！

xíng zhě dào zì shī fu chū cháo lǎo sūn huí shì nà guó zhàng shì gè yāo jīng

”行者道：“自师父出朝，老孙回视，那国丈是个妖精。

shǎo qǐng yǒu wǔ chéng bīng mǎ lái zòu lěng fēng guā qù xiǎo ér zhī shì

少顷，有五城兵马来奏冷风刮去小儿之事。

guó wáng fāng nǎo tā què zhuǎn jiào xǐ huan dào zhè shì tiān sòng cháng shēng yǔ nǐ yào qǔ shī fu de xīn gān zuò yào yǐn kě yán wàn nián zhī shòu

国王方恼，他却转教喜欢，道这是天送长生与你，要取师父的心肝做药引，可延万年之寿。

nà hūn jūn tīng xìn wū yán suǒ yǐ diǎn jīng bīng lái wéi guǎn yì chà jǐn yī guān lái qǐng shī fu qiú xīn yě

那昏君听信诬言，所以点精兵来围馆驿，差锦衣官来请师父求心也。

bā jiè xiào dào xíng de hǎo cí mǐn

”八戒笑道：“行的好慈悯！

jiù de hǎo xiǎo ér

救的好小儿！

guā de hǎo yīn fēng jīn fān què zhuàng chū huò lái le

刮的好陰风，今番却撞出祸来了！

刮的好阴风，今番却撞出祸来了！

sān zàng zhàn jīng jīng de pá qǐ lái chě zhe xíng zhě āi gào dào xián tú a

”三藏战兢兢的爬起来，扯着行者哀告道：“贤徒啊！

cǐ shì rú hé shì hǎo

此事如何是好？

xíng zhě dào

”行者道：

ruò yāo hǎo dà zuò xiǎo

“若要好，大做小。

shā sēng dào zěn me jiào zuò dà zuò xiǎo

”沙僧道：“怎么叫做大做小？

xíng zhě dào ruò yào quán mìng shī zuò tú tú zuò shī fāng kě bǎo quán

”行者道：“若要全命，师作徒，徒作师，方可保全。

sān zàng dào nǐ ruò jiù de wǒ mìng qíng yuàn yǔ nǐ zuò tú zǐ tú sūn yě

”三藏道：“你若救得我命，情愿与你做徒子徒孙也。

xíng zhě dào jì rú cǐ bù bì chí yí

”行者道：“既如此，不必迟疑。

jiào bā jiè kuài hé xiē ní lái

”教：“八戒，快和些泥来。

nà dāi zi jí shǐ dīng bǎ zhù le xiē tǔ yòu bù gǎn wài miàn qù qǔ shuǐ hòu jiù lǔ qǐ yī fú sā ruò hú le yī tuán sāo ní dì yǔ xíng zhě

”那呆子即使钉钯，筑了些土，又不敢外面去取水，后就掳起衣服撒溺，和了一团臊泥，递与行者。

xíng zhě mò nài hé jiāng ní pū zuò yī piàn wǎng zì jiā liǎn shàng yī ān zuò xià ge hóu xiàng de liǎn zǐ jiào táng sēng zhàn qǐ xiū dòng zài mò yán yǔ tiē zài táng sēng liǎn shàng niàn dòng zhēn yán chuī kǒu xiān qì jiào biàn

行者没奈何，将泥扑作一片，往自家脸上一安，做下个猴象的脸子，叫唐僧站起休动，再莫言语，贴在唐僧脸上，念动真言，吹口仙气，叫“变！

nà zhǎng lǎo jí biàn zuò gè xíng zhě mú yàng tuō le tā de yī fú yǐ xíng zhě de yī fú chuān shang

”那长老即变做个行者模样，脱了他的衣服，以行者的衣服穿上。

xíng zhě què jiāng shī fu de yī fú chuān le niǎn zhe jué niàn gè zhòu yǔ yáo shēn biàn zuò táng sēng de zuǐ liǎn bā jiè shā sēng yě nán shí rèn

行者却将师父的衣服穿了，捻着诀，念个咒语，摇身变作唐僧的嘴脸，八戒沙僧也难识认。

zhèng dāng hé xīn zhuāng bàn tíng dāng zhǐ tīng de luó gǔ qí míng yòu jiàn nà qiāng dāo cù yōng

正当合心装扮停当，只听得锣鼓齐鸣，又见那枪刀簇拥。

yuán lái shì yǔ lín wèi guān lǐng sān qiān bīng bǎ guǎn yì wéi le

原来是羽林卫官，领三千兵把馆驿围了。

yòu jiàn yí gè jǐn yī guān zǒu jìn yì tíng wèn dào dōng tǔ táng cháo zhǎng lǎo zài nà lǐ

又见一个锦衣官走进驿庭问道：“东土唐朝长老在那里？

huāng de nà yì chéng zhàn jīng jīng de guì xià zhǐ dào zài xià miàn kè fáng lǐ

”慌得那驿丞战兢兢的跪下，指道：“在下面客房里。

jǐn yī guān jí zhì kè fáng lǐ dào táng zhǎng lǎo wǒ wáng yǒu qǐng

锦衣官即至客房里道：“唐长老，我王有请。

bā jiè shā sēng zuǒ yòu hù chí jiǎ xíng zhě zhī jiàn jiǎ táng sēng chū mén shī lǐ dào jǐn yī dà rén bì xià zhào pín sēng yǒu hé huà shuō

”八戒沙僧左右护持假行者，只见假唐僧出门施礼道：“锦衣大人，陛下召贫僧，有何话说？

jǐn yī guān shàng qián yī bǎ chě zhù dào wǒ yǔ nǐ jìn cháo qù xiǎng bì yǒu qǔ yòng yě

”锦衣官上前一把扯住道：“我与你进朝去，想必有取用也。

yí

”咦！

zhè zhèng shì yāo wū shèng cí shàn cí shàn fǎn zhāo xiōng

这正是：妖诬胜慈善，慈善反招凶。

bì jìng bù zhī cǐ qù duān dì xìng mìng hé rú qiě tīng xià huí fēn jiě

毕竟不知此去端的性命何如，且听下回分解——