第七十九回 — 西游记 — 吴承恩

xún dòng qín yāo féng lǎo shòu dāng cháo zhèng zhǔ jiù yīng ér

寻洞擒妖逢老寿当朝正主救婴儿

què shuō nà jǐn yī guān bǎ jiǎ táng sēng chě chū guǎn yì yǔ yǔ lín jūn wéi wéi rào rào zhí zhì cháo mén wài duì huáng mén guān yán wǒ děng yǐ qǐng táng sēng dào cǐ fán wèi zhuǎn zòu

却说那锦衣官把假唐僧扯出馆驿，与羽林军围围绕绕，直至朝门外，对黄门官言：“我等已请唐僧到此，烦为转奏。

huáng mén guān jí jìn cháo yī yán zòu shàng hūn jūn suì qǐng jìn qù

”黄门官急进朝，依言奏上昏君，遂请进去。

zhòng guān dōu zài jiē xià guì bài wéi jiǎ táng sēng tǐng lì jiē xīn kǒu zhōng gāo jiào bǐ qiū wáng qǐng wǒ pín sēng hé shuō

众官都在阶下跪拜，惟假唐僧挺立阶心，口中高叫：“比丘王，请我贫僧何说？

jūn wáng xiào dào zhèn dé yī jí chán mián rì jiǔ bù yù

”君王笑道：“朕得一疾，缠绵日久不愈。

xìng guó zhàng cì dé yī fāng yào ěr jù yǐ wán bèi zhǐ shǎo yī wèi yǐn zǐ tè qǐng zhǎng lǎo qiú xiē yào yǐn

幸国丈赐得一方，药饵俱已完备，只少一味引子，特请长老求些药引。

ruò dé bìng yù yǔ zhǎng lǎo xiū jiàn cí táng sì shí fèng jì yǒng wèi chuán guó zhī xiāng huǒ

若得病愈，与长老修建祠堂，四时奉祭，永为传国之香火。

jiǎ táng sēng dào wǒ nǎi chū jiā rén zhī shēn zhì cǐ bù zhī bì xià wèn guó zhàng yào shén dōng xī zuò yǐn

”假唐僧道：“我乃出家人，只身至此，不知陛下问国丈要甚东西作引。

hūn jūn dào tè qiú zhǎng lǎo de xīn gān

”昏君道：“特求长老的心肝。

jiǎ táng sēng dào bù mán bì xià shuō xīn biàn yǒu jǐ gè r bù zhī yào de shèn me sè yàng

”假唐僧道：“不瞒陛下说，心便有几个儿，不知要的甚么色样。

nà guó zhàng zài páng zhǐ dìng dào nà hé shàng yào nǐ de hēi xīn

”那国丈在旁指定道：“那和尚，要你的黑心。

jiǎ táng sēng dào jì rú cǐ kuài qǔ dāo lái

”假唐僧道：“既如此，快取刀来。

pōu kāi xiōng fù ruò yǒu hēi xīn jǐn dāng fèng mìng

剖开胸腹，若有黑心，谨当奉命。

nà hūn jūn huān xǐ xiāng xiè jí zhe dāng jià guān qǔ yī bǎ niú ěr duǎn dāo dì yǔ jiǎ sēng

”那昏君欢喜相谢，即着当驾官取一把牛耳短刀，递与假僧。

jiǎ sēng jiē dāo zài shǒu jiě kāi yī fú tǐng qǐ xiōng táng jiāng zuǒ shǒu mǒ fù yòu shǒu chí dāo hū lǎ de xiǎng yī shēng bǎ fù pí pōu kāi nà lǐ tóu jiù gǔ dōu dōu de gǔn chū yī duī xīn lái

假僧接刀在手，解开衣服，挺起胸膛，将左手抹腹，右手持刀，唿喇的响一声，把腹皮剖开，那里头就骨都都的滚出一堆心来。

hu dé wén guān shī sè wǔ jiàng shēn má

唬得文官失色，武将身麻。

guó zhàng zài diàn shàng jiàn le dào zhè shì gè duō xīn de hé shàng

国丈在殿上见了道：“这是个多心的和尚！

jiǎ sēng jiāng nèi xiē xīn

”假僧将那些心，

xiě lín lín de

血淋淋的，

yī gè gè jiǎn kāi yǔ zhòng guān kàn

一个个捡开与众观看，

què dōu shì xiē hóng xīn bái xīn huáng xīn qiān tān xīn lì míng xīn jí dù xīn jì jiào xīn hào shèng xīn wàng gāo xīn wǔ màn xīn shā hài xīn hěn dú xīn kǒng bù xīn jǐn shèn xīn xié wàng xīn wú míng yǐn àn zhī xīn zhǒng zhǒng bù shàn zhī xīn

却都是些红心、白心、黄心、悭贪心、利名心、嫉妒心、计较心、好胜心、望高心、侮慢心、杀害心、狠毒心、恐怖心、谨慎心、邪妄心、无名隐暗之心、种种不善之心，

gèng wú yí gè hēi xīn

更无一个黑心。

nà hūn jūn hu de dāi dāi zhèng zhèng kǒu bù néng yán zhàn jīng jīng de jiào shōu le qù

那昏君唬得呆呆挣挣，口不能言，战兢兢的教：“收了去！

shōu le qù

收了去！

nà jiǎ táng sēng rěn nài bú zhù shōu liǎo fǎ xiàn chū běn xiàng duì hūn jūn dào bì xià quán wú yǎn lì

”那假唐僧忍耐不住，收了法，现出本相，对昏君道：“陛下全无眼力！

wǒ hé shàng jiā dōu shì yī piàn hǎo xīn wéi nǐ zhè guó zhàng shì gè hēi xīn hǎo zuò yào yǐn

我和尚家都是一片好心，惟你这国丈是个黑心，好做药引。

nǐ bù xìn děng wǒ tì nǐ qǔ tā de chū lái kàn kàn

你不信，等我替你取他的出来看看。

nà guó zhàng tīng jiàn jí zhēng jing zǐ xì guān kàn jiàn nà hé shàng biàn le miàn pí bú shì nà bān mú yàng

”那国丈听见，急睁睛仔细观看，见那和尚变了面皮，不是那般模样。

yí

咦！

rèn de dāng nián sūn dà shèng wǔ bǎi nián qián jiù yǒu míng

认得当年孙大圣，五百年前旧有名。

què chóu shēn téng yún jiù qǐ bèi xíng zhě fān jīn dǒu tiào zài kōng zhōng hè dào

却怞身，腾云就起，被行者翻筋斗，跳在空中喝道：

nà lǐ zǒu

“那里走！

chī wú yī bàng

吃吾一棒！

nà guó zhàng jí shǐ pán lóng guǎi zhàng lái yíng

”那国丈即使蟠龙拐杖来迎。

tā liǎng gè zài bàn kōng zhōng zhè chǎng hǎo shā rú yì bàng pán lóng guǎi xū kōng yī piàn yún

他两个在半空中这场好杀如意棒，蟠龙拐，虚空一片云。

yuán lái guó zhàng shì yāo jīng gù jiāng guài nǚ chēng jiāo sè

原来国丈是妖精，故将怪女称娇色。

guó zhǔ tān huān bìng rǎn shēn yāo xié yào bà er tóng zǎi

国主贪欢病染身，妖邪要把儿童宰。

xiāng féng dà shèng xiǎn shén tōng zhuō guài jiù rén jiāng nán jiě

相逢大圣显神通，捉怪救人将难解。

tiě bàng dāng tóu zhuó shí xiōng guǎi gùn yíng lái kān hè cǎi

铁棒当头着实凶，拐棍迎来堪喝采。

shā de nà mǎn tiān wù qì àn chéng chí chéng lǐ rén jiā dōu shī sè

杀得那满天雾气暗城池，城里人家都失色。

wén wǔ duō guān hún pò fēi pín fēi xiù nǚ róng yán gǎi

文武多官魂魄飞，嫔妃绣女容颜改。

hu de nà bǐ qiū hūn zhǔ luàn shēn cáng zhàn zhàn jīng jīng méi bù bǎi

唬得那比丘昏主乱身藏，战战兢兢没布摆。

bàng qǐ yóu rú hǔ chū shān guǎi lún què shì lóng lí hǎi

棒起犹如虎出山，拐轮却似龙离海。

jīn fān dà nào bǐ qiū chéng zhì lìng xié zhèng fēn míng bái

今番大闹比丘城，致令邪正分明白。

nà yāo jīng yǔ xíng zhě kǔ zhàn èr shí yú hé pán lóng guǎi dǐ bú zhù jīn gū bàng xū huǎng le yī guǎi jiāng shēn huà zuò yī dào hán guāng luò rù huáng gōng nèi yuàn bǎ jìn gòng de yāo hòu dài chū gōng mén bìng huà hán guāng bù zhī qù xiàng

那妖精与行者苦战二十余合，蟠龙拐抵不住金箍棒，虚幌了一拐，将身化作一道寒光，落入皇宫内院，把进贡的妖后带出宫门，并化寒光，不知去向。

dà shèng àn luò yún tóu dào le gōng diàn xià duì duō guān dào nǐ men de hǎo guó zhàng a

大圣按落云头，到了宫殿下，对多官道：“你们的好国丈啊！

duō guān yī qí lǐ bài gǎn xiè shén sēng xíng zhě dào qiě xiū bài qiě qù kàn nǐ nà hūn zhǔ hé zài

”多官一齐礼拜，感谢神僧，行者道：“且休拜，且去看你那昏主何在。

duō guān dào wǒ zhǔ jiàn zhēng zhàn shí jīng kǒng qián cáng bù zhī xiàng nà zuò gōng zhōng qù yě

”多官道：“我主见争战时，惊恐潜藏，不知向那座宫中去也。

xíng zhě jí mìng kuài xún

”行者即命：“快寻！

mò bèi měi hòu guǎi qù

莫被美后拐去！

duō guān tīng yán bù fēn nèi wài tóng háng zhě xiān bēn měi hòu gōng mò rán wú zōng lián měi hòu yě tōng bú jiàn le

”多官听言，不分内外，同行者先奔美后宫，漠然无踪，连美后也通不见了。

zhèng gōng dōng gōng xī gōng liù yuàn gài zhòng hòu fēi dōu lái bài xiè dà shèng

正宫、东宫、西宫、六院，概众后妃，都来拜谢大圣。

dà shèng dào qiě qǐng qǐ bú dào xiè chù li qiě qù xún nǐ zhǔ gōng

大圣道：“且请起，不到谢处哩，且去寻你主公。

shǎo shí jiàn sì wǔ gè tài jiàn chān zhe nà hūn jūn zì jǐn shēn diàn hòu miàn ér lái

”少时，见四五个太监，搀着那昏君自谨身殿后面而来。

zhòng chén fǔ fú zài dì qí shēng qǐ zòu dào zhǔ gōng

众臣俯伏在地，齐声启奏道：“主公！

zhǔ gōng

主公！

gǎn de shén sēng dào cǐ biàn míng zhēn jiǎ

感得神僧到此，辨明真假。

nà guó zhàng nǎi shì gè yāo xié lián měi hòu yì bú jiàn yǐ

那国丈乃是个妖邪，连美后亦不见矣。

guó wáng wén yán jí qǐng xíng zhě chū huáng gōng dào bǎo diàn bài xiè le dào zhǎng lǎo nǐ zǎo jiān lái de mú yàng nà bān jùn wěi zhè shí rú hé jiù gǎi le xíng róng

”国王闻言，即请行者出皇宫，到宝殿拜谢了道：“长老，你早间来的模样，那般俊伟，这时如何就改了形容？

xíng zhě xiào dào bù mán bì xià shuō zǎo jiān lái zhě shì wǒ shī fù nǎi táng cháo yù dì sān zàng

”行者笑道：“不瞒陛下说，早间来者，是我师父，乃唐朝御弟三藏。

wǒ shì tā tú dì sūn wù kōng hái yǒu liǎng gè shī dì zhū wù néng shā wù jìng jiàn zài jīn tíng guǎn yì

我是他徒弟孙悟空，还有两个师弟，猪悟能沙悟净，见在金亭馆驿。

yīn zhī nǐ xìn le yāo yán yào qǔ wǒ shī fù xīn gān zuò yào yǐn shì lǎo sūn biàn zuò shī fu mú yàng tè lái cǐ xiáng yāo yě

因知你信了妖言，要取我师父心肝做药引，是老孙变作师父模样，特来此降妖也。

nà guó wáng wén shuō jí chuán zhǐ zhe gé xià tài zǎi kuài qù yì zhōng qǐng shī zhòng lái cháo

”那国王闻说，即传旨着阁下太宰快去驿中请师众来朝。

nà sān zàng tīng jiàn xíng zhě xiàn le xiāng

那三藏听见行者现了相，

zài kōng zhōng xiáng yāo

在空中降妖，

xià de hún fēi pò sàn

吓得魂飞魄散，

xìng yǒu bā jiè shā sēng hù chí

幸有八戒沙僧护持，

tā yòu liǎn shàng dài zhe yī piàn zi sāo ní

他又脸上戴着一片子臊泥，

zhèng mèn mèn bù kuài

正闷闷不快，

zhǐ tīng dé rén jiào dào fǎ shī

只听得人叫道：“法师，

wǒ děng nǎi bǐ qiū guó wáng chà lái de gé xià tài zǎi

我等乃比丘国王差来的阁下太宰，

tè qǐng rù cháo xiè ēn yě

特请入朝谢恩也。

bā jiè xiào dào shī fu

”八戒笑道：“师父。

mò pà mò pà

莫怕莫怕！

zhè bu shì yòu qǐng nǐ qǔ xīn xiǎng shì shī xiōng dé shèng qǐng nǐ chóu xiè li

这不是又请你取心，想是师兄得胜，请你酬谢哩。

sān zàng dào suī shì dé shèng lái qǐng dàn wǒ zhè gè sāo liǎn zěn me jiàn rén

”三藏道：“虽是得胜来请，但我这个臊脸，怎么见人？

bā jiè dào mò nài hé wǒ men qiě qù jiàn le shī xiōng zì yǒu jiě shì

”八戒道：“没奈何，我们且去见了师兄，自有解释。

zhēn gè nà zhǎng lǎo wú jì zhǐ de fú zhe bā jiè shā sēng tiāo zhe dān qiān zhe mǎ tóng qù yì tíng zhī shàng

”真个那长老无计，只得扶着八戒沙僧挑着担，牵着马，同去驿庭之上。

nà tài zǎi jiàn le hài pà dào yé ye ya

那太宰见了，害怕道：“爷爷呀！

zhè dōu xiāng sì yāo tóu guài nǎo zhī lèi

这都相似妖头怪脑之类！

shā sēng dào cháo shì xiū guài chǒu lòu wǒ děng nǎi shì shēng chéng de yí tǐ

”沙僧道：“朝士休怪丑陋，我等乃是生成的遗体。

ruò wǒ shī fù lái jiàn le wǒ shī xiōng tā jiù jùn le

若我师父来见了我师兄，他就俊了。

tā sān rén yǔ zhòng lái cháo bù dài xuān zhào zhí zhì diàn xià

”他三人与众来朝，不待宣召，直至殿下。

xíng zhě kàn jiàn jí zhuǎn shēn xià diàn yíng zhe miàn bǎ shī fu de ní liǎn zǐ zhuā xià chuī kǒu xiān qì jiào zhèng

行者看见，即转身下殿，迎着面把师父的泥脸子抓下，吹口仙气，叫“正！

nà táng sēng jí shí fù le yuán shēn jīng shén yù jué shuǎng lì

”那唐僧即时复了原身，精神愈觉爽利。

guó wáng xià diàn qīn yíng kǒu chēng fǎ shī lǎo fó

国王下殿亲迎，口称：“法师老佛。

shī tú men jiāng mǎ shuān zhù dōu shàng diàn lái xiāng jiàn

”师徒们将马拴住，都上殿来相见。

xíng zhě dào bì xià kě zhī nà guài lái zì hé fāng

行者道：“陛下可知那怪来自何方？

děng lǎo sūn qù yǔ nǐ yī bìng qín lái jiǎn chú hòu huàn

等老孙去与你一并擒来，剪除后患。

sān gōng liù yuàn

”三宫六院，

zhū pín qún fēi

诸嫔群妃，

dōu zài nà fěi cuì píng hòu

都在那翡翠屏后，

tīng jiàn xíng zhě shuō jiǎn chú hòu huàn

听见行者说剪除后患，

yě bù bì nèi wài nán nǚ zhī xián

也不避内外男女之嫌，

yī qí chū lái bài gào dào wàn wàng shén sēng lǎo fó dà shī fǎ lì

一齐出来拜告道：“万望神僧老佛大施法力，

zhǎn cǎo chú gēn

斩草除根，

bǎ tā jiǎn chú jìn jué

把他剪除尽绝，

chéng wèi mò dà zhī ēn

诚为莫大之恩，

zì dāng zhòng bào

自当重报！

xíng zhě máng máng dá lǐ zhī jiào guó wáng shuō tā zhù jū

”行者忙忙答礼，只教国王说他住居。

guó wáng hán xiū gào dào sān nián qián tā dào shí zhèn céng wèn tā

国王含羞告道：“三年前他到时，朕曾问他。

tā shuō lí chéng bù yuǎn zhī zài xiàng nán qù qī shí lǐ lù yǒu yī zuò liǔ lín pō wān huá zhuāng shàng

他说离城不远，只在向南去七十里路，有一座柳林坡湾华庄上。

guó zhàng nián lǎo wú r zhǐ hòu qī shēng yī nǚ nián fāng shí liù bù céng pèi rén yuàn jìn yǔ zhèn

国丈年老无儿，止后妻生一女，年方十六，不曾配人，愿进与朕。

zhèn yīn nà nǚ mào pīng tíng suì nà le chǒng xìng zài gōng

朕因那女貌娉婷，遂纳了，宠幸在宫。

bù qī de jí tài yī lǚ yào wú gōng

不期得疾，太医屡药无功。

tā shuō wǒ yǒu xiān fāng zhǐ yòng xiǎo ér xīn jiān tāng wèi yǐn

他说我有仙方，止用小儿心煎汤为引。

shì zhèn bù cái qīng xìn qí yán suì xuǎn mín jiān xiǎo ér xuǎn dìng jīn rì wǔ shí kāi dāo qǔ xīn

是朕不才，轻信其言，遂选民间小儿，选定今日午时开刀取心。

bù liào shén sēng xià jiàng qià qià yòu yù lóng r dōu bú jiàn le

不料神僧下降，恰恰又遇笼儿都不见了。

tā jiù shuō shén sēng shí shì xiū zhēn yuán yáng wèi xiè de qí xīn bǐ xiǎo ér xīn gèng jiā wàn bèi

他就说神僧十世修真，元阳未泄，得其心，比小儿心更加万倍。

yī shí wù fàn bù zhī shén sēng shí tòu yāo mó

一时误犯，不知神僧识透妖魔。

gǎn wàng guǎng shī dà fǎ jiǎn qí hòu huàn zhèn yǐ qīng guó zhī zī chóu xiè

敢望广施大法，剪其后患，朕以倾国之资酬谢！

xíng zhě xiào dào shí bù xiāng mán lóng zhōng xiǎo ér shì wǒ shī cí bēi zhe wǒ cáng le

”行者笑道：“实不相瞒，笼中小儿，是我师慈悲，着我藏了。

nǐ qiě xiū tí shèn me zī cái xiāng xiè dài wǒ zhuō le yāo guài shì wǒ de gōng xíng

你且休题甚么资财相谢，待我捉了妖怪，是我的功行。

jiào bā jiè gēn wǒ qù lái

”叫：“八戒，跟我去来。

bā jiè dào jǐn yī xiōng mìng

”八戒道：“谨依兄命。

dàn zhǐ shì fù zhōng kōng xū bù hǎo zhuó lì

但只是腹中空虚，不好着力。

guó wáng jí chuán zhǐ jiào guāng lù sì kuài bàn zhāi gòng

”国王即传旨教：“光禄寺快办斋供。

bù yī shí zhāi dào

”不一时斋到。

bā jiè jìn bǎo yī cān dǒu sǒu jīng shén suí háng zhě jià yún ér qǐ

八戒尽饱一餐，抖擞精神，随行者驾云而起。

hu de nà guó wáng fēi hòu bìng wén wǔ duō guān yī gè gè cháo kōng lǐ bài dōu dào shì zhēn xiān zhēn fú jiàng lín fán yě

唬得那国王、妃后，并文武多官，一个个朝空礼拜，都道：“是真仙真佛降临凡也！

nà dà shèng xié zhe bā jiè jìng dào nán fāng qī shí lǐ zhī de zhù xià fēng yún zhǎo xún yāo chù

”那大圣携着八戒，径到南方七十里之地，住下风云，找寻妖处。

dàn zhī jiàn yī gǔ qīng xī liǎng biān jiā àn àn shàng yǒu qiān qiān wàn wàn de yáng liǔ gèng bù zhī qīng huá zhuāng zài yú hé chǔ

但只见一股清溪，两边夹岸，岸上有千千万万的杨柳，更不知清华庄在于何处。

zhèng shì nà wàn qǐng yě tián guān bù jìn qiān dī yān liǔ yǐn wú zōng

正是那：万顷野田观不尽，千堤烟柳隐无踪。

sūn dà shèng xún mì bù zháo jí niǎn jué niàn yī shēng zì zhēn yán jū chū yí gè dāng fāng tǔ dì zhàn jīng jīng jìn qián guì xià jiào dào dà shèng liǔ lín pō tǔ de kòu tóu

孙大圣寻觅不着，即捻诀，念一声“-”字真言，拘出一个当坊土地，战兢兢近前跪下叫道：“大圣，柳林坡土地叩头。

xíng zhě dào nǐ xiū pà wǒ bù dǎ nǐ

”行者道：“你休怕，我不打你。

wǒ wèn nǐ liǔ lín pō yǒu gè qīng huá zhuāng zài yú hé fāng

我问你：柳林坡有个清华庄，在于何方？

tǔ dì dào cǐ jiān yǒu gè qīng huá dòng bù céng yǒu gè qīng huá zhuāng

”土地道：“此间有个清华洞，不曾有个清华庄。

xiǎo shén zhī dào le dà shèng xiǎng shì zì bǐ qiū guó lái de

小神知道了，大圣想是自比丘国来的？

xíng zhě dào zhèng shì zhèng shì

”行者道：“正是正是。

bǐ qiū guó wáng bèi yí gè yāo jīng hōng le shì lǎo sūn dào nà xiāng shí de shì yāo guài dāng shí zhàn tuì nà guài huà yī dào hán guāng bù zhī qù xiàng

比丘国王被一个妖精哄了，是老孙到那厢，识得是妖怪，当时战退那怪，化一道寒光，不知去向。

jí wèn bǐ qiū wáng tā shuō sān nián qián jìn měi nǚ shí céng wèn qí yóu guài yán jū zhù chéng nán qī shí lǐ liǔ lín pō qīng huá zhuāng

及问比丘王，他说三年前进美女时，曾问其由，怪言居住城南七十里柳林坡清华庄。

shì xún dào cǐ zhī jiàn lín pō bú jiàn qīng huá zhuāng shì yǐ wèn nǐ

适寻到此，只见林坡，不见清华庄，是以问你。

tǔ dì kòu tóu dào wàng dà shèng shù zuì

”土地叩头道：“望大圣恕罪。

bǐ qiū wáng yì wǒ de zhī zhǔ yě xiǎo shén lǐ dāng jiàn chá nài hé yāo jīng shén wēi fǎ dà rú wǒ xiè lòu tā shì jiù lái qī líng gù cǐ wèi huò

比丘王亦我地之主也，小神理当鉴察，奈何妖精神威法大，如我泄漏他事，就来欺凌，故此未获。

dà shèng jīn lái zhǐ qù nà nán àn jiǔ chā tóu yī kē yáng shù gēn xià zuǒ zhuǎn sān zhuǎn yòu zhuǎn sān zhuǎn yòng liǎng shǒu qí pū shù shàng lián jiào sān shēng kāi mén jí xiàn qīng huá dòng fǔ

大圣今来，只去那南岸九叉头一颗杨树根下，左转三转，右转三转，用两手齐扑树上，连叫三声开门，即现清华洞府。

dà shèng wén yán jí lìng tǔ dì huí qù yǔ bā jiè tiào guò xī lái xún nà kē yáng shù

大圣闻言，即令土地回去，与八戒跳过溪来，寻那颗杨树。

guǒ rán yǒu jiǔ tiáo chā zhī zǒng zài yī kē gēn shàng

果然有九条叉枝，总在一颗根上。

xíng zhě fēn fù bā jiè nǐ qiě yuǎn yuǎn de zhàn dìng dài wǒ jiào kāi mén xún zhe nà guài gǎn jiāng chū lái nǐ què jiē yìng

行者吩咐八戒：“你且远远的站定，待我叫开门，寻着那怪，赶将出来，你却接应。

bā jiè wén mìng jí lí shù yǒu bàn lǐ yuǎn jìn lì xià

”八戒闻命，即离树有半里远近立下。

zhè dà shèng yī tǔ de zhī yán rào shù gēn zuǒ zhuǎn sān zhuǎn yòu zhuǎn sān zhuǎn shuāng shǒu qí pū qí shù jiào kāi mén

这大圣依土地之言，绕树根，左转三转，右转三转，双手齐扑其树，叫：“开门！

kāi mén

开门！

shà shí jiān yī shēng xiǎng hū là là de mén kāi liǎng shàn gèng bú jiàn shù de zōng jì

”霎时间，一声响-，唿喇喇的门开两扇，更不见树的踪迹。

nà lǐ biān guāng míng xiá cǎi yì wú rén yān

那里边光明霞采，亦无人烟。

xíng zhě chèn shén wēi zhuàng jiāng jìn qù dàn jiàn nà lǐ hǎo gè qù chù yān xiá huǎng liàng rì yuè tōu míng

行者趁神威，撞将进去，但见那里好个去处：烟霞幌亮，日月偷明。

bái yún cháng chū dòng cuì xiǎn luàn màn tíng

白云常出洞，翠藓乱漫庭。

yī jìng qí huā zhēng yàn lì biàn jiē yáo cǎo dòu fāng róng

一径奇花争艳丽，遍阶瑶草斗芳荣。

wēn nuǎn qì jǐng cháng chūn hún rú làng yuàn bù yà péng yíng

温暖气，景常春，浑如阆苑，不亚蓬瀛。

huá dèng pān zhǎng màn píng qiáo guà luàn téng

滑凳攀长蔓，平桥挂乱藤。

fēng xián hóng ruǐ lái yán kū dié xì yōu lán guò shí píng

蜂衔红蕊来岩窟，蝶戏幽兰过石屏。

xíng zhě jí zhuài bù xíng jìn qián biān xì kàn jiàn shí píng shàng yǒu sì gè dà zì qīng huá xiān fǔ

行者急拽步，行近前边细看，见石屏上有四个大字：“清华仙府”。

tā rěn bu zhù tiào guò shí píng kàn chù zhī jiàn nà lǎo guài huái zhōng lǒu zhe gè měi nǚ chuǎn xū xū de zhèng jiǎng bǐ qiū guó shì qí shēng jiào dào hǎo jī huì lái

他忍不住，跳过石屏看处，只见那老怪怀中搂着个美女，喘嘘嘘的，正讲比丘国事，齐声叫道：“好机会来！

sān nián shì jīn rì de wán bèi nà hóu tóu pò le

三年事，今日得完，被那猴头破了！

xíng zhě pǎo jìn shēn chè bàng gāo jiào dào wǒ bǎ nǐ zhè huǒ máo tuán shèn me hǎo jī huì

”行者跑近身，掣棒高叫道：“我把你这伙毛团，甚么好机会！

chī wú yī bàng

吃吾一棒！

nà lǎo guài diū fàng měi rén lún qǐ pán lóng guǎi jí jià xiāng yíng

”那老怪丢放美人，轮起蟠龙拐，急架相迎。

tā liǎng gè zài dòng qián zhè chǎng hǎo shā bǐ qián yòu shén bù tóng bàng jǔ bèng jīn guāng guǎi lún xiōng qì fā

他两个在洞前，这场好杀，比前又甚不同：棒举迸金光，拐轮凶气发。

nà guài dào nǐ wú zhī gǎn jìn wǒ mén lái

那怪道：“你无知敢进我门来！

xíng zhě dào wǒ yǒu yì jiàng xié guài

”行者道：“我有意降邪怪！

nà guài dào wǒ liàn guó zhǔ nǐ wú gān zěn de qī xīn lái zhǎn mǒ

”那怪道：“我恋国主你无干，怎的欺心来展抹？

xíng zhě dào sēng xiū zhèng jiào běn cí bēi bù rěn ér tóng huó jiàn shā

”行者道：“僧修政教本慈悲，不忍儿童活见杀。

yǔ qù yán lái gè hèn chóu bàng yíng guǎi jià dāng xīn zhá

”语去言来各恨仇，棒迎拐架当心札。

cù sǔn qí huā wèi gù shēng tī pò cuì tái yīn bǎ huá

促损琪花为顾生，踢破翠苔因把滑。

zhǐ shā de nà dòng zhōng xiá cǎi qiàn guāng míng yán shàng fāng fēi jù yǎn yā

只杀得那洞中霞采欠光明，岩上芳菲俱掩压。

pīng pāng jīng de niǎo nán fēi yāo he xià de měi rén sàn

乒乓惊得鸟难飞，吆喝吓得美人散。

zhǐ cún lǎo guài yǔ hóu wáng hū hū juǎn de kuáng fēng guā

只存老怪与猴王，呼呼卷地狂风刮。

kàn kàn shā chū dòng mén lái yòu zhuàng wù néng dāi xìng fā

看看杀出洞门来，又撞悟能呆性发。

yuán lái bā jiè zài wài biān tīng jiàn tā men lǐ miàn rǎng nào jī de tā xīn yǎng nán náo chè dīng bǎ bǎ yī kē jiǔ chā yáng shù páo dào shǐ bǎ zhù le jǐ xià zhù de nà xiān xuè zhí mào yīng yīng de sì hū yǒu shēng

原来八戒在外边，听见他们里面嚷闹，激得他心痒难挠，掣钉钯，把一棵九叉杨树刨倒，使钯筑了几下，筑得那鲜血直冒，嘤嘤的似乎有声。

tā dào zhè kē shù chéng le jīng yě

他道：“这棵树成了精也！

zhè kē shù chéng le jīng yě

这棵树成了精也！

àn zài dì xià yòu zhèng zhù chù zhī jiàn xíng zhě yǐn guài chū lái

”按在地下，又正筑处，只见行者引怪出来。

nà dāi zi bù dǎ huà gǎn shàng qián jǔ bǎ jiù zhù

那呆子不打话，赶上前，举钯就筑。

nà lǎo guài zhàn xíng zhě yǐ shì nán dí jiàn bā jiè bǎ lái yù jué xīn huāng bài le zhèn jiāng shēn yī huǎng huà dào hán guāng jìng tóu dōng zǒu

那老怪战行者已是难敌，见八戒钯来，愈觉心慌，败了阵，将身一幌，化道寒光，径投东走。

tā liǎng gè jué bù fàng sōng xiàng dōng gǎn lái

他两个决不放松，向东赶来。

zhèng dāng hǎn shā zhī jì yòu wén de luán hè shēng míng xiáng guāng piāo miǎo jǔ mù shì zhī nǎi nán jí lǎo rén xīng yě nà lǎo rén bǎ hán guāng zhào zhù jiào dào dà shèng màn lái tiān péng xiū gǎn lǎo dào zài cǐ shī lǐ li

正当喊杀之际，又闻得鸾鹤声鸣，祥光缥缈，举目视之，乃南极老人星也，那老人把寒光罩住，叫道：“大圣慢来，天蓬休赶，老道在此施礼哩。

xíng zhě jí dá lǐ dào shòu xīng xiōng dì nà lǐ lái

”行者即答礼道：“寿星兄弟，那里来”？

bā jiè xiào dào ròu tóu lǎo ér zhào zhù hán guāng bì dìng zhuō zhù yāo guài le

八戒笑道：“肉头老儿，罩住寒光，必定捉住妖怪了。

shòu xīng péi xiào dào zài zhè lǐ zài zhè lǐ wàng èr gōng ráo tā mìng ba

”寿星陪笑道：“在这里，在这里，望二公饶他命罢。

xíng zhě dào lǎo guài bù yǔ lǎo dì xiāng gān wèi hé lái shuō rén qíng

”行者道：“老怪不与老弟相干，为何来说人情？

shòu xīng xiào dào tā shì wǒ de yī fù jiǎo lì bù yì zǒu jiāng lái chéng cǐ yāo guài

”寿星笑道：“他是我的一副脚力，不意走将来，成此妖怪。

xíng zhě dào jì shì lǎo dì zhī wù zhī jiào tā xiàn chū běn xiàng lái kàn kàn

”行者道：“既是老弟之物，只教他现出本相来看看。

shòu xīng wén yán jí bǎ hán guāng fàng chū hè dào niè chù

”寿星闻言，即把寒光放出，喝道：“孽畜！

kuài xiàn běn xiàng ráo nǐ sǐ zuì

快现本相，饶你死罪！

nà guài dǎ gè zhuǎn shēn yuán lái shì zhǐ bái lù shòu xīng ná qǐ guǎi zhàng dào zhè niè chù

”那怪打个转身，原来是只白鹿，寿星拿起拐杖道：“这孽畜！

lián wǒ de guǎi bàng yě tōu lái yě

连我的拐棒也偷来也！

nà zhǐ lù fǔ fú zài dì kǒu bù néng yán zhǐ guǎn kòu tóu dī lèi

”那只鹿俯伏在地，口不能言，只管叩头滴泪。

dàn jiàn tā yī shēn rú yù jiǎn bān bān liǎng jiǎo cēn cī qī chà wān

但见他：一身如玉简斑斑，两角参差七汊湾。

jǐ dù jī shí xún yào pǔ yǒu cháo kě chù yǐn yún chán

几度饥时寻药圃，有朝渴处饮云潺。

nián shēn xué de fēi téng fǎ rì jiǔ xiū chéng biàn huà yán

年深学得飞腾法，日久修成变化颜。

jīn jiàn zhǔ rén hū huàn chù xiàn shēn mín ěr fú chén huán

今见主人呼唤处，现身珉耳伏尘寰。

shòu xīng xiè le xíng zhě jiù kuà lù ér xíng bèi xíng zhě yī bǎ chě zhù dào lǎo dì qiě màn zǒu hái yǒu liǎng jiàn shì wèi wán li

寿星谢了行者，就跨鹿而行，被行者一把扯住道：“老弟，且慢走，还有两件事未完哩。

shòu xīng dào hái yǒu shèn me wèi wán zhī shì

”寿星道：“还有甚么未完之事？

xíng zhě dào hái yǒu měi rén wèi huò bù zhī shì gè shèn me guài wù

”行者道：“还有美人未获，不知是个甚么怪物；

hái yòu yào tóng dào bǐ qiū chéng jiàn nà hūn jūn xiàn xiāng huí zhǐ yě

还又要同到比丘城见那昏君，现相回旨也。

shòu xīng dào jì zhè děng shuō wǒ qiě níng nài

”寿星道：“既这等说，我且宁耐。

nǐ yǔ tiān péng xià dòng qín zhuō nà měi rén lái tóng qù xiàn xiāng kě yě

你与天蓬下洞擒捉那美人来，同去现相可也。

xíng zhě dào lǎo dì lüè děng děng r wǒ men qù le jiù lái

”行者道：“老弟略等等儿，我们去了就来。

nà bā jiè dǒu sǒu jīng shén suí háng zhě jìng rù qīng huá xiān fǔ ne shēng hǎn jiào ná yāo jīng

”那八戒抖擞精神，随行者径入清华仙府，呐声喊叫：“拿妖精！

ná yāo jīng

拿妖精！

nà měi rén zhàn zhàn jīng jīng zhèng zì nán táo yòu tīng de hǎn shēng dà zhèn jí zhuǎn shí píng zhī nèi yòu méi gè hòu mén chū tóu bèi bā jiè hē shēng nà lǐ zǒu

”那美人战战兢兢，正自难逃，又听得喊声大振，即转石屏之内，又没个后门出头，被八戒喝声：“那里走！

wǒ bǎ nǐ zhè gè hōng hàn zi de sāo jīng

我把你这个哄汉子的臊精！

kàn bǎ

看钯”！

nà měi rén shǒu zhōng yòu wú bīng qì bù néng yíng dí jiāng shēn yī shǎn huà dào hán guāng wǎng wài jiù zǒu bèi dà shèng dǐ zhù hán guāng pīng pāng yī bàng nà guài lì bú zhù jiǎo dào zài chén āi xiàn le běn xiàng yuán lái shì yí gè bái miàn hú lí

那美人手中又无兵器，不能迎敌，将身一闪，化道寒光，往外就走，被大圣抵住寒光，乒乓一棒，那怪立不住脚，倒在尘埃，现了本相，原来是一个白面狐狸。

dāi zi rěn bu zhù shǒu jǔ bǎ zhào tóu yī zhù kě lián bǎ nà gè qīng chéng qīng guó qiān bān xiào huà zuò máo tuán hú lí xíng

呆子忍不住手，举钯照头一筑，可怜把那个倾城倾国千般笑，化作毛团狐狸形！

xíng zhě jiào dào mò dǎ làn tā qiě liú tā cǐ shēn qù jiàn hūn jūn

行者叫道：“莫打烂他，且留他此身去见昏君。

nà dāi zi bù xián huì wū yī bǎ jiū zhù wěi zǐ tuō tuō chě chě gēn suí xíng zhě chū de mén lái

那呆子不嫌秽污，一把揪住尾子，拖拖扯扯，跟随行者出得门来。

zhī jiàn nà shòu xīng lǎo ér shǒu mō zhe lù tóu mà dào hǎo niè chù a

只见那寿星老儿手摸着鹿头骂道：“好孽畜啊！

nǐ zěn me bèi zhǔ táo qù zài cǐ chéng jīng

你怎么背主逃去，在此成精！

ruò bù shì wǒ lái sūn dà shèng dìng dǎ sǐ nǐ le

若不是我来，孙大圣定打死你了。

xíng zhě tiào chū lái dào lǎo dì shuō shèn me

”行者跳出来道：“老弟说甚么？

shòu xīng dào wǒ zhǔ lù li

”寿星道：“我嘱鹿哩！

wǒ zhǔ lù li

我嘱鹿哩！

bā jiè jiāng gè sǐ hú lí guàn zài lù de miàn qián dào zhè kě shì nǐ de nǚ ér me

”八戒将个死狐狸掼在鹿的面前道：“这可是你的女儿么？

nà lù diǎn tóu huǎng nǎo shēn zhe zuǐ wén tā jǐ wén yōu yōu fā shēng shì yǒu juàn liàn bù shě zhī yì bèi shòu xīng pī tóu pū le yī zhǎng dào niè chù

”那鹿点头幌脑，伸着嘴闻他几闻，呦呦发声，似有眷恋不舍之意，被寿星劈头扑了一掌道：“孽畜！

nǐ de mìng zú yǐ yòu wén tā zěn de

你得命足矣，又闻他怎的？

jí jiě xià lēi páo yāo dài bǎ lù kòu zhù jǐng xiàng qiān jiāng qǐ lái dào dà shèng wǒ hé nǐ bǐ qiū guó xiāng jiàn qù yě

”即解下勒袍腰带，把鹿扣住颈项，牵将起来，道：“大圣，我和你比丘国相见去也。

xíng zhě dào qiě zhù

”行者道：“且住！

suǒ xìng bǎ zhè biān dōu sǎo gè gān jìng zhù miǎn tā nián fù shēng yāo niè

索性把这边都扫个干净，庶免他年复生妖孽。

bā jiè wén yán jǔ bǎ jiāng liǔ shù luàn zhù

”八戒闻言，举钯将柳树乱筑。

xíng zhě yòu niàn shēng zì zhēn yán yī rán jū chū dāng fāng tǔ dì jiào xún xiē kū chái diǎn qǐ liè huǒ yǔ nǐ zhè fāng xiāo chú yāo huàn yǐ miǎn qī líng

行者又念声“-”字真言，依然拘出当坊土地，叫：“寻些枯柴，点起烈火，与你这方消除妖患，以免欺凌。

nà tǔ dì jí zhuǎn shēn yīn fēng sà sà shuài qǐ yīn bīng bān qǔ le xiē yíng shuāng cǎo qiū qīng cǎo liǎo jié cǎo shān ruǐ cǎo lǒu hāo chái lóng gǔ chái lú dí chái dōu shì gé nián gān tòu de kū jiāo zhī wù jiàn huǒ rú tóng yóu nì yì bān

”那土地即转身，陰风飒飒，帅起陰兵，搬取了些迎霜草、秋青草、蓼节草、山蕊草、篓蒿柴、龙骨柴、芦荻柴，都是隔年干透的枯焦之物，见火如同油腻一般。

”那土地即转身，阴风飒飒，帅起阴兵，搬取了些迎霜草、秋青草、蓼节草、山蕊草、篓蒿柴、龙骨柴、芦荻柴，都是隔年干透的枯焦之物，见火如同油腻一般。

xíng zhě jiào

行者叫：

bā jiè bù bì zhù shù dàn de cǐ wù tián sāi dòng lǐ fàng qǐ huǒ lái shāo de gè gān jìng

“八戒，不必筑树，但得此物填塞洞里，放起火来，烧得个干净。

huǒ yì qǐ guǒ rán bǎ yī zuò qīng huá yāo guài zhái shāo zuò huǒ chí kēng

”火一起，果然把一座清华妖怪宅，烧作火池坑。

zhè lǐ cái hē tuì tǔ dì tóng shòu xīng qiān zhe lù tuō zhe hú lí yī qí huí dào diàn qián duì guó wáng dào zhè shì nǐ de měi hòu yǔ tā shuǎ zǐ r me

这里才喝退土地，同寿星牵着鹿，拖着狐狸，一齐回到殿前，对国王道：“这是你的美后，与他耍子儿么？

nà guó wáng dǎn zhàn xīn jīng

”那国王胆战心惊。

yòu zhī jiàn sūn dà shèng yǐn zháo shòu xīng qiān zhe bái lù dōu dào diàn qián hu de nà guó lǐ jūn chén fēi hòu yī qí xià bài

又只见孙大圣引着寿星，牵着白鹿，都到殿前，唬得那国里君臣妃后，一齐下拜。

xíng zhě jìn qián chān zhù guó wáng xiào dào qiě xiū bài wǒ zhè lù r què shì guó zhàng nǐ zhǐ bài tā biàn shì

行者近前搀住国王笑道：“且休拜我，这鹿儿却是国丈，你只拜他便是。

nà guó wáng xiū kuì wú dì zhī dào gǎn xiè shén sēng jiù wǒ yī guó xiǎo r zhēn tiān ēn yě

”那国王羞愧无地，只道：“感谢神僧救我一国小儿，真天恩也！

jí chuán zhǐ jiào guāng lù sì ān pái sù yàn dà kāi dōng gé qǐng nán jí lǎo rén yǔ táng sēng sì zhòng gòng zuò xiè ēn

”即传旨教光禄寺安排素宴，大开东阁，请南极老人与唐僧四众，共坐谢恩。

sān zàng bài jiàn le shòu xīng shā sēng yì yǐ lǐ jiàn dōu wèn dào bái lù jì shì lǎo shòu xīng zhī wù rú hé dé dào cǐ jiān wéi hài

三藏拜见了寿星，沙僧亦以礼见，都问道：“白鹿既是老寿星之物，如何得到此间为害？

shòu xīng xiào dào qián zhě dōng huá dì jūn guò wǒ huāng shān wǒ liú zuò zhuó qí yī jú wèi zhōng zhè niè chù zǒu le

”寿星笑道：“前者，东华帝君过我荒山，我留坐着棋，一局未终，这孽畜走了。

jí kè qù xún tā bú jiàn wǒ yīn qū zhǐ xún suàn zhī tā zǒu zài cǐ chù tè lái xún tā zhèng yù zhe sūn dà shèng shī wēi

及客去寻他不见，我因屈指询算，知他走在此处，特来寻他，正遇着孙大圣施威。

ruò guǒ lái chí cǐ chù xiū yǐ

若果来迟，此畜休矣。

xù bù liǎo zhī jiàn bào dào yàn yǐ wán bèi

叙不了，只见报道：“宴已完备。

hǎo sù yàn wǔ cǎi yíng mén yì xiāng mǎn zuò

”好素宴：五彩盈门，异香满座。

zhuō guà xiù wěi shēng jǐn yàn dì pù hóng tǎn huǎng xiá guāng

桌挂绣纬生锦艳，地铺红毯幌霞光。

bǎo yā nèi chén tán xiāng niǎo

宝鸭内，沉檀香袅；

yù yán qián shū pǐn xiāng xīn

御筵前，蔬品香馨。

kàn pán gāo guǒ qì lóu tái lóng chán dòu táng bǎi zǒu shòu

看盘高果砌楼台，龙缠斗糖摆走兽。

yuān yāng dìng shī xian táng shì mó sì yàng

鸳鸯锭，狮仙糖，似模似样；

yīng wǔ bēi lù cí biāo rú xiàng rú xíng

鹦鹉杯，鹭鹚杓，如相如形。

xí qián guǒ pǐn bān bān shèng àn shàng zhāi yáo jiàn jiàn jīng

席前果品般般盛，案上斋肴件件精。

kuí yuán jiǎn lì xiān lì táo zi

魁圆茧栗，鲜荔桃子。

zǎo r shì bǐng wèi gān tián sōng zǐ pú táo xiāng nì jiǔ

枣儿柿饼味甘甜，松子葡萄香腻酒。

jǐ bān mì shí shù pǐn zhēng sū

几般蜜食，数品蒸酥。

yóu zhá táng jiāo huā tuán jǐn qì

油札糖浇，花团锦砌。

jīn pán gāo lěi dà mó mó yín wǎn mǎn shèng xiāng dào fàn

金盘高垒大馍馍，银碗满盛香稻饭。

là tāng shuǐ fěn tiáo zhǎng xiāng pēn pēn xiāng lián tiān huàn měi

辣——汤水粉条长，香喷喷相连添换美。

shuō bù jìn mó gu mù ěr nèn sǔn huáng jīng shí xiāng sù cài bǎi wèi zhēn xiū

说不尽蘑菇、木耳、嫩笋、黄精，十香素菜，百味珍馐。

wǎng lái chāo mō bù céng tíng jìn tuì zhū bān jiē shèng shè

往来绰摸不曾停，进退诸般皆盛设。

dāng shí xù le zuò cì shòu xīng shǒu xí zhǎng lǎo cì xí guó wáng qián xí xíng zhě bā jiè shā sēng cè xí páng yòu yǒu liǎng sān gè tài shī xiāng péi zuǒ yòu

当时叙了坐次，寿星首席，长老次席，国王前席，行者、八戒、沙僧侧席，旁又有两三个太师相陪左右。

jí mìng jiào fāng sī dòng lè guó wáng qíng zhe zǐ xiá bēi yī yī fèng jiǔ wéi táng sēng bù yǐn

即命教坊司动乐，国王擎着紫霞杯，一一奉酒，惟唐僧不饮。

bā jiè xiàng xíng zhě dào shī xiōng guǒ zǐ ràng nǐ tāng fàn děng xū qǐng ràng wǒ shòu yòng shòu yòng

八戒向行者道：“师兄，果子让你，汤饭等须请让我受用受用。

nà dāi zi bù fēn hǎo dǎi yī qí luàn shàng dàn lái de chī gè jīng kōng

”那呆子不分好歹，一齐乱上，但来的吃个精空。

yī xí yán yàn yǐ bì shòu xīng gào cí

一席筵宴已毕，寿星告辞。

nà guó wáng yòu jìn qián guì bài shòu xīng qiú qū bìng yán nián zhī fǎ shòu xīng xiào dào wǒ yīn xún lù wèi dài dān yào

那国王又近前跪拜寿星，求祛病延年之法，寿星笑道：“我因寻鹿，未带丹药。

yù chuán nǐ xiū yǎng zhī fāng nǐ yòu jīn shuāi shén bài bù néng huán dān

欲传你修养之方，你又筋衰神败，不能还丹。

wǒ zhè yī xiù zhōng zhǐ yǒu sān gè zǎo r shì yǔ dōng huá dì jūn xiàn chá de wǒ wèi zēng chī jīn sòng nǐ ba

我这衣袖中，只有三个枣儿，是与东华帝君献茶的，我未曾吃，今送你罢。

guó wáng tūn zhī jiàn jué shēn qīng bìng tuì

”国王吞之，渐觉身轻病退。

hòu de cháng shēng zhě jiē yuán yú cǐ

后得长生者，皆原于此。

bā jiè kàn jiàn jiù jiào dào lǎo shòu yǒu huǒ zǎo sòng wǒ jǐ gè chī chī

八戒看见就叫道：“老寿，有火枣，送我几个吃吃。

shòu xīng dào wèi zēng dài de dài gǎi rì wǒ sòng nǐ jǐ jīn

”寿星道：“未曾带得，待改日我送你几斤。

suì chū le dōng gé dào le xiè yì jiāng bái lù yī shēng hē qǐ fēi kuà bèi shàng tà yún ér qù

”遂出了东阁，道了谢意，将白鹿一声喝起，飞跨背上，踏云而去。

zhè cháo zhōng jūn wáng fēi hòu chéng zhōng lí shù jū mín gè gè fén xiān lǐ bài bù tí

这朝中君王妃后，城中黎庶居民，各各焚香礼拜不题。

sān zàng jiào tú dì shōu shí cí wáng

三藏叫：“徒弟，收拾辞王。

nà guó wáng yòu kǔ liú qiú jiào xíng zhě dào

”那国王又苦留求教，行者道：

bì xià cóng cǐ sè yù shǎo tān yīn gōng duō jī

“陛下，从此色欲少贪，陰功多积。

“陛下，从此色欲少贪，阴功多积。

fán bǎi shì jiāng zhǎng bǔ duǎn zì zú yǐ qū bìng yán nián jiù shì jiào yě

凡百事将长补短，自足以祛病延年，就是教也。

suì ná chū liǎng pán sàn jīn suì yín fèng wéi lù fèi

”遂拿出两盘散金碎银，奉为路费。

táng sēng jiān cí fēn wén bù shòu

唐僧坚辞，分文不受。

guó wáng wú yǐ mìng bǎi luán jià qǐng táng sēng duān zuò fèng niǎn lóng chē wáng yǔ pín hòu jù tuī lún zhuàn gū fāng sòng chū cháo

国王无已，命摆銮驾，请唐僧端坐凤辇龙车，王与嫔后，俱推轮转毂，方送出朝。

liù jiē sān shì bǎi xìng qún lí yì jiē zhǎn tiān jìng shuǐ lú jiàng zhēn xiāng yòu sòng chū chéng

六街三市，百姓群黎，亦皆盏添净水，炉降真香，又送出城。

hū tīng de bàn kōng zhōng yī shēng fēng xiǎng

忽听得半空中一声风响，

lù liǎng biān là xià yī qiān yī bǎi yī shí yī gè é lóng

路两边落下一千一百一十一个鹅笼，

nèi yǒu xiǎo ér tí kū

内有小儿啼哭，

àn zhōng yǒu yuán hù de chéng huáng tǔ dì shè lìng zhēn guān wǔ fāng jiē dì sì zhí gōng cáo liù dīng liù jiǎ hù jiào qié lán děng zhòng

暗中有原护的城隍、土地、社令、真官、五方揭谛、四值功曹、六丁六甲、护教伽蓝等众，

yīng shēng gāo jiào dào dà shèng

应声高叫道：“大圣，

wǒ děng qián méng fēn fù

我等前蒙吩咐，

shè qù xiǎo ér é lóng

摄去小儿鹅笼，

jīn zhī dà shèng gōng chéng qǐ xíng

今知大圣功成起行，

yī yī sòng lái yě

一一送来也。

nà guó wáng fēi hòu yǔ yī yīng chén mín yòu jù xià bài

”那国王妃后与一应臣民，又俱下拜。

xíng zhě wàng kōng dào yǒu láo liè wèi qǐng gè guī cí wǒ zhe mín jiān jì sì xiè nǐ

行者望空道：“有劳列位，请各归祠，我着民间祭祀谢你。

hū hū xī xī yīn fēng yòu qǐ ér tuì

”呼呼淅淅，陰风又起而退。

”呼呼淅淅，阴风又起而退。

xíng zhě jiào chéng lǐ rén jiā lái rèn lǐng xiǎo ér

行者叫城里人家来认领小儿。

dāng shí chuán bō jù lái gè rèn chū lóng zhōng zhī r huān huān xǐ xǐ bào chū jiào gē ge jiào ròu r tiào de tiào xiào de xiào dōu jiào chě zhù táng cháo yé ye dào wǒ jiā fèng xiè jiù r zhī ēn

当时传播，俱来各认出笼中之儿，欢欢喜喜，抱出叫哥哥，叫肉儿，跳的跳，笑的笑，都叫：“扯住唐朝爷爷，到我家奉谢救儿之恩！

wú dà wú xiǎo ruò nán ruò nǚ dōu bù pà tā xiàng mào zhī chǒu tái zhe zhū bā jiè káng zhe shā hé shàng dǐng zhe sūn dà shèng cuō zhe táng sān zàng qiān zhe mǎ tiāo zhe dān yī yōng huí chéng nà guó wáng yě bù néng jìn zhǐ

”无大无小，若男若女，都不怕他相貌之丑，抬着猪八戒，扛着沙和尚，顶着孙大圣，撮着唐三藏，牵着马，挑着担，一拥回城，那国王也不能禁止。

zhè jiā yě kāi yàn nà jiā yě shè xí

这家也开宴，那家也设席。

qǐng bù jí de huò zuò sēng mào sēng xié biǎn shān bù wà lǐ lǐ wài wài dà xiǎo yī shang dōu lái xiāng sòng

请不及的，或做僧帽、僧鞋、褊衫、布袜，里里外外，大小衣裳，都来相送。

rú cǐ pán huán jiāng yǒu gè yuè cái de lí chéng

如此盘桓将有个月，才得离城。

yòu yǒu chuán xià yǐng shén lì qǐ pái wèi dǐng lǐ fén xiāng gōng yǎng

又有传下影神，立起牌位，顶礼焚香供养。

zhè cái shì yīn gōng gāo lěi ēn shān zhòng jiù huó qiān qiān wàn wàn rén

这才是：陰功高垒恩山重，救活千千万万人。

这才是：阴功高垒恩山重，救活千千万万人。

bì jìng bù zhī xiàng hòu yòu yǒu shèn me shì tǐ qiě tīng xià huí fēn jiě

毕竟不知向后又有甚么事体，且听下回分解——