第八十七回 — 西游记 — 吴承恩

fèng xiān jùn mào tiān zhǐ yǔ sūn dà shèng quàn shàn shī lín

凤仙郡冒天止雨孙大圣劝善施霖

dà dào yōu shēn rú hé xiāo xī shuō pò guǐ shén jīng hài

大道幽深，如何消息，说破鬼神惊骇。

jiā cáng yǔ zhòu pōu pàn xuán guāng zhēn lè shì jiān wú sài

挟藏宇宙，剖判玄光，真乐世间无赛。

líng jiù fēng qián bǎo zhū niān chū míng yìng wǔ bān guāng cǎi

灵鹫峰前，宝珠拈出，明映五般光彩。

zhào qián kūn shàng xià qún shēng zhī zhě shòu tóng shān hǎi

照乾坤上下群生，知者寿同山海。

què shuō sān zàng shī tú sì zhòng bié qiáo zǐ xià le yǐn wù shān bēn shàng dà lù

却说三藏师徒四众，别樵子下了隐雾山，奔上大路。

xíng jīng shù rì hū jiàn yī zuò chéng chí xiāng jìn sān zàng dào wù kōng nǐ kàn nà qián miàn chéng chí kě shì tiān zhú guó me

行经数日，忽见一座城池相近，三藏道：“悟空，你看那前面城池，可是天竺国么？

xíng zhě yáo shǒu dào bú shì

”行者摇手道：“不是！

bú shì

不是！

rú lái chù suī chēng jí lè què méi yǒu chéng chí nǎi shì yī zuò tài shān shān zhōng yǒu lóu tái diàn gé huàn zuò líng shān dà léi yīn sì

如来处虽称极乐，却没有城池，乃是一座大山，山中有楼台殿阁，唤做灵山大雷音寺。

jiù dào le tiān zhú guó yě bú shì rú lái zhù chù tiān zhú guó hái bù zhī lí líng shān yǒu duō shǎo lù li

就到了天竺国，也不是如来住处，天竺国还不知离灵山有多少路哩。

nà chéng xiǎng shì tiān zhú zhī wài jùn dào qián biān fāng zhī míng bái

那城想是天竺之外郡，到前边方知明白。

bù yī shí zhì chéng wài sān zàng xià mǎ rù dào sān céng mén lǐ jiàn nà mín shì huāng liáng jiē qú lěng luò

不一时至城外，三藏下马，入到三层门里，见那民事荒凉，街衢冷落。

yòu dào shì kǒu zhī jiān jiàn xǔ duō chuān qīng yī zhě zuǒ yòu bǎi liè yǒu jǐ gè guàn dài zhě lì yú fáng yán zhī xià

又到市口之间，见许多穿青衣者左右摆列，有几个冠带者立于房檐之下。

tā sì zhòng shùn jiē xíng zǒu nèi xiē rén gèng bù xùn bì

他四众顺街行走，那些人更不逊避。

zhū bā jiè cūn yú bǎ zhǎng zuǐ jū yī jū jiào dào ràng lù

猪八戒村愚，把长嘴掬一掬，叫道：“让路！

ràng lù

让路！

nèi xiē rén měng tái tóu kàn jiàn mú yàng yī gè gè gǔ ruǎn jīn má diē diē dōu dào yāo jīng lái le

”那些人猛抬头，看见模样，一个个骨软筋麻，跌跌——，都道：“妖精来了！

yāo jīng lái le

妖精来了！

hu de nà yán xià guàn dài zhě zhàn jīng jīng gōng shēn wèn dào nà fāng lái zhě

”唬得那檐下冠带者战兢兢躬身问道：“那方来者？

sān zàng kǒng tā men chuǎng huò yī lì dāng xiān duì zhòng dào pín sēng nǎi dōng tǔ dà táng jià xià bài tiān zhú guó dà léi yīn sì fó zǔ qiú jīng zhě

”三藏恐他们闯祸，一力当先对众道：“贫僧乃东土大唐驾下拜天竺国大雷音寺佛祖求经者。

lù guò bǎo fāng yī zé bù zhī dì míng èr zé wèi luò rén jiā cái jìn chéng shén shī huí bì wàng liè gōng shù zuì

路过宝方，一则不知地名，二则未落人家，才进城，甚失回避，望列公恕罪。

nà guān rén què cái shī lǐ dào cǐ chù nǎi tiān zhú wài jùn dì míng fèng xiān jùn

那官人却才施礼道：“此处乃天竺外郡，地名凤仙郡。

lián nián gān hàn jùn hòu chà wǒ děng zài cǐ chū bǎng zhāo qiú fǎ shī qí yǔ jiù mín yě

连年干旱，郡侯差我等在此出榜，招求法师祈雨救民也。

xíng zhě wén yán dào nǐ de bǎng wén hé zài

”行者闻言道：“你的榜文何在？

zhòng guān dào bǎng wén zài cǐ shì jiān cái dǎ sǎo láng yán hái wèi zhāng guà

”众官道：“榜文在此，适间才打扫廊檐，还未张挂。

xíng zhě dào ná lái wǒ kàn kàn

”行者道：“拿来我看看。

zhòng guān jí jiāng bǎng wén zhǎn kāi guà zài yán xià

”众官即将榜文展开，挂在檐下。

xíng zhě sì zhòng shàng qián tóng kàn

行者四众上前同看。

bǎng shàng xiě zhe dà tiān zhú guó fèng xiān jùn jùn hòu shàng guān

榜上写着：“大天竺国凤仙郡郡侯上官。

wèi bǎng pìn míng shī zhāo qiú dà fǎ shì

为榜聘明师，招求大法事。

cí yīn jùn tǔ kuān hóng jūn mín yīn shí lián nián kàng hàn lěi suì gān huāng mín tián ér jūn dì báo hé dào qiǎn ér gōu huì kōng

慈因郡土宽弘，军民殷实，连年亢旱，累岁干荒，民田-而军地薄，河道浅而沟浍空。

jǐng zhōng wú shuǐ quán dǐ wú jīn

井中无水，泉底无津。

fù shì liáo yǐ quán shēng qióng mín nán yǐ huó mìng

富室聊以全生，穷民难以活命。

dǒu sù bǎi jīn zhī jià shù xīn wǔ liǎng zhī zī

斗粟百金之价，束薪五两之资。

shí suì nǚ yì mǐ sān shēng wǔ suì nán suí rén dài qu

十岁女易米三升，五岁男随人带去。

chéng zhōng jù fǎ diǎn yī dāng wù yǐ cún shēn

城中惧法，典衣当物以存身；

xiāng xià qī gōng dǎ jié chī rén ér gù mìng

乡下欺公，打劫吃人而顾命。

wèi cǐ chū gěi bǎng wén yǎng wàng shí fāng xián zhé dǎo yǔ jiù mín ēn dāng zhòng bào

为此出给榜文，仰望十方贤哲，祷雨救民，恩当重报。

yuàn yǐ qiān jīn fèng xiè jué bù xū yán

愿以千金奉谢，决不虚言。

xū zhì bǎng zhě

须至榜者。

xíng zhě kàn ba duì zhòng guān dào jùn hòu shàng guān hé yě

”行者看罢，对众官道：“郡侯上官何也？

zhòng guān dào shàng guān nǎi shì xìng cǐ wǒ jùn hòu zhī xìng yě

”众官道：“上官乃是姓，此我郡侯之姓也。

xíng zhě xiào dào cǐ xìng què shǎo

”行者笑道：“此姓却少。

bā jiè dào gē ge bù céng dú shū bǎi jiā xìng hòu yǒu yī jù shàng guān ōu yáng

”八戒道：“哥哥不曾读书，百家姓后有一句上官欧阳。

sān zàng dào tú dì men qiě xiū xián jiǎng

”三藏道：“徒弟们，且休闲讲。

nà gè huì qiú yǔ yǔ tā qiú yī chǎng gān yǔ yǐ jì mín mò cǐ nǎi wàn shàn zhī shì

那个会求雨，与他求一场甘雨，以济民瘼，此乃万善之事；

rú bú huì jiù xíng mò wù le zǒu lù

如不会就行，莫误了走路。

xíng zhě dào qí yǔ yǒu shèn nán shì

”行者道：“祈雨有甚难事！

wǒ lǎo sūn fān jiāng jiǎo hǎi huàn dǒu yí xīng tī tiān nòng jǐng tǔ wù pēn yún dān shān gǎn yuè huàn yǔ hū fēng nà yī jiàn r bú shì yòu nián shuǎ zǐ de gòu dàng

我老孙翻江搅海，换斗移星，踢天弄井，吐雾喷云，担山赶月，唤雨呼风，那一件儿不是幼年耍子的勾当！

hé wéi xī hǎn

何为稀罕！

zhòng guān tīng shuō zhe liǎng gè jí qù jùn zhōng bào dào lǎo yé wàn qiān zhī xǐ zhì yě

众官听说，着两个急去郡中报道：“老爷，万千之喜至也！

nà jùn hòu zhèng fén xiāng mò zhù tīng de bào shēng xǐ zhì jí wèn hé xǐ

那郡侯正焚香默祝，听得报声喜至，即问：“何喜？

nà guān dào jīn rì lǐng bǎng fāng zhì shì kǒu zhāng guà jí yǒu sì gè hé shàng chēng shì dōng tǔ dà táng chà wǎng tiān zhú guó dà léi yīn bài fó qiú jīng zhě jiàn bǎng jí dào néng qí gān yǔ tè lái bào zhī

”那官道：“今日领榜，方至市口张挂，即有四个和尚，称是东土大唐差往天竺国大雷音拜佛求经者，见榜即道能祈甘雨，特来报知。

nà jùn hòu jí zhěng yī bù xíng bù yòng jiào mǎ duō rén jìng zhì shì kǒu yǐ lǐ dūn qǐng

”那郡侯即整衣步行，不用轿马多人，径至市口，以礼敦请。

hū yǒu rén bào dào jùn hòu lǎo yé lái le

忽有人报道：“郡侯老爷来了。

zhòng rén shǎn guò nà jùn hòu yī jiàn táng sēng bù pà tā tú dì chǒu è dāng jiē xīn dǎo shēn xià bài dào xià guān nǎi fèng xiān jùn jùn hòu shàng guān shì xūn mù bài qǐng lǎo shī qí yǔ jiù mín

”众人闪过，那郡侯一见唐僧，不怕他徒弟丑恶，当街心倒身下拜道：“下官乃凤仙郡郡侯上官氏，熏沐拜请老师祈雨救民。

wàng shī dà shě cí bēi yùn shén gōng bá jì bá jì

望师大舍慈悲，运神功，拔济拔济！

sān zàng dá lǐ dào cǐ jiān bú shì jiǎng huà chù dài pín sēng dào nà sì guàn què hǎo xíng shì

”三藏答礼道：“此间不是讲话处，待贫僧到那寺观，却好行事。

jùn hòu dào lǎo shī tóng dào xiǎo yá zì yǒu jié jìng zhī chù shī tú men suì qiān mǎ tiāo dàn jìng zhì fǔ zhōng yī yī xiāng jiàn

”郡侯道：“老师同到小衙，自有洁净之处，”师徒们遂牵马挑担，径至府中，一一相见。

jùn hòu jí mìng kàn chá bǎi zhāi

郡侯即命看茶摆斋。

shǎo qǐng zhāi zhì nà bā jiè fàng liàng tūn cān rú tóng è hǔ hu de nèi xiē pěng pán de xīn jīng dǎn zhàn yī wǎng yī lái tiān tāng tiān fàn jiù rú zǒu mǎ dēng r yì bān gāng gāng gōng shàng zhí chī de bǎo mǎn fāng xiū

少顷斋至，那八戒放量吞餐，如同饿虎，唬得那些捧盘的心惊胆战，一往一来添汤添饭，就如走马灯儿一般刚刚供上，直吃得饱满方休。

zhāi bì táng sēng xiè le zhāi què wèn jùn hòu dà rén guì chǔ gān hàn jǐ shí le

斋毕，唐僧谢了斋，却问：“郡侯大人，贵处干旱几时了？

jùn hòu dào bì de dà bāng tiān zhú guó fèng xiān wài jùn wú sī mù

”郡侯道：“敝地大邦天竺国，凤仙外郡吾司牧。

yī lián sān zài yù gān huāng cǎo zǐ bù shēng jué wǔ gǔ

一连三载遇干荒，草子不生绝五谷。

dà xiǎo rén jiā mǎi mài nán shí mén jiǔ hù jù tí kū

大小人家买卖难，十门九户俱啼哭。

sān tíng è sǐ èr tíng rén yī tíng hái shì fēng zhōng zhú

三停饿死二停人，一停还似风中烛。

xià guān chū bǎng biàn qiú xián xìng yù zhēn sēng lái wǒ guó

下官出榜遍求贤，幸遇真僧来我国。

ruò shī cùn yǔ jì lí mín yuàn fèng qiān jīn chou hòu dé

若施寸雨济黎民，愿奉千金酬厚德！

xíng zhě tīng shuō mǎn miàn xǐ shēng hē hē de xiào dào

”行者听说，满面喜生，呵呵的笑道：

mò shuō

“莫说！

mò shuō

莫说！

ruò shuō qiān jīn wèi xiè bàn diǎn gān yǔ quán wú

若说千金为谢，半点甘雨全无。

dàn lùn jī gōng lèi dé lǎo sūn sòng nǐ yī chǎng dà yǔ

但论积功累德，老孙送你一场大雨。

nà jùn hòu yuán lái shí fēn qīng zhèng xián liáng ài mín xīn zhòng jí qǐng xíng zhě shàng zuò dī tóu xià bài dào lǎo shī guǒ shě cí bēi xià guān bì bù gǎn bèi dé

”那郡侯原来十分清正贤良，爱民心重，即请行者上坐，低头下拜道：“老师果舍慈悲，下官必不敢悖德。

xíng zhě dào qiě mò jiǎng huà qǐng qǐ

行者道：“且莫讲话，请起。

dàn fán nǐ hǎo shēng kàn zhe wǒ shī fù děng lǎo sūn xíng shì

但烦你好生看着我师父，等老孙行事。

shā sēng dào gē ge zěn me xíng shì

”沙僧道：“哥哥，怎么行事？

xíng zhě dào nǐ hé bā jiè guò lái jiù zài tā zhè táng xià suí zhe wǒ zuò gè yǔ yì děng lǎo sūn huàn lóng lái xíng yǔ

”行者道：“你和八戒过来，就在他这堂下随着我做个羽翼，等老孙唤龙来行雨。

bā jiè shā sēng jǐn yī shǐ lìng sān gè rén dōu zài táng xià jùn hòu fén xiān lǐ bài sān zàng zuò zhe niàn jīng

”八戒、沙僧谨依使令，三个人都在堂下，郡侯焚香礼拜，三藏坐着念经。

xíng zhě niàn dòng zhēn yán sòng dòng zhòu yǔ jí shí jiàn zhèng dōng shàng yī duo wū yún jiàn jiàn luò zhì táng qián nǎi shì dōng hǎi lǎo lóng wáng áo guǎng

行者念动真言，诵动咒语，即时见正东上，一朵乌云，渐渐落至堂前，乃是东海老龙王敖广。

nà áo guǎng shōu le yún jiǎo huà zuò rén xíng zǒu xiàng qián duì xíng zhě gōng shēn shī lǐ dào dà shèng huàn xiǎo lóng lái nà fāng shǐ yòng

那敖广收了云脚，化作人形，走向前，对行者躬身施礼道：“大圣唤小龙来，那方使用？

xíng zhě dào qǐng qǐ lèi nǐ yuǎn lái bié wú shén shì

”行者道：“请起，累你远来，别无甚事。

cǐ jiān nǎi fèng xiān jùn lián nián gān hàn wèn nǐ rú hé bù lái xià yǔ

此间乃凤仙郡，连年干旱，问你如何不来下雨？

lǎo lóng dào qǐ shàng dà shèng dé zhī wǒ suī néng xíng yǔ nǎi shàng tiān qiǎn yòng zhī bèi

”老龙道：“启上大圣得知，我虽能行雨，乃上天遣用之辈。

shàng tiān bù chà qǐ gǎn shàn zì lái cǐ xíng yǔ

上天不差，岂敢擅自来此行雨？

xíng zhě dào wǒ yīn lù guò cǐ fāng jiàn jiǔ hàn mín kǔ tè zhe nǐ lái cǐ shī yǔ jiù jì rú hé tuī tuō

”行者道：“我因路过此方，见久旱民苦，特着你来此施雨救济，如何推托？

lóng wáng dào qǐ gǎn tuī tuō

”龙王道：“岂敢推托？

dàn dà shèng niàn zhēn yán hū huàn bù gǎn bù lái

但大圣念真言呼唤，不敢不来。

yī zé wèi fèng shàng tiān yù zhǐ èr zé wèi zēng dài de xíng yǔ shén jiāng zěn me dòng de yǔ bù

一则未奉上天御旨，二则未曾带得行雨神将，怎么动得雨部？

dà shèng jì yǒu bá jì zhī xīn róng xiǎo lóng huí hǎi diǎn bīng fán dà shèng dào tiān gōng zòu zhǔn qǐng yī dào jiàng yǔ de shèng zhǐ qǐng shuǐ guān fàng chū lóng lái wǒ què hǎo zhào zhǐ yì shù mù xià yǔ

大圣既有拔济之心，容小龙回海点兵，烦大圣到天宫奏准，请一道降雨的圣旨，请水官放出龙来，我却好照旨意数目下雨。

xíng zhě jiàn tā shuō chū lǐ lái zhǐ de fā fàng lǎo lóng huí hǎi

”行者见他说出理来，只得发放老龙回海。

tā jí tiào chū gāng dòu duì táng sēng bèi yán lóng wáng zhī shì táng sēng dào jì rán rú cǐ nǐ qù wèi zhī qiè mò dǎ kuáng yǔ

他即跳出罡斗，对唐僧备言龙王之事，唐僧道：“既然如此，你去为之，切莫打诳语。

xíng zhě jí fēn fù bā jiè shā sēng bǎo zhe shī fu wǒ shàng tiān gōng qù yě

”行者即吩咐八戒沙僧：“保着师父，我上天宫去也。

hǎo dà shèng shuō shēng qù jì rán bú jiàn

”好大圣，说声去，寂然不见。

nà jùn hòu dǎn zhàn xīn jīng dào sūn lǎo yé nà lǐ qù le

那郡侯胆战心惊道：“孙老爷那里去了？

bā jiè xiào dào jià yún shàng tiān qù le

”八戒笑道：“驾云上天去了。

jùn hòu shí fēn gōng jìng chuán chū fēi bào jiào mǎn chéng dà jiē xiǎo xiàng bù jū gōng qīng shì shù jūn mín rén děng jiā jiā gōng yǎng lóng wáng pái wèi mén shè qīng shuǐ gāng gāng chā yáng liǔ zhī shì fèng xiāng huǒ bài tiān bù tí

”郡侯十分恭敬，传出飞报，教满城大街小巷，不拘公卿士庶，军民人等，家家供养龙王牌位，门设清水缸，缸插杨柳枝，侍奉香火，拜天不题。

què shuō xíng zhě yí lù jīn dǒu yún jìng dào xī tiān mén wài zǎo jiàn hù guó tiān wáng yǐn tiān dīng lì shì shàng qián yíng jiē dào dà shèng qǔ jīng zhī shì wán hu

却说行者一路筋斗云，径到西天门外，早见护国天王引天丁力士上前迎接道：“大圣，取经之事完乎？

xíng zhě dào yě chà bù yuǎn yǐ

”行者道：“也差不远矣。

jīn xíng zhì tiān zhú guó jiè yǒu yī wài jùn míng fèng xiān jùn

今行至天竺国界，有一外郡，名凤仙郡。

bǐ chù sān nián bù yǔ mín shén jiān kǔ lǎo sūn yù qí yǔ zhěng jiù hū de lóng wáng dào bǐ tā yán wú zhǐ bù gǎn sī zì wèi zhī tè lái cháo jiàn yù dì qǐng zhǐ

彼处三年不雨，民甚艰苦，老孙欲祈雨拯救，呼得龙王到彼，他言无旨，不敢私自为之，特来朝见玉帝请旨。

tiān wáng dào nà bì xiāng gǎn shì bù gāi xià yǔ li

”天王道：“那壁厢敢是不该下雨哩。

wǒ xiàng shí wén de shuō nà jùn hòu sā pō mào fàn tiān dì shàng dì jiàn zuì lì yǒu mǐ shān miàn shān huáng jīn dà suǒ zhí děng cǐ sān shì dǎo duàn cái gāi xià yǔ

我向时闻得说，那郡侯撒泼，冒犯天地，上帝见罪，立有米山、面山、黄金大锁，直等此三事倒断，才该下雨。

xíng zhě bù zhī cǐ yì shì hé yào jiàn yù dì

”行者不知此意是何，要见玉帝。

tiān wáng bù gǎn lán zǔ ràng tā jìn qù jìng zhì tōng míng diàn wài yòu jiàn sì dà tiān shī yíng dào dà shèng dào cǐ hé gān

天王不敢拦阻，让他进去，径至通明殿外，又见四大天师迎道：“大圣到此何干？

xíng zhě dào yīn bǎo táng sēng lù zhì tiān zhú guó jiè fèng xiān jùn wú yǔ jùn hòu zhào shī qí yǔ

”行者道：“因保唐僧，路至天竺国界，凤仙郡无雨，郡侯召师祈雨。

lǎo sūn hū de lóng wáng yì mìng jiàng yǔ tā shuō wèi fèng yù dì zhǐ yì bù gǎn shàn xíng tè lái qiú zhǐ yǐ sū mín kùn

老孙呼得龙王，意命降雨，他说未奉玉帝旨意，不敢擅行，特来求旨，以苏民困。

sì dà tiān shī dào nà fāng bù gāi xià yǔ

”四大天师道：“那方不该下雨。

xíng zhě xiào dào gāi yǔ bù gāi fán wèi yǐn zòu yǐn zòu kàn lǎo sūn de rén qíng hé rú

”行者笑道：“该与不该，烦为引奏引奏，看老孙的人情何如。

gé xiān wēng dào sú yǔ yún cāng yíng bāo wǎng r hǎo dà miàn pí

”葛仙翁道：“俗语云苍蝇包网儿，好大面皮！

xǔ jīng yáng dào bú yào luàn tán qiě zhǐ dài tā jìn qù

”许旌阳道：“不要乱谈，且只带他进去。

qiū hóng jì zhāng dào líng yǔ gé xǔ sì zhēn rén yǐn zhì líng xiāo diàn xià qǐ zòu dào wàn suì yǒu sūn wù kōng lù zhì tiān zhú guó fèng xiān jùn yù yǔ qiú yǔ tè lái qǐng zhǐ

”邱洪济、张道陵与葛、许四真人引至灵霄殿下，启奏道：“万岁，有孙悟空路至天竺国凤仙郡，欲与求雨，特来请旨。

yù dì dào nà sī sān nián qián shí èr yuè èr shí wǔ rì

”玉帝道：“那厮三年前十二月二十五日，

zhèn chū xíng jiān guān wàn tiān

朕出行监观万天，

fú yóu sān jiè

浮游三界，

jià zhì tā fāng

驾至他方，

jiàn nà shàng guān zhèng bù rén

见那上官正不仁，

jiāng zhāi tiān sù gōng

将斋天素供，

tuī dǎo wèi gǒu

推倒喂狗，

kǒu chū huì yán

口出秽言，

zào yǒu mào fàn zhī zuì

造有冒犯之罪，

zhèn jí lì yǐ sān shì

朕即立以三事，

zài yú pī xiāng diàn nèi

在于披香殿内。

rǔ děng yǐn sūn wù kōng qù kàn ruò sān shì dǎo duàn jí jiàng zhǐ yǔ tā

汝等引孙悟空去看，若三事倒断，即降旨与他；

rú bù dǎo duàn qiě xiū guǎn xián shì

如不倒断，且休管闲事。

sì tiān shī jí yǐn xíng zhě zhì pī xiāng diàn lǐ kàn shí jiàn yǒu yī zuò mǐ shān yuē yǒu shí zhàng gāo xià

”四天师即引行者至披香殿里看时，见有一座米山，约有十丈高下；

yī zuò miàn shān yuē yǒu èr shí zhàng gāo xià

一座面山，约有二十丈高下。

mǐ shān biān yǒu yī zhī quán dà zhī jī zài nà lǐ jǐn yī zuǐ màn yī zuǐ nà mǐ chī

米山边有一只拳大之鸡，在那里紧一嘴，慢一嘴，-那米吃。

miàn shān biān yǒu yī zhī jīn máo hǎ bā gǒu r zài nà lǐ zhǎng yī shé duǎn yī shé nà miàn chī

面山边有一只金毛哈巴狗儿，在那里长一舌，短一舌，-那面吃。

zuǒ biān xuán yī zuò tiě jià zi jià shàng guà yī bǎ jīn suǒ yuē yǒu yī chǐ sān sì cùn cháng duǎn suǒ tǐng yǒu zhǐ tou cū xì xià miàn yǒu yī zhǎn míng dēng dēng yàn r liǎo zhe nà suǒ tǐng

左边悬一座铁架子，架上挂一把金锁，约有一尺三四寸长短，锁梃有指头粗细，下面有一盏明灯，灯焰儿燎着那锁梃。

xíng zhě bù zhī qí yì huí tóu wèn tiān shī yuē cǐ hé yì yě

行者不知其意，回头问天师曰：“此何意也？

tiān shī dào nà sī chù fàn le shàng tiān yù dì lì cǐ sān shì zhí děng jī le mǐ jǐn gǒu de miàn jìn dēng yàn liǎo duàn suǒ tǐng nà fāng cái gāi xià yǔ li

”天师道：“那厮触犯了上天，玉帝立此三事，直等鸡-了米尽，狗-得面尽，灯焰燎断锁梃，那方才该下雨哩。

xíng zhě wén yán dà jīng shī sè zài bù gǎn qǐ zòu zǒu chū diàn mǎn miàn hán xiū

”行者闻言，大惊失色，再不敢启奏，走出殿，满面含羞。

sì dà tiān shī xiào dào dà shèng bù bì fán nǎo zhè shì zhǐ yi zuò shàn kě jiě

四大天师笑道：“大圣不必烦恼，这事只宜作善可解。

ruò yǒu yī niàn shàn cí jīng dòng shàng tiān nà mǐ miàn shān jí shí jiù dào suǒ tǐng jí shí jiù duàn

若有一念善慈，惊动上天，那米、面山即时就倒，锁梃即时就断。

nǐ qù quàn tā guī shàn fú zì lái yǐ

你去劝他归善，福自来矣。

xíng zhě yī yán bù shàng líng xiāo cí yù dì jìng lái xià jiè fù fán fū

”行者依言，不上灵霄辞玉帝，径来下界复凡夫。

xū yú dào xī tiān mén yòu jiàn hù guó tiān wáng tiān wáng dào qǐng zhǐ rú hé

须臾到西天门，又见护国天王，天王道：“请旨如何？

xíng zhě jiāng mǐ shān miàn shān jīn suǒ zhī shì shuō le yī biàn dào guǒ yī nǐ yán bù kěn chuán zhǐ

”行者将米山、面山、金锁之事说了一遍，道：“果依你言，不肯传旨。

shì jiān tiān shī sòng wǒ jiào quàn nà sī guī shàn jí fú yuán yě

适间天师送我，教劝那厮归善，即福原也。

suì xiāng bié jiàng yún xià jiè

”遂相别，降云下界。

nà jùn hòu tóng sān zàng bā jiè shā sēng dà xiǎo guān yuán rén děng jiē zhe dōu cù cù zǎn zǎn lái wèn

那郡侯同三藏、八戒、沙僧、大小官员人等接着，都簇簇攒攒来问。

xíng zhě jiāng jùn hòu hē le yī shēng dào zhǐ yīn nǐ zhè sī sān nián qián shí èr yuè èr shí wǔ rì mào fàn le tiān dì zhì lìng lí mín yǒu nán rú jīn bù kěn jiàng yǔ

行者将郡侯喝了一声道：“只因你这斯三年前十二月二十五日冒犯了天地，致令黎民有难，如今不肯降雨！

jùn hòu huāng de guì fú zài dì dào lǎo shī rú hé dé zhī sān nián qián shì

”郡侯慌得跪伏在地道：“老师如何得知三年前事？

xíng zhě dào nǐ bǎ nà zhāi tiān de sù gōng zěn me tuī dǎo wèi gǒu

”行者道：“你把那斋天的素供，怎么推倒喂狗？

kě shí shí shuō lái

可实实说来！

nà jùn hòu bù gǎn yǐn mán dào

”那郡侯不敢隐瞒，道：

sān nián qián shí èr yuè èr shí wǔ rì xiàn gòng zhāi tiān zài yú běn yá zhī nèi yīn qī bù xián è yán xiāng dòu yī shí nù fà wú zhī tuī dǎo gòng zhuō po le sù zhuàn guǒ shì huàn gǒu lái chī le

“三年前十二月二十五日，献供斋天，在于本衙之内，因妻不贤，恶言相斗，一时怒发无知，推倒供桌，泼了素馔，果是唤狗来吃了。

zhè liǎng nián yì niàn zài xīn shén sī huǎng hū wú chǔ kě yǐ jiě shì bù zhī shàng tiān jiàn zuì yí hài lí mín

这两年忆念在心，神思恍惚，无处可以解释，不知上天见罪，遗害黎民。

jīn yù lǎo shī jiàng lín wàn wàng míng shì shàng jiè zěn me yàng jì jiào

今遇老师降临，万望明示，上界怎么样计较。

xíng zhě dào nà yī rì zhèng shì yù huáng xià jiè zhī rì jiàn nǐ jiāng zhāi gòng wèi gǒu yòu kǒu chū huì yán yù dì jí lì sān shì jì rǔ

行者道：“那一日正是玉皇下界之日，见你将斋供喂狗，又口出秽言，玉帝即立三事记汝。

bā jiè wèn dào gē shì nà sān shì

”八戒问道：“哥，是那三事？

xíng zhě dào pī xiāng diàn lì yī zuò mǐ shān yuē yǒu shí zhàng gāo xià

”行者道：“披香殿立一座米山，约有十丈高下；

yī zuò miàn shān yuē yǒu èr shí zhàng gāo xià

一座面山，约有二十丈高下。

mǐ shān biān yǒu quán dà de yī zhī xiǎo jī zài nà lǐ jǐn yī zuǐ màn yī zuǐ de nà mǐ chī

米山边有拳大的一只小鸡，在那里紧一嘴，慢一嘴的-那米吃；

miàn shān biān yǒu yí gè jīn máo hǎ bā gǒu r zài nà lǐ zhǎng yī shé duǎn yī shé de nà miàn chī

面山边有一个金毛哈巴狗儿，在那里长一舌，短一舌的-那面吃。

zuǒ biān yòu yī zuò tiě jià zi jià shàng guà yī bǎ huáng jīn dà suǒ suǒ tǐng ér yǒu zhǐ tou cū xì xià miàn yǒu yī zhǎn míng dēng dēng yàn r liǎo zhe nà suǒ tǐng

左边又一座铁架子，架上挂一把黄金大锁，锁梃儿有指头粗细，下面有一盏明灯，灯焰儿燎着那锁梃。

zhí děng nà jī mǐ jǐn gǒu miàn jìn dēng liǎo duàn suǒ tǐng tā zhè lǐ fāng cái gāi xià yǔ li

直等那鸡-米尽，狗-面尽，灯燎断锁梃，他这里方才该下雨哩。

bā jiè xiào dào bù dǎ jǐn

八戒笑道：“不打紧！

bù dǎ jǐn

不打紧！

gē kěn dài wǒ qù biàn chū fǎ shēn lái yī dùn bǎ tā de mǐ miàn dōu chī le suǒ tǐng nòng duàn le guǎn qǔ xià yǔ

哥肯带我去，变出法身来，一顿把他的米面都吃了，锁梃弄断了，管取下雨。

xíng zhě dào dāi zi mò hú shuō

”行者道：“呆子莫胡说！

cǐ nǎi shàng tiān suǒ shè zhī jì nǐ zěn me de jiàn

此乃上天所设之计，你怎么得见？

sān zàng dào shì zhè děng shuō zěn shēng shì hǎo

”三藏道：“似这等说，怎生是好？

xíng zhě dào bù nán

”行者道：“不难！

bù nán

不难！

wǒ lín xíng shí sì tiān shī céng duì wǒ yán dàn zhǐ zuò shàn kě jiě

我临行时，四天师曾对我言，但只作善可解。

nà jùn hòu bài fú zài dì āi gào dào dàn píng lǎo shī zhǐ jiào xià guān yī yī guī yī yě

”那郡侯拜伏在地，哀告道：“但凭老师指教，下官一一皈依也。

xíng zhě dào nǐ ruò huí xīn xiàng shàn chèn zǎo er niàn fó kàn jīng wǒ hái tì nǐ zuò wéi

”行者道：“你若回心向善，趁早儿念佛看经，我还替你作为；

rǔ ruò réng qián bù gǎi wǒ yì bù néng jiě shì bù jiǔ tiān jí zhū zhī xìng mìng bù néng bǎo yǐ

汝若仍前不改，我亦不能解释，不久天即诛之，性命不能保矣。

nà jùn hòu kē tóu lǐ bài shì yuàn guī yī

”那郡侯磕头礼拜，誓愿皈依。

dāng shí zhào qǐng běn chǔ sēng dào qǐ jiàn dào chǎng gè gè xiě fā wén shū shēn zòu sān tiān

当时召请本处僧道，启建道场，各各写发文书，申奏三天。

jùn hòu lǐng zhòng niān xiāng zhān bài dá tiān xiè de yǐn zuì zì zé sān zàng yě yǔ tā niàn jīng

郡侯领众拈香瞻拜，答天谢地，引罪自责，三藏也与他念经。

yī bì xiāng yòu chū fēi bào jiào chéng lǐ chéng wài dà jiā xiǎo hù bù lùn nán nǚ rén děng dōu yào shāo xiāng niàn fó

一壁厢又出飞报，教城里城外大家小户，不论男女人等，都要烧香念佛。

zì cǐ shí yī piàn shàn shēng yíng ěr

自此时，一片善声盈耳。

xíng zhě què cái huān xǐ duì bā jiè shā sēng dào nǐ liǎng gè hǎo shēng hù chí shī fu děng lǎo sūn zài yǔ tā qù qù lái

行者却才欢喜，对八戒沙僧道：“你两个好生护持师父，等老孙再与他去去来。

bā jiè dào gē ge yòu wǎng nà lǐ qù

”八戒道：“哥哥，又往那里去？

xíng zhě dào zhè jùn hòu tīng xìn lǎo sūn zhī yán guǒ rán shòu jiào gōng jìng shàn cí chéng xīn niàn fó wǒ zhè qù zài zòu yù dì qiú xiē yǔ lái

”行者道：“这郡侯听信老孙之言，果然受教，恭敬善慈，诚心念佛，我这去再奏玉帝，求些雨来。

shā sēng dào gē ge jì yào qù bù bì chí yí qiě dān gē wǒ men xíng lù bì qiú yǔ yī tán zhù chéng wǒ men zhī zhèng guǒ yě

”沙僧道：“哥哥既要去，不必迟疑，且耽搁我们行路，必求雨一坛，庶成我们之正果也。

hǎo dà shèng yòu zòng yún tóu zhí zhì tiān mén wài hái yù zhe hù guó tiān wáng

好大圣，又纵云头，直至天门外，还遇着护国天王。

tiān wáng dào nǐ jīn yòu lái zuò shèn

天王道：“你今又来做甚？

xíng zhě dào nà jùn hòu yǐ guī shàn yǐ

”行者道：“那郡侯已归善矣。

tiān wáng yì xǐ

”天王亦喜。

zhèng shuō chù zǎo jiàn zhí fú shǐ zhě pěng dìng le dào jiā wén shū sēng jiā guān dié dào tiān mén wài zhuàn dì

正说处，早见直符使者，捧定了道家文书，僧家关牒，到天门外传递。

nà fú shǐ jiàn le xíng zhě shī lǐ dào cǐ yì nǎi dà shèng quàn shàn zhī gōng

那符使见了行者，施礼道：“此意乃大圣劝善之功。

xíng zhě dào nǐ jiāng cǐ wén dié sòng qù hé chǔ

”行者道：“你将此文牒送去何处？

fú shǐ dào zhí sòng zhì tōng míng diàn shàng yǔ tiān shī chuán dì dào yù huáng dà tiān zūn qián

”符使道：“直送至通明殿上，与天师传递到玉皇大天尊前。

xíng zhě dào rú cǐ nǐ xiān xíng wǒ dāng suí hòu ér qù

”行者道：“如此，你先行，我当随后而去。

nà fú shǐ rù tiān mén qù le

”那符使入天门去了。

hù guó tiān wáng dào dà shèng bù xiāo jiàn yù dì le

”护国天王道：“大圣，不消见玉帝了。

nǐ zhǐ wǎng jiǔ tiān yīng yuán fǔ xià jiè diǎn léi shén jìng zì shēng léi chè diàn hái tā jiù yǒu yǔ xià yě

你只往九天应元府下，借点雷神，径自声雷掣电，还他就有雨下也。

zhēn gè xíng zhě yī yán rù tiān mén lǐ bù shàng líng xiāo diàn qiú qǐng zhǐ yì zhuǎn yún bù jìng wǎng jiǔ tiān yīng yuán fǔ jiàn nà léi mén shǐ zhě jiū lù diǎn zhě lián fǎng diǎn zhě dōu lái yíng zhe shī lǐ dào dà shèng hé lái

”真个行者依言，入天门里，不上灵霄殿求请旨意，转云步，径往九天应元府，见那雷门使者、纠录典者、廉访典者都来迎着，施礼道：“大圣何来？

xíng zhě dào yǒu shì yào jiàn tiān zūn

”行者道：“有事要见天尊。

sān shǐ zhě jí wéi chuán zòu tiān zūn suí xià jiǔ fèng dān xiá zhī zhěng yī chū yíng

”三使者即为传奏，天尊随下九凤丹霞之-，整衣出迎。

xiāng jiàn lǐ bì xíng zhě dào yǒu yī shì tè lái fèng qiú

相见礼毕，行者道：“有一事特来奉求。

tiān zūn dào hé shì

”天尊道：“何事？

xíng zhě dào wǒ yīn bǎo táng sēng zhì fèng xiān jùn jiàn nà gān hàn zhī shén yǐ xǔ tā qiú yǔ tè lái gào jiè guì bù guān jiāng dào bǐ shēng léi

”行者道：“我因保唐僧，至凤仙郡，见那干旱之甚，已许他求雨，特来告借贵部官将到彼声雷。

tiān zūn dào wǒ zhī nà jùn hòu mào fàn shàng tiān lì yǒu sān shì bù zhī kě gāi xià yǔ li

”天尊道：“我知那郡侯冒犯上天，立有三事，不知可该下雨哩。

xíng zhě xiào dào wǒ zuó rì yǐ jiàn yù dì qǐng zhǐ

”行者笑道：“我昨日已见玉帝请旨。

yù dì zhe tiān shī yǐn wǒ qù pī xiāng diàn kàn nà sān shì nǎi shì mǐ shān miàn shān jīn suǒ zhǐ yào sān shì dǎo duàn fāng gāi xià yǔ

玉帝着天师引我去披香殿看那三事，乃是米山、面山、金锁，只要三事倒断，方该下雨。

wǒ chóu nán de dǎo duàn tiān shī jiào wǒ quàn huà jùn hòu děng zhòng zuò shàn yǐ wéi rén yǒu shàn niàn tiān bì cóng zhī shù jī kě yǐ huí tiān xīn jiě zāi nàn yě

我愁难得倒断，天师教我劝化郡侯等众作善，以为人有善念，天必从之，庶几可以回天心，解灾难也。

jīn yǐ shàn niàn dùn shēng shàn shēng yíng ěr

今已善念顿生，善声盈耳。

shì jiān zhí fú shǐ zhě yǐ jiāng gǎi xíng cóng shàn de wén dié zòu shàng yù dì qù le lǎo sūn yīn tè zào zūn fǔ gào jiè léi bù guān jiàng xiàng zhù xiāng zhù

适间直符使者已将改行从善的文牒奏上玉帝去了，老孙因特造尊府，告借雷部官将相助相助。

tiān zūn dào jì rú cǐ chà shān xīn zhāng táo shuài lǐng shǎn diàn niáng zǐ jí suí dà shèng xià jiàng fèng xiān jùn shēng léi

”天尊道：“既如此，差邓辛张陶帅领闪电娘子，即随大圣下降凤仙郡声雷。

nà sì jiāng tóng dà shèng bù duō shí zhì yú fèng xiān jìng jiè jí yú bàn kōng zhōng zuò qǐ fǎ lái

那四将同大圣，不多时至于凤仙境界，即于半空中作起法来。

zhǐ tīng de hū lǔ lǔ de léi shēng yòu jiàn nà xī lì lì de shǎn diàn zhēn gè shì diàn chè zǐ jīn shé léi hōng qún zhé hōng

只听得唿鲁鲁的雷声，又见那淅沥沥的闪电，真个是：电掣紫金蛇，雷轰群蛰哄。

yíng huáng fēi huǒ guāng pī lì bēng shān dòng

荧煌飞火光，霹雳崩山洞。

liè quē mǎn tiān míng zhèn jīng lián dì zòng

列缺满天明，震惊连地纵。

hóng xiāo yī shǎn fā méng yá wàn lǐ jiāng shān dōu hàn dòng

红销一闪发萌芽，万里江山都撼动。

nà fèng xiān jùn chéng lǐ chéng wài dà xiǎo guān yuán jūn mín rén děng zhěng sān nián bù céng tīng jiàn léi diàn jīn rì jiàn yǒu léi shēng huò shǎn yī qí guì xià tóu dǐng zhe xiāng lú yǒu de shǒu niān zhe liǔ zhī dōu niàn

那凤仙郡，城里城外，大小官员，军民人等，整三年不曾听见雷电，今日见有雷声霍闪，一齐跪下，头顶着香炉，有的手拈着柳枝，都念：

nā mó ē mí tuó fó

“南无阿弥陀佛！

nā mó ē mí tuó fó

南无阿弥陀佛！

zhè yī shēng shàn niàn guǒ rán jīng dòng shàng tiān zhèng shì nà gǔ shī yún rén xīn shēng yī niàn tiān dì xī jiē zhī shàn è ruò wú bào qián kūn bì yǒu sī

”这一声善念，果然惊动上天，正是那古诗云：“人心生一念，天地悉皆知，善恶若无报，乾坤必有私。

qiě bù shuō sūn dà shèng zhǐ huī léi jiāng chè diàn hōng léi yú fèng xiān jùn rén rén guī shàn

且不说孙大圣指挥雷将，掣电轰雷于凤仙郡，人人归善。

què shuō nà shàng jiè zhí fú shǐ zhě jiāng sēng dào liǎng jiā de wén dié sòng zhì tōng míng diàn sì tiān shī chuán zòu líng xiāo diàn

却说那上界直符使者，将僧道两家的文牒，送至通明殿，四天师传奏灵霄殿。

yù dì jiàn le dào nà sī men jì yǒu shàn niàn kàn sān shì rú hé

玉帝见了道：“那厮们既有善念，看三事如何。

zhèng shuō chù hū yǒu pī xiāng diàn kān guǎn de jiàng guān bào dào suǒ lì mǐ miàn shān jù dào le shà shí jiān mǐ miàn jiē wú suǒ tǐng yì duàn

正说处，忽有披香殿看管的将官报道：“所立米、面山俱倒了，霎时间米面皆无，锁梃亦断。

zòu wèi bì yòu yǒu dāng jià tiān guān yǐn fèng xiān jùn tǔ dì chéng huáng shè lìng děng shén qí lái bài zòu dào běn jùn jùn zhǔ bìng mǎn chéng dà xiǎo lí shù zhī jiā wú yī jiā yī rén bù guī yī shàn guǒ lǐ fó jìng tiān

”奏未毕，又有当驾天官引凤仙郡土地、城隍、社令等神齐来拜奏道：“本郡郡主并满城大小黎庶之家，无一家一人不皈依善果，礼佛敬天。

jīn qǐ chuí cí pǔ jiàng gān yǔ jiù jì lí mín

今启垂慈，普降甘雨，救济黎民。

yù dì wén yán dà xǐ jí chuán zhǐ zháo fēng bù yún bù yǔ bù gè zūn hào lìng qù xià fāng àn fèng xiān jùn jiè jí yú jīn rì jīn shí shēng léi bù yún jiàng yǔ sān chǐ líng sì shí èr diǎn

”玉帝闻言大喜，即传旨：“着风部、云部、雨部，各遵号令，去下方，按凤仙郡界，即于今日今时，声雷布云，降雨三尺零四十二点。

shí yǒu sì dà tiān shī fèng zhǐ chuán yǔ gè bù suí shí xià jiè gè chěng shén wēi yī qí zhèn zuò

”时有四大天师奉旨，传与各部随时下界，各逞神威，一齐振作。

xíng zhě zhèng yǔ shān xīn zhāng táo lìng shǎn diàn niáng zǐ zài kōng zhōng tiáo nòng zhī jiàn zhòng shén dōu dào hé huì yì tiān

行者正与邓辛张陶令闪电娘子在空中调弄，只见众神都到，合会一天。

nà qí jiān fēng yún jì huì gān yǔ pāng tuó hǎo yǔ mò mò nóng yún mēng mēng hēi wù

那其间风云际会，甘雨滂沱，好雨：漠漠浓云，蒙蒙黑雾。

léi chē hōng hōng shǎn diàn zhuó zhuó

雷车轰轰，闪电灼灼。

gǔn gǔn kuáng fēng cóng cóng zhòu yǔ

滚滚狂风，淙淙骤雨。

suǒ wèi yī niàn huí tiān wàn mín mǎn wàng

所谓一念回天，万民满望。

quán kuī dà shèng shī yuán yùn wàn lǐ jiāng shān chǔ chù yīn

全亏大圣施元运，万里江山处处陰。

全亏大圣施元运，万里江山处处阴。

hǎo yǔ qīng hé dào hǎi bì yě mí kōng

好雨倾河倒海，蔽野迷空。

yán qián chuí pù bù chuāng wài xiǎng líng lóng

檐前垂瀑布，窗外响玲珑。

wàn hù qiān mén rén niàn fó liù jiē sān shì shuǐ liú hóng

万户千门人念佛，六街三市水流洪。

dōng xī hé dào tiáo tiáo mǎn nán běi xī wān chǔ chù tōng

东西河道条条满，南北溪湾处处通。

gǎo miáo de rùn kū mù huí shēng

槁苗得润，枯木回生。

tián chóu má mài shèng cūn pù dòu liáng shēng

田畴麻麦盛，村堡豆粮升。

kè lǚ xǐ tōng fàn mài nóng fū ài ěr yún gēng

客旅喜通贩卖，农夫爱尔耘耕。

cóng jīn shǔ jì duō dí dàng zì rán jià sè de fēng dēng

从今黍稷多条畅，自然稼穑得丰登。

fēng tiáo yǔ shùn mín ān lè hǎi yàn hé qīng xiǎng tài píng

风调雨顺民安乐，海晏河清享太平。

yī rì yǔ xià zú le sān chǐ líng sì shí èr diǎn zhòng shén jiàn jiàn shōu huí

一日雨下足了三尺零四十二点，众神-渐渐收回。

sūn dà shèng lì shēng gāo jiào dào nà sì bù zhòng shén qiě zàn tíng yún cóng dài lǎo sūn qù jiào jùn hòu bài xiè liè wèi

孙大圣厉声高叫道：“那四部众神，且暂停云从，待老孙去叫郡侯拜谢列位。

liè wèi kě bō kāi yún wù gè xiàn zhēn shēn yǔ zhè fán fū qīn yǎn kàn kàn tā cái xìn xīn gòng fèng yě

列位可拨开云雾，各现真身，与这凡夫亲眼看看，他才信心供奉也。

zhòng shén tīng shuō zhǐ de dōu tíng zài kōng zhōng

”众神听说，只得都停在空中。

zhè xíng zhě àn luò yún tóu jìng zhì jùn lǐ zǎo jiàn sān zàng bā jiè shā sēng dōu lái yíng jiē nà jùn hòu yī bù yī bài lái xiè

这行者按落云头，径至郡里，早见三藏、八戒、沙僧，都来迎接，那郡侯一步一拜来谢。

xíng zhě dào qiě màn xiè wǒ wǒ yǐ liú zhù sì bù shén nǐ kě chuán zhào duō rén tóng cǐ bài xiè

行者道：“且慢谢我，我已留住四部神-，你可传召多人同此拜谢。

jiào tā xiàng hòu hǎo lái jiàng yǔ

教他向后好来降雨。

jùn hòu suí chuán fēi bào zhào zhòng tóng chou dōu yī gè gè niān xiāng cháo bài zhī jiàn nà sì bù shén kāi míng yún wù gè xiàn zhēn shēn

”郡侯随传飞报，召众同酬，都一个个拈香朝拜，只见那四部神-，开明云雾，各现真身。

sì bù zhě nǎi yǔ bù léi bù yún bù fēng bù zhī jiàn nà lóng wáng xiǎn xiàng léi jiāng shū shēn

四部者，乃雨部、雷部、云部、风部，只见那龙王显象，雷将舒身。

yún tóng chū xiàn fēng bó chuí zhēn

云童出现，风伯垂真。

lóng wáng xiǎn xiàng yín xū cāng mào shì wú shuāng

龙王显象，银须苍貌世无双。

léi jiāng shū shēn gōu zuǐ wēi yán chéng mò bǐ

雷将舒身，钩嘴威颜诚莫比。

yún tóng chū xiàn shuí rú yù miàn jīn guān

云童出现，谁如玉面金冠；

fēng bó chuí zhēn céng shì zào méi huán yǎn

风伯垂真，曾似燥眉环眼。

qí qí xiǎn lù qīng xiāo shàng gè gè āi pái guān shèng yí

齐齐显露青霄上，各各挨排观圣仪。

fèng xiān jùn jiè rén cái xìn dǐng lǐ niān xiāng è xìng huí

凤仙郡界人才信，顶礼拈香恶性回。

jīn rì yǎng cháo tiān shàng jiàng xǐ xīn xiàng shàn jǐn guī yī

今日仰朝天上将，洗心向善尽皈依。

zhòng shén níng dài le yí gè shí chén rén mín bài zhī bù yǐ

众神-宁待了一个时辰，人民拜之不已。

sūn xíng zhě yòu qǐ zài yún duān duì zhòng zuò lǐ dào yǒu láo

孙行者又起在云端，对众作礼道：“有劳！

yǒu láo

有劳！

qǐng liè wèi gè guī běn bù

请列位各归本部。

lǎo sūn hái jiào jùn jiè zhōng rén jiā gōng yǎng gāo zhēn yù shí jié jiào xiè

老孙还教郡界中人家，供养高真，遇时节醮谢。

liè wèi cóng cǐ hòu wǔ rì yī fēng shí rì yī yǔ hái lái zhěng jiù zhěng jiù

列位从此后，五日一风，十日一雨，还来拯救拯救。

zhòng shén yī yán gè gè zhuǎn bù bù tí

”众神依言，各各转部不题。

què shuō dà shèng zhuì luò yún tóu yǔ sān zàng dào shì bì mín ān kě shōu shí zǒu lù yǐ

却说大圣坠落云头与三藏道：“事毕民安，可收拾走路矣。

nà jùn hòu wén yán jí máng xíng lǐ dào sūn lǎo yé shuō nà lǐ huà

”那郡侯闻言，急忙行礼道：“孙老爷说那里话！

jīn cǐ yī chǎng nǎi wú liàng wú biān zhī ēn dé

今此一场，乃无量无边之恩德。

xià guān zhè lǐ chāi rén bàn bèi xiǎo yàn fèng dá hòu ēn

下官这里差人办备小宴，奉答厚恩。

réng mǎi zhì mín jiān tián dì yǔ lǎo yé qǐ jiàn sì yuàn lì lǎo yé shēng cí lēi bēi kè míng sì shí xiǎng sì

仍买治民间田地，与老爷起建寺院，立老爷生祠，勒碑刻名，四时享祀。

suī kè gǔ lòu xīn nán bào wàn yī zěn me jiù shuō zǒu lù de huà

虽刻骨镂心，难报万一，怎么就说走路的话！

sān zàng dào dà rén zhī yán suī dāng dàn wǒ děng nǎi xī fāng guà dā xíng jiǎo zhī sēng bù gǎn jiǔ zhù

”三藏道：“大人之言虽当，但我等乃西方挂搭行脚之僧，不敢久住。

yī èr rì jiān dìng zǒu wú yí

一二日间，定走无疑。

nà jùn hòu nà lǐ kěn fàng lián yè chà duō rén zhì bàn jiǔ xí qǐ gài cí yǔ

”那郡侯那里肯放，连夜差多人治办酒席，起盖祠宇。

cì rì dà kāi jiā yàn qǐng táng sēng gāo zuò sūn dà shèng yǔ bā jiè shā sēng liè zuò jùn hòu tóng běn jùn dà xiǎo guān yuán bù chén bǎ bēi xiàn zhuàn xì chuī xì dǎ kuǎn dài le yī rì

次日，大开佳宴，请唐僧高坐，孙大圣与八戒沙僧列坐，郡侯同本郡大小官员部臣把杯献馔，细吹细打，款待了一日。

zhè chǎng guǒ shì xīn rán yǒu shī wèi zhèng tián chóu jiǔ hàn féng gān yǔ hé dào jīng shāng chǔ chù tōng

这场果是欣然，有诗为证：田畴久旱逢甘雨，河道经商处处通。

shēn gǎn shén sēng lái jùn jiè duō méng dà shèng shàng tiān gōng

深感神僧来郡界，多蒙大圣上天宫。

jiě chú sān shì cóng qián è yī niàn guī yī shàn guǒ hóng

解除三事从前恶，一念皈依善果弘。

cǐ hòu yuàn rú yáo shùn shì wǔ fēng shí yǔ wàn nián fēng

此后愿如尧舜世，五风十雨万年丰。

yī rì yán èr rì yàn jīn rì chou míng rì xiè bān liú jiāng yǒu bàn yuè zhǐ děng sì yuàn shēng cí wán bèi

一日筵，二日宴，今日酬，明日谢，扳留将有半月，只等寺院生祠完备。

yī rì jùn hòu qǐng sì zhòng wǎng guān táng sēng jīng yà dào gōng chéng hào dà hé chéng zhī rú cǐ sù yé

一日，郡侯请四众往观，唐僧惊讶道：“工程浩大，何成之如此速耶？

jùn hòu dào xià guān cuī zǎn rén gōng zhòu yè bù xī jí jí mìng wán tè qǐng liè wèi lǎo yé kàn kàn

”郡侯道：“下官催趱人工，昼夜不息，急急命完，特请列位老爷看看。

xíng zhě xiào dào guǒ shì xián cái néng gàn de hǎo xián hòu yě

”行者笑道：“果是贤才能干的好贤侯也！

jí shí dōu dào xīn sì jiàn nà diàn gé wēi é shān mén zhuàng lì jù chēng zàn bù yǐ

”即时都到新寺，见那殿阁巍峨，山门壮丽，俱称赞不已。

xíng zhě qǐng shī fu liú yī sì míng sān zàng dào yǒu liú míng dāng huàn zuò gān lín pǔ jì sì

行者请师父留一寺名，三藏道：“有，留名当唤做甘霖普济寺。

jùn hòu chēng dào shén hǎo

”郡侯称道：“甚好！

shén hǎo

甚好！

yòng jīn tiē guǎng zhāo sēng zhòng shì fèng xiāng huǒ

”用金贴广招僧众，侍奉香火。

diàn zuǒ biān lì qǐ sì zhòng shēng cí měi nián sì shí jì sì

殿左边立起四众生祠，每年四时祭祀；

yòu qǐ gài léi shén lóng shén děng miào yǐ dá shén gōng

又起盖雷神、龙神等庙，以答神功。

kàn bì jí mìng zǎn xíng

看毕，即命趱行。

nà yī jùn rén mín zhī jiǔ liú bú zhù gè bèi jìn yí fēn wén bù shòu

那一郡人民，知久留不住，各备赆仪，分文不受。

yīn cǐ hé jùn guān yuán rén děng shèng zhāng gǔ yuè dà zhǎn jīng chuáng sòng yǒu sān shí lǐ yuǎn jìn yóu bù rěn bié suì yǎn lèi mù sòng zhí zhì wàng bú jiàn fāng huí

因此，合郡官员人等，盛张鼓乐，大展旌幢，送有三十里远近，犹不忍别，遂掩泪目送，直至望不见方回。

zhè zhèng shì shuò dé shén sēng liú pǔ jì qí tiān dà shèng guǎng shī ēn

这正是：硕德神僧留普济，齐天大圣广施恩。

bì jìng bù zhī cǐ qù hái yǒu jǐ rì fāng jiàn rú lái qiě tīng xià huí fēn jiě

毕竟不知此去还有几日方见如来，且听下回分解——