shī shī shòu shòu tóng guī yī dào dào chán chán jìng jiǔ líng
师狮授受同归一盗道缠禅静九灵
què shuō sūn dà shèng tóng bā jiè shā sēng chū chéng tóu dí miàn xiāng yíng jiàn nà huǒ yāo jīng dōu shì xiē zá máo shī zi huáng shī jīng zài qián yǐn lǐng suān ní shī tuán xiàng shī zài zuǒ bái zé shī fú li shī zài yòu náo shī xuě shī zài hòu zhōng jiān què shì yí gè jiǔ tóu shī zi
却说孙大圣同八戒、沙僧出城头，觌面相迎，见那伙妖精都是些杂毛狮子：黄狮精在前引领，狻猊狮、抟象狮在左，白泽狮、伏狸狮在右，猱狮、雪狮在后，中间却是一个九头狮子。
nà qīng liǎn r guài zhí yī miàn jǐn xiù tuán huā bǎo zhuàng jǐn āi zhe jiǔ tóu shī zi diāo zuān gǔ guài r gǔ guài diāo zuān r dǎ liǎng miàn hóng qí qí qí de dōu bù zài kǎn gōng zhī de
那青脸儿怪执一面锦锈团花宝幢，紧挨着九头狮子，刁钻古怪儿、古怪刁钻儿打两面红旗，齐齐的都布在坎宫之地。
bā jiè mǎng zhuàng zǒu jìn qián mà dào tōu bǎo bèi de zéi guài
八戒莽撞，走近前骂道：“偷宝贝的贼怪！
nǐ qù nà lǐ huǒ zhè jǐ gè máo tuán lái cǐ zěn de
你去那里伙这几个毛团来此怎的？
huáng shī jīng qiè chǐ mà dào po hěn tū sī
”黄狮精切齿骂道：“泼狠秃厮！
zuó rì sān gè dí wǒ yí gè wǒ bài huí qù ràng nǐ wéi rén bà le
昨日三个敌我一个，我败回去，让你为人罢了；
nǐ zěn me zhè bān hěn è shāo le wǒ de dòng fǔ sǔn le wǒ de shān chǎng shāng le wǒ de juàn zú
你怎么这般狠恶，烧了我的洞府，损了我的山场，伤了我的眷族！
wǒ hé nǐ yuān chóu shēn rú dà hǎi
我和你冤仇深如大海！
bú yào zǒu
不要走！
chī nǐ lǎo ye yī chǎn
吃你老爷一铲！
hǎo bā jiè jǔ bǎ jiù yíng
”好八戒，举钯就迎。
liǎng gè cái jiāo shǒu hái wèi jiàn gāo dī nà náo shī jīng lún yī gēn tiě jí lí xuě shī jīng shǐ yī tiáo sān léng jiǎn jìng lái bēn dǎ
两个才交手，还未见高低，那猱狮精轮一根铁蒺藜，雪狮精使一条三楞简，径来奔打。
bā jiè fā yī shēng hǎn dào lái de hǎo
八戒发一声喊道：“来得好！
nǐ kàn tā héng chōng zhí dǐ dòu zài yī chù
”你看他横冲直抵，斗在一处。
zhè bì xiāng shā hé shàng jí chè xiáng yāo zhàng jìn qián xiāng zhù yòu jiàn nà suān ní jīng bái zé jīng yǔ tuán xiàng fú li èr jīng yī yōng qí shàng
这壁厢，沙和尚急掣降妖杖，近前相助，又见那狻猊精、白泽精与抟象、伏狸二精，一拥齐上。
zhè lǐ sūn dà shèng shǐ jīn gū bàng jià zhù qún jīng suān ní shǐ mèn gùn bái zé shǐ tóng chuí tuán xiàng shǐ gāng qiāng fú li shǐ yuè fǔ
这里孙大圣使金箍棒架住群精，狻猊使闷棍，白泽使铜锤，抟象使钢枪，伏狸使钺斧。
nà qī gè shī zi jīng zhè sān gè hěn hé shàng hǎo shā gùn chuí qiāng fǔ sān léng jiǎn jí lí gū duǒ sì míng chǎn
那七个狮子精，这三个狠和尚，好杀：棍锤枪斧三楞简，蒺藜骨朵四明铲。
qī shī qī qì shén fēng máng wéi zhàn sān sēng qí nà hǎn
七狮七器甚锋芒，围战三僧齐呐喊。
dà shèng jīn gū tiě bàng xiōng shā sēng bǎo zhàng rén jiān hǎn
大圣金箍铁棒凶，沙僧宝杖人间罕。
bā jiè diān fēng chěng shì xióng dīng bǎ huǎng liàng guāng huá cǎn
八戒颠风骋势雄，钉钯幌亮光华惨。
qián zhē hòu dǎng gè shī gōng zuǒ jià yòu yíng dōu yǒng gǎn
前遮后挡各施功，左架右迎都勇敢。
chéng tóu wáng zǐ zhù wēi fēng léi gǔ shāi luó qí zhuàng dǎn
城头王子助威风，擂鼓筛锣齐壮胆。
tóu lái qiǎng qù nòng shén tōng shā de hūn tiān dì fǎn nà yī huǒ yāo jīng qí yǔ dà shèng sān rén zhàn jīng bàn rì bù jué tiān wǎn
投来抢去弄神通，杀得昏-天地反”那一伙妖精，齐与大圣三人，战经半日，不觉天晚。
bā jiè kǒu tǔ zhān xián kàn kàn jiǎo ruǎn xū huǎng yī bǎ bài xià zhèn qù bèi nà xuě shī náo shī èr jīng hè dào nà lǐ zǒu kàn dǎ
八戒口吐粘涎，看看脚软，虚幌一钯，败下阵去，被那雪狮、猱狮二精喝道：“那里走”看打！
dāi zi duǒ shǎn bù jí bèi tā zhào jǐ liáng shàng dǎ le yī jiǎn shuì zài dì xià zhǐ jiào bà le
”呆子躲闪不及，被他照脊梁上打了一简，睡在地下，只叫：“罢了！
bà le
罢了！
liǎng gè jīng bǎ bā jiè cǎi zōng tuō wěi káng jiāng qù jiàn nà jiǔ tóu shī zi bào dào zǔ yé wǒ děng ná le yí gè lái yě
”两个精把八戒采鬃拖尾，扛将去见那九头狮子，报道：“祖爷，我等拿了一个来也。
shuō bù liǎo shā sēng xíng zhě yě dōu zhàn bài
”说不了，沙僧行者也都战败。
zhòng yāo jīng yī qí gǎn lái bèi xíng zhě bá yī bǎ háo máo jué suì pēn jiāng qù jiào shēng biàn
众妖精一齐赶来，被行者拔一把毫毛，嚼碎喷将去，叫声“变！
jí biàn zuò bǎi shí gè xiǎo xíng zhě wéi wéi rào rào jiāng nà bái zé suān ní tuán xiàng fú li bìng jīn máo shī guài wéi guǒ zài zhōng
”即变做百十个小行者，围围绕绕，将那白泽、狻猊、抟象、伏狸并金毛狮怪围裹在中。
shā sēng xíng zhě què yòu shàng qián zǎn dǎ
沙僧行者却又上前攒打。
dào wǎn ná zhù suān ní bái zé zǒu le fú li tuán xiàng
到晚，拿住狻猊、白泽，走了伏狸、抟象。
jīn máo bào zhī lǎo yāo lǎo guài jiàn shī le èr shī fēn fù bǎ zhū bā jiè kǔn le bù kě shāng tā xìng mìng
金毛报知老妖，老怪见失了二狮，吩咐：“把猪八戒捆了，不可伤他性命。
dài tā hái wǒ èr shī què jiāng bā jiè yǔ tā
待他还我二狮，却将八戒与他。
tā ruò wú zhī huài le wǒ èr shī jí jiāng bā jiè shā le duì mìng
他若无知，坏了我二狮，即将八戒杀了对命！
dàng wǎn qún yāo ān xiē chéng wài bù tí
”当晚群妖安歇城外不题。
què shuō sūn dà shèng bǎ liǎng gè shī zi jīng tái jìn chéng biān lǎo wáng jiàn le jí chuán lìng kāi mén chà èr sān shí gè xiào wèi ná shéng káng chū mén bǎng le shī jīng káng rù chéng lǐ
却说孙大圣把两个狮子精抬近城边，老王见了，即传令开门，差二三十个校尉，拿绳扛出门，绑了狮精，扛入城里。
sūn dà shèng shōu liǎo fǎ máo tóng shā sēng jìng zhì chéng lóu shàng jiàn le táng sēng
孙大圣收了法毛，同沙僧径至城楼上，见了唐僧。
táng sēng dào zhè chǎng shì shèn shì lì hài ya
唐僧道：“这场事甚是利害呀！
wù néng xìng mìng bù zhī yǒu wú
悟能性命，不知有无？
xíng zhě dào méi shì
”行者道：“没事！
wǒ men bǎ zhè liǎng gè yāo jīng ná le tā nà lǐ duàn bù gǎn shāng
我们把这两个妖精拿了，他那里断不敢伤。
qiě jiāng èr jīng láo shuān jǐn fù dài míng zǎo dǐ huàn bā jiè yě
且将二精牢拴紧缚，待明早抵换八戒也。
sān gè xiǎo wáng zǐ duì xíng zhě kòu tóu dào shī fu xiān qián dǔ dòu zhī jiàn yī shēn jí hòu yáng shū ér huí què zěn me jiù yǒu bǎi shí wèi shī shēn
”三个小王子对行者叩头道：“师父先前赌斗，只见一身，及后佯输而回，却怎么就有百十位师身？
jí zhì ná zhù yāo jīng jìn chéng lái huán shì yī shēn cǐ shì shèn me fǎ lì
及至拿住妖精，近城来还是一身，此是甚么法力？
xíng zhě xiào dào wǒ shēn shàng yǒu bā wàn sì qiān háo máo yǐ yī huā shí yǐ shí huà bǎi bǎi qiān wàn yì zhī biàn huà jiē shēn wài shēn zhī fǎ yě
”行者笑道：“我身上有八万四千毫毛，以一化十，以十化百，百千万亿之变化，皆身外身之法也。
nà wáng zǐ yī gè gè dǐng lǐ jí shí bǎi shàng zhāi lái jiù zài chéng lóu shàng chī le
”那王子一个个顶礼，即时摆上斋来，就在城楼上吃了。
gè duǒ kǒu shàng dōu yào dēng lóng qí zhì bāng líng luó gǔ zhī gēng chuán jiàn fàng pào nà hǎn
各垛口上都要灯笼旗帜，梆铃锣鼓，支更传箭，放炮呐喊。
zǎo yòu tiān míng
早又天明。
lǎo guài jí huàn huáng shī jīng dìng jì dào rǔ děng jīn rì yòng xīn ná nà xíng zhě shā sēng děng wǒ àn zì fēi kōng shàng chéng ná tā nà shī fu bìng nà lǎo wáng fù zi xiān zhuǎn jiǔ qǔ pán huán dòng dài nǐ dé shèng huí bào
老怪即唤黄狮精定计道：“汝等今日用心拿那行者、沙僧，等我暗自飞空上城，拿他那师父并那老王父子，先转九曲盘桓洞，待你得胜回报。
huáng shī lǐng jì biàn yǐn náo shī xuě shī tuán xiàng fú li gè zhí bīng qì dào chéng chù gǔn fēng niàng wù de suǒ zhàn
”黄狮领计，便引猱狮、雪狮、抟象、伏狸各执兵器到城处，滚风酿雾的索战。
zhè lǐ xíng zhě yǔ shā sēng tiào chū chéng tóu lì shēng mà dào zéi po guài
这里行者与沙僧跳出城头，厉声骂道：“贼泼怪！
kuài jiāng wǒ shī dì bā jiè sòng hái wǒ ráo nǐ xìng mìng
快将我师弟八戒送还我，饶你性命！
bù rán dōu jiào nǐ fěn gǔ suì shī
不然，都教你粉骨碎尸！
nà yāo jīng nà róng fēn shuō yī yōng qí lái
”那妖精那容分说，一拥齐来。
zhè dà shèng dì xiōng liǎng gè gè yùn jī móu dǎng zhù wǔ gè shī zi
这大圣弟兄两个，各运机谋，挡住五个狮子。
zhè shā bǐ zuó rì yòu shén bù tóng hū hū guā dì kuáng fēng è àn àn zhē tiān hēi wù nóng
这杀比昨日又甚不同：呼呼刮地狂风恶，暗暗遮天黑雾浓。
zǒu shí fēi shā shén guǐ pà tuī lín dào shù hǔ láng jīng
走石飞沙神鬼怕，推林倒树虎狼惊。
gāng qiāng hěn hěn yuè fǔ míng gùn chǎn tóng chuí tài dú qíng
钢枪狠狠钺斧明，棍铲铜锤太毒情。
hèn bù dé hú lún tūn xíng zhě huó huó pō pō qín zhù xiǎo shā sēng
恨不得囫囵吞行者，活活泼泼擒住小沙僧。
zhè dà shèng yī tiáo rú yì bàng juǎn shū shōu fàng shén jīng líng
这大圣一条如意棒，卷舒收放甚精灵。
shā sēng nà bǐng xiáng yāo zhàng líng xiāo diàn wài yǒu míng shēng
沙僧那柄降妖杖，灵霄殿外有名声。
jīn fān gàn yùn shén tōng guǎng xī yù shī gōng sǎo dàng jīng
今番干运神通广，西域施功扫荡精。
zhè wǔ gè zá máo shī zi jīng yǔ xíng zhě shā sēng zhèng zì shā dào hǎo chù
这五个杂毛狮子精与行者、沙僧正自杀到好处，
nà lǎo guài jià zhe hēi yún
那老怪驾着黑云，
jìng zhí téng zhì chéng lóu shàng
径直腾至城楼上，
yáo yī yáo tóu
摇一摇头，
hu de nà chéng shàng wén wǔ dà xiǎo guān yuán bìng shǒu chéng rén fū děng
唬得那城上文武大小官员并守城人夫等，
dōu gǔn xià chéng qù
都滚下城去，
bèi tā bēn rù lóu zhōng
被他奔入楼中，
zhāng kāi kǒu bǎ sān zàng yǔ lǎo wáng fù zi yī dùn qín chū
张开口把三藏与老王父子一顿噙出，
fù zhì kǎn gōng dì xià
复至坎宫地下，
jiāng bā jiè yě zhe kǒu qín zhī
将八戒也着口噙之。
yuán lái tā jiǔ gè tóu jiù yǒu jiǔ zhāng kǒu
原来他九个头就有九张口，
yī kǒu qín zhe táng sēng
一口噙着唐僧，
yī kǒu qín zhe bā jiè
一口噙着八戒，
yī kǒu qín zhe lǎo wáng
一口噙着老王，
yī kǒu qín zhe dài wáng zi
一口噙着大王子，
yī kǒu qín zhe èr wáng zi
一口噙着二王子，
yī kǒu qín zhe sān wáng zi
一口噙着三王子，
liù kǒu qín zhe liù rén
六口噙着六人，
hái kōng le sān zhāng kǒu
还空了三张口，
fā shēng hǎn jiào dào wǒ xiān qù yě
发声喊叫道：“我先去也！
zhè wǔ gè xiǎo shī jīng jiàn tā zǔ dé shèng yī gè gè yù zhǎn xióng cái
”这五个小狮精见他祖得胜，一个个愈展雄才。
xíng zhě wén de chéng shàng rén hǎn rǎng qíng zhī zhōng le tā jì jí huàn shā sēng zǐ xì
行者闻得城上人喊嚷，情知中了他计，急唤沙僧仔细；
tā què bǎ bì bo shàng háo máo
他却把臂膊上毫毛，
jìn jiē bá xià
尽皆拔下，
rù kǒu jué làn pēn chū
入口嚼烂喷出，
biàn zuò qiān bǎi gè xiǎo xíng zhě
变作千百个小行者，
yī yōng gōng shàng
一拥攻上，
dāng shí tuō dào náo shī
当时拖倒猱狮，
huó zhuō le xuě shī
活捉了雪狮，
ná zhù le tuán xiàng shī
拿住了抟象狮，
káng fān le fú li shī
扛翻了伏狸狮，
jiāng huáng shī dǎ sǐ
将黄狮打死，
hōng hōng de rǎng dào zhōu chéng zhī xià
烘烘的嚷到州城之下，
dào zhuǎn zǒu tuō le qīng liǎn r yǔ diāo zuān gǔ guài gǔ guài diāo zuān r èr guài
倒转走脱了青脸儿与刁钻古怪、古怪刁钻儿二怪。
nà chéng shàng guān kàn jiàn què yòu kāi mén jiāng shéng bǎ wǔ gè shī jīng yòu kǔn le tái jìn chéng qù
那城上官看见，却又开门，将绳把五个狮精又捆了，抬进城去。
hái wèi fā luò zhī jiàn nà wáng fēi kū kū tí tí duì xíng zhě lǐ bài dào shén shī a wǒ diàn xià fù zǐ bìng nǐ shī fu xìng mìng xiū yǐ
还未发落，只见那王妃哭哭啼啼，对行者礼拜道：“神师啊，我殿下父子并你师父，性命休矣！
zhè gū chéng zěn shēng shì hǎo
这孤城怎生是好？
dà shèng shōu liǎo fǎ máo duì wáng fēi zuò lǐ dào xián hòu mò chóu zhǐ yīn wǒ ná tā qī gè shī jīng nà lǎo yāo nòng shè fǎ dìng jiāng wǒ shī fù yǔ diàn xià fù zǐ shè qù liào bì wú shāng
”大圣收了法毛，对王妃作礼道：“贤后莫愁，只因我拿他七个狮精，那老妖弄摄法，定将我师父与殿下父子摄去，料必无伤。
dài míng rì jué zǎo wǒ xiōng dì èr rén qù nà shān zhōng guǎn qíng zhuō zhù lǎo yāo hái nǐ sì gè wáng zǐ
待明日绝早，我兄弟二人去那山中，管情捉住老妖，还你四个王子。
nà wáng fēi yī cù nǚ juàn wén de cǐ yán dōu duì xíng zhě xià bài dào yuàn qiú diàn xià fù zǐ quán shēng huáng tú jiān gù
”那王妃一簇女眷闻得此言，都对行者下拜道：“愿求殿下父子全生，皇图坚固！
bài bì yī gè gè hán lèi hái gōng
”拜毕，一个个含泪还宫。
xíng zhě fēn fù gè guān jiāng dǎ sǐ nà huáng shī jīng bō le pí liù gè huó shī jīng láo láo shuān suǒ
行者吩咐各官：“将打死那黄狮精剥了皮，六个活狮精，牢牢拴锁。
qǔ xiē zhāi fàn lái wǒ men chī le shuì jiào nǐ men dōu fàng xīn bǎo nǐ wú shì
取些斋饭来，我们吃了睡觉，你们都放心，保你无事。
zhì cì rì dà shèng lǐng shā sēng jià qǐ xiáng yún bù duō shí dào zi zhú jié shān tóu
至次日，大圣领沙僧驾起祥云，不多时，到子竹节山头。
àn yún tóu guān kàn hǎo zuò gāo shān
按云头观看，好座高山！
dàn jiàn fēng pái tū wù lǐng jùn qí qū
但见：峰排突兀，岭峻崎岖。
shēn jiàn xià chán shuǐ shù dǒu yá qián jǐn xiù huā xiāng
深涧下潺-水漱，陡崖前锦锈花香。
huí luán zhòng dié gǔ dào wān huán
回峦重迭，古道湾环。
zhēn shì hè lái sōng yǒu bàn guǒ rán yún qù shí wú yī
真是鹤来松有伴，果然云去石无依。
xuán yuán mì guǒ xiàng qíng huī mí lù xún huā huan rì nuǎn
玄猿觅果向晴晖，麋鹿寻花欢日暖。
qīng luán shēng xī lì huáng niǎo yǔ mián mán
青鸾声晰呖，黄鸟语绵蛮。
chūn lái táo lǐ zhēng yán xià zhì liǔ huái jìng mào
春来桃李争妍，夏至柳槐竞茂。
qiū dào huáng huā bù jǐn dōng jiāo bái xuě fēi mián
秋到黄花布锦，冬交白雪飞绵。
sì shí bā jié hǎo fēng guāng bù yà yíng zhōu xian jǐng xiàng
四时八节好风光，不亚瀛洲仙景象。
tā liǎng gè zhèng zài shān tóu shàng kàn jǐng hū jiàn nà qīng liǎn r shǒu ná yī tiáo duǎn gùn jìng pǎo chū yá gǔ zhī jiān
他两个正在山头上看景，忽见那青脸儿，手拿一条短棍，径跑出崖谷之间。
xíng zhě hè dào nà lǐ zǒu
行者喝道：“那里走！
lǎo sūn lái yě
老孙来也！
hu de nà xiǎo yāo yī fān yī gǔn de pǎo xià yá gǔ
”唬得那小妖一翻一滚的跑下崖谷。
tā liǎng gè yī zhí zhuī lái yòu bú jiàn zōng jì xiàng qián yòu zhuǎn jǐ bù què shì yī zuò dòng fǔ liǎng shàn huā bān shí mén jǐn jǐn guān bì
他两个一直追来，又不见踪迹，向前又转几步，却是一座洞府，两扇花斑石门，紧紧关闭。
mén shàng héng qiàn zhe yí kuài shí bǎn jiè juān le shí gè dà zì nǎi shì wàn líng zhú jié shān jiǔ qǔ pán huán dòng
门-上横嵌着一块石版，楷镌了十个大字，乃是万灵竹节山九曲盘桓洞。
nà xiǎo yāo yuán lái pǎo jìn dòng qù jí bǎ dòng mén bì le dào zhōng jiān duì lǎo yāo dào yé ye wài miàn yòu yǒu liǎng gè hé shàng lái le
那小妖原来跑进洞去，即把洞门闭了，到中间对老妖道：“爷爷，外面又有两个和尚来了。
lǎo yāo dào nǐ dài wáng bìng náo shī xuě shī tuán xiàng fú li kě zēng lái
”老妖道：“你大王并猱狮、雪狮、抟象、伏狸可曾来？
xiǎo yāo dào bú jiàn
”小妖道：“不见！
bú jiàn
不见！
zhǐ shì liǎng gè hé shàng zài shān fēng gāo chù tiào wàng
只是两个和尚，在山峰高处眺望。
wǒ kàn jiàn huí tóu jiù pǎo tā gǎn jiāng lái wǒ què bì mén lái yě
我看见回头就跑，他赶将来，我却闭门来也。
lǎo yāo tīng shuō dī tóu bù yǔ bàn shǎng hū de diào xià lèi lái jiào shēng kǔ a
”老妖听说，低头不语，半晌，忽的吊下泪来，叫声：“苦啊！
wǒ huáng shī sūn sǐ le
我黄狮孙死了！
náo shī sūn děng yòu jǐn bèi hé shàng zhuō jìn chéng qù yǐ
猱狮孙等又尽被和尚捉进城去矣！
cǐ hèn zěn shēng bào de
此恨怎生报得！
bā jiè kǔn zài páng biān
八戒捆在旁边，
yǔ wáng fù zi táng sēng jù zǎn zài yī chù
与王父子唐僧俱攒在一处，
huáng huáng shòu kǔ
——惶惶受苦，
tīng jiàn lǎo yāo shuō shēng zhòng sūn bèi hé shàng zhuō jìn chéng qù
听见老妖说声“众孙被和尚捉进城去”，
àn àn xǐ dào shī fu mò pà
暗暗喜道：“师父莫怕，
diàn xià xiū chóu
殿下休愁，
wǒ shī xiōng yǐ dé shèng
我师兄已得胜，
zhuō le zhòng yāo
捉了众妖，
xún dào cǐ jiān jiù bá wú děng yě
寻到此间救拔吾等也。
shuō ba yòu tīng de lǎo yāo jiào xiǎo de men hǎo shēng zài cǐ kān shǒu děng wǒ chū qù ná nà liǎng gè hé shàng jìn lái yī fà chéng zhì
”说罢，又听得老妖叫：“小的们，好生在此看守，等我出去拿那两个和尚进来，一发惩治。
nǐ kàn tā shēn wú pī guà shǒu bù niān bīng dà tà bù zǒu dào qián biān zhǐ wén de sūn xíng zhě yāo he li
”你看他身无披挂，手不拈兵，大踏步走到前边，只闻得孙行者吆喝哩。
tā jiù dà kāi le dòng mén bù dá huà jìng bēn xíng zhě
他就大开了洞门，不答话，径奔行者。
xíng zhě shǐ tiě bàng dāng tóu zhī zhù shā sēng lún bǎo zhàng jiù dǎ
行者使铁棒当头支住，沙僧轮宝杖就打。
nà lǎo yāo bǎ tóu yáo yī yáo zuǒ yòu bā gè tóu yī qí zhāng kāi kǒu bǎ xíng zhě shā sēng qīng qīng de yòu xián yú dòng nèi jiào qǔ shéng suǒ lái
那老妖把头摇一摇，左右八个头，一齐张开口，把行者、沙僧轻轻的又衔于洞内，教：“取绳索来！
nà diāo zuān gǔ guài gǔ guài diāo zuān yǔ qīng liǎn r shì zuó yè táo shēng ér huí zhě jí ná liǎng tiáo shéng bǎ tā èr rén zhuó shí kǔn le
”那刁钻古怪、古怪刁钻与青脸儿是昨夜逃生而回者，即拿两条绳，把他二人着实捆了。
lǎo yāo wèn dào nǐ zhè po hóu bǎ wǒ nà qī gè ér sūn zhuō le wǒ jīn ná zhù nǐ hé shàng sì gè wáng zǐ sì gè yě zú yǐ dǐ de wǒ ér sūn zhī mìng
老妖问道：“你这泼猴，把我那七个儿孙捉了，我今拿住你和尚四个，王子四个，也足以抵得我儿孙之命！
xiǎo de men xuǎn jīng tiáo liǔ gùn lái qiě dǎ zhè hóu tóu yī dùn yǔ wǒ huáng shī sūn bào bào yuān chóu
小的们，选荆条柳棍来，且打这猴头一顿，与我黄狮孙报报冤仇！
nà sān gè xiǎo yāo gè zhí liǔ gùn zhuān dǎ xíng zhě
”那三个小妖，各执柳棍，专打行者。
xíng zhě běn shì áo liàn guò de shēn tǐ nèi xiē xiē liǔ gùn r zhǐ hǎo yǔ tā fú yǎng tā nà lǐ zuò shēng
行者本是熬炼过的身体，那些些柳棍儿，只好与他拂痒，他那里做声？
píng tā zěn me chuí dǎ lüè bù jiè yì
凭他怎么捶打，略不介意。
bā jiè táng sēng yǔ wáng zǐ jiàn le yī gè gè máo gǔ sǒng rán
八戒、唐僧与王子见了，一个个毛骨悚然。
shǎo shí dǎ zhé le liǔ gùn zhí dǎ dào tiān wǎn yě bù jì qí shù
少时，打折了柳棍，直打到天晚，也不计其数。
shā sēng jiàn dǎ de duō le shén bù guò yì dào wǒ tì tā dǎ bǎi shí xià ba
沙僧见打得多了，甚不过意道：“我替他打百十下罢。
lǎo yāo dào nǐ qiě mò máng míng rì jiù dǎ dào nǐ le yī gè gè āi cì r dǎ jiāng lái
”老妖道：你且莫忙，明日就打到你了，一个个挨次儿打将来。
bā jiè zháo máng dào hòu rì jiù dǎ dào wǒ lǎo zhū yě
”八戒着忙道：“后日就打到我老猪也！
dǎ yī huì jiàn jiàn de tiān hūn le lǎo yāo jiào xiǎo de men qiě zhù diǎn qǐ dēng huǒ lái nǐ men chī xiē yǐn shí ràng wǒ dào jǐn yún wō lüè shuì shuì qù
”打一会，渐渐的天昏了，老妖叫：“小的们且住，点起灯火来，你们吃些饮食，让我到锦云窝略睡睡去。
rǔ sān rén dōu shì zāo guò hài de què yòng xīn kān shǒu dài míng zǎo zài dǎ
汝三人都是遭过害的，却用心看守，待明早再打。
sān gè xiǎo yāo yí guò dēng lái ná liǔ gùn yòu dǎ xíng zhě nǎo gài jiù xiàng qiāo bāng zi yì bān tī tī tuō tuō tuō tī jǐn jǐ xià màn jǐ xià
”三个小妖移过灯来，拿柳棍又打行者脑盖，就象敲梆子一般，剔剔托，托托剔，紧几下，慢几下。
yè jiāng shēn le què dōu dǔn shuì
夜将深了，却都盹睡。
xíng zhě jiù shǐ gè dùn fǎ jiāng shēn yī xiǎo tuō chū shéng lái dǒu yī dǒu háo máo zhěng shù le yī fú ěr duǒ nèi qǔ chū bàng lái huǎng yī huǎng yǒu diào tǒng cū xì èr zhàng cháng duǎn cháo zhe sān gè xiǎo yāo dào nǐ zhè niè chù bǎ nǐ lǎo ye jiù dǎ le xǔ duō gùn zi
行者就使个遁法，将身一小，脱出绳来，抖一抖毫毛，整束了衣服，耳朵内取出棒来，幌一幌，有吊桶粗细，二丈长短，朝着三个小妖道：“你这孽畜，把你老爷就打了许多棍子！
lǎo yé hái zhǐ zhào jiù lǎo yé yě bǎ zhè gùn zi lüè yā nǐ yā kàn dào rú hé
老爷还只照旧，老爷也把这棍子略桠你桠，看道如何！
bǎ sān gè xiǎo yāo qīng qīng yī yā jiù yā zuò sān gè ròu bǐng què yòu tī liàng le dēng jiě fàng shā sēng
”把三个小妖轻轻一桠，就桠做三个肉饼，却又剔亮了灯，解放沙僧。
bā jiè kǔn jí le rěn bu zhù dà shēng jiào dào gē ge
八戒捆急了，忍不住大声叫道：“哥哥！
wǒ de shǒu jiǎo dōu kǔn zhǒng le dào bù lái xiān jiě fàng wǒ
我的手脚都捆肿了，倒不来先解放我！
zhè dāi zi hǎn le yī shēng què zǎo jīng dòng lǎo yāo
”这呆子喊了一声，却早惊动老妖。
lǎo yāo yī gū lù pá qǐ lái dào shì shuí rén jiě fàng
老妖一毂辘爬起来道：“是谁人解放？
nà xíng zhě tīng jiàn yī kǒu chuī xi dēng yě gù bu de shā sēng děng zhòng shǐ tiě bàng dǎ pò jǐ chóng mén zǒu le
”那行者听见，一口吹息灯，也顾不得沙僧等众，使铁棒，打破几重门走了。
nà lǎo yāo dào zhōng táng lǐ jiào xiǎo de men zěn me méi le dēng guāng
那老妖到中堂里叫：“小的们，怎么没了灯光？
zhǐ mò zǒu le rén yě
只莫走了人也？
jiào yī shēng méi rén dā yìng
”叫一声，没人答应；
yòu jiào yī shēng yòu méi rén dā yìng
又叫一声，又没人答应。
jí qǔ dēng huǒ lái kàn shí zhī jiàn dì xià xiě lín lín de sān kuài ròu bǐng lǎo wáng fù zi jí táng sēng bā jiè jù zài zhǐ bú jiàn le xíng zhě shā sēng
及取灯火来看时，只见地下血淋淋的三块肉饼，老王父子及唐僧、八戒俱在，只不见了行者、沙僧。
diǎn zháo huǒ qián hòu gǎn kàn hū jiàn shā sēng hái bèi tiē zài láng xià zhàn li bèi tā yī bǎ ná zhù dào zhào jiù kǔn le
点着火，前后赶看，忽见沙僧还背贴在廊下站哩，被他一把拿住-倒，照旧捆了。
yòu zhǎo xún xíng zhě dàn jiàn jǐ céng mén jìn jiē pò sǔn qíng zhī shì xíng zhě dǎ pò zǒu le yě bù qù zhuī gǎn jiāng pò mén bǔ de bǔ zhē de zhē gù shǒu jiā yè bù tí
又找寻行者，但见几层门尽皆破损，情知是行者打破走了，也不去追赶，将破门补的补，遮的遮，固守家业不题。
què shuō sūn dà shèng chū le nà jiǔ qǔ pán huán dòng kuà xiáng yún jìng zhuǎn yù huá zhōu dàn jiàn nà chéng tóu shàng gè xiāng de tǔ dì shén yǔ chéng huáng zhī shén yíng kōng bài jiē
却说孙大圣出了那九曲盘桓洞，跨祥云径转玉华州，但见那城头上各厢的土地神-与城隍之神迎空拜接。
xíng zhě dào rǔ děng zěn me jīn yè cái jiàn
行者道：“汝等怎么今夜才见？
chéng huáng dào xiǎo shén děng zhī dà shèng xià jiàng yù huá zhōu yīn yǒu xián wáng kuǎn liú gù bù gǎn jiàn
”城隍道：“小神等知大圣下降玉华州，因有贤王款留，故不敢见。
jīn zhī wáng děng yù guài dà shèng xiáng mó tè lái kòu jiē
今知王等遇怪，大圣降魔，特来叩接。
xíng zhě zhèng zài chēn guài chù yòu jiàn jīn tóu jiē dì liù jiǎ liù dīng shén jiāng yā zhe yī zūn tǔ dì guì zài miàn qián dào dà shèng wú děng zhuō de zhè gè dì lǐ guǐ lái yě
”行者正在嗔怪处，又见金头揭谛、六甲六丁神将，押着一尊土地，跪在面前道：“大圣，吾等捉得这个地里鬼来也。
xíng zhě hè dào
”行者喝道：
rǔ děng bù zài zhú jié chū hù wǒ shī fù què zěn me rǎng dào zhè lǐ
“汝等不在竹节出护我师父，却怎么嚷到这里？
dīng jiǎ shén dào dà shèng nà yāo jīng zì nǐ táo shí fù zhuō zhù juàn lián dà jiàng yī rán kǔn le
”丁甲神道：“大圣，那妖精自你逃时，复捉住卷帘大将，依然捆了。
wǒ děng jiàn tā fǎ lì shén dà què jiāng zhú jié shān tǔ dì yā jiè zhì cǐ
我等见他法力甚大，却将竹节山土地押解至此。
tā zhī nà yāo jīng de gēn yóu qǐ dà shèng wèn tā yī wèn biàn hǎo chǔ zhì yǐ jiù shèng sēng xián wáng zhī kǔ
他知那妖精的根由，乞大圣问他一问，便好处治，以救圣僧贤王之苦。
xíng zhě tīng yán shén xǐ nà tǔ dì zhàn jīng jīng kòu tóu dào nà lǎo yāo qián nián xià jiàng zhú jié shān
”行者听言甚喜，那土地战兢兢叩头道：“那老妖前年下降竹节山。
nà jiǔ qǔ pán huán dòng yuán shì liù shī zhī wō nà liù gè shī zi zì dé lǎo yāo zhì cǐ jiù dōu bài wèi zǔ wēng
那九曲盘桓洞原是六狮之窝，那六个狮子，自得老妖至此，就都拜为祖翁。
zǔ wēng nǎi shì gè jiǔ tóu shī zi hào wèi jiǔ líng yuán shèng
祖翁乃是个九头狮子，号为九灵元圣。
ruò de tā miè xū qù dào dōng jí miào yán gōng qǐng tā zhǔ rén gōng lái fāng kě shōu fú
若得他灭，须去到东极妙岩宫，请他主人公来，方可收伏。
tā rén mò xiǎng qín yě
他人莫想擒也。
xíng zhě wén yán sī yì bàn shǎng dào dōng jí miào yán gōng shì tài yǐ jiù kǔ tiān zūn a
”行者闻言，思忆半晌道：“东极妙岩宫，是太乙救苦天尊啊。
tā zuò xia zhèng shì gè jiǔ tóu shī zi
他坐下正是个九头狮子。
zhè děng shuō biàn jiào jiē dì jīn jiǎ hái tóng tǔ dì huí qù àn zhōng hù shī fu shī dì bīng zhōu wáng fù zi
这等说——”便教：“揭谛、金甲，还同土地回去，暗中护-师父、师弟并州王父子。
běn chǔ chéng huáng shǒu hù chéng chí zǒu chū qù lái
本处城隍守护城池，走出去来。
zhòng shén gè gè zūn shǒu qù qì
”众神各各遵守去讫。
zhè dà shèng zòng jīn dǒu yún lián yè qián xíng
这大圣纵筋斗云，连夜前行。
yuē yǒu yín shí fēn dào le dōng tiān mén wài zhèng zhuàng zhe guǎng mù tiān wáng yǔ tiān dīng lì shì yī xíng yí cóng
约有寅时分，到了东天门外，正撞着广目天王与天丁、力士一行仪从。
zhòng jiē tíng zhù gǒng shǒu yíng dào
众皆停住，拱手迎道：
dà shèng hé wǎng
“大圣何往？
xíng zhě duì zhòng lǐ bì dào qián qù miào yán gōng zǒu zǒu
”行者对众礼毕，道：“前去妙岩宫走走。
tiān wáng dào
”天王道：
xī tiān lù bù zǒu què yòu dōng tiān lái zuò shèn
“西天路不走，却又东天来做甚？
xíng zhě dào yīn dào yù huá zhōu méng zhōu wáng xiāng kuǎn qiǎn sān zi bài wǒ děng dì xiōng wèi shī xí xué wǔ yì bù qī yù zhe yī huǒ shī guài
”行者道：“因到玉华州，蒙州王相款，遣三子拜我等弟兄为师，习学武艺，不期遇着一伙狮怪。
jīn fǎng de miào yán gōng tài yǐ jiù kǔ tiān zūn nǎi guài zhī zhǔ rén gōng yě yù qǐng tā wèi wǒ jiàng guài jiù shī
今访得妙岩宫太乙救苦天尊乃怪之主人公也，欲请他为我降怪救师。
tiān wáng dào nà xiāng yīn nǐ yù wéi rén shī suǒ yǐ rě chū zhè yī wō shī zi lái yě
”天王道：“那厢因你欲为人师，所以惹出这一窝狮子来也。
xíng zhě xiào dào zhèng wèi cǐ
”行者笑道：“正为此！
zhèng wèi cǐ
正为此！
zhòng tiān dīng lì shì yī gè gè gǒng shǒu ràng dào ér xíng
”众天丁、力士一个个拱手，让道而行。
dà shèng jìn le dōng tiān mén bù duō shí dào miào yán gōng qián dàn jiàn cǎi yún zhòng dié zǐ qì lóng cōng
大圣进了东天门，不多时，到妙岩宫前，但见：彩云重迭，紫气茏葱。
wǎ yàng jīn bō yàn mén pái yù shòu chóng
瓦漾金波焰，门排玉兽崇。
huā yíng shuāng quē hóng xiá rào rì yìng qiān lín cuì wù lóng
花盈双阙红霞绕，日映骞林翠雾笼。
guǒ rán shì wàn zhēn huán gǒng qiān shèng xīng lóng
果然是万真环拱，千圣兴隆。
diàn gé céng céng jǐn chuāng xuān chǔ chù tōng
殿阁层层锦，窗轩处处通。
cāng lóng pán hù shén guāng ǎi huáng dào guāng huī ruì qì nóng
苍龙盘护神光蔼，黄道光辉瑞气浓。
zhè de shì qīng huá cháng lè jiè dōng jí miào yán gōng
这的是青华长乐界，东极妙岩宫。
nà gōng mén lǐ lì zhe yí gè chuān ní pèi de xiān tóng hū jiàn sūn dà shèng jí rù gōng bào dào yé ye wài miàn shì nào tiān gōng de qí tiān dà shèng lái le
那宫门里立着一个穿霓帔的仙童，忽见孙大圣，即入宫报道：“爷爷，外面是闹天宫的齐天大圣来了。
tài yǐ jiù kǔ tiān zūn tīng de jí huàn shì wèi zhòng xian yíng jiē
”太乙救苦天尊听得，即唤侍卫众仙迎接。
yíng zhì gōng zhōng zhī jiàn tiān zūn gāo zuò jiǔ sè lián huā zuò shàng bǎi yì ruì guāng zhī zhōng jiàn le xíng zhě xià zuò lái xiāng jiàn
迎至宫中，只见天尊高坐九色莲花座上，百亿瑞光之中，见了行者，下座来相见。
xíng zhě cháo shàng shī lǐ tiān zūn dá lǐ dào dà shèng zhè jǐ nián bú jiàn qián wén de nǐ qì dào guī fú bǎo táng sēng xī tiān qǔ jīng xiǎng shì gōng xíng wán le
行者朝上施礼，天尊答礼道：“大圣，这几年不见，前闻得你弃道归佛，保唐僧西天取经，想是功行完了？
xíng zhě dào gōng xíng wèi wán què yě jiāng jìn
”行者道：“功行未完，却也将近。
dàn rú jīn yīn bǎo táng sēng dào yù huá zhōu méng wáng zǐ qiǎn sān zi bài lǎo sūn děng wéi shī xí xué wǔ yì bǎ wǒ men sān jiàn shén bīng zhào yàng dǎ zào bù qī yè jiān bèi zéi tōu qù
但如今因保唐僧到玉华州，蒙王子遣三子拜老孙等为师，习学武艺，把我们三件神兵照样打造，不期夜间被贼偷去。
jí tiān míng xún zhǎo yuán shì chéng běi bào tóu shān hǔ kǒu dòng yí gè jīn máo shī zi chéng jīng dào qù
及天明寻找，原是城北豹头山虎口洞一个金毛狮子成精盗去。
lǎo sūn yòng jì qǔ chū nà jīng jiù huǒ le ruò gān shī jīng yǔ lǎo sūn dà nào
老孙用计取出，那精就伙了若干狮精与老孙大闹。
nèi yǒu yí gè jiǔ tóu shī zi shén tōng guǎng dà jiāng wǒ shī fù yǔ bā jiè bìng wáng fù zi sì rén dōu xián qù dào yī zhú jié shān jiǔ qǔ pán huán dòng
内有一个九头狮子，神通广大，将我师父与八戒并王父子四人都衔去，到一竹节山九曲盘桓洞。
cì rì lǎo sūn yǔ shā sēng gēn xún yì bèi xián qù
次日，老孙与沙僧跟寻，亦被衔去。
lǎo sūn bèi tā kǔn dǎ wú shù xìng ér nòng fǎ zǒu le tā men zhèng zài bǐ chù shòu zuì
老孙被他捆打无数，幸而弄法走了，他们正在彼处受罪。
wèn jí dāng fāng tǔ dì shǐ zhī tiān zūn shì tā zhǔ rén tè lái fèng qǐng shōu xiáng jiě jiù
问及当坊土地，始知天尊是他主人，特来奉请收降解救。
tiān zūn wén yán jí lìng xiān jiāng dào shī zi fáng huàn chū shī nú lái wèn
”天尊闻言，即令仙将到狮子房唤出狮奴来问？
nà shī nú shú shuì bèi zhòng jiāng tuī yáo fāng xǐng jiū zhì zhōng tīng lái jiàn
”那狮奴熟睡，被众将推摇方醒，揪至中厅来见。
tiān zūn wèn dào shī shòu hé zài
天尊问道：“狮兽何在？
nà nú r chuí lèi kòu tóu zhī jiào ráo mìng
”那奴儿垂泪叩头，只教：“饶命！
ráo mìng
饶命！
tiān zūn dào sūn dà shèng zài cǐ qiě bù dǎ nǐ
”天尊道：“孙大圣在此，且不打你。
nǐ kuài shuō wèi hé bù jǐn zǒu le jiǔ tóu shī zi
你快说为何不谨，走了九头狮子。
shī nú dào yé ye wǒ qián rì zài dà qiān gān lù diàn zhōng jiàn yī píng jiǔ bù zhī tōu qù chī le bù jué chén zuì shuì zháo shī yú shuān suǒ shì yǐ zǒu le
”狮奴道：“爷爷，我前日在大千甘露殿中见一瓶酒，不知偷去吃了，不觉沉醉睡着，失于拴锁，是以走了。
tiān zūn dào nà jiǔ shì tài shàng lǎo jūn sòng de huàn zuò lún huí qióng yè nǐ chī le gāi zuì sān rì bù xǐng
”天尊道：“那酒是太上老君送的，唤做轮回琼液，你吃了该醉三日不醒。
nà shī shòu jīn zǒu jǐ rì le
那狮兽今走几日了？
dà shèng dào jù tǔ dì shuō tā qián nián xià jiàng dào jīn èr sān nián yǐ
”大圣道：“据土地说，他前年下降，到今二三年矣。
tiān zūn xiào dào shì le
”天尊笑道：“是了！
shì le
是了！
tiān gōng lǐ yī rì zài fán shì jiù shì yī nián
天宫里一日，在凡世就是一年。
jiào shī nú dào nǐ qiě qǐ lái ráo nǐ sǐ zuì gēn wǒ yǔ dà shèng xià fāng qù shōu tā lái
”叫狮奴道：“你且起来，饶你死罪，跟我与大圣下方去收他来。
rǔ zhòng xiān dōu huí qù bù yòng gēn suí
汝众仙都回去，不用跟随。
tiān zūn suì yǔ dà shèng shī nú tà yún jìng zhì zhú jié shān zhī jiàn nà wǔ fāng jiē dì liù dīng liù jiǎ běn shān tǔ dì dōu lái guì jiē
天尊遂与大圣、狮奴，踏云径至竹节山，只见那五方揭谛、六丁六甲、本山土地都来跪接。
xíng zhě dào rǔ děng hù kě zēng shāng zhe wǒ shī
行者道：“汝等护-，可曾伤着我师？
zhòng shén dào yāo jīng zhe le nǎo shuì le gèng bù céng dòng shén xíng fá
”众神道：“妖精着了恼睡了，更不曾动甚刑罚。
tiān zūn dào
”天尊道：
wǒ nà yuán shèng r yě shì yí gè jiǔ xiū dé dào dí zhēn líng tā hǎn yī shēng shàng tōng sān shèng xià chè jiǔ quán děng xián yě biàn bù shāng shēng
“我那元圣儿也是一个久修得道的真灵：他喊一声，上通三圣，下彻九泉，等闲也便不伤生。
sūn dà shèng nǐ qù tā mén shǒu suǒ zhàn yǐn tā chū lái wǒ hǎo shōu zhī
孙大圣，你去他门首索战，引他出来，我好收之。
xíng zhě tīng yán guǒ chè bàng tiào jìn dòng kǒu gāo mà dào po yāo jīng hái wǒ rén lái yě
”行者听言，果掣棒跳近洞口，高骂道：“泼妖精，还我人来也！
po yāo jīng hái wǒ rén lái yě
泼妖精，还我人来也！
lián jiào le shù shēng nà lǎo yāo shuì zháo le wú rén dā yìng
”连叫了数声，那老妖睡着了，无人答应。
xíng zhě xìng jí qǐ lái lún tiě bàng wǎng lǐ dǎ jìn kǒu zhōng bú zhù de hǎn mà
行者性急起来，轮铁棒，往里打进，口中不住的喊骂。
nà lǎo yāo fāng cái jīng xǐng xīn zhōng dà nù pá qǐ lái hē yī shēng gǎn zhàn
那老妖方才惊醒，心中大怒，爬起来，喝一声“赶战！
yáo yáo tóu biàn zhāng kǒu lái xián
”摇摇头，便张口来衔。
xíng zhě huí tóu tiào chū
行者回头跳出。
yāo jīng gǎn dào wài biān mà dào zéi hóu
妖精赶到外边，骂道：“贼猴！
nà lǐ zǒu
那里走！
xíng zhě lì zài gāo yá shàng xiào dào nǐ hái gǎn zhè děng dà dǎn wú lǐ
”行者立在高崖上笑道：“你还敢这等大胆无礼！
nǐ sǐ huó yě bù zhī li
你死活也不知哩！
zhè bu shì nǐ lǎo ye zhǔ gōng zài cǐ
这不是你老爷主公在此？
nà yāo jīng gǎn dào yá qián zǎo bèi tiān zūn niàn shēng zhòu yǔ hè dào yuán shèng r
”那妖精赶到崖前，早被天尊念声咒语，喝道：“元圣儿！
wǒ lái le
我来了！
nà yāo rèn de shì zhǔ rén bù gǎn zhǎn zhèng sì zhǐ jiǎo fú zhī yú de zhǐ shì kē tóu
”那妖认得是主人，不敢展挣，四只脚伏之于地，只是磕头。
páng biān pǎo guò shī nú r yī bǎ wō zhù xiàng máo yòng quán zhe xiàng shàng dǎ gòu bǎi shí kǒu lǐ mà dào nǐ zhè chù shēng rú hé tōu zǒu jiào wǒ shòu zuì
旁边跑过狮奴儿，一把挝住项毛，用拳着项上打彀百十，口里骂道：“你这畜生，如何偷走，教我受罪！
nà shī shòu hé kǒu wú yán bù gǎn yáo dòng
”那狮兽合口无言，不敢摇动。
shī nú r dǎ dé shǒu kùn fāng cái zhù le jí jiāng jǐn ān zài tā shēn shàng tiān zūn qí le hē shēng jiào zǒu
狮奴儿打得手困，方才住了，即将锦-安在他身上，天尊骑了，喝声教走。
tā jiù zòng shēng jià qǐ cǎi yún jìng zhuǎn miào yán gōng qù
他就纵声驾起彩云，径转妙岩宫去。
dà shèng wàng kōng chēng xiè le què rù dòng zhōng xiān jiě yù huá wáng cì jiě táng sān zàng cì yòu jiě le bā jiè shā sēng bìng sān wáng zi gòng sōu tā dòng lǐ wù jiàn xiāo xiāo tíng tíng jiāng zhòng lǐng chū mén wài
大圣望空称谢了，却入洞中，先解玉华王，次解唐三藏，次又解了八戒、沙僧并三王子，共搜他洞里物件，逍逍停停，将众领出门外。
bā jiè jiù qǔ le ruò gān kū chái qián hòu duī shàng fàng qǐ huǒ lái bǎ yí gè jiǔ qǔ pán huán dòng shāo zuò le wū jiāo pò wǎ yáo
八戒就取了若干枯柴，前后堆上，放起火来，把一个九曲盘桓洞，烧做了乌焦破瓦窑！
dà shèng yòu fā fàng le zhòng shén hái jiào tǔ dì zài cǐ zhèn shǒu què lìng bā jiè shā sēng gè gè shǐ fǎ bǎ wáng fù zi bèi tuó huí zhōu tā chān zhe táng sēng
大圣又发放了众神，还教土地在此镇守，却令八戒、沙僧，各各使法，把王父子背驮回州，他搀着唐僧。
bù duō shí dào le zhōu chéng tiān sè jiàn wǎn dāng yǒu fēi hòu guān yuán dōu lái jiē jiàn le
不多时，到了州城，天色渐晚，当有妃后官员，都来接见了。
bǎi shàng zhāi yán gòng zuò xiǎng zhī
摆上斋筵，共坐享之。
zhǎng lǎo shī tú hái zài bào shā tíng ān xiē wáng zǐ men rù gōng gè qǐn
长老师徒还在暴纱亭安歇，王子们入宫各寝。
yī xiāo wú huà
一宵无话。
cì rì wáng yòu chuán zhǐ dà kāi sù yàn hé fǔ dà xiǎo guān yuán yī yī xiè ēn
次日，王又传旨，大开素宴，合府大小官员，一一谢恩。
xíng zhě yòu jiào tú zǐ lái bǎ nà liù gè huó shī zi shā le gòng nà huáng shī zi dōu bō le pí jiāng ròu ān pái jiāng lái shòu yòng
行者又叫屠子来，把那六个活狮子杀了，共那黄狮子都剥了皮，将肉安排将来受用。
diàn xià shí fēn huān xǐ
殿下十分欢喜，
jí mìng shā le
即命杀了，
bǎ yí gè liú zài běn fǔ nèi wài rén yòng
把一个留在本府内外人用，
yí gè yǔ wáng fǔ zhǎng shǐ děng guān fēn yòng
一个与王府长史等官分用，
bǎ wǔ gè dōu duò zuò yī èr liǎng chóng de kuài zǐ
把五个都剁做一二两重的块子，
chà xiào wèi sàn gěi zhōu chéng nèi wài jūn mín rén děng
差校尉散给州城内外军民人等，
gè chī xiē xū yī zé cháng cháng zī wèi
各吃些须：一则尝尝滋味，
èr zé yā yā jīng kǒng
二则押押惊恐。
nèi xiē jiā jiā hù hù wú bù zhān yǎng
那些家家户户，无不瞻仰。
yòu jiàn nà tiě jiàng rén děng zào chéng le sān bān bīng qì duì xíng zhě kē tóu dào yé ye xiǎo de men gōng dōu wán le
又见那铁匠人等造成了三般兵器，对行者磕头道：“爷爷，小的们工都完了。
wèn dào gè zhòng duō shǎo jīn liǎng
”问道：“各重多少斤两？
tiě jiàng dào jīn gū bàng yǒu qiān jīn jiǔ chǐ bǎ yǔ xiáng yāo zhàng gè yǒu bā bǎi jīn
”铁匠道：“金箍棒有千斤，九齿钯与降妖杖各有八百斤。
xíng zhě dào yě bà le
”行者道：“也罢了。
jiào qǐng sān wèi wáng zǐ chū lái gè rén zhí bīng qì
”叫请三位王子出来，各人执兵器。
sān zi duì lǎo wáng dào fù wáng jīn rì bīng qì wán yǐ
三子对老王道：“父王，今日兵器完矣。
lǎo wáng dào wèi cǐ bīng qì jī hū shāng le wǒ fù zǐ zhī mìng
”老王道：“为此兵器，几乎伤了我父子之命。
xiǎo wáng zǐ dào xìng méng shén shī shī fǎ jiù chū wǒ děng què yòu sǎo dàng yāo xié chú le hòu huàn chéng suǒ wèi hǎi yàn hé qīng tài píng zhī shì jiè yě
”小王子道：“幸蒙神师施法，救出我等，却又扫荡妖邪，除了后患，诚所谓海晏河清，太平之世界也！
dāng shí lǎo wáng fù zi shǎng láo le jiàng zuò yòu zhì bào shā tíng bài xiè le shī ēn
”当时老王父子赏劳了匠作，又至暴纱亭拜谢了师恩。
sān zàng yòu jiào dà shèng děng kuài chuán wǔ yì mò wù xíng chéng
三藏又教大圣等快传武艺，莫误行程。
tā sān rén jiù gè lún bīng qì zài wáng fǔ yuàn zhōng yī yī chuán shòu
他三人就各轮兵器，在王府院中，一一传授。
bù shù rì nà sān gè wáng zǐ jìn jiē zào yǎn jīng shú qí yú gōng tuì zhī fāng jǐn màn zhī fǎ gè yǒu qī shí èr dào xiè shù wú bù zhī zhī
不数日，那三个王子尽皆躁演精熟，其余攻退之方，紧慢之法，各有七十二到解数，无不知之。
yī zé nà zhū wáng zi xīn jiān èr zé kuī sūn dà shèng xiān shòu le shén lì cǐ suǒ yǐ nà qiān jīn zhī bàng bā bǎi jīn zhī bǎ zhàng jù néng jǔ néng yùn jiào zhī chū shí zì jiā nòng de wǔ yì zhēn tiān yuān yě
一则那诸王子心坚，二则亏孙大圣先授了神力，此所以那千斤之棒，八百斤之钯杖，俱能举能运，较之初时自家弄的武艺，真天渊也！
yǒu shī wèi zhèng shī yuē yuán yīn shàn qìng yù shén shī xí wǔ hé qī dòng guài shī
有诗为证，诗曰：缘因善庆遇神师，习武何期动怪狮。
sǎo dàng qún yá ān shè jì guī yī yī tǐ dìng biān yí
扫荡群邪安社稷，皈依一体定边夷。
jiǔ líng shù hé yuán yáng lǐ sì miàn jīng tōng dào guǒ zhī
九灵数合元阳理，四面精通道果之。
shòu shòu xīn míng yí wàn gǔ yù huá yǒng lè tài píng shí
授受心明遗万古，玉华永乐太平时。
nà wáng zǐ yòu dà kāi yán yàn xiè le shī jiào yòu qǔ chū yī dà pán jīn yín yòng dá wēi qíng
那王子又大开筵宴，谢了师教，又取出一大盘金银，用答微情。
xíng zhě xiào dào kuài ná jìn qù
行者笑道：“快拿进去！
kuài ná jìn qù
快拿进去！
wǒ men chū jiā rén yào tā hé yòng
我们出家人，要他何用？
bā jiè zài páng dào jīn yín shí bù gǎn shòu nài hé wǒ zhè jiàn yī fú bèi nèi xiē shī zi jīng chě lā pò le dàn yǔ wǒ men huàn jiàn yī fú zú wèi ài yě
”八戒在旁道：“金银实不敢受，奈何我这件衣服被那些狮子精扯拉破了，但与我们换件衣服，足为爱也。
nà wáng zǐ suí mìng zhēn gōng zhào yī sè yàng qǔ qīng jǐn hóng jǐn chá hè jǐn gè shù pǐ yǔ sān wèi gè zuò le yī jiàn
”那王子随命针工，照依色样，取青锦、红锦、茶褐锦各数匹，与三位各做了一件。
sān rén xīn rán lǐng shòu gè chuān le jǐn bù zhí duō shōu shí le xíng zhuāng qǐ chéng zhī jiàn nà chéng lǐ chéng wài ruò dà ruò xiǎo wú yī rén bù chēng shì luó hàn lín fán huó fó xià jiè gǔ yuè zhī shēng jīng qí zhī sè yíng jiē sè dào
三人欣然领受，各穿了锦布直裰，收拾了行装起程，只见那城里城外，若大若小，无一人不称是罗汉临凡，活佛下界，鼓乐之声，旌旗之色，盈街塞道。
zhèng shì jiā jiā hù wài fén xiāng huǒ chǔ chù mén qián xiàn cǎi dēng lái zhì xǔ yuǎn cái huí tā sì zhòng fāng de lí chéng xi qù
正是家家户外焚香火，处处门前献彩灯，来至许远才回，他四众方得离城西去。
zhè yī qù dùn tuō qún sī qián xīn zhèng guǒ
这一去顿脱群思，潜心正果。
cái shì wú lǜ wú yōu lái fó jiè chéng xīn chéng yì shàng léi yīn
才是：无虑无忧来佛界，诚心诚意上雷音。
bì jìng bù zhī dào líng shān hái yǒu jǐ duō lù chéng hé shí xíng mǎn qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟不知到灵山还有几多路程，何时行满，且听下回分解——