第十三回 — 三国演义 — 罗贯中

li què guō sì dà jiāo bīng yáng fèng dǒng chéng shuāng jiù jià

李傕郭汜大交兵杨奉董承双救驾

què shuō cáo cāo dà pò lǚ bù yú dìng táo bù nǎi shōu jí bài cán jūn mǎ yú hǎi bīn zhòng jiāng jiē lái huì jí yù zài yǔ cáo cāo jué zhàn chén gōng yuē jīn cáo bīng shì dà wèi kě yǔ zhēng

却说曹操大破吕布于定陶，布乃收集败残军马于海滨，众将皆来会集，欲再与曹操决战，陈宫曰：“今曹兵势大，未可与争。

xiān xún qǔ ān shēn zhī dì nà shí zài lái wèi chí

先寻取安身之地，那时再来未迟。

bù yuē wú yù zài tóu yuán shào hé rú

”布曰：“吾欲再投袁绍，何如？

gōng yuē xiān shǐ rén wǎng jì zhōu tàn tīng xiāo xī rán hòu kě qù

”宫曰：“先使人往冀州探听消息，然后可去。

bù cóng zhī

”布从之。

qiě shuō yuán shào zài jì zhōu wén zhī cáo cāo yǔ lǚ bù xiāng chí móu shì shěn pèi jìn yuē lǚ bù chái hǔ yě ruò de yǎn zhōu bì tú jì zhōu

且说袁绍在冀州，闻知曹操与吕布相持，谋士审配进曰：“吕布，豺虎也：若得兖州，必图冀州。

bù ruò zhù cāo gōng zhī fāng kě wú huàn

不若助操攻之，方可无患。

shào suì qiǎn yán liáng jiàng bīng wǔ wàn wǎng zhù cáo cāo

”绍遂遣颜良将兵五万，往助曹操。

xì zuò tàn zhī zhè gè xiāo xī fēi bào lǚ bù

细作探知这个消息，飞报吕布。

bù dà jīng yǔ chén gōng shāng yì

布大惊，与陈宫商议。

gōng yuē wén liú xuán dé xīn lǐng xú zhōu kě wǎng tóu zhī

宫曰：“闻刘玄德新领徐州，可往投之。

bù cóng qí yán jìng tóu xú zhōu lái

”布从其言，竟投徐州来。

yǒu rén bào zhī xuán dé

有人报知玄德。

xuán dé yuē bù nǎi dāng jīn yīng yǒng zhī shì kě chū yíng zhī

玄德曰：“布乃当今英勇之士，可出迎之。

mí dǔ yuē lǚ bù nǎi hǔ láng zhī tú bù kě shōu liú

”糜竺曰：“吕布乃虎狼之徒，不可收留；

shōu zé shāng rén yǐ

收则伤人矣。

xuán dé yuē qián zhě fēi bù xí yǎn zhōu zěn jiě cǐ jùn zhī huò

”玄德曰：“前者非布袭兖州，怎解此郡之祸。

jīn bǐ qióng ér tóu wǒ qǐ yǒu tā xīn

今彼穷而投我，岂有他心！

zhāng fēi yuē gē ge xīn cháng tè hǎo

”张飞曰：“哥哥心肠忒好。

suī rán rú cǐ yě yào zhǔn bèi

虽然如此，也要准备。

xuán dé lǐng zhòng chū chéng sān shí lǐ jiē zhe lǚ bù bìng mǎ rù chéng

玄德领众出城三十里，接着吕布，并马入城。

dōu dào zhōu yá tīng shàng jiǎng lǐ bì zuò xia

都到州衙厅上，讲礼毕，坐下。

bù yuē mǒu zì yǔ wáng sī tú jì shā dǒng zhuó zhī hòu yòu zāo què sì zhī biàn piāo líng guān dōng zhū hóu duō bù néng xiāng róng

布曰：“某自与王司徒计杀董卓之后，又遭傕、汜之变，飘零关东，诸侯多不能相容。

jìn yīn cáo zéi bù rén qīn fàn xú zhōu méng shǐ jūn lì jiù táo qiān bù yīn xí yǎn zhōu yǐ fēn qí shì

近因曹贼不仁，侵犯徐州，蒙使君力救陶谦，布因袭兖州以分其势；

bù liào fǎn duò jiān jì bài bīng zhé jiāng

不料反堕奸计，败兵折将。

jīn tóu shǐ jūn gòng tú dà shì wèi shěn zūn yì rú hé

今投使君，共图大事，未审尊意如何？

xuán dé yuē táo shǐ jūn xīn shì wú rén guǎn lǐng xú zhōu yīn lìng bèi quán shè zhōu shì

”玄德曰：“陶使君新逝，无人管领徐州，因令备权摄州事。

jīn xìng jiāng jūn zhì cǐ hé dāng xiāng ràng suì jiàng pái yìn sòng yǔ lǚ bù

今幸将军至此，合当相让”遂将牌印送与吕布。

lǚ bù què dài yào jiē zhī jiàn xuán dé bèi hòu guān zhāng èr gōng gè yǒu nù sè

吕布却待要接，只见玄德背后关、张二公各有怒色。

bù nǎi yáng xiào yuē liàng lǚ bù yī yǒng fū hé néng zuò zhōu mù hu

布乃佯笑曰：“量吕布一勇夫，何能作州牧乎？

xuán dé yòu ràng

”玄德又让。

chén gōng yuē qiáng bīn bù yā zhǔ qǐng shǐ jūn wù yí

陈宫曰：“强宾不压主，请使君勿疑。

xuán dé fāng zhǐ

”玄德方止。

suì shè yàn xiāng dài shōu shí zhái yuàn ān xià

遂设宴相待，收拾宅院安下。

cì rì lǚ bù huí xí qǐng xuán dé xuán dé nǎi yǔ guān zhāng tóng wǎng

次日，吕布回席请玄德，玄德乃与关、张同往。

yǐn jiǔ zhì bàn hān bù qǐng xuán dé rù hòu táng guān zhāng suí rù

饮酒至半酣，布请玄德入后堂，关、张随入。

bù lìng qī nǚ chū bài xuán dé

布令妻女出拜玄德。

xuán dé zài sān qiān ràng

玄德再三谦让。

bù yuē xián dì bù bì tuī ràng

布曰：“贤弟不必推让。

zhāng fēi tīng le chēn mù dà huà yuē wǒ gē ge shì jīn zhī yù yè nǐ shì hé děng rén gǎn chēng wǒ gē ge wèi xián dì

”张飞听了，瞋目大叱曰：“我哥哥是金枝玉叶，你是何等人，敢称我哥哥为贤弟！

nǐ lái

你来！

wǒ hé nǐ dòu sān bǎi hé

我和你斗三百合！

xuán dé lián máng hē zhù guān gōng quàn fēi chū

”玄德连忙喝住，关公劝飞出。

xuán dé yǔ lǚ bù péi huà yuē liè dì jiǔ hòu kuáng yán xiōng wù jiàn zé

玄德与吕布陪话曰：“劣弟酒后狂言，兄勿见责。

bù mò rán wú yǔ

”布默然无语。

xū yú xí sàn

须臾席散。

bù sòng xuán dé chū mén zhāng fēi yuè mǎ héng qiāng ér lái dà jiào lǚ bù

布送玄德出门，张飞跃马横枪而来，大叫：“吕布！

wǒ hé nǐ bìng sān bǎi hé

我和你并三百合！

xuán dé jí lìng guān gōng quàn zhǐ

”玄德急令关公劝止。

cì rì lǚ bù lái cí xuán dé yuē méng shǐ jūn bù qì dàn kǒng lìng dì bèi bù néng xiāng róng

次日，吕布来辞玄德曰：“蒙使君不弃，但恐令弟辈不能相容。

bù dāng bié tóu tā chǔ

布当别投他处。

xuán dé yuē jiāng jūn ruò qù mǒu zuì dà yǐ

”玄德曰：“将军若去，某罪大矣。

liè dì mào fàn lìng rì dāng lìng péi huà

劣弟冒犯，另日当令陪话。

jìn yì xiǎo pèi nǎi bèi xī rì tún bīng zhī chù

近邑小沛，乃备昔日屯兵之处。

jiāng jūn bù xián qiǎn xiá quán qiě xiē mǎ rú hé

将军不嫌浅狭，权且歇马，如何？

liáng shí jūn xū jǐn dāng yìng fù

粮食军需，谨当应付。

lǚ bù xiè le xuán dé zì yǐn jūn tóu xiǎo pèi ān shēn qù le

”吕布谢了玄德，自引军投小沛安身去了。

xuán dé zì qù mán yuàn zhāng fēi bù tí

玄德自去埋怨张飞不题。

què shuō cáo cāo píng le shān dōng biǎo zòu cháo tíng jiā cāo wèi jiàn dé jiāng jūn fèi tíng hòu

却说曹操平了山东，表奏朝廷，加操为建德将军费亭侯。

qí shí li què zì wèi dà sī mǎ guō sì zì wèi dà jiàng jūn héng xíng wú jì cháo tíng wú rén gǎn yán

其时李傕自为大司马，郭汜自为大将军，横行无忌，朝廷无人敢言。

tài wèi yáng biāo dà sī nóng zhū jùn àn zòu xiàn dì yuē jīn cáo cāo yōng bīng èr shí yú wàn móu chén wǔ jiàng shù shí yuán ruò de cǐ rén fú chí shè jì jiǎo chú jiān dǎng tiān xià xìng shèn

太尉杨彪、大司农朱俊暗奏献帝曰：“今曹操拥兵二十余万，谋臣武将数十员，若得此人扶持社稷，剿除奸党，天下幸甚。

xiàn dì qì yuē zhèn bèi èr zéi qī líng jiǔ yǐ

”献帝泣曰：“朕被二贼欺凌久矣！

ruò de zhū zhī chéng wèi dà xìng

若得诛之，诚为大幸！

biāo zòu yuē chén yǒu yī jì xiān lìng èr zéi zì xiāng cán hài rán hòu zhào cáo cāo yǐn bīng shā zhī sǎo qīng zéi dǎng yǐ ān cháo tíng

”彪奏曰：“臣有一计：先令二贼自相残害，然后诏曹操引兵杀之，扫清贼党，以安朝廷。

xiàn dì yuē jì jiāng ān chū

”献帝曰：“计将安出？

biāo yuē wén guō sì zhī qī zuì dù kě lìng rén yú sì qī chù yòng fǎn jiàn jì zé èr zéi zì xiāng hài yǐ

”彪曰：“闻郭汜之妻最妒，可令人于汜妻处用反间计，则二贼自相害矣。

dì nǎi shū mì zhào fù yáng biāo

”帝乃书密诏付杨彪。

biāo jí àn shǐ fū rén yǐ tā shì rù guō sì fǔ chéng jiàn gào sì qī yuē wén guō jiāng jūn yǔ li sī mǎ fū rén yǒu rǎn qí qíng shén mì

彪即暗使夫人以他事入郭汜府，乘间告汜妻曰：“闻郭将军与李司马夫人有染，其情甚密。

tǎng sī mǎ zhī zhī bì zāo qí hài

倘司马知之，必遭其害。

fū rén yi jué qí wǎng lái wèi miào

夫人宜绝其往来为妙。

sì qī yà yuē guài jiàn tā jīng sù bù guī

”汜妻讶曰：“怪见他经宿不归！

què gàn chū rú cǐ wú chǐ zhī shì

却干出如此无耻之事！

fēi fū rén yán qiè bù zhī yě

非夫人言，妾不知也。

dāng shèn fáng zhī

当慎防之。

biāo qī gào guī sì qī zài sān chēng xiè ér bié

”彪妻告归，汜妻再三称谢而别。

guò le shù rì guō sì yòu jiāng wǎng li què fǔ zhōng yǐn yàn

过了数日，郭汜又将往李傕府中饮宴。

qī yuē què xìng bù cè kuàng jīn liǎng xióng bù bìng lì tǎng bǐ jiǔ hòu zhì dú qiè jiāng nài hé

妻曰：“傕性不测，况今两雄不并立，倘彼酒后置毒，妾将奈何？

sì bù kěn tīng qī zài sān quàn zhù

”汜不肯听，妻再三劝住。

zhì wǎn jiān què shǐ rén sòng jiǔ yán zhì

至晚间，傕使人送酒筵至。

sì qī nǎi àn zhì dú yú zhōng fāng shǐ xiàn rù sì biàn yù shí

汜妻乃暗置毒于中，方始献入，汜便欲食。

qī yuē shí zì wài lái qǐ kě biàn shí

妻曰：“食自外来，岂可便食？

nǎi xiān yǔ quǎn shì zhī quǎn lì sǐ

”乃先与犬试之，犬立死。

zì cǐ sì xīn huái yí

自此汜心怀疑。

yī rì cháo ba li què lì yāo guō sì fù jiā yǐn yàn

一日朝罢，李傕力邀郭汜赴家饮宴。

zhì yè xí sàn sì zuì ér guī ǒu rán fù tòng

至夜席散，汜醉而归，偶然腹痛。

qī yuē bì zhōng qí dú yǐ

妻曰：“必中其毒矣！

jí lìng jiāng fèn zhī guàn zhī yī tǔ fāng dìng

”急令将粪汁灌之，一吐方定。

sì dà nù yuē wú yǔ li què gòng tú dà shì jīn wú duān yù móu hài wǒ wǒ bù xiān fā bì zāo dú shǒu

汜大怒曰：“吾与李傕共图大事，今无端欲谋害我，我不先发，必遭毒手。

suì mì zhěng běn bù jiá bīng yù gōng li què

”遂密整本部甲兵，欲攻李傕。

zǎo yǒu rén bào zhī què

早有人报知傕。

què yì dà nù yuē guō ā duō ān gǎn rú cǐ

傕亦大怒曰：“郭阿多安敢如此！

suì diǎn běn bù jiá bīng lái shā guō sì

”遂点本部甲兵，来杀郭汜。

liǎng chù hé bīng shù wàn jiù zài cháng ān chéng xià hùn zhàn chéng shì lǔ lüè jū mín

两处合兵数万，就在长安城下混战，乘势掳掠居民。

què zhí li xiān yǐn bīng wéi zhù gōng yuàn yòng chē èr chéng yī chéng zài tiān zǐ yī chéng zài fú huáng hòu shǐ gǔ xǔ zuǒ líng jiān yā chē jià

傕侄李暹引兵围住宫院，用车二乘，一乘载天子，一乘载伏皇后，使贾诩、左灵监押车驾；

qí yú gōng rén nèi shì bìng jiē bù zǒu

其余宫人内侍，并皆步走。

yōng chū hòu zǎi mén zhèng yù guō sì bīng dào luàn jiàn qí fā shè sǐ gōng rén bù zhī qí shù

拥出后宰门，正遇郭汜兵到，乱箭齐发，射死宫人不知其数。

li què suí hòu yǎn shā guō sì bīng tuì chē jià mào xiǎn chū chéng bù yóu fēn shuō jìng yōng dào li què yíng zhōng

李傕随后掩杀，郭汜兵退，车驾冒险出城，不由分说，竟拥到李傕营中。

guō sì lǐng bīng rù guān jǐn qiǎng lǔ gōng pín cǎi nǚ rù yíng fàng huǒ shāo gōng diàn

郭汜领兵入官，尽抢掳宫嫔采女入营，放火烧宫殿。

cì rì guō sì zhī li què jié le tiān zǐ lǐng jūn lái yíng qián sī shā

次日，郭汜知李傕劫了天子，领军来营前厮杀。

dì hòu dōu shòu jīng kǒng

帝后都受惊恐。

hòu rén yǒu shī tàn zhī yuē guāng wǔ zhōng xīng xìng hàn shì shàng xià xiāng chéng shí èr dì

后人有诗叹之曰：“光武中兴兴汉世，上下相承十二帝。

huán líng wú dào zōng shè duò yān chén shàn quán wèi shū jì

桓灵无道宗社堕，阉臣擅权为叔季。

wú móu hé jìn zuò sān gōng yù chú shè shǔ zhāo jiān xióng

无谋何进作三公，欲除社鼠招奸雄。

chái tǎ suī qū hǔ láng rù xī zhōu nì shù shēng yín xiōng

豺獭虽驱虎狼入，西州逆竖生淫凶。

wáng yǔn chì xīn tuō hóng fěn zhì lìng dǒng lǚ chéng máo dùn

王允赤心托红粉，致令董吕成矛盾。

qú kuí tiǎn miè tiān xià níng shéi zhī lǐ guō xīn huái fèn

渠魁殄灭天下宁，谁知李郭心怀愤。

shén zhōu jīng jí zhēng nài hé liù gōng jī jǐn chóu gān gē

神州荆棘争奈何，六宫饥馑愁干戈。

rén xīn jì lí tiān mìng qù yīng xióng gē jù fēn shān hé

人心既离天命去，英雄割据分山河。

hòu wáng guī cǐ cún jīng yè mò bǎ jīn ōu děng xián quē

后王规此存兢业，莫把金瓯等闲缺。

shēng líng mí làn gān nǎo tu shèng shuǐ cán shān duō yuàn xuè

生灵糜烂肝脑涂，剩水残山多怨血。

wǒ guān yí shǐ bù shèng bēi jīn gǔ máng máng tàn shǔ lí

我观遗史不胜悲，今古茫茫叹黍离。

rén jūn dāng shǒu bāo sāng jiè tài ē shuí zhí quán gāng wéi

人君当守苞桑戒，太阿谁执全纲维。

què shuō guō sì bīng dào li què chū yíng jiē zhàn

却说郭汜兵到，李傕出营接战。

sì jūn bù lì zàn qiě tuì qù

汜军不利，暂且退去。

què nǎi yí dì hòu chē jià yú méi wù shǐ zhí li xiān jiān zhī duàn jué nèi shǐ yǐn shí bù jì shì chén jiē yǒu jī sè

傕乃移帝后车驾于郿坞，使侄李暹监之，断绝内使，饮食不继，侍臣皆有饥色。

dì lìng rén wèn què qǔ mǐ wǔ hú niú gǔ wǔ jù yǐ cì zuǒ yòu

帝令人问傕取米五斛，牛骨五具，以赐左右。

què nù yuē zhāo xī shàng fàn hé yòu tā qiú

傕怒曰：“朝夕上饭，何又他求？

nǎi yǐ fǔ ròu xiǔ liáng yǔ zhī jiē chòu bù kě shí

”乃以腐肉朽粮与之，皆臭不可食。

dì mà yuē nì zéi zhí rú cǐ xiāng qī

帝骂曰：“逆贼直如此相欺！

shì zhōng yáng qí jí zòu yuē què xìng cán bào

”侍中杨琦急奏曰：“傕性残暴。

shì shì zhì cǐ bì xià qiě rěn zhī bù kě yīng qí fēng yě

事势至此，陛下且忍之，不可撄其锋也。

dì nǎi dī tóu wú yǔ lèi yíng páo xiù

”帝乃低头无语，泪盈袍袖。

hū zuǒ yòu bào yuē yǒu yí lù jūn mǎ qiāng dāo yìng rì jīn gǔ zhèn tiān qián lái jiù jià

忽左右报曰：“有一路军马，枪刀映日，金鼓震天，前来救驾。

dì jiào dǎ tīng shì shuí nǎi guō sì yě

”帝教打听是谁，乃郭汜也。

dì xīn zhuǎn yōu

帝心转忧。

zhǐ wén wù wài hǎn shēng dà qǐ yuán lái li què yǐn bīng chū yíng guō sì biān zhǐ guō sì ér mà yuē wǒ dài nǐ bù báo nǐ rú hé móu hài wǒ

只闻坞外喊声大起，原来李傕引兵出迎郭汜，鞭指郭汜而骂曰：“我待你不薄，你如何谋害我！

sì yuē ěr nǎi fǎn zéi rú hé bù shā nǐ

”汜曰：“尔乃反贼，如何不杀你！

què yuē wǒ bǎo jià zài cǐ hé wéi fǎn zéi

”傕曰：“我保驾在此，何为反贼？

sì yuē cǐ nǎi jié jià hé wéi bǎo jià

”汜曰：“此乃劫驾，何为保驾？

què yuē bù xū duō yán

”傕曰：“不须多言！

wǒ liǎng gè gè bù xǔ yòng jūn shì zhī zì bìng shū yíng

我两个各不许用军士，只自并输赢。

yíng de biàn bǎ huáng dì qǔ qù bà le

赢的便把皇帝取去罢了。

èr rén biàn jiù zhèn qián sī shā

”二人便就阵前厮杀。

zhàn dào shí hé

战到十合。

bù fēn shèng fù

不分胜负。

zhī jiàn yáng biāo pāi mǎ ér lái dà jiào èr wèi jiāng jūn shǎo xiē

只见杨彪拍马而来，大叫：“二位将军少歇！

lǎo fū tè yāo zhòng guān lái yǔ èr wèi jiǎng hé

老夫特邀众官，来与二位讲和。

què sì nǎi gè zì hái yíng

”傕、汜乃各自还营。

yáng biāo yǔ zhū jùn huì hé cháo tíng guān liáo liù shí yú rén xiān yì guō sì yíng zhōng quàn hé

杨彪与朱俊会合朝廷官僚六十余人，先诣郭汜营中劝和。

guō sì jìng jiāng zhòng guān jìn xíng jiān xià

郭汜竟将众官尽行监下。

zhòng guān yuē wǒ děng wèi hǎo ér lái hé nǎi rú cǐ xiāng dài

众官曰：“我等为好而来，何乃如此相待？

sì yuē li huà jié tiān zǐ piān wǒ jié bù dé gōng qīng

”汜曰：“李叱劫天子，偏我劫不得公卿！

yáng biāo yuē yī jié tiān zǐ yī jié gōng qīng yì yù hé wéi

”杨彪曰：“一劫天子，一劫公卿，意欲何为？

sì dà nù biàn bá jiàn yù shā biāo

”汜大怒，便拔剑欲杀彪。

zhōng láng jiàng yáng mì lì quàn sì nǎi fàng le yáng biāo zhū jùn qí yú dōu jiān zài yíng zhōng

中郎将杨密力劝，汜乃放了杨彪、朱俊，其余都监在营中。

biāo wèi jùn yuē wèi shè jì zhī chén bù néng kuāng jūn jiù zhǔ kōng shēng tiān dì jiān ěr

彪谓俊曰：“为社稷之臣，不能匡君救主，空生天地间耳！

yán qì xiāng bào ér kū hūn jué yú de

”言讫，相抱而哭，昏绝于地。

jùn guī jiā chéng bìng ér sǐ

俊归家成病而死。

zì cǐ zhī hòu què sì měi rì sī shā yī lián wǔ shí yú rì sǐ zhě bù zhī qí shù

自此之后，傕、汜每日厮杀，一连五十余日，死者不知其数。

què shuō li què píng rì zuì xǐ zuǒ dào yāo xié zhī shù cháng shǐ nǚ wū jī gǔ jiàng shén yú jūn zhōng

却说李傕平日最喜左道妖邪之术，常使女巫击鼓降神于军中。

gǔ xǔ lǚ jiàn bù tīng

贾诩屡谏不听。

shì zhōng yáng qí mì zòu dì yuē chén guān gǔ xǔ suī wèi li què fù xīn rán shí wèi cháng wàng jūn bì xià dāng yǔ móu zhī

侍中杨琦密奏帝曰：“臣观贾诩虽为李傕腹心，然实未尝忘君，陛下当与谋之。

zhèng shuō zhī jiān gǔ xǔ lái dào

”正说之间，贾诩来到。

dì nǎi bǐng tuì zuǒ yòu qì yù xǔ yuē qīng néng lián hàn cháo jiù zhèn mìng hu

帝乃屏退左右，泣谕诩曰：“卿能怜汉朝，救朕命乎？

xǔ bài fú yú de yuē gù chén suǒ yuàn yě

”诩拜伏于地曰：“固臣所愿也。

bì xià qiě wù yán chén zì tú zhī

陛下且勿言，臣自图之。

dì shōu lèi ér xiè

”帝收泪而谢。

shǎo qǐng li què lái jiàn dài jiàn ér rù

少顷，李傕来见，带剑而入。

dì miàn rú tǔ sè

帝面如土色。

què wèi dì yuē guō sì bù chén jiān jìn gōng qīng yù jié bì xià

傕谓帝曰：“郭汜不臣，监禁公卿，欲劫陛下。

fēi chén zé jià bèi lǔ yǐ

非臣则驾被掳矣。

dì gǒng shǒu chēng xiè què nǎi chū

”帝拱手称谢，傕乃出。

shí huáng fǔ lì rù jiàn dì

时皇甫郦入见帝。

dì zhī lì néng yán yòu yǔ li què tóng xiāng zhào shǐ wǎng liǎng biān jiě hé

帝知郦能言，又与李傕同乡，诏使往两边解和。

lì fèng zhào zǒu zhì sì yíng shuō sì

郦奉诏，走至汜营说汜。

sì yuē rú li què sòng chū tiān zǐ wǒ biàn fàng chū gōng qīng

汜曰：“如李傕送出天子，我便放出公卿。

lì jí lái jiàn li què yuē jīn tiān zi yǐ mǒu shì xī liáng rén yǔ gōng tóng xiāng tè lìng mǒu lái quàn hé èr gōng

”郦即来见李傕曰：“今天子以某是西凉人，与公同乡，特令某来劝和二公。

sì yǐ fèng zhào gōng yì ruò hé

汜已奉诏，公意若何？

què yuē wú yǒu bài lǚ bù zhī dà gōng fǔ zhèng sì nián duō zhe xūn jì tiān xià gòng zhī

”傕曰：“吾有败吕布之大功，辅政四年，多著勋绩，天下共知。

guō ā duō dào mǎ zéi ěr nǎi gǎn shàn jié gōng qīng yǔ wǒ xiāng kàng shì bì zhū zhī

郭阿多盗马贼耳，乃敢擅劫公卿，与我相抗，誓必诛之！

jūn shì guān wǒ fāng lüè shì zhòng zú shèng guō ā duō fǒu

君试观我方略士众，足胜郭阿多否？

lì dá yuē bù rán

”郦答曰：“不然。

xī yǒu qióng hòu yì shì qí shàn shè bù sī huàn nàn yǐ zhì miè wáng

昔有穷后羿恃其善射，不思患难，以致灭亡。

jìn dǒng tài shī zhī qiáng jūn suǒ mù jiàn yě lǚ bù shòu ēn ér fǎn tú zhī sī xū zhī jiān tóu xuán guó mén

近董太师之强，君所目见也，吕布受恩而反图之，斯须之间，头悬国门。

zé qiáng gù bù zú shì yǐ

则强固不足恃矣。

jiāng jūn shēn wéi shàng jiàng chí yuè zhàng jié zǐ sūn zōng zú jiē jū xiǎn wèi guó ēn bù kě wèi bù hòu

将军身为上将，持钺仗节，子孙宗族，皆居显位，国恩不可谓不厚。

jīn guō ā duō jié gōng qīng ér jiāng jūn jié zhì zūn guǒ shuí qīng shuí zhòng yé

今郭阿多劫公卿，而将军劫至尊，果谁轻谁重耶？

li què dà nù bá jiàn huà yuē tiān zǐ shǐ rǔ lái rǔ wǒ hu

”李傕大怒，拔剑叱曰：“天子使汝来辱我乎？

wǒ xiān zhǎn rǔ tóu

我先斩汝头！

qí dū wèi yáng fèng jiàn yuē jīn guō sì wèi chú ér shā tiān shǐ zé sì xīng bīng yǒu míng zhū hóu jiē zhù zhī yǐ

”骑都尉杨奉谏曰：今郭汜未除，而杀天使，则汜兴兵有名，诸侯皆助之矣。

gǔ xǔ yì lì quàn què nù shǎo xī

”贾诩亦力劝，傕怒少息。

xǔ suì tuī huáng fǔ lì chū

诩遂推皇甫郦出。

lì dà jiào yuē li què bù fèng zhào yù shì jūn zì lì

郦大叫曰：“李傕不奉诏，欲弑君自立！

shì zhōng hú miǎo jí zhǐ zhī yuē wú chū cǐ yán kǒng yú shēn bù lì

”侍中胡邈急止之曰：“无出此言，恐于身不利。

lì huà zhī yuē hú jìng cái

”郦叱之曰：“胡敬才！

rǔ yì wèi cháo tíng zhī chén rú hé fù zéi

汝亦为朝廷之臣，如何附贼？

jūn rǔ chén sǐ wú bèi li què suǒ shā nǎi fēn yě

君辱臣死，吾被李傕所杀，乃分也！

dà mà bù zhǐ

”大骂不止。

dì zhī zhī jí lìng huáng fǔ lì huí xī liáng

帝知之，急令皇甫郦回西凉。

què shuō li què zhī jūn dà bàn shì xī liáng rén shì gèng lài qiāng bīng wèi zhù

却说李傕之军，大半是西凉人氏，更赖羌兵为助。

què bèi huáng fǔ lì yáng yán yú xī liáng rén yuē li què móu fǎn cóng zhī zhě jí wéi zéi dǎng hòu huàn bù qiǎn

却被皇甫郦扬言于西凉人曰：“李傕谋反，从之者即为贼党，后患不浅。

xī liáng rén duō yǒu tīng lì zhī yán jūn xīn jiàn huàn

”西凉人多有听郦之言，军心渐涣。

què wén lì yán dà nù chà hǔ bēn wáng chāng zhuī zhī

傕闻郦言，大怒，差虎贲王昌追之。

chāng zhī lì nǎi zhōng yì zhī shì jìng bù wǎng zhuī zhǐ huí bào yuē lì yǐ bù zhī hé wǎng yǐ

昌知郦乃忠义之士，竟不往追，只回报曰：“郦已不知何往矣。

gǔ xǔ yòu mì yù qiāng rén yuē tiān zǐ zhī rǔ děng zhōng yì jiǔ zhàn láo kǔ mì zhào shǐ rǔ hái jùn hòu dāng yǒu zhòng shǎng

”贾诩又密谕羌人曰：“天子知汝等忠义，久战劳苦，密诏使汝还郡，后当有重赏。

qiāng rén zhèng yuàn li què bù yǔ jué shǎng suì tīng xǔ yán dōu yǐn bīng qù

”羌人正怨李傕不与爵赏，遂听诩言，都引兵去。

xǔ yòu mì zòu dì yuē li què tān ér wú móu jīn bīng sàn xīn qiè kě yǐ zhòng jué ěr zhī

诩又密奏帝曰：“李傕贪而无谋，今兵散心怯，可以重爵饵之。

dì nǎi jiàng zhào fēng què wèi dà sī mǎ

”帝乃降诏，封傕为大司马。

què xǐ yuē cǐ nǚ wū jiàng shén qí dǎo zhī lì yě

傕喜曰：“此女巫降神祈祷之力也！

suì zhòng shǎng nǚ wū què bù shǎng jūn jiāng

”遂重赏女巫，却不赏军将。

qí dū wèi yáng fèng dà nù wèi sòng guǒ yuē wú děng chū shēng rù sǐ shēn mào shǐ shí gōng fǎn bù jí nǚ wū yé

骑都尉杨奉大怒，谓宋果曰：“吾等出生入死，身冒矢石，功反不及女巫耶！

sòng guǒ yuē hé bù shā cǐ zéi yǐ jiù tiān zǐ

”宋果曰：“何不杀此贼，以救天子？

fèng yuē nǐ yú zhōng jūn fàng huǒ wèi hào wú dāng yǐn bīng wài yìng

”奉曰：“你于中军放火为号，吾当引兵外应。

èr rén yuē dìng shì yè èr gēng shí fēn jǔ shì

”二人约定是夜二更时分举事。

bù liào qí shì bù mì yǒu rén bào zhī li què

不料其事不密，有人报知李傕。

què dà nù lìng rén qín sòng guǒ xiān shā zhī

傕大怒，令人擒宋果先杀之。

yáng fèng yǐn bīng zài wài bú jiàn hào huǒ

杨奉引兵在外，不见号火。

li què zì jiāng bīng chū qià yù yáng fèng jiù zhài zhōng hùn zhàn dào sì gēng

李傕自将兵出，恰遇杨奉，就寨中混战到四更。

fèng bù shèng yǐn jūn tóu xī ān qù le

奉不胜，引军投西安去了。

li què zì cǐ jūn shì jiàn shuāi

李傕自此军势渐衰。

gēng jiān guō sì cháng lái gōng jī shā sǐ zhě shén duō

更兼郭汜常来攻击，杀死者甚多。

hū rén lái bào zhāng jì tǒng lǐng dà jūn zì shǎn xī lái dào yù yǔ èr gōng jiě hé

忽人来报：“张济统领大军，自陕西来到，欲与二公解和；

shēng yán rú bù cóng zhě yǐn bīng jī zhī

声言如不从者，引兵击之。

què biàn mài gè rén qíng xiān qiǎn rén fù zhāng jì jūn zhōng xǔ hé

”傕便卖个人情，先遣人赴张济军中许和。

guō sì yì zhǐ de xǔ nuò

郭汜亦只得许诺。

zhāng jì shàng biǎo qǐng tiān zǐ jià xìng hóng nóng

张济上表，请天子驾幸弘农。

dì xǐ yuē zhèn sī dōng dōu jiǔ yǐ

帝喜曰：“朕思东都久矣。

jīn chéng cǐ de hái nǎi wàn xìng yě

今乘此得还，乃万幸也！

zhào fēng zhāng jì wèi piào qí jiāng jūn

”诏封张济为骠骑将军。

jì jìn liáng shí jiǔ ròu gōng jǐ bǎi guān

济进粮食酒肉，供给百官。

sì fàng gōng qīng chū yíng

汜放公卿出营。

què shōu shí chē jià dōng xíng qiǎn jiù yǒu yù lín jūn shù bǎi chí jǐ hù sòng

傕收拾车驾东行，遣旧有御林军数百，持戟护送。

luán yú guò xīn fēng zhì bà líng shí zhí qiū tiān jīn fēng zhòu qǐ

銮舆过新丰，至霸陵，时值秋天，金风骤起。

hū wén hǎn shēng dà zuò shù bǎi jūn bīng lái zhì qiáo shàng lán zhù chē jià lì shēng wèn yuē lái zhě hé rén

忽闻喊声大作，数百军兵来至桥上拦住车驾，厉声问曰：“来者何人？

shì zhōng yáng qí pāi mǎ shàng qiáo yuē shèng jià guò cǐ shuí gǎn lán zǔ

”侍中杨琦拍马上桥曰：“圣驾过此，谁敢拦阻？

yǒu èr jiāng chū yuē wú děng fèng guō jiāng jūn mìng bǎ shǒu cǐ qiáo yǐ fáng jiān xì

”有二将出曰：“吾等奉郭将军命，把守此桥，以防奸细。

jì yún shèng jià xū qīn jiàn dì fāng kě zhǔn xìn

既云圣驾，须亲见帝，方可准信。

yáng qí gāo jiē zhū lián

”杨琦高揭珠帘。

dì yù yuē zhèn gōng zài cǐ qīng hé bù tuì

帝谕曰：“朕躬在此，卿何不退？

zhòng jiāng jiē hū wàn suì fēn yú liǎng biān jià nǎi dé guò

”众将皆呼“万岁”，分于两边，驾乃得过。

èr jiāng huí bào guō sì yuē jià yǐ qù yǐ

二将回报郭汜曰：“驾已去矣。

sì yuē wǒ zhèng yù hōng guò zhāng jì jié jià zài rù méi wù nǐ rú hé shàn zì fàng le guò qù

”汜曰：“我正欲哄过张济，劫驾再入郿坞，你如何擅自放了过去？

suì zhǎn èr jiāng qǐ bīng gǎn lái

”遂斩二将，起兵赶来。

chē jià zhèng dào huá yīn xiàn bèi hòu hǎn shēng zhèn tiān dà jiào chē jià qiě xiū dòng

车驾正到华阴县，背后喊声震天，大叫：“车驾且休动！

dì qì gào dà chén yuē fāng lí láng wō yòu féng hǔ kǒu rú zhī nai hé

”帝泣告大臣曰：“方离狼窝，又逢虎口，如之奈何？

zhòng jiē shī sè

”众皆失色。

zéi jūn jiàn jìn

贼军渐近。

zhǐ tīng dé yī pài gǔ shēng shān bèi hòu zhuǎn chū yī jiāng dāng xiān yī miàn dà qí shàng shū dà hàn yáng fèng sì zì yǐn jūn qiān yú shā lái

只听得一派鼓声，山背后转出一将，当先一面大旗，上书“大汉杨奉”四字，引军千余杀来。

yuán lái yáng fèng zì wèi li què suǒ bài biàn yǐn jūn zhūn zhōng nán shān xià

原来杨奉自为李傕所败，便引军屯终南山下；

jīn wén jià zhì tè lái bǎo hù

今闻驾至，特来保护。

dāng xià liè kāi zhèn shì

当下列开阵势。

sì jiāng cuī yǒng chū mǎ dà mà yáng fèng fǎn zéi

汜将崔勇出马，大骂杨奉“反贼”。

fèng dà nù huí gù zhèn zhōng yuē gōng míng hé zài

奉大怒，回顾阵中曰：“公明何在？

yī jiāng shǒu zhí dà fǔ fēi zhòu huá liú zhí qǔ cuī yǒng

”一将手执大斧，飞骤骅骝，直取崔勇。

liǎng mǎ xiāng jiāo zhǐ yī hé zhǎn cuī yǒng yú mǎ xià

两马相交，只一合，斩崔勇于马下。

yáng fèng chéng shì yǎn shā sì jūn dà bài tuì zǒu èr shí yú lǐ

杨奉乘势掩杀，汜军大败，退走二十余里。

fèng nǎi shōu jūn lái jiàn tiān zi

奉乃收军来见天子。

dì wèi yù yuē qīng jiù zhèn gōng qí gōng bù xiǎo

帝慰谕曰：“卿救朕躬，其功不小！

fèng dùn shǒu bài xiè

”奉顿首拜谢。

dì yuē shì zhǎn zéi jiāng zhě hé rén

帝曰：“适斩贼将者何人？

fèng nǎi yǐn cǐ jiāng bài yú chē xià yuē cǐ rén hé dōng yáng jùn rén xìng xú míng huang zì gōng míng

”奉乃引此将拜于车下曰：“此人河东杨郡人，姓徐，名晃，字公明。

dì wèi láo zhī

”帝慰劳之。

yáng fèng bǎo jià zhì huá yīn zhu bi

杨奉保驾至华阴驻跸。

jiāng jūn duàn wēi jù yī fú yǐn shàn shàng xiàn

将军段煨，具衣服饮膳上献。

shì yè tiān zǐ sù yú yáng fèng yíng zhōng

是夜，天子宿于杨奉营中。

guō sì bài le yī zhèn cì rì yòu diǎn jūn shā zhì yíng qián lái

郭汜败了一阵，次日又点军杀至营前来。

xú huang dāng xiān chū mǎ guō sì dà jūn bā miàn wéi lái jiāng tiān zǐ yáng fèng kùn zài gāi xīn

徐晃当先出马，郭汜大军八面围来，将天子、杨奉困在垓心。

zhèng zài wēi jí zhī zhōng hū rán dōng nán shàng hǎn shēng dà zhèn yī jiāng yǐn jūn zòng mǎ shā lái

正在危急之中，忽然东南上喊声大震，一将引军纵马杀来。

zéi zhòng bēn kuì

贼众奔溃。

xú huang chéng shì gōng jī dà bài sì jūn

徐晃乘势攻击，大败汜军。

nà rén lái jiàn tiān zi nǎi guó qī dǒng chéng yě

那人来见天子，乃国戚董承也。

dì kū sù qián shì

帝哭诉前事。

chéng yuē bì xià miǎn yōu

承曰：“陛下免忧。

chén yǔ yáng jiāng jūn shì zhǎn èr zéi yǐ jìng tiān xià

臣与杨将军誓斩二贼，以靖天下。

dì mìng zǎo fù dōng dōu

”帝命早赴东都。

lián yè jià qǐ qián xìng hóng nóng

连夜驾起，前幸弘农。

què shuō guō sì yǐn bài jūn huí zhuàng zhe li què yán yáng fèng dǒng chéng jiù jià wǎng hóng nóng qù le

却说郭汜引败军回，撞着李傕，言：“杨奉、董承救驾往弘农去了。

ruò dào shān dōng lì jiǎo de láo bì rán bù gào tiān xià lìng zhū hóu gòng fá wǒ děng

若到山东，立脚得牢，必然布告天下，令诸侯共伐我等。

sān zú bù néng bǎo yǐ

三族不能保矣。

què yuē jīn zhāng jì bīng jù cháng ān wèi kě qīng dòng

”傕曰：“今张济兵据长安，未可轻动。

wǒ hé nǐ chéng jiàn hé bīng yī chù zhì hóng nóng shā le hàn jūn píng fēn tiān xià yǒu hé bù kě

我和你乘间合兵一处，至弘农杀了汉君，平分天下，有何不可！

sì xǐ nuò

”汜喜诺。

èr rén hé bīng yú lù jié lüè suǒ guò yī kōng

二人合兵，于路劫掠，所过一空。

yáng fèng dǒng chéng zhī zéi bīng yuǎn lái suì lè bīng huí yǔ zéi dà zhàn yú dōng jiàn

杨奉、董承知贼兵远来，遂勒兵回，与贼大战于东涧。

què sì èr rén shāng yì wǒ zhòng bǐ guǎ zhǐ kě yǐ hùn zhàn shèng zhī

傕、汜二人商议：“我众彼寡，只可以混战胜之。

yú shì li què zài zuǒ guō sì zài yòu màn shān biàn yě yōng lái

”于是李傕在左，郭汜在右，漫山遍野拥来。

yáng fèng dǒng chéng liǎng biān sǐ zhàn gāng bǎo dì hòu chē chū

杨奉、董承两边死战，刚保帝后车出；

bǎi guān gōng rén fú cè diǎn jí yī yīng yù yòng zhī wù jìn jiē pāo qì

百官宫人，符册典籍，一应御用之物，尽皆抛弃。

guō sì yǐn jūn rù hóng nóng jié lüè

郭汜引军入弘农劫掠。

chéng fèng bǎo jià zǒu shǎn běi què sì fēn bīng gǎn lái

承、奉保驾走陕北，傕、汜分兵赶来。

chéng fèng yī miàn chāi rén yǔ què sì jiǎng hé yī miàn mì chuán shèng zhǐ wǎng hé dōng jí zhào gù bái bō shuài hán xiān li lè hú cái sān chù jūn bīng qián lái jiù yìng

承、奉一面差人与傕、汜讲和，一面密传圣旨往河东，急召故白波帅韩暹、李乐、胡才三处军兵前来救应。

nà li lè yì shì xiào jù shān lín zhī zéi jīn bù dé yǐ ér zhào zhī

那李乐亦是啸聚山林之贼，今不得已而召之。

sān chù jūn wén tiān zǐ shè zuì cì guān rú hé bù lái

三处军闻天子赦罪赐官，如何不来；

bìng bá běn yíng jūn shì lái yǔ dǒng chéng yuē huì yī qí zài qǔ hóng nóng

并拔本营军士，来与董承约会一齐，再取弘农。

qí shí li què dūn sì dàn dào zhī chù jié lüè bǎi xìng lǎo ruò zhě shā zhī qiáng zhuàng zhě chōng jūn

其时李傕、敦汜但到之处，劫掠百姓，老弱者杀之，强壮者充军；

lín dí zé qū mín bīng zài qián míng yuē gǎn sǐ jūn zéi shì hào dà li lè jūn dào huì yú wèi yáng

临敌则驱民兵在前，名曰：“敢死军”，贼势浩大，李乐军到，会于渭阳。

guō sì lìng jūn shì jiāng yī fú wù jiàn pāo qì yú dào

郭汜令军士将衣服物件抛弃于道。

lè jūn jiàn yī fú mǎn de zhēng wǎng qǔ zhī duì wǔ jǐn shī

乐军见衣服满地，争往取之，队伍尽失。

què sì èr jūn sì miàn hùn zhàn lè jūn dà bài

傕、汜二军，四面混战，乐军大败。

yáng fèng dǒng chéng zhē lán bú zhù bǎo jià běi zǒu bèi hòu zéi jūn gǎn lái

杨奉、董承遮拦不住，保驾北走，背后贼军赶来。

li lè yuē shì jí yǐ

李乐曰：“事急矣！

qǐng tiān zǐ shàng mǎ xiān xíng

请天子上马先行！

dì yuē zhèn bù kě shě bǎi guān ér qù

”帝曰：“朕不可舍百官而去。

zhòng jiē hào qì xiāng suí

”众皆号泣相随。

hú cái bèi luàn jūn suǒ shā

胡才被乱军所杀。

chéng fèng jiàn zéi zhuī jí qǐng tiān zǐ qì chē jià bù xíng dào huáng hé àn biān

承、奉见贼追急，请天子弃车驾，步行到黄河岸边。

li lè děng xún dé yī zhǐ xiǎo zhōu zuò dù chuán

李乐等寻得一只小舟作渡船。

shí zhí tiān qì yán hán dì yǔ hòu qiáng fú dào àn biān àn yòu gāo bù dé xià chuán hòu miàn zhuī bīng jiāng zhì

时值天气严寒，帝与后强扶到岸，边岸又高，不得下船，后面追兵将至。

yáng fèng yuē kě jiě mǎ jiāng shéng jiē lián shuān fù dì yāo fàng xià chuán qù

杨奉曰：“可解马缰绳接连，拴缚帝腰，放下船去。

rén cóng zhōng guó jiù fú dé xié bái juàn shí shù pǐ zhì yuē wǒ yú luàn jūn zhōng shí dé cǐ juàn kě jiē lián yè niǎn

”人丛中国舅伏德挟白绢十数匹至，曰：“我于乱军中拾得此绢，可接连拽辇。

xíng jūn xiào wèi shàng hóng yòng juàn bāo dì jí hòu lìng zhòng xiān guà dì wǎng xià fàng zhī nǎi de xià chuán

”行军校尉尚弘用绢包帝及后，令众先挂帝往下放之，乃得下船。

li lè zhàng jiàn lì yú chuán tóu shàng

李乐仗剑立于船头上。

hòu xiōng fú dé fù hòu xià chuán zhōng

后兄伏德，负后下船中。

àn shàng yǒu bù dé xià chuán zhě zhēng chě chuán lǎn

岸上有不得下船者，争扯船缆；

li lè jǐn kǎn yú shuǐ zhōng

李乐尽砍于水中。

dù guò dì hòu zài fàng chuán dù zhòng rén

渡过帝后，再放船渡众人。

qí zhēng dù zhě jiē bèi kǎn xià shǒu zhǐ kū shēng zhèn tiān

其争渡者，皆被砍下手指，哭声震天。

jì dù bǐ àn dì zuǒ yòu zhǐ shèng de shí yú rén

既渡彼岸，帝左右止剩得十余人。

yáng fèng xún de niú chē yī liàng zài dì zhì dà yáng

杨奉寻得牛车一辆，载帝至大阳。

jué shí wǎn sù yú wǎ wū zhōng yě lǎo jìn sù fàn shàng yǔ hòu gòng shí cū lì bù néng xià yàn

绝食，晚宿于瓦屋中，野老进粟饭，上与后共食，粗粝不能下咽。

cì rì zhào fēng li lè wèi zhēng běi jiāng jūn hán xiān wèi zhēng dōng jiāng jūn qǐ jià qián xíng

次日，诏封李乐为征北将军，韩暹为征东将军，起驾前行。

yǒu èr dà chén xún zhì kū bài chē qián nǎi tài wèi yáng biāo tài pú hán róng yě

有二大臣寻至，哭拜车前，乃太尉杨彪、太仆韩融也。

dì hòu jù kū

帝后俱哭。

hán róng yuē què sì èr zéi pō xìn chén yán

韩融曰：“傕、汜二贼，颇信臣言；

chén shě mìng qù shuō èr zéi bà bīng

臣舍命去说二贼罢兵。

bì xià shàn bǎo lóng tǐ

陛下善保龙体。

hán róng qù le

”韩融去了。

li yuè qǐng dì rù yáng fèng yíng zàn xiē

李乐请帝入杨奉营暂歇。

yáng biāo qǐng dì dū ān yì xiàn

杨彪请帝都安邑县。

jià zhì ān yì kǔ wú gāo fáng dì hòu dōu jū yú máo wū zhōng

驾至安邑，苦无高房，帝后都居于茅屋中；

yòu wú mén guān bì sì biān chā jīng jí yǐ wéi píng bì

又无门关闭，四边插荆棘以为屏蔽。

dì yǔ dà chén yì shì yú máo wū zhī xià zhū jiāng yǐn bīng yú lí wài zhèn yā

帝与大臣议事于茅屋之下，诸将引兵于篱外镇压。

li lè děng zhuān quán bǎi guān shāo yǒu chù fàn jìng yú dì qián ōu mà

李乐等专权，百官稍有触犯，竟于帝前殴骂；

gù yì sòng zhuó jiǔ cū shí yǔ dì dì miǎn qiǎng nà zhī

故意送浊酒粗食与帝，帝勉强纳之。

li lè hán xiān yòu lián míng bǎo zòu wú tú bù qǔ wū yī zǒu zú èr bǎi yú míng bìng wèi xiào wèi yù shǐ děng guān

李乐、韩暹又连名保奏无徒、部曲、巫医、走卒二百余名，并为校尉、御史等官。

kè yìn bù jí yǐ zhuī huà zhī quán bù chéng tǐ tǒng

刻印不及，以锥画之，全不成体统。

què shuō hán róng qū shuō què sì èr zéi

却说韩融曲说傕、汜二贼。

èr zéi cóng qí yán nǎi fàng bǎi guān jí gōng rén guī

二贼从其言，乃放百官及宫人归。

shì suì dà huāng bǎi xìng jiē shí zǎo cài è piǎo biàn yě

是岁大荒，百姓皆食枣菜，饿莩遍野。

hé nèi tài shǒu zhāng yáng xiàn mǐ ròu hé dōng tài shǒu wáng yì xiàn juàn bó dì shāo de níng

河内太守张杨献米肉，河东太守王邑献绢帛，帝稍得宁。

dǒng chéng yáng fèng shāng yì yī miàn chāi rén xiū luò yáng gōng yuàn yù fèng chē jià huán dōng dōu

董承、杨奉商议，一面差人修洛阳宫院，欲奉车驾还东都。

li lè bù cóng

李乐不从。

dǒng chéng wèi li lè yuē luò yáng běn tiān zǐ jiàn dū zhī de ān yì nǎi xiǎo dì miàn rú hé róng de chē jià

董承谓李乐曰：“洛阳本天子建都之地，安邑乃小地面，如何容得车驾？

jīn fèng jià hái luò yáng shì zhèng lǐ

今奉驾还洛阳是正理。

li lè yuē rǔ děng fèng jià qù wǒ zhī zài cǐ chù zhù

”李乐曰：“汝等奉驾去，我只在此处住。

chéng fèng nǎi fèng jià qǐ chéng

”承、奉乃奉驾起程。

li lè àn lìng rén jié lián li què guō sì yī tóng jié jià

李乐暗令人结连李傕、郭汜，一同劫驾。

dǒng chéng yáng fèng hán xiān zhī qí móu lián yè bǎi bù jūn shì hù sòng chē jià qián bēn jī guān

董承、杨奉、韩暹知其谋，连夜摆布军士，护送车驾前奔箕关。

li lè wén zhī bù děng què sì jūn dào zì yǐn běn bù rén mǎ qián lái zhuī gǎn

李乐闻知，不等傕、汜军到，自引本部人马前来追赶。

sì gēng zuǒ cè gǎn dào jī shān xià dà jiào chē jià xiū xíng

四更左侧，赶到箕山下，大叫：“车驾休行！

li què guō sì zài cǐ

李傕、郭汜在此！

xià de xiàn dì xīn jīng dǎn zhàn

”吓得献帝心惊胆战。

shān shàng huǒ guāng biàn qǐ

山上火光遍起。

zhèng shì qián fān liǎng zéi fēn wéi èr jīn fān sān zéi hé wéi yī

正是：前番两贼分为二，今番三贼合为一。

bù zhī hàn tiān zǐ zěn lí cǐ nán qiě tīng xià wén fēn jiě

不知汉天子怎离此难，且听下文分解。