yì wēn míng dǒng zhuó huà dīng yuán kuì jīn zhū li sù shuō lǚ bù
议温明董卓叱丁原馈金珠李肃说吕布
qiě shuō cáo cāo dāng rì duì hé jìn yuē huàn guān zhī huò gǔ jīn jiē yǒu
且说曹操当日对何进曰：“宦官之祸，古今皆有；
dàn shì zhǔ bù dàng jiǎ zhī quán chǒng shǐ zhì yú cǐ
但世主不当假之权宠，使至于此。
ruò yù zhì zuì dāng chú yuán è dàn fù yī yù lì zú yǐ hé bì fēn fēn zhào wài bīng hu
若欲治罪，当除元恶，但付一狱吏足矣，何必纷纷召外兵乎？
yù jǐn zhū zhī shì bì xuān lù
欲尽诛之，事必宣露。
wú liào qí bì bài yě
吾料其必败也。
hé jìn nù yuē mèng dé yì huái sī yì yé
”何进怒曰：“孟德亦怀私意耶？
cāo tuì yuē luàn tiān xià zhě bì jìn yě
”操退曰：“乱天下者，必进也。
jìn nǎi àn chà shǐ mìng jī mì zhào xīng yè wǎng gè zhèn qù
”进乃暗差使命，赍密诏星夜往各镇去。
què shuō qián jiāng jūn áo xiāng hòu xī liáng cì shǐ dǒng zhuó xiān wèi pò huáng jīn wú gōng cháo yì jiāng zhì qí zuì yīn huì lù shí cháng shì xìng miǎn
却说前将军、鳌乡侯、西凉刺史董卓，先为破黄巾无功，朝议将治其罪，因贿赂十常侍幸免；
hòu yòu jié tuō cháo guì suì rèn xiǎn guān tǒng xī zhōu dà jūn èr shí wàn cháng yǒu bù chén zhī xīn
后又结托朝贵，遂任显官，统西州大军二十万，常有不臣之心。
shì shí de zhào dà xǐ diǎn qǐ jūn mǎ lù xù biàn xíng
是时得诏大喜，点起军马，陆续便行；
shǐ qí xù zhōng láng jiàng niú fǔ shǒu zhu shǎn xī zì jǐ què dài li què guō sì zhāng jì fán chóu děng tí bīng wàng luò yáng jìn fā
使其婿中郎将牛辅守住陕西，自己却带李傕、郭汜、张济、樊稠等提兵望洛阳进发。
zhuō xù móu shì li rú yuē jīn suī fèng zhào zhōng jiān duō yǒu àn mèi
卓婿谋士李儒曰：“今虽奉诏，中间多有暗昧。
hé bù chāi rén shàng biǎo míng zhèng yán shùn dà shì kě tú
何不差人上表，名正言顺，大事可图。
zhuō dà xǐ suì shàng biǎo
”卓大喜，遂上表。
qí lüè yuē qiè wén tiān xià suǒ yǐ luàn nì bù zhǐ zhě jiē yóu huáng mén cháng shì zhāng ràng děng wǔ màn tiān cháng zhī gù
其略曰：“窃闻天下所以乱逆不止者，皆由黄门常侍张让等侮慢天常之故。
chén wén yáng tāng zhǐ fèi bù rú qù xīn
臣闻扬汤止沸，不如去薪；
kuì yōng suī tòng shèng yú yǎng dú
溃痈虽痛，胜于养毒。
chén gǎn míng zhōng gǔ rù luò yáng qǐng chú ràng děng
臣敢鸣钟鼓入洛阳，请除让等。
shè jì xìng shèn
社稷幸甚！
tiān xià xìng shèn
天下幸甚！
hé jìn de biǎo chū shì dà chén
”何进得表，出示大臣。
shì yù shǐ zhèng tài jiàn yuē dǒng zhuó nǎi chái láng yě yǐn rù jīng chéng bì shí rén yǐ
侍御史郑泰谏曰：“董卓乃豺狼也，引入京城，必食人矣。
jìn yuē rǔ duō yí bù zú móu dà shì
”进曰：“汝多疑，不足谋大事。
lú zhí yì jiàn yuē zhí sù zhī dǒng zhuó wéi rén miàn shàn xīn hěn
”卢植亦谏曰：“植素知董卓为人，面善心狠；
yī rù jìn tíng bì shēng huò huàn
一入禁庭，必生祸患。
bù rú zhǐ zhī wù lái miǎn zhì shēng luàn
不如止之勿来，免致生乱。
jìn bù tīng zhèng tài lú zhí jiē qì guān ér qù
”进不听，郑泰、卢植皆弃官而去。
cháo tíng dà chén qù zhě dà bàn
朝廷大臣，去者大半。
jìn shǐ rén yíng dǒng zhuó yú miǎn chí zhuō àn bīng bù dòng
进使人迎董卓于渑池，卓按兵不动。
zhāng ràng děng zhī wài bīng dào gòng yì yuē cǐ hé jìn zhī móu yě
张让等知外兵到，共议曰：“此何进之谋也；
wǒ děng bù xiān xià shǒu jiē miè zú yǐ
我等不先下手，皆灭族矣。
nǎi xiān fú dāo fǔ shǒu wǔ shí rén yú cháng lè gōng jiā dé mén nèi rù gào hé tài hòu yuē jīn dà jiàng jūn jiǎo zhào zhào wài bīng zhì jīng shī yù miè chén děng wàng niáng niáng chuí lián cì jiù
”乃先伏刀斧手五十人于长乐宫嘉德门内，入告何太后曰：“今大将军矫诏召外兵至京师，欲灭臣等，望娘娘垂怜赐救。
tài hòu yuē rǔ děng kě yì dà jiàng jūn fǔ xiè zuì
”太后曰：“汝等可诣大将军府谢罪。
ràng yuē ruò dào xiāng fǔ gǔ ròu jī fěn yǐ
”让曰：“若到相府，骨肉齑粉矣。
wàng niáng niáng xuān dà jiàng jūn rù gōng yù zhǐ zhī
望娘娘宣大将军入宫谕止之。
rú qí bù cóng chén děng zhǐ jiù niáng niáng qián qǐng sǐ
如其不从，臣等只就娘娘前请死。
tài hòu nǎi jiàng zhào xuān jìn
”太后乃降诏宣进。
jìn de zhào biàn xíng
进得诏便行。
zhǔ bù chén lín jiàn yuē tài hòu cǐ zhào bì shì shí cháng shì zhī móu qiè bù kě qù
主簿陈琳谏曰：“太后此诏，必是十常侍之谋，切不可去。
qù bì yǒu huò
去必有祸。
jìn yuē tài hòu zhào wǒ yǒu hé huò shì
”进曰：“太后诏我，有何祸事？
yuán shào yuē jīn móu yǐ xiè shì yǐ lù jiāng jūn shàng yù rù gōng yé
”袁绍曰：“今谋已泄，事已露，将军尚欲入宫耶？
cáo cāo yuē xiān zhào shí cháng shì chū rán hòu kě rù
”曹操曰：“先召十常侍出，然后可入。
jìn xiào yuē cǐ xiǎo ér zhī jiàn yě
”进笑曰：“此小儿之见也。
wú zhǎng tiān xià zhī quán shí cháng shì gǎn dài rú hé
吾掌天下之权，十常侍敢待如何？
shào yuē gōng bì yù qù wǒ děng yǐn jiá shì hù cóng yǐ fáng bù cè
”绍曰：“公必欲去，我等引甲士护从，以防不测。
yú shì yuán shào cáo cāo gè xuǎn jīng bīng wǔ bǎi mìng yuán shào zhī dì yuán shù lǐng zhī
”于是袁绍、曹操各选精兵五百，命袁绍之弟袁术领之。
yuán shù quán shēn pī guà yǐn bīng bù liè qīng suǒ mén wài
袁术全身披挂，引兵布列青琐门外。
shào yǔ cāo dài jiàn hù sòng hé jìn zhì cháng lè gōng qián
绍与操带剑护送何进至长乐宫前。
huáng mén chuán yì zhǐ yún tài hòu tè xuān dà jiàng jūn yú rén bù xǔ zhé rù
黄门传懿旨云：“太后特宣大将军，余人不许辄入。
jiāng yuán shào cáo cāo děng dōu zǔ zhù gōng mén wài
”将袁绍、曹操等都阻住宫门外。
hé jìn áng rán zhí rù
何进昂然直入。
zhì jiā dé diàn mén zhāng ràng duàn guī yíng chū zuǒ yòu wéi zhù jìn dà jīng
至嘉德殿门，张让、段珪迎出，左右围住，进大惊。
ràng lì shēng zé jìn yuē dǒng hòu hé zuì wàng yǐ zhèn sǐ
让厉声责进曰：“董后何罪，妄以鸩死？
guó mǔ sāng zàng tuō jí bù chū
国母丧葬，托疾不出！
rǔ běn tú gū xiǎo bèi wǒ děng jiàn zhī tiān zǐ yǐ zhì róng guì
汝本屠沽小辈，我等荐之天子，以致荣贵；
bù sī bào xiào yù xiāng móu hài rǔ yán wǒ děng shén zhuó qí qīng zhě shì shuí
不思报效，欲相谋害，汝言我等甚浊，其清者是谁？
jìn huāng jí yù xún chū lù gōng mén jǐn bì fú jiǎ qí chū jiāng hé jìn kǎn wèi liǎng duàn
”进慌急，欲寻出路，宫门尽闭，伏甲齐出，将何进砍为两段。
hòu rén yǒu shī tàn zhī yuē hàn shì qīng wēi tiān shù zhōng wú móu hé jìn zuò sān gōng
后人有诗叹之曰：汉室倾危天数终，无谋何进作三公。
jǐ fān bù tīng zhōng chén jiàn nán miǎn gōng zhōng shòu jiàn fēng
几番不听忠臣谏，难免宫中受剑锋。
ràng děng jì shā hé jìn yuán shào jiǔ bú jiàn jìn chū nǎi yú gōng mén wài dà jiào yuē qǐng jiāng jūn shàng chē
让等既杀何进，袁绍久不见进出，乃于宫门外大叫曰：“请将军上车！
ràng děng jiāng hé jìn shǒu jí cóng qiáng shàng zhì chū xuān yù yuē hé jìn móu fǎn yǐ fú zhū yǐ
”让等将何进首级从墙上掷出，宣谕曰：“何进谋反，已伏诛矣！
qí yú xié cóng jìn jiē shè yòu
其余胁从，尽皆赦宥。
yuán shào lì shēng dà jiào yān guān móu shā dà chén
”袁绍厉声大叫：“阉官谋杀大臣！
zhū è dǎng zhě qián lái zhù zhàn
诛恶党者前来助战！
hé jìn bù jiàng wú kuāng biàn yú qīng suǒ mén wài fàng qǐ huǒ lái
”何进部将吴匡，便于青琐门外放起火来。
yuán shù yǐn bīng tū rù gōng tíng dàn jiàn yān guān bù lùn dà xiǎo jìn jiē shā zhī
袁术引兵突入宫庭，但见阉官，不论大小，尽皆杀之。
yuán shào cáo cāo zhǎn guān rù nèi
袁绍、曹操斩关入内。
zhào zhōng chéng kuàng xià yùn guō shèng sì gè bèi gǎn zhì cuì huā lóu qián duò wèi ròu ní
赵忠、程旷、夏恽、郭胜四个被赶至翠花楼前，剁为肉泥。
gōng zhōng huǒ yàn chōng tiān
宫中火焰冲天。
zhāng ràng duàn guī cáo jié hóu lǎn jiāng tài hòu jí tiān zǐ bìng chén liú wáng jié qù nèi xǐng cóng hòu dào zǒu běi gōng
张让、段珪、曹节、侯览将太后及天子并陈留王劫去内省，从后道走北宫。
shí lú zhí qì guān wèi qù jiàn gōng zhōng shì biàn huàn jiǎ chí gē lì yú gé xià
时卢植弃官未去，见宫中事变，擐甲持戈，立于阁下。
yáo jiàn duàn guī yōng bī hé hòu guò lái zhí dà hū yuē duàn guī nì zéi ān gǎn jié tài hòu
遥见段珪拥逼何后过来，植大呼曰：“段珪逆贼，安敢劫太后！
duàn guī huí shēn biàn zǒu
”段珪回身便走。
tài hòu cóng chuāng zhōng tiào chū zhí jí jiù de miǎn
太后从窗中跳出，植急救得免。
wú kuāng shā rù nèi tíng jiàn hé miáo yì tí jiàn chū
吴匡杀入内庭，见何苗亦提剑出。
kuāng dà hū yuē hé miáo tóng móu hài xiōng dāng gòng shā zhī
匡大呼曰：“何苗同谋害兄，当共杀之！
zhòng rén jù yuē yuàn zhǎn móu xiōng zhī zéi
”众人俱曰：“愿斩谋兄之贼！
miáo yù zǒu sì miàn wéi dìng
”苗欲走，四面围定。
kǎn wèi jī fěn
砍为齑粉。
shào fù lìng jūn shì fēn tóu lái shā shí cháng shì jiā shǔ bù fēn dà xiǎo jìn jiē zhū jué duō yǒu wú xū zhě wù bèi shā sǐ
绍复令军士分头来杀十常侍家属，不分大小，尽皆诛绝，多有无须者误被杀死。
cáo cāo yī miàn jiù miè gōng zhōng zhī huǒ qǐng hé tài hòu quán shè dà shì qiǎn bīng zhuī xí zhāng ràng děng xún mì shǎo dì
曹操一面救灭宫中之火，请何太后权摄大事，遣兵追袭张让等，寻觅少帝。
qiě shuō zhāng ràng duàn guī jié yōng shǎo dì jí chén liú wáng mào yān tū huǒ lián yè bēn zǒu zhì běi máng shān
且说张让、段珪劫拥少帝及陈留王，冒烟突火，连夜奔走至北邙山。
yuē èr gēng shí fēn hòu miàn hǎn shēng dà jǔ rén mǎ gǎn zhì
约二更时分，后面喊声大举，人马赶至；
dāng qián hé nán zhōng bù yuàn lì mǐn gòng dà hū nì zéi xiū zǒu
当前河南中部掾吏闵贡，大呼“逆贼休走！
zhāng ràng jiàn shì jí suì tóu hé ér sǐ
”张让见事急，遂投河而死。
dì yǔ chén liú wáng wèi zhī xū shí bù gǎn gāo shēng fú yú hé biān luàn cǎo zhī nèi
帝与陈留王未知虚实，不敢高声，伏于河边乱草之内。
jūn mǎ sì sàn qù gǎn bù zhī dì zhī suǒ zài
军马四散去赶，不知帝之所在。
dì yǔ wáng fú zhì sì gēng lù shuǐ yòu xià fù zhōng jī něi xiāng bào ér kū
帝与王伏至四更，露水又下，腹中饥馁，相抱而哭；
yòu pà rén zhī jué tūn shēng cǎo mǎng zhī zhōng
又怕人知觉，吞声草莽之中。
chén liú wáng yuē cǐ jiān bù kě jiǔ liàn xū bié xún huó lù
陈留王曰：“此间不可久恋，须别寻活路。
yú shì èr rén yǐ yī xiāng jié pá shàng àn biān
”于是二人以衣相结，爬上岸边。
mǎn de jīng jí hēi àn zhī zhōng bú jiàn xíng lù
满地荆棘，黑暗之中，不见行路。
zhèng wú nài hé hū yǒu liú yíng qiān bǎi chéng qún guāng máng zhào yào zhī zài dì qián fēi zhuàn
正无奈何，忽有流萤千百成群，光芒照耀，只在帝前飞转。
chén liú wáng yuē cǐ tiān zhù wǒ xiōng dì yě
陈留王曰：“此天助我兄弟也！
suì suí yíng huǒ ér xíng jiàn jiàn jiàn lù
”遂随萤火而行，渐渐见路。
xíng zhì wǔ gēng zú tòng bù néng xíng shān gāng biān jiàn yī cǎo duī dì yǔ wáng wò yú cǎo duī zhī pàn
行至五更，足痛不能行，山冈边见一草堆，帝与王卧于草堆之畔。
cǎo duī qián miàn shì yī suǒ zhuāng yuàn
草堆前面是一所庄院。
zhuāng zhǔ shì yè mèng liǎng hóng rì zhuì yú zhuāng hòu jīng jué pī yī chū hù sì xià guān wàng jiàn zhuāng hòu cǎo duī shàng hóng guāng chōng tiān huāng máng wǎng shì què shì èr rén wò yú cǎo pàn
庄主是夜梦两红日坠于庄后，惊觉，披衣出户，四下观望，见庄后草堆上红光冲天，慌忙往视，却是二人卧于草畔。
zhuāng zhǔ wèn yuē èr shào nián shuí jiā zhī zǐ
庄主问曰：“二少年谁家之子？
dì bù gǎn yīng
”帝不敢应。
chén liú wáng zhǐ dì yuē cǐ shì dāng jīn huáng dì zāo shí cháng shì zhī luàn táo nàn dào cǐ
陈留王指帝曰：“此是当今皇帝，遭十常侍之乱，逃难到此。
wú nǎi huáng dì chén liú wáng yě
吾乃皇弟陈留王也。
zhuāng zhǔ dà jīng zài bài yuē chén xiān cháo sī tú cuī liè zhī dì cuī yì yě
”庄主大惊，再拜曰：“臣先朝司徒崔烈之弟崔毅也。
yīn jiàn shí cháng shì mài guān jí xián gù yǐn yú cǐ
因见十常侍卖官嫉贤，故隐于此。
suì fú dì rù zhuāng guì jìn jiǔ shí
”遂扶帝入庄跪进酒食。
què shuō mǐn gòng gǎn shàng duàn guī ná zhù wèn tiān zǐ hé zài
却说闵贡赶上段珪，拿住问：“天子何在？
guī yán yǐ zài bàn lù xiāng shī bù zhī hé wǎng
”珪言：“已在半路相失，不知何往。
gòng suì shā duàn guī xuán tóu yú mǎ xiàng xià fēn bīng sì sàn xún mì
”贡遂杀段珪，悬头于马项下，分兵四散寻觅；
zì jǐ què dú chéng yī mǎ
自己却独乘一马。
suí lù zhuī xún ǒu zhì cuī yì zhuāng yì jiàn shǒu jí wèn zhī gòng shuō xiáng xì cuī yì yǐn gòng jiàn dì jūn chén tòng kū
随路追寻，偶至崔毅庄，毅见首级，问之，贡说详细，崔毅引贡见帝，君臣痛哭。
gòng yuē guó bù kě yī rì wú jūn qǐng bì xià hái dōu
贡曰：“国不可一日无君，请陛下还都。
cuī yì zhuāng shàng zhǐ yǒu shòu mǎ yì pǐ bèi yǔ dì chéng
”崔毅庄上止有瘦马一匹，备与帝乘。
gòng yǔ chén liú wáng gòng chéng yī mǎ
贡与陈留王共乘一马。
lí zhuāng ér xíng bú dào sān lǐ sī tú wáng yǔn tài wèi yáng biāo zuǒ jūn xiào wèi chún yú qióng yòu jūn xiào wèi zhào méng hòu jūn xiào wèi bào xìn zhōng jūn xiào wèi yuán shào yī xíng rén zhòng shù bǎi rén mǎ jiē zhe chē jià
离庄而行，不到三里，司徒王允，太尉杨彪、左军校尉淳于琼、右军校尉赵萌、后军校尉鲍信、中军校尉袁绍，一行人众，数百人马，接着车驾。
jūn chén jiē kū
君臣皆哭。
xiān shǐ rén jiāng duàn guī shǒu jí wǎng jīng shī hào lìng lìng huàn hǎo mǎ yǔ dì jí chén liú wáng qí zuò cù dì hái jīng
先使人将段珪首级往京师号令，另换好马与帝及陈留王骑坐，簇帝还京。
xiān shì luò yáng xiǎo ér yáo yuē dì fēi dì wáng fēi wáng qiān chéng wàn qí zǒu běi máng
先是洛阳小儿谣曰：“帝非帝，王非王，千乘万骑走北邙。
zhì cǐ guǒ yīng qí chèn
”至此果应其谶。
chē jià xíng bú dào shù lǐ hū jiàn jīng qí bì rì chén tǔ zhē tiān yī zhī rén mǎ dào lái
车驾行不到数里，忽见旌旗蔽日，尘土遮天，一枝人马到来。
bǎi guān shī sè dì yì dà jīng
百官失色，帝亦大惊。
yuán shào zhòu mǎ chū wèn hé rén
袁绍骤马出问：“何人？
xiù qí yǐng lǐ yī jiāng fēi chū lì shēng wèn tiān zǐ hé zài
”绣旗影里，一将飞出，厉声问：“天子何在？
dì zhàn lì bù néng yán
”帝战栗不能言。
chén liú wáng lè mǎ xiàng qián huà yuē lái zhě hé rén
陈留王勒马向前，叱曰：“来者何人？
zhuō yuē xī liáng cì shǐ dǒng zhuó yě
”卓曰：“西凉刺史董卓也。
chén liú wáng yuē rǔ lái bǎo jià yé rǔ lái jié jià yé
”陈留王曰：“汝来保驾耶，汝来劫驾耶？
zhuō yīng yuē tè lái bǎo jià
”卓应曰：“特来保驾。
chén liú wáng yuē jì lái bǎo jià tiān zǐ zài cǐ hé bù xià mǎ
”陈留王曰：“既来保驾，天子在此，何不下马？
zhuō dà jīng huāng máng xià mǎ bài yú dào zuǒ
”卓大惊，慌忙下马，拜于道左。
chén liú wáng yǐ yán fǔ wèi dǒng zhuó zì chū zhì zhōng bìng wú shī yǔ
陈留王以言抚慰董卓，自初至终，并无失语。
zhuō àn qí zhī yǐ huái fèi lì zhī yì
卓暗奇之，已怀废立之意。
shì rì hái gōng jiàn hé tài hòu jù gè tòng kū
是日还宫，见何太后，俱各痛哭。
jiǎn diǎn gōng zhōng bú jiàn le chuán guó yù xǐ
检点宫中，不见了传国玉玺。
dǒng zhuó tún bīng chéng wài měi rì dài tiě jiǎ mǎ jūn rù chéng héng xíng jiē shì bǎi xìng huáng huáng bù ān
董卓屯兵城外，每日带铁甲马军入城，横行街市，百姓惶惶不安。
zhuó chū rù gōng tíng lüè wú jì dàn
卓出入宫庭，略无忌惮。
hòu jūn xiào wèi bào xìn lái jiàn yuán shào yán dǒng zhuó bì yǒu yì xīn kě sù chú zhī
后军校尉鲍信，来见袁绍，言董卓必有异心，可速除之。
shào yuē cháo tíng xīn dìng wèi kě qīng dòng
绍曰：“朝廷新定，未可轻动。
bào xìn jiàn wáng yǔn yì yán qí shì
”鲍信见王允，亦言其事。
yǔn yuē qiě róng shāng yì
允曰：“且容商议。
xìn zì yǐn běn bù jūn bīng tóu tài shān qù le
”信自引本部军兵，投泰山去了。
dǒng zhuó zhāo yòu hé jìn xiōng dì bù xià zhī bīng jǐn guī zhǎng wò
董卓招诱何进兄弟部下之兵，尽归掌握。
sī wèi li rú yuē wú yù fèi dì lì chén liú wáng hé rú
私谓李儒曰：“吾欲废帝立陈留王，何如？
li rú yuē jīn zhāo tíng wú zhǔ bù jiù cǐ shí xíng shì chí zé yǒu biàn yǐ
”李儒曰：“今朝廷无主，不就此时行事，迟则有变矣。
lái rì yú wēn míng yuán zhōng zhào jí bǎi guān yù yǐ fèi lì
来日于温明园中，召集百官，谕以废立；
yǒu bù cóng zhě zhǎn zhī zé wēi quán zhī xíng zhèng zài jīn rì
有不从者斩之，则威权之行，正在今日。
zhuō xǐ
”卓喜。
cì rì dà pái yán huì biàn qǐng gōng qīng
次日大排筵会，遍请公卿。
gōng qīng jiē jù dǒng zhuó shuí gǎn bù dào
公卿皆惧董卓，谁敢不到。
zhuō dài bǎi guān dào le rán hòu xú xú dào yuán mén xià mǎ dài jiàn rù xí
卓待百官到了，然后徐徐到园门下马，带剑入席。
jiǔ xíng shù xún zhuō jiào tíng jiǔ zhǐ lè nǎi lì shēng yuē wú yǒu yī yán zhòng guān jìng tīng
酒行数巡，卓教停酒止乐，乃厉声曰：“吾有一言，众官静听。
zhòng jiē cè ěr
”众皆侧耳。
zhuō yuē tiān zǐ wèi wàn mín zhī zhǔ wú wēi yí bù kě yǐ fèng zōng miào shè jì
卓曰：“天子为万民之主，无威仪不可以奉宗庙社稷。
jīn shàng nuò ruò bù ruò chén liú wáng cōng míng hào xué kě chéng dà wèi
今上懦弱，不若陈留王聪明好学，可承大位。
wú yù fèi dì lì chén liú wáng zhū dà chén yǐ wéi hé rú
吾欲废帝，立陈留王，诸大臣以为何如？
zhū guān tīng ba bù gǎn chū shēng
”诸官听罢，不敢出声。
zuò shàng yī rén tuī àn zhí chū lì yú yán qián dà hū bù kě
座上一人推案直出，立于筵前，大呼：“不可！
bù kě
不可！
rǔ shì hé rén gǎn fā dà yǔ
汝是何人，敢发大语？
tiān zǐ nǎi xiān dì dí zǐ chū wú guò shī hé de wàng yì fèi lì
天子乃先帝嫡子，初无过失，何得妄议废立！
rǔ yù wèi cuàn nì yé
汝欲为篡逆耶？
zhuō shì zhī nǎi bīng zhōu cì shǐ dīng yuán yě
”卓视之，乃并州刺史丁原也。
zhuō nù chì yuē shùn wǒ zhě shēng nì wǒ zhě sǐ
卓怒叱曰：“顺我者生，逆我者死！
suì chè pèi jiàn yù zhǎn dīng yuán
”遂掣佩剑欲斩丁原。
shí li rú jiàn dīng yuán bèi hòu yī rén shēng de qì yǔ xuān áng wēi fēng lǐn lǐn shǒu zhí fāng tiān huà jǐ nù mù ér shì
时李儒见丁原背后一人，生得器宇轩昂，威风凛凛，手执方天画戟，怒目而视。
li rú jí jìn yuē jīn rì yǐn yàn zhī chù bù kě tán guó zhèng
李儒急进曰：“今日饮宴之处，不可谈国政；
lái rì xiàng dōu táng gōng lùn wèi chí
来日向都堂公论未迟。
zhòng rén jiē quàn dīng yuán shàng mǎ ér qù
”众人皆劝丁原上马而去。
zhuō wèn bǎi guān yuē wú suǒ yán hé gōng dào fǒu
卓问百官曰：“吾所言，合公道否？
lú zhí yuē míng gōng chà yǐ
”卢植曰：“明公差矣。
xī tài jiǎ bù míng yī yǐn fàng zhī yú tóng gōng
昔太甲不明，伊尹放之于桐宫；
chāng yì wáng dēng wèi fāng èr shí qī rì zào è sān qiān yú tiáo gù huò guāng gào tài miào ér fèi zhī
昌邑王登位方二十七日，造恶三千余条，故霍光告太庙而废之。
jīn shàng suī yòu cōng míng rén zhì bìng wú fēn háo guò shī
今上虽幼，聪明仁智，并无分毫过失。
gōng nǎi wài jùn cì shǐ sù wèi cān yù guó zhèng yòu wú yī huò zhī dà cái hé kě qiáng zhǔ fèi lì zhī shì
公乃外郡刺史，素未参与国政，又无伊、霍之大才，何可强主废立之事？
shèng rén yún yǒu yī yǐn zhī zhì zé kě wú yī yǐn zhī zhì zé cuàn yě
圣人云：‘有伊尹之志则可，无伊尹之志则篡也。
zhuō dà nù bá jiàn xiàng qián yù shā zhí
’”卓大怒，拔剑向前欲杀植。
shì zhōng cài yōng yì láng péng bó jiàn yuē lú shàng shū hǎi nèi rén wàng jīn xiān hài zhī kǒng tiān xià zhèn bù
侍中蔡邕、议郎彭伯谏曰：“卢尚书海内人望，今先害之，恐天下震怖。
zhuō nǎi zhǐ
”卓乃止。
sī tú wáng yǔn yuē fèi lì zhī shì bù kě jiǔ hòu xiāng shāng lìng rì zài yì
司徒王允曰：“废立之事，不可酒后相商，另日再议。
yú shì bǎi guān jiē sàn
”于是百官皆散。
zhuō àn jiàn lì yú yuán mén hū jiàn yī rén yuè mǎ chí jǐ yú yuán mén wài wǎng lái chí zhòu
卓按剑立于园门，忽见一人跃马持戟，于园门外往来驰骤。
zhuō wèn li rú cǐ hé rén yě
卓问李儒：“此何人也？
rú yuē cǐ dīng yuán yì r xìng lǚ míng bù zì fèng xiān zhě yě
”儒曰：“此丁原义儿：姓吕，名布，字奉先者也。
zhǔ gōng qiě xū bì zhī
主公且须避之。
zhuō nǎi rù yuán qián bì
”卓乃入园潜避。
cì rì rén bào dīng yuán yǐn jūn chéng wài nuò zhàn
次日，人报丁原引军城外搦战。
zhuō nù yǐn jūn tóng li rú chū yíng
卓怒，引军同李儒出迎。
liǎng zhèn duì yuán zhī jiàn lǚ bù dǐng shù fà jīn guān pī bǎi huā zhàn páo huàn táng ní kǎi jiǎ xì shī mán bǎo dài zòng mǎ tǐng jǐ suí dīng jiàn yáng chū dào zhèn qián
两阵对圆，只见吕布顶束发金冠，披百花战袍，擐唐猊铠甲，系狮蛮宝带，纵马挺戟，随丁建阳出到阵前。
jiàn yáng zhǐ zhuō mà yuē guó jiā bù xìng yān guān nòng quán yǐ zhì wàn mín tú tàn
建阳指卓骂曰：“国家不幸，阉官弄权，以致万民涂炭。
ěr wú chǐ cù zhī gōng yān gǎn wàng yán fèi lì yù luàn cháo tíng
尔无尺寸之功，焉敢妄言废立，欲乱朝廷！
dǒng zhuó wèi jí huí yán lǚ bù fēi mǎ zhí shā guò lái
”董卓未及回言，吕布飞马直杀过来。
dǒng zhuó huāng zǒu jiàn yáng shuài jūn yǎn shā
董卓慌走，建阳率军掩杀。
zhuō bīng dà bài tuì sān shí yú lǐ xià zhài jù zhòng shāng yì
卓兵大败，退三十余里下寨，聚众商议。
zhuō yuē wú guān lǚ bù fēi cháng rén yě
卓曰：“吾观吕布非常人也。
wú ruò de cǐ rén hé lǜ tiān xià zāi
吾若得此人，何虑天下哉！
zhàng qián yī rén chū yuē zhǔ gōng wù yōu
”帐前一人出曰：“主公勿忧。
mǒu yǔ lǚ bù tóng xiāng zhī qí yǒng ér wú móu jiàn lì wàng yì
某与吕布同乡，知其勇而无谋，见利忘义。
mǒu píng sān cùn bù làn zhī shé shuō lǚ bù gǒng shǒu lái jiàng kě hu
某凭三寸不烂之舌，说吕布拱手来降，可乎？
zhuō dà xǐ guān qí rén nǎi hǔ bēn zhōng láng jiàng li sù yě
”卓大喜，观其人，乃虎贲中郎将李肃也。
zhuō yuē rǔ jiāng hé yǐ shuō zhī
卓曰：“汝将何以说之？
sù yuē mǒu wén zhǔ gōng yǒu míng mǎ yì pǐ hào yuē chì tù rì xíng qiān lǐ
”肃曰：“某闻主公有名马一匹，号曰‘赤兔’，日行千里。
xū de cǐ mǎ zài yòng jīn zhū yǐ lì jié qí xīn
须得此马，再用金珠，以利结其心。
mǒu gèng jìn shuō cí lǚ bù bì fǎn dīng yuán lái tóu zhǔ gōng yǐ
某更进说词，吕布必反丁原，来投主公矣。
zhuō wèn li rú yuē cǐ yán kě hu
”卓问李儒曰：“此言可乎？
rú yuē zhǔ gōng yù qǔ tiān xià hé xī yī mǎ
”儒曰：“主公欲取天下，何惜一马！
zhuō xīn rán yǔ zhī gèng yǔ huáng jīn yī qiān liǎng míng zhū shù shí kē yù dài yī tiáo
”卓欣然与之，更与黄金一千两、明珠数十颗、玉带一条。
li sù jī le lǐ wù tóu lǚ bù zhài lái
李肃赍了礼物，投吕布寨来。
fú lù jūn rén wéi zhù
伏路军人围住。
sù yuē kě sù bào lǚ jiāng jūn yǒu gù rén lái jiàn
肃曰：“可速报吕将军，有故人来见。
jūn rén bào zhī bù mìng rù jiàn
”军人报知，布命入见。
sù jiàn bù yuē xián dì bié lái wú yàng
肃见布曰：“贤弟别来无恙！
bù yī yuē jiǔ bù xiāng jiàn jīn jū hé chǔ
”布揖曰：“久不相见，今居何处？
sù yuē xiàn rèn hǔ bēn zhōng láng jiàng zhī zhí
”肃曰：“现任虎贲中郎将之职。
wén xián dì kuāng fú shè jì bù shèng zhī xǐ
闻贤弟匡扶社稷，不胜之喜。
yǒu liáng mǎ yì pǐ rì xíng qiān lǐ dù shuǐ dēng shān rú lǚ píng dì míng yuē chì tù tè xiàn yǔ xián dì yǐ zhù hǔ wēi
有良马一匹，日行千里，渡水登山，如履平地，名曰‘赤兔’：特献与贤弟，以助虎威。
bù biàn lìng qiān guò lái kàn
”布便令牵过来看。
guǒ rán nà mǎ hún shēn shàng xià huǒ tàn bān chì wú bàn gēn zá máo
果然那马浑身上下，火炭般赤，无半根杂毛；
cóng tóu zhì wěi zhǎng yī zhàng
从头至尾，长一丈；
cóng tí zhì xiàng gāo bā chǐ
从蹄至项，高八尺；
sī hǎn páo xiào yǒu téng kōng rù hǎi zhī zhuàng
嘶喊咆哮，有腾空入海之状。
hòu rén yǒu shī dān dào chì tù mǎ yuē bēn téng qiān lǐ dàng chén āi dù shuǐ dēng shān zǐ wù kāi
后人有诗单道赤兔马曰：“奔腾千里荡尘埃，渡水登山紫雾开。
chè duàn sī jiāng yáo yù pèi huǒ lóng fēi xià jiǔ tiān lái
掣断丝缰摇玉辔，火龙飞下九天来。
bù jiàn le cǐ mǎ dà xǐ xiè sù yuē xiōng cì cǐ lóng jū jiāng hé yǐ wèi bào
”布见了此马，大喜，谢肃曰：“兄赐此龙驹，将何以为报？
sù yuē mǒu wèi yì qì ér lái
”肃曰：“某为义气而来。
qǐ wàng bào hu
岂望报乎！
bù zhì jiǔ xiāng dài
”布置酒相待。
jiǔ tián sù yuē sù yǔ xián dì shǎo de xiāng jiàn
酒甜，肃曰：“肃与贤弟少得相见；
lìng zūn què cháng huì lái
令尊却常会来。
bù yuē xiōng zuì yǐ
”布曰：“兄醉矣！
xiān fù qì shì duō nián ān dé yǔ xiōng xiāng huì
先父弃世多年，安得与兄相会？
sù dà xiào yuē fēi yě
”肃大笑曰：“非也！
mǒu shuō jīn rì dīng cì shǐ ěr
某说今日丁刺史耳。
bù huáng kǒng yuē mǒu zài dīng jiàn yáng chù yì chū yú wú nài
”布惶恐曰：“某在丁建阳处，亦出于无奈。
sù yuē xián dì yǒu qíng tiān jià hǎi zhī cái sì hǎi shú bù qīn jìng
”肃曰：“贤弟有擎天驾海之才，四海孰不钦敬？
gōng míng fù guì rú tàn náng qǔ wù hé yán wú nài ér zài rén zhī xià hu
功名富贵，如探囊取物，何言无奈而在人之下乎？
bù yuē hèn bù féng qí zhǔ ěr
”布曰：“恨不逢其主耳。
sù xiào yuē liáng qín zé mù ér qī xián chén zé zhǔ ér shì
”肃笑曰：“良禽择木而栖，贤臣择主而事。
jiàn jī bù zǎo huǐ zhī wǎn yǐ
见机不早，悔之晚矣。
bù yuē xiōng zài cháo tíng guān hé rén wèi shì zhī yīng xióng
”布曰：“兄在朝廷，观何人为世之英雄？
sù yuē mǒu biàn guān qún chén jiē bù rú dǒng zhuó
”肃曰：“某遍观群臣，皆不如董卓。
dǒng zhuó wéi rén jìng xián lǐ shì shǎng fá fēn míng zhōng chéng dà yè
董卓为人敬贤礼士，赏罚分明，终成大业。
bù yuē mǒu yù cóng zhī hèn wú mén lù
”布曰：“某欲从之，恨无门路。
sù qǔ jīn zhū yù dài liè yú bù qián
”肃取金珠、玉带列于布前。
bù jīng yuē hé wéi yǒu cǐ
布惊曰：“何为有此？
sù lìng huà tuì zuǒ yòu gào bù yuē cǐ shì dǒng gōng jiǔ mù dà míng tè lìng mǒu jiāng cǐ fèng xiàn
”肃令叱退左右，告布曰：“此是董公久慕大名，特令某将此奉献。
chì tù mǎ yì dǒng gōng suǒ zèng yě
赤兔马亦董公所赠也。
bù yuē dǒng gōng rú cǐ jiàn ài mǒu jiāng hé yǐ bào zhī
”布曰：“董公如此见爱，某将何以报之？
sù yuē rú mǒu zhī bù cái shàng wèi hǔ bēn zhōng láng jiàng
”肃曰：“如某之不才，尚为虎贲中郎将；
gōng ruò dào bǐ guì bù kě yán
公若到彼，贵不可言。
bù yuē hèn wú juān āi zhī gōng yǐ wéi jìn jiàn zhī lǐ
”布曰：“恨无涓埃之功，以为进见之礼。
sù yuē gōng zài fān shǒu zhī jiān gōng bù kěn wèi ěr
”肃曰：“功在翻手之间，公不肯为耳。
bù shěn yín liáng jiǔ yuē wú yù shā dīng yuán yǐn jūn guī dǒng zhuó hé rú
”布沈吟良久曰：“吾欲杀丁原，引军归董卓，何如？
sù yuē xián dì ruò néng rú cǐ zhēn mò dà zhī gōng yě
”肃曰：“贤弟若能如此，真莫大之功也！
dàn shì bù yí chí zài yú sù jué
但事不宜迟，在于速决。
bù yǔ sù yuē yú míng rì lái jiàng sù bié qù
”布与肃约于明日来降，肃别去。
shì yè èr gēng shí fēn bù tí dāo jìng rù dīng yuán zhàng zhōng
是夜二更时分，布提刀径入丁原帐中。
yuán zhèng bǐng zhú guān shū jiàn bù zhì yuē wú r lái yǒu hé shì gù
原正秉烛观书，见布至，曰：“吾儿来有何事故？
bù yuē wú táng táng zhàng fū ān kěn wèi rǔ zi hu
”布曰：“吾堂堂丈夫，安肯为汝子乎！
yuán yuē fèng xiān hé gù xīn biàn
”原曰：“奉先何故心变？
bù xiàng qián yī dāo kǎn xià dīng yuán shǒu jí dà hū zuǒ yòu dīng yuán bù rén wú yǐ shā zhī
”布向前，一刀砍下丁原首级，大呼左右：“丁原不仁，吾已杀之。
kěn cóng wú zhě zài cǐ bù cóng zhě zì qù
肯从吾者在此，不从者自去！
jūn shì sàn qí dà bàn
”军士散其大半。
cì rì bù chí dīng yuán shǒu jí wǎng jiàn li sù
次日，布持丁原首级，往见李肃。
sù suì yǐn bù jiàn zhuō
肃遂引布见卓。
zhuō dà xǐ zhì jiǔ xiāng dài
卓大喜，置酒相待。
zhuō xiān xià bài yuē zhuō jīn de jiāng jūn rú hàn miáo zhī de gān yǔ yě
卓先下拜曰：“卓今得将军，如旱苗之得甘雨也。
bù nà zhuō zuò ér bài zhī yuē gōng ruò bù qì bù qǐng bài wèi yì fù
”布纳卓坐而拜之曰：“公若不弃，布请拜为义父。
zhuō yǐ jīn jiǎ jǐn páo cì bù chàng yǐn ér sàn
”卓以金甲锦袍赐布，畅饮而散。
zhuō zì shì wēi shì yuè dà zì lǐng qián jiāng jūn shì fēng dì dǒng mín wèi zuǒ jiāng jūn hù hóu fēng lǚ bù wèi qí dū wèi zhōng láng jiàng dū tíng hóu
卓自是威势越大，自领前将军事，封弟董旻为左将军、鄠侯，封吕布为骑都尉、中郎将、都亭侯。
li rú quàn zhuō zǎo dìng fèi lì zhī jì
李儒劝卓早定废立之计。
zhuō nǎi yú shěng zhōng shè yàn huì jí gōng qīng lìng lǚ bù jiāng jiá shì qiān yú shì wèi zuǒ yòu
卓乃于省中设宴，会集公卿，令吕布将甲士千余，侍卫左右。
shì rì tài fù yuán wěi yǔ bǎi guān jiē dào
是日，太傅袁隗与百官皆到。
jiǔ xíng shù xún zhuō àn jiàn yuē jīn shàng àn ruò bù kě yǐ fèng zōng miào
酒行数巡，卓按剑曰“今上暗弱，不可以奉宗庙；
wú jiāng yī yī yǐn huò guāng gù shì fèi dì wèi hóng nóng wáng lì chén liú wáng wèi dì
吾将依伊尹、霍光故事，废帝为弘农王，立陈留王为帝。
yǒu bù cóng zhě zhǎn
有不从者斩！
qún chén huáng bù mò gǎn duì
”群臣惶怖莫敢对。
zhōng jūn xiào wèi yuán shào tǐng shēn chū yuē jīn shàng jí wèi wèi jǐ bìng wú shī dé
中军校尉袁绍挺身出曰：“今上即位未几，并无失德；
rǔ yù fèi dí lì zhù fēi fǎn ér hé
汝欲废嫡立庶，非反而何？
zhuō nù yuē tiān xià shì zài wǒ
”卓怒曰：“天下事在我！
wǒ jīn wèi zhī shuí gǎn bù cóng
我今为之，谁敢不从！
rǔ shì wǒ zhī jiàn bù lì fǒu
汝视我之剑不利否？
yuán shào yì bá jiàn yuē rǔ jiàn lì wú jiàn wèi cháng bù lì
”袁绍亦拔剑曰：“汝剑利，吾剑未尝不利！
liǎng gè zài yán shǎng duì dí
”两个在筵上对敌。
zhèng shì dīng yuán zhàng yì shēn xiān sàng yuán shào zhēng fēng shì yòu wēi
正是：丁原仗义身先丧，袁绍争锋势又危。
bì jìng yuán shào xìng mìng rú hé qiě tīng xià wén fēn jiě
毕竟袁绍性命如何，且听下文分解。