lì shǐ lái yuán
历史来源
hé yuán chū
「和」源出;
yī chuán shuō wèi yáo shí zhǎng guǎn tiān wén lǜ fǎ de xī hé zhī hòu jù yuán hé xìng zuǎn suǒ zài xī hé yáo shí zhǎng guǎn tiān dì zhī guān hé zhòng hé shū yīn yǐ wéi shì cǐ wèi hòu rén yī shén huà fù huì zhī cí
一﹕ 传说为尧时掌管天文律法的羲和之后. 据<<元和姓纂>>所载:”羲和, 尧时掌管天地之官, 和仲. 和叔因以为氏.” 此为后人依神话附会之辞.
èr chūn qiū shí qī chǔ guó yǒu biàn hé céng zhǎo dào yí kuài yù pú méi yǒu jīng guò diāo zhuó de yù shí liǎng cì xiàn gěi chǔ wáng dōu bèi rèn wéi shì jiǎ de yǐ qī jūn zhī zuì xiān hòu bèi kǎn qù liǎng jiǎo chu wén wáng jí wèi hòu biàn hé bào zhe yù pú zài jīng shān zhī xià tòng kū chu wén wáng pài rén qǔ lái yù pú jīng diāo zhuó guǒ rán dé dào bǎo yù chēng wéi hé shì bì biàn hé zhī hòu yǒu hé shì
二﹕ 春秋时期, 楚国有卞和, 曾找到一块玉璞(没有经过雕琢的玉石), 两次献给楚王都被认为是假的, 以欺君之罪, 先后被砍去两脚. 楚文王即位后, 卞和抱着玉璞在荆山之下痛哭. 楚文王派人取来玉璞, 经雕琢果然得到宝玉, 称为”和氏璧”. 卞和之后有和氏.
sān wèi xiān bēi zú fù xìng suǒ gǎi jù tōng zhì shì zú lüè suǒ zài nán běi cháo shí běi wèi yǒu dài běi fù xìng sù hé shì wèi xiān bēi zú tán shí huái de zhī yì yǐ qí běn wèi bái bù gù hào sù hé jìn rù zhōng yuán yǐ hòu gǎi wéi hàn xìng hé shì
三﹕为鲜卑族复姓所改. 据<<通志-氏族略>>所载, 南北朝时, 北魏有代北复姓「素和氏」, 为鲜卑族檀石槐的支裔, 以其本为白部, 故号”素和”,进入中原以后改为汉姓和氏.
jiā zú míng rén
家族名人
hé jiào
和峤
jìn cháo xī píng rén
晋朝西平人。
shǎo yǒu shèng míng
少有盛名。
jìn wǔ dì shí wéi huáng mén shì láng qiān zhōng shū lìng
晋武帝时为黄门侍郎，迁中书令。
dì wàng fēn bù
地望分布
hé nán shěng rǔ nán jùn zhè jiāng shěng xiāo shān xiàn
河南省汝南郡，浙江省萧山县。