sūn wēng zhě yú yīn jiā qīng fú zhī bó fù yě sù yǒu dǎn
孙翁者，余姻家清服之伯父也，素有胆。
yī rì zhòu wò fǎng fú yǒu wù dēng chuáng suì jué shēn yáo yáo rú jià yún wù
一日昼卧，仿佛有物登床，遂觉身摇摇如驾云雾。
qiè yì wú nǎi yǎn hú yé
窃意无乃魇狐耶？
wēi kuī zhī wù dà rú māo huáng máo ér bì zuǐ zì zú biān lái
微窥之，物大如猫，黄毛而碧嘴，自足边来。
rú rú fú xíng rú kǒng wēng wù
蠕蠕伏行，如恐翁寤。
qūn xún fù tǐ zhe zú zú wěi zhe gǔ gǔ ruǎn
逡巡附体，着足足痿，着股股软。
fu jí fù wēng zhòu qǐ àn ér zhuō zhī wò qí xiàng
甫及腹，翁骤起，按而捉之，握其项。
wù míng jí mò néng tuō
物鸣急莫能脱。
wēng jí hū fū rén yǐ dài xì qí yāo nǎi zhí dài zhī liǎng duān xiào yuē wén rǔ shàn huà jīn zhù mù zài cǐ kàn zuò rú hé huà fǎ
翁亟呼夫人以带系其腰，乃执带之两端笑曰：“闻汝善化，今注目在此，看作如何化法。
yán cì wù hū suō qí fù xì rú guǎn jǐ tuō qù
”言次，物忽缩其腹细如管，几脱去。
wēng nǎi dà è jí lì fù zhī zé yòu gǔ qí fù cū yú wǎn jiān bù kě xià
翁乃大愕，急力缚之，则又鼓其腹粗于碗，坚不可下！
lì shāo xiè yòu suō zhī
力稍懈，又缩之。
wēng kǒng qí tuō mìng fū rén jí shā zhī
翁恐其脱，命夫人急杀之。
fū rén zhāng huáng sì gù bù zhī dāo zhī suǒ zài wēng zuǒ gù shì yǐ chù
夫人张皇四顾，不知刀之所在，翁左顾示以处。
bǐ huí shǒu zé dài zài shǒu rú huán rán wù yǐ miǎo yǐ
比回首则带在手如环然，物已渺矣。