wén li tài gōng jìng yī yán mǒu gōng zài shěn yáng yàn jí shān diān fǔ kàn shān xià yǒu hǔ xián wù lái yǐ zhǎo xué dì yì zhī ér qù
闻李太公敬一言：“某公在沈阳，宴集山颠，俯瞰山下，有虎衔物来，以爪穴地，瘗之而去。
shǐ rén tàn suǒ yì de sǐ lù nǎi qǔ lù ér yǎn qí xué
使人探所瘗得死鹿，乃取鹿而掩其穴。
shǎo jiàn hǔ dǎo yī hēi shòu zhì máo zhǎng shù cùn hǔ qián qū ruò yāo zūn kè
少间虎导一黑兽至，毛长数寸，虎前驱，若邀尊客。
jì zhì xué shòu dān dān dūn cì
既至穴，兽眈眈蹲伺。
hǔ tàn xué shī lù zhàn fú bù gǎn shǎo dòng
虎探穴失鹿，战伏不敢少动。
shòu nù qí kuáng yǐ zhǎo jī hǔ é hǔ lì bì shòu yì jìng qù
兽怒其诳，以爪击虎额，虎立毙，兽亦径去。
yì shǐ shì yuē shòu bù zhī hé míng
异史氏曰：“兽不知何名。
rán wèn qí xíng shū bù dà yú hǔ ér hé yán jǐng shòu sǐ jù zhī rú cǐ qí shén zāi
然问其形，殊不大于虎，而何延颈受死，惧之如此其甚哉？
fán wù gè yǒu suǒ zhì lǐ bù kě jiě
凡物各有所制，理不可解。
rú xiǎn zuì wèi róng yáo jiàn zhī zé bǎi shí chéng qún luō ér guì wú gǎn dùn zhě
如狝最畏狨，遥见之则百十成群，罗而跪，无敢遁者。
níng jīng dìng xī tīng róng zhì yǐ zhǎo biàn chuāi qí féi jí féi zhě zé yǐ piàn shí zhì diān dǐng
凝睛定息，听狨至，以爪遍揣其肥瘠，肥者则以片石志颠顶。
xiǎn dài shí ér fú sǒng ruò mù jī wéi kǒng duò luò
狝戴石而伏，悚若木鸡，惟恐堕落。
róng chuāi zhì yǐ nǎi cì dì àn shí qǔ shí yú shǐ hōng sàn
狨揣志已，乃次第按石取食，余始哄散。
yú cháng wèi tān lì shì róng yì qiě chuāi mín zhī féi jí ér zhì zhī ér liè shí zhī
余尝谓贪吏似狨，亦且揣民之肥瘠而志之，而裂食之；
ér mín zhī jí ěr tīng shí mò gǎn chuǎn xī chī chī zhī qíng yì yóu shì yě
而民之戢耳听食，莫敢喘息，蚩蚩之情亦犹是也。
kě āi yě fū
可哀也夫！