yú zhōng chéng chéng lóng àn bù zhì gāo yóu
于中丞成龙，按部至高邮。
shì jù shēn jiā jiāng jià nǚ zhuāng lián shén fù yè bèi chuān yú xí juǎn ér qù
适巨绅家将嫁女，装奁甚富，夜被穿窬席卷而去。
cì shǐ wú shù
刺史无术。
gōng lìng zhū mén jǐn bì zhǐ liú yī mén fàng xíng rén chū rù lì mù shǒu zhī yán sōu zhuāng zài
公令诸门尽闭，止留一门放行人出入，吏目守之，严搜装载。
yòu chū shì yù hé chéng hù kǒu gè guī dì zhái hou cì rì chá diǎn sōu jué wu de zāng wù suǒ zài
又出示谕阖城户口，各归第宅，候次日查点搜掘，务得赃物所在。
nǎi yīn zhǔ lì mù shè yǒu chéng mén zhōng chū rù zhì zài zhě zhuō zhī
乃阴嘱吏目：设有城门中出入至再者捉之。
guò wǔ dé èr rén yī shēn zhī wài bìng wú xíng zhuāng
过午得二人，一身之外，并无行装。
gōng yuē cǐ zhēn dào yě
公曰：“此真盗也。
èr rén guǐ biàn bù yǐ
”二人诡辩不已。
gōng lìng jiě yī sōu zhī jiàn páo fú nèi zhe nǚ yī èr xí jiē lián zhōng wù yě
公令解衣搜之，见袍服内着女衣二袭，皆奁中物也。
gài kǒng cì rì dà sōu jí yú yí zhì ér wù duō nàn xié gù mì zhe ér lǚ chū zhī yě
盖恐次日大搜，急于移置，而物多难携，故密着而屡出之也。
yòu gōng wèi zǎi shí zhì lín yì
又公为宰时，至邻邑。
zǎo dàn jīng guō wài jiàn èr rén yǐ chuáng yú bìng rén fù dà bèi
早旦经郭外，见二人以床舁病人，覆大被；
zhěn shàng lù fā fā shàng zān fèng chāi yī gǔ cè mián chuáng shàng
枕上露发，发上簪凤钗一股，侧眠床上。
yǒu sān sì jiàn nán jiā suí zhī shí gēng fān yǐ shǒu yōng bèi lìng yā shēn dǐ shì kǒng fēng rù
有三四健男夹随之，时更番以手拥被，令压身底，似恐风入。
shǎo qǐng xī jiān lù cè yòu shǐ èr rén gēng xiāng wéi hè
少顷息肩路侧，又使二人更相为荷。
yú gōng guò qiǎn lì huí wèn zhī yún shì mèi zǐ chuí wēi jiāng sòng guī fū jiā
于公过，遣隶回问之，云是妹子垂危，将送归夫家。
gōng xíng èr sān lǐ yòu qiǎn lì huí shì qí suǒ rù hé cūn
公行二三里，又遣隶回，视其所入何村。
lì wěi zhī zhì yī cūn shè liǎng nán zǐ yíng zhī ér rù hái yǐ bái gōng
隶尾之，至一村舍，两男子迎之而入，还以白公。
gōng wèi qí yì zǎi chéng zhōng de wú yǒu jié kòu fǒu
公谓其邑宰：“城中得无有劫寇否？
zǎi yuē wú zhī
”宰曰：“无之。
shí gōng lìng yán shàng xià huì dào gù jí bèi dào zéi jié shā yì yǐn rěn ér bù gǎn yán
”时功令严，上下讳盗，故即被盗贼劫杀，亦隐忍而不敢言。
gōng jiù guǎn shě zhǔ jiā rén xì fǎng zhī guǒ yǒu fù shì bèi qiáng kòu rù shì páo luò ér sǐ
公就馆舍，嘱家人细访之，果有富室被强寇入室，炮烙而死。
gōng huàn qí zǐ lái jí qí zhuàng zi gù bù chéng
公唤其子来诘其状，子固不承。
gōng yuē wǒ yǐ dài bǔ dà dào zài cǐ fēi yǒu tā yě
公曰：“我已代捕大盗在此，非有他也。
zi nǎi dùn shǒu āi qì qiú wèi sǐ zhě xuě hèn
”子乃顿首哀泣，求为死者雪恨。
gōng kòu guān wǎng jiàn yì zǎi chà jiàn yì sì gǔ chū chéng zhí zhì cūn shè bǔ de bā rén yī jū ér fú
公叩关往见邑宰，差健役四鼓出城，直至村舍，捕得八人，一鞫而伏。
jí qí bìng fù hé rén dào gōng shì yè tóng zài gōu lán gù yǔ jì nǚ hé móu zhì jīn chuáng shàng jīn bào wò zhì wō chù shǐ guā fēn ěr
诘其病妇何人，盗供：“是夜同在勾栏，故与妓女合谋，置金床上，今抱卧至窝处始瓜分耳。
gòng fú yú gōng zhī shén
”共服于公之神。
huò wèn suǒ yǐ néng zhī zhī gù gōng yuē cǐ shén yì jiě dàn rén bù guān xīn ěr
或问所以能知之故，公曰：“此甚易解，但人不关心耳。
qǐ yǒu shào fù zài chuáng miàn róng rù shǒu qīn dǐ zhě
岂有少妇在床，面容入手衾底者？
qiě yì jiān ér xíng qí shì shén zhòng jiāo shǒu hù zhī zé zhī qí zhōng bì yǒu wù yǐ
且易肩而行，其势甚重，交手护之，则知其中必有物矣。
ruò bìng fù hūn kuì ér zhì bì yǒu fù rén yǐ mén ér yíng
若病妇昏愦而至，必有妇人倚门而迎；
zhǐ jiàn nán zǐ bìng bù jīng wèn yī yán shì yǐ què zhī qí wèi dào yě
止见男子，并不惊问一言，是以确知其为盗也。