yī rì wéi cì shǐ wèi shī shè dà huì zhāi zhāi qì cì shǐ qǐng shī shēng zuò tóng guān liáo shì shù sù róng zài bài wèn yuē dì zǐ wén hé shàng shuō fǎ shí bù kě sī yì jīn yǒu shǎo yí yuàn dà cí bēi tè wèi jiě shuō
一日，韦刺史为师设大会斋，斋讫，刺史请师升座，同官僚士庶肃容再拜，问曰：“弟子闻和尚说法，实不可思议，今有少疑，愿大慈悲特为解说。
shī yuē yǒu yí jí wèn wú dāng wèi shuō
”师曰：“有疑即问，吾当为说。
wéi gōng yuē hé shàng suǒ shuō kě bú shì dá mó dà shī zōng zhǐ hu
”韦公曰：“和尚所说，可不是达摩大师宗旨乎？
shī yuē shì
”师曰：“是。
gōng yuē dì zǐ wén dá mó chū huà liáng wǔ dì dì wèn yún zhèn yī shēng zào sì dù sēng bù shī shè zhāi yǒu hé gōng dé
”公曰：“弟子闻达摩初化梁武帝，帝问云：‘朕一生造寺度僧，布施设斋，有何功德？
dá mó yán shí wú gōng dé
’达摩言：‘实无功德。
dì zǐ wèi dá cǐ lǐ yuàn hé shàng wèi shuō
’弟子未达此理，愿和尚为说。
shī yuē shí wú gōng dé wù yí xiān shèng zhī yán
”师曰：“实无功德，勿疑先圣之言。
wǔ dì xīn xié bù zhī zhèng fǎ zào sì dù sēng bù shī shè zhāi míng wéi qiú fù bù kě jiāng fú biàn wèi gōng dé gōng dé zài fǎ shēn zhōng bù zài xiū fú
武帝心邪，不知正法，造寺度僧，布施设斋，名为求福，不可将福便为功德，功德在法身中，不在修福。
shī yòu yuē jiàn xìng shì gōng píng děng shì dé niàn niàn wú zhì cháng jiàn běn xìng zhēn shí miào yòng míng wéi gōng dé
”师又曰：“见性是功，平等是德，念念无滞，常见本性，真实妙用，名为功德。
nèi xīn qiān xià shì gōng wài háng yú lǐ shì dé
内心谦下是功，外行于礼是德。
zì xìng jiàn lì wàn fǎ shì gōng xīn tǐ lí niàn shì dé
自性建立万法是功，心体离念是德。
bù lí zì xìng shì gōng yìng yòng wú rǎn shì dé
不离自性是功，应用无染是德。
ruò mì gōng dé fǎ shēn dàn yī cǐ zuò shì zhēn gōng dé
若觅功德法身，但依此作，是真功德。
ruò xiū gōng dé zhī rén xīn jí bù qīng cháng xíng pǔ jìng
若修功德之人，心即不轻，常行普敬。
xīn cháng qīng rén wú wǒ bù duàn jí zì wú gōng
心常轻人，吾我不断，即自无功。
zì xìng xū wàng bù shí jí zì wú dé
自己的本性虚妄不实，就没有德。
wèi wú wǒ zì dà cháng qīng yī qiè gù
为吾我自大，常轻一切故。
shàn zhī shí niàn niàn wú jiàn shì gōng xīn xíng píng zhí shì dé
善知识，念念无间是功，心行平直是德。
zì xiū xìng shì gōng zì xiū shēn shì dé
自修性是功，自修身是德。
shàn zhī shí gōng dé xū zì xìng nèi jiàn bú shì bù shī gōng yǎng zhī suǒ qiú yě
善知识，功德须自性内见，不是布施供养之所求也。
shì yǐ fú dé yǔ gōng dé bié wǔ dì bù shí zhēn lǐ fēi wǒ zǔ shī yǒu guò
是以福德与功德别，武帝不识真理，非我祖师有过。
cì shǐ yòu wèn yuē dì zǐ cháng jiàn sēng sú niàn ē mí tuó fó yuàn shēng xī fāng qǐng hé shàng shuō de shēng bǐ fǒu
”刺史又问曰：“弟子常见僧俗念阿弥陀佛，愿生西方，请和尚说，得生彼否？
yuàn wèi pò yí
愿为破疑。
shī yán shǐ jūn shàn tīng huì néng yǔ shuō shì zūn zài shě wèi chéng zhōng shuō xī fāng yǐn huà jīng wén fēn míng qù cǐ bù yuǎn
”师言：“使君善听，慧能与说，世尊在舍卫城中，说西方引化经文，分明去此不远。
ruò lùn xiāng shuō lǐ shù yǒu shí wàn bā qiān jí shēn zhōng shí è bā xié biàn shì shuō yuǎn
若论相说里数，有十万八千，即身中十恶八邪，便是说远。
shuō yuǎn wèi qí xià gēn shuō jìn wèi qí shàng zhì
说远为其下根，说近为其上智。
rén yǒu liǎng zhǒng fǎ wú liǎng bān
人有两种，法无两般。
mí wù yǒu shū jiàn yǒu chí jí
迷悟有殊，见有迟疾。
mí rén niàn fó qiú shēng yú bǐ wù rén zì jìng qí xīn
迷人念佛求生于彼，悟人自净其心。
suǒ yǐ fú yán suí qí xīn jìng jí fó tǔ jìng
所以佛言：‘随其心净，即佛土净。
shǐ jūn dōng fāng rén dàn xīn jìng jí wú zuì
’使君东方人，但心净即无罪；
suī xī fāng rén xīn bù jìng yì yǒu qiān
虽西方人，心不净亦有愆。
dōng fāng rén zào zuì niàn fó qiú shēng xī fāng xī fāng rén zào zuì niàn fó qiú shēng hé guó
东方人造罪，念佛求生西方，西方人造罪，念佛求生何国？
fán yú bù liǎo zì xìng bù shí shēn zhōng jìng tǔ yuàn dōng yuàn xi wù rén zài chǔ yì bān suǒ yǐ fú yán suí suǒ zhù chù héng ān lè
凡愚不了自性，不识身中净土，愿东愿西，悟人在处一般，所以佛言，随所住处恒安乐。
shǐ jūn xīn dì dàn wú bù shàn xī fāng qù cǐ bù yáo
使君心地但无不善，西方去此不遥；
ruò huái bù shàn zhī xīn niàn fó wǎng shēng nán dào
若怀不善之心，念佛往生难到。
jīn quàn shàn zhī shí xiān chú shí è jí xíng shí wàn hòu chú bā xié nǎi guò bā qiān niàn niàn jiàn xìng cháng xíng píng zhí dào rú tán zhǐ biàn dǔ mí tuó
今劝善知识，先除十恶，即行十万，后除八邪，乃过八千，念念见性，常行平直，到如弹指，便睹弥陀。
shǐ jūn dàn xíng shí shàn hé xū gèng yuàn wǎng shēng
使君但行十善，何须更愿往生？
bù duàn shí è zhī xīn hé fú jí lái yíng qǐng
不断十恶之心，何佛即来迎请？
ruò wù wú shēng dùn fǎ jiàn xī fāng zhī zài chà nà bù wù niàn fó qiú shēng lù yáo rú hé de dá
若悟无生顿法，见西方只在刹那，不悟念佛求生，路遥如何得达。
huì néng yǔ zhū rén yí xī fāng yú chà nà jiān mù qián biàn jiàn gè yuàn jiàn fǒu
慧能与诸人移西方于刹那间，目前便见，各愿见否？
zhòng jiē dǐng lǐ yún ruò cǐ chù jiàn hé xū gèng yuàn wǎng shēng yuàn hé shàng cí bēi biàn xiàn xī fāng pǔ lìng de jiàn
”众皆顶礼云：“若此处见，何须更愿往生，愿和尚慈悲，便现西方，普令得见。