shī rù tǎ hòu zhì kāi yuán shí nián rén xū bā yuè sān rì yè bàn hū wén tǎ zhōng rú yè tiě suǒ shēng zhòng sēng jīng qǐ
师入塔后，至开元十年，壬戌八月三日，夜半，忽闻塔中如拽铁索声，众僧惊起。
jiàn yī xiào zǐ cóng tǎ zhōng dì shì xiàn yī zǒu chū xún jiàn shī jǐng yǒu shāng jù yǐ zéi shì wén yú zhōu xiàn
见一孝子从塔中帝释献衣走出，寻见师颈有伤，具以贼事闻于州县。
xiàn lìng yáng kǎn cì shǐ liǔ wú tiǎn de dié qiè jiā qín zhuō
县令杨侃，刺史柳无忝，得牒切加擒捉。
wǔ rì yú shí jiǎo cūn bǔ de zéi rén sòng sháo zhōu jū wèn
五日，于石角村捕得贼人，送韶州鞫问。
yún xìng zhāng míng jìng mǎn rǔ zhōu liáng xiàn rén yú hóng zhōu kāi yuán sì shòu xīn luó sēng jīn dà bēi qián èr shí qiān lìng qǔ liù zǔ dà shī shǒu guī hǎi dōng gōng yǎng
云：姓张，名净满，汝州梁县人，于洪州开元寺，受新罗僧金大悲钱二十千，令取六祖大师首，归海东供养。
liǔ shǒu wén zhuàng wèi jí jiā xíng nǎi gōng zhì cáo xī wèn shī shàng zú lìng tāo yuē rú hé chǔ duàn
柳守闻状，未即加刑，乃躬至曹溪，问师上足令韬曰：“如何处断？
tāo yuē ruò yǐ guó fǎ lùn lǐ xū zhū yí dàn yǐ fó jiào cí bēi yuān qīn píng děng kuàng bǐ qiú yù gōng yǎng zuì kě shù yǐ
”韬曰：“若以国法论，理须诛夷，但以佛教慈悲，冤亲平等，况彼求欲供养，罪可恕矣。
liǔ shǒu jiā tàn yuē shǐ zhī fó mén guǎng dà
”柳守加叹曰：“始知佛门广大。
suì shè zhī
”遂赦之。
shàng yuán yuán nián sù zōng qiǎn shǐ jiù qǐng shī yī bō guī nèi gōng yǎng
上元元年，肃宗遣使就请师衣钵归内供养。
zhì yǒng tài yuán nián wǔ yuè wǔ rì dài zōng mèng liù zǔ dà shī qǐng yī bō
至永泰元年五月五日，代宗梦六祖大师请衣钵。
qī rì chì cì shǐ yáng jiān yún zhèn mèng gǎn néng chán shī qǐng chuán yī jiā shā què guī cáo xī jīn qiǎn zhèn guó dà jiàng jūn liú chóng jǐng dǐng dài ér sòng
七日，敕刺史杨缄云：“朕梦感能禅师请传衣袈裟，却归曹溪，今遣镇国大将军刘崇景顶戴而送。
zhèn wèi zhī guó bǎo qīng kě yú běn sì rú fǎ ān zhì zhuān lìng sēng zhòng qīn chéng zōng zhǐ zhě yán jiā shǒu hù wù lìng yí zhuì
朕谓之国宝，卿可于本寺如法安置，专令僧众亲承宗旨者，严加守护，勿令遗坠。
hòu huò wéi rén tōu qiè jiē bù yuǎn ér huò rú shì zhě shù sì
”后或为人偷窃，皆不远而获，如是者数四。
xiàn zōng shì dà jiàn chán shī tǎ yuē yuán hé líng zhào
宪宗谥大鉴禅师，塔曰元和灵照。
qí yú shì jì xì zài táng shàng shū wáng wéi cì shǐ liǔ zōng yuán cì shǐ liú yǔ xī děng bēi shǒu tǎ shā mén lìng tāo lù
其馀事迹，系载唐尚书王维、刺史柳宗元、刺史刘禹锡等碑，守塔沙门令韬录。