huì néng cí wéi zǔ yǐ fā zú nán xíng liǎng yuè zhōng jiān zhì dà yǔ lǐng zhú hòu shù bǎi rén lái yù duó yī bō
慧能辞违祖已，发足南行，两月中间，至大庾岭，逐后数百人来，欲夺衣钵。
yī sēng sú xìng chén míng huì míng xiān shì sì pǐn jiāng jūn xìng xíng cū cāo jí yì cān xún wèi zhòng rén xiān chèn jí huì néng
一僧俗姓陈，名惠明，先是四品将军，性行粗糙，极意参寻，为众人先，趁及慧能。
huì néng zhì xià yī bō yú shí shàng yuē cǐ yī biǎo xìn kě lì zhēng yé
慧能掷下衣钵于石上，曰：“此衣表信，可力争耶？
néng yǐn cǎo mǎng zhōng
”能隐草莽中。
huì míng zhì tí duō bù dòng nǎi huàn yún xíng zhě xíng zhě wǒ wéi fǎ lái bù wéi yī lái
惠明至，提掇不动，乃唤云：“行者行者，我为法来，不为衣来。
huì néng suì chū pán zuò shí shàng
”慧能遂出，盘坐石上。
huì míng zuò lǐ yún wàng xíng zhě wèi wǒ shuō fǎ
惠明作礼云：“望行者为我说法。
huì néng yún rǔ jì wéi fǎ ér lái kě bǐng xī zhū yuán wù shēng yī niàn wú wèi rǔ shuō
”慧能云：“汝既为法而来，可屏息诸缘，勿生一念，吾为汝说。
míng liáng jiǔ huì néng yún bù sī shàn bù sī è zhèng yǔ mó shí nà gè shì míng shàng zuò běn lái miàn mù
”明良久，慧能云：“不思善，不思恶，正与么时，那个是明上座本来面目？
huì míng yán xià dà wù
”惠明言下大悟。
fù wèn yún shàng lái mì yǔ mì yì wài hái gèng yǒu mì yì fǒu
复问云：“上来密语密意外，还更有密意否？
huì néng yún yǔ rǔ shuō zhě jí fēi mì yě
”慧能云：“与汝说者，即非密也。
rǔ ruò fǎn zhào mì zài rǔ biān
汝若返照，密在汝边。
míng yuē huì míng suī zài huáng méi shí wèi shěng zì jǐ miàn mù
”明曰：“惠明虽在黄梅，实未省自己面目。
jīn méng zhǐ shì rú rén yǐn shuǐ lěng nuǎn zì zhī
今蒙指示，如人饮水，冷暖自知。
jīn xíng zhě jí huì míng shī yě
今行者即惠明师也。
huì néng yuē rǔ ruò rú shì wú yǔ rǔ tóng shī huáng méi shàn zì hù chí
”慧能曰：“汝若如是，吾与汝同师黄梅，善自护持。
míng yòu wèn huì míng jīn hòu xiàng shén chù qù
”明又问：“惠明今后向甚处去？
huì néng yuē féng yuán zé zhǐ yù méng zé jū
”慧能曰：“逢袁则止，遇蒙则居。
míng lǐ cí
”明礼辞。