féng zǐ yuē zhì wú cháng jú yǐ qià xiào qí jú zhě wéi shàng
冯子曰：智无常局，以恰肖其局者为上。
gù yú fū huò xiàn qí yī de ér xiǎo rén fǎn shī zhū qiān lǜ
故愚夫或现其一得，而晓人反失诸千虑。
hé zé
为什么呢？
shàng zhì wú xīn ér hé fēi qiān lǜ suǒ zhēn yě
上智无心而合，非千虑所臻也。
rén qǔ xiǎo wǒ qǔ dà
人取小，我取大；
rén shì jìn wǒ shì yuǎn
人视近，我视远；
rén dòng ér yù fēn wǒ jìng ér zì zhèng
人动而愈纷，我静而自正；
rén shù shǒu wú cè wǒ yóu rèn yǒu yú
人束手无策，我游刃有余。
fu shì gù nán shì yù zhī ér jiē yì jù shì yù zhī ér jiē xì
夫是故，难事遇之而皆易，巨事遇之而皆细；
qí wò xuán rù yú wú shēng chòu zhī wēi ér qí jǔ dòng chū rén yì xiǎng sī suǒ zhī wài
其斡旋入于无声臭之微，而其举动出人意想思索之外；
huò xiān wǔ ér hòu hé huò shì nì ér shí shùn
或先忤而后合，或似逆而实顺；
fāng qí xián xián háo jié suǒ yí qì hu duàn duàn shèng rén bù yì
方其闲闲，豪杰所疑，迄乎断断， 圣人不易。
wū hū
唉！
zhì ruò cǐ qǐ fēi shàng zāi
智若此，岂非上哉！
shàng zhì bù kě xué yì zhě fǎ shàng ér dé zhōng hu
上智不可学，意者法上而得中乎？
yì yǔ yún xià xià rén yǒu shàng shàng zhì shù jī yǒu chù ér xiàn yān
抑语云“下下人有上上智”，庶几有触而现焉？
yú tiáo liè qí gài shāo fēn sì zé yuē jiàn dà yuē yuǎn yóu yuē tōng jiǎn yuē yíng rèn ér tǒng míng zhī yuē shàng zhì
余条列其概，稍分四则，曰“见大”、曰“远犹”、曰“通简”、曰“迎刃”，而统名之曰“上智”。