yuán wén
【原文】
gōng sūn jiē tián kāi jiāng gǔ yě zǐ tóng shì jǐng gōng shì qí yǒng lì ér wú lǐ yàn zǐ qǐng chú zhī gōng yuē sān zi zhě bó zhī bù dé cì zhī kǒng bù zhōng yě
公孙接、田开疆、古冶子同事景公，恃其勇力而无礼，晏子请除之，公曰：“三子者搏之不得，刺之恐不中也。
yàn zǐ qǐng gōng shǐ rén kuì zhī èr táo yuē sān zi hé bù jì gōng ér shí táo
”晏子请公使人馈之二桃，曰：“三子何不计功而食桃？
gōng sūn jiē yuē jiē yī bó xī ér zài bó rǔ hǔ ruò jiē zhī gōng kě yǐ shí táo ér wú yǔ rén tóng yǐ
”公孙接曰：“接一搏豨，而再搏乳虎，若接之功，可以食桃而无与人同矣。
yuán táo ér qǐ
”援桃而起。
tián kāi jiāng yuē wú fú bīng ér què sān jūn zhě zài ruò kāi jiāng zhī gōng yì kě yǐ shí táo ér wú yǔ rén tóng yǐ
田开疆曰：“吾伏兵而却三军者再，若开疆之功，亦可以食桃而无与人同矣。
yuán táo ér qǐ
”援桃而起。
gǔ yě zǐ yuē wú cháng cóng jūn jì yú hé yuán xián zuǒ cān yǐ rù dǐ zhù zhī liú
古冶子曰：“吾尝从君济于河，鼋衔左骖①，以入砥柱之流。
dàng shì shí yě yě shǎo bù néng yóu qián xíng nì liú bǎi bù shùn liú jiǔ lǐ de yuán ér shā zhī
当是时也，冶少不能游，潜行逆流百步，顺流九里，得鼋而杀之。
zuǒ cāo cān wěi yòu qiè yuán tóu hè yuè ér chū jīn rén xiāng jīng yǐ wéi hé bó
左操骖尾，右挈鼋头，鹤跃而出，津人相惊，以为河伯。
ruò yě zhī gōng yì kě yǐ shí táo ér wú yǔ rén tóng yǐ èr zi hé bù fǎn táo
若冶之功，亦可以食桃而无与人同矣，二子何不反桃？
chōu jiàn ér qǐ
”抽剑而起。
gōng sūn jiē tián kāi jiāng yuē wú yǒng bù zǐ ruò gōng bù zǐ dǎi qǔ táo bù ràng shì tān yě
公孙接、田开疆曰：“吾勇不子若，功不子逮，取桃不让，是贪也；
rán ér bù sǐ wú yǒng yě
然而不死，无勇也。
jiē fǎn qí táo qiè lǐng ér sǐ
”皆反其桃，挈领②而死。
gǔ yě zǐ yuē èr zi sǐ zhī yě dú shēng zhī bù rén
古冶子曰：“二子死之，冶独生之，不仁；
chǐ rén yǐ yán ér kuā qí shēng bú yì
耻人以言而夸其声，不义；
hèn hu suǒ xíng bù sǐ wú yǒng
恨乎所行不死，无勇。
yì fǎn qí táo qiè lǐng ér sǐ
”亦反其桃，挈领而死。
shǐ zhě fù mìng gōng zàng zhī yǐ shì lǐ
使者复命，公葬之以士礼。
qí hòu zhū gě liàng zuò liáng fǔ yín yǐ āi zhī
其后诸葛亮作《梁甫吟》以哀之。