yuán wén
【原文】
yī tóng zǐ suí zhǔ rén huàn yóu
一童子随主人宦游。
cóng xiàn zhōng suǒ qí bǐ suǒ zhí shén nú xià
从县中索骑，彼所值甚驽下。
wàng hòu lái rén de jùn mǎ chí ér lái shǒu wò jiāng shéng yáng qì yú mǎ shàng
望后来人得骏马，驰而来，手握缰绳，佯泣于马上。
hòu lái wèn yuē hé qì yě
后来问曰：“何泣也？
yuē wú mǎ bēn yì jué chén shēn jù qí fěng jià ér shāng wǒ yě
”曰：“吾马奔逸绝尘，深惧其泛驾而伤我也。
hòu lái yǐ wéi zhì ruò kě xìn yì cǐ mǎ gèng jiā nǎi xià dì yǔ zhī yì
”后来以为稚弱可信，意此马更佳，乃下地与之易。
tóng zǐ jì dé mǎ cè ér qù hòu lái rén chéng mǎ shǐ wù qí qī zhuī zhī bù jí
童子既得马，策而去，后来人乘马，始悟其欺，追之不及。