yuán wén
【原文】
yè mèng de yè shí lín zài yǐng chāng suì zhí shuǐ zāi jīng xi yóu shén fú bì zì táng shān rù jìng bù kě shèng jì lìng jǐn fā cháng píng suǒ chǔ yǐ zhèn
叶梦得叶石林在颍昌，岁值水灾，京西尤甚，浮殍自唐、邓入境，不可胜计，令尽发常平所储以赈。
wéi yí qì xiǎo ér wú yóu chù zhī
唯遗弃小儿，无由处之。
yī rì xún zuǒ yòu yuē mín jiān wú zi zhě hé bù shōu chù
一日询左右曰：“民间无子者，何不收畜？
yuē huàn jì zhǎng huò lái shí rèn
”曰：“患既长或来识认。
yè yuè fǎ lì fán shāng zāi yí qì xiǎo ér fù mǔ bù dé fù qǔ
”叶阅法例：凡伤灾遗弃小儿，父母不得复取。
biān pī zuò fǎ zhě qí lǜ yuǎn yǐ
（边批：作法者其虑远矣。
suì zuò kōng quàn shù qiān jù zǎi běn fǎ jí gěi nèi wài xiāng jiè bǎo wǔ fán de r zhě jiē shǐ zì míng suǒ cóng lái shū quàn gěi zhī guān wèi jí jì fán quán huó sān qiān bā bǎi rén
）遂作空券数千，具载本法，即给内外厢界保伍，凡得儿者，皆使自明所从来，书券给之，官为籍记，凡全活三千八百人。