fán yǔ dí zhàn ruò xiàn zài wēi wáng zhī de dāng jī lì jiàng shì jué sǐ ér zhàn bù kě huái shēng zé shèng
凡与敌战，若陷在危亡之地，当激励将士决死而战，不可怀生，则胜。
fǎ yuē bīng shì shén xiàn zé bù jù
法曰：“兵士甚陷，则不惧。
hòu hàn jiāng wú hàn tǎo gōng sūn shù jìn rù qián wéi jiè
后汉将吴汉讨公孙述，进入犍为界。
zhū xiàn jiē chéng shǒu
诸县皆城守。
hàn gōng guǎng dōu bá zhī
汉攻广都，拔之。
qiǎn qīng jì shāo chéng dū shì qiáo wǔ yáng yǐ dōng zhū xiǎo chéng jiē jiàng
遣轻骑烧成都市桥，武阳以东诸小城皆降。
dì jiè hàn yuē chéng dū shí yú wàn zhòng bù kě qīng yě
帝戒汉曰：“成都十余万众，不可轻也。
dàn jiān jù guǎng dōu dài qí lái gōng wù yǔ zhēng fēng
但坚据广都，待其来攻，勿与争锋。
ruò bù gǎn lái gōng xū zhuǎn yíng pò zhī xū qí lì pí nǎi kě jī yě
若不敢来，公须转营迫之，须其力疲，乃可击也。
hàn bù tīng chéng lì suì zì jiāng bù qí èr wàn yú rén jìn bī chéng dū qù chéng shí yú lǐ zǔ jiāng běi wèi yíng zuò fú qiáo shǐ bié jiāng liú shàng jiāng wàn yú rén zhūn yú jiāng nán xiāng qù èr shí yú lǐ
”汉不听，乘利遂自将步骑二万余人进逼成都，去城十余里，阻江北为营，作浮桥，使别将刘尚将万余人屯于江南，相去二十余里。
dì dà jīng zé hàn yuē bǐ chì gōng qiān tiáo wàn duān hé yì lín shì bèi luàn
帝大惊，责汉曰：“比敕公千条万端，何意临事悖乱？
jì qīng dí shēn rù yòu yǔ shàng bié yíng shì yǒu huǎn jí bù fù xiāng jí
既轻敌深入，又与尚别营，事有缓急，不复相及。
zéi ruò chū bīng zhui gōng yǐ dà zhòng gōng shàng shàng pò gōng jí bài yǐ
贼若出兵缀公，以大众攻尚，尚破，公即败矣。
xìng wú tā zhě jí lǜ bīng hái guǎng dōu
幸无他者，急率兵还广都。
zhào shū wèi dào shù guǒ qiǎn qí jiāng xiè fēng yuán jí jiāng zhòng shí yú wàn chū gōng hàn
”诏书未到，述果遣其将谢丰、袁吉将众十余万出攻汉；
shǐ bié jiāng jiāng wàn yú rén jié liú shàng lìng bù dé xiāng jiù
使别将将万余人劫刘尚，令不得相救。
hàn yǔ dà zhàn yī rì bīng bài zǒu rù bì fēng wéi zhī
汉与大战一日，兵败走入壁，丰围之。
hàn zhào zhū jiāng lì zhī yuē wú yǔ zhū jiāng yú yuè xiǎn zǔ zhuǎn zhàn qiān lǐ suǒ zài zhǎn huò suì shēn rù dí dì jīn zhì chéng xià ér yǔ shàng èr chù shòu wéi shì jì bù jiē qí huò nán liàng
汉召诸将厉之曰：“吾与诸将逾越险阻，转战千里，所在斩获，遂深入敌地，今至城下，而与尚二处受围，势既不接，其祸难量。
yù qián shī jiù shàng yú jiāng nán yù zhī
欲潜师就尚于江南御之。
ruò néng tóng xīn xié lì rén zì wéi zhàn dà gōng kě lì rú qí bù rán bài bì wú yú
若能同心协力，人自为战，大功可立，如其不然，败必无余。
chéng bài zhī jī zài cǐ yī jǔ
成败之机，在此一举。
zhū jiāng jiē yuē nuò
”诸将皆曰：“诺。
yú shì xiǎng shì mò mǎ bì yíng sān rì bù chū nǎi duō lì fān qí shǐ yān huǒ bù jué yè xián méi yǐn bīng yǔ shàng hé jūn
”于是，飨士秣马，闭营三日不出，乃多立幡旗，使烟火不绝，夜衔枚引兵与尚合军。
fēng děng bù jué míng rì nǎi fēn bīng jù jiāng běi zì jiāng gōng jiāng nán
丰等不觉，明日，乃分兵拒江北，自将攻江南。
hàn xī bīng yíng zhàn zì dàn zhì bǔ suì dà bài zhī zhǎn xiè fēng yuán jí
汉悉兵迎战，自旦至哺，遂大败之，斩谢丰、袁吉。
yú shì lǜ bīng hái guǎng dōu liú liú shàng jù shù jù yǐ zhuàng wén ér shēn zì qiǎn zé
于是，率兵还广都，留刘尚拒述，具以状闻，而深自谴责。
dì bào yuē gōng hái guǎng dōu shén de qí yi shù bì bù gǎn lüè shàng ér jī gōng
帝报曰：“公还广都，甚得其宜，述必不敢略尚而击公。
ruò xiān gōng shàng gōng cóng guǎng dōu wǔ shí lǐ xī bù qí fù zhī shì dàng zhí qí wēi kùn pò zhī bì yǐ
若先攻尚，公从广都五十里悉步骑赴之，适当值其危困，破之必矣。
yú shì hàn yǔ shù zhàn yú guǎng dōu chéng dū zhī jiān bā zhàn bā kè suì jūn yú guō zhōng
”于是，汉与述战于广都、成都之间，八战八克，遂军于郭中。
shù zì jiāng shù wàn rén chū chéng dà zhàn hàn shǐ hù jūn gāo wǔ táng hán jiāng ruì zú shù wàn jī zhī
述自将数万人出城大战，汉使护军高午、唐邯将锐卒数万击之。
shù bīng bài zǒu gāo wǔ bēn zhèn cì shù shā zhī
述兵败走，高午奔阵刺述，杀之。
dàn rì chéng jiàng zhǎn shù shǒu chuán sòng luò yáng
旦日城降，斩述首传送洛阳。
shǔ suì píng
蜀遂平。