lín chōng shuǐ zhài dà bìng huǒ zhāo gài liáng shān xiǎo duó pō
林冲水寨大并火晁盖梁山小夺泊
shī yuē
诗曰：
dú jù liáng shān zhì kě xiū jí xián ào shì shǎo yōu róu
独据梁山志可羞，嫉贤傲士少优柔。
zhǐ jiāng fù guì wéi shēn yǒu què bǎ yīng xióng zuò kòu chóu
只将富贵为身有，却把英雄作寇仇。
huā zhú shuǐ tíng shēng shā qì lù ōu shā zhǔ luò rén tóu
花竹水亭生杀气，鹭鸥沙渚落人头。
guī mó bēi xiá zhēn kān xiào xìng mìng zhōng xū yī dàn xiū
规模卑狭真堪笑，性命终须一旦休。
huà shuō dāng xià hé guān chá lǐng le zhī fǔ tái zhǐ xià tīng lái suí jí dào jī mì fáng lǐ yǔ zhòng rén shāng yì
话说当下何观察领了知府台旨下厅来，随即到机密房里与众人商议。
zhòng duō zuò gōng de dào ruò shuō zhè gè shí jié cūn hú dàng jǐn kào zhe liáng shān pō dōu shì máng máng dàng dàng lú wěi shuǐ gǎng
众多做公的道：“若说这个石碣村湖荡，紧靠着梁山泊，都是茫茫荡荡芦苇水港。
ruò bù de dà duì guān jūn zhōu chuán rén mǎ shuí gǎn qù nà lǐ bǔ zhuō zéi rén
若不得大队官军，舟船人马，谁敢去那里捕捉贼人。
hé tāo tīng ba shuō dào zhè yī lùn yě shì
”何涛听罢，说道：“这一论也是。
zài dào tīng shàng bǐng fù fǔ yǐn dào yuán lái zhè shí jié cūn hú pō zhèng bàng zhe liáng shān shuǐ pō zhōu huí jìn shì shēn gǎng shuǐ chà lú wěi cǎo dàng
”再到厅上禀复府尹道：“原来这石碣村湖泊，正傍着梁山水泊，周回尽是深港水汊，芦苇草荡。
xián cháng shí yě wū zì jié le rén mò shuō rú jīn yòu tiān le nà yī huǒ qiǎng rén zài lǐ miàn
闲常时也兀自劫了人，莫说如今又添了那一伙强人在里面。
ruò bù qǐ de dà duì rén mǎ rú hé gǎn qù nà lǐ bǔ huò dé rén
若不起得大队人马，如何敢去那里捕获得人。
fǔ yǐn dào jì shì rú cǐ shuō shí zài chà yī yuán liǎo de shì de bǔ dào xún jiǎn diǎn yǔ wǔ bǎi guān bīng rén mǎ hé nǐ yī chù qù jī bǔ
”府尹道：“既是如此说时，再差一员了得事的捕盗巡检，点与五百官兵人马，和你一处去缉捕。
hé guān chá lǐng le tái zhǐ zài huí jī mì fáng lái huàn jí zhè zhòng duō zuò gōng de zhěng xuǎn le wǔ bǎi yú rén gè gè zì qù zhǔn bèi shí wù qì xiè
”何观察领了台旨，再回机密房来，唤集这众多做公的，整选了五百余人，各各自去准备什物器械。
cì rì nà bǔ dào xún jiǎn lǐng le jì zhōu fǔ tiě wén yǔ tóng hé guān chá liǎng gè diǎn qǐ wǔ bǎi jūn bīng tóng zhòng duō zuò gōng de yī qí bēn shí jié cūn lái
次日，那捕盗巡检领了济州府帖文，与同何观察两个点起五百军兵，同众多做公的一齐奔石碣村来。
qiě shuō zhāo gài gōng sūn shèng zì cóng bǎ huǒ shāo le zhuāng yuàn dài tóng shí shù gè zhuāng kè lái dào shí jié cūn bàn lù shàng zhuàng jiàn sān yuán dì xiōng gè zhí qì xiè què lái jiē yìng dào jiā
且说晁盖、公孙胜自从把火烧了庄院，带同十数个庄客来到石碣村，半路上撞见三阮弟兄，各执器械，却来接应到家。
qī gè rén dōu zài yuán xiǎo wǔ zhuāng shàng
七个人都在阮小五庄上。
nà shí yuán xiǎo wǔ yǐ bǎ lǎo xiǎo bān rù hú pō lǐ
那时阮小五已把老小搬入湖泊里。
qī rén shāng yì yào qù tóu liáng shān pō yī shì wú yòng dào jiàn jīn lǐ jiā dào kǒu yǒu nà hàn dì hū lǜ zhū guì zài nà lǐ kāi jiǔ diàn zhāo jiē sì fāng hǎo hàn
七人商议要去投梁山泊一事，吴用道：“见今李家道口，有那旱地忽律朱贵在那里开酒店，招接四方好汉。
dàn yào rù huǒ de xū shì xiān tóu bèn tā
但要入伙的，须是先投奔他。
wǒ men rú jīn ān pái le chuán zhī bǎ yī yīng de wù jiàn zhuāng zài chuán lǐ jiāng xiē rén qíng sòng yǔ tā yǐn jìn
我们如今安排了船只，把一应的物件装在船里，将些人情送与他引进。
dà jiā zhèng zài nà lǐ shāng yì tóu bèn liáng shān pō zhī jiàn jǐ gè dǎ yú de lái bào dào guān jūn rén mǎ fēi bēn cūn lǐ lái yě
”大家正在那里商议投奔梁山泊，只见几个打鱼的来报道：“官军人马飞奔村里来也！
zhāo gài biàn qǐ shēn jiào dào zhè sī men gǎn lái wǒ děng xiū zǒu
”晁盖便起身叫道：“这厮们赶来，我等休走！
yuán xiǎo èr dào bù fáng wǒ zì duì fù tā
”阮小二道：“不防，我自对付他！
jiào nà sī dà bàn xià shuǐ lǐ qù sǐ xiǎo bàn dōu shuò shā tā
叫那厮大半下水里去死，小半都搠杀他。
gōng sūn shèng dào xiū huāng qiě kàn pín dào de běn shì
”公孙胜道：“休慌，且看贫道的本事。
zhāo gài dào liú táng xiōng dì nǐ hé xué jiū xiān shēng qiě bǎ cái fù lǎo xiǎo zhuāng zài chuán lǐ jìng chēng qù lǐ jiā dào kǒu zuǒ cè xiāng děng
”晁盖道：“刘唐兄弟，你和学究先生且把财赋老小装载船里，径撑去李家道口左侧相等。
wǒ men kàn xiē tóu shì suí hòu biàn dào
我们看些头势，随后便到。
yuán xiǎo èr xuǎn liǎng zhǐ zhào chuán bǎ niang hé lǎo xiǎo jiā zhōng cái fù dōu zhuāng xià chuán lǐ
”阮小二选两只棹船，把娘和老小，家中财赋，都装下船里；
wú yòng liú táng gè yā zhe yī zhī jiào qī bā gè bàn dāng yáo le chuán xiān tóu lǐ jiā dào kǒu qù děng
吴用、刘唐各押着一只，叫七八个伴当摇了船，先投李家道口去等。
yòu fēn fù yuán xiǎo wǔ yuán xiǎo qī chēng jià xiǎo chuán rú cǐ yíng dí
又分付阮小五、阮小七撑驾小船，如此迎敌。
liǎng gè gè zhào chuán qù le
两个各棹船去了。
qiě shuō hé tāo bìng bǔ dào xún jiǎn dài lǐng guān bīng jiàn jìn shí jié cūn dàn jiàn hé bù yǒu chuán jìn shù duó le biàn shǐ huì shuǐ de guān bīng qiě xià chuán lǐ jìn fā
且说何涛并捕盗巡检带领官兵，渐近石碣村，但见河埠有船，尽数夺了，便使会水的官兵且下船里进发。
àn shàng rén mǎ chuán qí xiāng yíng shuǐ lù bìng jìn
岸上人马，船骑相迎，水陆并进。
dào yuán xiǎo èr jiā yī qí nà hǎn rén mǎ bìng qǐ pū jiāng rù qù zǎo shì yī suǒ kōng wū lǐ miàn zhǐ yǒu xiē cū zhòng jiā huǒ
到阮小二家，一齐呐喊，人马并起，扑将入去，早是一所空屋，里面只有些粗重家火。
hé tāo dào qiě qù ná jǐ jiā fù jìn yú hù
何涛道：“且去拿几家附近渔户。
wèn shí shuō dào tā de liǎng gè xiōng dì yuán xiǎo wǔ yuán xiǎo qī dōu zài hú pō lǐ zhù fēi chuán bù néng qù
”问时，说道：“他的两个兄弟阮小五、阮小七，都在湖泊里住，非船不能去。
hé tāo yǔ xún jiǎn shāng yì dào zhè hú pō lǐ gǎng chà yòu duō lù jìng shén zá yì qiě shuǐ dàng pō táng bù zhī shēn qiǎn
”何涛与巡检商议道：“这湖泊里港汊又多，路径甚杂，抑且水荡坡塘，不知深浅。
ruò shì sì fēn wǔ luò qù zhuō shí yòu pà zhōng le zhè zéi rén jiān jì
若是四分五落去捉时，又怕中了这贼人奸计。
wǒ men bǎ mǎ pǐ dōu jiào rén kān shǒu zài zhè cūn lǐ yī fà dū xià chuán lǐ qù
我们把马匹都教人看守在这村里，一发都下船里去。
dāng shí bǔ dào xún jiǎn bìng hé guān chá yī tóng zuò gōng de rén děng dū xià le chuán
”当时捕盗巡检并何观察一同做公的人等，都下了船。
nà shí zhuō de chuán fēi zhǐ bǎi shí zhǐ yě yǒu chēng de yì yǒu yáo de yī qí dōu wàng yuán xiǎo wǔ dǎ yú zhuāng shàng lái
那时捉的船非止百十只，也有撑的，亦有摇的，一齐都望阮小五打鱼庄上来。
xíng bú dào wǔ liù lǐ shuǐ miàn zhǐ tīng de lú wěi zhōng jiān yǒu rén cháo gē
行不到五六里水面，只听得芦苇中间有人嘲歌。
zhòng rén qiě zhù le chuán tīng shí nà gē dào
众人且住了船听时，那歌道：
dǎ yú yī shì liǎo r wā bù zhǒng qīng miáo bù zhǒng má
“打鱼一世蓼儿洼，不种青苗不种麻。
kù lì zāng guān dōu shā jǐn zhōng xīn bào dá zhào guān jiā
酷吏赃官都杀尽，忠心报答赵官家。
hé guān chá bìng zhòng rén tīng le jǐn chī yī jīng
何观察并众人听了，尽吃一惊。
zhī jiàn yuǎn yuǎn de yī gè rén dú zhào yī zhī xiǎo chuán r chàng jiāng lái
只见远远地一个人，独棹一只小船儿，唱将来。
yǒu rèn de de zhǐ dào zhè gè biàn shì yuán xiǎo wǔ
有认得的，指道：“这个便是阮小五！
hé tāo bǎ shǒu yī zhāo zhòng rén bìng lì xiàng qián gè zhí qì xiè tǐng zhe yíng jiāng qù
”何涛把手一招，众人并力向前，各执器械，挺着迎将去。
zhī jiàn yuán xiǎo wǔ dà xiào mà dào nǐ zhè děng nüè hài bǎi xìng de zāng guān
只见阮小五大笑，骂道：“你这等虐害百姓的赃官！
zhí rú cǐ dà dǎn gǎn lái yǐn lǎo ye zuò shèn me què bú shì lái luō hǔ xū
直如此大胆，敢来引老爷做甚么，却不是来捋虎须！
hé tāo bèi hòu yǒu huì shè gōng jiàn de dā shàng jiàn yè mǎn gōng yī qí fàng jiàn
”何涛背后有会射弓箭的，搭上箭，拽满弓，一齐放箭。
yuán xiǎo wǔ jiàn fàng jiàn lái ná zhe huà qiū fān jīn dǒu zuān xià shuǐ lǐ qù
阮小五见放箭来，拿着划楸，翻筋斗钻下水里去。
zhòng rén gǎn dào gēn qián ná gè kōng
众人赶到跟前，拿个空。
yòu xíng bú dào liǎng tiáo gǎng chà zhǐ tīng de lú huā dàng lǐ dǎ hū shào
又行不到两条港汊，只听得芦花荡里打唿哨。
zhòng rén bǎ chuán bǎi kāi jiàn qián miàn liǎng gè rén zhào zhe yī zhī chuán lái
众人把船摆开，见前面两个人，棹着一只船来。
chuán tóu shàng lì zhe yī gè rén tóu dài qīng ruò lì shēn pī lǜ suō yī shǒu lǐ niān zhe tiáo bǐ guǎn qiāng kǒu lǐ yě chàng zhe dào
船头上立着一个人，头戴青箬笠，身披绿蓑衣，手里拈着条笔管枪，口里也唱着道：
lǎo yé shēng zhǎng shí jié cūn bǐng xìng shēng lái yào shā rén
“老爷生长石碣村，禀性生来要杀人。
xiān zhǎn hé tāo xún jiǎn shǒu jīng shī xiàn yǔ zhào wáng jūn
先斩何涛巡检首，京师献与赵王君！
hé guān chá bìng zhòng rén yòu tīng le chī yī jīng
何观察并众人又听了吃一惊。
yī qí kàn shí qián miàn nà gè rén niān zhe qiāng chàng zhe gē bèi hòu zhè gè yáo zhe lǔ
一齐看时，前面那个人，拈着枪，唱着歌，背后这个，摇着橹。
yǒu rèn de de shuō dào zhè gè zhèng shì yuán xiǎo qī
有认得的说道：“这个正是阮小七！
hé tāo hè dào zhòng rén bìng lì xiàng qián xiān ná zhù zhè gè zéi xiū jiào zǒu le
”何涛喝道：“众人并力向前，先拿住这个贼，休教走了！
yuán xiǎo qī tīng de xiào dào pō zéi
”阮小七听得，笑道：“泼贼！
biàn bǎ qiāng zhǐ yì diǎn nà chuán biàn shǐ zhuǎn lái wàng xiǎo gǎng lǐ chuàn zhe zǒu
”便把枪只一点，那船便使转来，望小港里串着走。
zhòng rén fā zhe hǎn gǎn jiāng qù
众人发着喊，赶将去。
zhè yuán xiǎo qī hé nà yáo chuán de fēi yě sì yáo zhe lǔ kǒu lǐ dǎ zhe hū shào chuàn zhe xiǎo gǎng chà zhǐ gù zǒu
这阮小七和那摇船的，飞也似摇着橹，口里打着唿哨，串着小港汊只顾走。
zhòng guān bīng gǎn lái gǎn qù kàn jiàn nà shuǐ gǎng zhǎi xiá le hé tāo dào qiě zhù
众官兵赶来赶去，看见那水港窄狭了，何涛道：“且住！
bǎ chuán qiě pō le dōu bàng àn biān
把船且泊了，都傍岸边。
shàng àn kàn shí zhī jiàn máng máng dàng dàng dōu shì lú wěi zhèng bú jiàn yī xiē hàn lù
”上岸看时，只见茫茫荡荡，都是芦苇，正不见一些旱路。
hé tāo xīn nèi yí huò què shāng yì bù dìng biàn wèn nà dāng cūn zhù de rén
何涛心内疑惑，却商议不定，便问那当村住的人。
shuō dào xiǎo rén men suī shì zài cǐ jū zhù yě bù zhī dào zhè lǐ yǒu xǔ duō qù chù
说道：“小人们虽是在此居住，也不知道这里有许多去处。
hé tāo biàn jiào huà zhe liǎng zhǐ xiǎo chuán chuán shàng gè dài sān liǎng gè zuò gōng de qù qián miàn tàn lù
”何涛便教划着两只小船，船上各带三两个做公的，去前面探路。
qù le liǎng gè shí chén yǒu yú bú jiàn huí bào
去了两个时辰有余，不见回报。
hé tāo dào zhè sī men hǎo bù liǎo shì
何涛道：“这厮们好不了事！
zài chà wǔ gè zuò gōng de yòu huà liǎng zhǐ chuán qù tàn lù
”再差五个做公的，又划两只船去探路。
zhè jǐ gè zuò gōng de huà le liǎng zhǐ chuán yòu qù le yí gè duō shí chén bìng bù jiàn xiē huí bào
这几个做公的划了两只船，又去了一个多时辰，并不见些回报。
hé tāo dào zhè jǐ gè dōu shì jiǔ guàn zuò gōng de sì qīng liù huó de rén què zěn dì yě bù xiǎo shì rú hé bù zháo yī zhī chuán zhuàn lái huí bào
何涛道：“这几个都是久惯做公的，四清六活的人，却怎地也不晓事，如何不着一只船转来回报？
bù xiǎng zhèi xiē dài lái de guān bīng rén rén yì bù zhī diān dǎo
不想这些带来的官兵，人人亦不知颠倒。
tiān sè yòu kàn kàn wǎn le zài cǐ bù zhuó biān jì zěn shēng nài hé
天色又看看晚了，在此不着边际，怎生奈何？
wǒ xū yòng zì qù zǒu yī zāo
我须用自去走一遭。
jiǎn yī zhī jí kuài xiǎo chuán xuǎn le jǐ gè lǎo láng zuò gōng de gè ná le qì xiè jiāng qǐ wǔ liù bǎ huà jí
”拣一只疾快小船，选了几个老郎做公的，各拿了器械，浆起五六把划楫；
hé tāo zuò chuán tóu shàng wàng zhè gè lú wěi gǎng lǐ dàng jiāng qù
何涛坐船头上，望这个芦苇港里荡将去。
nà shí yǐ zì shì rì méi chén xi huà de chuán kāi yuē xíng le wǔ liù lǐ shuǐ miàn kàn jiàn cè biān àn shàng yī gè rén tí zhe bǎ chú tou zǒu jiāng lái
那时已自是日没沉西，划得船开，约行了五六里水面，看见侧边岸上一个人提着把锄头走将来。
hé tāo wèn dào wū nà hàn zi nǐ shì shèn rén
何涛问道：“兀那汉子，你是甚人？
zhè lǐ shì shèn me qù chù
这里是甚么去处？
nà rén yīng dào wǒ shì zhè cūn lǐ zhuāng jiā
”那人应道：“我是这村里庄家。
zhè lǐ huàn zuò duàn tóu gōu méi lù le
这里唤做断头沟，没路了。
hé tāo dào nǐ céng jiàn liǎng zhǐ chuán guò lái me
”何涛道：“你曾见两只船过来么？
nà rén dào bú shì lái zhuō yuán xiǎo wǔ de
”那人道：“不是来捉阮小五的？
hé tāo dào nǐ zěn dì zhī de shì lái zhuō yuán xiǎo wǔ de
”何涛道：“你怎地知得是来捉阮小五的？
nà rén dào tā men zhī zài qián miàn wū lín lǐ sī dǎ
”那人道：“他们只在前面乌林里厮打。
hé tāo dào lí zhè lǐ hái yǒu duō shǎo lù
”何涛道：“离这里还有多少路？
nà rén dào zhī zài qián miàn wàng de jiàn biàn shì
”那人道：“只在前面，望得见便是。
hé tāo tīng de biàn jiào lǒng chuán qián qù jiē yìng biàn chà liǎng gè zuò gōng de ná le chā shàng àn lái
”何涛听得，便叫拢船前去接应，便差两个做公的，拿了叉上岸来。
zhī jiàn nà hàn tí qǐ chú tou lái shǒu dào bǎ zhè liǎng gè zuò gōng de yī chú tou yí gè fān jīn dǒu dōu dǎ xià shuǐ lǐ qù
只见那汉提起锄头来，手到，把这两个做公的，一锄头一个，翻筋斗都打下水里去。
hé tāo jiàn le chī yī jīng jí tiào qǐ shēn lái shí què dài bēn shàng àn
何涛见了吃一惊，急跳起身来时，却待奔上岸。
zhī jiàn nà zhǐ chuán hū dì táng jiāng kāi qù shuǐ dǐ xià zuān qǐ yī gè rén lái bǎ hé tāo liǎng tuǐ zhǐ yī chě pū tǒng de dào zhuàng xià shuǐ lǐ qù
只见那只船忽地搪将开去，水底下钻起一个人来，把何涛两腿只一扯，扑桶地倒撞下水里去。
nà jǐ gè chuán lǐ de què dài yào zǒu bèi zhè tí chú tou de gǎn jiāng shàng chuán lái yī chú tou yí gè pái tóu dǎ xià qù nǎo jiāng yě dǎ chū lái
那几个船里的却待要走，被这提锄头的赶将上船来，一锄头一个，排头打下去，脑浆也打出来。
zhè hé tāo bèi shuǐ dǐ xià zhè rén dào tuō shàng àn lái jiù jiě xià tā de dā bo lái kǔn le
这何涛被水底下这人倒拖上岸来，就解下他的搭膊来捆了。
kàn shuǐ dǐ xià zhè rén què shì yuán xiǎo qī
看水底下这人，却是阮小七；
àn shàng tí chú tou de nà hàn biàn shì yuán xiǎo èr
岸上提锄头的那汉，便是阮小二。
dì xiōng liǎng gè kàn zhe hé tāo mà dào lǎo yé dì xiōng sān gè cóng lái ài shā rén fàng huǒ liàng nǐ zhè sī zhí de shèn me
弟兄两个看着何涛骂道：“老爷弟兄三个，从来爱杀人放火，量你这厮直得甚么！
nǐ rú hé dà dǎn tè dì yǐn zháo guān bīng lái zhuō wǒ men
你如何大胆，特地引着官兵来捉我们？
hé tāo dào hǎo hàn xiǎo rén fèng shàng mìng chāi qiǎn gài bù yóu yǐ
”何涛道：“好汉，小人奉上命差遣，盖不由已。
xiǎo rén zěn gǎn dà dǎn yào lái zhuō hǎo hàn
小人怎敢大胆要来捉好汉！
wàng hǎo hàn kě lián jiàn jiā zhōng yǒu gè bā shí suì de lǎo niáng wú rén yǎng shàn wàng qǐ ráo shù xìng mìng zé gè
望好汉可怜见，家中有个八十岁的老娘，无人养赡，望乞饶恕性命则个！
ruǎn jiā dì xiōng dào qiě bǎ tā lái kǔn zuò gè zòng zi piē zài chuán cāng lǐ
”阮家弟兄道：“且把他来捆做个粽子，撇在船舱里。
bǎ nà jǐ gè shī shǒu dōu cuān qù shuǐ lǐ qù le
”把那几个尸首都撺去水里去了。
liǎng gè hú shào yī shēng lú wěi cóng zhōng zuān chū sì wǔ gè dǎ yú de rén lái dōu shàng le chuán
两个胡哨一声，芦苇丛中钻出四五个打鱼的人来，都上了船。
yuán xiǎo èr yuán xiǎo qī gè jià le yī zhī chuán chū lái
阮小二、阮小七各驾了一只船出来。
qiě shuō zhè bǔ dào xún jiǎn lǐng zhe guān bīng dōu zài nà chuán lǐ shuō dào hé guān chá tā dào zuò gōng de bù liǎo shì zì qù tàn lù yě qù le xǔ duō shí bú jiàn huí lái
且说这捕盗巡检领着官兵，都在那船里，说道：“何观察他道做公的不了事，自去探路，也去了许多时不见回来。
nà shí zhèng shì chū gēng zuǒ yòu xīng guāng mǎn tiān zhòng rén dōu zài chuán shàng xiē liáng
”那时正是初更左右，星光满天，众人都在船上歇凉。
hū rán zhī jiàn yī zhèn guài fēng qǐ chù nà fēng dàn jiàn
忽然只见一阵怪风起处，那风，但见：
fēi shā zǒu shí juǎn shuǐ yáo tiān
飞沙走石，卷水摇天。
hēi màn màn duī qǐ wū yún hūn dèng dèng cuī lái jí yǔ
黑漫漫堆起乌云，昏邓邓催来急雨。
mǎn chuān hé yè bàn kōng zhōng cuì gài jiāo jiā
满川荷叶，半空中翠盖交加；
biàn shuǐ lú huā rào hú miàn bái qí liáo luàn
遍水芦花，绕湖面白旗缭乱。
chuī zhé kūn lún shān dǐng shù huàn xǐng dōng hǎi lǎo lóng jūn
吹折昆仑山顶树，唤醒东海老龙君。
nà yī zhèn guài fēng cóng bèi hòu chuī jiāng lái chuī de zhòng rén yǎn miàn dà jīng zhǐ jiào de kǔ
那一阵怪风从背后吹将来，吹得众人掩面大惊，只叫得苦；
bǎ nà lǎn chuán suǒ dōu guā duàn le
把那缆船索都刮断了。
zhèng méi bǎi bù chù zhǐ tīng de hòu miàn hú shào xiǎng
正没摆布处，只听得后面胡哨响。
yíng zháo fēng kàn shí zhī jiàn lú huā cè pàn shè chū yī pài huǒ guāng lái
迎着风看时，只见芦花侧畔射出一派火光来。
zhòng rén dào jīn fān què xiū le
众人道：“今番却休了！
nà dà chuán xiǎo chuán yuē yǒu sì wǔ shí zhǐ zhèng bèi zhè dà fēng guā de nǐ zhuàng wǒ kē zhuō mō bú zhù nà huǒ guāng què zǎo lái dào miàn qián
”那大船小船约有四五十只，正被这大风刮得你撞我磕，捉摸不住，那火光却早来到面前。
yuán lái dōu shì yī cóng xiǎo chuán liǎng zhǐ jià bāng zhù shàng miàn mǎn mǎn duī zhe lú wěi chái cǎo guā guā zá zá shāo zhe chéng zhe shùn fēng zhí chōng jiāng lái
原来都是一丛小船，两只价帮住，上面满满堆着芦苇柴草，刮刮杂杂烧着，乘着顺风直冲将来。
nà sì wǔ shí zhǐ guān chuán tún sāi zuò yí kuài
那四五十只官船，屯塞做一块。
gǎng chà yòu xiá yòu méi huí bì chù
港汊又狭，又没回避处。
nà tóu děng dà chuán yě yǒu shí shù zhǐ què bèi tā huǒ chuán tuī lái zuān zài dà chuán duì lǐ yī shāo
那头等大船也有十数只，却被他火船推来，钻在大船队里一烧。
shuǐ dǐ xià yuán lái yòu yǒu rén fú zhù zhe chuán shāo jiāng lái shāo de dà chuán shàng guān bīng dōu tiào shàng àn lái táo mìng bēn zǒu
水底下原来又有人扶助着船烧将来，烧得大船上官兵都跳上岸来逃命奔走。
bù xiǎng sì biān jìn shì lú wěi yě gǎng yòu méi hàn lù
不想四边尽是芦苇野港，又没旱路。
zhī jiàn àn shàng lú wěi yòu guā guā zá zá yě shāo jiāng qǐ lái nà bǔ dào guān bīng liǎng tóu méi chù zǒu
只见岸上芦苇又刮刮杂杂也烧将起来，那捕盗官兵两头没处走。
fēng yòu jǐn huǒ yòu měng zhòng guān bīng zhǐ de zuān qù dōu bēn làn ní lǐ lì dì
风又紧，火又猛，众官兵只得钻去，都奔烂泥里立地。
huǒ guāng cóng zhōng zhī jiàn yī zhī xiǎo kuài chuán chuán wěi shàng yī ge yáo zhe chuán chuán tóu shàng zuò zhe yí gè xiān shēng shǒu míng huǎng huǎng de ná zhe yī kǒu bǎo jiàn kǒu lǐ hè dào xiū jiào zǒu le yí gè
火光丛中，只见一只小快船，船尾上一个摇着船，船头上坐着一个先生，手明晃晃地拿着一口宝剑，口里喝道：“休教走了一个！
zhòng bīng dōu zài làn ní lǐ zhǐ de rěn qì
”众兵都在烂泥里，只得忍气。
shuō yóu wèi liǎo zhī jiàn lú wěi dōng àn liǎng gè rén yǐn zháo sì wǔ gè dǎ yú de dōu shǒu lǐ míng huǎng huǎng ná zhe dāo qiāng zǒu lái
说犹未了，只见芦苇东岸，两个人引着四五个打鱼的，都手里明晃晃拿着刀枪走来；
zhè biān lú wěi xi àn yòu shì liǎng gè rén yě yǐn zháo sì wǔ gè dǎ yú de shǒu lǐ yě míng huǎng huǎng ná zhe fēi yú gōu zǒu lái
这边芦苇西岸，又是两个人，也引着四五个打鱼的，手里也明晃晃拿着飞鱼钩走来。
dōng xī liǎng àn sì gè hǎo hàn bìng zhè huǒ rén yī qí dòng shǒu pái tóu r shuò jiāng lái
东西两岸四个好汉并这伙人一齐动手，排头儿搠将来。
wú yí shí bǎ xǔ duō guān bīng dōu shuò sǐ zài làn ní lǐ
无移时，把许多官兵都搠死在烂泥里。
dōng àn liǎng gè shì zhāo gài yuán xiǎo wǔ
东岸两个是晁盖、阮小五；
xi àn liǎng gè shì yuán xiǎo èr yuán xiǎo qī
西岸两个是阮小二、阮小七；
chuán shàng nà gè xiān shēng biàn shì jì fēng de gōng sūn shèng
船上那个先生，便是祭风的公孙胜。
wǔ wèi hǎo hàn yǐn zháo shí shù gè dǎ yú de zhuāng jiā bǎ zhè huǒ guān bīng dōu shuò sǐ zài lú wěi dàng lǐ
五位好汉引着十数个打鱼的庄家，把这伙官兵都搠死在芦苇荡里。
dān dān zhǐ shèng dé yī gè hé guān chá kǔn zuò zòng zi yě sì diū zài chuán cāng lǐ
单单只剩得一个何观察，捆做粽子也似，丢在船舱里。
yuán xiǎo èr tí jiāng shàng chuán lái zhǐ zhe mà dào nǐ zhè sī shì jì zhōu yí gè zhà hài bǎi xìng de chǔn chóng
阮小二提将上船来，指着骂道：“你这厮是济州一个诈害百姓的蠢虫！
wǒ běn dài bǎ rén suì shī wàn duàn què yào nǐ huí qù yǔ nà jì zhōu fǔ guǎn shì de zéi lǘ shuō ǎn zhè shí jié cūn yuán shì sān xióng dōng xī cūn tiān wáng zhāo gài dōu bú shì hǎo liáo bō de
我本待把人碎尸万段，却要你回去与那济州府管事的贼驴说：俺这石碣村阮氏三雄、东溪村天王晁盖，都不是好撩拨的。
wǒ yě bù lái nǐ chéng lǐ jiè liáng tā yě xiū yào lái wǒ zhè cūn zhōng tǎo sǐ
我也不来你城里借粮，他也休要来我这村中讨死！
tǎng huò zhèng yǎn r qū zhe xiū dào nǐ shì yí gè xiǎo xiǎo zhōu yǐn yě mò shuō cài tài shī chà gān rén lái yào ná wǒ men biàn shì cài jīng qīn zì lái shí wǒ yě shuò tā sān èr shí gè tòu míng de kū lóng
倘或正眼儿觑着，休道你是一个小小州尹，也莫说蔡太师差干人来要拿我们，便是蔡京亲自来时，我也搠他三二十个透明的窟窿。
ǎn men fàng nǐ huí qù xiū de zài lái
俺们放你回去，休得再来！
chuán yǔ nǐ de nà gè niǎo guān rén jiào tā xiū yào tǎo sǐ
传与你的那个鸟官人，教他休要讨死！
zhè lǐ méi dà lù wǒ zhe xiōng dì sòng nǐ chū lù kǒu qù
这里没大路，我着兄弟送你出路口去。
dāng shí yuán xiǎo qī bǎ yī zhī xiǎo kuài chuán zài le hé tāo zhí sòng tā dào dà lù kǒu hè dào zhè lǐ yī zhí qù biàn yǒu xún lù chù
”当时阮小七把一只小快船载了何涛，直送他到大路口，喝道：“这里一直去，便有寻路处。
bié de zhòng rén dōu shā le nán dào zhī nèn de hǎo hǎo fàng le nǐ qù yě chī nǐ nà zhōu yǐn zéi lǘ xiào
别的众人都杀了，难道只恁地好好放了你去，也吃你那州尹贼驴笑。
qiě qǐng xià nǐ liǎng gè ěr duǒ lái zuò biǎo zhèng
且请下你两个耳朵来做表证！
yuán xiǎo qī shēn biān bá qǐ jiān dāo bǎ hé guān chá liǎng gè ěr duǒ gē xià lái xiān xuè lín lí
”阮小七身边拔起尖刀，把何观察两个耳朵割下来，鲜血淋漓。
chā le dāo jiě xià dā bo fàng shàng àn qù
插了刀，解下搭膊，放上岸去。
hé tāo dé le xìng mìng zì xún lù huí jì zhōu qù le
何涛得了性命，自寻路回济州去了。
qiě shuō zhāo gài gōng sūn shèng hé ruǎn jiā sān dì xiōng bìng shí shù gè dǎ yú de yī fà dōu jià le wǔ qī zhǐ xiǎo chuán lí le shí jié cūn hú pō jìng tóu lǐ jiā dào kǒu lái
且说晁盖、公孙胜和阮家三弟兄并十数个打鱼的，一发都驾了五七只小船，离了石碣村湖泊，径投李家道口来。
dào de nà lǐ xiāng xún zhe wú yòng liú táng chuán zhī hé zuò yī chù
到得那里，相寻着吴用、刘唐船只，合做一处。
wú yòng wèn dào jù dí guān bīng yī shì zhāo gài bèi xì shuō le
吴用问道拒敌官兵一事，晁盖备细说了。
wú yòng zhòng rén dà xǐ
吴用众人大喜。
zhěng dùn chuán zhī qí le yī tóng lái dào hàn dì hū lǜ zhū guì jiǔ diàn lǐ lái xiāng tóu
整顿船只齐了，一同来到旱地忽律朱贵酒店里来相投。
zhū guì jiàn le xǔ duō rén lái shuō tóu tuō rù huǒ huāng máng yíng jiē
朱贵见了许多人来，说投托入伙，慌忙迎接。
wú yòng jiāng lái lì shí shuō yǔ zhū guì tīng le dà xǐ
吴用将来历实说与朱贵听了，大喜。
zhú yī dōu xiāng jiàn le qǐng rù tīng shàng zuò dìng máng jiào jiǔ bǎo ān pái fēn lì jiǔ lái guǎn dài zhòng rén
逐一都相见了，请入厅上坐定，忙叫酒保安排分例酒来管待众人。
suí jí qǔ chū yī zhāng pí bà gōng lái dā shàng yī zhī xiǎng jiàn wàng zhe nà duì gǎng lú wěi zhōng shè qù
随即取出一张皮靶弓来，搭上一枝响箭，望着那对港芦苇中射去。
xiǎng jiàn dào chù zǎo jiàn yǒu xiǎo lóu luō yáo chū yī zhī chuán lái
响箭到处，早见有小喽啰摇出一只船来。
zhū guì jí xiě le yī fēng shū chéng bèi xì shuō zhòng háo jié rù huǒ lái lì yuán yóu xiān fù yǔ xiǎo lóu luō jī le jiào qù zhài lǐ bào zhī
朱贵急写了一封书呈，备细说众豪杰入伙来历缘由，先付与小喽啰赍了，教去寨里报知。
yī miàn yòu shā yáng guǎn dài zhòng hǎo hàn
一面又杀羊管待众好汉。
guò le yī yè
过了一夜。
cì rì zǎo qǐ zhū guì huàn yī zhī dà chuán qǐng zhòng duō hǎo hàn xià chuán jiù tóng dài le zhāo gài děng lái de chuán zhī yī qí wàng shān zhài lǐ lái
次日早起，朱贵唤一只大船，请众多好汉下船，就同带了晁盖等来的船只，一齐望山寨里来。
xíng le duō shí zǎo lái dào yī chù shuǐ kǒu zhǐ tīng de àn shàng gǔ xiǎng luó míng
行了多时，早来到一处水口，只听的岸上鼓响锣鸣。
zhāo gài kàn shí zhī jiàn qī bā gè xiǎo lóu luō huà chū sì zhǐ shào chuán lái jiàn le zhū guì dōu shēng le rě zì yī jiù xiān qù le
晁盖看时，只见七八个小喽啰划出四只哨船来，见了朱贵，都声了喏，自依旧先去了。
zài shuō yī xíng rén lái dào jīn shā tān shàng àn biàn liú lǎo xiǎo chuán zhī bìng dǎ yú de rén zài cǐ cì hou
再说一行人来到金沙滩上岸，便留老小船只并打鱼的人在此伺候。
yòu jiàn shù shí gè xiǎo lóu luō xià shān lái jiē yǐn dào guān shàng
又见数十个小喽啰下山来，接引到关上。
wáng lún lǐng zhe yī bān tóu lǐng chū guān yíng jiē
王伦领着一班头领出关迎接。
zhāo gài děng huāng máng shī lǐ wáng lún dá lǐ dào xiǎo kě wáng lún jiǔ wén zhāo tiān wáng dà míng rú léi guàn ěr
晁盖等慌忙施礼，王伦答礼道：“小可王伦，久闻晁天王大名，如雷灌耳。
jīn rì qiě xǐ guāng lín cǎo zhài
今日且喜光临草寨。
zhāo gài dào zhāo mǒu shì gè bù dú shū shǐ de rén shèn shì cū lǔ
”晁盖道：“晁某是个不读书史的人，甚是粗卤。
jīn rì shì zài cáng zhuō gān xīn yǔ tóu lǐng zhàng xià zuò yī xiǎo zú bù qì xìng shèn
今日事在藏拙，甘心与头领帐下做一小卒，不弃幸甚。
wáng lún dào xiū rú cǐ shuō qiě qǐng dào xiǎo zhài zài yǒu jì yì
”王伦道：“休如此说，且请到小寨再有计议。
yī xíng cóng rén dōu gēn zhe liǎng gè tóu lǐng shàng shān lái
”一行从人都跟着两个头领上山来。
dào de dà zhài jù yì tīng xià wáng lún zài sān qiān ràng zhāo gài yī xíng rén shàng jiē
到得大寨聚义厅下，王伦再三谦让晁盖一行人上阶。
zhāo gài děng qī rén zài yòu biān yī zì er lì xià wáng lún yǔ zhòng tóu lǐng zài zuǒ biān yī zì er lì xià
晁盖等七人在右边一字儿立下，王伦与众头领在左边一字儿立下。
yī gè gè dōu jiǎng lǐ ba fēn bīn zhǔ duì xí zuò xia
一个个都讲礼罢，分宾主对席坐下。
wáng lún huàn jiē xià zhòng xiǎo tóu mù shēng rě yǐ bì yī bì xiāng dòng qǐ shān zhài zhōng gǔ yuè
王伦唤阶下众小头目声喏已毕，一壁厢动起山寨中鼓乐。
xiān jiào xiǎo tóu mù qù shān xià guǎn dài lái de cóng rén guān xià lìng yǒu kè guǎn ān xiē
先叫小头目去山下管待来的从人，关下另有客馆安歇。
shī yuē
诗曰：
xi bēn dōng tóu jìng mò róng nà kān zào wù cuò yīng xióng
西奔东投竟莫容，那堪造物挫英雄。
bì páo cháng jiá piāo péng kè tè dì lái yī shuǐ pō zhōng
敝袍长铗飘蓬客，特地来依水泊中。
qiě shuō shān zhài lǐ zǎi le liǎng tóu huáng niú shí gè yáng wǔ gè zhū dà chuī dà léi yán xí
且说山寨里宰了两头黄牛、十个羊、五个猪，大吹大擂筵席。
zhòng tóu lǐng yǐn jiǔ zhōng jiān zhāo gài bǎ xiōng zhōng zhī shì cóng tóu zhì wěi dōu gào sù wáng lún děng zhòng wèi
众头领饮酒中间，晁盖把胸中之事，从头至尾都告诉王伦等众位。
wáng lún tīng ba hài rán le bàn shǎng xīn nèi chóu chú zuò shēng bù dé
王伦听罢，骇然了半晌，心内踌躇，做声不得。
zì jǐ chén yín xū yìng dá yán yàn
自己沉吟，虚应答筵宴。
zhì wǎn xí sàn zhòng tóu lǐng sòng zhāo gài děng zhòng rén guān xià kè guǎn nèi ān xiē zì yǒu lái de rén fú shì
至晚席散，众头领送晁盖等众人关下客馆内安歇，自有来的人伏侍。
zhāo gài xīn zhōng huān xǐ duì wú yòng děng liù rén shuō dào wǒ men zào xià zhè děng mí tiān dà zuì nà lǐ qù ān shēn
晁盖心中欢喜，对吴用等六人说道：“我们造下这等迷天大罪，那里去安身！
bú shì zhè wáng tóu lǐng rú rú cuò ài wǒ děng jiē yǐ shī suǒ cǐ ēn bù kě wàng bào
不是这王头领如如错爱，我等皆已失所，此恩不可忘报！
wú yòng zhǐ shì lěng xiào
”吴用只是冷笑。
zhāo gài dào xiān shēng hé gù zhǐ shì lěng xiào
晁盖道：“先生何故只是冷笑？
yǒu shì kě yǐ tōng zhī
有事可以通知。
wú yòng dào xiōng zhǎng xìng zhí zhǐ shì yī yǒng
”吴用道：“兄长性直，只是一勇。
nǐ dào wáng lún kěn shōu liú wǒ men
你道王伦肯收留我们？
xiōng zhǎng bù kàn tā de xīn zhǐ guān tā de yán sè dòng jìng guī mó
兄长不看他的心，只观他的颜色，动静规模。
zhāo gài dào guān tā yán sè zěn dì
”晁盖道：“观他颜色怎地？
wú yòng dào xiōng zhǎng bù kàn tā zǎo jiān xí shàng wáng lún yǔ xiōng zhǎng shuō huà dào yǒu jiāo qíng
”吴用道：“兄长不看他早间席上，王伦与兄长说话，倒有交情。
cì hòu yīn xiōng zhǎng shuō chū shā le xǔ duō guān bīng bǔ dào xún jiǎn fàng le hé tāo yuán shì sān xióng rú cǐ háo jié tā biàn yǒu xiē yán sè biàn le suī shì kǒu zhōng yìng dá dòng jìng guī mó xīn lǐ hǎo shēng bù rán
次后因兄长说出杀了许多官兵捕盗巡检，放了何涛，阮氏三雄如此豪杰，他便有些颜色变了，虽是口中应答，动静规模，心里好生不然。
tā ruò shì yǒu xīn shōu liú wǒ men zhǐ jiù zǎo shàng biàn yì dìng rén zuò wèi
他若是有心收留我们，只就早上便议定人坐位。
dù qiān sòng wàn zhè liǎng gè zì shì cū lǔ de rén dài kè zhī shì rú hé shěng de
杜迁、宋万这两个，自是粗卤的人，待客之事如何省得。
zhǐ yǒu lín chōng nà rén yuán shì jīng shī jìn jūn jiào tóu dà jùn de rén zhū shì xiǎo de jīn bù dé yǐ ér zuò le dì sì wèi
只有林冲那人，原是京师禁军教头，大郡的人，诸事晓得，今不得已而坐了第四位。
zǎo jiān jiàn lín chōng kàn wáng lún dā yìng xiōng zhǎng mú yàng tā zì biàn yǒu xiē bù píng zhī qì pín pín bǎ yǎn chǒu zhè wáng lún xīn nèi zì jǐ chóu chú
早间见林冲看王伦答应兄长模样，他自便有些不平之气，频频把眼瞅这王伦，心内自己踌躇。
wǒ kàn zhè rén dào yǒu gù miǎn zhī xīn zhǐ shì bù dé yǐ
我看这人倒有顾眄之心，只是不得已。
xiǎo shēng lüè fàng piàn yán jiào tā běn zhài zì xiāng huǒ bìng
小生略放片言，教他本寨自相火并。
zhāo gài dào quán zhàng xiān shēng miào cè liáng móu kě yǐ róng shēn
”晁盖道：“全仗先生妙策良谋，可以容身。
dàng yè qī rén ān xiē le
”当夜七人安歇了。
cì zǎo tiān míng zhī jiàn rén bào dào lín jiào tóu xiāng fǎng
次早天明，只见人报道：“林教头相访。
wú yòng biàn duì zhāo gài dào zhè rén lái xiāng tàn zhōng ǎn jì le
”吴用便对晁盖道：“这人来相探，中俺计了。
qī gè rén huāng máng qǐ lái yíng jiē yāo qǐng lín chōng rù dào kè guǎn lǐ miàn
”七个人慌忙起来迎接，邀请林冲入到客馆里面。
wú yòng xiàng qián chēng xiè dào yè lái zhòng méng ēn cì bài rǎo bù dàng
吴用向前称谢道：“夜来重蒙恩赐，拜扰不当。
lín chōng dào xiǎo kě yǒu shī gōng jìng
”林冲道：“小可有失恭敬。
suī yǒu fèng cheng zhī xīn nài yuán bù zài qí wèi wàng qǐ shù zuì
虽有奉承之心，奈缘不在其位，望乞恕罪。
wú xué jiū dào wǒ děng suī shì bù cái fēi wéi cǎo mù qǐ bù jiàn tóu lǐng cuò ài zhī xīn gù miǎn zhī yì
”吴学究道：“我等虽是不才，非为草木，岂不见头领错爱之心，顾眄之意。
gǎn ēn bù qiǎn
感恩不浅。
zhāo gài zài sān qiān ràng lín chōng shàng zuò lín chōng nà lǐ kěn
”晁盖再三谦让林冲上坐，林冲那里肯。
tuī zhāo gài shang shǒu zuò le lín chōng biàn zài xià shǒu zuò dìng
推晁盖上首坐了，林冲便在下首坐定。
wú yòng děng liù rén yí dài zuò xia
吴用等六人一带坐下。
zhāo gài dào jiǔ wén jiào tóu dà míng bù xiǎng jīn rì de huì
晁盖道：“久闻教头大名，不想今日得会。
lín chōng dào xiǎo rén jiù zài dōng jīng shí yǔ péng yǒu jiāo lǐ jié bù céng yǒu wù
”林冲道：“小人旧在东京时，与朋友交，礼节不曾有误。
suī rán jīn rì néng gōu de jiàn zūn yán bù dé suì píng shēng zhī yuàn tè dì jìng lái péi huà
虽然今日能勾得见尊颜，不得遂平生之愿，特地径来陪话。
zhāo gài chēng xiè dào shēn gǎn hòu yì
”晁盖称谢道：“深感厚意。
wú yòng biàn dòng wèn dào xiǎo shēng jiù rì jiǔ wén tóu lǐng zài dōng jīng shí shí fēn háo jié bù zhī yuán hé yǔ gāo qiú bù mù zhì bèi xiàn hài
”吴用便动问道：“小生旧日久闻头领在东京时，十分豪杰，不知缘何与高俅不睦，致被陷害？
hòu wén zài cāng zhōu yì bèi huǒ shāo le dà jūn cǎo liào chǎng yòu shì tā de jì cè
后闻在沧州亦被火烧了大军草料场，又是他的计策。
xiàng hòu bù zhī shuí jiàn tóu lǐng shàng shān
向后不知谁荐头领上山？
lín chōng dào ruò shuō gāo qiú zhè zéi xiàn hài yī jié dàn tí qǐ máo fà zhí lì yòu bù néng bào de cǐ chóu
”林冲道：“若说高俅这贼陷害一节，但提起，毛发直立，又不能报得此仇！
lái cǐ róng shēn jiē shì chái dà guān rén jǔ jiàn dào cǐ
来此容身，皆是柴大官人举荐到此。
wú yòng dào chái dà guān rén mò fēi shì jiāng hú shàng rén chēng wéi xiǎo xuàn fēng chái jìn de me
”吴用道：“柴大官人，莫非是江胡上人称为小旋风柴进的么？
lín chōng dào zhèng shì cǐ rén
”林冲道：“正是此人。
zhāo gài dào xiǎo kě duō wén rén shuō chái dà guān rén zhàng yì shū cái jiē nà sì fāng háo jié shuō shì dà zhōu huáng dì dí pài zǐ sūn rú hé néng gōu huì tā yī miàn yě hǎo
”晁盖道：“小可多闻人说，柴大官人仗义疏财，接纳四方豪杰，说是大周皇帝嫡派子孙，如何能勾会他一面也好。
wú yòng yòu duì lín chōng dào jù zhè chái dà guān rén míng wén huán hǎi shēng bō tiān xià de rén jiào tóu ruò fēi wǔ yì chāo qún tā rú hé kěn jiàn shàng shān
”吴用又对林冲道：“据这柴大官人，名闻寰海，声播天下的人，教头若非武艺超群，他如何肯荐上山？
fēi shì wú yòng guò chēng lǐ hé wáng lún ràng zhè dì yī wèi tóu lǐng zuò
非是吴用过称，理合王伦让这第一位头领坐。
cǐ hé tiān xià gōng lùn yě bù fù le chái dà guān rén zhī shū xìn
此合天下公论，也不负了柴大官人之书信。
lín chōng dào chéng xiān shēng gāo tán
”林冲道：“承先生高谈。
zhǐ yīn xiǎo kě fàn xià dà zuì tóu bèn chái dà guān rén fēi tā bù liú lín chōng chéng kǒng fù lèi tā bù biàn zì yuàn shàng shān
只因小可犯下大罪，投奔柴大官人，非他不留林冲，诚恐负累他不便，自愿上山。
bù xiǎng jīn rì qù zhù wú mén fēi zài wèi cì dī wēi
不想今日去住无门，非在位次低微。
qiě wáng lún xīn shù bù dìng yǔ yán bù zhǔn shī xìn yú rén nán yǐ xiāng jù
且王伦心术不定，语言不准，失信于人，难以相聚。
wú yòng dào wáng tóu lǐng dài rén jiē wù yī tuán hé qì rú hé xīn dì dào rèn zhǎi xiá
”吴用道：“王头领待人接物，一团和气，如何心地倒恁窄狭？
lín chōng dào jīn rì shān zhài tiān xìng de zhòng duō háo jié dào cǐ xiāng fú xiāng zhù shì jǐn shàng tiān huā rú hàn miáo dé yǔ
”林冲道：“今日山寨天幸得众多豪杰到此相扶相助，似锦上添花，如旱苗得雨。
cǐ rén zhǐ huái dù xián jí néng zhī xīn dàn kǒng zhòng háo jié shì lì xiāng yā
此人只怀妒贤嫉能之心，但恐众豪杰势力相压。
yè lái yīn jiàn xiōng zhǎng suǒ shuō zhòng wèi shā sǐ guān bīng yī jié tā biàn yǒu xiē bù rán jiù huái bù kěn xiāng liú de mú yàng yǐ cǐ qǐng zhòng háo jié lái guān xià ān xiē
夜来因见兄长所说众位杀死官兵一节，他便有些不然，就怀不肯相留的模样，以此请众豪杰来关下安歇。
wú yòng biàn dào jì rán wáng tóu lǐng yǒu zhè bān zhī xīn wǒ děng xiū yào dài tā fā fù zì tóu bié chù qù biàn liǎo
”吴用便道：“既然王头领有这般之心，我等休要待他发付，自投别处去便了。
lín chōng dào zhòng háo jié xiū shēng jiàn wài zhī xīn lín chōng zì yǒu fēn xiǎo
”林冲道：“众豪杰休生见外之心，林冲自有分晓。
xiǎo kě zhǐ kǒng zhòng háo jié shēng tuì qù zhī yì tè lái zǎo zǎo shuō zhī
小可只恐众豪杰生退去之意，特来早早说知。
jīn rì kàn tā rú hé xiāng dài ruò zhè sī yǔ yán yǒu lǐ bù shì rì zuó rì wàn shì ba lún
今日看他如何相待，若这厮语言有理，不似日昨日，万事罢伦；
tǎng ruò zhè sī jīn zhāo yǒu bàn jù huà cēn cī shí jǐn zài lín chōng shēn shàng
倘若这厮今朝有半句话参差时，尽在林冲身上。
zhāo gài dào tóu lǐng rú cǐ cuò ài ǎn dì xiōng jiē gǎn hòu ēn
”晁盖道：“头领如此错爱，俺弟兄皆感厚恩。
wú yòng biàn dào tóu lǐng wèi wǒ dì xiōng miàn shàng dào jiào tóu lǐng yǔ jiù dì xiōng fēn yán
”吴用便道：“头领为我弟兄面上，倒教头领与旧弟兄分颜。
ruò shì kě róng jí róng bù kě róng shí xiǎo shēng děng dēng shí gào tuì
若是可容即容，不可容时，小生等登时告退。
lín chōng dào xiān shēng chà yǐ
”林冲道：“先生差矣！
gǔ rén yǒu yán xīng xīng xī xīng xīng hǎo hàn xī hǎo hàn
古人有言：惺惺惜惺惺，好汉惜好汉。
liàng zhè yí gè pō nán nǚ ā zā chù shēng zhōng zuò hé yòng
量这一个泼男女，腌臜畜生，终作何用！
zhòng háo jié qiě qǐng kuān xīn
众豪杰且请宽心。
lín chōng qǐ shēn bié le zhòng rén shuō dào
”林冲起身别了众人，说道；
shǎo jiàn xiāng huì
“少间相会。
zhòng rén xiāng sòng chū lái lín chōng zì shàng shān qù le
”众人相送出来，林冲自上山去了。
zhèng shì
正是：
xīng xīng zì gǔ xī xīng xīng tán xiào xiāng féng yǎn gèng qīng
惺惺自古惜惺惺，谈笑相逢眼更青。
kě hèn wáng lún xīn liàng xiá zhí jiào hún pò sàng yōu míng
可恨王伦心量狭，直教魂魄丧幽冥。
dāng rì méi duō shí zhī jiàn xiǎo lóu luō dào lái xiāng qǐng shuō dào jīn rì shān zhài lǐ tou lǐng xiāng qǐng zhòng hǎo hàn qù shān nán shuǐ zhài tíng shàng yán huì
当日没多时，只见小喽啰到来相请，说道：“今日山寨里头领，相请众好汉去山南水寨亭上筵会。
zhāo gài dào shàng fù tóu lǐng shǎo jiàn biàn dào
”晁盖道：“上复头领，少间便到。
xiǎo lóu luō qù le
”小喽啰去了。
zhāo gài wèn wú yòng dào xiān shēng cǐ yī huì rú hé
晁盖问吴用道：“先生，此一会如何？
wú xué jiū xiào dào xiōng zhǎng fàng xīn
”吴学究笑道：“兄长放心。
cǐ yī huì dào yǒu fèn zuò shān zhài zhī zhǔ
此一会倒有分做山寨之主。
jīn rì lín jiào tóu bì rán yǒu huǒ bìng wáng lún zhī yì tā ruò yǒu xiē xīn lǎn xiǎo shēng píng zhe sān cùn bù làn zhī shé bù yóu tā bù huǒ bìng
今日林教头必然有火并王伦之意，他若有些心懒，小生凭着三寸不烂之舌，不由他不火并。
xiōng zhǎng shēn biān gè cáng le àn qì zhǐ kàn xiǎo shēng bǎ shǒu lái niān xū wèi hào xiōng zhǎng biàn kě xié lì
兄长身边各藏了暗器，只看小生把手来拈须为号，兄长便可协力。
zhāo gài děng zhòng rén àn xǐ
”晁盖等众人暗喜。
chén pái yǐ hòu sān sì cì rén lái cuī qǐng
辰牌已后，三四次人来催请。
zhāo gài hé zhòng tóu lǐng shēn biān gè gè dài le qì xiè àn cáng zài shēn shàng jié shù de duān zhèng què lái fù xí
晁盖和众头领身边各各带了器械，暗藏在身上，结束得端正，却来赴席。
zhī jiàn sòng wàn qīn zì qí mǎ yòu lái xiāng qǐng
只见宋万亲自骑马又来相请。
xiǎo lóu luō tái guò qī chéng shān jiào qī gè rén dōu shàng jiào zi yī jìng tóu nán shān shuǐ zhài lǐ lái
小喽啰抬过七乘山轿，七个人都上轿子，一径投南山水寨里来。
dào de shān nán kàn shí duān dì jǐng wù fēi cháng zhí dào zhài hòu shuǐ tíng zi qián xià le jiào
到得山南看时，端的景物非常，直到寨后水亭子前，下了轿。
wáng lún dù qiān lín chōng zhū guì dōu chū lái xiāng jiē yāo qǐng dào nà shuǐ tíng zi shàng fēn bīn zhǔ zuò dìng
王伦、杜迁、林冲、朱贵都出来相接，邀请到那水亭子上，分宾主坐定。
kàn nà shuǐ tíng yī zāo jǐng zhì shí dàn jiàn
看那水亭一遭景致时，但见：
sì miàn shuǐ lián gāo juǎn zhōu huí huā yā zhū lán
四面水帘高卷，周回花压朱阑。
mǎn mù xiāng fēng wàn duo fú róng pù lǜ shuǐ
满目香风，万朵芙蓉铺绿水；
yíng móu cuì sè qiān zhī hé yè rào fāng táng
迎眸翠色，千枝荷叶绕芳塘。
huà yán wài yīn yīn liǔ yǐng suǒ chuāng qián xì xì sōng shēng
画檐外阴阴柳影，琐窗前细细松声。
yī xíng yě lù lì tān tóu shǔ diǎn shā ōu fú shuǐ miàn
一行野鹭立滩头，数点沙鸥浮水面。
pén zhōng shuǐ jìn wú fēi shì chén lǐ fú guā
盆中水浸，无非是沉李浮瓜；
hú nèi xīn xiāng shèng zhù zhe qióng jiāng yù yè
壶内馨香，盛贮着琼浆玉液。
jiāng shān xiù qì jù tíng tái míng yuè qīng fēng zì wú jià
江山秀气聚亭台，明月清风自无价。
dāng xià wáng lún yǔ sì gè tóu lǐng dù qiān sòng wàn lín chōng zhū guì zuò zài zuǒ biān zhǔ wèi shàng zhāo gài yǔ liù gè hǎo hàn wú yòng gōng sūn shèng liú táng sān yuán zuò zài yòu biān kè xí
当下，王伦与四个头领杜迁、宋万、林冲、朱贵坐在左边主位上，晁盖与六个好汉吴用、公孙胜、刘唐、三阮坐在右边客席。
jiē xià xiǎo lóu luō lún fān bǎ zhǎn
阶下小喽啰轮番把盏。
jiǔ zhì shù xún shí gōng liǎng cì zhāo gài hé wáng lún pán huà
酒至数巡，食供两次，晁盖和王伦盘话。
dàn tí qǐ jù yì yī shì wáng lún biàn bǎ xián huà qù wú kāi qù
但提起聚义一事，王伦便把闲话去吾开去。
wú yòng bǎ yǎn lái kàn lín chōng shí zhī jiàn lín chōng cè zuò jiāo yǐ shàng bǎ yǎn chǒu wáng lún shēn shàng
吴用把眼来看林冲时，只见林冲侧坐交椅上，把眼瞅王伦身上。
kàn kàn yǐn jiǔ zhì wǔ hòu wáng lún huí tóu jiào xiǎo lóu luō qǔ lái
看看饮酒至午后，王伦回头叫小喽啰：“取来。
sān sì gè rén qù bù duō shí zhī jiàn yī rén pěng gè dà pán zi lǐ fàng zhe wǔ dìng dà yín
”三四个人去不多时，只见一人捧个大盘子里放着五锭大银。
wáng lún biàn qǐ shēn bǎ zhǎn duì zhāo gài shuō dào gǎn méng zhòng háo jié dào cǐ jù yì zhǐ hèn bì shān xiǎo zhài shì yī wā zhī shuǐ rú hé ān dé xǔ duō zhēn lóng
王伦便起身把盏，对晁盖说道：“感蒙众豪杰到此聚义，只恨敝山小寨是一洼之水，如何安得许多真龙。
liáo bèi xiē xiǎo bó lǐ wàn wàng xiào liú
聊备些小薄礼，万望笑留。
fán tóu dà zhài xiē mǎ xiǎo kě shǐ rén qīn dào huī xià nà xiáng
烦投大寨歇马，小可使人亲到麾下纳降。
zhāo gài dào xiǎo zi jiǔ wén tài shān zhāo xián nà shì yī jìng de tè lái tóu tuō rù huǒ
”晁盖道：“小子久闻大山招贤纳士，一径地特来投托入伙。
ruò shì bù néng xiāng róng wǒ děng zhòng rén zì xíng gào tuì
若是不能相容，我等众人自行告退。
zhòng méng suǒ cì bái jīn kuài bù gǎn lǐng
重蒙所赐白金，快不敢领。
fēi gǎn zì kuā fēng fù xiǎo kě liáo yǒu xiē pán chán shǐ yòng
非敢自夸丰富，小可聊有些盘缠使用。
sù qǐng nà huí hòu lǐ zhī cǐ gào bié
速请纳回厚礼，只此告别。
wáng lún dào hé gù tuī què
”王伦道：“何故推却？
fēi shì bì shān bù nà zhòng wèi háo jié nài yuán zhǐ wèi liáng shǎo fáng xī kǒng rì hòu wù le zú xià zhòng wèi miàn pí bù hǎo yīn cǐ bù gǎn xiāng liú
非是敝山不纳众位豪杰，奈缘只为粮少房稀，恐日后误了足下，众位面皮不好，因此不敢相留。
shuō yán wèi liǎo zhī jiàn lín chōng shuāng méi tī qǐ liǎng yǎn yuán zhēng zuò zài jiāo yǐ shàng dà hè dào nǐ qián fān wǒ shàng shān lái shí yě tuī dào liáng shǎo fáng xī
说言未了，只见林冲双眉剔起，两眼圆睁，坐在交椅上大喝道：“你前番我上山来时，也推道粮少房稀。
jīn rì zhāo xiōng yǔ zhòng háo jié dào cǐ shān zhài nǐ yòu fā yě zhè děng yán yǔ lái
今日晁兄与众豪杰到此山寨，你又发也这等言语来。
shì hé dào lǐ
是何道理？
wú yòng biàn shuō dào tóu lǐng xī nù
”吴用便说道：“头领息怒！
zì shì wǒ děng lái de bú shì dǎo huài le nǐ shān zhài qíng fèn
自是我等来的不是，倒坏了你山寨情分。
jīn rì wáng tóu lǐng yǐ lǐ fā fù wǒ men xià shān sòng yǔ pán chán yòu bù céng rè gǎn jiāng qù
今日王头领以礼发付我们下山，送与盘缠，又不曾热赶将去。
qǐng tóu lǐng xī nù wǒ děng zì qù bà xiū
请头领息怒，我等自去罢休。
lín chōng dào zhè shì xiào lǐ cáng dāo yán qīng xíng zhuó de rén
”林冲道：“这是笑里藏刀，言清行浊的人！
wǒ qí shí jīn rì fàng tā bù guò
我其实今日放他不过！
wáng lún hè dào nǐ kàn zhè chù shēng
”王伦喝道：“你看这畜生！
yòu bù zuì le dǎo bǎ yán yǔ lái shāng chù wǒ què bú shì fǎn shī shàng xià
又不醉了，倒把言语来伤触我，却不是反失上下！
lín chōng dà nù dào liàng nǐ shì gè luò dì fǔ rú xiōng zhōng yòu méi wén xué zěn zuò de shān zhài zhī zhǔ
”林冲大怒道：“量你是个落第腐儒，胸中又没文学，怎做得山寨之主！
wú yòng biàn dào zhāo xiōng zhǐ yīn wǒ děng shàng shān xiāng tóu fǎn huài le tóu lǐng miàn pí
”吴用便道：“晁兄，只因我等上山相投，反坏了头领面皮。
zhī jīn bàn le chuán zhī biàn dāng gào tuì
只今办了船只，便当告退。
zhāo gài děng qī rén biàn qǐ shēn yào xià tíng zi wáng lún liú dào qiě qǐng xí zhōng liǎo qù
”晁盖等七人便起身要下亭子，王伦留道：“且请席终了去。
lín chōng bǎ zhuō zi zhǐ yī jiǎo tī zài yī biān qiǎng qǐ shēn lái yī jīn dǐ xià chè chū yī bǎ míng huǎng huǎng de dāo lái nuò de huǒ zá zá
”林冲把桌子只一脚，踢在一边，抢起身来，衣襟底下掣出一把明晃晃的刀来，搦的火杂杂。
wú yòng biàn bǎ shǒu jiāng zī xū yī mō zhāo gài liú táng biàn shàng tíng zi lái xū lán zhù wáng lún jiào dào bú yào huǒ bìng
吴用便把手将髭须一摸，晁盖、刘唐便上亭子来，虚拦住王伦，叫道：“不要火并！
wú yòng yī shǒu chě zhù lín chōng biàn dào tóu lǐng bù kě zào cì
”吴用一手扯住林冲，便道：“头领不可造次！
gōng sūn shèng jiǎ yì quàn dào xiū wèi wǒ děng huài le dà yì
”公孙胜假意劝道：“休为我等坏了大义！
yuán xiǎo èr biàn qù bāng zhù dù qiān yuán xiǎo wǔ bāng zhù sòng wàn yuán xiǎo qī bāng zhù zhū guì
”阮小二便去帮住杜迁，阮小五帮住宋万，阮小七帮住朱贵。
xià de xiǎo lóu luō men mù dèng kǒu dāi
吓得小喽啰们目瞪口呆。
lín chōng ná zhù wáng lún mà dào nǐ shì yí gè cūn yě qióng rú kuī le dù qiān dé dào zhè lǐ
林冲拿住王伦，骂道：“你是一个村野穷儒，亏了杜迁得到这里。
chái dà guān rén zhè děng zī zhù nǐ zhōu gěi pán chán yǔ nǐ xiāng jiāo jǔ jiàn wǒ lái shàng qiě xǔ duō tuī què
柴大官人这等资助你，周给盘缠，与你相交，举荐我来，尚且许多推却。
jīn rì zhòng háo jié tè lái xiāng jù yòu yào fā fù tā xià shān qù
今日众豪杰特来相聚，又要发付他下山去。
zhè liáng shān pō biàn shì nǐ de
这梁山泊便是你的？
nǐ zhè jí xián fáng néng de zéi bù shā le yào nǐ hé yòng
你这嫉贤妨能的贼，不杀了要你何用！
nǐ yě wú dà liàng zhī cái yě zuò bù dé shān zhài zhī zhǔ
你也无大量之才，也做不得山寨之主！
dù qiān sòng wàn zhū guì běn dài yào xiàng qián lái quàn bèi zhè jǐ gè jǐn jǐn bāng zhe nà lǐ gǎn dòng
”杜迁、宋万、朱贵本待要向前来劝，被这几个紧紧帮着，那里敢动。
wáng lún nà shí yě yào xún lù zǒu què bèi zhāo gài liú táng liǎng gè lán zhù
王伦那时也要寻路走，却被晁盖、刘唐两个拦住。
wáng lún jiàn tóu shì bù hǎo kǒu lǐ jiào dào wǒ de xīn fù dōu zài nà lǐ
王伦见头势不好，口里叫道：“我的心腹都在那里？
suī yǒu jǐ gè shēn biān zhī xīn fù de rén běn dài yào lái jiù jiàn le lín chōng zhè bān xiōng měng tóu shì shuí gǎn xiàng qián
”虽有几个身边知心腹的人，本待要来救，见了林冲这般凶猛头势，谁敢向前。
lín chōng ná zhù wáng lún mà le yī dùn qù xīn wō lǐ zhǐ yī dāo gē chá de shuò dào zài tíng shàng
林冲拿住王伦，骂了一顿，去心窝里只一刀，肐察地搠倒在亭上。
kě lián wáng lún zuò le bàn shì qiǎng rén jīn rì sǐ zài lín chōng zhī shǒu
可怜王伦做了半世强人，今日死在林冲之手。
zhèng yīng gǔ rén yán liàng dà fú yě dà jī shēn huò yì shēn
正应古人言：量大福也大，机深祸亦深。
zhāo gài jiàn shā le wáng lún gè chè dāo zài shǒu
晁盖见杀了王伦，各掣刀在手。
lín chōng zǎo bǎ wáng lún shǒu jí gē xià lái tí zài shǒu lǐ
林冲早把王伦首级割下来，提在手里。
xià de nà dù qiān sòng wàn zhū guì dōu guì xià shuō dào yuàn suí gē ge zhí biān zhuì dèng
吓得那杜迁、宋万、朱贵都跪下说道：“愿随哥哥执鞭坠镫！
zhāo gài děng huāng máng fú qǐ sān rén lái
”晁盖等慌忙扶起三人来。
wú yòng jiù xuè pō lǐ yè guò tóu bǎ jiāo yǐ lái biàn nà lín chōng zuò dì jiào dào rú yǒu bù fú zhě jiāng wáng lún wéi lì
吴用就血泊里拽过头把交椅来，便纳林冲坐地，叫道：“如有不伏者，将王伦为例！
jīn rì fú lín jiào tóu wéi shān zhài zhī zhǔ
今日扶林教头为山寨之主。
lín chōng dà jiào dào chà yǐ xiān shēng
”林冲大叫道：“差矣，先生！
wǒ jīn rì zhǐ wèi zhòng háo jié yì qì wéi zhòng shàng tou huǒ bìng le zhè bu rén zhī zéi shí wú xīn yào móu cǐ wèi
我今日只为众豪杰义气为重上头，火并了这不仁之贼，实无心要谋此位。
jīn rì wú xiōng què ràng cǐ dì yī wèi yǔ lín chōng zuò qǐ bù rě tiān xià yīng xióng chǐ xiào
今日吴兄却让此第一位与林冲坐，岂不惹天下英雄耻笑！
ruò yù xiāng bī níng sǐ ér bù zuò
若欲相逼，宁死而不坐。
wǒ yǒu piàn yán bù zhī zhòng wèi kěn yī wǒ me
我有片言，不知众位肯依我么？
zhòng rén dào tóu lǐng suǒ yán shuí gǎn bù yī
“众人道：“头领所言，谁敢不依。
yuàn wén qí yán
愿闻其言。
lín chōng yán wú shù jù huà bù yī xí yǒu fèn jiào jù yì tīng shàng liè sān shí liù yuán tiān shàng xīng chén
林冲言无数句，话不一席，有分教：聚义厅上，列三十六员天上星辰；
duàn jīn tíng qián bǎi qī shí èr wèi shì jiān háo jié
断金亭前，摆七十二位世间豪杰。
zhèng shì tì tiān xíng dào rén jiāng zhì zhàng yì shū cái hàn biàn lái
正是：替天行道人将至，仗义疏财汉便来。
bì jìng lín chōng duì wú yòng shuō chū shèn yán yǔ lái qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟林冲对吴用说出甚言语来，且听下回分解。