měi rán gōng zhì wěn chā chì hǔ sòng gōng míng sī fàng zhāo tiān wáng
美髯公智稳插翅虎宋公明私放晁天王
shī yuē
诗曰：
qīn ài wú guò dì yǔ xiōng biàn cóng jiǔ hòu lù zhēn qíng
亲爱无过弟与兄，便从酒后露真情。
hé qīng bù dǔ tóng bāo yì guān chá ān zhī zhòng zéi míng
何清不笃同胞义，观察安知众贼名。
wán kòu zhǎng jiān rén àn zǒu jīng shé dǎ cǎo shì nán chéng
玩寇长奸人暗走，惊蛇打草事难成。
zhǐ yīn yī zhǐ xián wén zì rě qǐ tiān gāng dì shà bīng
只因一纸闲文字，惹起天罡地煞兵。
dāng shí hé guān chá yǔ xiōng dì hé qīng dào zhè dìng yín zi shì guān sī xìn shǎng de fēi shì wǒ bǎ lái zhuàn nǐ hòu tou zài yǒu zhòng shǎng
当时何观察与兄弟何清道：“这锭银子是官司信赏的，非是我把来赚你，后头再有重赏。
xiōng dì nǐ qiě shuō zhè huǒ rén rú hé zài nǐ biàn dài lǐ
兄弟，你且说这伙人如何在你便袋里？
zhī jiàn hé qīng qù shēn biān zhāo wén dài nèi mō chū yí gè jīng shé r lái zhǐ dào zhè huǒ zéi rén dōu zài shàng miàn
”只见何清去身边招文袋内摸出一个经折儿来，指道：“这伙贼人都在上面。
hé tāo dào nǐ qiě shuō zěn dì xiě zài shàng miàn
”何涛道：“你且说怎地写在上面？
hé qīng dào bù mán gē ge shuō xiōng dì qián rì wèi dǔ bó shū le hàn yī wén pán chán
何清道：“不瞒哥哥说，兄弟前日为赌博输了，汉一文盘缠。
yǒu gè yì bān dǔ bó de yǐn xiōng dì qù běi mén chù shí wǔ lǐ dì míng ān lè cūn yǒu gè wáng jiā kè diàn de còu xiē suì dǔ
有个一般赌博的，引兄弟去北门处十五里，地名安乐村，有个王家客店的，凑些碎赌。
wéi shì guān sī xíng xià wén shū lái zhuó luò běn cūn dàn fán kāi kè diàn de xū yào zhì lì wén bù yī miàn shàng yòng kān hé yìn xìn
为是官司行下文书来，着落本村，但凡开客店的，须要置立文簿，一面上用勘合印信。
měi yè yǒu kè shāng lái xiē sù xū yào wèn tā nà lǐ lái
每夜有客商来歇宿，须要问他：那里来？
hé chǔ qù
何处去？
xìng shèn míng shuí
姓甚名谁？
zuò shèn mǎi mài
做甚买卖？
dōu yào chāo xiě zài bù zǐ shàng
都要抄写在簿子上。
guān sī zhā zhào shí měi yuè yī cì qù lǐ zhèng chù bào míng
官司查照时，每月一次去里正处报名。
wéi shì xiǎo èr gē bù shí zì yāng wǒ tì tā chāo le bàn ge yuè
为是小二哥不识字，央我替他抄了半个月。
dāng rì shì liù yuè chū sān rì yǒu qī gè fàn zǎo zǐ de kè rén tuī zhe qī liàng jiāng zhōu chē r lái xiē
当日是六月初三日，有七个贩枣子的客人，推着七辆江州车儿来歇。
wǒ què rèn de yí gè wéi tóu de kè rén shì yùn chéng xiàn dōng xī cūn zhāo bǎo zhèng
我却认得一个为头的客人，是郓城县东溪村晁保正。
yīn hé rèn de tā
因何认得他？
wǒ bǐ xiān céng gēn yí gè xián hàn qù tóu bèn tā yīn cǐ wǒ rèn de
我比先曾跟一个闲汉去投奔他，因此我认得。
wǒ xiě zhe wén bù wèn tā dào kè rén gāo xìng
我写着文簿，问他道：‘客人高姓？
zhī jiàn yí gè sān zī xū bái jìng miàn pí de qiǎng jiāng guò lái dā yìng dào wǒ děng xìng li cóng háo zhōu lái fàn zǎo zǐ qù dōng jīng mài
’只见一个三髭须白净面皮的抢将过来答应道：‘我等姓李，从濠州来，贩枣子去东京卖。
wǒ suī xiě le yǒu xiē yí xīn
’我虽写了，有些疑心。
dì èr rì tā zì qù le
第二日，他自去了。
diàn zhǔ dài wǒ qù cūn lǐ xiāng dǔ lái dào yī chù sān chā lù kǒu zhī jiàn yí gè hàn zi tiāo liǎng gè tǒng lái
店主带我去村里相赌，来到一处三叉路口，只见一个汉子挑两个桶来。
wǒ bù rèn de tā diàn zhǔ rén zì yǔ tā sī jiào dào bái tài láng nà lǐ qù
我不认得他，店主人自与他厮叫道：‘白太郎，那里去？
nà rén yīng dào yǒu dān cù jiāng qù cūn lǐ cái zhǔ jiā mài
’那人应道：‘有担醋，将去村里财主家卖。
diàn zhǔ rén hé wǒ shuō dào zhè rén jiào zuò bái rì shǔ bái shèng tā shì gè dǔ kè
’店主人和我说道：‘这人叫做白日鼠白胜，他是个赌客。
wǒ yě zhǐ ān zài xīn lǐ
’我也只安在心里。
hòu lái tīng de fèi fèi yáng yáng de shuō dào huáng ní gāng shàng yī huǒ fàn zǎo zǐ de kè rén bǎ méng hàn yào má fān le rén jié le shēng chén gāng qù
后来听得沸沸扬扬地说道：‘黄泥冈上一伙贩枣子的客人，把蒙汗药麻翻了人，劫了生辰纲去。
wǒ cāi bú shì zhāo bǎo zhèng què shì wū shuí
’我猜不是晁保正却是兀谁？
rú jīn zhǐ bǔ le bái shèng yī wèn biàn zhī duān dì
如今只捕了白胜，一问便知端的。
zhè gè jīng shé r shì wǒ chāo de fù běn
这个经折儿是我抄的副本。
hé tāo tīng le dà xǐ suí jí yǐn le xiōng dì hé qīng jìng dào zhōu yá lǐ jiàn le tài shǒu
”何涛听了大喜，随即引了兄弟何清径到州衙里，见了太守。
fǔ yǐn wèn dào nà gōng shì yǒu xiē xià luò me
府尹问道：“那公事有些下落么？
hé tāo bǐng dào lüè yǒu xiē xiāo xī le
”何涛禀道：“略有些消息了。
fǔ yǐn jiào jìn hòu táng lái shuō zǐ xì wèn le lái lì
府尹叫进后堂来说，仔细问了来历。
hé qīng yī yī bǐng shuō le
何清一一禀说了。
dāng xià biàn chà bā gè zuò gōng de yī tóng hé tāo hé qīng lián yè lái dào ān lè cūn jiào le diàn zhǔ rén zuò yǎn jìng bēn dào bái shèng jiā lǐ
当下便差八个做公的，一同何涛、何清，连夜来到安乐村，叫了店主人作眼，径奔到白胜家里。
què shì sān gēng shí fēn jiào diàn zhǔ rén zhuàn kāi mén lái dǎ huǒ
却是三更时分，叫店主人赚开门来打火。
zhǐ tīng de bái shèng zài chuáng shàng zuò shēng wèn tā lǎo pó shí què shuō dào hài rè bìng bù céng de hàn
只听得白胜在床上做声，问他老婆时，却说道：“害热病不曾得汗。
cóng chuáng shàng tuō jiāng qǐ lái jiàn bái shèng miàn sè hóng bái jiù bǎ suǒ zǐ bǎng le hè dào huáng ní gāng shàng zuò de hǎo shì
”从床上拖将起来，见白胜面色红白，就把索子绑了，喝道：“黄泥冈上做得好事！
bái shèng nà lǐ kěn rèn
”白胜那里肯认。
bǎ nà fù rén kǔn le yě bù kěn zhāo
把那妇人捆了，也不肯招。
zhòng zuò gōng de rào wū xún zāng xún zéi xún dào chuáng dǐ xià jiàn dì miàn bù píng zhòng rén jué kāi bú dào sān chǐ shēn zhòng duō gōng rén fā shēng hǎn bái shèng miàn rú tǔ sè jiù dì xià qǔ chū yī bāo jīn yín
众做公的绕屋寻赃寻贼，寻到床底下，见地面不平，众人掘开，不到三尺深，众多公人发声喊，白胜面如土色，就地下取出一包金银。
suí jí bǎ bái shèng tóu liǎn bāo le dài tā lǎo pó káng tái zāng wù dōu lián yè gǎn huí jì zhōu chéng lǐ lái
随即把白胜头脸包了，带他老婆，扛抬赃物，都连夜赶回济州城里来。
què hǎo wǔ gēng tiān míng shí fēn bǎ bái shèng yā dào tīng qián biàn jiāng suǒ zǐ kǔn le wèn tā zhǔ qíng zào yì
却好五更天明时分，把白胜押到厅前，便将索子捆了，问他主情造意。
bái shèng dǐ lài sǐ bù kěn zhāo zhāo bǎo zhèng děng qī rén
白胜抵赖，死不肯招晁保正等七人。
lián dǎ sān sì dùn dǎ dī pí kāi ròu zhàn xiān xuè bèng liú
连打三四顿，打的皮开肉绽，鲜血迸流。
fǔ yǐn hè dào gào de zhèng zhǔ zhāo le zāng wù bǔ rén yǐ zhī shì yùn chéng xiàn dōng xī cūn zhāo bǎo zhèng le
府尹喝道：“告的正主招了赃物，捕人已知是郓城县东溪村晁保正了。
nǐ zhè sī rú hé lài de guò
你这厮如何赖得过？
nǐ kuài shuō nà liù rén shì shuí biàn bù dǎ nǐ le
你快说那六人是谁，便不打你了。
bái shèng yòu ái le yī xiē dǎ áo bù guò zhǐ de zhāo dào wéi shǒu de shì zhāo bǎo zhèng
”白胜又挨了一歇，打熬不过，只得招道：“为首的是晁保正。
tā zì tóng liù rén lái jiū hé bái shèng yǔ tā tiāo jiǔ qí shí bù rèn de nà liù rén
他自同六人来纠合白胜与他挑酒，其实不认得那六人。
zhī fǔ dào zhè gè bù nán
”知府道：“这个不难。
zhǐ ná zhù zhāo bǎo zhèng nà liù rén biàn yǒu xià luò
只拿住晁保正，那六人便有下落。
xiān qǔ yī miàn èr shí jīn sǐ jiā jiā le bái shèng
”先取一面二十斤死枷枷了白胜；
tā de lǎo pó yě suǒ le yā qù nǚ lǐ láo jiān shōu
他的老婆也锁了，押去女里牢监收。
suí jí yā yī zhǐ gōng wén jiù chà hé tāo qīn zì dài lǐng èr shí gè yǎn míng shǒu kuài de gōng rén jìng qù yùn chéng xiàn tóu xià zhuó luò běn xiàn lì děng yào zhuō zhāo bǎo zhèng bìng bù zhī xìng míng liù gè zhèng zéi
随即押一纸公文，就差何涛亲自带领二十个眼明手快的公人，径去郓城县投下，着落本县，立等要捉晁保正并不知姓名六个正贼。
jiù dài yuán jiě shēng chén gāng de liǎng gè yú hòu zuò yǎn ná rén yī tóng hé guān chá lǐng le yī xíng rén qù shí bú yào dà jīng xiǎo guài zhǐ kǒng pà zǒu tòu le xiāo xī
就带原解生辰纲的两个虞候作眼拿人，一同何观察领了一行人，去时不要大惊小怪，只恐怕走透了消息。
xīng yè lái dào yùn chéng xiàn xiān bǎ yī xíng gōng rén bìng liǎng gè yú hòu dōu cáng zài kè diàn lǐ zhǐ dài yī liǎng gè gēn zhe lái xià gōng wén jìng bēn yùn chéng xiàn yá mén qián lái
星夜来到郓城县，先把一行公人并两个虞候都藏在客店里，只带一两个跟着来下公文，径奔郓城县衙门前来。
dāng xià sì pái shí fēn què zhí zhī xiàn tuì le zǎo yá xiàn qián jìng qiāo qiāo de
当下巳牌时分，却值知县退了早衙，县前静悄悄地。
hé tāo zǒu qù xiàn duì mén yí gè chá fāng lǐ zuò xia chī chá xiāng děng chī le yí gè pào chá wèn chá bó shì dào jīn rì rú hé xiàn qián nèn dì jìng
何涛走去县对门一个茶坊里坐下吃茶相等，吃了一个泡茶，问茶博士道：“今日如何县前恁地静？
chá bó shì shuō dào zhī xiàn xiàng gōng zǎo yá fāng sàn yī yīng gōng rén hé gào zhuàng de dōu qù chī fàn le wèi lái
”茶博士说道：“知县相公早衙方散，一应公人和告状的都去吃饭了未来。
hé tāo yòu wèn dào jīn rì xiàn lǐ bù zhī shì nà gè yā sī zhí rì
”何涛又问道：“今日县里不知是那个押司直日？
chá bó shì zhǐ zhe dào jīn rì zhí rì de yā sī lái yě
”茶博士指着道：“今日直日的押司来也。
hé tāo kàn shí zhī jiàn xiàn lǐ zǒu chū yí gè lì yuán lái
”何涛看时，只见县里走出一个吏员来。
kàn nà rén shí zěn shēng mú yàng
看那人时，怎生模样？
dàn jiàn
但见：
yǎn rú dān fèng méi shì wò cán
眼如丹凤，眉似卧蚕。
dī liū liū liǎng ěr chuí zhū míng jiǎo jiǎo shuāng jing diǎn qī
滴溜溜两耳垂珠，明皎皎双睛点漆。
chún fāng kǒu zhèng zī xū dì gé qīng yíng
唇方口正，髭须地阁轻盈；
é kuò dǐng píng pí ròu tiān cāng bǎo mǎn
额阔顶平，皮肉天仓饱满。
zuò dìng shí hún rú hǔ xiāng zǒu dòng shí yǒu ruò láng xíng
坐定时浑如虎相，走动时有若狼形。
nián jí sān xún yǒu yǎng jì wàn rén zhī dù liàng
年及三旬，有养济万人之度量；
shēn qū liù chǐ qíng sǎo chú sì hǎi zhī xīn jī
身躯六尺，情扫除四海之心机。
shàng yìng xīng kuí gǎn qián kūn zhī xiù qì
上应星魁，感乾坤之秀气；
xià lín fán shì jù shān yuè zhī jiàng líng
下临凡世，聚山岳之降灵。
zhì qì xuān áng xiōng jīn xiù lì
志气轩昂，胸襟秀丽。
dāo bǐ gǎn qī xiāo xiāng guó míng bù ràng mèng cháng jūn
刀笔敢欺萧相国，名不让孟尝君。
nà yā sī xìng sòng míng jiāng biǎo zì gōng míng pái háng dì sān zǔ jū yùn chéng xiàn sòng jiā cūn rén shì
那押司姓宋名江，表字公明，排行第三，祖居郓城县宋家村人氏。
wèi tā miàn hēi shēn ǎi rén dōu huàn tā zuò hēi sòng jiāng
为他面黑身矮，人都唤他做黑宋江；
yòu qiě yú jiā dà xiào wéi rén zhàng yì shū cái rén jiē chēng tā zuò xiào yì hēi sān láng
又且于家大孝，为人仗义疏财，人皆称他做孝义黑三郎。
shàng yǒu fù qīn zài táng mǔ qīn sàng zǎo
上有父亲在堂，母亲丧早。
xià yǒu yí gè xiōng dì huàn zuò tiě shàn zi sòng qīng zì hé tā fù qīn sòng tài gōng zài cūn zhōng wù nóng shǒu xiē tián yuán guò huó
下有一个兄弟，唤做铁扇子宋清，自和他父亲宋太公在村中务农，守些田园过活。
zhè sòng jiāng zì zài yùn chéng xiàn zuò yā sī
这宋江自在郓城县做押司。
tā dāo bǐ jīng tōng lì dào chún shú gēng jiān ài xí qiāng bàng xué de wǔ yì duō bān
他刀笔精通，吏道纯熟，更兼爱习枪棒，学得武艺多般。
píng shēng zhǐ hǎo jié shí jiāng hú shàng hǎo hàn dàn yǒu rén lái tóu bèn tā de ruò gāo ruò dī wú yǒu bù nà biàn liú zài zhuāng shàng guǎn gǔ zhōng rì zhuī péi bìng wú yàn juàn
平生只好结识江湖上好汉：但有人来投奔他的，若高若低，无有不纳，便留在庄上馆谷，终日追陪，并无厌倦；
ruò yào qǐ shēn jìn lì zī zhù
若要起身，尽力资助。
duān dì shì huī huò shì jīn shì tǔ
端的是挥霍，视金似土。
rén wèn tā qiú qián wù yì bù tuī tuō
人问他求钱物，亦不推托。
qiě hǎo zuò fāng biàn měi měi pái nàn jiě fēn zhǐ shì zhōu quán rén xìng mìng
且好做方便，每每排难解纷，只是周全人性命。
rú cháng sàn shī guān cái yào ěr jì rén pín kǔ zhōu rén zhī jí fú rén zhī kùn
如常散施棺材药饵，济人贫苦，周人之急，扶人之困。
yǐ cǐ shān dōng hé běi wén míng dōu chēng tā zuò jí shí yǔ què bǎ tā bǐ de zuò tiān shàng xià de jí shí yǔ yì bān néng jiù wàn wù
以此山东、河北闻名，都称他做及时雨，却把他比的做天上下的及时雨一般，能救万物。
céng yǒu yī shǒu lín jiāng xiān zàn sòng jiāng hǎo chù
曾有一首《临江仙》赞宋江好处：
qǐ zì huā cūn dāo bǐ lì yīng líng shàng yìng tiān xīng
起自花村刀笔吏，英灵上应天星。
shū cái zhàng yì gèng duō néng
疏财仗义更多能。
shì qīn xíng xiào jìng dài shì yǒu shēng míng
事亲行孝敬，待士有声名。
jì ruò fú qīng xīn kāng kǎi gāo míng bīng yuè shuāng qīng
济弱扶倾心慷慨，高名冰月双清。
jí shí gān yǔ sì fāng chēng
及时甘雨四方称。
shān dōng hū bǎo yì háo jié sòng gōng míng
山东呼保义，豪杰宋公明。
dāng shí sòng jiāng dài zhe yí gè bàn dāng zǒu jiāng chū xiàn qián lái
当时宋江带着一个伴当，走将出县前来。
zhī jiàn zhè hé guān chá dāng jiē yíng zhù jiào dào yā sī cǐ jiān qǐng zuò bài chá
只见这何观察当街迎住，叫道：“押司，此间请坐拜茶。
sòng jiāng jiàn tā shì gè gōng rén dǎ bàn huāng máng dá lǐ dào zūn xiōng hé chǔ
”宋江见他似个公人打扮，慌忙答礼道：“尊兄何处？
hé tāo dào qiě qǐng yā sī dào chá fāng lǐ miàn chī chá shuō huà
”何涛道：“且请押司到茶坊里面吃茶说话。
sòng gōng míng dào jǐn lǐng
”宋公明道：“谨领。
liǎng gè rù dào chá fāng lǐ zuò dìng bàn dāng dōu jiào qù mén qián děng hòu
”两个入到茶坊里坐定，伴当都叫去门前等候。
sòng jiāng dào bù gǎn bài wèn zūn xiōng gāo xìng
宋江道：“不敢拜问尊兄高姓？
hé tāo dá dào xiǎo rén shì jì zhōu fǔ jī bǔ shǐ chén hé guān chá de biàn shì
”何涛答道：“小人是济州府缉捕使臣何观察的便是。
bù gǎn dòng wèn yā sī gāo xìng dà míng
不敢动问押司高姓大名？
sòng jiāng dào jiàn yǎn bù shí guān chá shǎo zuì
”宋江道：“贱眼不识观察，少罪。
xiǎo lì xìng sòng míng jiāng de biàn shì
小吏姓宋名江的便是。
hé tāo dǎo dì biàn bài shuō dào jiǔ wén dà míng wú yuán bù céng bài shí
”何涛倒地便拜，说道：“久闻大名，无缘不曾拜识。
sòng jiāng dào huáng kǒng
”宋江道：“惶恐！
guān chá qǐng shàng zuò
观察请上坐。
hé tāo dào xiǎo rén shì yī xiǎo dì ān gǎn zhàn shàng
”何涛道：“小人是一小弟，安敢占上。
sòng jiāng dào guān chá shì shàng sī yá mén de rén yòu shì yuǎn lái zhī kè
”宋江道：“观察是上司衙门的人，又是远来之客。
liǎng gè qiān ràng le yī huí sòng jiāng zuò le zhǔ wèi hé tāo zuò le kè xí
”两个谦让了一回，宋江坐了主位，何涛坐了客席。
sòng jiāng biàn jiào chá bó shì jiāng liǎng bēi chá lái
宋江便叫：“茶博士，将两杯茶来。
méi duō shí chá dào
”没多时，茶到。
liǎng gè chī le chá chá zhǎn fàng zài zhuō zi shàng
两个吃了茶，茶盏放在桌子上。
sòng jiāng dào guān chá dào bì xiàn bù zhī shàng sī yǒu hé gōng wù
宋江道：“观察到敝县，不知上司有何公务？
hé tāo dào shí bù xiāng mán yā sī lái guì xiàn yǒu jǐ gè yào jǐn de rén
”何涛道：“实不相瞒押司，来贵县有几个要紧的人。
sòng jiāng dào mò fēi zéi qíng gōng shì fǒu
”宋江道：“莫非贼情公事否？
hé tāo dào yǒu shí fēng gōng wén zài cǐ gǎn fán yā sī zuò chéng
”何涛道：“有实封公文在此，敢烦押司作成。
sòng jiāng dào guān chá shì shàng sī chà lái gāi guǎn de rén xiǎo lì zěn gǎn dài màn
”宋江道：“观察是上司差来该管的人，小吏怎敢怠慢。
bù zhī wéi shèn me zéi qíng jǐn shì
不知为甚么贼情紧事？
hé tāo dào yā sī shì dāng àn de rén biàn shuō yě bù fáng
”何涛道：“押司是当案的人，便说也不妨。
bì fǔ guǎn xià huáng ní gāng shàng yī huǒ zéi rén gòng shì bā gè bǎ méng hàn yào má fān le běi jīng dà míng fǔ liáng zhōng shū chāi qiǎn sòng cài tài shī de shēng chén gāng jūn jiàn yī shí wǔ rén jié qù le shí yī dān jīn zhū bǎo bèi jì gāi shí wàn guàn zhèng zāng
敝府管下黄泥冈上一伙贼人，共是八个，把蒙汗药麻翻了北京大名府梁中书差遣送蔡太师的生辰纲军健一十五人，劫去了十一担金珠宝贝，计该十万贯正赃。
jīn bǔ de cóng zéi yī míng bái shèng zhǐ shuō qī gè zhèng zéi dōu zài guì xiàn
今捕得从贼一名白胜，指说七个正贼都在贵县。
zhè shì tài shī fǔ tè chà yí gè gàn bàn zài běn fǔ lì děng yào zhè jiàn gōng shì wàng yā sī zǎo zǎo wéi chí
这是太师府特差一个干办，在本府立等要这件公事，望押司早早维持。
sòng jiāng dào xiū shuō tài shī fǔ zhuó luò biàn shì guān chá zì jī gōng wén lái yào gǎn bù bǔ sòng
”宋江道：“休说太师府着落，便是观察自赍公文来要，敢不捕送。
zhǐ bù zhī dào bái shèng gōng zhǐ nà qī rén míng zì
只不知道白胜供指那七人名字？
hé tāo dào bù mán yā sī shuō shì guì xiàn dōng xī cūn zhāo bǎo zhèng wéi shǒu
”何涛道：“不瞒押司说，是贵县东溪村晁保正为首。
gèng yǒu liù míng cóng zéi bù shí xìng míng
更有六名从贼，不识姓名。
fán qǐ yòng xīn
烦乞用心。
sòng jiāng tīng ba chī le yī jīng dù lǐ xún sī dào zhāo gài shì wǒ xīn fù dì xiōng
宋江听罢，吃了一惊，肚里寻思道：“晁盖是我心腹弟兄。
tā rú jīn fàn le mí tiān zhī zuì wǒ bù jiù tā shí bǔ huò jiāng qù xìng mìng biàn xiū le
他如今犯了迷天之罪，我不救他时，捕获将去，性命便休了。
xīn nèi zì huāng
”心内自慌。
sòng jiāng qiě dā yìng dào zhāo gài zhè sī jiān wán yì hù běn xiàn nèi shàng xià rén méi yī gè bù guài tā
宋江且答应道：“晁盖这厮奸顽役户，本县内上下人没一个不怪他。
jīn fān zuò chū lái le hǎo jiào tā shòu
今番做出来了，好教他受！
hé tāo dào xiāng fán yā sī biàn xíng cǐ shì
”何涛道：“相烦押司便行此事。
sòng jiāng dào bù fáng zhè shì róng yì
”宋江道：“不妨，这事容易。
wèng zhōng zhuō biē shǒu dào ná lái
瓮中捉鳖，手到拿来。
zhǐ shì yī jiàn zhè shí fēng gōng wén xū shì guān chá zì jǐ dāng tīng tóu xià běn guān kàn le biàn hǎo shī xíng fā luò chāi rén qù zhuō
只是一件：这实封公文须是观察自己当厅投下，本官看了，便好施行发落，差人去捉。
xiǎo lì rú hé gǎn sī xià shàn kāi
小吏如何敢私下擅开。
zhè jiàn gōng shì fēi shì xiǎo kě wù dāng qīng xiè yú rén
这件公事非是小可，勿当轻泄于人。
hé tāo dào yā sī gāo jiàn jí míng xiāng fán yǐn jìn
”何涛道：“押司高见极明，相烦引进。
sòng jiāng dào běn guān fā fàng yī zǎo chén shì wu juàn dài le shǎo xiē
”宋江道：“本官发放一早晨事务，倦怠了少歇。
guān chá lüè dài yī shí shǎo kè zuò tīng shí xiǎo lì lái qǐng
观察略待一时，少刻坐厅时，小吏来请。
hé tāo dào wàng yā sī qiān wàn zuò chéng
”何涛道：“望押司千万作成。
sòng jiāng dào lǐ zhī dāng rán xiū zhè děng shuō huà
”宋江道：“理之当然，休这等说话。
xiǎo lì lüè dào hán shè fēn bō le xiē jiā wù biàn dào guān chá shǎo zuò yī zuò
小吏略到寒舍分拨了些家务便到，观察少坐一坐。
hé tāo dào yā sī zūn biàn qǐng zhì shì
”何涛道：“押司尊便，请治事。
xiǎo dì zhī zài cǐ zhuān děng
小弟只在此专等。
sòng jiāng qǐ shēn chū de gé ér fēn fù chá bó shì dào nà guān rén yào yòng chá yī fà wǒ hái chá qián
宋江起身，出得阁儿，分付茶博士道：“那官人要用茶，一发我还茶钱。
lí le chá fāng fēi yě sì pǎo dào xià chǔ xiān fēn fù bàn dāng qù jiào zhí sī zài chá fāng mén qián cì hou ruò zhī xiàn zuò yá shí biàn kě qù chá fāng lǐ ān fǔ nà gōng rén dào yā sī biàn lái
”离了茶坊，飞也似跑到下处，先分付伴当去叫直司在茶坊门前伺候，“若知县坐衙时，便可去茶坊里安抚那公人道：‘押司便来。
jiào tā lüè dài yī dài
’叫他略待一待。
què zì cáo shàng bài le mǎ qiān chū hòu mén wài qù
”却自槽上鞁了马，牵出后门外去。
sòng jiāng ná le biān zi tiào shàng mǎ màn màn de lí le xiàn zhì
宋江拿了鞭子，跳上马，慢慢地离了县治。
chū de dōng mén dǎ shàng liǎng biān nà mǎ bù là là de wàng dōng xī cūn cuān jiāng qù
出得东门，打上两鞭，那马不剌剌的望东溪村撺将去。
méi bàn ge shí chén zǎo dào zhāo gài zhuāng shàng
没半个时辰，早到晁盖庄上。
zhuāng kè jiàn le rù qù zhuāng lǐ bào zhī
庄客见了，入去庄里报知。
zhèng shì
正是：
yǒu rén yǒu yì sòng gōng míng jiāo jié háo qiáng bǐng zhì chéng
有仁有义宋公明，交结豪强秉志诚。
yī dàn yīn móu jiē wài xiè liù rén xīng huǒ yè táo shēng
一旦阴谋皆外泄，六人星火夜逃生。
qiě shuō zhāo gài zhèng hé wú yòng gōng sūn shèng liú táng zài hòu yuán pú táo shù xià chī jiǔ
且说晁盖正和吴用、公孙胜、刘唐在后园葡萄树下吃酒。
cǐ shí sān yuán yǐ dé le qián cái zì huí shí jié cūn qù le
此时三阮已得了钱财，自回石碣村去了。
zhāo gài jiàn zhuāng kè bào shuō sòng yā sī mén qián
晁盖见庄客报说宋押司门前。
zhāo gài wèn dào yǒu duō shǎo rén suí cóng zhe
晁盖问道：“有多少人随从着？
zhuāng kè dào zhǐ dú zì yí gè fēi mǎ ér lái shuō kuài yào jiàn bǎo zhèng
”庄客道：“只独自一个飞马而来，说快要见保正。
zhāo gài dào bì rán yǒu shì
”晁盖道：“必然有事。
huāng máng chū lái yíng jiē
”慌忙出来迎接。
sòng jiāng dào le yí gè rě xié le zhāo gài de shǒu biàn tóu cè biān xiǎo fáng lǐ lái
宋江道了一个喏，携了晁盖的手，便投侧边小房里来。
zhāo gài wèn dào yā sī rú hé lái de huāng sù
晁盖问道：“押司如何来的慌速？
sòng jiāng dào gē ge bù zhī xiōng dì shì xīn fù dì xiōng wǒ shě zhe tiáo xìng mìng lái jiù nǐ
”宋江道：“哥哥不知，兄弟是心腹弟兄，我舍着条性命来救你。
rú jīn huáng ní gāng shì fā le
如今黄泥冈事发了！
bái shèng yǐ zì ná zài jì zhōu dà láo lǐ le gōng chū nǐ děng liù rén
白胜已自拿在济州大牢里了，供出你等六人。
jì zhōu fǔ chà yí gè hé jī bǔ dài lǐng ruò gān rén fèng zhe tài shī fǔ jūn zhèng bìng běn zhōu wén zì lái zhuō nǐ děng qī rén dào nǐ wéi shǒu
济州府差一个何缉捕，带领若干人，奉着太师府钧帧并本州文字来捉你等七人，道你为首。
tiān xìng zhuàng zài wǒ shǒu lǐ
天幸撞在我手里！
wǒ zhǐ tuī shuō zhī xiàn shuì zháo qiě jiào hé guān chá zài xiàn duì mén chá fāng lǐ děng wǒ yǐ cǐ fēi mǎ ér lái bào nǐ
我只推说知县睡着，且教何观察在县对门茶坊里等我，以此飞马而来报你。
gē ge sān shí liù jì zǒu wéi shàng jì
哥哥，三十六计，走为上计。
ruò bù kuài zǒu shí gèng dài shèn me
若不快走时，更待甚么！
wǒ huí qù yǐn tā dāng tīng xià le gōng wén zhī xiàn bù yí shí biàn chāi rén lián yè xià lái
我回去引他当厅下了公文，知县不移时便差人连夜下来。
nǐ men bù kě dān gé tǎng yǒu xiē shū shī rú zhī nai hé
你们不可担阁，倘有些疏失，如之奈何？
xiū yuàn xiǎo dì bù lái jiù nǐ
休怨小弟不来救你。
zhāo gài tīng ba chī le yī jīng dào xián dì dà ēn nán bào
”晁盖听罢，吃了一惊，道：“贤弟，大恩难报！
sòng jiāng dào gē ge nǐ xiū yào duō shuō zhǐ gù ān pái zǒu lù bú yào chán zhàng
”宋江道：“哥哥，你休要多说，只顾安排走路，不要缠障。
wǒ biàn huí qù yě
我便回去也。
zhāo gài dào qī gè rén sān gè shì yuán xiǎo èr yuán xiǎo wǔ yuán xiǎo qī yǐ dé le cái zì huí shí jié cūn qù le
”晁盖道：“七个人：三个是阮小二、阮小五、阮小七，已得了财，自回石碣村去了；
hòu miàn yǒu sān gè zài zhè lǐ xián dì qiě jiàn tā yī miàn
后面有三个在这里，贤弟且见他一面。
sòng jiāng lái dào hòu yuán zhāo gài zhǐ zhe dào zhè sān wèi yí gè wú xué jiū
”宋江来到后园，晁盖指着道：“这三位：一个吴学究；
yí gè gōng sūn shèng jì zhōu lái de
一个公孙胜，蓟州来的；
yí gè liú táng dōng lù zhōu rén
一个刘唐，东潞州人。
sòng jiāng lüè jiǎng yī lǐ huí shēn biàn zǒu zhǔ fù dào gē ge bǎo zhòng zuò jí kuài zǒu
”宋江略讲一礼，回身便走，嘱咐道：“哥哥保重，作急快走！
xiōng dì qù yě
兄弟去也。
sòng jiāng chū dào zhuāng qián shàng le mǎ dǎ shàng liǎng biān fēi yě sì wàng xiàn lǐ lái le
”宋江出到庄前，上了马，打上两鞭，飞也似望县里来了。
qiě shuō zhāo gài yǔ wú yòng gōng sūn shèng liú táng sān rén dào nǐ men rèn de jìn lái xiāng jiàn de zhè gè rén me
且说晁盖与吴用、公孙胜、刘唐三人道：“你们认得进来相见的这个人么？
wú yòng dào què zěn dì huāng huāng máng máng biàn qù le
”吴用道：“却怎地慌慌忙忙便去了？
zhèng shì shuí rén
正是谁人？
zhāo gài dào nǐ sān wèi hái bù zhī li wǒ men bú shì tā lái shí xìng mìng zhī zài zhǐ chǐ xiū le
”晁盖道：“你三位还不知哩，我们不是他来时，性命只在咫尺休了！
sān rén dà jīng mò bù zǒu lòu le xiāo xī zhè jiàn shì fā le
”三人大惊：“莫不走漏了消息，这件事发了？
zhāo gài dào kuī shā zhè gè xiōng dì dān zhe xuè hǎi yě sì gān xì lái bào yǔ wǒ men
”晁盖道：“亏杀这个兄弟，担着血海也似干系来报与我们！
yuán lái bái shèng yǐ zì zhuō zài jì zhōu dà láo lǐ le gōng chū wǒ děng qī rén
原来白胜已自捉在济州大牢里了，供出我等七人。
běn zhōu chà gè jī bǔ hé guān chá jiāng dài ruò gān rén fèng zhe tài shī jūn tiē lái zhuó luò yùn chéng xiàn lì děng yào ná wǒ men qī gè
本州差个缉捕何观察，将带若干人，奉着太师钧帖来，着落郓城县立等要拿我们七个。
kuī le tā wěn zhù nà gōng rén zài chá fāng lǐ āi hou tā fēi mǎ xiān lái bào zhī wǒ men
亏了他稳住那公人在茶坊里挨候，他飞马先来报知我们。
rú jīn huí qù xià le gōng wén shǎo kè biàn chāi rén lián yè lái bǔ huò wǒ men
如今回去下了公文，少刻便差人连夜来捕获我们。
què shì zěn dì hǎo
却是怎地好？
wú yòng dào ruò fēi cǐ rén lái bào dōu dǎ zài wǎng lǐ
”吴用道：“若非此人来报，都打在网里。
zhè dà ēn rén xìng shèn míng shuí
这大恩人姓甚名谁？
zhāo gài dào tā biàn shì běn xiàn yā sī hū bǎo yì sòng jiāng de biàn shì
”晁盖道：“他便是本县押司，呼保义宋江的便是。
wú yòng dào zhǐ wén sòng yā sī dà míng xiǎo shēng què bù céng de huì
”吴用道：“只闻宋押司大名，小生却不曾得会。
suī shì zhù jū zhǐ chǐ wú yuán nán de jiàn miàn
虽是住居咫尺，无缘难得见面。
gōng sūn shèng liú táng dōu dào mò bú shì jiāng hú shàng chuán shuō de jí shí yǔ sòng gōng míng
”公孙胜、刘唐都道：“莫不是江湖上传说的及时雨宋公明？
zhāo gài diǎn tóu dào zhèng shì cǐ rén
”晁盖点头道：“正是此人。
tā hé wǒ xīn fù xiāng jiāo jié yì dì xiōng
他和我心腹相交，结义弟兄。
wú xiān shēng bù céng de huì
吴先生不曾得会。
sì hǎi zhī nèi míng bù xū chuán
四海之内，名不虚传。
jié yì de zhè gè xiōng dì yě bù wǎng le
结义得这个兄弟也不枉了。
zhāo gài wèn wú yòng dào wǒ men shì zài wēi jí què shì zěn dì jiě jiù
晁盖问吴用道：“我们事在危急，却是怎地解救？
wú xué jiū dào xiōng zhǎng bù xū shāng yì
”吴学究道：“兄长，不须商议。
sān shí liù jì zǒu wéi shàng jì
三十六计，走为上计。
zhāo gài dào què cái sòng yā sī yě jiào wǒ men zǒu wéi shàng jì què shì zǒu nà lǐ qù hǎo
”晁盖道：“却才宋押司也教我们走为上计，却是走那里去好？
wú yòng dào wǒ yǐ xún sī zài dù lǐ le
”吴用道：“我已寻思在肚里了。
rú jīn wǒ men shōu shí wǔ qī dān tiāo le yī qí dōu zǒu bēn shí jié cūn sān ruǎn jiā lǐ qù
如今我们收拾五七担挑了，一齐都走，奔石碣村三阮家里去。
zhāo gài dào sān yuán shì gè dǎ yú rén jiā rú hé ān dé wǒ děng xǔ duō rén
”晁盖道：“三阮是个打鱼人家，如何安得我等许多人？
wú yòng dào xiōng zhǎng nǐ hǎo bù jīng xì
”吴用道：“兄长，你好不精细。
shí jié cūn nà lǐ yí bù bù jìn qù biàn shì liáng shān pō
石碣村那里，一步步近去，便是梁山泊。
rú jīn shān zhài lǐ hǎo shēng xīng wàng
如今山寨里好生兴旺。
guān jūn bǔ dào bù gǎn zhèng yǎn r kàn tā
官军捕盗，不敢正眼儿看他。
ruò shì gǎn de jǐn wǒ men yī fà rù le huǒ
若是赶得紧，我们一发入了伙！
zhāo gài dào zhè yī lùn zhèng hé wú yì
”晁盖道：“这一论正合吾意。
zhǐ kǒng pà tā men bù kěn shōu liú wǒ men
只恐怕他们不肯收留我们。
wú yòng dào wǒ děng yǒu de shì jīn yín sòng xiàn xiē yǔ tā biàn rù le huǒ
”吴用道：“我等有的是金银，送献些与他，便入了伙。
zhāo gài dào jì rán nèn dì shāng liáng dìng le
”晁盖道：“既然恁地，商量定了。
shì bù yí chí
事不宜迟！
wú xiān shēng nǐ biàn hé liú táng dài le jǐ gè zhuāng kè tiāo dàn xiān qù ruǎn jiā ān dùn le què lái hàn lù shàng jiē wǒ men
吴先生，你便和刘唐带了几个庄客，挑担先去阮家安顿了，却来旱路上接我们。
wǒ hé gōng sūn xiān shēng liǎng gè dǎ bìng le biàn lái
我和公孙先生两个打并了便来。
wú yòng liú táng bǎ zhè shēng chén gāng dǎ jié de jīn zhū bǎo bèi zuò wǔ liù dān zhuāng le jiào wǔ liù gè zhuāng kè yī fà chī le jiǔ shí
”吴用、刘唐把这生辰纲打劫得金珠宝贝做五六担装了，叫五六个庄客一发吃了酒食。
wú yòng xiù le tóng liàn liú táng tí le pō dāo jiān yā zhe wǔ qī dān yī xíng shí shù rén tóu shí jié cūn lái
吴用袖了铜链，刘唐提了朴刀，监押着五七担，一行十数人，投石碣村来。
zhāo gài hé gōng sūn shèng zài zhuāng shàng shōu shi
晁盖和公孙胜在庄上收拾。
yǒu xiē bù kěn qù de zhuāng kè jī fā tā xiē qián wù cóng tā qù tóu bié zhǔ
有些不肯去的庄客，赍发他些钱物，从他去投别主；
yuàn qù de dōu zài zhuāng shàng bìng dié cái wù dǎ shuān xíng lǐ
愿去的，都在庄上并叠财物，打拴行李。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
tài shī fú dū xià zhōu lái zhāo gài qūn xún shòu huò tāi
太师符督下州来，晁盖逡巡受祸胎。
bú shì sòng jiāng qián wǎng bào qī rén nán miǎn zhè chǎng zāi
不是宋江潜往报，七人难免这场灾。
zài shuō sòng jiāng fēi mǎ qù dào xià chǔ lián máng dào chá fāng lǐ lái
再说宋江飞马去到下处，连忙到茶坊里来。
zhī jiàn hé guān chá zhèng zài mén qián wàng
只见何观察正在门前望。
sòng jiāng dào guān chá jiǔ děng
宋江道：“观察久等。
què bèi cūn lǐ yǒu gè qīn qī zài xià chù shuō xiē jiā wù yīn cǐ dān gé le xiē
却被村里有个亲戚，在下处说些家务，因此担阁了些。
hé tāo dào yǒu fán yā sī yǐn jìn
”何涛道：“有烦押司引进。
sòng jiāng dào qǐng guān chá dào xiàn lǐ
”宋江道：“请观察到县里。
liǎng gè rù de yá mén lái zhèng zhí zhī xiàn shí wén bīn zài tīng shàng fā luò shì wù
”两个入得衙门来，正直知县时文彬在厅上发落事务。
sòng jiāng jiāng zhuó shí fēng gōng wén yǐn zháo hé guān chá zhí zhì shū àn biān jiào zuǒ yòu guà shàng huí bì pái
宋江将着实封公文，引着何观察，直至书案边，叫左右挂上回避牌。
sòng jiāng xiàng qián bǐng dào fèng jì zhōu fǔ gōng wén wèi zéi qíng jǐn jí gōng wù tè chà jī bǔ shǐ chén hé guān chá dào cǐ xià wén shū
宋江向前禀道：“奉济州府公文，为贼情紧急公务，特差缉捕使臣何观察到此下文书。
zhī xiàn jiē lái chāi kāi jiù dāng tīng kàn le dà jīng duì sòng jiāng dào zhè shì tài shī fǔ chà gàn bàn lái lì děng yào huí huà de gòu dàng
”知县接来拆开，就当厅看了，大惊，对宋江道：“这是太师府差干办来立等要回话的勾当。
zhè yī gān zéi biàn kě chāi rén qù zhuō
这一干贼便可差人去捉。
sòng jiāng dào rì jiān qù zhǐ pà zǒu le xiāo xī zhǐ kě chāi rén jiù yè qù zhuō
”宋江道：“日间去只怕走了消息，只可差人就夜去捉。
ná de zhāo bǎo zhèng lái nà liù rén biàn yǒu xià luò
拿得晁保正来，那六人便有下落。
shí zhī xiàn dào zhè dōng xī cūn zhāo bǎo zhèng wén míng shì gè hǎo hàn tā rú hé kěn zuò zhè děng gòu dàng
”时知县道：“这东溪村晁保正，闻名是个好汉，他如何肯做这等勾当？
suí jí jiào huàn wèi sī bìng liǎng gè dū tóu yí gè xìng zhū míng tóng yí gè xìng léi míng héng
”随即叫唤尉司并两个都头：一个姓朱名仝，一个姓雷名横。
tā liǎng gè fēi shì děng xián rén yě
他两个非是等闲人也！
dāng xià zhū tóng léi héng liǎng gè lái dào hòu táng lǐng le zhī xiàn yán yǔ hé xiàn wèi shàng le mǎ jìng dào wèi sī diǎn qǐ mǎ bù gōng shǒu bìng shì bīng yī bǎi yú rén jiù tóng hé guān chá bìng liǎng gè yú hòu zuò yǎn ná rén
当下朱仝、雷横两个来到后堂，领了知县言语，和县尉上了马，径到慰司，点起马步弓手并士兵一百余人，就同何观察并两个虞候作眼拿人。
dàng wǎn dōu dài le shéng suǒ jūn qì xiàn wèi qí zhe mǎ liǎng gè dū tóu yì gè chéng mǎ gè dài le yāo dāo gōng jiàn shǒu ná pō dāo qián hòu mǎ bù gōng shǒu cù yōng zhe chū de dōng mén fēi bēn dōng xī cūn zhāo jiā lái
当晚都带了绳索军器，县尉骑着马，两个都头亦各乘马，各带了腰刀、弓箭，手拿朴刀，前后马步弓手簇拥着，出得东门，飞奔东溪村晁家来。
dào de dōng xī cūn lǐ yǐ shì yī gēng tiān qì dōu dào yí gè guān yīn ān qǔ qí
到得东溪村里，已是一更天气，都到一个观音庵取齐。
zhū tóng dào qián miàn biàn shì zhāo jiā zhuāng
朱仝道：“前面便是晁家庄。
zhāo gài jiā yǒu qián hòu liǎng tiáo lù ruò shì yī fà qù dǎ tā qián mén tā wàng hòu mén zǒu le
晁盖家有前后两条路：若是一发去打他前门，他望后门走了；
yī qí hōng qù dǎ tā hòu mén tā bēn qián mén zǒu le
一齐哄去打他后门，他奔前门走了。
wǒ xū zhī zhāo gài hǎo shēng liǎo de yòu bù zhī nà liù gè shì shèn me rén bì xū yě bú shì liáng shàn jūn zǐ
我须知晁盖好生了得，又不知那六个是甚么人，必须也不是良善君子。
nà sī men dōu shì sǐ mìng tǎng huò yī qí shā chū lái yòu yǒu zhuāng kè xié zhù què rú hé dǐ dí tā
那厮们都是死命，倘或一齐杀出来，又有庄客协助，却如何抵敌他。
zhǐ hǎo shēng dōng jī xī děng nà sī men luàn cuān biàn hǎo xià shǒu
只好声东击西，等那厮们乱撺，便好下手。
bù ruò wǒ hé léi dū tóu fēn zuò liǎng lù wǒ yǔ nǐ fēn yī bàn rén dōu shì bù xíng qù xiān wàng tā hòu mén mái fú le děng hòu hū shào xiǎng wèi hào nǐ děng xiàng qián mén zhǐ gù dǎ rù lái jiàn yí gè zhuō yí gè jiàn liǎng gè zhuō yī shuāng
不若我和雷都头分做两路，我与你分一半人，都是步行去，先望他后门埋伏了，等候唿哨响为号，你等向前门只顾打入来，见一个捉一个，见两个捉一双。
léi héng dào yě shuō de shì
”雷横道：“也说得是。
zhū dū tóu nǐ hé xiàn wèi xiàng gōng cóng qián mén dǎ rù lái wǒ yǔ nǐ jié zhù hòu lù
朱都头，你和县尉相公从前门打入来，我与你截住后路。
zhū tóng dào xián dì nǐ bù xǐng de
”朱仝道：“贤弟，你不省得。
zhāo gài zhuāng shàng yǒu sān tiáo huó lù wǒ xián cháng shí dōu kàn zài yǎn li le
晁盖庄上有三条活路，我闲常时都看在眼里了。
wǒ qù nà lǐ xū rèn de tā de lù shù bù yòng huǒ bǎ biàn jiàn
我去那里，须认得他的路数，不用火把便见。
nǐ hái bù zhī tā chū méi de qù chù tǎng ruò zǒu lòu liǎo shì qíng bú shì shuǎ chù
你还不知他出没的去处，倘若走漏了事情，不是耍处。
xiàn wèi dào zhū dū tóu shuō de shì
”县尉道：“朱都头说得是。
nǐ dài yī bàn rén qù
你带一半人去。
zhū tóng dào zhǐ xiāo de sān shí lái gè gōu zǐ
”朱仝道：“只消得三十来个勾子。
zhū tóng lǐng le shí gè gōng shǒu èr shí gè tǔ bīng xiān qù le
”朱仝领了十个弓手，二十个土兵，先去了。
xiàn wèi zài shàng le mǎ
县尉再上了马。
léi héng bǎ mǎ bù gōng shǒu dōu bǎi zài qián hòu bāng hù zhe xiàn wèi
雷横把马步弓手都摆在前后，帮护着县尉。
tǔ bīng děng dōu zài mǎ qián míng huǎng huǎng zhào zhe sān èr shí gè huǒ bǎ ná zhe chā pō dāo liú kè zhù gōu lián dāo yī qí dōu bēn zhāo jiā zhuāng lái
土兵等都在马前，明晃晃照着三二十个火把，拿着叉、朴刀、留客住、钩镰刀，一齐都奔晁家庄来。
dào de zhuāng qián yě wū zì yǒu bàn lǐ duō lù zhī jiàn zhāo gài zhuāng lǐ yī lǚ huǒ qǐ cóng zhōng táng shāo jiāng qǐ lái yǒng de hēi yān biàn dì hóng yàn fēi kōng
到得庄前，也兀自有半里多路，只见晁盖庄里一缕火起，从中堂烧将起来，涌得黑烟遍地，红焰飞空。
yòu zǒu bú dào shí shù bù zhī jiàn qián hòu mén sì miàn bā fāng yuē yǒu sān sì shí bǎ huǒ fā yàn téng téng dì yī qí dōu zhe
又走不到十数步，只见前后门四面八方，约有三四十把火发，焰腾腾地一齐都着。
qián miàn léi héng ná zhe pō dāo bèi hòu zhòng tǔ bīng fā zhe hǎn yī qí bǎ zhuāng mén dǎ kāi dōu pū rù lǐ miàn kàn shí huǒ guāng zhào de rú tóng bái rì yì bān míng liàng bìng bù céng jiàn yǒu yī gè rén
前面雷横拿着朴刀，背后众土兵发着喊，一齐把庄门打开，都扑入里面看时，火光照得如同白日一般明亮，并不曾见有一个人。
zhǐ tīng de hòu miàn fā zhe hǎn jiào jiāng qǐ lái jiào qián miàn zhuō rén
只听得后面发着喊，叫将起来，叫前面捉人。
yuán lái zhū tóng yǒu xīn yào fàng zhāo gài gù yì zhuàn léi héng qù dǎ qián mén
原来朱仝有心要放晁盖，故意赚雷横去打前门。
zhè léi héng yì yǒu xīn yào jiù zhāo gài yǐ cǐ zhēng xiān yào lái dǎ hòu mén què bèi zhū tóng shuō kāi le zhǐ de qù dǎ tā qián mén
这雷横亦有心要救晁盖，以此争先要来打后门，却被朱仝说开了，只得去打他前门。
gù yì zhè děng dà jīng xiǎo guài shēng dōng jī xī yào cuī bī zhāo gài zǒu le
故意这等大惊小怪，声东击西，要催逼晁盖走了。
zhū tóng nà shí dào zhuāng hòu shí wū zì zhāo gài shōu shí wèi liǎo
朱仝那时到庄后时，兀自晁盖收拾未了。
zhuāng kè kàn jiàn lái bào yǔ zhāo gài shuō dào guān jūn dào le
庄客看见，来报与晁盖说道：“官军到了！
shì bù yí chí
事不宜迟。
zhāo gài jiào zhuāng kè sì xià lǐ zhǐ gù fàng huǒ tā hé gōng sūn shèng yǐn le shí shù gè qù de zhuāng kè ne zhe hǎn tǐng qǐ pō dāo cóng hòu mén shā jiāng chū lái
”晁盖叫庄客四下里只顾放火，他和公孙胜引了十数个去的庄客，呐着喊，挺起朴刀，从后门杀将出来。
dà hè dào dāng wú zhě sǐ bì wǒ zhě shēng
大喝道：“当吾者死，避我者生！
zhū tóng zài hēi yǐng lǐ jiào dào bǎo zhèng xiū zǒu zhū tóng zài zhè lǐ děng nǐ duō shí
”朱仝在黑影里叫道：“保正休走，朱仝在这里等你多时。
zhāo gài nà lǐ gù tā shuō yǔ tóng gōng sūn shèng shě mìng zhǐ gù shā chū lái
”晁盖那里顾他说，与同公孙胜舍命只顾杀出来。
zhū tóng xū shǎn yī shǎn fàng kāi tiáo lù ràng zhāo gài zǒu le
朱仝虚闪一闪，放开条路，让晁盖走了。
zhāo gài què jiào gōng sūn shèng yǐn le zhuāng kè xiān zǒu tā dú zì yā zhe hòu
晁盖却叫公孙胜引了庄客先走，他独自押着后。
zhū tóng shǐ bù gōng shǒu cóng hòu mén pū rù qù jiào dào qián miàn gǎn zhuō zéi rén
朱仝使步弓手从后门扑入去，叫道：“前面赶捉贼人。
léi héng tīng de zhuǎn shēn biàn chū zhuāng mén wài jiào mǎ bù gōng shǒu fēn tóu qù gǎn
”雷横听的，转身便出庄门外，叫马步弓手分头去赶。
léi héng zì zài huǒ guāng zhī xià dōng guāng xī wàng zuò xún rén
雷横自在火光之下，东观西望，做寻人。
zhū tóng piē le tǔ bīng tǐng zhe dāo qù gǎn zhāo gài
朱仝撇了土兵，挺着刀去赶晁盖。
zhāo gài yī miàn zǒu kǒu lǐ shuō dào zhū dū tóu nǐ zhǐ guǎn zhuī wǒ zuò shí mǒ
晁盖一面走，口里说道：“朱都头，你只管追我做什么？
wǒ xū méi è chù
我须没歹处。
zhū tóng jiàn hòu miàn méi rén fāng cái gǎn shuō dào bǎo zhèng nǐ wū zì bú jiàn wǒ hǎo chù
”朱仝见后面没人，方才敢说道：“保正，你兀自不见我好处。
wǒ pà léi héng zhí mí bú huì zuò rén qíng bèi wǒ zhuàn tā dǎ nǐ qián mén wǒ zài hòu miàn děng nǐ chū lái fàng nǐ
我怕雷横执迷，不会做人情，被我赚他打你前门，我在后面等你出来放你。
nǐ jiàn wǒ shǎn kāi tiáo lù ràng nǐ guò qù
你见我闪开条路让你过去。
nǐ bù kě tóu bié chù qù zhī chú liáng shān pō kě yǐ ān shēn
你不可投别处去，只除梁山泊可以安身。
zhāo gài dào shēn gǎn jiù mìng zhī ēn yì rì bì bào
”晁盖道：“深感救命之恩，异日必报。
yǒu shī wèi zhèng
”有诗为证：
bǔ dào rú hé yǔ dào tōng zhǐ yīn rén yì dòng qí zhōng
捕盗如何与盗通，只因仁义动其衷。
dū tóu yǐ zì kāi shēng lù guān chá yān néng jiàn dà gōng
都头已自开生路，观察焉能建大功。
zhū tóng zhèng gǎn jiān zhǐ tīng de bèi hòu léi héng dà jiào dào xiū jiào zǒu le rén
朱仝正赶间，只听得背后雷横大叫道：“休教走了人！
zhū tóng fēn fù zhāo gài dào bǎo zhèng nǐ xiū huāng zhǐ gù yī miàn zǒu wǒ zì shǐ zhuǎn tā qù
”朱仝分付晁盖道：“保正，你休慌，只顾一面走，我自使转他去。
zhū tóng huí tóu jiào dào yǒu sān gè zéi wàng dōng xiǎo lù qù le
”朱仝回头叫道：“有三个贼望东小路去了。
léi dū tóu nǐ kě jí gǎn
雷都头，你可急赶。
léi héng lǐng le rén biàn tóu dōng xiǎo lù shàng bìng tǔ bīng zhòng rén gǎn qù
”雷横领了人，便投东小路上，并土兵众人赶去。
zhū tóng yī miàn hé zhāo gài shuō zhe huà yī miàn gǎn tā què rú fáng sòng de xiāng sì
朱仝一面和晁盖说着话，一面赶他，却如防送的相似。
jiàn jiàn de hēi yǐng lǐ bú jiàn le zhāo gài
渐渐的黑影里不见了晁盖。
zhū tóng zhǐ zuò shī jiǎo pū dì dào zài dì xià
朱仝只做失脚扑地，倒在地下。
zhòng tǔ bīng xiàng qián fú qǐ jí jiù de zhū tóng dá dào hēi yǐng lǐ bú jiàn lù jìng shī jiǎo zǒu xià yě tián lǐ huá dǎo le shǎn cuò le zuǒ tuǐ
众土兵向前扶起，急救得朱仝，答道：“黑影里不见路径，失脚走下野田里，滑倒了，闪挫了左腿。
xiàn wèi dào zǒu le zhèng zéi zěn shēng nài hé
”县尉道：“走了正贼，怎生奈何？
zhū tóng dào fēi shì xiǎo rén bù gǎn qí shí yuè hēi le méi zuò dào lǐ chù
”朱仝道：“非是小人不赶，其实月黑了，没做道理处。
zhèi xiē tǔ bīng quán wú jǐ gè yǒu yòng de rén bù gǎn xiàng qián
这些土兵全无几个有用的人，不敢向前！
xiàn wèi zài jiào tǔ bīng qù gǎn
”县尉再叫土兵去赶。
zhòng tǔ bīng xīn lǐ dào liǎng gè dū tóu shàng wū zì bù jì shì jìn tā bù dé wǒ men yǒu hé yòng
众土兵心里道：“两个都头尚兀自不济事，近他不得，我们有何用。
dōu qù xū gǎn le yī huí zhuàn lái dào hēi dì lǐ zhèng bù zhī nà tiáo lù qù le
”都去虚赶了一回，转来道：“黑地里正不知那条路去了。
léi héng yě gǎn le yī zhí huí lái xīn nèi xún sī dào zhū tóng hé zhāo gài zuì hǎo duō gǎn shì fàng le tā qù wǒ méi lái yóu zuò shèn me è rén
”雷横也赶了一直回来，心内寻思道：“朱仝和晁盖最好，多敢是放了他去，我没来由做甚么恶人。
wǒ yě yǒu xīn yì yào fàng tā jīn yǐ qù le zhǐ shì bú jiàn le rén qíng
我也有心亦要放他，今已去了，只是不见了人情。
zhāo gài nà rén yě bú shì hǎo rě de
晁盖那人也不是好惹的。
huí lái shuō dào nà lǐ gǎn děi shàng zhè huǒ zéi duān dì liǎo de
”回来说道：“那里赶得上，这伙贼端的了得！
xiàn wèi hé liǎng gè dū tóu huí dào zhuāng qián shí yǐ shì sì gēng shí fēn
县尉和两个都头回到庄前时，已是四更时分。
hé guān chá jiàn zhòng rén sì fēn wǔ luò gǎn le yī yè bù céng ná dé yī gè zéi rén zhǐ jiào kǔ dào rú hé huí dé jì zhōu qù jiàn fǔ yǐn
何观察见众人四分五落，赶了一夜，不曾拿得一个贼人，只叫苦道：“如何回得济州去见府尹！
xiàn wèi zhǐ de zhuō le jǐ jiā lín shè jiā jiě jiāng yùn chéng xiàn lǐ lái
”县慰只得捉了几家邻舍家，解将郓城县里来。
zhè shí zhī xiàn yī yè bù céng de shuì lì děng huí bào
这时知县一夜不曾得睡，立等回报。
tīng dé dào zéi dōu zǒu le zhǐ ná de jǐ gè lín shè
听得道：“贼都走了，只拿得几个邻舍。
zhī xiàn bǎ yī gān ná dào de lín shè dāng tīng kān wèn
”知县把一干拿到的邻舍当厅勘问。
zhòng lín shè gào dào xiǎo rén děng suī zài zhāo bǎo zhèng lín jìn zhù jū yuǎn zhě sān èr lǐ tián dì jìn zhě yě gé zhe xiē cūn fāng
众邻舍告道：“小人等虽在晁保正邻近住居，远者三二里田地，近者也隔着些村坊。
tā zhuāng shàng rú cháng yǒu shuò qiāng shǐ bàng de rén lái rú hé zhī tā zuò zhè bān de shì
他庄上如常有搠枪使棒的人来，如何知他做这般的事？
zhī xiàn zhú yī wèn le shí wù yào wèn tā men yí gè xià luò
”知县逐一问了时，务要问他们一个下落。
shù nèi yí gè tiē lín gào dào ruò yào zhī tā duān de chú fēi wèn tā zhuāng kè
数内一个贴邻告道：“若要知他端的，除非问他庄客。
zhī xiàn dào shuō dào tā jiā zhuāng kè yě dōu gēn zhe zǒu le
”知县道：“说道他家庄客也都跟着走了。
lín shè dào yě yǒu bù yuàn qù de hái zài zhè lǐ
”邻舍道：“也有不愿去的，还在这里。
zhī xiàn tīng le huǒ sù chāi rén jiù dài le zhè gè tiē lín zuò yǎn lái dōng xī cūn zhuō rén
”知县听了，火速差人，就带了这个贴邻作眼，来东溪村捉人。
wú liǎng gè shí chén zǎo ná dào liǎng gè zhuāng kè
无两个时辰，早拿到两个庄客。
dāng tīng kān wèn shí nà zhuāng kè chū shí dǐ lài chī dǎ bu guò zhǐ de zhāo dào xiān shì liù gè rén shāng yì xiǎo rén zhǐ rèn de yí gè shì běn xiāng zhōng jiào xué de xiān shēng jiào zuò wú xué jiū
当厅勘问时，那庄客初时抵赖，吃打不过，只得招道：“先是六个人商议，小人只认得一个是本乡中教学的先生，叫做吴学究。
yí gè jiào zuò gōng sūn shèng shì quán zhēn xiān shēng
一个叫做公孙胜，是全真先生。
yòu yǒu yí gè hēi dà hàn xìng liú
又有一个黑大汉，姓刘。
gèng yǒu nà sān gè xiǎo rén bù rèn de què shì wú xué jiū hé jiāng lái de
更有那三个，小人不认得，却是吴学究合将来的。
tīng de shuō dào tā xìng yuán tā zài shí jié zhù tā shì dǎ yú de dì xiōng sān gè
听的说道：他姓阮，他在石碣住，他是打鱼的，弟兄三个。
zhī cǐ shì shí
只此是实。
zhī xiàn qǔ le yī zhǐ zhāo zhuàng bǎ liǎng gè zhuāng kè jiāo gē yǔ hé guān chá huí le yī dào bèi xì gōng wén shēn chéng běn fǔ
”知县取了一纸招状，把两个庄客交割与何观察，回了一道备细公文，申呈本府。
sòng jiāng zì zhōu quán nà yī gān lín shè bǎo fàng huí jiā tīng hòu
宋江自周全那一干邻舍，保放回家听候。
qiě shuō zhè zhòng rén yǔ hé tāo yā jiè le liǎng gè zhuāng kè lián yè huí dào jì zhōu zhèng zhí fǔ yǐn shēng tīng
且说这众人与何涛押解了两个庄客，连夜回到济州，正值府尹升厅。
hé tāo yǐn le zhòng rén dào tīng qián bǐng shuō zhāo gài shāo zhuāng zài táo yī shì
何涛引了众人到厅前，禀说晁盖烧庄在逃一事。
zài bǎ zhuāng kè kǒu cí shuō yī biàn
再把庄客口词说一遍。
fǔ yǐn dào jì shì nèn dì shuō shí zài ná chū bái shèng lái
府尹道：“既是恁地说时，再拿出白胜来。
wèn dào nà sān gè xìng yuán de duān dì zhù zài nà lǐ
”问道：“那三个姓阮的端的住在那里？
bái shèng dǐ lài bù guò zhǐ de gōng shuō sān gè xìng yuán de yí gè jiào zuò lì dì tài suì yuán xiǎo èr yí gè jiào zuò duǎn mìng èr láng yuán xiǎo wǔ yí gè shì huó yán luó yuán xiǎo qī dōu zài shí jié hú cūn lǐ zhù
”白胜抵赖不过，只得供说：“三个姓阮的，一个叫做立地太岁阮小二，一个叫做短命二郎阮小五，一个是活阎罗阮小七，都在石碣湖村里住。
zhī fǔ dào hái yǒu nà sān gè xìng shèn me
”知府道：“还有那三个姓甚么？
bái shèng gào dào yí gè shì zhì duō xīng wú yòng yí gè shì rù yún lóng gōng sūn shèng yí gè jiào zuò chì fā guǐ liú táng
”白胜告道：“一个是智多星吴用，一个是入云龙公孙胜，一个叫做赤发鬼刘唐。
zhī fǔ tīng le biàn dào jì yǒu xià luò qiě bǎ bái shèng yī yuán jiān le shōu zài láo lǐ
”知府听了便道：“既有下落，且把白胜依原监了，收在牢里。
suí jí yòu huàn hé guān chá chà qù shí jié cūn jī bǔ zhè jǐ gè zéi rén
”随即又唤何观察，差去石碣村缉捕这几个贼人。
bú shì hé tāo qù shí jié cūn qù yǒu fèn jiào dà nào shān dōng dǐng fèi hé běi
不是何涛去石碣村去，有分教：大闹山东，鼎沸河北。
tiān gāng dì shà lái xún jì huì fēng yún
天罡地煞，来寻际会风云；
shuǐ hǔ zhài zhōng qù jù zòng héng rén mǎ
水浒寨中，去聚纵横人马。
zhí shǐ sān shí liù yuán háo jié jù qī shí èr wèi shà xīng lín
直使三十六员豪杰聚，七十二位煞星临。
bì jìng hé guān chá zěn shēng chà qù shí jié cūn jī bǔ qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟何观察怎生差去石碣村缉捕，且听下回分解。