héng hǎi jùn chái jìn liú bīn jǐng yáng gāng wǔ sōng dǎ hǔ
横海郡柴进留宾景阳冈武松打虎
shī yuē
诗曰：
yán shì shēng huá shì mèng cháng yǒu rú dōng gé nà xián liáng
延士声华似孟尝，有如东阁纳贤良。
wǔ sōng xióng měng qiān fū jù chái jìn fēng liú sì hǎi yáng
武松雄猛千夫惧，柴进风流四海扬。
zì xìn yī shēn néng shā hǔ làng yán sān wǎn bù guò gāng
自信一身能杀虎，浪言三碗不过冈。
bào xiōng zhū sǎo zhēn qí tè yíng de gāo míng wàn gǔ xiāng
报兄诛嫂真奇特，赢得高名万古香。
huà shuō sòng jiāng yīn duǒ yī bēi jiǔ qù jìng shǒu le zhuǎn chū láng xià lái cǐ le huǒ xiān bǐng yǐn de nà hàn jiāo zào tiào jiāng qǐ lái jiù yù yào dǎ sòng jiāng
话说宋江因躲一杯酒，去净手了，转出廊下来，跐了火锨柄，引得那汉焦躁，跳将起来，就欲要打宋江。
chái jìn gǎn jiāng chū lái ǒu jiào qǐ sòng yā sī yīn cǐ lù chū xìng míng lái
柴进赶将出来，偶叫起宋押司，因此露出姓名来。
nà dà hàn tīng de shì sòng jiāng guì zài dì xià nà lǐ kěn qǐ shuō dào xiǎo rén yǒu yǎn bù shí tài shān yī shí mào dú xiōng zhǎng wàng qǐ shù zuì
那大汉听得是宋江，跪在地下，那里肯起，说道：“小人有眼不识泰山，一时冒渎兄长，望乞恕罪！
sòng jiāng fú qǐ nà hàn wèn dào zú xià shì shuí
”宋江扶起那汉，问道：“足下是谁？
gāo xìng dà míng
高姓大名？
chái jìn zhǐ zhe dào zhè rén shì qīng hé xiàn rén shì xìng wǔ míng sōng pái háng dì èr
”柴进指着道：“这人是清河县人氏，姓武名松，排行第二。
jīn zài cǐ jiān yī nián yě
今在此间一年也。
sòng jiāng dào jiāng hú shàng duō wén shuō wǔ èr láng míng zì bù qī jīn rì què zài zhè lǐ xiāng huì
”宋江道：“江湖上多闻说武二郎名字，不期今日却在这里相会。
duō xìng duō xìng
多幸，多幸！
chái jìn dào ǒu rán háo jié xiāng jù shí shì nán de
”柴进道：“偶然豪杰相聚，实是难得。
jiù qǐng tóng zuò yī xí shuō huà
就请同做一席说话。
sòng jiāng dà xǐ xié zhù wǔ sōng de shǒu yī tóng dào hòu táng xí shàng biàn huàn sòng qīng yǔ wǔ sōng xiāng jiàn
”宋江大喜，携住武松的手，一同到后堂席上，便唤宋清与武松相见。
chái jìn biàn yāo wǔ sōng zuò dì
柴进便邀武松坐地。
sòng jiāng lián máng ràng tā yī tóng zài shàng miàn zuò wǔ sōng nà lǐ kěn zuò
宋江连忙让他一同在上面坐，武松那里肯坐。
qiān le bàn shǎng wǔ sōng zuò le dì sān wèi
谦了半晌，武松坐了第三位。
chái jìn jiào zài zhěng bēi pán lái quàn sān rén tòng yǐn
柴进教再整杯盘，来劝三人痛饮。
sòng jiāng zài dēng xià kàn nà wǔ sōng shí guǒ rán shì yī tiáo hǎo hàn
宋江在灯下看那武松时，果然是一条好汉。
dàn jiàn
但见：
shēn qū lǐn lǐn xiàng mào táng táng
身躯凛凛，相貌堂堂。
yī shuāng yǎn guāng shè hán xīng liǎng wān méi hún rú shuā qī
一双眼光射寒星，两弯眉浑如刷漆。
xiōng pú héng kuò yǒu wàn fū nán dí zhī wēi fēng
胸脯横阔，有万夫难敌之威风；
yǔ huà xuān áng tǔ qiān zhàng líng yún zhī zhì qì
语话轩昂，吐千丈凌云之志气。
xīn xióng dǎn dà shì hàn tiān shī zi xià yún duān
心雄胆大，似撼天狮子下云端；
gǔ jiàn jīn qiáng rú yáo de pí xiū lín zuò shàng
骨健筋强，如摇地貔貅临座上。
rú tóng tiān shàng xiáng mó zhǔ zhēn shì rén jiān tài suì shén
如同天上降魔主，真是人间太岁神。
dāng xià sòng jiāng kàn le wǔ sōng zhè biǎo rén wù xīn zhōng shén xǐ biàn wèn wǔ sōng dào èr láng yīn hé zài cǐ
当下宋江看了武松这表人物，心中甚喜，便问武松道：“二郎因何在此？
wǔ sōng dá dào xiǎo dì zài qīng hé xiàn yīn jiǔ hòu zuì le yǔ běn chǔ jī mì xiāng zhēng yī shí jiān nù qǐ zhǐ yī quán dǎ de nà sī hūn chén
”武松答道：“小弟在清河县，因酒后醉了，与本处机密相争，一时间怒起，只一拳打得那斯昏沉。
xiǎo dì zhī dào tā sǐ le yīn cǐ yī jìng de táo lái tóu bèn dà guān rén chù duǒ zāi bì nàn jīn yǐ yī nián yǒu yú
小弟只道他死了，因此一径地逃来，投奔大官人处躲灾避难，今已一年有余。
hòu lái dǎ tīng de nà sī què bù céng sǐ jiù de huó le
后来打听得那厮却不曾死，救得活了。
jīn yù zhèng yào huí xiāng qù xún gē ge bù xiǎng rǎn huàn nüè jí bù néng gōu dòng shēn huí qù
今欲正要回乡去寻哥哥，不想染患疟疾，不能勾动身回去。
què cái zhèng fā hán lěng zài nà láng xià xiàng huǒ bèi xiōng zhǎng cǐ le xiān bǐng chī le nà yī jīng jīng chū yī shēn lěng hàn jué de zhè bìng hǎo le
却才正发寒冷，在那廊下向火，被兄长跐了锨柄，吃了那一惊，惊出一身冷汗，觉得这病好了。
sòng jiāng tīng le dà xǐ dàng yè yǐn zhì sān gēng
”宋江听了大喜，当夜饮至三更。
jiǔ ba sòng jiāng jiù liú wǔ sōng zài xi xuān xià zuò yī chù ān xiē
酒罢，宋江就留武松在西轩下做一处安歇。
cì rì qǐ lái chái jìn ān pái xí miàn shā yáng zǎi zhū guǎn dài sòng jiāng bù zài huà xià
次日起来，柴进安排席面，杀羊宰猪，管待宋江，不在话下。
guò le shù rì sòng jiāng jiāng chū xiē yín liǎng lái yǔ wǔ sōng zuò yī shang
过了数日，宋江将出些银两来，与武松做衣裳。
chái jìn zhī dào nà lǐ kěn yào tā huài qián zì qǔ chū yī xiāng duàn pǐ chóu juàn mén xià zì yǒu zhēn gōng biàn jiào zuò sān rén de chèn tǐ yī shang
柴进知道，那里肯要他坏钱，自取出一箱段匹绸绢，门下自有针工，便教做三人的称体衣裳。
shuō huà de chái jìn yīn hé bù xǐ wǔ sōng
说话的，柴进因何不喜武松？
yuán lái wǔ sōng chū lái tóu bèn chái jìn shí yě yì bān jiē nà guǎn dài
原来武松初来投奔柴进时，也一般接纳管待。
cì hòu zài zhuāng shàng dàn chī zuì le jiǔ xìng qì gāng zhuāng kè yǒu xiē gù guǎn bú dào chù tā biàn yào xià quán dǎ tā men
次后在庄上，但吃醉了酒，性气刚，庄客有些顾管不到处，他便要下拳打他们。
yīn cǐ mǎn zhuāng lǐ zhuāng kè méi yī gè dào tā hǎo
因此，满庄里庄客没一个道他好。
zhòng rén zhǐ shì xián tā dōu qù chái jìn miàn qián gào sù tā xǔ duō bú shì chù
众人只是嫌他，都去柴进面前告诉他许多不是处。
chái jìn suī rán bù gǎn tā zhǐ shì xiāng dài de tā màn le
柴进虽然不赶他，只是相待得他慢了。
què de sòng jiāng měi rì dài qiè tā yī chù yǐn jiǔ xiāng péi wǔ sōng de qián bìng dōu bù fā le
却得宋江每日带挈他一处饮酒相陪，武松的前病都不发了。
xiāng bàn sòng jiāng zhù le shí shù rì wǔ sōng sī xiāng yào huí qīng hé xiàn kàn wàng gē ge
相伴宋江住了十数日，武松思乡，要回清河县看望哥哥。
chái jìn sòng jiāng liǎng gè dōu liú tā zài zhù jǐ shí
柴进、宋江两个，都留他再住几时。
wǔ sōng dào xiǎo dì dī gē gē duō shí bù tōng xìn xī yīn cǐ yào qù wàng tā
武松道：“小弟的哥哥多时不通信息，因此要去望他。
sòng jiāng dào shí shì èr láng yào qù bù gǎn kǔ liú
”宋江道：“实是二郎要去，不敢苦留。
rú ruò dé xián shí zài lái xiāng huì jǐ shí
如若得闲时，再来相会几时。
wǔ sōng xiāng xiè le sòng jiāng
”武松相谢了宋江。
chái jìn qǔ chū xiē jīn yín sòng yǔ wǔ sōng wǔ sōng shè dào shí shì duō duō xiāng rǎo le dà guān rén
柴进取出些金银送与武松，武松射道：“实是多多相扰了大官人。
wǔ sōng fù le bāo guǒ shuān le shāo bàng yào xíng chái jìn yòu zhì jiǔ shí sòng lù
”武松缚了包裹，拴了梢棒要行，柴进又治酒食送路。
wǔ sōng chuān le yī lǐng xīn nà hóng chóu ǎo dài zhe gè bái fàn yáng zhān lì r bèi shàng bāo guǒ tí le gǎn bàng xiāng cí le biàn xíng
武松穿了一领新衲红绸袄，戴着个白范阳毡笠儿，背上包裹，提了杆棒，相辞了便行。
sòng jiāng dào dì xiōng zhī qíng xián dì shǎo děng yī děng
宋江道：“弟兄之情，贤弟少等一等。
huí dào zì jǐ fáng nèi qǔ le xiē yín liǎng gǎn chū dào zhuāng mén qián lái
”回到自己房内，取了些银两，赶出到庄门前来。
shuō dào wǒ sòng xiōng dì yī chéng
说道：“我送兄弟一程。
sòng jiāng hé xiōng dì sòng qīng liǎng gè sòng wǔ sōng dài tā cí le chái dà guān rén sòng jiāng yě dào dà guān rén zàn bié le biàn lái
”宋江和兄弟宋清两个送武松，待他辞了柴大官人，宋江也道：“大官人，暂别了便来。
sān gè lí le chái jìn dōng zhuāng xíng le wǔ qī lǐ lù
”三个离了柴进东庄，行了五七里路。
wǔ sōng zuò bié dào zūn xiōng yuǎn le qǐng huí
武松作别道：“尊兄，远了，请回。
chái dà guān rén bì rán zhuān wàng
柴大官人必然专望。
sòng jiāng dào hé fáng zài sòng jǐ bù
”宋江道：“何妨再送几步。
lù shàng shuō xiē xián huà
”路上说些闲话。
bù jué yòu guò le sān èr lǐ
不觉又过了三二里。
wǔ sōng wǎn zhù sòng jiāng shuō dào zūn xiōng bù bì yuǎn sòng cháng yán dào sòng jūn qiān lǐ zhōng xū yī bié
武松挽住宋江说道：“尊兄不必远送，常言道：送君千里，终须一别。
sòng jiāng zhǐ zhe dào róng wǒ zài xíng jǐ bù
”宋江指着道：“容我再行几步。
wū nà guān dào shàng yǒu gè xiǎo jiǔ diàn wǒ men chī sān zhōng le zuò bié
兀那官道上有个小酒店，我们吃三锺了作别。
sān gè lái dào jiǔ diàn lǐ sòng jiāng shàng shǒu zuò le wǔ sōng yǐ le shāo bàng xià xí zuò le sòng qīng héng tóu zuò dìng
”三个来到酒店里，宋江上首坐了，武松倚了梢棒，下席坐了，宋清横头坐定。
biàn jiào jiǔ bǎo dǎ jiǔ lái qiě mǎi xiē pán zhuàn guǒ pǐn cài shū zhī lèi dōu bān lái bǎi zài zhuō zi shàng
便叫酒保打酒来，且买些盘馔果品菜蔬之类，都搬来摆在桌子上。
sān gè rén yǐn le jǐ bēi kàn kàn hóng rì píng xī wǔ sōng biàn dào tiān sè jiāng wǎn gē ge bù qì wǔ èr shí jiù cǐ shòu wǔ èr sì bài bài wèi yì xiōng
三个人饮了几杯，看看红日平西，武松便道：“天色将晚，哥哥不弃武二时，就此受武二四拜，拜为义兄。
sòng jiāng dà xǐ wǔ sōng nà tóu bài le sì bài
”宋江大喜，武松纳头拜了四拜。
sòng jiāng jiào sòng qīng shēn biān qǔ chū yī dìng shí liǎng yín zi sòng yǔ wǔ sōng
宋江叫宋清身边取出一锭十两银子，送与武松。
wǔ sōng nà lǐ kěn shòu shuō dào gē ge kè zhōng zì yòng pán fèi
武松那里肯受，说道：“哥哥客中自用盘费。
sòng jiāng dào xián dì bù bì duō lǜ
”宋江道：“贤弟不必多虑。
nǐ ruò tuī què wǒ biàn bù rèn nǐ zuò xiōng dì
你若推却，我便不认你做兄弟。
wǔ sōng zhǐ de bài shòu le shōu fàng chán dài lǐ
”武松只得拜受了，收放缠袋里。
sòng jiāng qǔ xiē suì yín zi hái le jiǔ qián
宋江取些碎银子，还了酒钱。
wǔ sōng ná le shāo bàng sān gè chū jiǔ diàn qián lái zuò bié
武松拿了梢棒，三个出酒店前来作别。
wǔ sōng duò lèi bài cí le zì qù
武松堕泪，拜辞了自去。
sòng jiāng hé sòng qīng lì zài jiǔ diàn mén qián wàng wǔ sōng bú jiàn le fāng cái zhuǎn shēn huí lái
宋江和宋清立在酒店门前，望武松不见了，方才转身回来。
xíng bú dào wǔ lǐ lù tóu zhī jiàn chái dà guān rén qí zhe mǎ bèi hòu qiān zhe liǎng pǐ kōng mǎ lái jiē
行不到五里路头，只见柴大官人骑着马，背后牵着两匹空马来接。
sòng jiāng wàng jiàn le dà xǐ yī tóng shàng mǎ huí zhuāng shàng lái
宋江望见了大喜，一同上马回庄上来。
xià le mǎ qǐng rù hòu táng yǐn jiǔ
下了马，请入后堂饮酒。
sòng jiāng dì xiōng liǎng gè zì cǐ zhī zài chái dà guān rén zhuāng shàng
宋江弟兄两个，自此只在柴大官人庄上。
huà fēn liǎng tóu
话分两头。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
bié yì yōu yōu qù lù zhǎng tǐng shēn zhí shàng jǐng yáng gāng
别意悠悠去路长，挺身直上景阳冈。
zuì lái dǎ shā shān zhōng hǔ yáng de shēng míng mǎn sì fāng
醉来打杀山中虎，扬得声名满四方。
zhǐ shuō wǔ sōng zì yǔ sòng jiāng fēn bié zhī hòu dàng wǎn tóu kè diàn xiē le
只说武松自与宋江分别之后，当晚投客店歇了。
cì rì zǎo qǐ lái dǎ huǒ chī le fàn hái le fáng qián shuān shù bāo guǒ tí le shāo bàng biàn zǒu shàng lù
次日早起来，打火吃了饭，还了房钱，拴束包裹，提了梢棒，便走上路。
xún sī dào jiāng hú shàng zhǐ wén shuō jí shí yǔ sòng gōng míng guǒ rán bù xū
寻思道：“江湖上只闻说及时雨宋公明，果然不虚。
jié shí de zhè bān dì xiōng yě bù wǎng le
结识得这般弟兄，也不枉了。
wǔ sōng zài lù shàng xíng le jǐ rì lái dào yáng gǔ xiàn dì miàn
”武松在路上行了几日，来到阳谷县地面。
cǐ qù lí xiàn zhì hái yuǎn
此去离县治还远。
dāng rì shǎng wǔ shí fēn zǒu de dù zhōng jī kě wàng jiàn qián miàn yǒu yí gè jiǔ diàn tiāo zhe yī miàn zhāo qí zài mén qián shàng tou xiě zhe wǔ gè zì dào sān wǎn bù guò gāng
当日晌午时分，走得肚中饥渴，望见前面有一个酒店，挑着一面招旗在门前，上头写着五个字道：“三碗不过冈”。
wǔ sōng rù dào lǐ miàn zuò xia bǎ shāo bàng yǐ le jiào dào zhǔ rén jiā kuài bǎ jiǔ lái chī
武松入到里面坐下，把梢棒倚了，叫道：“主人家，快把酒来吃。
zhī jiàn diàn zhǔ rén bǎ sān zhǐ wǎn yī shuāng zhù yī dié rè cài fàng zài wǔ sōng miàn qián mǎn mǎn shāi yī wǎn jiǔ lái
”只见店主人把三只碗、一双箸、一碟热菜，放在武松面前，满满筛一碗酒来。
wǔ sōng ná qǐ wǎn yī yǐn ér jìn jiào dào zhè jiǔ hǎo shēng yǒu qì lì
武松拿起碗，一饮而尽，叫道：“这酒好生有气力！
zhǔ rén jiā yǒu bǎo dù de mǎi xiē chī jiǔ
主人家，有饱肚的买些吃酒。
jiǔ jiā dào zhǐ yǒu shú niú ròu
”酒家道：“只有熟牛肉。
wǔ sōng dào hǎo de qiē èr sān jīn lái chī jiǔ
”武松道：“好的切二三斤来吃酒。
diàn jiā qù lǐ miàn qiè chū èr jīn shú niú ròu zuò yī dà pán zi jiāng lái fàng zài wǔ sōng miàn qián suí jí zài shāi yī wǎn jiǔ
”店家去里面切出二斤熟牛肉，做一大盘子将来，放在武松面前，随即再筛一碗酒。
wǔ sōng chī le dào hǎo jiǔ
武松吃了道：“好酒！
yòu shāi xià yī wǎn qià hǎo chī le sān wǎn jiǔ zài yě bù lái shāi
”又筛下一碗，恰好吃了三碗酒，再也不来筛。
wǔ sōng qiāo zhe zhuō zi jiào dào zhǔ rén jiā zěn de bù lái shāi jiǔ
武松敲着桌子叫道：“主人家，怎的不来筛酒？
jiǔ jiā dào kè guān yào ròu biàn tiān lái
”酒家道：“客官要肉便添来。
wǔ sōng dào wǒ yě yào jiǔ yě zài qiè xiē ròu lái
”武松道：“我也要酒，也再切些肉来。
jiǔ jiā dào ròu biàn qiè lái tiān yǔ kè guān chī jiǔ què bù tiān le
”酒家道：“肉便切来，添与客官吃，酒却不添了。
wǔ sōng dào què yòu zuò guài
”武松道：“却又作怪。
biàn wèn zhǔ rén jiā dào nǐ rú hé bù kěn mài jiǔ yǔ wǒ chī
”便问主人家道：“你如何不肯卖酒与我吃？
jiǔ jiā dào kè guān nǐ xū jiàn wǒ mén qián zhāo qí shàng miàn míng míng xiě dào sān wǎn bù guò gāng
”酒家道：“客官，你须见我门前招旗，上面明明写道‘三碗不过冈’。
wǔ sōng dào zěn dì huàn zuò sān wǎn bù guò gāng
”武松道：“怎地唤做三碗不过冈？
jiǔ jiā dào ǎn jiā de jiǔ suī shì cūn jiǔ què bǐ lǎo jiǔ de zī wèi
”酒家道：“俺家的酒，虽是村酒，却比老酒的滋味。
dàn fán kè rén lái wǒ diàn zhōng chī le sān wǎn de biàn zuì le guò bù dé qián miàn de shān gāng qù
但凡客人来我店中吃了三碗的，便醉了，过不得前面的山冈去。
yīn cǐ huàn zuò sān wǎn bù guò gāng
因此唤做‘三碗不过冈’。
ruò shì guò wǎng kè rén dào cǐ zhǐ chī sān wǎn gèng bù zài wèn
若是过往客人到此，只吃三碗，更不再问。
wǔ sōng xiào dào yuán lái nèn dì
”武松笑道：“原来恁地。
wǒ què chī le sān wǎn rú hé bù zuì
我却吃了三碗，如何不醉？
jiǔ jiā dào wǒ zhè jiǔ jiào zuò tòu píng xiāng yòu huàn zuò chū mén dào
”酒家道：“我这酒叫做‘透瓶香’，又唤做‘出门倒’。
chū rù kǒu shí chún hǎo chī shǎo kè shí biàn dào
初入口时，醇好吃，少刻时便倒。
wǔ sōng dào xiū yào hú shuō
”武松道：“休要胡说。
mò dì bù hái nǐ qián zài shāi sān wǎn lái wǒ chī
没地不还你钱，再筛三碗来我吃。
jiǔ jiā jiàn wǔ sōng quán rán bù dòng yòu shāi sān wǎn
”酒家见武松全然不动，又筛三碗。
wǔ sōng chī dào duān dì hǎo jiǔ
武松吃道：“端的好酒！
zhǔ rén jiā wǒ chī yī wǎn hái nǐ yī wǎn qián zhǐ gù shāi lái
主人家，我吃一碗，还你一碗钱，只顾筛来。
jiǔ jiā dào kè guān xiū zhǐ guǎn yào yǐn zhè jiǔ duān de yào zuì dào rén mò yào yī
”酒家道：“客官休只管要饮，这酒端的要醉倒人，没药医。
wǔ sōng dào xiū de hú niǎo shuō
”武松道：“休得胡鸟说！
biàn shì nǐ shǐ méng hàn yào zài lǐ miàn wǒ yě yǒu bí zi
便是你使蒙汗药在里面，我也有鼻子。
diàn jiā bèi tā fā huà bù guò yī lián yòu shāi le sān wǎn
”店家被他发话不过，一连又筛了三碗。
wǔ sōng dào ròu biàn zài bǎ èr jīn lái chī
武松道：“肉便再把二斤来吃。
jiǔ jiā yòu qiè le èr jīn shú niú ròu zài shāi le sān wǎn jiǔ
”酒家又切了二斤熟牛肉，再筛了三碗酒。
wǔ sōng chī de kǒu huá zhǐ gù yào chī qù shēn biān qǔ chū xiē suì yín zi jiào dào zhǔ rén jiā nǐ qiě lái kàn wǒ yín zi hái nǐ jiǔ ròu qián gōu me
武松吃得口滑，只顾要吃，去身边取出些碎银子，叫道：“主人家，你且来看我银子，还你酒肉钱勾么？
jiǔ jiā kàn le dào yǒu yú hái yǒu xiē tiè qián yǔ nǐ
”酒家看了道：“有余，还有些帖钱与你。
wǔ sōng dào bú yào nǐ tiè qián zhǐ jiāng jiǔ lái shāi
”武松道：“不要你帖钱，只将酒来筛。
jiǔ jiā dào kè guān nǐ yào chī jiǔ shí hái yǒu wǔ liù wǎn jiǔ li zhǐ pà nǐ chī bù de le
”酒家道：“客官，你要吃酒时，还有五六碗酒哩，只怕你吃不的了。
wǔ sōng dào jiù yǒu wǔ liù wǎn duō shí nǐ jìn shù shāi jiāng lái
”武松道：“就有五六碗多时，你尽数筛将来。
jiǔ jiā dào nǐ zhè tiáo cháng hàn tǎng huò zuì dào le shí zěn fú de nǐ zhù
”酒家道：“你这条长汉，倘或醉倒了时，怎扶的你住？
wǔ sōng dá dào yào nǐ fú de bù suàn hǎo hàn
”武松答道：“要你扶的不算好汉。
jiǔ jiā nà lǐ kěn jiāng jiǔ lái shāi
”酒家那里肯将酒来筛。
wǔ sōng jiāo zào dào wǒ yòu bù bái chī nǐ de xiū yào yǐn lǎo diē xìng fā tōng jiào nǐ wū lǐ fěn suì bǎ nǐ zhè niǎo diàn zǐ dǎo fān zhuàn lái
武松焦躁道：“我又不白吃你的，休要引老爹性发，通教你屋里粉碎，把你这鸟店子倒翻转来！
jiǔ jiā dào zhè sī zuì le xiū rě tā
”酒家道：“这厮醉了，休惹他。
zài shāi le liù wǎn jiǔ yǔ wǔ sōng chī le qián hòu gòng chī le shí wǔ wǎn
”再筛了六碗酒与武松吃了，前后共吃了十五碗。
chāo le shāo bàng lì qǐ shēn lái dào wǒ què yòu bù céng zuì
绰了梢棒，立起身来道：“我却又不曾醉。
zǒu chū mén qián lái xiào dào què bù shuō sān wǎn bù guò gāng
”走出门前来，笑道：“却不说‘三碗不过冈’！
shǒu tí shāo bàng biàn zǒu
”手提梢棒便走。
jiǔ jiā gǎn chū lái jiào dào kè guān nà lǐ qù
酒家赶出来叫道：“客官那里去？
wǔ sōng lì zhù le wèn dào jiào wǒ zuò shèn me
”武松立住了，问道：“叫我做甚么？
wǒ yòu bù shǎo nǐ jiǔ qián huàn wǒ zěn dì
我又不少你酒钱，唤我怎地？
jiǔ jiā jiào dào wǒ shì hǎo yì
”酒家叫道：“我是好意。
nǐ qiě huí lái wǒ jiā kàn guān sī bǎng wén
你且回来我家看官司榜文。
wǔ sōng dào shèn me bǎng wén
”武松道：“甚么榜文？
jiǔ jiā dào rú jīn qián miàn jǐng yáng gāng shàng yǒu zhǐ diào jing bái é dà zhōng xīn wǎn le chū lái shāng rén huài le sān èr shí tiáo dà hàn xìng mìng
”酒家道：“如今前面景阳冈上，有只吊睛白额大中心，晚了出来伤人，坏了三二十条大汉性命。
guān sī rú jīn zhàng xiàn dǎ liè bǔ hù qín zhuō fà luò
官司如今杖限打猎捕户，擒捉发落。
gāng zǐ lù kǒu liǎng biān rén mín dōu yǒu bǎng wén
冈子路口两边人民，都有榜文。
kě jiào wǎng lái kè rén jié huǒ chéng duì yú sì wǔ wèi sān gè shí chén guò gāng qí yú yín mǎo shēn yǒu xū hài liù gè shí chén bù xǔ guò gāng
可教往来客人，结伙成队，于巳、午、未三个时辰过冈，其余寅、卯、申、酉、戌、亥六个时辰，不许过冈。
gēng jiān dān shēn kè rén bù xǔ bái rì guò gāng wù yào děng bàn jié huǒ ér guò
更兼单身客人，不许白日过冈，务要等伴结伙而过。
zhè zǎo wǎn zhèng shì wèi mò shēn chū shí fēn wǒ jiàn nǐ zǒu dōu bù wèn rén wang sòng le zì jiā xìng mìng
这早晚正是未末申初时分，我见你走都不问人，枉送了自家性命。
bù rú jiù wǒ cǐ jiān xiē le děng míng rì màn màn còu de sān èr shí rén yī qí hǎo guò gāng zǐ
不如就我此间歇了，等明日慢慢凑的三二十人，一齐好过冈子。
wǔ sōng tīng le xiào dào wǒ shì qīng hé xiàn rén shì zhè tiáo jǐng yáng gāng shàng shǎo yě zǒu guò le yī èr shí zāo
”武松听了，笑道：“我是清河县人氏，这条景阳冈上少也走过了一二十遭。
jǐ shí jiàn shuō yǒu dà chóng
几时见说有大虫！
nǐ xiū shuō zhè bān niǎo huà lái xià wǒ
你休说这般鸟话来吓我！
biàn yǒu dà chóng wǒ yě bù pà
便有大虫，我也不怕。
jiǔ jiā dào wǒ shì hǎo yì jiù nǐ
”酒家道：“我是好意救你。
nǐ bù xìn shí jìn lái kàn guān sī bǎng wén
你不信时，进来看官司榜文。
wǔ sōng dào nǐ niǎo zǐ shēng
”武松道：“你鸟子声！
biàn zhēn gè yǒu hǔ lǎo yé yě bù pà
便真个有虎，老爷也不怕。
nǐ liú wǒ zài jiā lǐ xiē mò bù bàn yè sān gēng yào móu wǒ cái hài wǒ xìng mìng què bǎ niǎo dà chóng hǔ xià wǒ
你留我在家里歇，莫不半夜三更要谋我财，害我性命，却把鸟大虫唬吓我？
jiǔ jiā dào nǐ kàn me
”酒家道：“你看么！
wǒ shì yī piàn hǎo xīn fǎn zuò è yì dǎo luò de nǐ nèn dì shuō
我是一片好心，反做恶意，倒落得你恁地说。
nǐ bù xìn wǒ shí qǐng zūn biàn zì xíng
你不信我时，请尊便自行。
zhèng shì
”正是：
qián chē dào le qiān qiān liàng hòu chē guò le yì rú rán
前车倒了千千辆，后车过了亦如然。
fēn míng zhǐ yǔ píng chuān lù què bǎ zhōng yán dāng è yán
分明指与平川路，却把忠言当恶言。
nà jiǔ diàn lǐ zhǔ rén yáo zhe tóu zì jìn diàn lǐ qù le
那酒店里主人摇着头，自进店里去了。
zhè wǔ sōng tí le shāo bàng dà zhe bù zì guò jǐng yáng gāng lái
这武松提了梢棒，大着步自过景阳冈来。
yuē xíng le sì wǔ lǐ lù lái dào gāng zǐ xià jiàn yī dà shù guā qù le pí yī piàn bái shàng xiě liǎng xíng zì
约行了四五里路，来到冈子下，见一大树，刮去了皮，一片白，上写两行字。
wǔ sōng yě pō shí jǐ zì tái tóu kàn shí shàng miàn xiě dào jìn yīn jǐng yáng gāng dà chóng shāng rén dàn yǒu guò wǎng kè shāng kě yú sì wǔ wèi sān gè shí chén jié huǒ chéng duì guò gāng
武松也颇识几字，抬头看时，上面写道：“近因景阳冈大虫伤人，但有过往客商，可于巳、午、未三个时辰，结伙成队过冈。
qǐng wù zì wù
请勿自误。
wǔ sōng kàn le xiào dào zhè shì jiǔ jiā guǐ zhà jīng xià nà děng kè rén biàn qù nà sī jiā lǐ sù xiē
”武松看了，笑道：“这是酒家诡诈，惊吓那等客人，便去那厮家里宿歇。
wǒ què pà shèn me niǎo
我却怕甚么鸟！
héng tuō zhe shāo bàng biàn shàng gāng zǐ lái
”横拖着梢棒，便上冈子来。
nà shí yǐ yǒu shēn pái shí fēn
那时已有申牌时分。
zhè lún hóng rì yān yān de xiāng bàng xià shān
这轮红日，厌厌地相傍下山。
wǔ sōng chéng zhe jiǔ xìng zhǐ guǎn zǒu shàng gāng zǐ lái
武松乘着酒兴，只管走上冈子来。
zǒu bú dào bàn lǐ duō lù jiàn yí gè bài luò de shān shén miào
走不到半里多路，见一个败落的山神庙。
xíng dào miào qián jiàn zhè miào mén shàng tiē zhe yī zhāng yìn xìn bǎng wén
行到庙前，见这庙门上贴着一张印信榜文。
wǔ sōng zhù le jiǎo dú shí shàng miàn xiě dào
武松住了脚读时，上面写道：
yáng gǔ xiàn shì wèi zhè jǐng yáng gāng shàng xīn yǒu yī zhī dà chóng jìn lái shāng hài rén mìng
“阳谷县示：为这景阳冈上新有一只大虫，近来伤害人命。
jiàn jīn zhàng xiàn gè xiāng lǐ zhèng bìng liè hù rén děng dǎ bǔ wèi huò
见今杖限各乡里正并猎户人等，打捕未获。
rú yǒu guò wǎng kè shāng rén děng kě yú sì wǔ wèi sān gè shí chén jié bàn guò gāng
如有过往客商人等，可于巳、午、未三个时辰，结伴过冈。
qí yú shí fēn jí dān shēn kè rén bái rì bù xǔ guò gāng
其余时分及单身客人，白日不许过冈。
kǒng bèi shāng hài xìng mìng bù biàn
恐被伤害性命不便。
gè yi zhī xī
各宜知悉。
wǔ sōng dú le yìn xìn bǎng wén fēn zhī duān dì yǒu hǔ
武松读了印信榜文，分知端的有虎。
yù dài fā bù zài huí jiǔ diàn lǐ lái xún sī dào wǒ huí qù shí xū chī tā chǐ xiào bú shì hǎo hàn nán yǐ zhuàn qù
欲待发步再回酒店里来，寻思道：“我回去时，须吃他耻笑，不是好汉，难以转去。
cún xiǎng le yī huí shuō dào pà shèn me niǎo
”存想了一回，说道：“怕甚么鸟！
qiě zhǐ gù shǎng qù kàn zěn dì
且只顾上去，看怎地！
wǔ sōng zhèng zǒu kàn kàn jiǔ yǒng shàng lái biàn bǎ zhān lì r bèi zài jǐ liáng shàng jiāng shāo bàng wǎn zài lèi xià yí bù bù shàng nà gāng zǐ lái
”武松正走，看看酒涌上来，便把毡笠儿背在脊梁上，将梢棒绾在肋下，一步步上那冈子来。
huí tóu kàn zhè rì sè shí jiàn jiàn de zhuì xià qù le
回头看这日色时，渐渐地坠下去了。
cǐ shí zhèng shì shí yuè jiān tiān qì rì duǎn yè zhǎng róng yì de wǎn wǔ sōng zì yán shuō dào nà de shèn me dà chóng
此时正是十月间天气，日短夜长，容易得晚，武松自言说道：“那得甚么大虫！
rén zì pà le bù gǎn shàng shān
人自怕了，不敢上山。
wǔ sōng zǒu le yī zhí jiǔ lì fā zuò jiāo rè qǐ lái yī zhī shǒu tí zhe shāo bàng yī zhī shǒu bà xiōng táng qián tǎn kāi liàng liàng qiàng qiàng zhí bèn guò luàn shù lín lái
”武松走了一直，酒力发作，焦热起来，一只手提着梢棒，一只手把胸膛前袒开，踉踉跄跄，直奔过乱树林来。
jiàn yí kuài guāng tà tà dà qīng shí bǎ nà shāo bàng yǐ zài yī biān fàng fān shēn tǐ què dài yào shuì zhī jiàn fā qǐ yī zhèn kuáng fēng lái
见一块光挞挞大青石，把那梢棒倚在一边，放翻身体，却待要睡，只见发起一阵狂风来。
kàn nà fēng shí dàn jiàn
看那风时，但见：
wú xíng wú yǐng tòu rén huái sì jì néng chuī wàn wù kāi
无形无影透人怀，四季能吹万物开。
jiù shù cuō jiāng huáng yè qù rù shān tuī chū bái yún lái
就树撮将黄叶去，入山推出白云来。
yuán lái dàn fán shì shàng yún shēng cóng lóng fēng shēng cóng hǔ
原来但凡世上云生从龙，风生从虎。
nà yī zhèn fēng guò chù zhǐ tīng de luàn shù bèi hòu pū dì yī shēng xiǎng tiào chū yī zhī diào jing bái é dà chóng lái
那一阵风过处，只听得乱树背后扑地一声响，跳出一只吊睛白额大虫来。
wǔ sōng jiàn le jiào shēng ā ya
武松见了，叫声：“呵呀！
cóng qīng shí tóu shàng fān jiāng xià lái biàn ná nà tiáo shāo bàng zài shǒu lǐ shǎn zài qīng shí biān
”从青石头上翻将下来，便拿那条梢棒在手里，闪在青石边。
nà gè dà chóng yòu jī yòu kě bǎ liǎng zhǐ zhǎo zài dì xià lüè àn yī àn hé shēn wàng shàng yī pū cóng bàn kōng lǐ cuān jiāng xià lái
那个大虫又饥又渴，把两只爪在地下略按一按，和身望上一扑，从半空里撺将下来。
wǔ sōng bèi nà yī jīng jiǔ dōu zuò lěng hàn chū le
武松被那一惊，酒都做冷汗出了。
shuō shí chí nà shí kuài
说时迟，那时快。
wǔ sōng jiàn dà chóng pū lái zhǐ yī shǎn shǎn zài dà chóng bèi hòu
武松见大虫扑来，只一闪，闪在大虫背后。
nà dà chóng bèi hòu kàn rén zuì nán biàn bǎ qián zhuǎ dā zài dì xià bǎ yāo kuà yī xiān xiān jiāng qǐ lái
那大虫背后看人最难，便把前爪搭在地下，把腰跨一掀，掀将起来。
wǔ sōng zhǐ yī duǒ duǒ zài yī biān
武松只一躲，躲在一边。
dà chóng jiàn xiān tā bù zháo hǒu yī shēng què shì bàn tiān lǐ qǐ gè pī lì zhèn de nà shān gāng yě dòng
大虫见掀他不着，吼一声，却似半天里起个霹雳，振得那山冈也动。
bǎ zhè tiě bàng yě sì hǔ wěi dào shù qǐ lái zhǐ yī jiǎn wǔ sōng què yòu shǎn zài yī biān
把这铁棒也似虎尾倒竖起来，只一剪，武松却又闪在一边。
yuán lái nà dà chóng ná rén zhǐ shì yī pū yī xiān yī jiǎn sān bān tí bù zháo shí qì xìng xiān zì méi yī le bàn
原来那大虫拿人，只是一扑，一掀，一剪，三般提不着时，气性先自没一了半。
nà dà chóng yòu jiǎn bù zháo zài hǒu le yī shēng yī dōu dōu jiāng huí lái
那大虫又剪不着，再吼了一声，一兜兜将回来。
wǔ sōng jiàn nà dà chóng fù fān shēn huí lái shuāng shǒu lún qǐ shāo bàng jǐn píng shēng qì lì zhǐ yī bàng cóng bàn kōng pī jiāng xià lái
武松见那大虫复翻身回来，双手轮起梢棒，尽平生气力，只一棒，从半空劈将下来。
zhǐ tīng dé yī shēng xiǎng sù sù de jiāng nà shù lián zhī dài yè pī liǎn dǎ jiāng xià lái
只听得一声响，簌簌地将那树连枝带叶劈脸打将下来。
dìng jīng kàn shí yī bàng pī bù zháo dà chóng
定睛看时，一棒劈不着大虫。
yuán lái huāng le zhèng dǎ zài kū shù shàng bǎ nà tiáo shāo bàng zhé zuò liǎng jié zhǐ ná dé yī bàn zài shǒu lǐ
原来慌了，正打在枯树上，把那条梢棒折做两截，只拿得一半在手里。
nà dà chóng páo xiào xìng fā qǐ lái fān shēn yòu zhǐ yī pū pū jiāng lái
那大虫咆哮，性发起来，翻身又只一扑，扑将来。
wǔ sōng yòu zhǐ yī tiào què tuì le shí bù yuǎn
武松又只一跳，却退了十步远。
nà dà chóng què hǎo bǎ liǎng zhǐ qián zhuǎ dā zài wǔ sōng miàn qián
那大虫却好把两只前爪搭在武松面前。
wǔ sōng jiāng bàn jié bàng diū zài yī biān liǎng zhī shǒu jiù shì bǎ dà chóng dǐng huā pí qì de jiū zhù yī àn àn jiāng xià lái
武松将半截棒丢在一边，两只手就势把大虫顶花皮肐地揪住，一按按将下来。
nà zhǐ dà chóng jí yào zhēng zhá zǎo méi yǒu le qì lì
那只大虫急要挣扎，早没有了气力。
bèi wǔ sōng jìn qì lì nà dìng nà lǐ kěn fàng fēn bàn diǎn er sōng kuān
被武松尽气力纳定，那里肯放分半点儿松宽。
wǔ sōng bǎ zhǐ jiǎo wàng dà chóng miàn mén shàng yǎn jīng lǐ zhǐ zhào gù luàn tī
武松把只脚望大虫面门上、眼睛里只照顾乱踢。
nà dà chóng páo xiào qǐ lái bǎ shēn dǐ xià bā qǐ liǎng duī huáng ní zuò le yí gè tǔ kàng
那大虫咆哮起来，把身底下扒起两堆黄泥，做了一个土炕。
wǔ sōng bǎ nà dà chóng zuǐ zhí àn xià huáng ní kēng lǐ qù
武松把那大虫嘴直按下黄泥坑里去。
nà dà chóng chī wǔ sōng nài hé de méi le xiē qì lì
那大虫吃武松奈何得没了些气力。
wǔ sōng bǎ zuǒ shǒu jǐn jǐn de jiū zhù dǐng huā pí tōu chū yòu shǒu lái tí qǐ tiě chuí bān dà xiǎo quán tou jǐn píng shēng zhī lì zhǐ gù dǎ
武松把左手紧紧地揪住顶花皮，偷出右手来，提起铁锤般大小拳头，尽平生之力，只顾打。
dǎ de wǔ qī shí quán nà dà chóng yǎn lǐ kǒu lǐ bí zi lǐ ěr duǒ lǐ dōu bèng chū xiān xuè lái
打得五七十拳，那大虫眼里、口里、鼻子里、耳朵里都迸出鲜血来。
nà wǔ sōng jǐn píng xī shén wēi zhàng xiōng zhōng wǔ yì bàn xiē r bǎ dà chóng dǎ zuò yī duī què shì tǎng zhe yí gè jǐn bù dài
那武松尽平昔神威，仗胸中武艺，半歇儿把大虫打做一堆，却似躺着一个锦布袋。
yǒu yī piān gǔ fēng dān dào jǐng yáng gāng wǔ sōng dǎ hǔ
有一篇古风，单道景阳冈武松打虎。
dàn jiàn
但见：
jǐng yáng gāng tóu fēng zhèng kuáng wàn lǐ yīn yún mái rì guāng
景阳冈头风正狂，万里阴云霾日光。
yàn yàn mǎn chuān fēng yè chì fēn fēn biàn dì cǎo yá huáng
焰焰满川枫叶赤，纷纷遍地草芽黄。
chù mù wǎn xiá guà lín sǒu qīn rù lěng wù mǎn qióng cāng
触目晚霞挂林薮，侵入冷雾满穹苍。
hū wén yī shēng pī lì xiǎng shān yāo fēi chū shòu zhōng wáng
忽闻一声霹雳响，山腰飞出兽中王。
áng tóu yǒng yuè chěng yá zhǎo gǔ kǒu mí lù jiē bēn máng
昂头踊跃逞牙爪，谷口麋鹿皆奔忙。
shān zhōng hú tù qián zōng jī jiàn nèi zhāng yuán jīng qiě huāng
山中狐兔潜踪迹，涧内獐猿惊且慌。
biàn zhuāng jiàn hòu hún pò sàng cún xiào yù shí xīn dǎn qiáng
卞庄见后魂魄丧，存孝遇时心胆强。
qīng hé zhuàng shì jiǔ wèi xǐng hū zài gāng tóu ǒu xiāng yíng
清河壮士酒未醒，忽在冈头偶相迎。
shàng xià xún rén hǔ jī kě zhuàng zhe zhēng níng lái pū rén
上下寻人虎饥渴，撞着狰狞来扑人。
hǔ lái pū rén shì shān dào rén qù yíng hǔ rú yán qīng
虎来扑人似山倒，人去迎虎如岩倾。
bì wàn luò shí zhuì fēi pào zhǎo yá pá chù chéng ní kēng
臂腕落时坠飞炮，爪牙爬处成泥坑。
quán tou jiǎo jiān rú yǔ diǎn lín lí liǎng shǒu xiān xuè rǎn
拳头脚尖如雨点，淋漓两手鲜血染。
huì wū xīng fēng mǎn sōng lín sǎn luàn máo xū zhuì shān yǎn
秽污腥风满松林，散乱毛须坠山奄。
jìn kàn qiān jūn shì wèi xiū yuǎn guān bā miàn wēi fēng liǎn
近看千均势未休，远观八面威风敛。
shēn héng yě cǎo jǐn bān xiāo jǐn bì shuāng jing guāng bù shǎn
身横野草锦斑销，紧闭双睛光不闪。
dāng xià jǐng yáng gāng shàng nà zhǐ měng hǔ bèi wǔ sōng méi dùn fàn zhī jiān yī dùn quán jiǎo dǎ de nà dà chóng dòng chán bù dé shǐ de kǒu lǐ wū zì qì chuǎn
当下景阳冈上那只猛虎，被武松没顿饭之间，一顿拳脚打得那大虫动掸不得，使得口里兀自气喘。
wǔ sōng fàng le shǒu lái sōng shù biān xún nà dǎ zhé de bàng jué ná zài shǒu lǐ zhǐ pà dà chóng bù sǐ bǎ bàng jué yòu dǎ le yī huí
武松放了手，来松树边寻那打折的棒橛，拿在手里，只怕大虫不死，把棒橛又打了一回。
nà dà chóng qì dōu méi le
那大虫气都没了。
wǔ sōng xún sī dào wǒ jiù dì tuō de zhè sǐ dà chóng xià gāng zǐ qù
武松寻思道：“我就地拖得这死大虫下冈子去。
jiù xuè pō lǐ shuāng shǒu lái tí shí nà lǐ tí de dòng
”就血泊里双手来提时，那里提得动？
yuán lái shǐ jìn le qì lì shǒu jiǎo dōu shū ruǎn le dòng chán bù dé
原来使尽了气力，手脚都疏软了，动掸不得。
wǔ sōng zài lái qīng shí zuò le bàn xiē xún sī dào tiān sè kàn kàn hēi le tǎng huò yòu tiào chū yī zhī dà chóng shí wǒ què zěn dì dòu de tā guò
武松再来青石坐了半歇，寻思道：“天色看看黑了，倘或又跳出一只大虫时，我却怎地斗得他过？
qiě zhēng zhá xià gāng zǐ qù míng zǎo què lái lǐ huì
”且挣扎下冈子去，明早却来理会。
jiù shí tou biān xún le zhān lì r zhuǎn guò luàn shù lín biān yí bù bù ái xià gāng zǐ lái
”就石头边寻了毡笠儿，转过乱树林边，一步步挨下冈子来。
zǒu bú dào bàn lǐ duō lù zhī jiàn kū cǎo cóng zhōng zuān chū liǎng zhǐ dà chóng lái
走不到半里多路，只见枯草丛中钻出两只大虫来。
wǔ sōng dào ā ya wǒ jīn fān sǐ yě
武松道：“呵呀，我今番死也！
xìng mìng bà le
性命罢了！
zhī jiàn nà liǎng gè dà chóng yú hēi yǐng lǐ zhí lì qǐ lái
”只见那两个大虫于黑影里直立起来。
wǔ sōng dìng jīng kàn shí què shì liǎng gè rén bǎ hǔ pí fèng zuò yī yī shang jǐn jǐn pīn zài shēn shàng
武松定睛看时，却是两个人，把虎皮缝做衣衣裳，紧紧拼在身上。
nà liǎng gè rén shǒu lǐ gè ná zhe yī tiáo wǔ gǔ chā jiàn le wǔ sōng chī le yī jīng dào nǐ nà rén chī le hū yù èr zì jù jiā fǎn quǎn páng xīn bào zi gān shī zi tuǐ dǎn dǎo bāo zhe shēn qū
那两个人手里各拿着一条五股叉，见了武松，吃了一惊道：“你那人吃了【“忽聿”二字俱加“反犬”旁】心，豹子肝，狮子腿，胆倒包着身躯！
rú hé gǎn dú zì yí gè hūn hēi jiāng yè yòu méi qì xiè zǒu guò gāng zǐ lái
如何敢独自一个，昏黑将夜，又没器械，走过冈子来！
bù zhī nǐ shì rén
不知你是人？
shì guǐ
是鬼？
wǔ sōng dào nǐ liǎng gè shì shèn me rén
”武松道：“你两个是甚么人？
nà gè rén dào wǒ men shì běn chǔ liè hù
”那个人道：“我们是本处猎户。
wǔ sōng dào nǐ men shàng lǐng lái zuò shèn me
”武松道：“你们上岭来做甚么？
liǎng gè liè hù shī jīng dào nǐ wū zì bù zhī li
”两个猎户失惊道：“你兀自不知哩！
rú jīn jǐng yáng gāng shàng yǒu yī zhī jí dà de dà chóng yè yè chū lái shāng rén
如今景阳冈上有一只极大的大虫，夜夜出来伤人。
zhǐ wǒ men liè hù yě zhé le qī bā gè
只我们猎户，也折了七八个。
guò wǎng kè rén bù jì qí shù dōu bèi zhè chù shēng chī le
过往客人，不记其数，都被这畜生吃了。
běn xiàn zhī xiàn zhuó luò dāng xiāng lǐ zhèng hé wǒ men liè hù rén děng bǔ zhuō
本县知县着落当乡里正和我们猎户人等捕捉。
nà yè chù shì dà nán jìn de tā shuí gǎn xiàng qián
那业畜势大，难近得他，谁敢向前！
wǒ men wèi tā zhèng bù zhī chī le duō shǎo xiàn bàng zhǐ zhuō tā bù dé
我们为他正不知吃了多少限棒，只捉他不得。
jīn yè yòu gāi wǒ men liǎng gè bǔ liè hé shí shù gè xiāng fū zài cǐ shàng shàng xià xià fàng le wō gōng yào jiàn děng tā
今夜又该我们两个捕猎，和十数个乡夫在此，上上下下放了窝弓药箭等他。
zhèng zài zhè lǐ mái fú què jiàn nǐ dà lá lá de cóng gāng zǐ shàng zǒu jiāng xià lái wǒ liǎng gè chī le yī jīng
正在这里埋伏，却见你大剌剌地从冈子上走将下来，我两个吃了一惊。
nǐ què zhèng shì shén rén
你却正是甚人？
céng jiàn dà chóng me
曾见大虫么？
wǔ sōng dào wǒ shì qīng hé xiàn rén shì xìng wǔ pái háng dì èr
”武松道：“我是清河县人氏，姓武，排行第二。
què cái gāng zǐ shàng luàn shù lín biān zhèng zhuàng zhe nà dà chóng bèi wǒ yī dùn quán jiǎo dǎ sǐ le
却才冈子上乱树林边，正撞着那大虫，被我一顿拳脚打死了。
liǎng gè liè hù tīng de chī dāi le shuō dào pà méi zhè huà
”两个猎户听得痴呆了，说道：“怕没这话！
wǔ sōng dào nǐ bù xìn shí zhǐ kàn wǒ shēn shàng wū zì yǒu xuè jì
”武松道：“你不信时，只看我身上兀自有血迹。
liǎng gè dào zěn dì dǎ lái
”两个道：“怎地打来？
wǔ sōng bǎ nà dǎ dà chóng de běn shì zài shuō le yī biàn
”武松把那打大虫的本事，再说了一遍。
liǎng gè liè hù tīng le yòu jīng yòu xǐ jiào lǒng nà shí gè xiāng fū lái
两个猎户听了，又惊又喜，叫拢那十个乡夫来。
zhī jiàn zhè shí gè xiāng fū dōu ná zhe gāng chā tà nǔ dāo qiāng suí jí lǒng lái
只见这十个乡夫，都拿着钢叉、踏弩、刀枪，随即拢来。
wǔ sōng wèn dào tā men zhòng rén rú hé bù suí zhe nǐ liǎng gè shàng shān
武松问道：“他们众人如何不随着你两个上山？
liè hù dào biàn shì nà chù shēng lì hài tā men rú hé gǎn shàng lái
”猎户道：“便是那畜生利害，他们如何敢上来！
yī huǒ shí shù gè rén dōu zài miàn qián
”一伙十数个人，都在面前。
liǎng gè liè hù bǎ wǔ sōng dǎ shā dà chóng de shì shuō xiàng zhòng rén
两个猎户把武松打杀大虫的事，说向众人。
zhòng rén dōu bù kěn xìn
众人都不肯信。
wǔ sōng dào nǐ zhòng rén bù kěn xìn shí wǒ hé nǐ qù kàn biàn liǎo
武松道：“你众人不肯信时，我和你去看便了。
zhòng rén shēn biān dōu yǒu huǒ dāo huǒ shí suí jí fā chū huǒ lái diǎn qǐ wǔ qī gè huǒ bǎ
”众人身边都有火刀、火石，随即发出火来，点起五七个火把。
zhòng rén dōu gēn zhe wǔ sōng yī tóng zài shàng gāng zǐ lái kàn jiàn nà dà chóng zuò yī duī r sǐ zài nà lǐ
众人都跟着武松，一同再上冈子来，看见那大虫做一堆儿死在那里。
zhòng rén jiàn le dà xǐ xiān jiào yí gè qù bào zhī běn xiàn lǐ zhèng bìng gāi guǎn shàng hù
众人见了大喜，先叫一个去报知本县里正，并该管上户。
zhè lǐ wǔ qī gè xiāng fū zì bǎ dà chóng fù le tái xià gāng zǐ lái
这里五七个乡夫，自把大虫缚了，抬下冈子来。
dào de lǐng xià zǎo yǒu qī bā shí rén dōu hōng jiāng lái xiān bǎ sǐ dà chóng tái zài qián miàn jiāng yī chéng dōu jiào tái le wǔ sōng jìng tóu běn chǔ yí gè shàng hù jiā lái
到得岭下，早有七八十人都哄将来，先把死大虫抬在前面，将一乘兜轿，抬了武松，径投本处一个上户家来。
nà shàng hù lǐ zhèng dōu zài zhuāng qián yíng jiē
那上户、里正都在庄前迎接。
bǎ zhè dà chóng tái dào cǎo tīng shàng
把这大虫抬到草厅上。
què yǒu běn xiāng shàng hù běn xiāng liè hù sān èr shí rén dōu lái xiāng tàn wǔ sōng
却有本乡上户、本乡猎户三二十人，都来相探武松。
zhòng rén wèn dào zhuàng shì gāo xìng dà míng
众人问道：“壮士高姓大名？
guì xiāng hé chǔ
贵乡何处？
wǔ sōng dào xiǎo rén shì cǐ jiān lín jùn qīng hé xiàn rén shì xìng wǔ míng sōng pái háng dì èr
”武松道：“小人是此间邻郡清河县人氏，姓武名松，排行第二。
yīn cóng cāng zhōu huí xiāng lái zuó wǎn zài gāng zǐ nà biān jiǔ diàn chī de dà zuì le shàng gāng zǐ lái zhèng zhuàng jiàn zhè chù shēng
因从沧州回乡来，昨晚在冈子那边酒店吃得大醉了，上冈子来，正撞见这畜生。
bǎ nà dǎ hǔ de shēn fèn quán jiǎo xì shuō le yī biàn
”把那打虎的身分拳脚，细说了一遍。
zhòng shàng hù dào zhēn nǎi yīng xióng hǎo hàn
众上户道：“真乃英雄好汉！
zhòng liè hù xiān bǎ yě wèi jiāng lái yǔ wǔ sōng bǎ bēi
”众猎户先把野味将来与武松把杯。
wǔ sōng yīn dǎ dà chóng kùn fá le yào shuì
武松因打大虫困乏了，要睡。
dà hù biàn jiào zhuāng kè dǎ bìng kè fáng qiě jiào wǔ sōng xiē xī
大户便教庄客打并客房，且教武松歇息。
dào tiān míng shàng hù xiān shǐ rén qù xiàn lǐ bào zhī yī miàn hé jù hǔ chuáng ān pái duān zhèng yíng sòng xiàn lǐ qù
到天明，上户先使人去县里报知，一面合具虎床，安排端正，迎送县里去。
tiān míng wǔ sōng qǐ lái xǐ shù ba zhòng duō shàng hù qiān yī qiāng yáng tiāo yī dān jiǔ dōu zài tīng qián cì hou
天明，武松起来洗漱罢，众多上户牵一腔羊，挑一担酒，都在厅前伺候。
wǔ sōng chuān le yī shang zhěng dùn jīn zé chū dào qián miàn yǔ zhòng rén xiāng jiàn
武松穿了衣裳，整顿巾帻，出到前面，与众人相见。
zhòng shàng hù bǎ zhǎn shuō dào bèi zhè gè chù shēng zhèng bù zhī hài le duō shǎo rén xìng mìng lián lěi liè hù chī le jǐ dùn xiàn bàng
众上户把盏说道：“被这个畜生正不知害了多少人性命，连累猎户吃了几顿限棒。
jīn rì xìng de zhuàng shì lái dào chú le zhè gè dà hài
今日幸得壮士来到，除了这个大害。
dì yī xiāng zhōng rén mín yǒu fú dì èr kè lǚ tōng xíng shí chū zhuàng shì zhī cì
第一乡中人民有福，第二客侣通行，实出壮士之赐。
wǔ sōng xiè dào fēi xiǎo zi zhī néng tuō lài zhòng zhǎng shàng fú yīn
”武松谢道：“非小子之能，托赖众长上福荫。
zhòng rén dōu lái zuò hè chī le yī zǎo chen jiǔ shí
”众人都来作贺，吃了一早晨酒食。
tái chū dà chóng fàng zài hǔ chuáng shàng
抬出大虫，放在虎床上。
zhòng xiāng cūn shàng hù dōu bǎ duàn pǐ huā hóng lái guà yǔ wǔ sōng
众乡村上户都把段匹花红来挂与武松。
wǔ sōng yǒu xiē xíng lǐ bāo guǒ jì zài zhuāng shàng yī qí dōu chū zhuāng mén qián lái
武松有些行李包裹，寄在庄上，一齐都出庄门前来。
zǎo yǒu yáng gǔ xiàn zhī xiàn xiàng gōng shǐ rén lái jiē wǔ sōng dōu xiāng jiàn le
早有阳谷县知县相公使人来接武松，都相见了。
jiào sì gè zhuāng kè jiāng chéng liáng jiào lái tái le wǔ sōng bǎ nà dà chóng káng zài qián miàn guà zhe huā hóng duàn pǐ yíng dào yáng gǔ xiàn lǐ lái
叫四个庄客，将乘凉轿来抬了武松，把那大虫扛在前面，挂着花红段匹，迎到阳谷县里来。
nà yáng gǔ xiàn rén mín tīng de shuō yí gè zhuàng shì dǎ sǐ le jǐng yáng gāng shàng dà chóng yíng hē jiāng lái jìn jiē chū lái kàn
那阳谷县人民听得说一个壮士打死了景阳冈上大虫，迎喝将来，尽皆出来看。
hōng dòng le nà gè xiàn zhì
哄动了那个县治。
wǔ sōng zài jiào shàng kàn shí zhī jiàn yà jiān dié bèi nào nào rǎng rǎng tún jiē sāi xiàng dōu lái kàn yíng dà chóng
武松在轿上看时，只见亚肩叠背，闹闹穰穰，屯街塞巷，都来看迎大虫。
dào xiàn qián yá mén kǒu zhī xiàn yǐ zài tīng shàng zhuān děng
到县前衙门口，知县已在厅上专等。
wǔ sōng xià le jiào káng zhe dà chóng dōu dào tīng qián fàng zài yǒng dào shàng
武松下了轿，扛着大虫，都到厅前，放在甬道上。
zhī xiàn kàn le wǔ sōng zhè bān mú yàng yòu jiàn le zhè gè lǎo dà jǐn máo dà chóng xīn zhōng zì cǔn dào bú shì zhè gè hàn zěn dì dǎ dī zhè gè měng hǔ
知县看了武松这般模样，又见了这个老大锦毛大虫，心中自忖道：“不是这个汉，怎地打的这个猛虎！
biàn huàn wǔ sōng shàng tīng lái
”便唤武松上厅来。
wǔ sōng qù tīng qián shēng le rě
武松去厅前声了喏。
zhī xiàn wèn dào nǐ nà dǎ hǔ de zhuàng shì nǐ què shuō zěn shēng dǎ le zhè gè dà chóng
知县问道：“你那打虎的壮士，你却说怎生打了这个大虫？
wǔ sōng jiù tīng qián jiāng dǎ hǔ de běn shì shuō le yī biàn
”武松就厅前将打虎的本事，说了一遍。
tīng shàng tīng xià zhòng duō rén děng dōu jīng de dāi le
厅上厅下众多人等，都惊的呆了。
zhī xiàn jiù tīng shàng cì le jǐ bēi jiǔ jiāng chū shàng hù còu de shǎng cì qián yī qiān guàn shǎng cì yǔ wǔ sōng
知县就厅上赐了几杯酒，将出上户凑的赏赐钱一千贯，赏赐与武松。
wǔ sōng bǐng dào xiǎo rén tuō lài xiàng gōng de fú yīn ǒu rán jiǎo xìng dǎ sǐ le zhè gè dà chóng
武松禀道：“小人托赖相公的福荫，偶然侥幸，打死了这个大虫。
fēi xiǎo rén zhī néng rú hé gǎn shòu shǎng cì
非小人之能，如何敢受赏赐。
xiǎo rén wén zhī zhè zhòng liè hù yīn zhè gè dà chóng shòu le xiàng gōng zé fá hé bù jiù bǎ zhè yī qiān guàn gěi sàn yǔ zhòng rén qù yòng
小人闻知这众猎户因这个大虫受了相公责罚，何不就把这一千贯给散与众人去用？
zhī xiàn dào jì shì rú cǐ rèn cóng zhuàng shì
”知县道：“既是如此，任从壮士。
wǔ sōng jiù bǎ zhè shǎng qián zài tīng shàng sàn yǔ zhòng rén liè hù
武松就把这赏钱在厅上散与众人猎户。
zhī xiàn jiàn tā zhōng hòu rén dé yǒu xīn yào tái jǔ tā biàn dào suī nǐ yuán shì qīng hé xiàn rén shì yǔ wǒ zhè yáng gǔ xiàn zhī zài zhǐ chǐ
知县见他忠厚仁德，有心要抬举他，便道：“虽你原是清河县人氏，与我这阳谷县只在咫尺。
wǒ jīn rì jiù cān nǐ zài běn xiàn zuò gè dū tóu rú hé
我今日就参你在本县做个都头，如何？
wǔ sōng guì xiè dào ruò méng ēn xiāng tái jǔ xiǎo rén zhōng shēn shòu cì
”武松跪谢道：“若蒙恩相抬举，小人终身受赐。
zhī xiàn suí jí huàn yā sī lì le wén àn dāng rì biàn cān wǔ sōng zuò le bù bīng dū tóu
”知县随即唤押司立了文案，当日便参武松做了步兵都头。
zhòng shàng hù dōu lái yǔ wǔ sōng zuò hè qìng xǐ lián lián chī le sān wǔ rì jiǔ
众上户都来与武松作贺庆喜，连连吃了三五日酒。
wǔ sōng zì xīn zhōng xiǎng dào wǒ běn yào huí qīng hé xiàn qù kàn wàng gē ge shuí xiǎng dào lái zuò le yáng gǔ xiàn dū tóu
武松自心中想道：“我本要回清河县去看望哥哥，谁想倒来做了阳谷县都头！
zì cǐ shàng guān jiàn ài xiāng lǐ wén míng
”自此上官见爱，乡里闻名。
yòu guò le sān èr rì nà yī rì wǔ sōng xīn xián zǒu chū xiàn qián lái xián wán
又过了三二日，那一日，武松心闲，走出县前来闲玩。
zhǐ tīng de bèi hòu yī gè rén jiào shēng wǔ dū tóu nǐ jīn rì fā jì le rú hé bù kàn qù wǒ zé gè
只听得背后一个人叫声：“武都头，你今日发迹了，如何不看觑我则个？
wǔ sōng huí guò tóu lái kàn le jiào shēng ā yě
”武松回过头来看了，叫声：“阿也！
nǐ rú hé què zài zhè lǐ
你如何却在这里？
bú shì wǔ sōng jiàn le zhè gè rén yǒu fèn jiào yáng gǔ xiàn lǐ shī héng xuè rǎn
不是武松见了这个人，有分教：阳谷县里，尸横血染。
zhí jiào gāng dāo xiǎng chǔ rén tóu gǔn bǎo jiàn huī shí rè xuè liú
直教钢刀响处人头滚，宝剑挥时热血流。
zhèng shì zhǐ yīn jiǔ sè wàng jiā guó jǐ jiàn shī shū wù hǎo rén
正是：只因酒色忘家国，几见诗书误好人。
bì jìng jiào huàn wǔ dū tóu de zhèng shì shèn rén qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟叫唤武都头的正是甚人，且听下回分解。