第二十六回 — 水浒传 — 施耐庵

tōu gǔ shi hé jiǔ sòng sàng gōng rén tóu wǔ èr shè jì

偷骨殖何九送丧供人头武二设祭

shī yuē

诗曰：

cān tòu fēng liú èr zì chán hǎo yīn yuán shì è yīn yuán

参透风流二字禅，好因缘是恶因缘。

chī xīn zuò chǔ rén rén ài lěng yǎn guān shí gè gè xián

痴心做处人人爱，冷眼观时个个嫌。

yě cǎo xián huā xiū cǎi shé zhēn zī jìn zhì zì ān rán

野草闲花休采折，贞姿劲质自安然。

shān qī zhì zǐ jiā cháng fàn bù hài xiāng sī bù sǔn qián

山妻稚子家常饭，不害相思不损钱。

huà shuō dāng shí hé jiǔ shū diē dǎo zài dì xià zhòng huǒ jiā fú zhù

话说当时何九叔跌倒在地下，众火家扶住。

wáng pó biàn dào zhè shì zhōng le è kuài jiāng shuǐ lái

王婆便道：“这是中了恶，快将水来。

pēn le liǎng kǒu hé jiǔ shū jiàn jiàn de dòng zhuǎn yǒu xiē sū xǐng

”喷了两口，何九叔渐渐地动转，有些苏醒。

wáng pó dào qiě fú jiǔ shū huí jiā qù què lǐ huì

王婆道：“且扶九叔回家去却理会。

liǎng gè huǒ jiā shǐ shàn bǎn mén yī jìng tái hé jiǔ shū dào jiā lǐ

”两个火家使扇板门，一径抬何九叔到家里。

dà xiǎo jiē zhe jiù zài chuáng shàng shuì le

大小接着，就在床上睡了。

lǎo pó kū dào xiào xīn xīn chū qù què zěn dì zhè bān guī lái

老婆哭道：“笑欣欣出去，却怎地这般归来！

xián shí céng bù zhī zhōng è

闲时曾不知中恶。

zuò zài chuáng biān tí kū

”坐在床边啼哭。

hé jiǔ shū qū de huǒ jiā dōu bù zài miàn qián tī nà lǎo pó dào nǐ bú yào fán nǎo wǒ zì méi shì

何九叔觑得火家都不在面前，踢那老婆道：“你不要烦恼，我自没事。

què cái qù wǔ dà jiā rù liàn dào de tā xiàng kǒu yíng jiàn xiàn qián kāi yào pù de xī mén qìng qǐng wǒ qù chī le yī xí jiǔ bǎ shí liǎng yín zi yǔ wǒ shuō dào suǒ liàn de shī shǒu fán shì zhē gài zé gè

却才去武大家入殓，到得他巷口，迎见县前开药铺的西门庆，请我去吃了一席酒，把十两银子与我，说道：‘所殓的尸首，凡事遮盖则个。

wǒ dào wǔ dà jiā jiàn tā de lǎo pó shì gè bù liáng de rén mú yàng wǒ xīn lǐ yǒu bā jiǔ fēn yí jì

’我到武大家，见他的老婆是个不良的人模样，我心里有八九分疑忌。

dào nà lǐ jiē qǐ qiān qiū fān kàn shí jiàn wǔ dà miàn pí zǐ hēi qī qiào nèi jīn jīn chū xuè chún kǒu shàng wēi lù chǐ hén dìng shì zhòng dú shēn sǐ

到那里揭起千秋幡看时，见武大面皮紫黑，七窍内津津出血，唇口上微露齿痕，定是中毒身死。

wǒ běn dài shēng zhāng qǐ lái què pà tā méi rén zuò zhǔ è le xī mén qìng què bú shì qù liáo fēng tì xiē

我本待声张起来，却怕他没人做主，恶了西门庆，却不是去撩蜂剔蝎？

dài yào hú lú tí rù le guān liàn le wǔ dà yǒu gè xiōng dì biàn shì qián rì jǐng yáng gāng dǎ hǔ de wǔ dū tóu tā shì gè shā rén bù zhǎn yǎn de nán zǐ tǎng huò zǎo wǎn guī lái cǐ shì bì rán yào fā

待要胡卢提入了棺殓了，武大有个兄弟，便是前日景阳冈打虎的武都头，他是个杀人不斩眼的男子，倘或早晚归来，此事必然要发。

lǎo pó biàn dào wǒ yě tīng de qián rì yǒu rén shuō dào hòu xiàng zhù de qiáo lǎo ér zi yùn gē qù zǐ shí jiē bāng wǔ dà zhuō jiān nào le chá fāng

”老婆便道：“我也听得前日有人说道：‘后巷住的乔老儿子郓哥，去紫石街帮武大捉奸，闹了茶坊。

zhèng shì zhè jiàn shì le

’正是这件事了。

nǐ què màn màn de fǎng wèn tā

你却慢慢的访问他。

rú jīn zhè shì yǒu shèn nán chǔ zhī shǐ huǒ jiā zì qù liàn le jiù wèn tā jǐ shí chū sāng

如今这事有甚难处，只使火家自去殓了，就问他几时出丧。

ruò shì tíng sàng zài jiā dài wǔ sōng guī lái chū bìn zhè gè biàn méi shèn me zào sī má xiàn

若是停丧在家，待武松归来出殡，这个便没甚么皂丝麻线；

ruò tā biàn chū qù mái zàng le yě bù fáng

若他便出去埋葬了，也不妨；

ruò shì tā biàn yào chū qù shāo tā shí bì yǒu qiāo qī

若是他便要出去烧他时，必有跷蹊。

nǐ dào lín shí zhǐ zuò qù sòng sàng zhāng rén yǎn cuò ná le liǎng kuài gǔ tou hé zhè shí liǎng yín zi shōu zhe biàn shì gè lǎo dà zhèng jiàn

你到临时，只做去送丧，张人眼错，拿了两块骨头，和这十两银子收着，便是个老大证见。

tā ruò huí lái bù wèn shí biàn bà què bù liú le xī mén qìng miàn pí zuò yī wǎn fàn què bù hǎo

他若回来，不问时便罢，却不留了西门庆面皮，做一碗饭却不好？

hé jiǔ shū dào jiā yǒu xián qī jiàn de jí míng

”何九叔道：“家有贤妻，见得极明！

suí jí jiào huǒ jiā fēn fù wǒ zhōng le è qù bù dé

”随即叫火家分付：“我中了恶，去不得。

nǐ men biàn zì qù liàn le jiù wèn tā jǐ shí chū sāng kuài lái huí bào

你们便自去殓了，就问他几时出丧，快来回报。

de de qián bó nǐ men fēn le dōu yào tíng dāng

得的钱帛，你们分了，都要停当。

yǔ wǒ qián bó bù kě yào

与我钱帛，不可要。

huǒ jiā tīng le zì lái wǔ dà jiā rù liàn

”火家听了，自来武大家入殓。

tíng sàng ān líng yǐ ba huí bào hé jiǔ shū dào tā jiā dà niáng zǐ shuō dào zhǐ sān rì biàn chū bìn qù chéng wài shāo huà

停丧安灵已罢，回报何九叔道：“他家大娘子说道：‘只三日便出殡，去城外烧化。

huǒ jiā gè zì fēn qián sàn le

’”火家各自分钱散了。

hé jiǔ shū duì lǎo pó dào nǐ shuō zhè huà zhèng shì le

何九叔对老婆道：“你说这话正是了。

wǒ zhì qī zhǐ qù tōu gǔ shi biàn liǎo

我至期只去偷骨殖便了。

qiě shuō wáng pó yī lì cuān duō nà pó niáng dàng yè bàn líng

且说王婆一力撺掇那婆娘，当夜伴灵。

dì èr rì qǐng sì sēng niàn xiē jīng wén

第二日，请四僧念些经文。

dì sān rì zǎo zhòng huǒ jiā zì lái káng tái guān cái yě yǒu jǐ jiā lín shè jiē fāng xiāng sòng

第三日早，众火家自来扛抬棺材，也有几家邻舍街坊相送。

nà fù rén dài shàng xiào yī lù shàng jiǎ kū yǎng jiā rén

那妇人带上孝，一路上假哭养家人。

lái dào chéng wài huà rén chǎng shàng biàn jiào jǔ huǒ shāo huà

来到城外化人场上，便教举火烧化。

zhī jiàn hé jiǔ shū shǒu lǐ tí zhe yī mò zhǐ qián lái dào chǎng lǐ

只见何九叔手里提着一陌纸钱来到场里。

wáng pó hé nà fù rén jiē jiàn dào jiǔ shū qiě xǐ de guì tǐ méi shì le

王婆和那妇人接见道：“九叔，且喜得贵体没事了。

hé jiǔ shū dào xiǎo rén qián rì mǎi le dà láng yī shàn lóng zǐ mǔ chuī bǐng bù céng hái de qián tè dì bǎ zhè mò zhǐ lái shāo yǔ dà láng

”何九叔道：“小人前日买了大郎一扇笼子母炊饼，不曾还得钱，特地把这陌纸来烧与大郎。

wáng pó dào jiǔ shū rú cǐ zhì chéng

”王婆道：“九叔如此志诚！

hé jiǔ shū bǎ zhǐ qián shāo le jiù cuān duō shāo huà guān cái

”何九叔把纸钱烧了，就撺掇烧化棺材。

wáng pó hé nà fù rén xiè dào nán de hé jiǔ shū cuān duō huí jiā yī fà xiāng xiè

王婆和那妇人谢道：“难得何九叔撺掇，回家一发相谢。

hé jiǔ shū dào xiǎo rén dào chù zhǐ shì chū rè

”何九叔道：“小人到处只是出热。

niáng zǐ hé gān niáng zì wěn biàn zhāi táng lǐ qù xiāng dài zhòng lín shè jiē fāng xiǎo rén zì tì nǐ zhào gù

娘子和干娘自稳便，斋堂里去相待众邻舍街坊，小人自替你照顾。

shǐ zhuǎn le zhè fù rén hé nà pó zǐ bǎ huǒ xié qù jiǎn liǎng kuài gǔ tou sǔn qù cè biān ná qù sàn gǔ chí nèi zhǐ yī jìn kàn nà gǔ tou sū hēi

”使转了这妇人和那婆子，把火挟去拣两块骨头，损去侧边，拿去潵骨池内只一浸，看那骨头酥黑。

hé jiǔ shū shōu cáng le yě lái zhāi táng lǐ hè hòng le yī huí

何九叔收藏了，也来斋堂里和哄了一回。

guān mù guò le shā huǒ shōu shí gǔ shi sàn zài chí zi lǐ

棺木过了杀火，收拾骨殖，潵在池子里。

zhòng lín shè huí jiā gè zì fēn sǎn

众邻舍回家，各自分散。

nà hé jiǔ shū jiāng gǔ tou guī dào jiā zhōng bǎ fú zhǐ dōu xiě le nián yuè rì qī sòng sàng de rén míng zì hé zhè yín zi yī chù bāo le zuò gè bù dài r shèng zhe fàng zài fáng lǐ

那何九叔将骨头归到家中，把幅纸都写了年月日期，送丧的人名字，和这银子一处包了，做个布袋儿盛着，放在房里。

zài shuō nà fù rén guī dào jiā zhōng qù gé zi qián miàn shè gè líng pái shàng xiě wáng fu wǔ dà láng zhī wèi

再说那妇人归到家中，去槅子前面设个灵牌，上写“亡夫武大郎之位”。

líng chuáng zi qián diǎn yī zhǎn liú lí dēng lǐ miàn tiē xiē jīng fān qián duǒ jīn yín dìng cǎi zēng zhī shǔ

灵床子前点一盏琉璃灯，里面贴些经幡、钱垛、金银锭、采缯之属。

měi rì què zì hé xī mén qìng zài lóu shàng rèn yì qǔ lè

每日却自和西门庆在楼上任意取乐。

què bù bǐ xiān qián zài wáng pó fáng lǐ zhǐ shì tōu jī dào gǒu zhī huan rú jīn jiā zhōng yòu méi rén ài yǎn rèn yì tíng mián zhěng sù

却不比先前在王婆房里，只是偷鸡盗狗之欢，如今家中又没人碍眼，任意停眠整宿。

zì cǐ xī mén qìng zhěng sān wǔ yè bù guī qù jiā zhōng dà xiǎo yì gè bù xǐ huan

自此西门庆整三五夜不归去，家中大小亦各不喜欢。

yuán lái zhè nǚ sè kēng xiàn dé rén yǒu chéng shí bì xū yǒu bài

原来这女色坑陷得人，有成时必须有败。

yǒu shǒu zhè gū tiān dān dào zhè nǚ sè

有首《鹧鸪天》，单道这女色。

zhèng shì

正是：

sè dǎn rú tiān bù zì yóu qíng shēn yì mì liǎng chóu móu

色胆如天不自由，情深意密两绸缪。

zhǐ sī dāng rì tóng huān qìng qǐ xiǎng xiāo qiáng yǒu huò yōu

只思当日同欢庆，岂想萧墙有祸忧！

tān kuài lè zì yōu yóu yīng xióng zhuàng shì bào yuān chóu

贪快乐，恣优游，英雄壮士报冤仇。

qǐng kàn bāo sì yōu wáng shì xuè rǎn lóng quán shì jìn tóu

请看褒姒幽王事，血染龙泉是尽头。

qiě shuō xī mén qìng hé nà pó niáng zhōng zhāo qǔ lè rèn yì gē yǐn

且说西门庆和那婆娘，终朝取乐，任意歌饮。

jiāo de shú le què bù gù wài rén zhī dào

交得熟了，却不顾外人知道。

zhè tiáo jiē shàng yuǎn jìn rén jiā wú yǒu yī rén bù zhī cǐ shì què dōu jù pà xī mén qìng nà sī shì gè diāo tú pō pí shuí kěn lái duō guǎn

这条街上远近人家，无有一人不知此事，却都惧怕西门庆那厮是个刁徒泼皮，谁肯来多管。

cháng yán dào lè jí shēng bēi pǐ jí tài lái

常言道：乐极生悲，否极泰来。

guāng yīn xùn sù qián hòu yòu zǎo sì shí yú rì

光阴迅速，前后又早四十余日。

què shuō wǔ sōng zì cóng lǐng le zhī xiàn yán yǔ jiān sòng chē zhàng dào dōng jīng qīn qī chù tóu xià le lái shū jiāo gē le xiāng lǒng jiē shàng xián xíng le jǐ rì tǎo le huí shū lǐng yī xíng rén qǔ lù huí yáng gǔ xiàn lái

却说武松自从领了知县言语，监送车仗到东京亲戚处，投下了来书，交割了箱笼，街上闲行了几日，讨了回书，领一行人取路回阳谷县来。

qián hòu wǎng huí qià hǎo jiāng jí liǎng gè yuè

前后往回，恰好将及两个月。

qù shí xīn chūn tiān qì huí lái sān yuè chū tóu

去时新春天气，回来三月初头。

yú lù shàng zhǐ jué de shén sī bù ān shēn xīn huǎng hū gǎn huí yào jiàn gē ge

于路上只觉得神思不安，身心恍惚，赶回要见哥哥。

qiě xiān qù xiàn lǐ jiāo nà le huí shū

且先去县里交纳了回书。

zhī xiàn jiàn le dà xǐ kàn ba huí shū yǐ zhī jīn yín bǎo wù jiāo de míng bái shǎng le wǔ sōng yī dìng dà yín jiǔ shí guǎn dài bù bì yòng shuō

知县见了大喜，看罢回书，已知金银宝物交得明白，赏了武松一锭大银，酒食管待，不必用说。

wǔ sōng huí dào xià chǔ fáng lǐ huàn le yī fú xié wà dài shang gè xīn tóu jīn suǒ shàng le fáng mén yī jìng tóu zǐ shí jiē lái

武松回到下处，房里换了衣服鞋袜，戴上个新头巾，锁上了房门，一径投紫石街来。

liǎng biān zhòng lín shè kàn jiàn wǔ sōng huí le dōu chī yī jīng dà jiā niē liǎng bǎ hàn àn àn de shuō dào zhè fān xiāo qiáng huò qǐ le

两边众邻舍看见武松回了，都吃一惊，大家捏两把汗，暗暗地说道：“这番萧墙祸起了！

zhè gè tài suì guī lái zěn kěn gàn xiū

这个太岁归来，怎肯干休？

bì rán nòng chū shì lái

必然弄出事来！

qiě shuō wǔ sōng dào mén qián jiē qǐ lián zi tàn shēn rù lái jiàn le líng chuáng zi xiě zhe wáng fu wǔ dà láng zhī wèi qī gè zì dāi le zhēng kāi shuāng yǎn dào mò bú shì wǒ yǎn huā le

且说武松到门前揭起帘子，探身入来，见了灵床子写着“亡夫武大郎之位”七个字，呆了，睁开双眼道：“莫不是我眼花了？

jiào shēng sǎo sǎo wǔ èr guī lái

”叫声：“嫂嫂，武二归来！

nà xī mén qìng zhèng hé nà pó niáng zài lóu shàng qǔ lè tīng de wǔ sōng jiào yī shēng jīng de pì gǔn niào liú yī zhí bēn hòu mén cóng wáng pó jiā zǒu le

”那西门庆正和那婆娘在楼上取乐，听得武松叫一声，惊得屁滚尿流，一直奔后门，从王婆家走了。

nà fù rén yīng dào shū shū shǎo zuò nú biàn lái yě

那妇人应道：“叔叔少坐，奴便来也。

yuán lái zhè pó niáng zì cóng yào sǐ le wǔ dà nà lǐ kěn dài xiào měi rì zhǐ shì nóng zhuāng yàn mǒ hé xī mén qìng zuò yī chù qǔ lè

”原来这婆娘自从药死了武大，那里肯带孝，每日只是浓妆艳抹，和西门庆做一处取乐。

tīng de wǔ sōng jiào shēng wǔ èr guī lái le huāng máng qù miàn pén lǐ xǐ là le yān fěn bō qù le shǒu shì chāi huán péng sōng wǎn le gè shāo r tuō qù le hóng qún xiù ǎo xuán chuān shang xiào qún xiào shān biàn cóng lóu shàng gěng gěng yè yè jiǎ kū xià lái

听得武松叫声“武二归来了”，慌忙去面盆里洗落了胭粉，拨去了首饰钗环，蓬松挽了个髾儿，脱去了红裙绣袄，旋穿上孝裙孝衫，便从楼上哽哽咽咽假哭下来。

wǔ sōng dào sǎo sǎo qiě zhù

武松道：“嫂嫂，且住！

xiū kū

休哭！

wǒ gē ge jǐ shí sǐ le

我哥哥几时死了？

de shèn me zhèng hòu

得甚么症候？

chī shéi de yào

吃谁的药？

nà fù rén yī tóu kū yī miàn shuō dào nǐ gē ge zì cóng nǐ zhuǎn bèi yī èr shí rì měng kě de hài jí xīn téng qǐ lái

”那妇人一头哭，一面说道：“你哥哥自从你转背一二十日，猛可的害急心疼起来。

bìng le bā jiǔ rì qiú shén wèn bǔ shèn me yào bù chī guò

病了八九日，求神问卜，甚么药不吃过！

yī zhì bù dé sǐ le

医治不得，死了。

piē de wǒ hǎo kǔ

撇得我好苦！

gé bì wáng pó tīng de shēng pà jué sā zhǐ de zǒu guò lái bāng tā zhī wú

”隔壁王婆听得，生怕决撒，只得走过来帮他支吾。

wǔ sōng yòu dào wǒ dī gē gē cóng lái bù céng yǒu zhè bān bìng rú hé xīn téng biàn sǐ le

武松又道：“我的哥哥从来不曾有这般病，如何心疼便死了？

wáng pó dào dū tóu què zěn dì zhè bān shuō

”王婆道：“都头，却怎地这般说！

tiān yǒu bù cè fēng yún rén yǒu zàn shí huò fú

天有不测风云，人有暂时祸福。

shuí bǎo de cháng méi shì

谁保得长没事？

nà fù rén dào kuī shā le zhè gè gān niáng

”那妇人道：“亏杀了这个干娘！

wǒ yòu shì gè méi jiǎo xiè bú shì zhè gè gān niáng lín shè jiā shuí kěn lái bāng wǒ

我又是个没脚蟹，不是这个干娘，邻舍家谁肯来帮我！

wǔ sōng dào rú jīn mái zài nà lǐ

”武松道：“如今埋在那里？

fù rén dào wǒ yòu dú zì yí gè nà lǐ qù xún fén dì

”妇人道：“我又独自一个，那里去寻坟地？

mò nài hé liú le sān rì bǎ chū qù shāo huà le

没奈何，留了三日，把出去烧化了。

wǔ sōng dào gē ge sǐ de jǐ rì le

”武松道：“哥哥死得几日了？

fù rén dào zài liǎng rì biàn shì duàn qī

”妇人道：“再两日，便是断七。

wǔ sōng chén yín le bàn shǎng biàn chū mén qù jìng tóu xiàn lǐ lái

武松沉吟了半晌，便出门去，径投县里来。

kāi le suǒ qù fáng lǐ huàn le yī shēn sù jìng yī fú biàn jiào tǔ bīng dǎ le yī tiáo má tāo xì zài yāo lǐ shēn biān cáng le yī bǎ jiān cháng bǐng duǎn bèi hòu rèn báo de jiě wàn dāo qǔ le xiē yín liǎng dài zài shēn biān

开了锁，去房里换了一身素净衣服，便叫土兵打了一条麻绦系在腰里，身边藏了一把尖长柄短、背厚刃薄的解腕刀，取了些银两带在身边。

jiào le gè tǔ bīng suǒ shàng le fáng mén qù xiàn qián mǎi le xiē mǐ miàn jiāo liào děng wù xiāng zhú míng zhǐ jiù wǎn dào jiā qiāo mén

叫了个土兵，锁上了房门，去县前买了些米面椒料等物，香烛冥纸，就晚到家敲门。

nà fù rén kāi le mén

那妇人开了门。

wǔ sōng jiào tǔ bīng qù ān pái gēng fàn

武松叫土兵去安排羹饭。

wǔ sōng jiù líng chuáng zi qián diǎn qǐ dēng zhú pū shè jiǔ yáo

武松就灵床子前点起灯烛，铺设酒肴。

dào liǎng gè gēng cì ān pái de duān zhèng wǔ sōng pū fān shēn biàn bài dào gē ge yīn hún bù yuǎn

到两个更次，安排得端正，武松扑翻身便拜道：“哥哥阴魂不远！

nǐ zài shì shí ruǎn ruò jīn rì sǐ hòu bú jiàn fēn míng

你在世时软弱，今日死后不见分明。

nǐ ruò shì fù qū xián yuān bèi rén hài le tuō mèng yǔ wǒ xiōng dì tì nǐ zuò zhǔ bào chóu

你若是负屈衔冤，被人害了，托梦与我，兄弟替你做主报仇！

bǎ jiǔ jiāo diàn le shāo huà míng yòng zhǐ qián wǔ sōng fàng shēng dà kū

”把酒浇奠了，烧化冥用纸钱，武松放声大哭。

kū de nà liǎng biān lín shè wú bù qī huáng

哭得那两边邻舍无不凄惶。

nà fù rén yě zài lǐ miàn jiǎ kū

那妇人也在里面假哭。

wǔ sōng kū ba jiāng gēng fàn jiǔ yáo hé tǔ bīng chī le

武松哭罢，将羹饭酒肴和土兵吃了。

tǎo liǎng tiáo xí zi jiào tǔ bīng zhōng mén bàng biān shuì wǔ sōng bǎ tiáo xí zi jiù líng chuáng zi qián shuì

讨两条席子，叫土兵中门傍边睡，武松把条席子就灵床子前睡。

nà fù rén zì shàng lóu qù xià le lóu mén zì shuì

那妇人自上楼去，下了楼门自睡。

yuē mò jiāng jìn sān gēng shí hòu wǔ sōng fān lái fù qù shuì bù zhe

约莫将近三更时候，武松翻来覆去睡不着；

kàn nà tǔ bīng shí hōu hōu de què shì sǐ rén yì bān tǐng zhe

看那土兵时，齁齁的却似死人一般挺着。

wǔ sōng pá jiāng qǐ lái kàn le nà líng chuáng zi qián liú lí dēng bàn míng bàn miè

武松爬将起来，看了那灵床子前琉璃灯半明半灭；

cè ěr tīng nà gēng gǔ shí zhèng dǎ sān gēng sān diǎn

侧耳听那更鼓时，正打三更三点。

wǔ sōng tàn le yī kǒu qì zuò zài xí zi shàng zì yán zì yǔ kǒu lǐ shuō dào wǒ gē ge shēng shí nuò ruò sǐ liǎo què yǒu shèn fēn míng

武松叹了一口气，坐在席子上自言自语，口里说道：“我哥哥生时懦弱，死了却有甚分明！

shuō yóu wèi liǎo zhī jiàn líng chuáng zi xià juàn qǐ yī zhèn lěng qì lái

”说犹未了，只见灵床子下卷起一阵冷气来。

nà lěng qì rú hé

那冷气如何？

dàn jiàn

但见：

wú xíng wú yǐng fēi wù fēi yān

无形无影，非雾非烟。

pán xuán shì guài fēng qīn gǔ lěng lǐn liè rú shà qì tòu jī hán

盘旋似怪风侵骨冷，凛冽如煞气透肌寒。

hūn hūn àn àn líng qián dēng huǒ shī guāng míng

昏昏暗暗，灵前灯火失光明；

cǎn cǎn yōu yōu bì shàng zhǐ qián fēi sàn luàn

惨惨幽幽，壁上纸钱飞散乱。

yǐn yǐn zhē cáng shí dú guǐ fēn fēn piāo dòng yǐn hún fān

隐隐遮藏食毒鬼，纷纷飘动引魂幡。

nà zhèn lěng qì bī de wǔ sōng máo fà jiē shù

那阵冷气逼得武松毛发皆竖。

dìng jīng kàn shí zhī jiàn gè rén cóng líng chuáng dǐ xià zuān jiāng chū lái jiào shēng xiōng dì wǒ sǐ de hǎo kǔ

定睛看时，只见个人从灵床底下钻将出来，叫声：“兄弟，我死得好苦！

wǔ sōng kàn bù zǐ xì què dài xiàng qián lái zài wèn shí zhī jiàn lěng qì sàn le bú jiàn le rén

”武松看不仔细，却待向前来再问时，只见冷气散了，不见了人。

wǔ sōng yī qiāo diān fān zài xí zi shàng zuò de xún sī shì mèng fēi mèng

武松一跤颠翻在席子上坐地，寻思是梦非梦。

huí tóu kàn nà tǔ bīng shí zhèng shuì zháo

回头看那土兵时，正睡着。

wǔ sōng xiǎng dào gē ge zhè yī sǐ bì rán bù míng

武松想道：“哥哥这一死必然不明！

què cái zhèng yào bào wǒ zhī dào yòu bèi wǒ de shén qì chōng sàn le tā de hún pò

却才正要报我知道，又被我的神气冲散了他的魂魄！

zhí zài xīn lǐ bù tí

”直在心里不题。

děng tiān míng què yòu lǐ huì

等天明却又理会。

tiān sè jiàn míng liǎo tǔ bīng qǐ lái shāo tāng wǔ sōng xǐ shù le

天色渐明了，土兵起来烧汤，武松洗漱了。

nà fù rén yě xià lóu lái kàn zhe wǔ sōng dào shū shū yè lái fán nǎo

那妇人也下楼来，看着武松道：“叔叔，夜来烦恼！

wǔ sōng dào sǎo sǎo wǒ gē ge duān dì shèn me bìng sǐ le

”武松道：“嫂嫂，我哥哥端的甚么病死了。

nà fù rén dào shū shū què zěn dì wàng le

”那妇人道：“叔叔却怎地忘了？

yè lái yǐ duì shū shū shuō le hài xīn téng bìng sǐ le

夜来已对叔叔说了，害心疼病死了。

wǔ sōng dào què shú shéi de yào chī

”武松道：“却赎谁的药吃？

nà fù rén dào jiàn yǒu yào tiē zài zhè lǐ

”那妇人道：“见有药贴在这里。

wǔ sōng dào què shì shuí mǎi guān cái

”武松道：“却是谁买棺材？

nà fù rén dào yāng jí gé bì wáng gān niáng qù mǎi

”那妇人道：“央及隔壁王干娘去买。

wǔ sōng dào shuí lái káng tái chū qù

”武松道：“谁来扛抬出去？

nà fù rén dào shì běn chǔ tuán tóu hé jiǔ shū

”那妇人道：“是本处团头何九叔。

jìn shì tā wéi chí chū qù

尽是他维持出去。

wǔ sōng dào yuán lái nèn dì

”武松道：“原来恁地。

qiě qù xiàn lǐ huà mǎo què lái

且去县里画卯却来。

biàn qǐ shēn dài le tǔ bīng zǒu dào zǐ shí jiē xiàng kǒu wèn tǔ bīng dào nǐ rèn de tuán tóu hé jiǔ shū me

”便起身带了土兵，走到紫石街巷口，问土兵道：“你认得团头何九叔么？

tǔ bīng dào dū tóu nèn dì wàng le

”土兵道：“都头恁地忘了？

qián xiàng tā yě zēng lái yǔ dōu zuò qìng

前项他也曾来与都作庆。

tā jiā zhī zài shī zi jiē xiàng nèi zhù

他家只在狮子街巷内住。

wǔ sōng dào nǐ yǐn wǒ qù

”武松道：“你引我去。

tǔ bīng yǐn wǔ sōng dào hé jiǔ shū mén qián

”土兵引武松到何九叔门前。

wǔ sōng dào nǐ zì xiān qù

武松道：“你自先去。

tǔ bīng qù le

”土兵去了。

wǔ sōng què jiē qǐ lián zi jiào shēng hé jiǔ shū zài jiā me

武松却揭起帘子，叫声：“何九叔在家么？

zhè hé jiǔ shū què cái qǐ lái tīng de shì wǔ sōng lái xún xià dé shǒu máng jiǎo luàn tóu jīn yě dài bù dié jí jí qǔ le yín zi hé gǔ shi cáng zài shēn biān biàn chū lái yíng jiē dào dū tóu jǐ shí huí lái

”这何九叔却才起来，听得是武松来寻，吓得手忙脚乱，头巾也戴不迭，急急取了银子和骨殖藏在身边，便出来迎接道：“都头几时回来？

wǔ sōng dào zuó rì fāng huí dào zhè lǐ

”武松道：“昨日方回到这里。

yǒu jù huà xián shuō zé gè qǐng nà zūn bù tóng wǎng

有句话闲说则个，请那尊步同往。

hé jiǔ shū dào xiǎo rén biàn qù

”何九叔道：“小人便去。

dū tóu qiě qǐng bài chá

都头，且请拜茶。

wǔ sōng dào bù bì miǎn cì

”武松道：“不必，免赐！

liǎng gè yī tóng chū dào xiàng kǒu jiǔ diàn lǐ zuò xia jiào liàng jiǔ rén dǎ liǎng jiǎo jiǔ lái

两个一同出到巷口酒店里坐下，叫量酒人打两角酒来。

hé jiǔ shū qǐ shēn dào xiǎo rén bù céng yǔ dū tóu jiē fēng hé gù fǎn rǎo

何九叔起身道：“小人不曾与都头接风，何故反扰？

wǔ sōng dào qiě zuò

”武松道：“且坐。

hé jiǔ shū xīn lǐ yǐ cāi bā jiǔ fēn

“何九叔心里已猜八九分。

liàng jiǔ rén yī miàn shāi jiǔ wǔ sōng biàn bù kāi kǒu qiě zhǐ gù chī jiǔ

量酒人一面筛酒，武松便不开口，且只顾吃酒。

hé jiǔ shū jiàn tā bù zuò shēng dào niē liǎng bǎ hàn què bǎ xiē huà lái liāo tā

何九叔见他不做声，倒捏两把汗，却把些话来撩他。

wǔ sōng yě bù kāi yán bìng bù bǎ huà lái tí qǐ

武松也不开言，并不把话来提起。

jiǔ yǐ shù bēi zhī jiàn wǔ sōng jiē qǐ yī shang sōu de chè chū bǎ jiān dāo lái chā zài zhuō zi shàng

酒已数杯，只见武松揭起衣裳，飕地掣出把尖刀来插在桌子上。

liàng jiǔ de dōu jīng de dāi le nà lǐ kěn jìn qián kàn

量酒的都惊得呆了，那里肯近前看。

hé jiǔ shū miàn sè qīng huáng bù gǎn dǒu qì

何九叔面色青黄，不敢抖气。

wǔ sōng luō qǐ shuāng xiù wò zhe jiān dāo duì hé jiǔ shū dào xiǎo zi cū shū hái xiǎo de yuān gè yǒu tóu zhài gè bù zhǔ

武松捋起双袖，握着尖刀，对何九叔道：“小子粗疏，还晓得冤各有头，债各不主。

nǐ xiū jīng pà zhǐ yào shí shuō duì wǒ yī yī shuō zhī wǔ dà sǐ de yuán gù biàn bù gān shè nǐ

你休惊怕，只要实说，对我一一说知武大死的缘故，便不干涉你。

wǒ ruò shāng le nǐ bú shì hǎo hàn

我若伤了你，不是好汉。

tǎng ruò yǒu bàn jù r chā cuò wǒ zhè kǒu dāo lì dìng jiào nǐ shēn shàng tiān sān sì bǎi gè tòu míng de kū lóng

倘若有半句儿差错，我这口刀，立定教你身上添三四百个透明的窟窿！

xián yán bù dào nǐ zhǐ zhí shuō wǒ gē ge sǐ de shī shǒu shì zěn dì mú yàng

闲言不道，你只直说，我哥哥死的尸首是怎地模样？

wǔ sōng dào ba yī shuāng shǒu àn zhù gē xī liǎng zhī yǎn zhēng de yuán biāo biāo de kàn zhe

”武松道罢，一双手按住肐膝，两只眼睁得圆彪彪地看着。

hé jiǔ shū qù xiù zi lǐ qǔ chū yí gè dài r fàng zài zhuō zi shàng dào dū tóu xī nù

何九叔去袖子里取出一个袋儿放在桌子上，道：“都头息怒。

zhè gè dài r biàn shì yí gè dà zhèng jiàn

这个袋儿便是一个大证见。

wǔ sōng yòng shǒu dǎ kāi kàn nà dài r lǐ shí liǎng kuài sū hēi gú tou yī dìng shí liǎng yín zi

”武松用手打开，看那袋儿里时，两块酥黑骨头，一锭十两银子。

biàn wèn dào zěn dì jiàn de shì lǎo dà zhèng jiàn

便问道：“怎地见得是老大证见？

hé jiǔ shū dào xiǎo rén bìng rán bù zhī qián hòu yīn dì

”何九叔道：“小人并然不知前后因地。

hū yú zhēng yuè èr shí èr rì zài jiā zhī jiàn kāi chá fāng de wáng pó lái hū huàn xiǎo rén liàn wǔ dà láng shī shǒu

忽于正月二十二日在家，只见开茶坊的王婆来呼唤小人殓武大郎尸首。

zhì rì xíng dào zǐ shí jiē xiàng kǒu yíng jiàn xiàn qián kāi shēng yào pù de xī mén qìng dà láng lán zhù yāo xiǎo rén tóng qù jiǔ diàn lǐ chī le yī píng jiǔ

至日，行到紫石街巷口，迎见县前开生药铺的西门庆大郎，拦住邀小人同去酒店里，吃了一瓶酒。

xī mén qìng qǔ chū zhè shí liǎng yín zi fù yǔ xiǎo rén fēn fù dào suǒ liàn de shī shǒu fán bǎi shì zhē gài

西门庆取出这十两银子付与小人，分付道：‘所殓的尸首，凡百事遮盖。

xiǎo rén cóng lái dé zhī nà rén shì gè diāo tú bù róng xiǎo rén bù jiē

’小人从来得知那人是个刁徒，不容小人不接。

chī le jiǔ shí shōu le zhè yín zi

吃了酒食，收了这银子。

xiǎo rén qù dào dà láng jiā lǐ jiē qǐ qiān qiū fān zhī jiàn qī qiào nèi yǒu yū xuè chún kǒu shàng yǒu chǐ hén xì shì shēng qián zhòng dú de shī shǒu

小人去到大郎家里，揭起千秋幡，只见七窍内有瘀血，唇口上有齿痕，系是生前中毒的尸首。

xiǎo rén běn dài shēng zhāng qǐ lái zhǐ shì yòu méi kǔ zhǔ

小人本待声张起来，只是又没苦主。

tā de niáng zǐ yǐ zì dào shì hài xīn téng bìng sǐ le

他的娘子已自道是害心疼病死了。

yīn cǐ xiǎo rén bù gǎn shēng yán zì yǎo pò shé jiān zhǐ zuò zhōng le è fú guī jiā lái le

因此小人不敢声言，自咬破舌尖，只做中了恶，扶归家来了。

zhǐ shì huǒ jiā zì qù liàn le shī shǒu bù céng jiē shòu yī wén

只是火家自去殓了尸首，不曾接受一文。

dì sān rì tīng de káng chū qù shāo huà xiǎo rén mǎi le yī mò zhǐ qù shān tóu jiǎ zuò rén qíng shǐ zhuǎn le wáng pó bìng lìng sǎo àn shi le zhè liǎng kuài gǔ tou bāo zài jiā lǐ

第三日，听得扛出去烧化，小人买了一陌纸去山头假做人情，使转了王婆并令嫂，暗拾了这两块骨头，包在家里。

zhè gǔ shi sū hēi xì shì dú yào shēn sǐ dí zhèng jiàn

这骨殖酥黑，系是毒药身死的证见。

zhè zhāng zhǐ shàng xiě zhe nián yuè rì shí bìng sòng sàng rén de xìng míng

这张纸上，写着年月日时，并送丧人的性名。

biàn shì xiǎo rén kǒu cí le

便是小人口词了。

dū tóu xiáng chá

都头详察！

wǔ sōng dào jiān fū hái shì hé rén

”武松道：“奸夫还是何人？

hé jiǔ shū dào què bù zhī shì shuí

”何九叔道：“却不知是谁。

xiǎo rén xián tīng de shuō lái yǒu gè mài lí r de yùn gē nà xiǎo sī céng hé dà láng qù chá fāng lǐ zhuō jiān

小人闲听得说来，有个卖梨儿的郓哥，那小厮曾和大郎去茶坊里捉奸。

zhè tiáo jiē shàng shuí rén bù zhī

这条街上，谁人不知。

dū tóu yào zhī bèi xì kě wèn yùn gē

都头要知备细，可问郓哥。

wǔ sōng dào shì

”武松道：“是。

jì rán yǒu zhè gè rén shí yī tóng qù zǒu yī zāo

既然有这个人时，一同去走一遭。

wǔ sōng shōu le dāo rù qiào cáng le suàn hái jiǔ qián biàn tóng hé jiǔ shū wàng yùn gē jiā lǐ lái

武松收了刀，入鞘藏了，算还酒钱，便同何九叔望郓哥家里来。

què hǎo zǒu dào tā mén qián zhī jiàn nà xiǎo hóu zi wǎn zhe gè liǔ lóng kǎo lǎo zài shǒu lǐ dí mǐ guī lái

却好走到他门前，只见那小猴子挽着个柳笼栲栳在手里，籴米归来。

hé jiǔ shū jiào dào yùn gē nǐ rèn de zhè wèi dū tóu me

何九叔叫道：“郓哥，你认得这位都头么？

yùn gē dào jiě dà chóng lái shí wǒ biàn rèn de le

”郓哥道：“解大虫来时，我便认得了。

nǐ liǎng gè xún wǒ zuò shèn me

你两个寻我做甚么？

yùn gē nà xiǎo sī yě qiáo le bā fēn biàn shuō dào zhǐ shì yī jiàn wǒ de lǎo diē liù shí suì méi rén yǎng shàn

”郓哥那小厮也瞧了八分，便说道：“只是一件，我的老爹六十岁，没人养赡。

wǒ què nán xiāng bàn nǐ men chī guān sī shuǎ

我却难相伴你们吃官司耍。

wǔ sōng dào hǎo xiōng dì

”武松道：“好兄弟！

biàn qù shēn biān qǔ wǔ liǎng lái yín zi dào yùn gē nǐ bǎ qù yǔ lǎo diē zuò pán chán gēn wǒ lái shuō huà

”便去身边取五两来银子，道：“郓哥，你把去与老爹做盘缠，跟我来说话。

yùn gē zì xīn lǐ xiǎng dào zhè wǔ liǎng yín zi rú hé bù pán chán de sān wǔ gè yuè

”郓哥自心里想道：“这五两银子，如何不盘缠得三五个月？

biàn péi shì tā chī guān sī yě bù fáng

便陪侍他吃官司也不妨。

jiāng yín zi hé mǐ bǎ yǔ lǎo ér biàn gēn le èr rén chū xiàng kǒu yí gè fàn diàn lóu shàng lái

”将银子和米把与老儿，便跟了二人出巷口一个饭店楼上来。

wǔ sōng jiào guò mài zào sān fēn fàn lái duì yùn gē dào xiōng dì nǐ suī nián jì yòu xiǎo dào yǒu yǎng jiā xiào shùn zhī xīn

武松叫过卖造三分饭来，对郓哥道：“兄弟，你虽年纪幼小，倒有养家孝顺之心。

què cái yǔ nǐ zhèi xiē yín zi qiě zuò pán chán

却才与你这些银子，且做盘缠。

wǒ yǒu yòng zhe nǐ chù shì wù le bì shí wǒ zài yǔ nǐ shí sì wǔ liǎng yín zi zuò běn qián

我有用着你处，事务了毕时，我再与你十四五两银子做本钱。

nǐ kě bèi xì shuō yǔ wǒ nǐ zěn dì hé wǒ gē ge qù chá fāng lǐ zhuō jiān

你可备细说与我：你怎地和我哥哥去茶坊里捉奸？

yùn gē dào wǒ shuō yǔ nǐ nǐ què bú yào qì kǔ

郓哥道：“我说与你，你却不要气苦。

wǒ cóng jīn nián zhēng yuè shí sān rì tí dé yī lán ér xuě lí wǒ qù xún xī mén qìng dà láng guà yī gōu zǐ

我从今年正月十三日，提得一篮儿雪梨，我去寻西门庆大郎挂一勾子。

yī dì lǐ méi xún tā chǔ

一地里没寻他处。

wèn rén shí shuō dào tā zài zǐ shí jiē wáng pó chá fāng lǐ hé mài chuī bǐng de wǔ dà lǎo pó zuò yī chù

问人时，说道：‘他在紫石街王婆茶坊里，和卖炊饼的武大老婆做一处；

rú jīn guā shàng le tā měi rì zhī zài nà lǐ

如今刮上了他，每日只在那里。

wǒ tīng dé le zhè huà yī jìng bēn qù xún tā pǒ nài wáng pó lǎo zhū gǒu lán zhù bù fàng wǒ rù fáng lǐ qù

’我听得了这话，一径奔去寻他，叵耐王婆老猪狗拦住不放我入房里去。

chī wǒ bǎ huà lái qīn tā dǐ zi nà zhū gǒu biàn dǎ wǒ yī dùn lì bào zhí chā wǒ chū lái jiāng wǒ lí r dōu qīng zài jiē shàng

吃我把话来侵他底子，那猪狗便打我一顿栗暴，直叉我出来，将我梨儿都倾在街上。

wǒ qì kǔ le qù xún nǐ dà láng shuō yǔ tā bèi xì tā biàn yào qù zhuō jiān

我气苦了，去寻你大郎，说与他备细，他便要去捉奸。

wǒ dào nǐ bù jì shì xī mén qìng nà sī shǒu jiǎo liǎo de

我道：“你不济事，西门庆那厮手脚了得。

nǐ ruò zhuō tā bù zháo fǎn chī tā gào le dào bù hǎo

你若捉他不着，反吃他告了，倒不好。

wǒ míng rì hé nǐ yuē zài xiàng kǒu qǔ qí nǐ biàn shǎo zuò xiē chuī bǐng chū lái

我明日和你约在巷口取齐，你便少做些炊饼出来；

wǒ ruò zhāng jiàn xī mén qìng rù chá fāng lǐ qù shí wǒ xiān rù qù nǐ biàn jì le dān ér děng zhe

我若张见西门庆入茶坊里去时，我先入去，你便寄了担儿等着。

zhǐ kàn wǒ diū chū lán ér lái nǐ biàn qiǎng rù lái zhuō jiān

只看我丢出篮儿来，你便抢入来捉奸。

wǒ zhè rì yòu tí le yī lán lí r jìng qù chá fāng lǐ

’我这日又提了一篮梨儿，径去茶坊里。

bèi wǒ mà nà lǎo zhū gǒu nà pó zǐ biàn lái dǎ wǒ

被我骂那老猪狗，那婆子便来打我。

chī wǒ xiān bǎ lán ér piē chū jiē shàng yī tóu dǐng zhù nà lǎo gǒu zài bì shàng

吃我先把篮儿撇出街上，一头顶住那老狗在壁上。

wǔ dà láng què qiǎng rù qù shí pó zǐ yào qù lán jié què bèi wǒ dǐng zhù le zhǐ jiào de wǔ dà lái yě

武大郎却抢入去时，婆子要去拦截，却被我顶住了，只叫得：‘武大来也。

yuán lái dào chī tā liǎng gè dǐng zhù le mén

’原来倒吃他两个顶住了门。

dà láng zhī zài fáng mén wài shēng zhāng

大郎只在房门外声张。

què bù dī fáng xī mén qìng nà sī kāi le fáng mén bēn chū lái bǎ dà láng yī jiǎo tī dào le

却不提防西门庆那厮，开了房门奔出来，把大郎一脚踢倒了。

wǒ jiàn nà fù rén suí hòu biàn chū lái fú dà láng bù dòng

我见那妇人随后便出来，扶大郎不动。

wǒ huāng máng yě zì zǒu le

我慌忙也自走了。

guò de wǔ qī rì shuō dà láng sǐ le

过得五七日，说大郎死了。

wǒ què bù zhī zěn dì sǐ le

我却不知怎地死了。

wǔ sōng tīng dào nǐ zhè huà shì shí le

”武松听道：“你这话是实了？

nǐ què bú yào shuō huǎng

你却不要说谎！

yùn gē dào biàn dào guān fǔ wǒ yě zhǐ shì zhè bān shuō

”郓哥道：“便到官府，我也只是这般说。

wǔ sōng dào shuō de shì xiōng dì

”武松道：“说得是，兄弟！

biàn tǎo fàn lái chī le

”便讨饭来吃了。

hái le fàn qián sān gè rén xià lóu lái

还了饭钱，三个人下楼来。

hé jiǔ shū dào xiǎo rén gào tuì

何九叔道：“小人告退。

wǔ sōng dào qiě suí wǒ lái zhèng yào nǐ men yǔ wǒ zhèng yī zhèng

”武松道：“且随我来，正要你们与我证一证。

bǎ liǎng gè yī zhí dài dào xiàn tīng shàng

”把两个一直带到县厅上。

zhī xiàn jiàn le wèn dào dū tóu gào shèn me

知县见了，问道：“都头告甚么？

wǔ sōng gào shuō xiǎo rén qīn xiōng wǔ dà bèi xī mén qìng yǔ sǎo tōng jiān xià dú yào móu shā xìng mìng zhè liǎng gè biàn shì zhèng jiàn

”武松告说：“小人亲兄武大，被西门庆与嫂通奸，下毒药谋杀性命，这两个便是证见。

yào xiàng gōng zuò zhǔ zé gè

要相公做主则个！

zhī xiàn xiān wèn le hé jiǔ shū bìng yùn gē kǒu cí dāng rì xiàn lì shāng yì

”知县先问了何九叔并郓哥口词，当日县吏商议。

yuán lái xiàn lì dōu shì yǔ xī mén qìng yǒu shǒu wěi de guān rén zì bù bì de shuō

原来县吏都是与西门庆有首尾的，官人自不必得说。

yīn cǐ guān lì tōng tóng jì jiào dào zhè jiàn shì nán yǐ lǐ wèn

因此，官吏通同计较道：“这件事难以理问。

zhī xiàn dào wǔ sōng nǐ yě shì gè běn xiàn dū tóu bù xǐng de fǎ dù

”知县道：“武松，你也是个本县都头，不省得法度？

zì gǔ dào zhuō jiān jiàn shuāng zhuō zéi jiàn zāng shā rén jiàn shāng

自古道：捉奸见双，捉贼见赃，杀人见伤。

nǐ nà gē ge de shī shǒu yòu méi le nǐ yòu bù céng zhuō de tā jiān rú jīn zhǐ píng zhè liǎng gè yán yǔ biàn wèn tā shā rén gōng shì mò fēi tè piān xiàng me

你那哥哥的尸首又没了，你又不曾捉得他奸，如今只凭这两个言语，便问他杀人公事，莫非忒偏向么？

nǐ bù kě zào cì xū yào zì jǐ xún sī dāng háng jí xíng

你不可造次，须要自己寻思，当行即行。

wǔ sōng huái lǐ qù qǔ chū liǎng kuài sū hēi gú tou yī zhāng zhǐ gào dào fù gào xiàng gōng zhè gè xū bú shì xiǎo rén niē hé chū lái de

”武松怀里去取出两块酥黑骨头，一张纸，告道：“复告相公，这个须不是小人捏合出来的。

zhī xiàn kàn le dào nǐ qiě qǐ lái dài wǒ cóng cháng shāng yì

”知县看了道：“你且起来，待我从长商议。

kě xíng shí biàn yǔ nǐ ná wèn

可行时便与你拿问。

hé jiǔ shū yùn gē dōu bèi wǔ sōng liú zài fáng lǐ

”何九叔、郓哥都被武松留在房里。

dāng rì xī mén qìng dé zhī què shǐ xīn fù rén lái xiàn lǐ xǔ guān lì yín liǎng

当日西门庆得知，却使心腹人来县里许官吏银两。

cì rì zǎo chén wǔ sōng zài tīng shàng gào bǐng cuī bī zhī xiàn ná rén

次日早晨，武松在厅上告禀，催逼知县拿人。

shuí xiǎng zhè guān rén tān tú huì lù huí chū gǔ shi bìng yín zi lái shuō dào wǔ sōng nǐ xiū tīng wài rén tiǎo bō nǐ hé xī mén qìng zuò duì tóu

谁想这官人贪图贿赂，回出骨殖并银子来，说道：“武松，你休听外人挑拨你和西门庆做对头。

zhè jiàn shì bù míng bái nán yǐ duì lǐ

这件事不明白，难以对理。

shèng rén yún jīng mù zhī shì yóu kǒng wèi zhēn

圣人云：经目之事，犹恐未真；

bèi hòu zhī yán qǐ néng quán xìn

背后之言，岂能全信？

bù kě yī shí zào cì

不可一时造次。

yù lì biàn dào dū tóu dàn fán rén mìng zhī shì xū yào shī shāng bìng wù zōng wǔ jiàn shì quán fāng kě tuī wèn de

”狱吏便道：“都头，但凡人命之事，须要尸、伤、病、物、踪五件事全，方可推问得。

wǔ sōng dào jì rán xiàng gōng bù zhǔn suǒ gào qiě què yòu lǐ huì

”武松道：“既然相公不准所告，且却又理会。

shōu le yín zi hé gǔ shi zài fù yǔ hé jiǔ shū shōu le

”收了银子和骨殖，再付与何九叔收了。

xià tīng lái dào zì jǐ fáng nèi jiào tǔ bīng ān pái fàn shí yǔ hé jiǔ shū tóng yùn gē chī liú zài fáng lǐ xiāng děng yī děng wǒ qù biàn lái yě

下厅来到自己房内，叫土兵安排饭食与何九叔同郓哥吃，留在房里，“相等一等，我去便来也。

yòu zì dài le sān liǎng gè tǔ bīng lí le xiàn yá jiāng le yàn wǎ bǐ mò jiù mǎi le sān wǔ zhāng zhǐ cáng zài shēn biān

”又自带了三两个土兵，离了县衙，将了砚瓦笔墨，就买了三五张纸藏在身边；

jiù jiào liǎng gè tǔ bīng mǎi le gè zhū shǒu yī zhī é yī shuāng jī yī dān jiǔ hé xiē guǒ pǐn zhī lèi ān pái zài jiā lǐ

就叫两个土兵买了个猪首，一只鹅，一双鸡，一担酒，和些果品之类，安排在家里。

yuē mò yě shì sì pái shí hòu dài le gè tǔ bīng lái dào jiā zhōng

约莫也是巳牌时候，带了个土兵来到家中。

nà fù rén yǐ zhī gào zhuàng bù zhǔn fàng xià xīn bù pà tā dà zhe dǎn kàn tā zěn de

那妇人已知告状不准，放下心不怕他，大着胆看他怎的。

wǔ sōng jiào dào sǎo sǎo xià lái yǒu jù huà shuō

武松叫道：“嫂嫂下来，有句话说。

nà pó niáng màn màn de xíng xià lóu lái wèn dào yǒu shèn me huà shuō

”那婆娘慢慢地行下楼来，问道：“有甚么话说？

wǔ sōng dào míng rì shì wáng xiōng duàn qī

”武松道：“明日是亡兄断七。

nǐ qián rì nǎo le zhòng lín shè jiē fāng wǒ jīn rì tè dì lái bǎ bēi jiǔ tì sǎo sǎo xiāng xiè zhòng lín

你前日恼了众邻舍街坊，我今日特地来把杯酒，替嫂嫂相谢众邻。

nà fù rén dà lá lá de shuō dào xiè tā men zěn dì

”那妇人大剌剌地说道：“谢他们怎地？

wǔ sōng dào lǐ bù kě quē

”武松道：“礼不可缺。

huàn tǔ bīng xiān qù líng chuáng zi qián míng huǎng huǎng dì diǎn qǐ liǎng zhī là zhú fén qǐ yī lú xiāng liè xià yī mò zhǐ qián

”唤土兵先去灵床子前，明晃晃地点起两枝蜡烛，焚起一炉香，列下一陌纸钱；

bǎ jì wù qù líng qián bǎi le duī pán mǎn yàn pù xià jiǔ shí guǒ pǐn zhī lèi

把祭物去灵前摆了，堆盘满宴，铺下酒食果品之类。

jiào yí gè tǔ bīng hòu miàn dàng jiǔ liǎng gè tǔ bīng mén qián ān pái zhuō dèng yòu yǒu liǎng gè qián hòu bǎ mén

叫一个土兵后面荡酒，两个土兵门前安排桌凳，又有两个前后把门。

wǔ sōng zì fēn fù dìng le biàn jiào sǎo sǎo lái dài kè

武松自分付定了，便叫：“嫂嫂来待客。

wǒ qù qǐng lái

我去请来。

xiān qǐng gé bì wáng pó

”先请隔壁王婆。

nà pó zǐ dào bù xiāo shēng shòu jiào dū tóu zuò xiè

那婆子道：“不消生受，教都头作谢。

wǔ sōng dào duō duō xiāng rǎo le gàn niang zì yǒu gè dào lǐ

”武松道：“多多相扰了干娘，自有个道理。

xiān bèi yī bēi cài jiǔ xiū de tuī gù

先备一杯菜酒，休得推故。

nà pó zǐ qǔ le zhāo ér shōu shí le mén hù cóng hòu tou zǒu guò lái

”那婆子取了招儿，收拾了门户，从后头走过来。

wǔ sōng dào sǎo sǎo zuò zhǔ wèi gān niáng duì xí

武松道：“嫂嫂坐主位，干娘对席。

pó zǐ yǐ zhī dào xī mén qìng huí huà le fàng xīn zhe chī jiǔ

”婆子已知道西门庆回话了，放心着吃酒。

liǎng gè dōu xīn lǐ dào kàn tā zěn dì

两个都心里道：“看他怎地！

wǔ sōng yòu qǐng zhè biān xià lín kāi yín pù de yáo èr láng yáo wén qīng

”武松又请这边下邻开银铺的姚二郎姚文卿。

èr láng dào xiǎo rén máng xiē bù láo dū tóu shēng shòu

二郎道：“小人忙些，不劳都头生受。

wǔ sōng tuō zhù biàn dào yī bēi dàn jiǔ yòu bù cháng jiǔ biàn qǐng dào jiā

”武松拖住便道：“一杯淡酒，又不长久，便请到家。

nà yáo èr láng zhǐ de suí shùn dào lái biàn jiào qù wáng pó jiān xià zuò le

”那姚二郎只得随顺到来，便教去王婆肩下坐了。

yòu qù duì mén qǐng liǎng jiā yī jiā shì kāi zhǐ mǎ pù de zhào sì láng zhào zhòng míng

又去对门请两家：一家是开纸马铺的赵四郎赵仲铭。

sì láng dào xiǎo rén mǎi mài piē bù dé bù jí péi fèng

四郎道：“小人买卖撇不得，不及陪奉。

wǔ sōng dào rú hé shǐ de

”武松道：“如何使得？

zhòng gāo lín dōu zài nà lǐ le

众高邻都在那里了。

bù yóu tā bù lái bèi wǔ sōng chě dào jiā lǐ dào lǎo rén jiā ye fù yì bān

”不由他不来，被武松扯到家里道：“老人家爷父一般。

biàn qǐng zài sǎo sǎo jiān xià zuò le

”便请在嫂嫂肩下坐了。

yòu qǐng duì mén nà mài lěng jiǔ diàn de hú zhèng qīng

又请对门那卖冷酒店的胡正卿。

nà rén yuán shì lì yuán chū shēn biàn qiáo dào yǒu xiē gān gà nà lǐ kěn lái

那人原是吏员出身，便瞧道有些尴尬，那里肯来。

bèi wǔ sōng bù guǎn tā tuō le guò lái què qǐng qù zhào sì láng jiān xià zuò le

被武松不管他，拖了过来，却请去赵四郎肩下坐了。

wǔ sōng dào wáng pó nǐ gé bì shì shuí

武松道：“王婆，你隔壁是谁？

wáng pó dào tā jiā shì mài gǔ duò r de zhāng gōng

”王婆道：“他家是卖馉饳儿的张公。

què hǎo zhèng zài wū lǐ jiàn wǔ sōng rù lái chī le yī jīng dào dū tóu méi shén huà shuō

”却好正在屋里，见武松入来，吃了一惊，道：“都头没甚话说？

wǔ sōng dào jiā jiān duō rǎo le jiē fāng xiāng qǐng chī bēi dàn jiǔ

”武松道：“家间多扰了街坊，相请吃杯淡酒。

nà lǎo ér dào āi yā

”那老儿道：“哎呀！

lǎo zi bù céng yǒu xiē lǐ shù dào dū tóu jiā què rú hé qǐng lǎo zi chī jiǔ

老子不曾有些礼数到都头家，却如何请老子吃酒？

wǔ sōng dào bù chéng wēi jìng biàn qǐng dào jiā

”武松道：“不成微敬，便请到家。

lǎo ér chī wǔ sōng tuō le guò lái qǐng qù yáo èr láng jiān xià zuò dì

”老儿吃武松拖了过来，请去姚二郎肩下坐地。

shuō huà de wèi hé xiān zuò de bù zǒu

说话的，为何先坐的不走？

yuán lái dōu yǒu tǔ bīng qián hòu bǎ zhe mén dōu shì jiān jìn de yì bān

原来都有土兵前后把着门，都似监禁的一般。

qiě shuō wǔ sōng qǐng dào sì jiā lín shè bìng wáng pó hé sǎo sǎo gòng shì liù rén

且说武松请到四家邻舍，并王婆和嫂嫂，共是六人。

wǔ sōng duó tiáo dèng zi què zuò zài héng tóu

武松掇条凳子，却坐在横头。

biàn jiào tǔ bīng bǎ qián hòu mén guān le

便叫土兵把前后门关了。

nà hòu miàn tǔ bīng zì lái shāi jiǔ

那后面土兵自来筛酒。

wǔ sōng chàng gè dà rě shuō dào zhòng gāo lín xiū guài xiǎo rén cū lǔ hú luàn qǐng xiē gè

武松唱个大喏，说道：“众高邻休怪小人粗卤，胡乱请些个。

zhòng lín shè dào xiǎo rén men dōu bù céng yǔ dū tóu xǐ ní jiē fēng rú jīn dào lái fǎn rǎo

”众邻舍道：“小人们都不曾与都头洗泥接风，如今倒来反扰！

wǔ sōng xiào dào bù chéng yì sī zhòng gāo lín xiū de xiào huà zé gè

”武松笑道：“不成意思，众高邻休得笑话则个。

tǔ bīng zhǐ gù shāi jiǔ

”土兵只顾筛酒。

zhòng rén huái zhe guǐ tāi zhèng bù zhī zěn dì

众人怀着鬼胎，正不知怎地。

kàn kàn jiǔ zhì sān bēi nà hú zhèng qīng biàn yào qǐ shēn shuō dào xiǎo rén máng xiē gè

看看酒至三杯，那胡正卿便要起身，说道：“小人忙些个。

wǔ sōng jiào dào qù bù dé

”武松叫道：“去不得。

jì lái dào cǐ biàn máng yě zuò yī zuò

既来到此，便忙也坐一坐。

nà hú zhèng qīng xīn tóu shí wǔ gè diào tǒng dǎ shuǐ qī shàng bā xià àn àn de xún sī dào jí shì hǎo yì qǐng wǒ men chī jiǔ rú hé què zhè bān xiāng dài bù xǔ rén dòng shēn

”那胡正卿心头十五个吊桶打水，七上八下，暗暗地寻思道：“即是好意请我们吃酒，如何却这般相待，不许人动身？

zhǐ de zuò xia

”只得坐下。

wǔ sōng dào zài bǎ jiǔ lái shāi

武松道：“再把酒来筛。

tǔ bīng zhēn dào dì sì bēi jiǔ qián hòu gòng chī le qī bēi jiǔ guò

”土兵斟到第四杯酒，前后共吃了七杯酒过。

zhòng rén què shì chī le lǚ tài hòu yī qiān gè yán yàn

众人却似吃了吕太后一千个筵宴。

zhī jiàn wǔ sōng hē jiào tǔ bīng qiě shōu shí guò le bēi pán shǎo jiàn zài chī

只见武松喝叫土兵：“且收拾过了杯盘，少间再吃。

wǔ sōng mǒ le zhuō zi

”武松抹了桌子。

zhòng lín shè què dài qǐ shēn wǔ sōng bǎ liǎng zhī shǒu zhǐ yī lán dào zhèng yào shuō huà

众邻舍却待起身，武松把两只手只一拦，道：“正要说话。

yī gān gāo lín zài zhè lǐ zhōng jiān gāo lín nà wèi huì xiě zì

一干高邻在这里，中间高邻那位会写字？

yáo èr láng biàn dào cǐ wèi hú zhèng qīng jí xiě de hǎo

”姚二郎便道：“此位胡正卿极写得好。

wǔ sōng biàn chàng gè rě dào xiāng fán zé gè

”武松便唱个喏道：“相烦则个！

biàn juǎn qǐ shuāng xiù qù yī shang dǐ xià sōu de zhǐ yī chè chè chū nà kǒu jiān dāo lái

”便卷起双袖，去衣裳底下飕地只一掣，掣出那口尖刀来。

yòu shǒu sì zhǐ lóng zhe dāo bǎ dà mǔ zhǐ àn zhù yǎn xīn liǎng zhǐ yuán biāo biāo guài yǎn zhēng qǐ dào zhū wèi gāo lín zài cǐ xiǎo rén yuān gè yǒu tóu zhai gè yǒu zhǔ zhǐ yào zhòng wèi zuò gè zhèng jiàn

右手四指笼着刀靶，大母指按住掩心，两只圆彪彪怪眼睁起，道：“诸位高邻在此，小人冤各有头，债各有主，只要众位做个证见！

zhī jiàn wǔ sōng zuǒ shǒu ná zhù sǎo sǎo yòu shǒu zhǐ dìng wáng pó

只见武松左手拿住嫂嫂，右手指定王婆。

sì jiā lín shè jīng de mù zhēng kǒu dāi wǎng zhī suǒ cuò dōu miàn miàn xiāng qù bù gǎn zuò shēng

四家邻舍惊得目睁口呆，罔知所措，都面面相觑，不敢做声。

wǔ sōng dào gāo lín xiū guài bù bì chī jīng

武松道：“高邻休怪，不必吃惊！

wǔ sōng suī shì cū lǔ hàn zi biàn sǐ yě bù pà hái shěng de yǒu yuān bào yuān yǒu chóu bào chóu bìng bù shāng fàn zhòng wèi zhǐ fán gāo lín zuò gè zhèng jiàn

武松虽是粗卤汉子，便死也不怕，还省得有冤报冤，有仇报仇，并不伤犯众位，只烦高邻做个证见。

ruò yǒu yī wèi xiān zǒu de wǔ sōng fān guò liǎn lái xiū guài xiào tā xiān chī wǒ wǔ qī dāo le qù

若有一位先走的，武松翻过脸来休怪，孝他先吃我五七刀了去！

wǔ sōng biàn cháng tā mìng yě bù fáng

武松便偿他命也不妨。

zhòng lín shè dào què chī bù dé fàn le

”众邻舍道：“却吃不得饭了！

wǔ sōng kàn zhe wáng pó hè dào wū nà lǎo zhū gǒu tīng zhe

”武松看着王婆喝道：“兀那老猪狗听着！

wǒ dī gē gē zhè gè xìng mìng dōu zài nǐ de shēn shàng màn màn de què wèn nǐ

我的哥哥这个性命都在你的身上，慢慢地却问你！

huí guò liǎn lái kàn zhe fù rén mà dào nǐ nà yín fù tīng zhe

”回过脸来看着妇人骂道：“你那淫妇听着！

nǐ bǎ wǒ dī gē gē xìng mìng zěn dì móu hài le

你把我的哥哥性命怎地谋害了？

cóng shí zhāo le wǒ biàn ráo nǐ

从实招了，我便饶你！

nà fù rén dào shū shū nǐ hǎo méi dào lǐ

”那妇人道：“叔叔，你好没道理！

nǐ gē ge zì hài xīn téng bìng sǐ le gàn wǒ shén shì

你哥哥自害心疼病死了，干我甚事！

shuō yóu wèi liǎo wǔ sōng bǎ dāo qì chá le chā zài zhuō zi shàng yòng zuǒ shǒu jiū zhù nà fù rén tóu jì yòu shǒu pī xiōng tí zhù bǎ zhuō zi yī jiǎo tī dào le gé zhuō zi bǎ zhè fù rén qīng qīng de tí jiāng guò lái yī qiāo fàng fān zài líng chuáng zi shàng liǎng jiǎo tà zhù

”说犹未了，武松把刀肐查了插在桌子上，用左手揪住那妇人头髻，右手劈胸提住，把桌子一脚踢倒了，隔桌子把这妇人轻轻地提将过来，一跤放翻在灵床子上，两脚踏住。

yòu shǒu bá qǐ dāo lái zhǐ dìng wáng pó dào lǎo zhū gǒu

右手拔起刀来，指定王婆道：“老猪狗！

nǐ cóng shí shuō

你从实说！

nà pó zǐ zhǐ yào tuō shēn tuō bù dé zhǐ de dào bù xiāo dū tóu fā nù lǎo shēn zì shuō biàn liǎo

”那婆子只要脱身脱不得，只得道：“不消都头发怒，老身自说便了。

wǔ sōng jiào tǔ bīng qǔ guò zhǐ mò bǐ yàn pái zài zhuō zi shàng bǎ dāo zhǐ zhe hú zhèng qīng dào xiāng fán nǐ yǔ wǒ tīng yī jù xiě yī jù

武松叫土兵取过纸墨笔砚，排在桌子上，把刀指着胡正卿道：“相烦你与我听一句写一句。

hú zhèng qīng qì da dǒu zhe dào xiǎo rén biàn xiě

”胡正卿肐瘩抖着道：“小人便写。

tǎo le xiē yàn shuǐ mó qǐ mò lái

”讨了些砚水，磨起墨来。

hú zhèng qīng ná qǐ bǐ fú kāi zhǐ dào wáng pó nǐ shí shuō

胡正卿拿起笔，拂开纸道：“王婆，你实说！

nà pó zǐ dào yòu bù gàn wǒ shì yǔ wǒ wú gān

”那婆子道：“又不干我事，与我无干！

wǔ sōng dào lǎo zhū gǒu wǒ dōu zhī le nǐ lài nà gè qù

”武松道：“老猪狗，我都知了，你赖那个去！

nǐ bù shuō shí wǒ xiān guǎ le zhè gè yín fù hòu shā nǐ zhè lǎo gǒu

你不说时，我先剐了这个淫妇，后杀你这老狗！

tí qǐ dāo lái wàng nà fù rén liǎn shàng biàn zì xíng zuǒ shou yòu bì liǎng zì xíng zuǒ shou yòu bì

”提起刀来，望那妇人脸上便【字形左“扌”右“闭”】两【字形左“扌”右“闭”】。

nà fù rén huāng máng jiào dào shū shū qiě ráo wǒ

那妇人慌忙叫道：“叔叔，且饶我！

nǐ fàng wǒ qǐ lái wǒ shuō biàn liǎo

你放我起来，我说便了！

wǔ sōng yī tí tí qǐ nà pó niáng guì zài líng chuáng zi qián

”武松一提，提起那婆娘，跪在灵床子前。

wǔ sōng hē yī shēng yín fù kuài shuō

武松喝一声：“淫妇快说！

nà fù rén jīng de hún pò dōu méi le zhǐ de cóng shí zhāo shuō jiāng nà shí fàng lián zi yīn dǎ zhe xī mén qìng qǐ bìng zuò yī shang rù mǎ tōng jiān yī yī de shuō

”那妇人惊得魂魄都没了，只得从实招说，将那时放帘子因打着西门庆起，并做衣裳入马通奸，一一地说；

cì hòu lái zěn shēng tī le wǔ dà yīn hé shè jì xià yào wáng pó zěn dì jiào suō bō zhì cóng tóu zhì wěi shuō le yī biàn

次后来怎生踢了武大，因何设计下药，王婆怎地教唆拨置，从头至尾说了一遍。

wǔ sōng zài jiào tā shuō què jiào hú zhèng qīng xiě le

武松再叫他说，却叫胡正卿写了。

wáng pó dào yǎo chóng

王婆道：“咬虫！

nǐ xiān zhāo le wǒ rú hé lài de guò zhǐ kǔ le lǎo shēn

你先招了，我如何赖得过，只苦了老身！

wáng pó yě zhǐ de zhāo rèn le

”王婆也只得招认了。

bǎ zhè pó zǐ kǒu cí yě jiào hú zhèng qīng xiě le

把这婆子口词，也叫胡正卿写了。

cóng tóu zhì wěi dōu shuō zài shàng miàn jiào tā liǎng gè dōu diǎn zhǐ huà le zì

从头至尾都说在上面，叫他两个都点指画了字；

jiù jiào sì jiā lín shè shū le míng yě huà le zì

就叫四家邻舍书了名，也画了字。

jiào tǔ bīng jiě dā bo lái bèi jiǎn bǎng le zhè lǎo gǒu juǎn le kǒu cí cáng zài huái lǐ

叫土兵解搭膊来，背剪绑了这老狗，卷了口词，藏在怀里。

jiào tǔ bīng qǔ wǎn jiǔ lái gōng yǎng zài líng chuáng zi qián tuō guò zhè fù rén lái guì zài líng qián hē nà pó zǐ yě guì zài líng qián

叫土兵取碗酒来，供养在灵床子前，拖过这妇人来跪在灵前，喝那婆子也跪在灵前。

wǔ sōng dào gē ge líng hún bù yuǎn xiōng dì wǔ èr yǔ nǐ bào chóu xuě hèn

武松道：“哥哥灵魂不远，兄弟武二与你报仇雪恨！

jiào tǔ bīng bǎ zhǐ qián diǎn zháo

”叫土兵把纸钱点着。

nà fù rén jiàn tóu shì bù hǎo què dài yào jiào bèi wǔ sōng nǎo jiū dào lái liǎng zhǐ jiǎo tà zhù tā liǎng zhǐ gē bo chě kāi xiōng pú yī shang

那妇人见头势不好，却待要叫，被武松脑揪倒来，两只脚踏住他两只胳膊，扯开胸脯衣裳。

shuō shí chí nà shí kuài bǎ jiān dāo qù xiōng qián zhǐ yī wān kǒu lǐ xián zhe dāo shuāng shǒu wò kāi xiōng pú qǔ chū xīn gān wǔ zàng gōng yǎng zài líng qián

说时迟，那时快，把尖刀去胸前只一剜，口里衔着刀，双手斡开胸脯，取出心肝五脏，供养在灵前。

qì chá yī dāo biàn gē xià nà fù rén tóu lái xuè liú mǎn de

肐查一刀，便割下那妇人头来，血流满地。

sì jiā lín shè chī le yī jīng dōu yǎn le liǎn

四家邻舍，吃了一惊，都掩了脸。

jiàn tā xiōng le yòu bù gǎn dòng zhǐ de suí shùn tā

见他凶了，又不敢动，只得随顺他。

wǔ sōng jiào tǔ bīng qù lóu shàng qǔ xià yī chuáng bèi lái bǎ fù rén tóu bāo le kāi le dāo chā zài qiào lǐ

武松叫土兵去楼上取下一床被来，把妇人头包了，揩了刀，插在鞘里。

xǐ le shǒu chàng gè rě shuō dào yǒu láo gāo lín shèn shì xiū guài

洗了手，唱个喏，说道：“有劳高邻，甚是休怪。

qiě qǐng zhòng wèi lóu shàng shǎo zuò dài wǔ èr biàn lái

且请众位楼上少坐，待武二便来。

sì jiā lín shè dōu miàn miàn xiāng kàn bù gǎn bù yī tā zhǐ de dōu shàng lóu qù zuò le

”四家邻舍都面面相看，不敢不依他，只得都上楼去坐了。

wǔ sōng fēn fù tǔ bīng yě jiào yā nà pó zǐ shàng lóu qù

武松分付土兵，也教押那婆子上楼去。

guān le lóu mén zhe liǎng gè tǔ bīng zài lóu xià kān shǒu

关了楼门，着两个土兵在楼下看守。

wǔ sōng bāo le fù rén nà kē tóu yī zhí bēn xī mén qìng shēng yào pù qián lái kàn zhe zhǔ guǎn chàng gè rě dà guān rén zhái shàng zài me

武松包了妇人那颗头，一直奔西门庆生药铺前来，看着主管唱个喏：“大官人宅上在么？

zhǔ guǎn dào què cái chū qù

”主管道：“却才出去。

wǔ sōng dào jiè yī bù xián shuō yī jù huà

”武松道：“借一步，闲说一句话。

nà zhǔ guǎn yě yǒu xiē rèn de wǔ sōng bù gǎn bù chū lái

”那主管也有些认得武松，不敢不出来。

wǔ sōng yī yǐn yǐn dào cè shǒu pì jìng xiàng nèi wǔ sōng fān guò liǎn lái dào nǐ yào sǐ què shì yào huó

武松一引引到侧首僻净巷内，武松翻过脸来道：“你要死却是要活？

zhǔ guǎn huāng dào dū tóu zài shàng xiǎo rén yòu bù céng shāng fàn le dū tóu

”主管慌道：“都头在上，小人又不曾伤犯了都头。

wǔ sōng dào nǐ yào sǐ xiū shuō xī mén qìng qù xiàng

”武松道：“你要死，休说西门庆去向；

nǐ ruò yào huó shí duì wǒ shuō xī mén qìng zài nà lǐ

你若要活，实对我说，西门庆在那里？

zhǔ guǎn dào què cái hé yī gè xiāng shí qù shī zi qiáo xià dà jiǔ lóu shàng chī jiǔ

”主管道：“却才和一个相识，去狮子桥下大酒楼上吃酒。

wǔ sōng tīng le zhuǎn shēn biàn zǒu

”武松听了，转身便走。

nà zhǔ guǎn jīng de bàn shǎng yí jiǎo bù dòng zì qù le

那主管惊得半晌移脚不动，自去了。

qiě shuō wǔ sōng jìng bēn dào shī zi qiáo xià jiǔ lóu qián biàn wèn jiǔ bǎo dào xī mén qìng dà láng hé shén rén chī jiǔ

且说武松径奔到狮子桥下酒楼前，便问酒保道：“西门庆大郎和甚人吃酒？

jiǔ bǎo dào hé yī gè yì bān de cái zhǔ zài lóu shàng biān jiē gé ér lǐ chī jiǔ

”酒保道：“和一个一般的财主，在楼上边街阁儿里吃酒。

wǔ sōng yī zhí zhuàng dào lóu shàng qù gé zǐ qián zhāng shí chuāng yǎn lǐ jiàn xī mén qìng zuò zhe zhǔ wèi duì miàn yí gè zuò zhe kè xí liǎng gè chàng de fěn tóu zuò zài liǎng biān

”武松一直撞到楼上，去阁子前张时，窗眼里见西门庆坐着主位，对面一个坐着客席，两个唱的粉头坐在两边。

wǔ sōng bǎ nà bèi bāo dǎ kāi yī dǒu nà kē rén tóu xuè lù lù de gǔn chū lái

武松把那被包打开一抖，那颗人头血渌渌的滚出来。

wǔ sōng zuǒ shǒu tí le rén tóu yòu shǒu bá chū jiān dāo tiāo kāi lián zi zuān jiāng rù lái bǎ nà fù rén tóu wàng xī mén qìng liǎn shàng guàn jiāng lái

武松左手提了人头，右手拔出尖刀，挑开帘子，钻将入来，把那妇人头望西门庆脸上掼将来。

xī mén qìng rèn de shì wǔ sōng chī le yī jīng jiào shēng āi yā

西门庆认得是武松，吃了一惊，叫声：哎呀！

biàn tiào qǐ zài dèng zǐ shǎng qù yī zhī jiǎo kuà shàng chuāng kǎn yào xún zǒu lù

”便跳起在凳子上去，一只脚跨上窗槛，要寻走路。

jiàn xià miàn shì jiē tiào bù xià qù xīn lǐ zhèng huāng

见下面是街，跳不下去，心里正慌。

shuō shí chí nà shí kuài

说时迟，那时快。

wǔ sōng què yòng shǒu lüè àn yī àn tuō dì yǐ tiào zài zhuō zi shàng bǎ xiē zhǎn r dié r dōu tī xià lái

武松却用手略按一按，托地已跳在桌子上，把些盏儿碟儿都踢下来。

liǎng gè chàng de xíng yuàn jīng de zǒu bù dòng

两个唱的行院惊得走不动。

nà gè cái zhǔ guān rén huāng le jiǎo shǒu yě jīng dǎo le

那个财主官人慌了脚手，也惊倒了。

xī mén qìng jiàn lái de xiōng biàn bǎ shǒu xū zhǐ yī zhǐ zǎo fēi qǐ yòu jiǎo lái

西门庆见来得凶，便把手虚指一指，早飞起右脚来。

wǔ sōng zhǐ gù bēn rù qù jiàn tā jiǎo qǐ lüè shǎn yī shǎn qià hǎo nà yī jiǎo zhèng tī zhōng wǔ sōng yòu shǒu nà kǒu dāo tī jiāng qǐ lái zhí luò xià jiē xīn lǐ qù le

武松只顾奔入去，见他脚起，略闪一闪，恰好那一脚正踢中武松右手，那口刀踢将起来，直落下街心里去了。

xī mén qìng jiàn tī qù le dāo xīn lǐ biàn bù pà tā yòu shǒu xū zhào yī zhào zuǒ shǒu yī quán zhào zhe wǔ sōng xīn wō lǐ dǎ lái

西门庆见踢去了刀，心里便不怕他，右手虚照一照，左手一拳，照着武松心窝里打来。

què bèi wǔ sōng lüè duǒ gè guò jiù shì lǐ cóng xié xià zuān rù lái zuǒ shǒu dài zhù tóu lián jiān jiǎ zhǐ yī tí yòu shǒu zǎo zuó zhù xī mén qìng zuǒ jiǎo jiào shēng xià qù

却被武松略躲个过，就势里从胁下钻入来，左手带住头，连肩胛只一提，右手早捽住西门庆左脚，叫声：“下去！

nà xī mén qìng yī zhě yuān hún chán dìng èr nǎi tiān lǐ nán róng sān lái zěn dāng wǔ sōng yǒng lì

”那西门庆一者冤魂缠定，二乃天理难容，三来怎当武松勇力。

zhī jiàn tóu zài xià jiǎo zài shàng dào zhuàng luò zài dāng jiē xīn lǐ qù le diē de gè fā hūn zhāng dì shí yī

只见头在下，脚在上，倒撞落在当街心里去了，跌得个发昏章第十一。

jiē shàng liǎng biān rén dōu chī le yī jīng

街上两边人都吃了一惊。

wǔ sōng shēn shǒu qù dèng zǐ biān tí le yín fù de tóu yě zuān chū chuāng zi wài yǒng shēn wàng xià zhǐ yī tiào tiào zài dāng jiē shàng

武松伸手去凳子边提了淫妇的头，也钻出窗子外，涌身望下只一跳，跳在当街上。

xiān qiǎng le nà kǒu dāo zài shǒu lǐ kàn zhè xī mén qìng yǐ zì diē de bàn sǐ zhí tǐng tǐng zài dì xià zhǐ bǎ yǎn lái dòng

先抢了那口刀在手里，看这西门庆已自跌得半死，直挺挺在地下，只把眼来动。

wǔ sōng àn zhù

武松按住，

zhǐ yī dāo

只一刀，

gē xià xī mén qìng de tóu lái bǎ liǎng kē tóu xiāng jié zuò yī chù

割下西门庆的头来．把两颗头相结做一处，

tí zài shǒu lǐ

提在手里，

bǎ zhe nà kǒu dāo

把着那口刀，

yī zhí bēn huí zǐ shí jiē lái jiào tǔ bīng kāi le mén

一直奔回紫石街来．叫土兵开了门，

jiāng liǎng kē rén tóu gōng yǎng zài líng qián

将两颗人头供养在灵前，

bǎ nà wǎn lěng jiǔ jiāo diàn le

把那碗冷酒浇奠了，

shuō dào gē ge hún líng bù yuǎn

说道：“哥哥魂灵不远，

zǎo shēng tiān jiè

早生天界！

xiōng dì yǔ nǐ bào chóu shā le jiān fū hé yín fù

兄弟与你报仇，杀了奸夫和淫妇。

jīn rì jiù xíng shāo huà

今日就行烧化。

biàn jiào tǔ bīng lóu shàng qǐng gāo lín xià lái bǎ nà pó zǐ yā zài qián miàn

”便叫土兵，楼上请高邻下来，把那婆子押在前面。

wǔ sōng ná zhe dāo tí le liǎng kē rén tóu zài duì sì jiā lín shè dào wǒ hái yǒu yī jù huà duì nǐ men sì wèi gāo lín shuō zé gè

武松拿着刀，提了两颗人头，再对四家邻舍道：“我还有一句话，对你们四位高邻说则个。

nà sì jiā lín shè chā shǒu gǒng lì jǐn dào dū tóu dàn shuō wǒ zhòng rén yī tīng zūn mìng

”那四家邻舍叉手拱立，尽道：“都头但说，我众人一听尊命。

wǔ sōng shuō chū zhè jǐ jù huà lái yǒu fèn jiào míng biāo qiān gǔ shēng bō wàn nián

武松说出这几句话来，有分教：名标千古，声播万年。

zhí jiào yīng xióng xiāng jù mǎn shān zhài hǎo hàn tóng xīn fù shuǐ wā

直教英雄相聚满山寨，好汉同心赴水洼。

zhèng shì gǔ jīn zhuàng shì tán yīng yǒng měng liè qiǎng rén zhàng yì zhōng

正是：古今壮士谈英勇，猛烈强人仗义忠。

bì jìng wǔ sōng duì sì jiā lín shè shuō chū shèn yán yǔ lái qiě tīng xià huí fēn jiě

毕竟武松对四家邻舍说出甚言语来，且听下回分解。