mǔ yè chā mèng zhōu dào mài rén ròu wǔ dū tóu shí zì pō yù zhāng qīng
母夜叉孟州道卖人肉武都头十字坡遇张青
shī yuē
诗曰：
píng shēng zuò shàn tiān jiā fú ruò shì gāng qiáng shòu huò yāng
平生作善天加福，若是刚强受祸殃。
shé wèi róu hé zhōng bù sǔn chǐ yīn jiān yìng bì zāo shāng
舌为柔和终不损，齿因坚硬必遭伤。
xìng táo qiū dào duō líng luò sōng bǎi dōng shēn yù cuì cāng
杏桃秋到多零落，松柏冬深愈翠苍。
shàn è dào tóu zhōng yǒu bào gāo fēi yuǎn zǒu yě nán cáng
善恶到头终有报，高飞远走也难藏。
huà shuō dāng xià wǔ sōng duì sì jiā lín shè dào xiǎo rén yīn yǔ gē ge bào chóu xuě hèn fàn zuì zhèng dāng qí lǐ suī sǐ ér bù yuàn
话说当下武松对四家邻舍道：“小人因与哥哥报仇雪恨，犯罪正当其理，虽死而不怨。
què cái shèn shì jīng xià le gāo lín
却才甚是惊吓了高邻。
xiǎo rén cǐ yī qù cún wáng wèi bǎo sǐ huó bù zhī
小人此一去，存亡未保，死活不知。
wǒ gē ge líng chuáng zi jiù jīn shāo huà le
我哥哥灵床子就今烧化了。
jiā zhōng dàn yǒu xiē yī yīng wù jiàn wàng fán sì wèi gāo lín yǔ xiǎo rén biàn mài xiē qián lái zuò suí yá yòng dù zhī zī tīng hòu shǐ yòng
家中但有些一应物件，望烦四位高邻与小人变卖些钱来，作随衙用度之资，听候使用。
jīn qù xiàn lǐ shǒu gào xiū yào guǎn xiǎo rén zuì zhòng zhǐ tì xiǎo rén cóng shí zhèng yī zhèng
今去县里首告，休要管小人罪重，只替小人从实证一证。
suí jí qǔ líng pái hé zhǐ qián shāo huà le
”随即取灵牌和纸钱烧化了。
lóu shàng yǒu liǎng gè xiāng lǒng qǔ xià lái dǎ kāi kàn le fù yǔ sì lín shōu zhù biàn mài
楼上有两个箱笼，取下来，打开看了，付与四邻收贮变卖。
què yā nà pó zǐ tí le liǎng kē rén tóu jìng tóu xiàn lǐ lái
却押那婆子，提了两颗人头，径投县里来。
cǐ shí hōng dòng le yí gè yáng gǔ xiàn jiē shàng kàn de rén bù jì qí shù
此时哄动了一个阳谷县，街上看的人不记其数。
zhī xiàn tīng dé rén lái bào le xiān zì hài rán suí jí shēng tīng
知县听得人来报了，先自骇然，随即升厅。
wǔ sōng yā nà wáng pó zài tīng qián guì xià xíng xiōng dāo zi hé liǎng kē rén tóu fàng zài jiē xià
武松押那王婆在厅前跪下，行凶刀子和两颗人头放在阶下。
wǔ sōng guì zài zuǒ biān pó zǐ guì zài zhōng jiān sì jiā lín shè guì zài yòu biān
武松跪在左边，婆子跪在中间，四家邻舍跪在右边。
wǔ sōng huái zhōng qǔ chū hú zhèng qīng xiě de kǒu cí cóng tóu zhì wěi gào shuō yī biàn
武松怀中取出胡正卿写的口词，从头至尾告说一遍。
zhī xiàn jiào nà lìng shǐ xiān wèn le wáng pó kǒu cí yì bān gōng shuō
知县叫那令史先问了王婆口词，一般供说。
sì jiā lín shè zhǐ zhèng míng bái
四家邻舍，指证明白。
yòu huàn guò hé jiǔ shū yùn gē dōu qǔ le míng bái gòng zhuàng
又唤过何九叔、郓哥，都取了明白供状。
huàn dāng gāi wǔ zuò xíng rén wěi lì yī yuán bǎ zhè yī gān rén yā dào zǐ shí jiē jiǎn yàn le fù rén shēn shī shī zi qiáo xià jiǔ lóu qián jiǎn yàn le xī mén qìng shēn shī míng bái tián xiě shī dān gé mù huí dào xiàn lǐ chéng táng lì àn
唤当该仵作行人，委吏一员，把这一干人押到紫石街检验了妇人身尸，狮子桥下酒楼前检验了西门庆身尸，明白填写尸单格目，回到县里，呈堂立案。
zhī xiàn jiào qǔ cháng jiā qiě bǎ wǔ sōng tóng zhè pó zǐ jiā le shōu zài jiān nèi
知县叫取长枷，且把武松同这婆子枷了，收在监内。
yī gān píng rén jì jiān zài mén fáng lǐ
一干平人，寄监在门房里。
qiě shuō xiàn guān niàn wǔ sōng shì gè yì qì liè hàn yòu xiǎng tā shàng jīng qù le zhè yī zāo yī xīn yào zhōu quán tā yòu xún sī tā de hǎo chù
且说县官念武松是个义气烈汉，又想他上京去了这一遭，一心要周全他，又寻思他的好处。
biàn huàn gāi lì shāng yì dào niàn wǔ sōng nà sī shì gè yǒu yì de hàn zi bǎ zhè rén men zhāo zhuàng cóng xīn zuò guò gǎi zuò wǔ sōng yīn jì xiàn wáng xiōng wǔ dà yǒu sǎo bù róng jì sì yīn ér xiāng zhēng
便唤该吏商议道：“念武松那厮是个有义的汉子，把这人们招状从新做过，改作：‘武松因祭献亡兄武大，有嫂不容祭祀，因而相争。
fù rén jiāng líng chuáng tuī dǎo
妇人将灵床推倒。
jiù hù wáng xiōng shén zhǔ yǔ sǎo dòu ōu yī shí shā sǐ
救护亡兄神主，与嫂斗殴，一时杀死。
cì hòu xī mén qìng yīn yǔ běn fù tōng jiān qián lái qiáng hù yīn ér dòu ōu
次后西门庆因与本妇通奸，前来强护，因而斗殴。
hù xiāng bù fú niǔ dǎ zhì shī zi qiáo biān yǐ zhì dòu shā shēn sǐ
互相不伏，扭打至狮子桥边，以致斗杀身死。
xiě le zhāo jiě sòng wén shū bǎ yī gān rén shěn wèn xiāng tóng dú kuǎn zhuàng yǔ wǔ sōng tīng le
’”写了招解送文书，把一干人审问相同，读款状与武松听了。
xiě yī dào shēn jiě gōng wén jiāng zhè yī gān rén fàn jiě běn guǎn dōng píng fǔ shēn qǐng fā luò
写一道申解公文，将这一干人犯解本管东平府，申请发落。
zhè yáng gǔ xiàn suī rán shì gè xiǎo xiàn fēn dào yǒu zhàng yì de rén
这阳谷县虽然是个小县分，倒有仗义的人。
yǒu nà shàng hù zhī jiā dōu zī zhù wǔ sōng yín liǎng yě yǒu sòng jiǔ shí qián mǐ yǔ wǔ sōng de
有那上户之家都资助武松银两，也有送酒食钱米与武松的。
wǔ sōng dào xià chǔ jiāng xíng li jì dùn tǔ bīng shōu le jiāng le shí èr sān liǎng yín zi yǔ le yùn gē de lǎo diē
武松到下处，将行李寄顿土兵收了，将了十二三两银子，与了郓哥的老爹。
wǔ sōng guǎn xià de tǔ bīng dà bàn xiāng sòng jiǔ ròu bù dié
武松管下的土兵，大半相送酒肉不迭。
dāng xià xiàn lì lǐng le gōng wén bào zhe wén juàn bìng hé jiǔ shū de yín zi gǔ shi zhāo cí dāo zhàng dài le yī gān rén fàn shàng lù
当下县吏领了公文，抱着文卷并何九叔的银子、骨殖、招词、刀仗，带了一干人犯上路。
wàng dōng píng fǔ lái
望东平府来。
zhòng rén dào de fǔ qián kàn de rén hōng dòng le yá mén kǒu
众人到得府前，看的人哄动了衙门口。
qiě shuō fǔ yǐn chén wén zhāo tīng de bào lái suí jí shēng tīng
且说府尹陈文昭，听得报来，随即升厅。
nà guān rén dàn jiàn
那官人但见：
píng shēng zhèng zhí bǐng xìng xián míng
平生正直，禀性贤明。
yòu nián xiàng xuě àn gōng shū cháng chéng xiàng jīn luán duì cè
幼年向雪案攻书，长成向金銮对策。
cháng huái zhōng xiào zhī xīn měi xíng rén cí zhī niàn
常怀忠孝之心，每行仁慈之念。
hù kǒu zēng qián liáng bàn lí mín chēng dé mǎn jiē qú
户口增，钱粮办，黎民称德满街衢；
cí sòng jiǎn dào zéi xiū fù lǎo zàn gē xuān shì jǐng
词讼减，盗贼休，父老赞歌喧市井。
pān yuán jié dèng míng biāo qīng shǐ bō qiān nián
攀辕截镫，名标青史播千年；
lè shí juān bēi shēng zhèn huáng táng chuán wàn gǔ
勒石镌碑，声振黄堂传万古。
kāng kǎi wén zhāng qī lǐ dù xián liáng fāng zhèng shèng gōng huáng
慷慨文章欺李杜，贤良方正胜龚黄。
qiě shuō dōng píng fǔ fǔ yǐn chén wén zhāo yǐ zhī zhè jiàn shì le
且说东平府府尹陈文昭，已知这件事了。
biàn jiào yā guò zhè yī gān rén fàn jiù dāng tīng xiān bǎ yáng gǔ xiàn shēn wén kàn le yòu bǎ gè rén gòng zhuàng zhāo kuǎn kàn guò jiāng zhè yī gān rén yī yī shěn lù yī biàn
便叫押过这一干人犯，就当厅先把阳谷县申文看了，又把各人供状招款看过，将这一干人一一审录一遍。
bǎ zāng wù bìng xíng xiōng dāo zhàng fēng le fā yǔ kù zǐ shōu lǐng shàng kù
把赃物并行凶刀仗封了，发与库子，收领上库。
jiāng wǔ sōng de cháng jiā huàn le yī miàn qīng zuì jiā jiā le xià zài láo lǐ
将武松的长枷换了一面轻罪枷枷了，下在牢里。
bǎ zhè pó zǐ huàn yī miàn zhòng qiú jiā dīng le jìn zài tí shì dōu jiān sǐ qiú láo lǐ shōu le
把这婆子换一面重囚枷钉了，禁在提事都监死囚牢里收了。
huàn guò xiàn lì lǐng le huí wén fā luò hé jiǔ shū yùn gē sì jiā lín shè zhè liù rén qiě dài huí xiàn qù níng jiā tīng hòu
唤过县吏，领了回文，发落何九叔、郓哥、四家邻舍：“这六人且带回县去，宁家听候；
běn zhǔ xī mén qìng qī zǐ liú zài běn fǔ jī guǎn tīng hòu
本主西门庆妻子，留在本府羁管听候。
děng cháo tíng míng jiàng fāng shǐ jié duàn
等朝廷明降，方始结断。
nà hé jiǔ shū yùn gē sì jiā lín shè xiàn lì lǐng le zì huí běn xiàn qù le
”那何九叔、郓哥、四家邻舍，县吏领了，自回本县去了。
wǔ sōng xià zài láo lǐ zì yǒu jǐ gè tǔ bīng sòng fàn
武松下在牢里，自有几个土兵送饭。
xī mén qìng qī zǐ jī guǎn zài lǐ zhèng rén jiā
西门庆妻子，羁管在里正人家。
qiě shuō chén fǔ yǐn āi lián wǔ sōng shì gè yǒu yì de liè hàn rú cháng chāi rén kàn qù tā yīn cǐ jié jí láo zǐ dōu bú yào tā yī wén qián dǎo bǎ jiǔ shí yǔ tā chī
且说陈府尹哀怜武松是个有义的烈汉，如常差人看觑他，因此节级牢子都不要他一文钱，倒把酒食与他吃。
chén fǔ yǐn bǎ zhè zhāo gǎo juàn zōng dōu gǎi de qīng le shēn qù shěng yuàn xiáng shěn yì zuì
陈府尹把这招稿卷宗都改得轻了，申去省院详审议罪；
què shǐ gè xīn fù rén jī le yī fēng jǐn yào mì shū xīng yè tóu jīng shī lái tì tā gàn bàn
却使个心腹人，赍了一封紧要密书，星夜投京师来替他干办。
nà xíng bù guān duō yǒu hé chén wén zhāo hǎo de bǎ zhè jiàn shì zhí bǐng guò le shěng yuàn guān yì xià zuì fàn jù wáng pó shēng qíng zào yì hǒng yòu tōng jiān lì zhǔ móu gù wǔ dà xìng mìng suō shǐ běn fù xià yào dú sǐ qīn fū
那刑部官多有和陈文昭好的，把这件事直禀过了省院官，议下罪犯：“据王婆生情造意，哄诱通奸，立主谋故武大性命，唆使本妇下药毒死亲夫；
yòu lìng běn fù gǎn zhú wǔ sōng bù róng jì sì qīn xiōng yǐ zhì shā shāng rén mìng suō lìng nán nǚ gù shī rén lún nǐ hé líng chí chǔ sǐ
又令本妇赶逐武松，不容祭祀亲兄，以致杀伤人命：唆令男女故失人伦，拟合凌迟处死。
jù wǔ sōng suī xì bào xiōng zhī chóu dòu shā xī mén qìng jiān fū rén mìng yì zé zì shǒu nán yǐ shì miǎn jǐ zhàng sì shí cì pèi èr qiān lǐ wài
据武松虽系报兄之仇，斗杀西门庆奸夫人命，亦则自首，难以释免：脊杖四十，刺配二千里外。
jiān fū yín fù suī gāi zhòng zuì yǐ sǐ wù lùn
奸夫淫妇虽该重罪，已死勿论。
qí yú yī gān rén fàn shì fàng níng jiā
其余一干人犯释放宁家。
wén shū dào rì jí biàn shī xíng
文书到日，即便施行。
dōng píng fǔ yǐn chén wén zhāo kàn le lái wén suí jí xíng yí jū dào hé jiǔ shū yùn gē bìng sì jiā lín shè hé xī mén qìng qī xiǎo yī gān rén děng dōu dào tīng qián tīng duàn
”东平府尹陈文昭看了来文，随即行移，拘到何九叔、郓哥并四家邻舍和西门庆妻小，一干人等都到厅前听断。
láo zhōng qǔ chū wǔ sōng dú le cháo tíng míng jiàng kāi le cháng jiā jǐ zhàng sì shí
牢中取出武松，读了朝廷明降，开了长枷，脊杖四十。
shàng xià gōng rén dōu kàn qù tā zhǐ yǒu wǔ qī xià zhe ròu
上下公人都看觑他，止有五七下着肉。
qǔ yī miàn qī jīn bàn tiě yè tuán tóu hù shēn jiā dīng le liǎn shàng miǎn bù dé cì le liǎng xíng jīn yìn dié pèi mèng zhōu láo chéng
取一面七斤半铁叶团头护身枷钉了，脸上免不得刺了两行金印，迭配孟州牢城。
qí yú yī gān zhòng rén shěng yù fā luò gè fàng níng jiā
其余一干众人，省谕发落，各放宁家。
dà láo lǐ qǔ chū wáng pó dāng tīng tīng mìng
大牢里取出王婆，当厅听命。
dú le cháo tíng míng jiàng xiě le fàn yóu pái huà le fú zhuàng biàn bǎ zhè pó zǐ tuī shàng mù lǘ sì dào cháng dīng sān tiáo bǎng suǒ dōng píng fǔ yǐn pàn le yí gè guǎ zì yōng chū cháng jiē
读了朝廷明降，写了犯由牌，画了伏状，便把这婆子推上木驴，四道长钉，三条绑索，东平府尹判了一个剐字，拥出长街。
liǎng shēng pò gǔ xiǎng yī bàng suì luó míng fàn yóu qián yǐn hùn gùn hòu cuī liǎng bǎ jiān dāo jǔ yī duo zhǐ huā yáo dài qu dōng píng fǔ shì xīn lǐ chī le yī guǎ
两声破鼓响，一棒碎锣鸣，犯由前引，混棍后催，两把尖刀举，一朵纸花摇，带去东平府市心里，吃了一剐。
huà lǐ zhǐ shuō wǔ sōng dài shàng xíng jiā kàn guǎ le wáng pó
话里只说武松带上行枷，看剐了王婆。
yǒu nà yuán jiù de shàng lín yáo èr láng jiāng biàn mài jiā sī shí wù de yín liǎng jiāo fù yǔ wǔ sōng shōu shòu zuò bié chù zì huí qù le
有那原旧的上邻姚二郎，将变卖家私什物的银两交付与武松收受，作别处自回去了。
dāng tīng yā le wén tiē zhe liǎng gè fáng sòng gōng rén lǐng le jiě fù mèng zhōu jiāo gē
当厅押了文帖，着两个防送公人领了，解赴孟州交割。
fǔ yǐn fā luò yǐ le
府尹发落已了。
zhǐ shuō wǔ sōng zì yǔ liǎng gè fáng sòng gōng rén shàng lù
只说武松自与两个防送公人上路。
yǒu nà yuán gēn de tǔ bīng fù yǔ le xíng lǐ yì huí běn xiàn qù le
有那原跟的土兵付与了行李，亦回本县去了。
wǔ sōng zì hé liǎng gè gōng rén lí le dōng píng fǔ yǐ lǐ qǔ lù tóu mèng zhōu lái
武松自和两个公人离了东平府，迤逦取路投孟州来。
nà liǎng gè gōng rén zhī dào wǔ sōng shì gè hǎo hàn yí lù zhǐ shì xiǎo xīn qù fú dài tā bù gǎn qīng màn tā xiē gè
那两个公人知道武松是个好汉，一路只是小心去伏待他，不敢轻慢他些个。
wǔ sōng jiàn liǎng gè xiǎo xīn yě bù hé tā jì jiào bāo guǒ nèi yǒu de shì jīn yín dàn guò cūn fāng pù diàn biàn mǎi jiǔ mǎi ròu hé tā liǎng gè gōng rén chī
武松见两个小心，也不和他计较，包裹内有的是金银，但过村坊铺店，便买酒买肉，和他两个公人吃。
huà xiū xù fán
话休絮繁。
wǔ sōng zì cóng sān yuè chū tóu shā le rén zuò le liǎng gè yuè jiān fáng rú jīn lái dào mèng zhōu lù shàng zhèng shì liù yuè qián hòu yán yán huǒ rì dàng tiān shuò shí liú jīn zhī jì zhǐ de gǎn zǎo liáng ér xíng
武松自从三月初头杀了人，坐了两个月监房，如今来到孟州路上，正是六月前后，炎炎火日当天，烁石流金之际，只得赶早凉而行。
yuē mò yě xíng le èr shí yú rì lái dào yī tiáo dà lù sān gè rén yǐ dào lǐng shàng què shì sì pái shí fēn
约莫也行了二十余日，来到一条大路，三个人已到岭上，却是巳牌时分。
wǔ sōng dào liǎng gè gōng rén nǐ men qiě xiū zuò le gǎn xià lǐng qù xún mǎi xiē jiǔ ròu chī
武松道：“两个公人，你们且休坐了，赶下岭去，寻买些酒肉吃。
liǎng gè gōng rén dào yě shuō de shì
”两个公人道：“也说得是。
sān gè rén bēn guò lǐng lái zhǐ yī wàng shí jiàn yuǎn yuǎn de tǔ pō xià yuē yǒu shí shù jiān zǎo wū bàng zhe xī biān liǔ shù shàng tiāo chū gè jiǔ lián r
”三个人奔过岭来，只一望时，见远远地土坡下约有十数间早屋，傍着溪边，柳树上挑出个酒帘儿。
wǔ sōng jiàn le bǎ shǒu zhǐ dào wū nà lǐ bù yǒu gè jiǔ diàn
武松见了，把手指道：“兀那里不有个酒店！
lí zhè lǐng xià zhǐ yǒu sān wǔ lǐ lù nà dà shù biān xiāng biàn shì jiǔ diàn
离这岭下只有三五里路，那大树边厢便是酒店。
liǎng gè gōng rén dào wǒ men jīn zǎo chī fàn shí wǔ gēng zǒu le zhè xǔ duō lù
”两个公人道：“我们今早吃饭时五更，走了这许多路。
rú jīn duān dì yǒu xiē dù jī
如今端的有些肚饥。
zhēn gè kuài zǒu kuài zǒu
真个快走，快走！
sān gè rén bēn xià lǐng lái shān gāng biān jiàn gè qiáo fū tiāo yī dān chái guò lái
”三个人奔下岭来，山冈边见个樵夫，挑一担柴过来。
wǔ sōng jiào dào hàn zi jiè wèn nǐ cǐ qù mèng zhōu hái yǒu duō shǎo lù
武松叫道：“汉子，借问你，此去孟州还有多少路？
qiáo fū dào zhǐ yǒu yī lǐ biàn shì
”樵夫道：“只有一里便是。
wǔ sōng dào zhè lǐ dì míng jiào zuò shèn me qù chù
”武松道：“这里地名叫做甚么去处？
qiáo fū dào zhè lǐng shì mèng zhōu dào
”樵夫道：“这岭是孟州道。
lǐng qián miàn dà shù lín biān biàn shì yǒu míng de shí zì pō
岭前面大树林边，便是有名的十字坡。
wǔ sōng wèn le zì hé liǎng gè gōng rén yī zhí bēn dào shí zì pō biān kàn shí wéi tóu yī zhū dà shù sì wǔ gè rén bào bù jiāo shàng miàn dōu shì kū téng chán zhe
”武松问了，自和两个公人一直奔到十字坡边看时，为头一株大树，四五个人抱不交，上面都是枯藤缠着。
kàn kàn mǒ guò dà shù biān zǎo wàng jiàn yí gè jiǔ diàn mén qián chuāng kǎn biān zuò zhe yí gè fù rén lù chū lǜ shā shān r lái tóu shàng huáng hōng hōng de chā zhe yī tóu chāi huán bìn biān chā zhe xiē yě huā
看看抹过大树边，早望见一个酒店，门前窗槛边坐着一个妇人，露出绿纱衫儿来，头上黄烘烘的插着一头钗环，鬓边插着些野花。
jiàn wǔ sōng tóng liǎng gè gōng rén lái dào mén qián nà fù rén biàn zǒu qǐ shēn lái yíng jiē
见武松同两个公人来到门前，那妇人便走起身来迎接。
xià miàn xì yī tiáo xiān hóng shēng juàn qún chá yī liǎn yān zhī qiān fěn chǎng kāi xiōng pú lù chū táo hóng shā zhǔ yāo shàng miàn yī sè jīn niǔ
下面系一条鲜红生绢裙，搽一脸胭脂铅粉，敞开胸脯，露出桃红纱主腰，上面一色金钮。
jiàn nà fù rén rú hé
见那妇人如何？
méi héng shā qì yǎn lù xiōng guāng
眉横杀气，眼露凶光。
lù zhóu bān chǔn bèn yāo zhī bàng chuí shì sāng pí shǒu jiǎo
辘轴般蠢坌腰肢，棒槌似桑皮手脚。
hòu pù zhe yī céng nì fěn zhē yǎn wán pí
厚铺着一层腻粉，遮掩顽皮；
nóng chá jiù liǎng yūn yān zhī zhí qīn luàn fā
浓搽就两晕胭脂，直侵乱发。
hóng qún nèi bān lán guǒ dù huáng fà biān jiǎo jié jīn chāi
红裙内斑斓裹肚，黄发边皎洁金钗。
chuàn zhuó láo lóng mó nǚ bì hóng shān zhào yìng yè chā jīng
钏镯牢笼魔女臂，红衫照映夜叉精。
dāng shí nà fù rén yǐ mén yíng jiē shuō dào kè guān xiē jiǎo le qù
当时那妇人倚门迎接，说道：“客官，歇脚了去。
běn jiā yǒu hǎo jiǔ hǎo ròu yào diǎn xīn shí hǎo dà mán tou
本家有好酒好肉，要点心时，好大馒头。
liǎng gè gōng rén hé wǔ sōng rù lái nà fù rén huāng máng biàn dào wàn fú
”两个公人和武松入来，那妇人慌忙便道万福。
sān gè rén rù dào lǐ miàn yī fù bǎi mù zhuō dèng zuò tóu shàng liǎng gè gōng rén yǐ le gùn bàng jiě xià nà chán dài shàng xià jiān zuò le
三个人入到里面，一副柏木桌凳座头上，两个公人倚了棍棒，解下那缠袋，上下肩坐了。
wǔ sōng xiān bǎ jǐ bèi shàng bāo guǒ jiě xià lái fàng zài zhuō zi shàng
武松先把脊背上包裹解下来，放在桌子上。
jiě le yāo jiān dā bo tuō xià bù shān
解了腰间搭膊，脱下布衫。
liǎng gè gōng rén dào zhè lǐ yòu méi rén kàn jiàn wǒ men dān xiē lì hài qiě yǔ nǐ chú le zhè jiā kuài huó chī liǎng wǎn jiǔ
两个公人道：“这里又没人看见，我们担些利害，且与你除了这枷，快活吃两碗酒。
biàn yǔ wǔ sōng jiē le fēng pí chú xià jiā lái fàng zài zhuō zi dǐ xià
”便与武松揭了封皮，除下枷来放在桌子底下。
dōu tuō le shàng bàn jié yī shang dā zài yī biān chuāng kǎn shàng
都脱了上半截衣裳，搭在一边窗槛上。
zhī jiàn nà fù rén xiào róng kě jū dào kè guān dǎ duō shǎo jiǔ
只见那妇人笑容可掬道：“客官，打多少酒？
wǔ sōng dào bú yào wèn duō shǎo zhǐ gù dàng lái
”武松道：“不要问多少，只顾荡来。
ròu biàn qiè sān wǔ jīn lái yī fà suàn qián hái nǐ
肉便切三五斤来，一发算钱还你。
nà fù rén dào yě yǒu hǎo dà mán tou
”那妇人道：“也有好大馒头。
wǔ sōng dào yě bǎ èr sān shí gè lái zuò diǎn xīn
”武松道：“也把二三十个来做点心。
nà fù rén xī xī de xiào zhe rù lǐ miàn tuō chū yī dà tǒng jiǔ lái fàng xià sān zhǐ dà wǎn sān shuāng zhù qiè chū liǎng pán ròu lái
”那妇人嘻嘻地笑着，入里面托出一大桶酒来，放下三只大碗，三双箸，切出两盘肉来。
yī lián shāi le sì wǔ xún jiǔ qù zào shàng qǔ yī lóng mán tou lái fàng zài zhuō zi shàng
一连筛了四五巡酒，去灶上取一笼馒头来放在桌子上。
liǎng gè gōng rén ná qǐ lái biàn chī
两个公人拿起来便吃。
wǔ sōng qǔ yí gè pāi kāi kàn le jiào dào jiǔ jiā zhè mán tou shì rén ròu de
武松取一个拍开看了，叫道：“酒家，这馒头是人肉的？
shì gǒu ròu de
是狗肉的？
nà fù rén xī xī xiào dào kè guān xiū yào qǔ xiào
”那妇人嘻嘻笑道：“客官休要取笑。
qīng píng shì jiè dàng dàng qián kūn nà lǐ yǒu rén ròu de mán tou gǒu ròu de zī wèi
清平世界，荡荡乾坤，那里有人肉的馒头，狗肉的滋味？
zì lái wǒ jiā mán tou jī zǔ shì huáng niú de
自来我家馒头，积祖是黄牛的。
wǔ sōng dào wǒ cóng lái zǒu jiāng hú shàng duō tīng dé rén shuō dào dà shù shí zì pō kè rén shuí gǎn nà lǐ guò
”武松道：“我从来走江湖上，多听得人说道：‘大树十字坡，客人谁敢那里过？
féi de qiē zuò mán tou xiàn shòu de què bǎ qù tián hé
肥的切做馒头馅，瘦的却把去填河。
nà fù rén dào kè guān nà de zhè huà
’”那妇人道：“客官那得这话！
zhè shì nǐ zì niē chū lái de
这是你自捏出来的。
wǔ sōng dào wǒ jiàn zhè mán tou xiàn nèi yǒu jǐ gēn máo yī xiàng rén xiǎo biàn chù de máo yì bān yǐ cǐ yí jì
”武松道：“我见这馒头馅内有几根毛，一象人小便处的毛一般，以此疑忌。
wǔ sōng yòu wèn dào niáng zǐ nǐ jiā zhàng fū què zěn dì bú jiàn
”武松又问道：“娘子，你家丈夫却怎地不见？
nà fù rén dào wǒ de zhàng fū chū wài zuò kè wèi huí
”那妇人道：“我的丈夫出外做客未回。
wǔ sōng dào nèn dì shí nǐ dú zì yí gè xū lěng luò
”武松道：“恁地时，你独自一个须冷落。
nà fù rén xiào zhe xún sī dào zhè zéi pèi jūn què bú shì zuò sǐ dào lái xì nòng lǎo niáng
”那妇人笑着寻思道：“这贼配军却不是作死，倒来戏弄老娘！
zhèng shì dé é pū huǒ rě yàn shāo shēn
正是灯蛾扑火，惹焰烧身。
bú shì wǒ lái xún nǐ
不是我来寻你。
wǒ qiě xiān duì fù xún sī
我且先对付寻厮！
zhè fù rén biàn dào kè guān xiū yào qǔ xiào
”这妇人便道：“客官，休要取笑。
zài chī jǐ wǎn le qù hòu miàn shù xià shèng liáng
再吃几碗了，去后面树下乘凉。
yào xiē biàn zài wǒ zhè jiā ān xiē bù fáng
要歇，便在我这家安歇不妨。
wǔ sōng tīng le zhè huà zì jiā dù lǐ xún sī dào zhè fù rén bù huái hào yì le nǐ kàn wǒ qiě xiān shuǎ tā
”武松听了这话，自家肚里寻思道：“这妇人不怀好意了，你看我且先耍他！
wǔ sōng yòu dào dà niáng zǐ nǐ jiā zhè jiǔ hǎo shēng dàn bó bié yǒu shén hǎo de qǐng wǒ men chī jǐ wǎn
”武松又道：“大娘子，你家这酒好生淡薄，别有甚好的，请我们吃几碗。
nà fù rén dào yǒu xiē shí fēn xiāng měi dí hǎo jiǔ zhǐ shì hún xiē
”那妇人道：“有些十分香美的好酒，只是浑些。
wǔ sōng dào zuì hǎo yuè hún yuè hǎo chī
”武松道：“最好，越浑越好吃。
nà fù rén xīn lǐ àn xǐ biàn qù lǐ miàn tuō chū yī xuán hún shǎi jiǔ lái
”那妇人心里暗喜，便去里面托出一旋浑色酒来。
wǔ sōng kàn le dào zhè gè zhèng shì hǎo shēng jiǔ zhǐ yi rè chī zuì hǎo
武松看了道：“这个正是好生酒，只宜热吃最好。
nà fù rén dào hái shì zhè wèi kè guān shěng de
”那妇人道：“还是这位客官省得。
wǒ dàng lái nǐ cháng kàn
我荡来你尝看。
fù rén zì cǔn dào zhè gè zéi pèi jūn zhèng shì gāi sǐ
”妇人自忖道：“这个贼配军正是该死。
dào yào rè chī zhè yào què shì fā zuò de kuài
倒要热吃，这药却是发作得快。
nà sī dàng shì wǒ shǒu lǐ háng huò
那厮当是我手里行货！
dàng de rè le bǎ jiāng guò lái shāi zuò sān wǎn biàn dào kè guān shì cháng zhè jiǔ
”荡得热了，把将过来筛做三碗，便道：“客官，试尝这酒。
liǎng gè gōng rén nà lǐ rěn de jī kě zhǐ gù ná qǐ lái chī le
”两个公人那里忍得饥渴，只顾拿起来吃了。
wǔ sōng biàn dào dà niáng zǐ wǒ cóng lái chī bù dé guǎ jiǔ nǐ zài qiè xiē ròu lái yǔ wǒ guò kǒu
武松便道：“大娘子，我从来吃不得寡酒，你再切些肉来与我过口。
zhāng de nà fù rén zhuǎn shēn rù qù què bǎ zhè jiǔ po zài pì àn chù kǒu zhōng xū bǎ shé tou lái zā dào hǎo jiǔ
”张得那妇人转身入去，却把这酒泼在僻暗处，口中虚把舌头来咂道：“好酒！
hái shì zhè jiǔ chōng dé rén dòng
还是这酒冲得人动！
nà fù rén nà céng qù qiè ròu zhǐ xū zhuǎn yī zāo biàn chū lái pāi shǒu jiào dào dào yě dào yě
那妇人那曾去切肉，只虚转一遭，便出来拍手叫道：“倒也，倒也！
nà liǎng gè gōng rén zhī jiàn tiān xuán dì zhuàn qiáng jìn le kǒu wàng hòu pū dì biàn dào
”那两个公人只见天旋地转，强禁了口，望后扑地便倒。
wǔ sōng yě bǎ yǎn lái xū bì jǐn le pū dì yǎng dào zài dèng biān
武松也把眼来虚闭紧了，扑地仰倒在凳边。
nà fù rén xiào dào zhe le
那妇人笑道：“着了！
yóu nǐ jiān shì guǐ chī le lǎo niáng de xǐ jiǎo shuǐ
由你奸似鬼，吃了老娘的洗脚水。
biàn jiào xiǎo èr xiǎo sān kuài chū lái
”便叫：“小二，小三，快出来！
zhī jiàn lǐ miàn tiào chū liǎng gè chǔn hàn lái xiān bǎ liǎng gè gōng rén káng le jìn qù
”只见里面跳出两个蠢汉来，先把两个公人扛了进去。
zhè fù rén hòu lái zhuō shàng tí le wǔ sōng de bāo guǒ bìng gōng rén de chán dài niē yī niē kàn yuē mò lǐ miàn shì xiē jīn yín
这妇人后来，桌上提了武松的包裹并公人的缠袋，捏一捏看，约莫里面是些金银。
nà fù rén huān xǐ dào jīn rì de zhè sān tóu háng huò dào yǒu hǎo liǎng rì mán tou mài
那妇人欢喜道：“今日得这三头行货，倒有好两日馒头卖。
yòu de zhè ruò gān dōng xī
又得这若干东西。
bǎ bāo guǒ chán dài tí le rù qù què chū lái kàn
”把包裹缠袋提了入去，却出来看。
zhè liǎng gè hàn zi káng tái wǔ sōng nà lǐ káng de dòng zhí tǐng tǐng zài dì xià què shì yǒu qiān bǎi jīn zhòng de
这两个汉子扛抬武松，那里扛得动，直挺挺在地下，却似有千百斤重的。
nà fù rén kàn le jiàn zhè liǎng gè chǔn hàn tuō chě bù dòng hē zài yī biān shuō dào nǐ zhè niǎo nán nǚ zhǐ huì chī fàn chī jiǔ quán méi xiē yòng zhí yào lǎo niáng qīn zì dòng shǒu
那妇人看了，见这两个蠢汉拖扯不动，喝在一边，说道：“你这鸟男女，只会吃饭吃酒，全没些用，直要老娘亲自动手！
zhè gè niǎo dà hàn què yě huì xì nòng lǎo niáng zhè děng féi pàng hǎo zuò huáng niú ròu mài
这个鸟大汉却也会戏弄老娘，这等肥胖，好做黄牛肉卖。
nà liǎng gè shòu mán zǐ zhǐ hǎo zuò shuǐ niú ròu mài
那两个瘦蛮子，只好做水牛肉卖。
káng jìn qù xiān kāi bāo zhè sī
扛进去先开剥这厮。
nà fù rén yī tóu shuō yī miàn xiān tuō qù le lǜ shā shān r jiě xià le hóng juàn qún zi chì bó zhe biàn lái bǎ wǔ sōng qīng qīng tí jiāng qǐ lái
”那妇人一头说，一面先脱去了绿纱衫儿，解下了红绢裙子，赤膊着便来把武松轻轻提将起来。
wǔ sōng jiù shì bào zhù nà fù rén bǎ liǎng zhī shǒu yī jū jū jiāng lǒng lái dāng xiōng qián lǒu zhù
武松就势抱住那妇人，把两只手一拘，拘将拢来，当胸前搂住。
què bǎ liǎng zhǐ tuǐ wàng nà fù rén xià bàn jié zhǐ yī xié yā zài fù rén shēn shàng
却把两只腿望那妇人下半截只一挟，压在妇人身上。
nà fù rén shā zhū yě sì jiào jiāng qǐ lái
那妇人杀猪也似叫将起来。
nà liǎng gè hàn zi jí dài xiàng qián bèi wǔ sōng dà hē yī shēng jīng de dāi le
那两个汉子急待向前，被武松大喝一声，惊得呆了。
nà fù rén bèi àn yā zài dì shàng zhǐ jiào dào hǎo hàn ráo wǒ
那妇人被按压在地上，只叫道：“好汉饶我！
nà lǐ gǎn zhēng zhá
”那里敢挣扎。
zhī jiàn mén qián yī rén tiāo yī dān chái xiē zài mén shǒu wàng jiàn wǔ sōng àn dào nà fù rén zài dì shàng nà rén dà tà bù pǎo jiāng jìn lái jiào dào hǎo hàn xī nù
只见门前一人挑一担柴歇在门首，望见武松按倒那妇人在地上，那人大踏步跑将进来叫道：“好汉息怒！
qiě ráo shù le xiǎo rén zì yǒu huà shuō
且饶恕了，小人自有话说。
wǔ sōng tiào jiāng qǐ lái bǎ zuǒ jiǎo tà zhù fù rén tí zhe shuāng quán kàn nà rén shí tóu dài qīng shā āo miàn jīn shēn chuān bái bù shān xià miàn tuǐ bīng hù xī bā dā má xié yāo xì zhe chán dài
武松跳将起来，把左脚踏住妇人，提着双拳，看那人时，头带青纱凹面巾，身穿白布衫，下面腿絣护膝，八搭麻鞋，腰系着缠袋；
shēng de sān quán gǔ chā liǎn r wēi yǒu jǐ gēn zī rán nián jìn sān shí wǔ liù
生得三拳骨叉脸儿，微有几根髭髯，年近三十五六。
kàn zhe wǔ sōng chā shǒu bù lí fāng cùn shuō dào yuàn wén hǎo hàn dà míng
看着武松，叉手不离方寸，说道：“愿闻好汉大名。
wǔ sōng dào wǒ xíng bù gēng míng zuò bù gǎi xìng dū tóu wǔ sōng de biàn shì
”武松道：“我行不更名，坐不改姓，都头武松的便是。
nà rén dào mò bú shì jǐng yáng gāng dǎ hǔ de wǔ dū tóu
”那人道：“莫不是景阳冈打虎的武都头？
wǔ sōng huí dào rán yě
”武松回道：“然也。
nà rén nà tóu biàn bài dào wén míng jiǔ yǐ jīn rì xìng de bài shí
”那人纳头便拜道：“闻名久矣，今日幸得拜识。
wǔ sōng dào nǐ mò fēi shì zhè fù rén de zhàng fū
”武松道：“你莫非是这妇人的丈夫？
nà rén dào shì
”那人道：“是。
xiǎo rén de hún jiā yǒu yǎn bù shí tài shān bù zhī zěn dì chù fàn le dū tóu
小人的浑家有眼不识泰山，不知怎地触犯了都头？
kě kàn xiǎo rén báo miàn wàng qǐ shù zuì
可看小人薄面，望乞恕罪。
zhèng shì
”正是：
zì gǔ tián quán shū xiào miàn cóng lái lǐ shù fú jiān xié
自古嗔拳输笑面，从来礼数服奸邪。
zhǐ yīn yì yǒng zhēn nán zǐ xiáng fú xiōng wán mǔ yè chā
只因义勇真男子，降伏凶顽母夜叉。
wǔ sōng jiàn tā rú cǐ xiǎo xīn huāng máng fàng qǐ fù rén lái biàn wèn wǒ kàn nǐ fū qī liǎng gè yě bú shì děng xián de rén yuàn qiú xìng míng
武松见他如此小心，慌忙放起妇人来，便问：“我看你夫妻两个也不是等闲的人，愿求姓名。
nà rén biàn jiào fù rén chuān le yī shang kuài jìn qián lái bài le dū tóu
”那人便叫妇人穿了衣裳，快近前来拜了都头。
wǔ sōng dào què cái chōng zhuàng ā sǎo xiū guài
武松道：“却才冲撞阿嫂，休怪。
nà fù rén biàn dào yǒu yǎn bù shí hǎo rén yī shí bú shì wàng bó bo shù zuì
”那妇人便道：“有眼不识好人，一时不是，望伯伯恕罪。
qiě qǐng qù lǐ miàn zuò dì
且请去里面坐地。
wǔ sōng yòu wèn dào nǐ fū qī èr wèi gāo xìng dà míng
”武松又问道：“你夫妻二位高姓大名？
rú hé zhī wǒ xìng míng
如何知我姓名？
nà rén dào xiǎo rén xìng zhāng míng qīng yuán shì cǐ jiān guāng míng sì zhòng cài yuán zǐ
”那人道：“小人姓张名青，原是此间光明寺种菜园子。
wéi yīn yī shí jiān zhēng xiē xiǎo shì xìng qǐ bǎ zhè guāng míng sì sēng xíng shā le fàng bǎ huǒ shāo zuò bái dì
为因一时间争些小事，性起把这光明寺僧行杀了，放把火烧做白地。
hòu lái yě méi duì tóu guān sī yě bù lái wèn xiǎo rén zhī cǐ dà shù pō xià jiǎn jìng
后来也没对头，官司也不来问，小人只此大树坡下剪径。
hū yī rì yǒu gè lǎo ér tiāo dàn zi guò lái
忽一日，有个老儿挑担子过来。
xiǎo rén qī fù tā lǎo qiǎng chū qù hé tā sī bìng
小人欺负他老，抢出去和他厮并。
dòu le èr shí yú hé bèi nà lǎo ér yī biǎn dān dǎ fān
斗了二十余合，被那老儿一匾担打翻。
yuán lái nà lǎo ér nián jì xiǎo shí zhuān yī jiǎn jìng yīn jiàn xiǎo rén shǒu jiǎo huó biàn dài xiǎo rén guī qù dào chéng lǐ jiào le xǔ duō běn shì yòu bǎ zhè gè nǚ ér zhāo zhuì xiǎo rén zuò le nǚ xù
原来那老儿年纪小时专一剪径，因见小人手脚活便，带小人归去到城里，教了许多本事，又把这个女儿招赘小人做了女婿。
chéng lǐ zěn dì zhù de
城里怎地住得？
zhǐ de yī jiù lái cǐ jiān gài xiē cǎo wū mài jiǔ wéi shēng
只得依旧来此间盖些草屋，卖酒为生。
shí shì zhǐ děng kè shāng guò wǎng yǒu nà rù yǎn de biàn bǎ xiē méng hàn yào yǔ tā chī le biàn sǐ
实是只等客商过往，有那入眼的，便把些蒙汗药与他吃了，便死。
jiāng dà kuài hǎo ròu qiè zuò huáng niú ròu mài líng suì xiǎo ròu zuò xiàn zǐ bāo mán tou
将大块好肉，切做黄牛肉卖，零碎小肉，做馅子包馒头。
xiǎo rén měi rì yě tiāo xiē qù cūn lǐ mài rú cǐ dù rì
小人每日也挑些去村里卖，如此度日。
xiǎo rén yīn hǎo jié shí jiāng hú shàng hǎo hàn rén dōu jiào xiǎo rén zuò cài yuán zǐ zhāng qīng
小人因好结识江湖上好汉，人都叫小人做菜园子张青。
ǎn zhè hún jiā xìng sūn quán xué de tā fù qīn běn shì rén dōu huàn tā zuò mǔ yè chā sūn èr niang
俺这浑家姓孙，全学得他父亲本事，人都唤他做母夜叉孙二娘。
tā fù qīn mò le sān sì nián jiāng hú shàng qián bèi lù lín zhōng yǒu míng tā de fù qīn huàn zuò shān yè chā sūn yuán
他父亲殁了三四年，江湖上前辈绿林中有名，他的父亲唤做山夜叉孙元。
xiǎo rén què cái huí lái tīng de hún jiā jiào huàn shuí xiǎng de yù dū tóu
小人却才回来，听得浑家叫唤，谁想得遇都头！
xiǎo rén duō zēng fēn fù hún jiā dào sān děng rén bù kě huài tā dì yī shì yún yóu sēng dào tā yòu bù céng shòu yòng guò fèn le yòu shì chū jiā de rén
小人多曾分付浑家道：‘三等人不可坏他：第一是云游僧道，他又不曾受用过分了，又是出家的人。
zé nèn dì yě zhēng xiē ér huài le yí gè jīng tiān dòng dì de rén
’则恁地，也争些儿坏了一个惊天动地的人。
yuán shì yán ān fǔ lǎo zhǒng jīng lüè xiàng gōng zhàng qián tí xiá xìng lǔ míng dá wéi yīn sān quán dǎ sǐ le yí gè zhèn guān xī táo zǒu shàng wǔ tái shān luò fà wèi sēng
原是延安府老种经略相公帐前提辖，姓鲁名达，为因三拳打死了一个镇关西，逃走上五台山落发为僧。
yīn tā jǐ liáng shàng yǒu huā xiù jiāng hú shàng dōu hū tā zuò huā hé shàng lǔ zhì shēn
因他脊梁上有花绣，江湖上都呼他做花和尚鲁智深。
shǐ yī tiáo hún tiě chán zhàng zhòng liù shí lái jīn
使一条浑铁禅杖，重六十来斤。
yě cóng zhè lǐ jīng guò
也从这里经过。
hún jiā jiàn tā shēng de féi pàng jiǔ lǐ xià le xiē méng hàn yào káng rù zài zuō fang lǐ zhèng yào dòng shǒu kāi bāo
浑家见他生得肥胖，酒里下了些蒙汗药，扛入在作坊里，正要动手开剥。
xiǎo rén qià hǎo guī lái jiàn tā nà tiáo chán zhàng fēi sú què huāng máng bǎ jiě yào jiù qǐ lái jié bài wèi xiōng
小人恰好归来，见他那条禅杖非俗，却慌忙把解药救起来，结拜为兄。
dǎ tīng de tā jìn rì zhàn le èr lóng shān bǎo zhū sì hé yī gè shèn me qīng miàn shòu yáng zhì bà zài nà fāng luò cǎo
打听得他近日占了二龙山宝珠寺，和一个甚么青面兽杨志霸在那方落草。
xiǎo rén jǐ fān shōu de tā xiāng zhāo de shū xìn zhǐ shì bù néng gōu qù
小人几番收得他相招的书信，只是不能勾去。
wǔ sōng dào zhè liǎng gè wǒ yě zài jiāng hú shàng duō wén tā míng
”武松道：“这两个，我也在江湖上多闻他名。
zhāng qīng dào zhǐ kě xī le yí gè tóu tuó zhǎng qī bā chǐ yī tiáo dà hàn yě bǎ lái má huài le xiǎo rén guī de chí le xiē gè yǐ bǎ tā xiè xià sì zú
”张青道：“只可惜了一个头陀，长七八尺，一条大汉，也把来麻坏了，小人归得迟了些个，已把他卸下四足。
rú jīn zhǐ liú dé yī gè gū tóu de tiě jiè chǐ yī lǐng zào zhí duō yī zhāng dù dié zài cǐ
如今只留得一个箍头的铁戒尺，一领皂直裰，一张度牒在此。
bié de dōu bù dǎ jǐn yǒu liǎng jiàn wù zuì nán de yī jiàn shì yī bǎi dān bā kē rén dǐng gǔ zuò chéng de shù zhū yī jiàn shì liǎng bǎ xuě huā bīn tiě dǎ chéng de jiè dāo
别的都不打紧，有两件物最难得：一件是一百单八颗人顶骨做成的数珠，一件是两把雪花镔铁打成的戒刀。
xiǎng zhè tóu tuó yě zì shā rén bù shǎo zhí dào rú jīn nà dāo yào biàn bàn yè lǐ xiào xiǎng
想这头陀也自杀人不少，直到如今，那刀要便半夜里啸响。
xiǎo rén zhǐ hèn dào bù céng jiù de zhè gè rén xīn lǐ cháng cháng huái niàn tā
小人只恨道不曾救得这个人，心里常常怀念他。
yòu fēn fù hún jiā dào dì èr děng shì jiāng hú shàng xíng yuàn jì nǚ zhī rén tā men shì chōng zhōu zhuàng fǔ féng chǎng zuò xì péi le duō shǎo xiǎo xīn de lái de qián wù
又分付浑家道：‘第二等是江湖上行院妓女之人，他们是冲州撞府，逢场作戏，陪了多少小心得来的钱物。
ruò hái jié guǒ le tā nà sī men nǐ wǒ xiāng chuán qù xì tái shàng shuō de wǒ děng jiāng hú shàng hǎo hàn bù yīng xióng
若还结果了他，那厮们你我相传，去戏台上说得我等江湖上好汉不英雄。
yòu fēn fù hún jiā dào dì sān děng shì gè chù fàn zuì liú pèi de rén zhōng jiān duō yǒu hǎo hàn zài lǐ tou qiè bù kě huài tā
’又分付浑家道：‘第三等是各处犯罪流配的人，中间多有好汉在里头，切不可坏他。
bù xiǎng hún jiā bù yī xiǎo rén de yán yǔ jīn rì yòu chōng zhuàng le dū tóu
’不想浑家不依小人的言语，今日又冲撞了都头。
xìng xǐ xiǎo rén guī de zǎo xiē
幸喜小人归得早些。
què shì rú hé le qǐ zhè piàn xīn
却是如何了起这片心？
mǔ yè chā sūn èr niang dào běn shì bù kěn xià shǒu yī zhě jiàn bó bo bāo guǒ chén zhòng èr nǎi guài bó bo shuō qǐ fēng huà yīn cǐ yī shí qǐ yì
”母夜叉孙二娘道：“本是不肯下手，一者见伯伯包裹沉重，二乃怪伯伯说起风话，因此一时起意。
wǔ sōng dào wǒ shì zhǎn tóu lì xuè de rén hé kěn xì nòng liáng rén
”武松道：“我是斩头沥血的人，何肯戏弄良人？
wǒ jiàn ā sǎo qiáo de wǒ bāo guǒ jǐn xiān yí jì le yīn cǐ tè dì shuō xiē fēng huà lòu nǐ xià shǒu
我见阿嫂瞧得我包裹紧，先疑忌了，因此特地说些风话，漏你下手。
nà wǎn jiǔ wǒ yǐ po le jiǎ zuò zhōng dú
那碗酒我已泼了，假做中毒。
nǐ guǒ rán lái tí wǒ yī shí ná zhù
你果然来提我，一时拿住。
shèn shì chōng zhuàng le sǎo zi xiū guài
甚是冲撞了嫂子，休怪！
zhāng qīng dà xiào qǐ lái biàn qǐng wǔ sōng zhí dào hòu miàn kè xí lǐ zuò dìng
”张青大笑起来，便请武松直到后面客席里坐定。
wǔ sōng dào xiōng zhǎng ruò shì nèn dì nǐ qiě fàng chū nà liǎng gè gōng rén zé gè
武松道：“兄长，若是恁地，你且放出那两个公人则个。
zhāng qīng biàn yǐn wǔ sōng dào rén ròu zuō fang lǐ kàn shí jiàn bì shàng běng zhe jǐ zhāng rén pí liáng shàng diào zhe wǔ qī tiáo rén tuǐ
”张青便引武松到人肉作坊里看时，见壁上绷着几张人皮，梁上吊着五七条人腿。
jiàn nà liǎng gè gōng rén yī diān yī dào tǐng zhe zài bāo rén dèng shàng
见那两个公人一颠一倒，挺着在剥人凳上。
wǔ sōng dào dà gē nǐ qiě jiù qǐ tā liǎng gè lái
武松道：“大哥，你且救起他两个来。
zhāng qīng dào qǐng wèn dū tóu jīn de hé zuì
”张青道：“请问都头，今得何罪？
pèi dào hé chǔ qù
配到何处去？
wǔ sōng bǎ shā xī mén qìng bìng sǎo de yuán yóu yī yī shuō le yī biàn
”武松把杀西门庆并嫂的缘由一一说了一遍。
zhāng qīng fū qī liǎng gè chēng zàn bù yǐ biàn duì wǔ sōng shuō dào xiǎo rén yǒu jù huà shuō wèi zhī dū tóu rú hé
张青夫妻两个称赞不已，便对武松说道：“小人有句话说，未知都头如何？
wǔ sōng dào dà gē dàn shuō bù fáng
”武松道：“大哥，但说不妨。
zhāng qīng bù huāng bù máng duì wǔ sōng shuō chū nà jǐ jù huà lái yǒu fèn jiào wǔ sōng dà nào le mèng zhōu chéng hōng dòng le ān píng zhài
张青不慌不忙，对武松说出那几句话来，有分教：武松大闹了孟州城，哄动了安平寨。
yǐ bā jiǔ fēn měi jiǔ shén wēi zhàng qiān bǎi jīn yīng xióng qì lì
倚八九分美酒神威，仗千百斤英雄气力。
zhí jiào dǎ fān yè xiàng tuō niú hàn diān dào qín lóng zhuō hǔ rén
直教打翻拽象拖牛汉，攧倒擒龙捉虎人。
bì jìng zhāng qīng duì wǔ sōng shuō chū shèn yán yǔ lái qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟张青对武松说出甚言语来，且听下回分解。