第二十九回 — 水浒传 — 施耐庵

shī ēn zhòng bà mèng zhōu dào wǔ sōng zuì dǎ jiǎng mén shén

施恩重霸孟州道武松醉打蒋门神

shī yuē

诗曰：

kān tàn yīng xióng dà zhàng fū piāo péng sì hǎi màn jiē xū

堪叹英雄大丈夫，飘蓬四海谩嗟吁。

wǔ sōng bù zhǎn kuí wú lüè shī zi nán wéi yuǎn dà tú

武松不展魁梧略，施子难为远大图。

qǐng kè zhào chéng yīng fǎn bì qūn xún hé pǔ biàn huán zhū

顷刻赵城应返璧，逡巡合浦便还珠。

tā shí shuǐ hǔ chí fāng yù fāng shi nán ér gài shì wú

他时水浒驰芳誉，方识男儿盖世无。

huà shuō dāng shí shī ēn xiàng qián shuō dào xiōng zhǎng qǐng zuò

话说当时施恩向前说道：“兄长请坐。

dài xiǎo dì bèi xì gào sù zhōng qǔ zhī shì

待小弟备细告诉衷曲之事。

wǔ sōng dào xiǎo guǎn yíng bú yào wén wén zhōu zhōu jiǎn jǐn yào de huà zhí shuō lái

”武松道：“小管营不要文文诌诌，拣紧要的话直说来。

shī ēn dào xiǎo dì zì yòu cóng jiāng hú shàng shī fu xué de xiē xiǎo qiāng bàng zài shēn mèng zhōu yī jìng qǐ xiǎo dì yí gè hùn míng jiào zuò jīn yǎn biāo

”施恩道：“小弟自幼从江湖上师父学得些小枪棒在身，孟州一境起小弟一个诨名，叫做金眼彪。

xiǎo dì cǐ jiān dōng mén wài yǒu yī zuò shì jǐng dì míng huàn zuò kuài huó lín

小弟此间东门外有一座市井，地名唤做快活林。

dàn shì shān dōng hé běi kè shāng men dōu lái nà lǐ zuò mǎi mài yǒu bǎi shí chù dà kè diàn sān èr shí chù dǔ fāng duì fāng

但是山东、河北客商们，都来那里做买卖，有百十处大客店，三二十处赌坊、兑坊。

wǎng cháng shí xiǎo dì yī zhě yǐ zhàng suí shēn běn shì èr zhě zhuō zhe yíng lǐ yǒu bā jiǔ shí gè qì mìng qiú tú qù nà lǐ kāi zhe yí gè jiǔ ròu diàn dōu fēn yǔ zhòng diàn jiā hé dǔ fāng duì fāng lǐ

往常时，小弟一者倚仗随身本事，二者捉着营里有八九十个弃命囚徒，去那里开着一个酒肉店，都分与众店家和赌坊、兑坊里。

dàn yǒu guò lù jì nǚ zhī rén dào nà lǐ lái shí xiān yào lái cān jiàn xiǎo dì rán hòu xǔ tā qù chèn shí

但有过路妓女之人，到那里来时，先要来参见小弟，然后许他去趁食。

nà xǔ duō qù chù měi cháo měi rì dōu yǒu xián qián yuè zhōng yě yǒu sān èr bǎi liǎng yín zi xún mì rú cǐ zhuàn qián

那许多去处每朝每日都有闲钱，月终也有三二百两银子寻觅，如此赚钱。

jìn lái bèi zhè běn yíng nèi zhāng tuán liàn xīn cóng dōng lù zhōu lái dài yī gè rén dào cǐ

近来被这本营内张团练，新从东潞州来，带一个人到此。

nà sī xìng jiǎng míng zhōng yǒu jiǔ chǐ lái cháng shēn cái yīn cǐ jiāng hú shàng qǐ tā yí gè hùn míng jiào zuò jiǎng mén shén

那厮姓蒋名忠，有九尺来长身材，因此，江湖上起他一个诨名，叫做蒋门神。

nà sī bù shuō zhǎng dà yuán lái yǒu yī shēn hǎo běn shì shǐ de hǎo qiāng bàng yè quán fēi jiǎo xiàng pū wèi zuì

那厮不说长大，原来有一身好本事，使得好枪棒，拽拳飞脚，相扑为最。

zì kuā dà yán dào sān nián shàng tài yuè zhēng qiāo bù céng yǒu duì

自夸大言道：‘三年上泰岳争跤，不曾有对；

pǔ tiān zhī xià méi wǒ yì bān de le

普天之下，没我一般的了！

yīn cǐ lái duó xiǎo dì de dào lù

’因此来夺小弟的道路。

xiǎo dì bù kěn ràng tā chī nà sī yī dùn quán jiǎo dǎ le liǎng gè yuè qǐ bù dé chuáng

小弟不肯让他，吃那厮一顿拳脚打了，两个月起不得床。

qián rì xiōng zhǎng lái shí wū zì bāo zhe tóu dōu zhuó shǒu zhí dào rú jīn shāng hén wèi xiāo

前日兄长来时，兀自包着头，兜着手，直到如今，伤痕未消。

běn dài yào qǐ rén qù hé tā sī dǎ tā què yǒu zhāng tuán liàn nà yī bān r zhèng jūn

本待要起人去和他厮打，他却有张团练那一班儿正军。

ruò shì nào jiāng qǐ lái hé yíng zhōng xiān zì zhé lǐ

若是闹将起来，和营中先自折理。

yǒu zhè yì diǎn wú qióng zhī hèn bù néng bào de

有这一点无穷之恨不能报得。

jiǔ wén xiōng zhǎng shì gè dà zhàng fū bù zài jiǎng mén shén zhī xià zěn dì de xiōng zhǎng yǔ xiǎo dì chū de zhè kǒu wú qióng zhī yuàn qì sǐ ér míng mù

久闻兄长是个大丈夫，不在蒋门神之下，怎地得兄长与小弟出得这口无穷之怨气，死而瞑目。

zhǐ kǒng xiōng zhǎng yuǎn lù xīn kǔ qì wèi wán lì wèi zú yīn cǐ qiě jiào jiāng xī bàn nián sān yuè děng guì tǐ qì wán lì zú fāng qǐng shāng yì

只恐兄长远路辛苦，气未完，力未足，因此且教将息半年三月，等贵体气完力足方请商议。

bù qī cūn pú tuō kǒu shī yán shuō xiǎo dì dāng yǐ shí gào

不期村仆脱口失言说，小弟当以实告。

wǔ sōng tīng ba hē hē dà xiào biàn wèn dào nà jiǎng mén shén hái shì jǐ kē tóu jǐ tiáo bì bó

武松听罢，呵呵大笑，便问道：“那蒋门神还是几颗头，几条臂膊？

shī ēn dào yě zhǐ shì yī kē tóu liǎng tiáo bì bó rú hé yǒu duō

”施恩道：“也只是一颗头，两条臂膊，如何有多！

wǔ sōng xiào dào wǒ zhī dào tā sān tóu liù bì yǒu nà zhà de běn shì wǒ biàn pà tā

”武松笑道：“我只道他三头六臂，有那吒的本事，我便怕他！

”武松笑道：“我只道他三头六臂，有那咤的本事，我便怕他！

yuán lái zhǐ shì yī kē tóu liǎng tiáo bì bó

原来只是一颗头，两条臂膊。

jì rán méi nà zhà de mú yàng què rú hé pà tā

既然没那吒的模样，却如何怕他？

既然没那咤的模样，却如何怕他？

shī ēn dào zhǐ shì xiǎo dì lì bó yì shū biàn dí tā bù guò

”施恩道：“只是小弟力薄艺蔬，便敌他不过。

wǔ sōng dào wǒ què bú shì shuō zuǐ píng zhe wǒ xiōng zhōng běn shì píng shēng zhǐ yào dǎ tiān xià yìng hàn bù míng dào dé de rén

”武松道：“我却不是说嘴，凭着我胸中本事，平生只要打天下硬汉，不明道德的人！

jì shì nèn dì shuō le rú jīn què zài zhè lǐ zuò shèn me

既是恁地说了，如今却在这里做甚么？

yǒu jiǔ shí ná le qù lù shàng chī wǒ rú jīn biàn hé nǐ qù

有酒时，拿了去路上吃，我如今便和你去。

kàn wǒ bǎ zhè sī hé dà chóng yì bān jié guǒ tā

看我把这厮和大虫一般结果他。

quán tou zhòng shí dǎ sǐ le wǒ zì cháng mìng

拳头重时打死了，我自偿命！

shī ēn dào xiōng zhǎng shǎo zuò

”施恩道：“兄长少坐。

dài jiā zūn chū lái xiāng jiàn le dāng háng jí xíng wèi gǎn zào cì

待家尊出来相见了，当行即行，未敢造次。

děng míng rì xiān shǐ rén nà lǐ tàn tīng yī zāo ruò shì běn rén zài jiā shí hòu rì biàn qù

等明日先使人那里探听一遭，若是本人在家时，后日便去；

ruò shì nà sī bù zài jiā shí què zài lǐ huì

若是那厮不在家时，却再理会。

kōng zì qù dǎ cǎo jīng shé dào chī tā zuò le shǒu jiǎo què shì bù hǎo

空自去打草惊蛇，倒吃他做了手脚，却是不好。

wǔ sōng jiāo zào dào xiǎo guǎn yíng

”武松焦躁道：“小管营！

nǐ kě zhī zhe tā dǎ le yuán lái bú shì nán zǐ hàn zuò shì

你可知着他打了，原来不是男子汉做事。

qù biàn qù děng shèn me jīn rì míng rì

去便去，等甚么今日明日！

yào qù biàn zǒu pà tā zhǔn bèi

要去便走，怕他准备！

zhèng zài nà lǐ quàn bú zhù zhī jiàn píng fēng bèi hòu zhuǎn chū lǎo guǎn yíng lái jiào dào yì shì lǎo hàn tīng nǐ duō shí yě

正在那里劝不住，只见屏风背后转出老管营来，叫道：“义士，老汉听你多时也。

jīn rì xìng de xiāng jiàn yì shì yī miàn yú nán rú bō yún jiàn rì yì bān

今日幸得相见义士一面，愚男如拨云见日一般。

qiě qǐng dào hòu táng shǎo xù piàn shí

且请到后堂少叙片时。

wǔ sōng gēn le dào lǐ miàn

”武松跟了到里面。

lǎo guǎn yíng dào yì shì qiě qǐng zuò

老管营道：“义士且请坐。

wǔ sōng dào xiǎo rén shì gè qiú tú rú hé gǎn duì xiàng gōng zuò dì

”武松道：“小人是个囚徒，如何敢对相公坐地。

lǎo guǎn yíng dào yì shì xiū rú cǐ shuō

”老管营道：“义士休如此说。

yú nán wàn xìng de yù zú xià hé gù qiān ràng

愚男万幸，得遇足下，何故谦让？

wǔ sōng tīng ba chàng gè wú lǐ nuò xiāng duì biàn zuò le

”武松听罢，唱个无礼喏，相对便坐了。

shī ēn què lì zài miàn qián

施恩却立在面前。

wǔ sōng dào xiǎo guǎn yíng rú hé què lì de

武松道：“小管营如何却立地？

shī ēn dào jiā zūn zài shàng xiāng péi xiōng zhǎng qǐng zì zūn biàn

”施恩道：“家尊在上相陪，兄长请自尊便。

wǔ sōng dào nèn dì shí xiǎo rén què bù zì zài

”武松道：“恁地时，小人却不自在。

lǎo guǎn yíng dào jì shì yì shì rú cǐ zhè lǐ yòu wú wài rén

”老管营道：“既是义士如此，这里又无外人。

biàn jiào shī ēn yě zuò le

”便教施恩也坐了。

pú cóng bān chū jiǔ yáo guǒ pǐn pán zhuàn zhī lèi

仆从搬出酒肴果品盘馔之类。

lǎo guǎn yíng qīn zì yǔ wǔ sōng bǎ zhǎn shuō dào yì shì rú cǐ yīng xióng shuí bù qīn jìng

老管营亲自与武松把盏，说道：“义士如此英雄，谁不钦敬！

yú nán yuán zài kuài huó lín zhōng zuò xiē mǎi mài fēi wéi tān cái hào lì shí shì zhuàng guān mèng zhōu zēng tiān háo jié qì xiàng

愚男原在快活林中做些买卖，非为贪财好利，实是壮观孟州，增添豪杰气象。

bù qī jīn bèi jiǎng mén shén yǐ shì háo qiáng gōng rán duó le zhè gè qù chù fēi yì shì yīng xióng bù néng bào chóu xuě hèn

不期今被蒋门神倚势豪强，公然夺了这个去处，非义士英雄，不能报仇雪恨。

yì shì bù qì yú nán mǎn yǐn cǐ bēi shòu yú nán sì bài bài wèi zhǎng xiōng yǐ biǎo gōng jìng zhī xīn

义士不弃愚男，满饮此杯，受愚男四拜，拜为长兄，以表恭敬之心。

wǔ sōng dá dào xiǎo rén nián yòu wú xué rú hé gǎn shòu xiǎo guǎn yíng zhī lǐ

”武松答道：“小人年幼无学，如何敢受小管营之礼？

wǎng zì zhé le wǔ sōng de cǎo liào

枉自折了武松的草料！

dāng xià yǐn guò jiǔ shī ēn nà tóu biàn bài le sì bài

”当下饮过酒，施恩纳头便拜了四拜。

wǔ sōng lián máng dá lǐ jié wèi dì xiōng

武松连忙答礼，结为弟兄。

dāng rì wǔ sōng huān xǐ yǐn jiǔ chī de dà zuì le biàn jiào rén fú qù fáng zhōng ān xiē

当日武松欢喜饮酒，吃得大醉了，便教人扶去房中安歇。

bù zài huà xià

不在话下。

yuǎn shù láo chéng zuò pèi jūn ǒu cóng gōng xiè yù zhī yīn

远戍牢城作配军，偶从公廨遇知音。

shī ēn xiān yǒu zhī rén jiàn shuāng shǒu qíng hái kuài huó lín

施恩先有知人鉴，双手擎还快活林。

cì rì shī ēn fù zǐ shāng yì dào wǔ sōng zuó yè tòng zuì bì rán zhōng jiǔ jīn rì rú hé gǎn jiào tā qù

次日，施恩父子商议道：“武松昨夜痛醉，必然中酒，今日如何敢叫他去？

qiě tuī dào shǐ rén tàn tīng lái qí rén bù zài jiā lǐ

且推道使人探听来，其人不在家里。

yán āi yī rì què zài lǐ huì

延挨一日，却再理会。

dāng rì shī ēn lái jiàn wǔ sōng shuō dào jīn rì qiě wèi kě qù xiǎo dì yǐ shǐ rén tàn zhī zhè sī bù zài jiā lǐ

”当日施恩来见武松，说道：“今日且未可去，小弟已使人探知这厮不在家里。

míng rì fàn hòu què qǐng xiōng zhǎng qù

明日饭后却请兄长去。

wǔ sōng dào míng rì qù shí bù dǎ jǐn jīn rì yòu qì wǒ yī rì

”武松道：“明日去时不打紧，今日又气我一日！

zǎo fàn ba chī le chá shī ēn yǔ wǔ sōng yíng qù qián xián zǒu le yī zāo huí lái dào kè fáng lǐ shuō xiē qiāng fǎ jiào liàng xiē quán bàng

”早饭罢，吃了茶，施恩与武松营去前闲走了一遭，回来到客房里，说些枪法，较量些拳棒。

kàn kàn shǎng wǔ yāo wǔ sōng dào jiā lǐ zhǐ jù shù bēi jiǔ xiāng dài xià fàn àn jiǔ bù jì qí shù

看看晌午，邀武松到家里，只具数杯酒相待，下饭按酒，不记其数。

wǔ sōng zhèng yào chī jiǔ jiàn tā zhǐ bǎ àn jiǔ tiān lái xiāng quàn xīn zhōng bù kuài yì

武松正要吃酒，见他只把按酒添来相劝，心中不快意。

chī le shǎng wǔ fàn qǐ shēn bié le huí dào kè fáng lǐ zuò dì

吃了晌午饭，起身别了，回到客房里坐地。

zhī jiàn nà liǎng gè pú rén yòu lái fú shì wǔ sōng xǐ yù

只见那两个仆人又来伏侍武松洗浴。

wǔ sōng wèn dào nǐ jiā xiǎo guǎn yíng jīn rì rú hé zhǐ jiāng ròu shí chū lái qǐng wǒ què bù duō jiāng xiē jiǔ chū lái yǔ wǒ chī shì shèn yì gù

武松问道：“你家小管营今日如何只将肉食出来请我，却不多将些酒出来与我吃，是甚意故？

pú rén dá dào bù gǎn mán dū tóu shuō jīn zǎo lǎo guǎn yíng hé xiǎo guǎn yíng yì lùn jīn rì shì yào yāng dū tóu qù pà dū tóu yè lái jiǔ duō kǒng jīn rì zhōng jiǔ pà wù le zhèng shì yīn cǐ bù gǎn jiāng jiǔ chū lái

”仆人答道：“不敢瞒都头说，今早老管营和小管营议论，今日是要央都头去，怕都头夜来酒多，恐今日中酒，怕误了正事，因此不敢将酒出来。

míng rì zhèng yào yāng dū tóu qù gān zhèng shì

明日正要央都头去干正事。

wǔ sōng dào nèn dì shí dào wǒ zuì le wù le nǐ dà shì

”武松道：“恁地时，道我醉了，误了你大事？

pú rén dào zhèng shì zhè bān jì jiào

”仆人道：“正是这般计较。

pú rén shǎo jiàn yě zì qù le

”仆人少间也自去了。

dàng yè wǔ sōng bā bù dé tiān míng

当夜武松巴不得天明。

zǎo qǐ lái xǐ shù ba tóu shàng guǒ le yī dǐng wàn zì tóu jīn shēn shàng chuān le yī lǐng tǔ sè bù shān yāo lǐ xì tiáo hóng juàn dā bo xià miàn tuǐ bīng hù xī bā dā má xié

早起来洗漱罢，头上裹了一顶万字头巾，身上穿了一领土色布衫，腰里系条红绢搭膊，下面腿絣护膝，八搭麻鞋。

tǎo le yí gè xiǎo gāo yào tiē le liǎn shàng jīn yìn

讨了一个小膏药，贴了脸上金印。

shī ēn zǎo lái qǐng qù jiā lǐ chī zǎo fàn de wǔ sōng chī le chá fàn ba shī ēn biàn dào hòu cáo yǒu mǎ bèi lái qí qù

施恩早来请去家里吃早饭的，武松吃了茶饭罢，施恩便道：“后槽有马，备来骑去。

wǔ sōng dào wǒ yòu bù jiǎo xiǎo qí nà mǎ zěn dì

”武松道：“我又不脚小，骑那马怎地？

zhǐ yào yī wǒ yī jiàn shì

只要依我一件事。

shī ēn dào gē ge dàn shuō bù fáng xiǎo dì rú hé gǎn dào bù yī

”施恩道：“哥哥但说不妨，小弟如何敢道不依。

wǔ sōng dào wǒ hé nǐ chū de chéng qù zhǐ yào hái wǒ wú sān bù guò wàng

”武松道：“我和你出得城去，只要还我无三不过望。

shī ēn dào xiōng zhǎng rú hé shì wú sān bù guò wàng

”施恩道：“兄长，如何是无三不过望？

xiǎo dì bù xǐng qí yì

小弟不省其意。

wǔ sōng xiào dào wǒ shuō yǔ nǐ

”武松笑道：“我说与你。

nǐ yào dǎ jiǎng mén shén shí chū de chéng qù dàn yù zhe yí gè jiǔ diàn biàn qǐng wǒ chī sān wǎn jiǔ

你要打蒋门神时，出得城去，但遇着一个酒店便请我吃三碗酒。

ruò wú sān wǎn shí biàn bù guò wàng zǐ qù

若无三碗时，便不过望子去。

zhè gè huàn zuò wú sān bù guò wàng

这个唤做无三不过望。

shī ēn tīng le xiǎng dào zhè kuài huó lín lí dōng mén qù yǒu shí sì wǔ lǐ tián dì suàn lái mài jiǔ de rén jiā yě yǒu shí èr sān jiā ruò yào měi diàn chī sān wǎn shí qià hǎo yǒu sān shí wǔ liù wǎn jiǔ cái dào de nà lǐ

”施恩听了，想道：“这快活林离东门去有十四五里田地，算来卖酒的人家也有十二三家，若要每店吃三碗时，恰好有三十五六碗酒，才到得那里。

kǒng gē ge zuì yě rú hé shǐ de

恐哥哥醉也，如何使得！

wǔ sōng dà xiào dào nǐ pà wǒ zuì le méi běn shì

”武松大笑道：“你怕我醉了没本事？

wǒ què shì méi jiǔ méi běn shì

我却是没酒没本事。

dài yī fēn jiǔ biàn yǒu yī fēn běn shì wǔ fēn jiǔ wǔ fēn běn shì wǒ ruò chī le shí fēn jiǔ zhè qì lì bù zhī cóng hé ér lái

带一分酒便有一分本事，五分酒五分本事，我若吃了十分酒，这气力不知从何而来。

ruò bù shì jiǔ zuì hòu le dǎn dà jǐng yáng gāng shàng rú hé dǎ de zhè zhǐ dà chóng

若不是酒醉后了胆大，景阳冈上如何打得这只大虫！

nà shí jié wǒ xū làn zuì le hǎo xià shǒu

那时节，我须烂醉了好下手。

yòu yǒu lì yòu yǒu shì

又有力，又有势！

shī ēn dào què bù zhī gē ge shì nèn dì

”施恩道：“却不知哥哥是恁地。

jiā xià yǒu de shì hǎo jiǔ zhǐ kǒng gē ge zuì le shī shì yīn cǐ yè lái bù gǎn jiāng jiǔ chū lái qǐng gē ge shēn yǐn

家下有的是好酒，只恐哥哥醉了失事，因此夜来不敢将酒出来请哥哥深饮。

dài shì bì shí jìn zuì fāng xiū

待事毕时，尽醉方休。

jì rán gē ge yuán lái jiǔ hòu yuè yǒu běn shi shí nèn dì xiān jiào liǎng gè pú rén zì jiāng le jiā lǐ de hǎo jiǔ guǒ pǐn yáo zhuàn qù qián lù děng hòu què hé gē gē màn màn de yǐn jiāng qù

既然哥哥原来酒后越有本事时，恁地先教两个仆人，自将了家里的好酒果品肴馔，去前路等候，却和哥哥慢慢地饮将去。

wǔ sōng dào nèn mǒ què cái zhōng wǒ yì

”武松道：“恁么却才中我意。

qù dǎ jiǎng mén shén jiào wǒ yě yǒu xiē dǎn liàng

去打蒋门神，教我也有些胆量。

méi jiǔ shí rú hé shǐ de shǒu duàn chū lái

没酒时，如何使得手段出来！

hái nǐ jīn zhāo dǎ dǎo nà sī jiào zhòng rén dà xiào yī chǎng

还你今朝打倒那厮，教众人大笑一场。

shī ēn dāng shí dǎ diǎn le jiào liǎng gè pú rén xiān tiāo shí luó jiǔ dān ná le xiē tóng qián qù le

”施恩当时打点了，叫两个仆人先挑食箩酒担，拿了些铜钱去了。

shī lǎo guǎn yíng yòu àn àn de xuǎn jiǎn le yī èr shí tiáo dà hàn zhuàng jiàn de rén màn màn de suí hòu lái jiē yìng

施老管营又暗暗地选拣了一二十条大汉壮健的人，慢慢的随后来接应。

dōu fēn fù xià le

都分付下了。

qiě shuō shī ēn hé wǔ sōng liǎng gè lí le ān píng zhài chū de mèng zhōu dōng mén wài lái

且说施恩和武松两个离了安平寨，出得孟州东门外来。

xíng guò de sān wǔ bǎi bù zhī jiàn guān dào páng biān zǎo wàng jiàn yī zuò jiǔ sì wàng zǐ tiāo chū zài yán qián

行过得三五百步，只见官道旁边，早望见一座酒肆望子挑出在檐前。

kàn nà gè jiǔ diàn shí dàn jiàn

看那个酒店时，但见：

mén yíng yì lù hù jiē xiāng cūn

门迎驿路，户接乡村。

fú róng jīn jú bàng chí táng cuì liǔ huáng huái zhē jiǔ sì

芙蓉金菊傍池塘，翠柳黄槐遮酒肆。

bì shàng miáo liú ling tān yǐn chuāng qián huà lǐ bái chuán bēi

壁上描刘伶贪饮，窗前画李白传杯。

yuān míng guī qù wáng hóng sòng jiǔ dào dōng lí

渊明归去，王弘送酒到东篱；

fó yìn shān jū sū shì táo chán lái běi gé

佛印山居，苏轼逃禅来北阁。

wén xiāng zhù mǎ sān jiā zuì zhī wèi tíng zhōu shí lǐ xiāng

闻香驻马三家醉，知味停舟十里香。

bù xī bào qín gū yī zuì xìn zhī zhōng rì wò xié yáng

不惜抱琴沽一醉，信知终日卧斜阳。

nà liǎng gè tiāo shí dān de pú rén yǐ xiān zài nà lǐ děng hòu

那两个挑食担的仆人已先在那里等候。

shī ēn yāo wǔ sōng dào lǐ miàn zuò xia pú rén yǐ zì ān xià yáo zhuàn jiāng jiǔ lái shāi

施恩邀武松到里面坐下，仆人已自安下肴馔，将酒来筛。

wǔ sōng dào bú yào xiǎo zhǎn r chī

武松道：“不要小盏儿吃。

dà wǎn shāi lái zhǐ zhēn sān wǎn

大碗筛来，只斟三碗。

pú rén pái xià dà wǎn jiāng jiǔ biàn zhēn

”仆人排下大碗，将酒便斟。

wǔ sōng yě bù qiān ràng lián chī le sān wǎn biàn qǐ shēn

武松也不谦让，连吃了三碗便起身。

pú rén huāng máng shōu shí le qì mǐn bēn qián qù le

仆人慌忙收拾了器皿，奔前去了。

wǔ sōng xiào dào què cái qù dù lǐ fā yī fà

武松笑道：“却才去肚里发一发。

wǒ men qù xiū

我们去休。

liǎng gè biàn lí le zhè zuò jiǔ sì chū de diàn lái

”两个便离了这座酒肆，出得店来。

cǐ shí zhèng shì qī yuè jiān tiān qì yán shǔ wèi xiāo jīn fēng zhà qǐ

此时正是七月间天气，炎暑未消，金风乍起。

liǎng gè jiě kāi yī jīn yòu xíng bù dé yī lǐ duō lù lái dào yī chù bù cūn bù guō què zǎo yòu wàng jiàn yí gè jiǔ qí r gāo tiǎo chū zài lín shù lǐ

两个解开衣襟，又行不得一里多路，来到一处，不村不郭，却早又望见一个酒旗儿，高挑出在林树里。

lái dào lín mù cóng zhōng kàn shí què shì yī zuò mài cūn láo xiǎo jiǔ diàn

来到林木丛中看时，却是一座卖村醪小酒店。

dàn jiàn

但见：

gǔ dào cūn fāng bàng xī jiǔ diàn

古道村坊，傍溪酒店。

yáng liǔ yīn sēn mén wài hé huā yǐ nǐ chí zhōng

杨柳阴森门外，荷花旖旎池中。

piāo piāo jiǔ pèi wǔ jīn fēng duǎn duǎn lú lián zhē kù rì

飘飘酒旆舞金风，短短芦帘遮酷日。

cí pén jià shàng bái líng líng mǎn zhù cūn láo

磁盆架上，白泠泠满贮村醪；

wǎ wèng zào qián xiāng pēn pēn chū zhēng shè yùn

瓦瓮灶前，香喷喷初蒸社酝。

cūn tóng liàng jiǔ xiǎng fēi xī rì xiàng rú

村童量酒，想非昔日相如；

shào fù dāng lú bú shì tā nián zhuō shì

少妇当垆，不是他年卓氏。

xiū yán sān dǒu xiù chéng biàn shì èr shēng yě zuì

休言三斗宿酲，便是二升也醉。

dāng shí shī ēn wǔ sōng lái dào cūn fāng jiǔ sì mén qián

当时施恩、武松来到村坊酒肆门前。

shī ēn lì zhù le jiǎo wèn dào xiōng zhǎng cǐ jiān shì gè cūn láo jiǔ diàn gē ge yǐn me

施恩立住了脚，问道：“兄长，此间是个村醪酒店，哥哥饮么？

wǔ sōng dào zhē mò suān xián kǔ sè wèn shén huá là qīng xiāng shì jiǔ hái xū yǐn sān wǎn

”武松道：“遮莫酸咸苦涩，问甚滑辣清香，是酒还须饮三碗。

ruò shì wú sān bù guò lián biàn liǎo

若是无三，不过帘便了。

liǎng gè rù lái zuò xia pú rén pái le guǒ pǐn àn jiǔ

”两个入来坐下，仆人排了果品按酒。

wǔ sōng lián chī le sān wǎn biàn qǐ shēn zǒu

武松连吃了三碗，便起身走。

pú rén jí jí shōu le jiā huǒ shí wù gǎn qián qù le

仆人急急收了家火什物，赶前去了。

liǎng gè chū de diàn mén lái yòu xíng bú dào yī èr lǐ lù shàng yòu jiàn gè jiǔ diàn wǔ sōng rù lái yòu chī le sān wǎn biàn zǒu

两个出得店门来，又行不到一二里，路上又见个酒店，武松入来，又吃了三碗便走。

huà xiū xù fán

话休絮繁。

wǔ sōng shī ēn liǎng gè yī chù zǒu zhe dàn yù jiǔ diàn biàn rù qù chī sān wǎn yuē mò yě chī guò shí lái chù hǎo jiǔ sì

武松、施恩两个一处走着，但遇酒店便入去吃三碗，约莫也吃过十来处好酒肆。

shī ēn kàn wǔ sōng shí bù shí fēn zuì

施恩看武松时，不十分醉。

wǔ sōng wèn shī ēn dào cǐ qù kuài huó lín hái yǒu duō shǎo lù

武松问施恩道：“此去快活林还有多少路？

shī ēn dào méi duō le

”施恩道：“没多了。

zhī zài qián miàn yuǎn yuǎn de wàng jiàn nà gè lín zi biàn shì

只在前面，远远地望见那个林子便是。

wǔ sōng dào jì shì dào le nǐ qiě zài bié chù děng wǒ wǒ zì qù xún tā

”武松道：“既是到了，你且在别处等我，我自去寻他。

shī ēn dào zhè huà zuì hǎo

”施恩道：“这话最好。

xiǎo dì zì yǒu ān shēn qù chù

小弟自有安身去处。

wàng xiōng zhǎng zài yì qiè bù kě qīng dí

望兄长在意，切不可轻敌。

wǔ sōng dào zhè gè què bù fáng

”武松道：“这个却不妨。

nǐ zhǐ yào jiào pú rén sòng wǒ qián miàn zài yǒu jiǔ diàn shí wǒ hái yào chī

你只要叫仆人送我，前面再有酒店时，我还要吃。

shī ēn jiào pú rén réng jiù sòng wǔ sōng

”施恩叫仆人仍旧送武松。

shī ēn zì qù le

施恩自去了。

wǔ sōng yòu xíng bú dào sān sì lǐ lù

武松又行不到三四里路。

zài chī guò shí lái wǎn jiǔ

再吃过十来碗酒。

cǐ shí yǐ yǒu wǔ pái shí fēn tiān sè zhèng rè què yǒu xiē wēi fēng

此时已有午牌时分，天色正热，却有些微风。

wǔ sōng jiǔ què yǒng shàng lái bǎ bù shān tān kāi suī rán dài zhe wǔ qī fēn jiǔ què zhuāng zuò shí fēn zuì de qián diān hòu yǎn dōng dǎo xī wāi lái dào lín zi qián

武松酒却涌上来，把布衫摊开，虽然带着五七分酒，却装做十分醉的，前颠后偃，东倒西歪，来到林子前。

nà pú rén yòng shǒu zhǐ dào zhǐ qián tou dīng zì lù kǒu biàn shì jiǎng mén shén jiǔ diàn

那仆人用手指道：“只前头丁字路口，便是蒋门神酒店。

wǔ sōng dào jì shì dào le nǐ zì qù duǒ de yuǎn zhe

”武松道：“既是到了，你自去躲得远着。

děng wǒ dǎ dǎo le nǐ men què lái

等我打倒了，你们却来。

wǔ sōng qiǎng guò lín zi bèi hòu jiàn yí gè jīn gāng lái dà hàn pī zhe yī lǐng bái bù shān sā kāi yī bǎ jiāo yǐ ná zhe yíng fú zǐ zuò zài lǜ huái shù xià shèng liáng

”武松抢过林子背后，见一个金刚来大汉，披着一领白布衫，撒开一把交椅，拿着蝇拂子，坐在绿槐树下乘凉。

wǔ sōng kàn nà rén shí shēng de rú hé

武松看那人时，生得如何？

dàn jiàn

但见：

xíng róng chǒu è xiàng mào cū shū

形容丑恶，相貌粗疏。

yī shēn zǐ ròu héng shēng jǐ dào qīng jīn bào qǐ

一身紫肉横生，几道青筋暴起。

huáng rán xié qǐ chún biān pū dì chán é

黄髯斜起，唇边扑地蝉蛾；

guài yǎn yuán zhēng méi mù duì xuán xīng xiàng

怪眼圆睁，眉目对悬星象。

zuò xia zhēng níng rú měng hǔ xíng shí fǎng fú shì mén shén

坐下狰狞如猛虎，行时仿佛似门神。

zhè wǔ sōng jiǎ zuì yáng diān xié zhuó yǎn kàn le yī kàn xīn zhōng zì cǔn dào zhè gè dà hàn yǐ dìng shì jiǎng mén shén le

这武松假醉佯颠，斜着眼看了一看，心中自忖道：“这个大汉以定是蒋门神了。

zhí qiǎng guò qù

”直抢过去。

yòu xíng bú dào sān wǔ shí bù zǎo jiàn dīng zì lù kǒu yí gè dà jiǔ diàn yán qián lì zhe wàng gān shàng miàn guà zhe yí gè jiǔ wàng zǐ xiě zhe sì gè dà zì dào hé yáng fēng yuè

又行不到三五十步，早见丁字路口一个大酒店，檐前立着望竿，上面挂着一个酒望子，写着四个大字道：“河阳风月”。

zhuǎn guò lái kàn shí mén qián yí dài lǜ yóu lán gān chā zhe liǎng bǎ xiāo jīn qí měi bǎ shàng wǔ gè jīn zì xiě dào zuì lǐ qián kūn dà hú zhōng rì yuè zhǎng

转过来看时，门前一带绿油阑干，插着两把销金旗，每把上五个金字，写道：“醉里乾坤大，壶中日月长”。

yī biān xiāng ròu àn zhēn tóu cāo dāo de jiā shēng yī bì xiāng zhēng zuò mán tou shāo chái de chú zào

一边厢肉案砧头，操刀的家生，一壁厢蒸作馒头，烧柴的厨灶。

qù lǐ miàn yī zì er bǎi zhe sān zhǐ dà jiǔ gāng bàn jié mái zài dì lǐ gāng lǐ miàn gè yǒu dà bàn gāng jiǔ

去里面一字儿摆着三只大酒缸，半截埋在地里，缸里面各有大半缸酒。

zhèng zhōng jiān zhuāng liè zhe guì shēn zi lǐ miàn zuò zhe yí gè nián jì xiǎo de fù rén zhèng shì jiǎng mén shén chū lái mèng zhōu xīn qǔ de qiè yuán shì xi wǎ zǐ lǐ chàng shuō zhū bān gōng diào de dǐng lǎo

正中间装列着柜身子，里面坐着一个年纪小的妇人，正是蒋门神初来孟州新娶的妾，原是西瓦子里唱说诸般宫调的顶老。

nà fù rén shēng de rú hé

那妇人生得如何？

méi héng cuì xiù yǎn lù qiū bō

眉横翠岫，眼露秋波。

yīng táo kǒu qiǎn yūn wēi hóng chūn sǔn shǒu qīng shū nèn yù

樱桃口浅晕微红，春笋手轻舒嫩玉。

guān r xiǎo míng pù yú shěn yǎn yìng wū yún

冠儿小，明铺鱼魫，掩映乌云；

shān xiù zhǎi qiǎo rǎn liú huā báo lóng ruì xuě

衫袖窄，巧染榴花，薄笼瑞雪。

jīn chāi chā fèng bǎo chuàn wéi lóng

金钗插凤，宝钏围龙。

jìn jiào cuī hù qù xún jiāng yí shì wén jūn zhòng mài jiǔ

尽教崔护去寻浆，疑是文君重卖酒。

wǔ sōng kàn le chǒu zhe zuì yǎn jìng bēn rù jiǔ diàn lǐ lái biàn qù guì shēn xiāng duì yī fù zuò tóu shàng zuò le bǎ shuāng shǒu àn zhe zhuō zi shàng bù zhuàn yǎn kàn nà fù rén

武松看了，瞅着醉眼，径奔入酒店里来，便去柜身相对一副座头上坐了，把双手按着桌子上，不转眼看那妇人。

zài guì shēn lǐ nà fù rén qiáo jiàn huí zhuǎn tóu kàn le bié chù

在柜身里那妇人瞧见，回转头看了别处。

wǔ sōng kàn nà diàn lǐ shí yě yǒu wǔ qī gè dāng chēng de jiǔ bǎo

武松看那店里时，也有五七个当撑的酒保。

wǔ sōng què qiāo zhe zhuō zi jiào dào mài jiǔ de zhǔ rén jiā zài nà lǐ

武松却敲着桌子叫道：“卖酒的主人家在那里？

yí gè dāng tóu de jiǔ bǎo guò lái kàn zhe wǔ sōng dào kè rén yào dǎ duō shǎo jiǔ

”一个当头的酒保过来，看着武松道：“客人要打多少酒？

wǔ sōng dào dǎ liǎng jiǎo jiǔ xiān bǎ xiē lái cháng kàn

”武松道：”打两角酒，先把些来尝看。

nà jiǔ bǎo qù guì shàng jiào nà fù rén yǎo liǎng jiǎo jiǔ xià lái qīng fàng tǒng lǐ dàng yī wǎn guò lái dào kè rén cháng jiǔ

”那酒保去柜上叫那妇人舀两角酒下来，倾放桶里，荡一碗过来，道：“客人尝酒。

wǔ sōng ná qǐ lái wén yī wén yáo zhe tóu dào bù hǎo bù hǎo

”武松拿起来闻一闻，摇着头道：“不好，不好！

huàn jiāng lái

换将来！

jiǔ bǎo jiàn tā zuì le jiāng lái guì shàng dào niáng zǐ hú luàn huàn xiē yǔ tā

”酒保见他醉了，将来柜上道：“娘子，胡乱换些与他。

nà fù rén jiē lái qīng le nà jiǔ yòu yǎo xiē shàng děng jiǔ xià lái

”那妇人接来，倾了那酒，又舀些上等酒下来。

jiǔ bǎo jiāng qù yòu dàng yī wǎn guò lái

酒保将去，又荡一碗过来。

wǔ sōng tí qǐ lái xiā le yī kǒu jiào dào zhè jiǔ yě bù hǎo kuài huàn lái biàn ráo nǐ

武松提起来，呷了一口，叫道：“这酒也不好，快换来便饶你！

jiǔ bǎo rěn qì tūn shēng ná le jiǔ qù guì biān dào niáng zǐ hú luàn zài huàn xiē hǎo de yǔ tā xiū hé tā yī bān jiàn shí

”酒保忍气吞声，拿了酒去柜边道：“娘子，胡乱再换些好的与他，休和他一般见识。

zhè kè rén zuì le zhǐ dài yào xún nào xiāng sì

这客人醉了，只待要寻闹相似。

hú luàn huàn xiē hǎo de yǔ tā chuáng

胡乱换些好的与他噇。

nà fù rén yòu yǎo le yī děng shàng sè hǎo de jiǔ lái yǔ jiǔ bǎo

”那妇人又舀了一等上色好的酒来与酒保。

jiǔ bǎo bǎ tǒng r fàng zài miàn qián yòu dàng yī wǎn guò lái

酒保把桶儿放在面前，又荡一碗过来。

wǔ sōng chī le dào zhè jiǔ lüè yǒu xiē yì sī

武松吃了道：“这酒略有些意思。

wèn dào guò mài nǐ nà zhǔ rén jiā xìng shèn me

”问道：“过卖，你那主人家姓甚么？

jiǔ bǎo dá dào xìng jiǎng

”酒保答道：“姓蒋。

wǔ sōng dào què rú hé bù xìng li

”武松道：“却如何不姓李？

nà fù rén tīng le dào zhè sī nà lǐ chī zuì le lái zhè lǐ tǎo yě huǒ me

”那妇人听了道：“这厮那里吃醉了，来这里讨野火么？

jiǔ bǎo dào yǎn jiàn de shì gè wài xiāng mán zǐ bù xǐng de le

”酒保道：“眼见得是个外乡蛮子，不省得了。

xiū tīng tā fàng pì

休听他放屁。

wǔ sōng wèn dào nǐ shuō shèn me

”武松问道：“你说甚么？

jiǔ bǎo dào wǒ men zì shuō huà kè rén nǐ xiū guǎn zì chī jiǔ

”酒保道：“我们自说话，客人你休管，自吃酒。

wǔ sōng dào guò mài nǐ jiào guì shàng nà fù rén xià lái xiāng bàn wǒ chī jiǔ

”武松道：“过卖，你叫柜上那妇人下来相伴我吃酒。

jiǔ bǎo hè dào xiū hú shuō

”酒保喝道：“休胡说！

zhè shì zhǔ rén jiā niáng zǐ

这是主人家娘子。

wǔ sōng dào biàn shì zhǔ rén jiā niáng zǐ dài zěn dì

”武松道：“便是主人家娘子待怎地？

xiāng bàn wǒ chī jiǔ yě bù dǎ jǐn

相伴我吃酒也不打紧！

nà fù rén dà nù biàn mà dào shā cái

”那妇人大怒，便骂道：“杀才！

gāi sǐ de zéi

该死的贼！

tuī kāi guì shēn zi què dài bēn chū lái

”推开柜身子，却待奔出来。

wǔ sōng zǎo bǎ tǔ sè bù shān tuō xià shàng bàn jié chuāi zài yāo lǐ biàn bǎ nà tǒng jiǔ zhǐ yī po po zài dì shàng qiǎng rù guì shēn zi lǐ què hǎo jiē zhe nà fù rén

武松早把土色布衫脱下，上半截揣在腰里，便把那桶酒只一泼，泼在地上，抢入柜身子里，却好接着那妇人。

wǔ sōng shǒu yìng nà lǐ zhēng zhá de

武松手硬，那里挣扎得。

bèi wǔ sōng yī shǒu jiē zhù yāo kuà yī zhī shǒu bà guān r niē zuò fěn suì jiū zhù yún jì gé guì shēn zi tí jiāng chū lái wàng hún jiǔ gāng lǐ zhǐ yī diū

被武松一手接住腰胯，一只手把冠儿捏做粉碎，揪住云髻，隔柜身子提将出来，望浑酒缸里只一丢。

tīng de pū tóng de yī shēng xiǎng kě lián zhè fù rén zhèng bèi zhí diū zài dà jiǔ gāng lǐ

听得扑同的一声响，可怜这妇人正被直丢在大酒缸里。

wǔ sōng tuō dì cóng guì shēn qián tà jiāng chū lái

武松托地从柜身前踏将出来。

yǒu jǐ gè dāng chēng de jiǔ bǎo shǒu jiǎo huó xiē gè de dōu qiǎng lái bēn wǔ sōng

有几个当撑的酒保，手脚活些个的，都抢来奔武松。

wǔ sōng shǒu dào qīng qīng de zhǐ yī tí diān diān rù huái lǐ lái

武松手到，轻轻地只一提，攧攧入怀里来。

liǎng shǒu jiū zhù yě wàng dà jiǔ gāng lǐ zhǐ yī diū chōng zài lǐ miàn

两手揪住，也望大酒缸里只一丢，摏在里面。

yòu yí gè jiǔ bǎo bēn lái tí zhe tóu zhǐ yī lüè yě diū zài jiǔ gāng lǐ

又一个酒保奔来，提着头只一掠，也丢在酒缸里。

zài yǒu liǎng gè lái de jiǔ bǎo yī quán yī jiǎo dōu bèi wǔ sōng dǎ dǎo le

再有两个来的酒保，一拳一脚，都被武松打倒了。

xiān tóu sān gè rén zài sān zhǐ jiǔ gāng lǐ nà lǐ zhēng zhá de qǐ

先头三个人，在三只酒缸里，那里挣扎得起。

hòu miàn liǎng gè rén zài dì xià pá bù dòng

后面两个人，在地下爬不动。

zhè jǐ gè huǒ jiā dǎo zǐ dǎ de pì gǔn niào liú

这几个火家捣子，打得屁滚尿流。

guāi de zǒu le yí gè

乖的走了一个。

wǔ sōng dào nà sī bì rán qù bào jiǎng mén shén lái

武松道：“那厮必然去报蒋门神来。

wǒ jiù jiē jiāng qù dà lù shàng dǎ dǎo tā hǎo kàn jiào zhòng rén xiào yī xiào

我就接将去，大路上打倒他好看，教众人笑一笑。

wǔ sōng dà tà bù gǎn jiāng chū lái

武松大踏步赶将出来。

nà gè dǎo zǐ jìng bēn qù bào le jiǎng mén shén

那个捣子径奔去报了蒋门神。

jiǎng mén shén jiàn shuō chī le yī jīng tī fān le jiāo yǐ diū qù yíng fú zǐ biàn zuān jiāng lái

蒋门神见说，吃了一惊，踢翻了交椅，丢去蝇拂子，便钻将来。

wǔ sōng què hǎo yíng zhe zhèng zài dà kuò lù shàng zhuàng jiàn

武松却好迎着，正在大阔路上撞见。

jiǎng mén shén suī rán zhǎng dà jìn yīn jiǔ sè suǒ mí táo xū le shēn zi xiān zì chī le nà yī jīng bēn jiāng lái nà bù bù céng tíng zhù zěn dì jí de wǔ sōng hǔ yì bān shì jiàn de rén yòu yǒu xīn lái suàn tā

蒋门神虽然长大，近因酒色所迷，淘虚了身子，先自吃了那一惊，奔将来，那步不曾停住，怎地及得武松虎一般似健的人，又有心来算他。

jiǎng mén shén jiàn le wǔ sōng xīn lǐ xiān qī tā zuì zhǐ gù gǎn jiāng rù lái

蒋门神见了武松，心里先欺他醉，只顾赶将入来。

shuō shí chí nà shí kuài

说时迟，那时快。

wǔ sōng xiān bǎ liǎng gè quán tou qù jiǎng mén shén liǎn shàng xū yǐng yī yǐng hū dì zhuǎn shēn biàn zǒu

武松先把两个拳头去蒋门神脸上虚影一影，忽地转身便走。

jiǎng mén shén dà nù qiǎng jiāng lái

蒋门神大怒，抢将来。

bèi wǔ sōng yī fēi jiǎo tī qǐ tī zhōng jiǎng mén shén xiǎo fù shàng

被武松一飞脚踢起，踢中蒋门神小腹上。

shuāng shǒu àn le biàn dūn xià qù

双手按了，便蹲下去。

wǔ sōng yī chì chì jiāng guò lái

武松一踅，踅将过来。

nà zhǐ yòu jiǎo zǎo tī qǐ zhí fēi zài jiǎng mén shén é jiǎo shàng tī zhe zhèng zhōng wàng hòu biàn dào

那只右脚早踢起，直飞在蒋门神额角上，踢着正中，望后便倒。

wǔ sōng zhuī rù yī bù tà zhù xiōng pú tí qǐ zhè cù bō r dà xiǎo quán tou wàng jiǎng mén shén liǎn shàng biàn dǎ

武松追入一步，踏住胸脯，提起这醋钵儿大小拳头，望蒋门神脸上便打。

yuán lái shuō guò de dǎ jiǎng mén shén pū shǒu xiān bǎ quán tou xū yǐng yī yǐng biàn zhuǎn shēn què xiān fēi qǐ zuǒ jiǎo tī zhōng le biàn zhuǎn guò shēn lái zài fēi qǐ yòu jiǎo

原来说过的打蒋门神扑手：先把拳头虚影一影，便转身，却先飞起左脚，踢中了，便转过身来，再飞起右脚。

zhè yī pū yǒu míng huàn zuò yù huán bù yuān yāng jiǎo

这一扑有名，唤做“玉环步，鸳鸯脚”。

zhè shì wǔ sōng píng shēng dí zhēn cái shí xué fēi tóng xiǎo kě

这是武松平生的真才实学，非同小可！

dǎ dī jiǎng mén shén zài dì xià jiào ráo

打的蒋门神在地下叫饶。

wǔ sōng shuō dào ruò yào wǒ ráo nǐ xìng mìng zhǐ yào yī wǒ sān jiàn shì

武松说道：“若要我饶你性命，只要依我三件事。

jiǎng mén shén zài dì xià jiào dào hǎo hàn ráo wǒ

”蒋门神在地下叫道：“好汉饶我！

xiū shuō sān jiàn biàn shì sān bǎi jiàn wǒ yě yī de

休说三件，便是三百件，我也依得。

wǔ sōng zhǐ dìng jiǎng mén shén shuō chū nà sān jiàn shì lái yǒu fèn jiào dà nào mèng zhōu chéng lái shàng liáng shān pō

武松指定蒋门神，说出那三件事来，有分教：大闹孟州城，来上梁山泊。

qiě jiào gǎi tóu huàn miàn lái xún zhǔ jiǎn fà qí méi qù shā rén

且教改头换面来寻主，剪发齐眉去杀人。

bì jìng wǔ sōng duì jiǎng mén shén shuō chū nà sān jiàn shì lái qiě tīng xià huí fēn jiě

毕竟武松对蒋门神说出那三件事来，且听下回分解。