第二十八回 — 水浒传 — 施耐庵

wǔ sōng wēi zhèn ān píng zhài shī ēn yì duó kuài huó lín

武松威镇安平寨施恩义夺快活林

shī yuē

诗曰：

gōng yè rú jiāng zhì lì qiú dāng nián dào zhí hé fēng hóu

功业如将智力求，当年盗跖合封侯。

xíng cáng yǒu yì zhēn kān xiàn fù guì fēi rén shí kě xiū

行藏有义真堪羡，富贵非仁实可羞。

xiāng dǎng lù liáng shī xiǎo hǔ jiāng hú rèn xiá wǔ dū tóu

乡党陆梁施小虎，江湖任侠武都头。

jù lín xióng zhài jù qīn duó fāng bǎ píng shēng zhì yuàn chou

巨林雄寨俱侵夺，方把平生志愿酬。

huà shuō dāng xià zhāng qīng duì wǔ sōng shuō dào bú shì xiǎo rén xīn dǎi cǐ jí dū tóu qù láo chéng yíng lǐ shòu kǔ bù ruò jiù zhè lǐ bǎ liǎng gè gōng rén zuò fān qiě zhī zài xiǎo rén jiā lǐ guò jǐ shí

话说当下张青对武松说道：“不是小人心歹，此及都头去牢城营里受苦，不若就这里把两个公人做翻，且只在小人家里过几时。

ruò shì dū tóu kěn qù luò cǎo shí xiǎo rén qīn zì sòng zhì èr lóng shān bǎo zhū sì yǔ lǔ zhì shēn xiāng jù rù huǒ rú hé

若是都头肯去落草时，小人亲自送至二龙山宝珠寺，与鲁智深相聚入伙，如何？

wǔ sōng dào zuì shì xiōng zhǎng hǎo xīn gù pàn xiǎo dì zhǐ shì yī jiàn què shǐ bù dé wǔ sōng píng shēng zhǐ yào dǎ tiān xià yìng hàn zhè liǎng gè gōng rén yú wǒ fēn shàng zhǐ shì xiǎo xīn yī lù shàng fú shì wǒ lái wǒ gēn qián yòu bù céng dào gè bù zì

”武松道：“最是兄长好心顾盼小弟，只是一件却使不得：武松平生只要打天下硬汉，这两个公人于我分上只是小心，一路上伏侍我来，我跟前又不曾道个不字。

wǒ ruò hài le tā tiān lǐ yě bù róng wǒ

我若害了他，天理也不容我。

nǐ ruò jìng ài wǒ shí biàn yǔ wǒ jiù qǐ tā liǎng gè lái bù kě hài le tā xìng mìng

你若敬爱我时，便与我救起他两个来，不可害了他性命。

zhāng qīng dào dū tóu jì rán rú cǐ zhàng yì xiǎo rén biàn jiù xǐng le

”张青道：“都头既然如此仗义，小人便救醒了。

dāng xià zhāng qīng jiào huǒ jiā biàn cóng bāo rén dèng shàng chān qǐ liǎng gè gōng rén lái sūn èr niang biàn qù diào yī wǎn jiě yào lái zhāng qīng chě zhù ěr duǒ guàn jiāng xià qù

”当下张青叫火家便从剥人凳上搀起两个公人来，孙二娘便去调一碗解药来，张青扯住耳朵灌将下去。

méi bàn ge shí chén liǎng gè gōng rén rú mèng zhōng shuì jiào de yì bān pá jiāng qǐ lái kàn le wǔ sōng shuō dào wǒ men què rú hé zuì zài zhè lǐ

没半个时辰，两个公人如梦中睡觉的一般，爬将起来，看了武松，说道：“我们却如何醉在这里？

zhè jiā shèn me hǎo jiǔ

这家甚么好酒？

wǒ men yòu chī bù duō biàn nèn dì zuì le

我们又吃不多，便恁地醉了。

jì zhe tā jiā huí lái zài wèn tā mǎi chī

记着他家，回来再问他买吃。

wǔ sōng xiào jiāng qǐ lái zhāng qīng sūn èr niang yě xiào liǎng gè gōng rén zhèng bù zhī zěn dì

”武松笑将起来，张青、孙二娘也笑，两个公人正不知怎地。

nà liǎng gè huǒ jiā zì qù zǎi shā jī é zhǔ de shú le zhěng dùn bēi pán duān zhèng

那两个火家自去宰杀鸡鹅，煮得熟了，整顿杯盘端正。

zhāng qīng jiào bǎi zài hòu miàn pú táo jià xià fàng le zhuō dèng zuò tóu zhāng qīng biàn yāo wǔ sōng bìng liǎng gè gōng rén dào hòu yuán nèi

张青教摆在后面葡萄架下，放了桌凳坐头，张青便邀武松并两个公人到后园内。

wǔ sōng biàn ràng liǎng gè gōng rén shàng miàn zuò le zhāng qīng wǔ sōng zài xià miàn cháo shàng zuò le sūn èr niang zuò zài héng tóu

武松便让两个公人上面坐了，张青、武松在下面朝上坐了，孙二娘坐在横头。

liǎng gè hàn zi lún fān zhēn jiǔ lái wǎng bān bǎi pán zhuàn

两个汉子轮番斟酒，来往搬摆盘馔。

zhāng qīng quàn wǔ sōng yǐn jiǔ zhì wǎn qǔ chū nà liǎng kǒu jiè dāo lái jiào wǔ sōng kàn le guǒ shì bīn tiě dǎ dī fēi yī rì zhī gōng

张青劝武松饮酒至晚，取出那两口戒刀来，叫武松看了，果是镔铁打的，非一日之功。

liǎng gè yòu shuō xiē jiāng hú shàng hǎo hàn de gòu dàng què shì shā rén fàng huǒ de shì

两个又说些江湖上好汉的勾当，却是杀人放火的事。

wǔ sōng yòu shuō shān dōng jí shí yǔ sòng gōng míng zhàng yì shū cái rú cǐ háo jié rú jīn yě wéi shì táo zài chái dà guān rén zhuāng shàng

武松又说：“山东及时雨宋公明，仗义疏财，如此豪杰，如今也为事逃在柴大官人庄上。

liǎng gè gōng rén tīng de jīng de dāi le zhǐ shì xià bài

”两个公人听得，惊得呆了，只是下拜。

wǔ sōng dào nán de nǐ liǎng gè sòng wǒ dào zhè lǐ le zhōng bù chéng yǒu hài nǐ zhī xīn

武松道：“难得你两个送我到这里了，终不成有害你之心？

wǒ děng jiāng hú shàng hǎo hàn men shuō huà nǐ xiū yào chī jīng wǒ men bìng bù kěn hài wéi shàn de rén

我等江湖上好汉们说话，你休要吃惊，我们并不肯害为善的人。

wǒ bú shì wàng ēn fù yì de nǐ zhǐ gù chī jiǔ míng rì dào mèng zhōu shí zì yǒu xiāng xiè

我不是忘恩负义的，你只顾吃酒，明日到孟州时，自有相谢。

dàng wǎn jiù zhāng qīng jiā lǐ xiē le

”当晚就张青家里歇了。

cì rì wǔ sōng yào xíng zhāng qīng nà lǐ kěn fàng yī lián liú zhù guǎn dài le sān rì

次日，武松要行，张青那里肯放，一连留住，管待了三日。

wǔ sōng yīn cǐ gǎn jī zhāng qīng fū qī liǎng gè hòu yì lùn nián chǐ zhāng qīng què cháng wǔ sōng wǔ nián yīn cǐ wǔ sōng jié bài zhāng qīng wèi xiōng

武松因此感激张青夫妻两个厚意，论年齿，张青却长武松五年，因此武松结拜张青为兄。

wǔ sōng zài cí le yào xíng zhāng qīng yòu zhì jiǔ sòng lù qǔ chū xíng lǐ bāo guǒ chán dài lái jiāo huán le yòu sòng shí lái liǎng yín zi yǔ wǔ sōng bǎ èr sān liǎng líng suì yín zi jī fā liǎng gè gōng rén

武松再辞了要行，张青又置酒送路，取出行李、包裹、缠袋来交还了，又送十来两银子与武松，把二三两零碎银子赍发两个公人。

wǔ sōng jiù bǎ zhè shí liǎng yín zi yī fà sòng le liǎng gè gōng rén zài dài shàng xíng jiā yī jiù tiē le fēng pí

武松就把这十两银子一发送了两个公人，再带上行枷，依旧贴了封皮。

zhāng qīng hé sūn èr niang sòng chū mén qián

张青和孙二娘送出门前。

wǔ sōng zuò bié le zì hé gōng rén tóu mèng zhōu lái

武松作别了，自和公人投孟州来。

wèi jí shǎng wǔ zǎo lái dào chéng lǐ zhí zhì zhōu yá dāng tīng tóu xià dōng píng fǔ wén dié

未及晌午，早来到城里，直至州衙，当厅投下东平府文牒。

zhōu yǐn kàn le shōu le wǔ sōng zì yā le huí wén yǔ liǎng gè gōng rén huí qù bù zài huà xià

州尹看了，收了武松，自押了回文与两个公人回去，不在话下。

suí jí què bǎ wǔ sōng tiě fā běn chǔ láo chéng yíng lái

随即却把武松帖发本处牢城营来。

dāng rì wǔ sōng lái dào láo chéng yíng qián kàn jiàn yī zuò pái é shàng shū sān gè dà zì xiě zhe dào ān píng zhài

当日，武松来到牢城营前，看见一座牌额，上书三个大字，写着道“安平寨”。

gōng rén dài wǔ sōng dào dān shēn fáng lǐ gōng rén zì qù xià wén shū tǎo le shōu guǎn

公人带武松到单身房里，公人自去下文书，讨了收管。

bù bì de shuō

不必得说。

wǔ sōng zì dào dān shēn fáng lǐ

武松自到单身房里，

zǎo yǒu shí shù gè yì bān de qiú tú lái kàn wǔ sōng

早有十数个一般的囚徒来看武松，

shuō dào hǎo hàn

说道：“好汉，

nǐ xīn dào zhè lǐ

你新到这里，

bāo guǒ lǐ ruò yǒu rén qíng de shū xìn bìng shǐ yòng de yín liǎng

包裹里若有人情的书信并使用的银两，

qǔ zài shǒu tóu

取在手头，

shǎo kè chāi bō dào lái

少刻差拨到来，

biàn kě sòng yǔ tā

便可送与他，

ruò chī shā wēi bàng shí

若吃杀威棒时，

yě dǎ de qīng

也打得轻。

ruò méi rén qíng sòng yǔ tā shí duān dì láng bèi

若没人情送与他时，端的狼狈。

wǒ hé nǐ shì yì bān fàn zuì de rén tè dì bào nǐ zhī dào

我和你是一般犯罪的人，特地报你知道。

qǐ bù wén tù sǐ hú bēi wù shāng qí lèi

岂不闻兔死狐悲，物伤其类。

wǒ men zhǐ pà nǐ chū lái bù xǐng de tōng nǐ dé zhī

我们只怕你初来不省得，通你得知。

wǔ sōng dào gǎn xiè nǐ men zhòng wèi zhǐ jiào wǒ

”武松道：“感谢你们众位指教我。

xiǎo rén shēn biān lüè yǒu xiē dōng xī ruò shì tā hǎo wèn wǒ tǎo shí biàn sòng xiē yǔ tā

小人身边略有些东西，若是他好问我讨时，便送些与他；

ruò shì yìng wèn wǒ yào shí yī wén yě méi

若是硬问我要时，一文也没。

zhòng qiú tú dào hǎo hàn xiū shuō zhè huà

”众囚徒道：“好汉，休说这话！

gǔ rén dào bù pà guān zhǐ pà guǎn

古人道：不怕官，只怕管。

zài rén ǎi yán xià zěn gǎn bù dī tóu

在人矮檐下，怎敢不低头。

zhǐ shì xiǎo xīn biàn hǎo

只是小心便好。

shuō yóu wèi liǎo zhī jiàn yí gè dào chāi bō guān rén lái le

说犹未了，只见一个道：“差拨官人来了！

zhòng rén dōu zì sàn le

”众人都自散了。

wǔ sōng liǎo jiě le bāo guǒ zuò zài dān shēn fáng lǐ

武松了解了包裹，坐在单身房里。

zhī jiàn nà gè rén zǒu jiāng rù lái wèn dào nà gè shì xīn dào qiú tú wǔ sōng

只见那个人走将入来，问道：“那个是新到囚徒武松？

wǔ sōng dào xiǎo rén biàn shì

”武松道：“小人便是。

chāi bō dào nǐ yě shì ān méi dài yǎn de rén zhí xū yào wǒ kāi kǒu shuō

”差拨道：“你也是安眉带眼的人，直须要我开口说。

nǐ shì jǐng yáng gāng dǎ hǔ de hǎo hàn yáng gǔ xiàn zuò dū tóu zhī dào nǐ xiǎo shì rú hé zhè děng bù dá shí wù

你是景阳冈打虎的好汉，阳谷县做都头，只道你晓事，如何这等不达时务？

nǐ gǎn lái wǒ zhè lǐ māo ér yě bù chī nǐ dǎ le

你敢来我这里，猫儿也不吃你打了！

wǔ sōng dào nǐ dào lái fā huà zhǐ wàng lǎo yé sòng rén qíng yǔ nǐ

”武松道：“你倒来发话，指望老爷送人情与你。

bàn wén yě méi

半文也没！

wǒ jīng quán tou yǒu yī shuāng xiāng sòng

我精拳头有一双相送！

jīn yín yǒu xiē liú le zì mǎi jiǔ chī

金银有些，留了自买酒吃！

kàn nǐ zěn dì nài hé wǒ

看你怎地奈何我！

mò dì lǐ dǎo bǎ wǒ fā huí yáng gǔ xiàn qù bù chéng

没地里倒把我发回阳谷县去不成？

nà chāi bō dà nù qù le

”那差拨大怒去了。

yòu yǒu zhòng qiú tú zǒu lǒng lái shuō dào hǎo hàn nǐ hé tā qiáng le shǎo jiàn kǔ yě

又有众囚徒走拢来说道：“好汉，你和他强了，少间苦也！

tā rú jīn qù hé guǎn yíng xiàng gōng shuō le bì rán hài nǐ xìng mìng

他如今去和管营相公说了，必然害你性命！

wǔ sōng dào bù pà

”武松道：“不怕。

suí tā zěn me nài hé wǒ wén lái wén duì wǔ lái wǔ duì

随他怎么奈何我，文来文对，武来武对。

zhèng zài nà lǐ shuō yán wèi liǎo zhī jiàn sān sì gè rén lái dān shēn fáng lǐ jiào huàn xīn dào qiú rén wǔ sōng

”正在那里说言未了，只见三四个人来单身房里叫唤新到囚人武松。

wǔ sōng yīng dào lǎo yé zài zhè lǐ yòu bù zǒu le dà hū xiǎo hē zuò shèn me

武松应道：“老爷在这里，又不走了，大呼小喝做甚么？

nà lái de rén bǎ wǔ sōng yí dài dài dào diǎn shì tīng qián

”那来的人把武松一带，带到点视厅前。

nà guǎn yíng xiàng gōng zhèng zài tīng shàng zuò wǔ liù gè jūn hàn yā wǔ sōng zài dāng miàn

那管营相公正在厅上坐，五六个军汉押武松在当面。

guǎn yíng hē jiào chú le xíng jiā shuō dào nǐ nà qiú tú shěng de tài zǔ wǔ dé huáng dì jiù zhì dàn fán chū dào pèi jūn xū dǎ yī bǎi shā wēi bàng

管营喝叫除了行枷，说道：“你那囚徒，省得太祖武德皇帝旧制，但凡初到配军，须打一百杀威棒。

nà dōu tuō de bèi jiāng qǐ lái

那兜拕的，背将起来！

wǔ sōng dào dōu bú yào nǐ zhòng rén nào dòng

”武松道：“都不要你众人闹动。

yào dǎ biàn dǎ yě bú yào dōu tuō

要打便打，也不要兜拕。

wǒ ruò shì duǒ shǎn yī bàng de bú shì hǎo hàn

我若是躲闪一棒的，不是好汉。

cóng xiān dǎ guò de dōu bù suàn cóng xīn zài dǎ qǐ

从先打过的都不算，从新再打起！

wǒ ruò jiào yī shēng yě bú shì hǎo nán zǐ

我若叫一声，也不是好男子！

liǎng biān kàn de rén dōu xiào dào zhè chī hàn nòng sǐ

”两边看的人都笑道：“这痴汉弄死！

qiě kàn tā rú hé áo

且看他如何熬？

wǔ sōng yòu dào yào dǎ biàn dǎ dú xiē bú yào rén qíng bàng r dǎ wǒ bù kuài huó

”武松又道：“要打便打毒些，不要人情棒儿，打我不快活！

liǎng xià zhòng rén dōu xiào qǐ lái

”两下众人都笑起来。

nà jūn hàn ná qǐ gùn lái què dài xià shǒu

那军汉拿起棍来，却待下手。

zhī jiàn guǎn yíng xiàng gōng shēn biān lì zhe yī gè rén liù chǐ yǐ shàng shēn cái èr shí sì wǔ nián jì bái jìng miàn pí sān liǔ zī xū é tóu shàng fù zhe bái shǒu pà shēn shàng chuān zhe yī lǐng qīng shā shàng gài bǎ yī tiáo bái juàn dā bo luò zhuó shǒu

只见管营相公身边立着一个人，六尺以上身材，二十四五年纪，白净面皮，三柳髭须，额头上缚着白手帕，身上穿着一领青纱上盖，把一条白绢搭膊络着手。

nà rén biàn guǎn yíng xiàng gōng ěr duǒ biān lüè shuō le jǐ jù huà

那人便管营相公耳朵边略说了几句话。

zhī jiàn guǎn yíng dào xīn dào qiú tú wǔ sōng nǐ lù shàng tú zhōng céng hài shèn bìng lái

只见管营道：“新到囚徒武松，你路上途中曾害甚病来？

wǔ sōng dào wǒ yú lù bù céng hài

”武松道：“我于路不曾害！

jiǔ yě chī de ròu yě chī de fàn yě chī de lù yě zǒu de

酒也吃得，肉也吃得，饭也吃得，路也走得。

guǎn yíng dào zhè sī shì tú zhōng dé bìng dào zhè lǐ wǒ kàn tā miàn pí cái hǎo qiě jì xià tā zhè dùn shā wēi bàng

”管营道：“这厮是途中得病到这里，我看他面皮才好，且寄下他这顿杀威棒。

liǎng biān xíng zhàng de jūn hàn dī dī duì wǔ sōng dào nǐ kuài shuō bìng

”两边行杖的军汉低低对武松道：“你快说病。

zhè shì xiàng gōng jiāng jiù nǐ nǐ kuài zhǐ tuī céng hài biàn liǎo

这是相公将就你，你快只推曾害便了。

wǔ sōng dào bù céng hài bù céng hài

”武松道：“不曾害，不曾害！

dǎ le dào gān jìng

打了倒干净。

wǒ bú yào liú zhè yī dùn jì kù bàng jì xià dǎo shì gōu cháng zhài jǐ shí dé le

我不要留这一顿寄库棒，寄下倒是钩肠债，几时得了！

liǎng biān kàn de rén dōu xiào

”两边看的人都笑。

guǎn yíng yě xiào dào xiǎng shì zhè hàn zi duō guǎn hài rè bìng bù céng de hàn gù chū kuáng yán

管营也笑道：“想是这汉子多管害热病，不曾得汗，故出狂言。

bú yào tīng tā qiě bǎ qù jìn zài dān shēn fáng lǐ

不要听他，且把去禁在单身房里。

sān sì gè jūn rén yǐn wǔ sōng yī xiān sòng zài dān shēn fáng lǐ

三四个军人引武松依先送在单身房里。

zhòng qiú tú dōu wèn dào nǐ mò bù yǒu shèn hǎo xiāng shi shū xìn yǔ guǎn yíng me

众囚徒都问道：“你莫不有甚好相识书信与管营么？

wǔ sōng dào bìng bù céng yǒu

”武松道：“并不曾有。

zhòng qiú tú dào ruò méi shí jì xià zhè dùn bàng bú shì hǎo yì wǎn jiān bì rán lái jié guǒ nǐ

”众囚徒道：“若没时，寄下这顿棒，不是好意，晚间必然来结果你。

wǔ sōng dào tā hái shì zěn dì lái jié guǒ wǒ

”武松道：“他还是怎地来结果我？

zhòng qiú tú dào tā dào wǎn bǎ liǎng wǎn gàn huáng cāng mǐ fàn hé xiē chòu xiǎng yú lái yǔ nǐ chī le

”众囚徒道：“他到晚，把两碗干黄仓米饭，和些臭鲞鱼来与你吃了。

chèn bǎo dài nǐ qù tǔ láo lǐ qù bǎ suǒ zǐ kǔn fān zhe yī chuáng gàn gǎo jiàn bǎ nǐ juǎn le sāi zhù le nǐ qī qiào diān dǎo shù zài bì biān bù xiāo bàn ge gēng cì biàn jié guǒ le nǐ xìng mìng

趁饱带你去土牢里去，把索子捆翻，着一床干藁荐把你卷了，塞住了你七窍，颠倒竖在壁边，不消半个更次，便结果了你性命。

zhè gè huàn zuò pén diào

这个唤做盆吊。

wǔ sōng dào zài yǒu zěn dì ān pái wǒ

”武松道：“再有怎地安排我？

zhòng rén dào zài yǒu yí yàng yě shì bǎ nǐ lái kǔn le què bǎ yí gè bù dài shèng yī dài huáng shā jiāng lái yā zài nǐ shēn shàng yě bù xiāo yí gè gēng cì biàn shì sǐ de

”众人道：“再有一样，也是把你来捆了，却把一个布袋，盛一袋黄沙，将来压在你身上，也不消一个更次便是死的。

zhè gè huàn tǔ bù dài yā shā

这个唤土布袋压杀。

wǔ sōng yòu wèn dào hái yǒu shèn me fǎ dù hài wǒ

”武松又问道：“还有甚么法度害我？

zhòng rén dào zhǐ shì zhè liǎng jiàn pà rén xiē qí yú de yě bù dǎ jǐn

”众人道：“只是这两件怕人些，其余的也不打紧。

zhòng rén shuō yóu wèi liǎo zhī jiàn yí gè jūn rén tuō zhe yí gè hé zi rù lái wèn dào nà gè shì xīn pèi lái de wǔ dū tóu

”众人说犹未了，只见一个军人，托着一个盒子入来，问道：“那个是新配来的武都头？

wǔ sōng dá dào wǒ biàn shì yǒu shèn me huà shuō

”武松答道：“我便是，有甚么话说？

nà rén dá dào guǎn yíng jiào sòng diǎn xīn zài zhè lǐ

”那人答道：“管营叫送点心在这里。

wǔ sōng kàn shí yī dà xuán jiǔ yī pán ròu yī pán zi miàn yòu shì yī dà wǎn zhī

”武松看时，一大旋酒，一盘肉，一盘子面，又是一大碗汁。

wǔ sōng xún sī dào gǎn shì bǎ zhèi xiē diǎn xīn yǔ wǒ chī le què lái duì fù wǒ

武松寻思道：“敢是把这些点心与我吃了，却来对付我？

wǒ qiě luò de chī le què yòu lǐ huì

我且落得吃了，却又理会。

wǔ sōng bǎ nà xuán jiǔ lái yī yǐn ér jìn bǎ ròu huó miàn dōu chī jǐn le

”武松把那旋酒来一饮而尽，把肉和面都吃尽了。

nà rén shōu shí jiā huǒ huí qù le

那人收拾家火回去了。

wǔ sōng zuò zài fáng lǐ xún sī zì jǐ lěng xiào dào kàn tā zěn dì lái duì fù wǒ

武松坐在房里寻思，自己冷笑道：“看他怎地来对付我？

kàn kàn tiān sè wǎn lái zhī jiàn tóu xiān nà gè rén yòu dǐng yí gè hé zi rù lái

”看看天色晚来，只见头先那个人又顶一个盒子入来。

wǔ sōng wèn dào nǐ yòu lái zěn dì

武松问道：“你又来怎地？

nà rén dào jiào sòng wǎn fàn zài zhè lǐ

”那人道：“叫送晚饭在这里。

bǎi xià jǐ bān cài shū yòu shì yī dà xuán jiǔ yī dà pán jiān ròu yī wǎn yú gēng yī dà wǎn fàn

”摆下几般菜蔬，又是一大旋酒，一大盘煎肉，一碗鱼羹，一大碗饭。

wǔ sōng jiàn zi àn àn zì cǔn dào chī le zhè dùn fàn shí bì rán lái jié guǒ wǒ

武松见子，暗暗自忖道：“吃了这顿饭食，必然来结果我。

qiě yóu tā

且由他！

biàn sǐ yě zuò gè bǎo guǐ luò de chī le qià zài jì jiào

便死也做个饱鬼，落得吃了，恰再计较。

nà rén děng wǔ sōng chī le shōu shí wǎn dié huí qù le

”那人等武松吃了，收拾碗碟回去了。

bù duō shí nà gè rén yòu hé yī gè hàn zi liǎng gè lái yí gè tí zhe yù tǒng yí gè tí yī dà tǒng tāng lái kàn zhe wǔ sōng dào qǐng dū tóu xǐ yù

不多时，那个人又和一个汉子两个来，一个提着浴桶，一个提一大桶汤来，看着武松道：“请都头洗浴。

wǔ sōng xiǎng dào bú yào děng wǒ xǐ yù le lái xià shǒu

”武松想道：“不要等我洗浴了来下手？

wǒ yě bù pà tā qiě luò de xǐ yī xǐ

我也不怕他，且落得洗一洗。

nà liǎng gè hàn zi ān pái qīng xià tāng wǔ sōng tiào zài yù tǒng lǐ miàn xǐ le yī huí suí jí sòng guò yù qún shǒu jīn jiào wǔ sōng shì le chuān le yī shang

”那两个汉子安排倾下汤，武松跳在浴桶里面洗了一回，随即送过浴裙手巾，教武松拭了，穿了衣裳。

yí gè zì bǎ cán tāng qīng le tí le yù tǒng qù

一个自把残汤倾了，提了浴桶去。

yí gè biàn bǎ téng diàn shā zhàng jiāng lái guà qǐ pù le téng diàn fàng gè liáng zhěn jiào le ān zhì yě huí qù le

一个便把藤簟纱帐将来挂起，铺了藤簟，放个凉枕，叫了安置，也回去了。

wǔ sōng bǎ mén guān shàng shuān le zì zài lǐ miàn sī xiǎng dào zhè gè shì shèn me yì sī

武松把门关上，拴了，自在里面思想道：“这个是甚么意思？

suí tā biàn liǎo qiě kàn rú hé

随他便了，且看如何。

fàng dǎo tóu biàn zì shuì le

”放倒头便自睡了。

yī yè wú shì

一夜无事。

tiān míng qǐ lái cái kāi de fáng mén zhī jiàn yè lái nà gè rén tí zhe tǒng xǐ miàn tāng jìn lái jiào wǔ sōng xǐ le miàn yòu qǔ shù kǒu shuǐ shù le kǒu

天明起来，才开得房门，只见夜来那个人提着桶洗面汤进来，教武松洗了面，又取漱口水漱了口；

yòu dài gè bì tóu dài zhào lái tì wǔ sōng bì le tóu wǎn shàng jì zǐ guǒ le jīn zé

又带个篦头待诏来替武松篦了头，绾上髻子，裹了巾帻；

yòu shì yī gè rén jiāng gè hé zi rù lái qǔ chū cài shū xià fàn yī dà wǎn ròu tāng yī dà wǎn fàn

又是一个人将个盒子入来，取出菜蔬下饭，一大碗肉汤，一大碗饭。

wǔ sōng dào yóu nǐ zǒu dào er wǒ qiě luò de chī le

武松道：“由你走道儿，我且落得吃了。

wǔ sōng chī ba fàn biàn shì yī zhǎn chá

”武松吃罢饭，便是一盏茶。

què cái chá ba zhī jiàn sòng fàn de nà gè rén lái qǐng dào zhè lǐ bù hǎo ān xiē qǐng dū tóu qù nà bì fáng lǐ ān xiē bān chá bān fàn què biàn dāng

却才茶罢，只见送饭的那个人来请道：“这里不好安歇，请都头去那壁房里安歇，搬茶搬饭却便当。

wǔ sōng dào zhè fān lái le

”武松道：“这番来了！

wǒ qiě gēn tā qù kàn rú hé

我且跟他去，看如何？

yí gè biàn lái shōu shí xíng lǐ bèi wò yí gè yǐn zháo wǔ sōng lí le dān shēn fáng lǐ lái dào qián miàn yí gè qù chù tuī kāi fáng mén lái lǐ miàn gàn gān jìng jìng de chuáng zhàng liǎng biān dōu shì xīn ān pái de zhuō dèng shí wù

”一个便来收拾行李被卧，一个引着武松离了单身房里，来到前面一个去处，推开房门来，里面干干净净的床帐，两边都是新安排的桌凳什物。

wǔ sōng lái dào fáng lǐ kàn le cún xiǎng dào wǒ zhī dào sòng wǒ rù tǔ láo lǐ qù què rú hé lái dào zhè bān qù chù

武松来到房里看了，存想道：“我只道送我入土牢里去，却如何来到这般去处？

bǐ dān shēn fáng hǎo shēng qí zhěng

比单身房好生齐整！

dìng nǐ jiāng shēn rù tǔ láo shéi zhī cǐ chù gèng qīng biāo

定拟将身入土牢，谁知此处更清标。

shī ēn àn dì xíng rén huì suì shǐ shēng píng sù hèn xiāo

施恩暗地行仁惠，遂使生平夙恨消。

wǔ sōng zuò dào rì zhōng nà gè rén yòu jiāng yí gè dà hé zi rù lái shǒu lǐ tí zhe yī zhù zi jiǔ

武松坐到日中，那个人又将一个大盒子入来，手里提着一注子酒。

jiāng dào fáng zhōng dǎ kāi kàn shí pái xià sì bān guǒ zǐ yī zhī shú jī yòu yǒu xǔ duō zhēng r

将到房中，打开看时，排下四般果子，一只熟鸡，又有许多蒸儿。

nà rén biàn bǎ shú jī lái sī le jiāng zhù zǐ lǐ hǎo jiǔ shāi xià qǐng dū tóu chī

那人便把熟鸡来撕了，将注子里好酒筛下，请都头吃。

wǔ sōng xīn lǐ cǔn dào yóu tā duì fù wǒ wǒ qiě luò de chī le

武松心里忖道：“由他对付我，我且落得吃了。

dào wǎn yòu shì xǔ duō xià fàn yòu qǐng wǔ sōng xǐ yù le chéng liáng xiē xī

”到晚，又是许多下饭，又请武松洗浴了，乘凉歇息。

wǔ sōng zì sī dào zhòng qiú tú yě shì zhè bān shuō wǒ yě zhè bān xiǎng què shì zěn dì zhè bān qǐng wǒ

武松自思道：“众囚徒也是这般说，我也这般想，却是怎地这般请我？

dào dì sān rì yī qián yòu shì rú cǐ sòng fàn sòng jiǔ

”到第三日，依前又是如此送饭送酒。

wǔ sōng nà rì zǎo fàn ba xíng chū zhài lǐ lái xián zǒu zhī jiàn yì bān de qiú tú dōu zài nà lǐ dān shuǐ de pǐ chái de zuò zá gōng de què zài qíng rì tóu lǐ shài zhe

武松那日早饭罢，行出寨里来闲走，只见一般的囚徒都在那里，担水的，劈柴的，做杂工的，却在晴日头里晒着。

zhèng shì wǔ liù yuè yán tiān nà lǐ qù duǒ zhè rè

正是五六月炎天，那里去躲这热。

wǔ sōng què bèi chā zhuó shǒu wèn dào nǐ men què rú hé zài zhè rì tou lǐ zuò gōng

武松却背叉着手，问道：“你们却如何在这日头里做工？

zhòng qiú tú dōu xiào qǐ lái huí shuō dào hǎo hàn nǐ zì bù zhī wǒ men bō zài zhè lǐ zuò shēng huó shí biàn shì rén jiān tiān shàng le rú hé gǎn zhǐ wàng xián rè zuò dì

”众囚徒都笑起来，回说道：“好汉，你自不知，我们拨在这里做生活时，便是人间天上了，如何敢指望嫌热坐地！

hái bié yǒu nà méi rén qíng de jiāng qù suǒ zài dà láo lǐ qiú shēng bù dé shēng qiú sǐ bù dé sǐ dà tiě liàn suǒ zhe yě yào guò li

还别有那没人情的，将去锁在大牢里，求生不得生，求死不得死，大铁链锁着，也要过哩！

wǔ sōng tīng ba qù tiān wáng táng qián hòu zhuǎn le yī zāo jiàn zhǐ lú biān yí gè qīng shí dūn shì chā nà tiān wáng zhǐ qí de yuē yǒu sì wǔ bǎi jīn

”武松听罢，去天王堂前后转了一遭，见纸炉边一个青石墩，是插那天王纸旗的，约有四五百斤。

wǔ sōng kàn zài yǎn li zàn huí fáng lǐ lái zuò dì le zì cún xiǎng zhī jiàn nà gè rén yòu bān jiǔ hé ròu lái

武松看在眼里，暂回房里来坐地了，自存想，只见那个人又搬酒和肉来。

huà xiū xù fán

话休絮烦。

wǔ sōng zì dào nà fáng lǐ zhù le sān rì

武松自到那房里，住了三日。

měi rì hǎo jiǔ hǎo shí bān lái qǐng wǔ sōng chī bìng bù jiàn hài tā de yì

每日好酒好食搬来请武松吃，并不见害他的意。

wǔ sōng xīn lǐ zhèng wěi jué bù xià

武松心里正委决不下。

dāng rì shǎng wǔ nà rén yòu bān jiāng jiǔ shí lái

当日晌午，那人又搬将酒食来。

wǔ sōng rěn nài bú zhù àn dìng hé zi wèn nà rén dào nǐ shì shuí jiā bàn dāng

武松忍耐不住，按定盒子，问那人道：“你是谁家伴当？

zěn dì zhǐ gù jiāng jiǔ shí lái qǐng wǒ

怎地只顾将酒食来请我？

nà rén dá dào xiǎo rén qián rì yǐ bǐng dū tóu shuō le rén shì guǎn yíng xiàng gōng jiā lǐ tī jǐ rén

”那人答道：“小人前日已禀都头说了，人是管营相公家里梯己人。

wǔ sōng dào wǒ qiě wèn nǐ měi rì sòng de jiǔ shí zhèng shì shuí jiào nǐ jiāng lái

”武松道：“我且问你，每日送的酒食，正是谁教你将来？

qǐng wǒ chī le zěn dì

请我吃了怎地？

nà rén dào shì guǎn yíng xiàng gōng de jiā lǐ xiǎo guǎn yíng jiào sòng yǔ dū tóu chī

”那人道：“是管营相公的家里小管营教送与都头吃。

wǔ sōng dào wǒ shì gè qiú tú fàn zuì de rén yòu bù céng yǒu bàn diǎn hǎo chù dào guǎn yíng xiàng gōng chù tā rú hé sòng dōng xī yǔ wǒ chī

”武松道：“我是个囚徒，犯罪的人，又不曾有半点好处到管营相公处，他如何送东西与我吃？

nà rén dào xiǎo rén rú hé shěng de

”那人道：“小人如何省得。

xiǎo guǎn yíng fēn fù dào jiào xiǎo rén qiě sòng bàn nián sān gè yuè què shuō huà

小管营分付道，教小人且送半年三个月，却说话。

wǔ sōng dào què yòu zuò guài

”武松道：“却又作怪！

zhōng bù chéng jiāng xī de wǒ féi pàng le què lái jié guǒ wǒ

终不成将息得我肥胖了，却来结果我？

zhè gè niǎo mèn hú lú jiào wǒ rú hé cāi de pò

这个鸟闷葫芦教我如何猜得破？

zhè jiǔ shí bù míng wǒ rú hé chī de ān wěn

这酒食不明，我如何吃得安稳？

nǐ zhǐ shuō yǔ wǒ nǐ nà xiǎo guǎn yíng shì shèn me yàng rén

你只说与我，你那小管营是甚么样人？

zài nà lǐ céng hé wǒ xiāng huì

在那里曾和我相会？

wǒ biàn chī tā de jiǔ shí

我便吃他的酒食。

nà gè rén dào biàn shì qián rì dū tóu chū lái shí tīng shàng lì de nà gè bái shǒu pà bāo tóu luò zhe yòu shǒu nà rén biàn shì xiǎo guǎn yíng

”那个人道：“便是前日都头初来时，厅上立的那个白手帕包头，络着右手那人，便是小管营。

wǔ sōng dào mò bú shì chuān qīng shā shàng gài lì zài guǎn yíng xiàng gōng shēn biān de nà gè rén

”武松道：“莫不是穿青纱上盖，立在管营相公身边的那个人？

nà rén dào zhèng shì lǎo guǎn yíng xiàng gōng ér zi

”那人道：“正是老管营相公儿子。

wǔ sōng dào wǒ dài chī shā wēi bàng shí gǎn shì tā shuō jiù le wǒ shì mǒ

”武松道：“我待吃杀威棒时，敢是他说救了我，是么？

nà rén dào zhèng shì xiǎo guǎn yíng duì tā fù qīn shuō le yīn cǐ bù dǎ dū tóu

”那人道：“正是小管营对他父亲说了，因此不打都头。

wǔ sōng dào què yòu qiāo qī

”武松道：“却又跷蹊！

wǒ zì shì qīng hé xiàn rén shì tā zì shì mèng zhōu rén zì lái sù bù xiāng shí rú hé zhè bān kàn qù wǒ

我自是清河县人氏，他自是孟州人，自来素不相识，如何这般看觑我？

bì yǒu gè yuán gù

必有个缘故。

wǒ qiě wèn nǐ nà xiǎo guǎn yíng xìng shèn míng shuí

我且问你，那小管营姓甚名谁？

nà rén dào xìng shī míng ēn

”那人道：“姓施，名恩。

shǐ de hǎo quán bàng

使得好拳棒。

rén dōu jiào tā zuò jīn yǎn biāo shī ēn

人都叫他做金眼彪施恩。

wǔ sōng tīng le dào xiǎng tā bì shì gè hǎo nán zǐ

”武松听了道：“想他必是个好男子。

nǐ qiě qù qǐng tā chū lái hé wǒ xiāng jiàn le zhè jiǔ shí biàn kě chī nǐ de

你且去请他出来，和我相见了，这酒食便可吃你的。

nǐ ruò bù qǐng tā chū lái hé wǒ sī jiàn shí wǒ bàn diǎn er yě bù chī nǐ de

你若不请他出来和我厮见时，我半点儿也不吃你的！

nà rén dào xiǎo guǎn yíng fēn fù xiǎo rén dào xiū yào shuō zhī bèi xì

”那人道：“小管营分付小人道：‘休要说知备细。

jiào xiǎo rén dài bàn nián sān gè yuè fāng cái shuō zhī xiāng jiàn

’教小人待半年三个月，方才说知相见。

wǔ sōng dào xiū yào hú shuō

”武松道：“休要胡说！

nǐ zhǐ qù qǐng xiǎo guǎn yíng chū lái hé wǒ xiāng huì le biàn bà

你只去请小管营出来和我相会了便罢。

nà rén hài pà nà lǐ kěn qù

”那人害怕，那里肯去。

wǔ sōng yǒu xiē jiāo zào qǐ lái nà rén zhǐ de qù lǐ miàn shuō zhī

武松有些焦躁起来，那人只得去里面说知。

duō shí zhī jiàn shī ēn cóng lǐ miàn pǎo jiāng chū lái kàn zhe wǔ sōng biàn bài

多时，只见施恩从里面跑将出来，看着武松便拜。

wǔ sōng huāng máng dá lǐ shuō dào xiǎo rén shì gè zhì xià de qiú tú zì lái wèi zēng bài shí zūn yán qián rì yòu méng jiù le yī dùn dà bàng jīn yòu méng měi rì hǎo jiǔ hǎo shí xiāng dài shèn shì bù dàng

武松慌忙答礼，说道：“小人是个治下的囚徒，自来未曾拜识尊颜，前日又蒙救了一顿大棒，今又蒙每日好酒好食相待，甚是不当。

yòu méi bàn diǎn er chāi qiǎn zhèng shì wú gōng shòu lù qǐn shí bù ān

又没半点儿差遣，正是无功受禄，寝食不安。

shī ēn dá dào xiǎo dì jiǔ wén xiōng zhǎng dà míng rú léi guàn ěr zhǐ hèn yún chéng zǔ gé bù néng gōu xiāng jiàn

”施恩答道：“小弟久闻兄长大名，如雷灌耳，只恨云程阻隔，不能勾相见。

jīn rì xìng de xiōng zhǎng dào cǐ zhèng yào bài shí wēi yán zhǐ hèn wú wù kuǎn dài yīn cǐ huái xiū bù gǎn xiāng jiàn

今日幸得兄长到此，正要拜识威颜，只恨无物款待，因此怀羞，不敢相见。

wǔ sōng wèn dào què cái tīng de bàn dāng suǒ shuō qiě jiào wǔ sōng guò bàn nián sān gè yuè què yǒu huà shuō zhèng shì xiǎo guǎn yíng yào yǔ xiǎo rén shuō shén huà

”武松问道：“却才听得伴当所说，且教武松过半年三个月却有话说，正是小管营要与小人说甚话？

shī ēn dào cūn pú bù xǐng de shì tuō kǒu biàn duì xiōng zhǎng shuō zhī dào

”施恩道：“村仆不省得事，脱口便对兄长说知道。

què rú hé zào cì shuō de

却如何造次说得！

wǔ sōng dào guǎn yíng nèn dì shí què shì xiù cái shuǎ dào jiào wǔ sōng biē pò dù pí mèn le zěn dì guò de

”武松道：“管营恁地时，却是秀才耍，倒教武松鳖破肚皮，闷了怎地过得！

nǐ qiě shuō zhèng shì yào wǒ zěn dì

你且说正是要我怎地？

shī ēn dào jì shì cūn pú shuō chū le xiǎo dì zhǐ de gào sù

”施恩道：“既是村仆说出了，小弟只得告诉。

yīn wèi xiōng zhǎng shì gè dà zhàng fū zhēn nán zǐ yǒu jiàn shì yù yào xiāng yāng chú shì xiōng zhǎng biàn xíng de

因为兄长是个大丈夫，真男子，有件事欲要相央，除是兄长便行得。

zhǐ shì xiōng zhǎng lù yuǎn dào cǐ qì lì yǒu kuī wèi jīng wán zú

只是兄长路远到此，气力有亏，未经完足。

qiě qǐng jiāng xī bàn nián sān wǔ gè yuè dài xiōng zhǎng qì lì wán zú nà shí què duì xiōng zhǎng shuō zhī bèi xì

且请将息半年三五个月，待兄长气力完足，那时却对兄长说知备细。

wǔ sōng tīng le hē hē dà xiào dào guǎn yíng tīng bǐng wǒ qù nián hài le sān gè yuè nüè jí jǐng yáng gāng shàng jiǔ zuì lǐ dǎ fān le yī zhī dà chóng yě zhǐ sān quán liǎng jiǎo biàn zì dǎ sǐ le hé kuàng jīn rì

武松听了，呵呵大笑道：“管营听禀：我去年害了三个月疟疾，景阳冈上酒醉里打翻了一只大虫，也只三拳两脚便自打死了，何况今日！

shī ēn dào ér jīn qiě wèi kě shuō

”施恩道：“而今且未可说。

qiě děng xiōng zhǎng zài jiāng yǎng jǐ shí dài guì tǐ wán wán bèi bèi nà shí fāng gǎn gào sù

且等兄长再将养几时，待贵体完完备备，那时方敢告诉。

wǔ sōng dào zhǐ shì dào wǒ méi qì lì le

”武松道：“只是道我没气力了！

jì shì rú cǐ shuō shí wǒ zuó rì kàn jiàn tiān wáng táng qián nà gè shí dūn yuē yǒu duō shǎo jīn zhòng

既是如此说时，我昨日看见天王堂前那个石墩，约有多少斤重？

shī ēn dào gǎn pà yǒu sì wǔ bǎi jīn zhòng

”施恩道：“敢怕有四五百斤重。

wǔ sōng dào wǒ qiě hé nǐ kàn yī kàn wǔ sōng bù zhī bá de dòng yě bù

”武松道：“我且和你看一看，武松不知拔得动也不？

shī ēn dào qǐng chī ba jiǔ le tóng qù

”施恩道：“请吃罢酒了同去。

wǔ sōng dào qiě qù le huí lái chī wèi chí

”武松道：“且去了回来吃未迟。

liǎng gè lái dào tiān wáng táng qián zhòng qiú tú jiàn wǔ sōng hé xiǎo guǎn yíng tóng lái dōu gōng shēn chàng rě

”两个来到天王堂前，众囚徒见武松和小管营同来，都躬身唱喏。

wǔ sōng bǎ shí dūn lüè yáo yī yáo dà xiào dào xiǎo rén zhēn gè jiāo duò le nà lǐ bá de dòng

武松把石墩略摇一摇，大笑道：“小人真个娇惰了，那里拔得动！

shī ēn dào sān wǔ bǎi jīn shí tóu rú hé qīng shì de tā

”施恩道：“三五百斤石头，如何轻视得他。

wǔ sōng xiào dào xiǎo guǎn yíng yě xìn zhēn gè ná bù qǐ

”武松笑道：“小管营也信真个拿不起？

nǐ zhòng rén qiě duǒ kāi kàn wǔ sōng ná yī ná

你众人且躲开，看武松拿一拿。

wǔ sōng biàn bǎ shàng bàn jié yī shang tuō xià lái shuān zài yāo lǐ bǎ nà gè shí dūn zhǐ yī bào qīng qīng de bào jiāng qǐ lái

”武松便把上半截衣裳脱下来，拴在腰里，把那个石墩只一抱，轻轻地抱将起来。

shuāng shǒu bǎ shí dūn zhǐ yī piě pū dì dǎ xià dì lǐ yī chǐ lái shēn

双手把石墩只一撇，扑地打下地里一尺来深。

zhòng qiú tú jiàn le jìn jiē hài rán

众囚徒见了，尽皆骇然。

wǔ sōng zài bǎ yòu shǒu qù dì lǐ yī tí tí jiāng qǐ lái wàng kōng zhǐ yī zhì zhì qǐ qù lí dì yī zhàng lái gāo

武松再把右手去地里一提，提将起来，望空只一掷，掷起去离地一丈来高。

wǔ sōng shuāng shǒu zhǐ yī jiē jiē lái qīng qīng de fàng zài yuán jiù ān chǔ

武松双手只一接，接来轻轻地放在原旧安处。

huí guò shēn lái kàn zhe shī ēn bìng zhòng qiú tú

回过身来，看着施恩并众囚徒。

wǔ sōng miàn shàng bù hóng xīn tóu bù tiào kǒu lǐ bù chuǎn

武松面上不红，心头不跳，口里不喘。

shī ēn jìn qián bào zhù wǔ sōng biàn bài dào xiōng zhǎng fēi fán rén yě

施恩近前抱住武松便拜道：“兄长非凡人也！

zhēn tiān shén

真天神！

zhòng qiú tú yī qí dōu bài dào zhēn shén rén yě

”众囚徒一齐都拜道：“真神人也！

shī ēn biàn qǐng wǔ sōng dào sī zhái táng shàng qǐng zuò le

”施恩便请武松到私宅堂上请坐了。

wǔ sōng dào xiǎo guǎn yíng jīn fān xū tóng shuō zhī yǒu shèn shì shǐ lìng wǒ qù

武松道：“小管营今番须同说知，有甚事使令我去？

shī ēn dào qiě qǐng shǎo zuò dài jiā zūn chū lái xiāng jiàn le shí què de xiāng fán gào sù

”施恩道：“且请少坐，待家尊出来相见了时，却得相烦告诉。

wǔ sōng dào nǐ yào jiào rén gàn shì bú yào zhè děng ér nǚ xiāng diān dǎo nèn dì bú shì gàn shì de rén le

”武松道：“你要教人干事，不要这等儿女相，颠倒恁地，不是干事的人了！

biàn shì yī dāo yī gē de gòu dàng wǔ sōng yě tì nǐ qù gàn

便是一刀一割的勾当，武松也替你去干。

ruò shì yǒu xiē chǎn nìng de fēi wéi rén yě

若是有些谄佞的，非为人也！

nà shī ēn chā shǒu bù lí fāng cùn cái shuō chū zhè jiàn shì lái

那施恩叉手不离方寸，才说出这件事来。

yǒu fèn jiào wǔ sōng xiǎn chū nà shā rén de shǒu duàn zhòng shī zhè dǎ hǔ de wēi fēng lái duó yí gè yǒu míng de qù chù diān fān nà sī gài shì de yīng xióng

有分教：武松显出那杀人的手段，重施这打虎的威风，来夺一个有名的去处，攧翻那厮盖世的英雄。

zhèng shì shuāng quán qǐ chǔ yún léi hǒu fēi jiǎo lái shí fēng yǔ jīng

正是：双拳起处云雷吼，飞脚来时风雨惊。

bì jìng shī ēn duì wǔ sōng shuō chū shén shì lái qiě xià tīng huí fēn jiě

毕竟施恩对武松说出甚事来，且下听回分解。