shǐ dà láng yè zǒu huá yīn xiàn lǔ tí xiá quán dǎ zhèn guān xī
史大郎夜走华阴县鲁提辖拳打镇关西
shī yuē
诗曰：
shǔ wǎng hán lái chūn xià qiū xī yáng xī xià shuǐ dōng liú
暑往寒来春夏秋，夕阳西下水东流。
shí lái fù guì jiē yīn mìng yùn qù pín qióng yì yǒu yóu
时来富贵皆因命，运去贫穷亦有由。
shì yù jī guān xū jìn bù rén dāng de yì biàn huí tóu
事遇机关须进步，人当得意便回头。
jiāng jūn zhàn mǎ jīn hé zài
将军战马今何在？
yě cǎo xián huā mǎn de chóu
野草闲花满地愁。
huà shuō dāng shí shǐ jìn dào què zěn shēng shì hǎo
话说当时史进道：“却怎生是好？
zhū wǔ děng sān gè tóu lǐng guì xià dào gē ge nǐ shì gān jìng de rén xiū wèi wǒ děng lián lěi le
”朱武等三个头领跪下道：“哥哥，你是干净的人，休为我等连累了。
dà láng kě bǎ suǒ lái bǎng fù wǒ sān gè chū qù qǐng shǎng miǎn de fù lèi le nǐ bù hǎo kàn
大郎可把索来绑缚我三个出去请赏，免得负累了你不好看。
shǐ jìn dào rú hé shǐ de
”史进道：“如何使得！
nèn dì shí shì wǒ zhuàn nǐ men lái zhuō nǐ qǐng shǎng wang rě tiān xià rén xiào wǒ
恁地时，是我赚你们来捉你请赏，枉惹天下人笑我。
ruò shì sǐ shí yǔ nǐ men tóng sǐ huó shí tóng huó
若是死时，与你们同死，活时同活。
nǐ děng qǐ lái fàng xīn bié zuò yuán biàn
你等起来，放心别作缘便。
qiě děng wǒ wèn gè lái lì yuán gù qíng yóu
且等我问个来历缘故情由。
shǐ jìn shàng tī zi wèn dào nǐ liǎng gè dū tóu hé gù bàn yè sān gēng lái jié wǒ zhuāng shàng
史进上梯子问道：“你两个都头，何故半夜三更来劫我庄上？
nà liǎng gè dū tóu dá dào dà láng nǐ wū zì lài li
”那两个都头答道：“大郎，你兀自赖哩。
jiàn yǒu yuán gào rén li jí zài zhè lǐ
见有原告人李吉在这里。
shǐ jìn hè dào li jí nǐ rú hé wū gào píng rén
”史进喝道：“李吉，你如何诬告平人？
li jí yìng dào wǒ běn bù zhī lín zi lǐ shí dé wáng sì de huí shū yī shí jiān bǎ zài xiàn qián kàn yīn cǐ shì fā
”李吉应道：“我本不知，林子里拾得王四的回书，一时间把在县前看，因此事发。
shǐ jìn jiào wáng sì wèn dào nǐ shuō wú huí shū rú hé què yòu yǒu shū
”史进叫王四问道：“你说无回书，如何却又有书？
wáng sì dào biàn shì xiǎo rén yī shí zuì le wàng jì le huí shū
”王四道：“便是小人一时醉了，忘记了回书。
shǐ jìn dà hè dào chù shēng què zěn shēng hǎo
”史进大喝道：“畜生，却怎生好！
wài miàn dū tóu rén děng jù pà shǐ jìn liǎo de bù gǎn bēn rù zhuāng lǐ lái zhuō rén
”外面都头人等惧怕史进了得，不敢奔入庄里来捉人。
sān gè tóu lǐng bǎ shǒu zhǐ dào qiě dā yìng wài miàn
三个头领把手指道：“且答应外面。
shǐ jìn huì yì zài tī zi shàng jiào dào nǐ liǎng gè dū tóu dōu bú yào nào dòng quán tuì yī bù wǒ zì bǎng fù chū lái jiě guān qǐng shǎng
”史进会意，在梯子上叫道：“你两个都头都不要闹动，权退一步，我自绑缚出来解官请赏。
nà liǎng gè dū tóu què pà shǐ jìn zhǐ de yīng dào wǒ men dōu shì méi shì de děng nǐ bǎng chū lái tóng qù qǐng shǎng
”那两个都头却怕史进，只得应道：“我们都是没事的，等你绑出来同去请赏。
shǐ jìn xià tī zi lái dào tīng qián xiān jiào wáng sì dài jìn hòu yuán bǎ lái yī dāo shā le
”史进下梯子，来到厅前，先叫王四，带进后园，把来一刀杀了。
hē jiào xǔ duō zhuāng kè bǎ zhuāng lǐ yǒu de méi de xì ruǎn děng wù jí biàn shōu shí jìn jiào dǎ dié qǐ le
喝教许多庄客，把庄里有的没的细软等物，即便收拾，尽教打叠起了；
yī bì diǎn qǐ sān sì shí gè huǒ bǎ
一壁点起三四十个火把。
zhuāng lǐ shǐ jìn hé sān gè tóu lǐng quán shēn pī guà qiāng jià shàng gè rén kuà le yāo dāo ná le pō dāo yè zā qǐ bǎ zhuāng hòu cǎo wū diǎn zháo
庄里史进和三个头领，全身披挂，枪架上各人跨了腰刀，拿了朴刀，拽扎起，把庄后草屋点着。
zhuāng kè gè zì dǎ shuān le bāo guǒ
庄客各自打拴了包裹。
wài miàn jiàn lǐ miàn huǒ qǐ dōu bēn lái hòu miàn kàn
外面见里面火起，都奔来后面看。
qiě shuō shǐ jìn jiù zhōng táng yòu fàng qǐ huǒ lái dà kāi le zhuāng mén ne shēng hǎn shā jiāng chū lái
且说史进就中堂又放起火来，大开了庄门，呐声喊，杀将出来。
shǐ jìn dāng tóu zhū wǔ yáng chūn zài zhōng chén dá zài hòu hé xiǎo lóu luō bìng zhuāng kè yī chōng yī zhuàng zhǐ dōng shā xi
史进当头，朱武、杨春在中，陈达在后，和小喽啰并庄客，一冲一撞，指东杀西。
shǐ jìn què shì gè dà chóng nà lǐ lán dāng de zhù
史进却是个大虫，那里拦当得住？
hòu miàn huǒ guāng jìng qǐ shā kāi tiáo lù chōng jiāng chū lái zhèng yíng zhe liǎng gè dū tóu bìng li jí
后面火光竟起，杀开条路，冲将出来，正迎着两个都头并李吉。
shǐ jìn jiàn le dà nù chóu rén xiāng jiàn fèn wài yǎn míng
史进见了大怒，仇人相见，分外眼明。
liǎng gè dū tóu jiàn shì tóu bù hǎo zhuǎn shēn biàn zǒu
两个都头见势头不好，转身便走。
li jí yě què dài huí shēn shǐ jìn zǎo dào shǒu qǐ yī pō dāo bǎ li jí zhǎn zuò liǎng duàn
李吉也却待回身，史进早到，手起一朴刀，把李吉斩做两段。
liǎng gè dū tóu zhèng dài zǒu shí chén dá yáng chūn gǎn shàng yī jiā yī pō dāo jié guǒ le liǎng gè xìng mìng
两个都头正待走时，陈达、杨春赶上，一家一朴刀，结果了两个性命。
xiàn wèi jīng de pǎo mǎ zǒu huí qù le
县尉惊得跑马走回去了。
zhòng shì bīng nà lǐ gǎn xiàng qián gè zì táo mìng sàn le bù zhī qù xiàng
众士兵那里敢向前，各自逃命散了，不知去向。
shǐ jìn yǐn zhe yī xíng rén qiě shā qiě zǒu zhòng guān bīng bù gǎn gǎn lái gè zì sàn le
史进引着一行人，且杀且走，众官兵不敢赶来，各自散了。
shǐ jìn hé zhū wǔ chén dá yáng chūn bìng zhuāng kè rén děng dōu dào shǎo huà shān shàng zhài nèi zuò xia chuǎn xī fāng dìng
史进和朱武、陈达、杨春，并庄客人等，都到少华山上寨内坐下，喘息方定。
zhū wǔ děng dào zhài zhōng máng jiào xiǎo lóu luō yī miàn shā niú zǎi mǎ hè xǐ yǐn yàn bù zài huà xià
朱武等到寨中，忙教小喽啰一面杀牛宰马，贺喜饮宴，不在话下。
yī lián guò le jǐ rì shǐ jìn xún sī yī shí jiān yào jiù sān rén fàng huǒ shāo le zhuāng yuàn
一连过了几日，史进寻思：“一时间要救三人，放火烧了庄院。
suī shì yǒu xiē xì ruǎn jiā cái cū zhòng shí wù jìn jiē méi le
虽是有些细软，家财粗重什物尽皆没了。
xīn nèi chóu chú zài cǐ bù liǎo kāi yán duì zhū wǔ děng shuō dào wǒ xīn shī fù wáng jiào tóu zài guān xī jīng lüè fǔ gòu dàng wǒ xiān yào qù xún tā zhǐ yīn fù qīn sǐ le bù céng qù de
”心内踌躇，在此不了，开言对朱武等说道：“我心师父王教头，在关西经略府勾当，我先要去寻他，只因父亲死了，不曾去得。
jīn lái jiā sī zhuāng yuàn fèi jǐn wǒ rú jīn yào qù xún tā
今来家私庄院废尽，我如今要去寻他。
zhū wǔ sān rén dào gē ge xiū qù zhī zài wǒ zhài zhōng qiě guò jǐ shí yòu zuò shāng yì
”朱武三人道：“哥哥休去，只在我寨中且过几时，又作商议。
rú shì gē ge bù yuàn luò cǎo shí dài píng jìng le xiǎo dì men yǔ gē ge chóng zhěng zhuāng yuàn zài zuò liáng mín
如是哥哥不愿落草时，待平静了，小弟们与哥哥重整庄院，再作良民。
shǐ jìn dào suī shì nǐ men de hǎo qíng fēn zhǐ shì wǒ xīn qù yì nán liú
”史进道：“虽是你们的好情分，只是我心去意难留。
wǒ xiǎng jiā sī shí wù jǐn yǐ méi le zài yào qù chóng zhěng zhuāng yuàn xiǎng bù néng gōu
我想家私什物尽已没了，再要去重整庄院，想不能勾。
wǒ jīn qù xún shī fù yě yào nà lǐ tǎo gè chū shēn qiú bàn shì kuài lè
我今去寻师父，也要那里讨个出身，求半世快乐。
zhū wǔ dào gē ge biàn zhī zài cǐ jiān zuò gè zhài zhǔ què bù kuài huó
”朱武道：“哥哥便只在此间做个寨主，却不快活。
suī rán zhài xiǎo bù kān xiē mǎ
虽然寨小，不堪歇马。
shǐ jìn dào wǒ shì gè qīng bái hǎo hàn rú hé kěn bǎ fù mǔ yí tǐ lái diǎn wū le
”史进道：“我是个清白好汉，如何肯把父母遗体来点污了。
nǐ quàn wǒ luò cǎo zài yě xiū tí
你劝我落草，再也休题。
shǐ jìn zhù le jǐ rì dìng yào qù
史进住了几日，定要去。
zhū wǔ děng kǔ liú bú zhù
朱武等苦留不住。
shǐ jìn dài qu de zhuāng kè dōu liú zài shān zhài
史进带去的庄客，都留在山寨。
zhī zì shōu shí le xiē shǎo suì yín liǎng dǎ shuān yí gè bāo guǒ yú zhě duō de jìn shù jì liú zài shān zhài
只自收拾了些少碎银两，打拴一个包裹，余者多的尽数寄留在山寨。
shǐ jìn tóu dài bái fàn yáng zhān dà mào
史进头带白范阳毡大帽，
shàng sā yī zuǒ hóng yīng
上撒一撮红缨，
mào r xià guǒ yī dǐng hùn qīng zhuā jiǎo ruǎn tóu jīn
帽儿下裹一顶混青抓角软头巾，
xiàng shàng míng huáng lǚ dài
项上明黄缕带，
shēn chuān yī lǐng bái zhù sī liǎng shàng lǐng zhàn páo
身穿一领白纻丝两上领战袍，
yāo xì yī tiáo chá wǔ zhǐ méi hóng zǎn xiàn dā bo
腰系一条查五指梅红攒线搭膊，
qīng bái jiàn dào xíng chán jiǎo jiǎo
青白间道行缠绞脚，
chèn zhe tà shān tòu tǔ duō ěr má xié
衬着踏山透土多耳麻鞋，
kuà yī kǒu tóng bó qìng kǒu yàn líng dāo
跨一口铜钹磬口雁翎刀，
bèi shàng bāo guǒ
背上包裹，
tí le pō dāo
提了朴刀，
cí bié zhū wǔ děng sān rén
辞别朱武等三人。
zhòng duō xiǎo lóu luō dōu sòng xià shān lái zhū wǔ děng sǎ lèi ér bié zì huí shān zhài qù le
众多小喽啰都送下山来，朱武等洒泪而别，自回山寨去了。
zhǐ shuō shǐ jìn tí le pō dāo lí le shǎo huà shān qǔ lù tóu guān xī wǔ lù wàng yán ān fǔ lù shàng lái
只说史进提了朴刀，离了少华山，取路投关西五路，望延安府路上来。
dàn jiàn
但见：
qí qū shān lǐng jì mò gū cūn
崎岖山岭，寂寞孤村。
pī yún wù yè sù huāng lín dài xiǎo yuè cháo dēng xiǎn dào
披云雾夜宿荒林，带晓月朝登险道。
luò rì zǎn xíng wén quǎn fèi yán shuāng zǎo cù tīng jī míng
落日趱行闻犬吠，严霜早促听鸡鸣。
shān yǐng jiāng chén liǔ yīn jiàn méi
山影将沉，柳阴渐没。
duàn xiá yìng shuǐ sàn hóng guāng rì mù zhuǎn shōu shēng bì wù
断霞映水散红光，日暮转收生碧雾。
xī biān yú fǔ guī cūn qù yě wài qiáo fū fù zhòng huí
溪边渔父归村去，野外樵夫负重回。
shǐ jìn zài lù miǎn bù dé jī cān kě yǐn yè zhù xiǎo xíng
史进在路，免不得饥餐渴饮，夜住晓行。
dú zì yí gè xíng le bàn yuè zhī shàng lái dào wèi zhōu
独自一个，行了半月之上，来到渭州。
zhè lǐ yě yǒu jīng lüè fǔ mò fēi shī fu wáng jiào tóu zài zhè lǐ
“这里也有经略府，莫非师父王教头在这里？
shǐ jìn biàn rù chéng lái kàn shí yī rán yǒu liù jiē sān shì
”史进便入城来看时，依然有六街三市。
zhī jiàn yí gè xiǎo xiǎo chá fāng zhèng zài lù kǒu
只见一个小小茶坊，正在路口。
shǐ jìn biàn rù chá fāng lǐ lái jiǎn yī fù zuò wèi zuò le
史进便入茶坊里来，拣一副坐位坐了。
chá bó shì wèn dào kè guān chī shén chá
茶博士问道：“客官吃甚茶？
shǐ jìn dào chī gè pào chá
”史进道：“吃个泡茶。
chá bó shì diǎn gè pào chá fàng zài shǐ jìn miàn qián
”茶博士点个泡茶，放在史进面前。
shǐ jìn wèn dào zhè lǐ jīng lüè fǔ zài hé chǔ
史进问道：“这里经略府在何处？
chá bó shì dào zhī zài qián miàn biàn shì
”茶博士道：“只在前面便是。
shǐ jìn dào jiè wèn jīng lüè fǔ nèi yǒu gè dōng jīng lái de jiào tóu wáng jìn me
”史进道：“借问经略府内有个东京来的教头王进么？
chá bó shì dào zhè fǔ lǐ jiào tóu jí duō yǒu sān sì gè xìng wáng de bù zhī nà gè shì wáng jìn
”茶博士道：“这府里教头极多，有三四个姓王的，不知那个是王进。
dào yóu wèi liǎo zhī jiàn yí gè dà hàn dà tà bù jìng rù lái zǒu jìn chá fāng lǐ
”道犹未了，只见一个大汉大踏步竟入来，走进茶坊里。
shǐ jìn kàn tā shí shì gè jūn guān mú yàng
史进看他时，是个军官模样。
zěn shēng jié shù
怎生结束？
dàn jiàn
但见：
tóu guǒ zhī má luō wàn zì dǐng tóu jīn nǎo hòu liǎng gè tài yuán fǔ niǔ sī jīn huán shàng chuān yī lǐng yīng gē lǜ zhù sī zhàn páo yāo xì yī tiáo wén wǔ shuāng gǔ yā qīng tāo zú chuān yī shuāng yīng zhǎo pí sì fèng gàn huáng xuē
头裹芝麻罗万字顶头巾，脑后两个太原府纽丝金环，上穿一领鹦哥绿纻丝战袍，腰系一条文武双股鸦青绦，足穿一双鹰爪皮四缝干黄靴。
shēng de miàn yuán ěr dà bí zhí kǒu fāng sāi biān yī bù mò hú xū
生得面圆耳大，鼻直口方，腮边一部貉胡须。
shēn cháng bā chǐ yāo kuò shí wéi
身长八尺，腰阔十围。
nà rén rù dào chá fāng lǐ miàn zuò xia
那人入到茶坊里面坐下。
chá bó shì biàn dào kè guān yào xún wáng jiào tóu zhǐ wèn zhè gè tí xiá biàn dōu rèn de
茶博士便道：“客官要寻王教头，只问这个提辖便都认得。
shǐ jìn máng qǐ shēn shī lǐ biàn dào guān rén qǐng zuò bài chá
”史进忙起身施礼，便道：“官人请坐拜茶。
nà rén jiàn le shǐ jìn cháng dà kuí wěi xiàng tiáo hǎo hàn biàn lái yǔ tā shī lǐ
”那人见了史进长大魁伟，象条好汉，便来与他施礼。
liǎng gè zuò xia shǐ jìn dào xiǎo rén dà dǎn gǎn wèn guān rén gāo xìng dà míng
两个坐下，史进道：“小人大胆，敢问官人高姓大名？
nà rén dào sǎ jiā shì jīng lüè fǔ tí xiá xìng lǔ huì gè dá zì
”那人道：“洒家是经略府提辖，姓鲁，讳个达字。
gǎn wèn ā gē nǐ xìng shèn me
敢问阿哥，你姓甚么？
shǐ jìn dào xiǎo rén shì huá zhōu huá yīn xiàn rén shì xìng shǐ míng jìn
”史进道：“小人是华州华阴县人氏，姓史名进。
qǐng wèn guān rén xiǎo rén yǒu gè shī fu shì dōng jīng bā shí wàn jìn jūn jiào tóu xìng wáng míng jìn bù zhī zài cǐ jīng lüè fǔ zhōng yǒu yě wú
请问官人，小人有个师父，是东京八十万禁军教头，姓王名进，不知在此经略府中有也无？
lǔ tí xiá dào ā gē nǐ mò bú shì shǐ jiā cūn shèn me jiǔ wén lóng shǐ dà láng
”鲁提辖道：“阿哥，你莫不是史家村甚么九纹龙史大郎？
shǐ jìn bài dào xiǎo rén biàn shì
”史进拜道：“小人便是。
lǔ tí xiá lián máng huán lǐ shuō dào wén míng bù rú jiàn miàn jiàn miàn shèng sì wén míng
”鲁提辖连忙还礼，说道：“闻名不如见面，见面胜似闻名。
nǐ yào xún wáng jiào tóu mò bú shì zài dōng jīng è le gāo tài wèi de wáng jìn
你要寻王教头，莫不是在东京恶了高太尉的王进？
shǐ jìn dào zhèng shì nà rén
”史进道：“正是那人。
lǔ dá dào ǎn yě wén tā míng zì
”鲁达道：“俺也闻他名字。
nà gè ā gē bù zài zhè lǐ
那个阿哥不在这里。
sǎ jiā tīng de shuō tā zài yán ān fǔ lǎo zhǒng jīng lüè xiàng gōng chù gòu dàng
洒家听得说，他在延安府老种经略相公处勾当。
ǎn zhè wèi zhōu què shì xiǎo zhǒng jīng lüè xiàng gōng zhèn shǒu
俺这渭州，却是小种经略相公镇守。
nà rén bù zài zhè lǐ
那人不在这里。
nǐ jì shì shǐ dà láng shí duō wén nǐ de hǎo míng zì nǐ qiě hé wǒ shàng jiē qù chī bēi jiǔ
你既是史大郎时，多闻你的好名字，你且和我上街去吃杯酒。
lǔ tí xiá wǎn le shǐ jìn de shǒu biàn chū chá fāng lái
”鲁提辖挽了史进的手，便出茶坊来。
lǔ dá huí tóu dào chá qián sǎ jiā zì hái nǐ
鲁达回头道：“茶钱洒家自还你。
chá bó shì yīng dào tí xiá dàn chī bù fáng zhǐ gù qù
”茶博士应道：“提辖但吃不妨，只顾去。
liǎng gè wǎn le gē bo chū de chá fāng lái shàng jiē xíng de sān wǔ shí bù zhī jiàn yī cù zhòng rén wéi zhù bái dì shàng
两个挽了胳膊，出得茶坊来，上街行得三五十步，只见一簇众人围住白地上。
shǐ jìn dào xiōng zhǎng wǒ men kàn yī kàn
史进道：“兄长，我们看一看。
fēn kāi rén zhòng kàn shí zhōng jiān lǐ yī gè rén zhàng zhe shí lái tiáo gǎn bàng dì shàng tān zhe shí shù gè gāo yào yī pán zi shèng zhe chā bǎ zhǐ biāo ér zài shàng miàn què yuán lái shì jiāng hú shàng shǐ qiāng bàng mài yào de
”分开人众看时，中间里一个人，仗着十来条杆棒，地上摊着十数个膏药，一盘子盛着，插把纸标儿在上面，却原来是江湖上使枪棒卖药的。
shǐ jìn kàn le què rèn de tā yuán lái shì jiào shǐ jìn kāi shǒu de shī fu jiào zuò dǎ hǔ jiāng li zhōng
史进看了，却认的他，原来是教史进开手的师父，叫做打虎将李忠。
shǐ jìn jiù rén cóng zhōng jiào dào shī fu duō shí bú jiàn
史进就人丛中叫道：“师父，多时不见。
li zhōng dào xián dì rú hé dào zhè lǐ
”李忠道：“贤弟如何到这里？
lǔ tí xiá dào jì shì shǐ dà láng de shī fu tóng hé ǎn qù chī sān bēi
”鲁提辖道：“既是史大郎的师父，同和俺去吃三杯。
li zhōng dào dài xiǎo zi mài le gāo yào tǎo le huí qián yī tóng hé tí xiá qù
”李忠道：“待小子卖了膏药，讨了回钱，一同和提辖去。
lǔ dá dào shuí nài fán děng nǐ qù biàn tóng qù
”鲁达道：“谁奈烦等你，去便同去。
li zhōng dào xiǎo rén de yī fàn wú jì nài hé
”李忠道：“小人的衣饭，无计奈何。
tí xiá xiān xíng xiǎo rén biàn xún jiāng lái
提辖先行，小人便寻将来。
xián dì nǐ hé tí xiá xiān xíng yī bù
贤弟，你和提辖先行一步。
lǔ dá jiāo zào bǎ nà kàn de rén yī tuī yī qiāo biàn mà dào zhè sī men xié zhe pì yǎn sā kāi bù qù de sǎ jiā biàn dǎ
”鲁达焦躁，把那看的人一推一跤，便骂道：“这厮们挟着屁眼撒开，不去的洒家便打。
zhòng rén jiàn shì lǔ tí xiá yí hòng dōu zǒu le
”众人见是鲁提辖，一哄都走了。
li zhōng jiàn lǔ dá xiōng měng gǎn nù ér bù gǎn yán zhǐ de péi xiào dào hǎo jí xìng de rén
李忠见鲁达凶猛，敢怒而不敢言，只得陪笑道：“好急性的人。
dāng xià shōu shí le xíng tou yào náng jì dùn le qiāng bàng sān gè rén zhuǎn wān mò jiǎo lái dào zhōu qiáo zhī xià yí gè pān jiā yǒu míng de jiǔ diàn
”当下收拾了行头药囊，寄顿了枪棒，三个人转湾抹角，来到州桥之下，一个潘家有名的酒店。
mén qián tiāo chū wàng gān guà zhe jiǔ pèi yàng zài kōng zhōng piāo dàng
门前挑出望竿，挂着酒旆，漾在空中飘荡。
zěn jiàn de hǎo zuò jiǔ sì
怎见得好座酒肆？
zhèng shì lǐ bái diǎn tóu biàn yǐn yuān míng zhāo shǒu huí lái
正是：李白点头便饮，渊明招手回来。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
fēng fú yān lóng jǐn pèi yáng tài píng shí jié rì chū zhǎng
风拂烟笼锦旆扬，太平时节日初长。
néng tiān zhuàng shì yīng xióng dǎn shàn jiě jiā rén chóu mèn cháng
能添壮士英雄胆，善解佳人愁闷肠。
sān chǐ xiǎo chuí yáng liǔ wài yī gān xié chā xìng huā bàng
三尺晓垂杨柳外，一竿斜插杏花傍。
nán ér wèi suì píng shēng zhì qiě lè gāo gē rù zuì xiāng
男儿未遂平生志，且乐高歌入醉乡。
sān rén shàng dào pān jiā jiǔ lóu shàng jiǎn gè jǐ chǔ gé ér lǐ zuò xia
三人上到潘家酒楼上，拣个济楚阁儿里坐下。
lǔ tí xiá zuò le zhǔ wèi li zhōng duì xí shǐ jìn xià shǒu zuò le
鲁提辖坐了主位，李忠对席，史进下首坐了。
jiǔ bǎo chàng le rě rèn de shì lǔ tí xiá biàn dào tí xiá guān rén dǎ duō shǎo jiǔ
酒保唱了喏，认得是鲁提辖，便道：“提辖官人，打多少酒？
lǔ dá dào xiān dǎ sì jiǎo jiǔ lái
”鲁达道：“先打四角酒来。
yī miàn pù xià cài shū guǒ pǐn àn jiǔ yòu wèn dào guān rén chī shén xià fàn
”一面铺下菜蔬果品案酒，又问道：“官人，吃甚下饭？
lǔ dá dào wèn shèn me
”鲁达道：“问甚么！
dàn yǒu zhǐ gù mài lái yī fà suàn qián hái nǐ
但有，只顾卖来，一发算钱还你。
zhè sī zhǐ gù lái guō zào
这厮只顾来聒噪！
jiǔ bǎo xià qù suí jí dàng jiǔ shàng lái dàn shì xià kǒu ròu shí zhǐ gù jiāng lái bǎi yī zhuō zi
”酒保下去，随即荡酒上来，但是下口肉食，只顾将来，摆一桌子。
sān gè jiǔ zhì shù bēi zhèng shuō xiē xián huà jiào liàng xiē qiāng fǎ shuō de rù gǎng zhǐ tīng de gé bì gé zǐ lǐ yǒu rén gěng gěng yè yè tí kū
三个酒至数杯，正说些闲话，较量些枪法，说得入港，只听得隔壁阁子里有人哽哽咽咽啼哭。
lǔ dá jiāo zào biàn bǎ dié r zhǎn r dōu diū zài lóu bǎn shàng
鲁达焦躁，便把碟儿盏儿都丢在楼板上。
jiǔ bǎo tīng de huāng máng shàng lái kàn shí jiàn lǔ tí xiá qì fèn fèn de
酒保听得，慌忙上来看时，见鲁提辖气愤愤地。
jiǔ bǎo chāo shǒu dào guān rén yào shén dōng xī fēn fù mài lái
酒保抄手道：“官人要甚东西，分付卖来。
lǔ dá dào sǎ jiā yào shèn me
”鲁达道：“洒家要甚么！
nǐ yě xū rèn de sǎ jiā què nèn dì jiào shèn me rén zài jiàn bì zhī zhī de kū jiǎo ǎn dì xiōng men chī jiǔ
你也须认的洒家，却恁地教甚么人在间壁吱吱的哭，搅俺弟兄们吃酒。
sǎ jiā xū bù céng shǎo le nǐ jiǔ qián
洒家须不曾少了你酒钱。
jiǔ bǎo dào guān rén xī nù
”酒保道：“官人息怒。
xiǎo rén zěn gǎn jiào rén tí kū dǎ jiǎo guān rén chī jiǔ
小人怎敢教人啼哭，打搅官人吃酒。
zhè gè kū de shì chāo jiǔ zuò r chàng de fù zǐ liǎng rén bù zhī guān rén men zài cǐ chī jiǔ yī shí jiān zì kǔ le tí kū
这个哭的，是绰酒座儿唱的父子两人，不知官人们在此吃酒，一时间自苦了啼哭。
lǔ tí xiá dào kě shì zuò guài nǐ yǔ wǒ huàn de tā lái
”鲁提辖道：“可是作怪，你与我唤的他来。
jiǔ bǎo qù jiào bù duō shí zhī jiàn liǎng gè dào lái
”酒保去叫，不多时，只见两个到来。
qián miàn yí gè shí bā jiǔ suì de fù rén bèi hòu yí gè wǔ liù shí suì de lǎo ér shǒu lǐ ná chuàn pāi bǎn dōu lái dào miàn qián
前面一个十八九岁的妇人，背后一个五六十岁的老儿，手里拿串拍板，都来到面前。
kàn nà fù rén suī wú shí fēn de róng mào yě yǒu xiē dòng rén de yán sè
看那妇人，虽无十分的容貌，也有些动人的颜色。
dàn jiàn
但见：
péng sōng yún jì chā yī zhī qīng yù zān ér
鬅松云髻，插一枝青玉簪儿；
niǎo nuó xiān yāo xì liù fú hóng luó qún zi
袅娜纤腰，系六幅红罗裙子。
sù bái jiù shān lóng xuě tǐ dàn huáng ruǎn wà chèn gōng xié
素白旧衫笼雪体，淡黄软袜衬弓鞋。
é méi jǐn cù wāng wāng lèi yǎn luò zhēn zhū
蛾眉紧蹙，汪汪泪眼落珍珠；
fěn miàn dī chuí xì xì xiāng jī xiāo yù xuě
粉面低垂，细细香肌消玉雪。
ruò fēi yǔ bìng yún chóu dìng shì huái yōu jī hèn
若非雨病云愁，定是怀忧积恨。
dà tǐ hái tā jī gǔ hǎo bù chá zhī fěn yě fēng liú
大体还他肌骨好，不搽脂粉也风流。
nà fù rén shì zhe lèi yǎn xiàng qián lái shēn shēn de dào le sān gè wàn fú
那妇人拭着泪眼，向前来深深的道了三个万福。
nà lǎo ér yě dōu xiāng jiàn le
那老儿也都相见了。
lǔ dá wèn dào nǐ liǎng gè shì nà lǐ rén jiā
鲁达问道：“你两个是那里人家？
wéi shèn tí kū
为甚啼哭？
nà fù rén biàn dào guān rén bù zhī róng nú gào bǐng
”那妇人便道：“官人不知，容奴告禀。
nú jiā shì dōng jīng rén shì yīn tóng fù mǔ lái zhè wèi zhōu tóu bèn qīn juàn bù xiǎng bān yí nán jīng qù le
奴家是东京人氏，因同父母来这渭州投奔亲眷，不想搬移南京去了。
mǔ qīn zài kè diàn lǐ rǎn bìng shēn gù
母亲在客店里染病身故。
zǐ fù èr rén liú luò zài cǐ shēng shòu
子父二人流落在此生受。
cǐ jiān yǒu gè cái zhǔ jiào zuò zhèn guān xī zhèng dà guān rén yīn jiàn nú jiā biàn shǐ qiáng méi yìng bǎo yào nú zuò qiè
此间有个财主，叫做镇关西郑大官人，因见奴家，便使强媒硬保，要奴作妾。
shuí xiǎng xiě le sān qiān guàn wén shū xū qián shí qì yào le nú jiā shēn tǐ
谁想写了三千贯文书，虚钱实契，要了奴家身体。
wèi jí sān gè yuè tā jiā dà niáng zǐ hǎo shēng lì hài jiāng nú gǎn dǎ chū lái bù róng wán jù
未及三个月，他家大娘子好生利害，将奴赶打出来，不容完聚。
zhuó luò diàn zhǔ rén jiā zhuī yào yuán diǎn shēn qián sān qiān guàn
着落店主人家，追要原典身钱三千贯。
fù qīn nuò ruò hé tā zhēng zhí bù de tā yòu yǒu qián yǒu shì
父亲懦弱，和他争执不的，他又有钱有势。
dāng chū bù céng de tā yī wén rú jīn nà tǎo qián lái huán tā
当初不曾得他一文，如今那讨钱来还他。
méi jì nài hé fù qīn zì xiǎo jiào de nú jiā xiē xiǎo qǔ ér lái zhè lǐ jiǔ lóu shàng gǎn zuò zi
没计奈何，父亲自小教得奴家些小曲儿，来这里酒楼上赶座子。
měi rì dàn de xiē qián lái jiāng dà bàn hái tā liú xiē shǎo zǐ fù men pán chán
每日但得些钱来，将大半还他，留些少子父们盘缠。
zhè liǎng rì jiǔ kè xī shǎo wéi le tā qián xiàn pà tā lái tǎo shí shòu tā xiū chǐ
这两日酒客稀少，违了他钱限，怕他来讨时，受他羞耻。
zǐ fù men xiǎng qǐ zhè kǔ chǔ lái wú chǔ gào sù yīn cǐ tí kū
子父们想起这苦楚来，无处告诉，因此啼哭。
bù xiǎng wù chù fàn le guān rén wàng qǐ shù zuì gāo tái guì shǒu
不想误触犯了官人，望乞恕罪，高抬贵手。
lǔ tí xiá yòu wèn dào nǐ xìng shèn me
”鲁提辖又问道：“你姓甚么？
zài nà gè kè diàn lǐ xiē
在那个客店里歇？
nà gè zhèn guān xī zhèng dà guān rén zài nà lǐ zhù
那个镇关西郑大官人在那里住？
lǎo ér dá dào lǎo hàn xìng jīn pái háng dì èr
”老儿答道：“老汉姓金，排行第二。
hái ér xiǎo zì cuì lián
孩儿小字翠莲。
zhèng dà guān rén biàn shì cǐ jiān zhuàng yuán qiáo xià mài ròu de zhèng tú chuò hào zhèn guān xī
郑大官人便是此间状元桥下卖肉的郑屠，绰号镇关西。
lǎo hàn fù zǐ liǎng gè zhī zài qián miàn dōng mén lǐ lǔ jiā diàn ān xià
老汉父子两个，只在前面东门里鲁家店安下。
lǔ dá tīng le dào pēi
”鲁达听了道：“呸！
ǎn zhī dào nà gè zhèng dà guān rén què yuán lái shì shā zhū de zhèng tú
俺只道那个郑大官人，却原来是杀猪的郑屠。
zhè gè ā zā pō cái tóu tuō zhe ǎn xiǎo zhǒng jīng lüè xiàng gōng mén xià zuò gè ròu pù hù què yuán lái zhè děng qī fù rén
这个腌臜泼才，投托着俺小种经略相公门下，做个肉铺户，却原来这等欺负人。
huí tóu kàn zhe li zhōng shǐ jìn dào nǐ liǎng gè qiě zài zhè lǐ děng sǎ jiā qù dǎ sǐ le nà sī biàn lái
”回头看着李忠、史进道：“你两个且在这里，等洒家去打死了那厮便来。
shǐ jìn li zhōng bào zhù quàn dào gē ge xī nù míng rì què lǐ huì
”史进、李忠抱住劝道：“哥哥息怒，明日却理会。
liǎng gè sān huí wǔ cì quàn de tā zhù
”两个三回五次劝得他住。
lǔ dá yòu dào lǎo ér nǐ lái
鲁达又道：“老儿，你来。
sǎ jiā yǔ nǐ xiē pán chán míng rì biàn huí dōng jīng qù rú hé
洒家与你些盘缠，明日便回东京去如何？
fù zǐ liǎng gè gào dào ruò shì néng gōu de huí xiāng qù shí biàn shì chóng shēng fù mǔ zài zhǎng yé niáng
”父子两个告道：“若是能勾得回乡去时，便是重生父母，再长爷娘。
zhǐ shì diàn zhǔ rén jiā rú hé kěn fàng
只是店主人家如何肯放？
zhèng dà guān rén xū zhe luò tā yào qián
郑大官人须着落他要钱。
lǔ tí xiá dào zhè gè bù fáng shì ǎn zì yǒu dào lǐ
”鲁提辖道：“这个不妨事，俺自有道理。
biàn qù shēn biān mō chū wǔ liǎng lái yín zi fàng zài zhuō shàng kàn zhe shǐ jìn dào sǎ jiā jīn rì bù céng duō dài de xiē chū lái nǐ yǒu yín zi jiè xiē yǔ ǎn sǎ jiā míng rì biàn sòng hái nǐ
”便去身边摸出五两来银子，放在桌上，看着史进道：“洒家今日不曾多带得些出来，你有银子借些与俺，洒家明日便送还你。
shǐ jìn dào zhí shèn me yào gē ge hái
”史进道：“直甚么，要哥哥还。
qù bāo guǒ lǐ qǔ chū yī dìng shí liǎng yín zi fàng zài zhuō shàng
”去包裹里取出一锭十两银子，放在桌上。
lǔ dá kàn zhe li zhōng dào nǐ yě jiè xiē chū lái yǔ sǎ jiā
鲁达看着李忠道：“你也借些出来与洒家。
li zhōng qù shēn biān mō chū èr liǎng lái yín zi
”李忠去身边摸出二两来银子。
lǔ tí xiá kàn le jiàn shǎo biàn dào yě shì gè bù shuǎng lì de rén
鲁提辖看了，见少，便道：“也是个不爽利的人。
lǔ dá zhǐ bǎ zhè shí wǔ liǎng yín zi yǔ le jīn lǎo fēn fù dào nǐ fù zǐ liǎng gè jiāng qù zuò pán
”鲁达只把这十五两银子与了金老，分付道：“你父子两个将去做盘。
yī miàn shōu shí xíng lǐ
一面收拾行李。
ǎn míng rì qīng zǎo lái fā fù nǐ liǎng gè qǐ shēn kàn nà gè diàn zhǔ rén gǎn liú nǐ
俺明日清早来发付你两个起身，看那个店主人敢留你！
jīn lǎo bìng nǚ ér bài xiè qù le
”金老并女儿拜谢去了。
lǔ dá bǎ zhè èr liǎng yín zi diū hái le li zhōng
鲁达把这二两银子丢还了李忠。
sān rén zài chī le liǎng jiǎo jiǔ xià lóu lái jiào dào zhǔ rén jiā jiǔ qián sǎ jiā míng rì sòng lái huán nǐ
三人再吃了两角酒，下楼来叫道：“主人家，酒钱洒家明日送来还你。
zhǔ rén jiā lián shēng yīng dào tí xiá zhǐ gù zì qù dàn chī bù fáng zhǐ pà tí xiá bù lái shē
”主人家连声应道：“提辖只顾自去，但吃不妨，只怕提辖不来赊。
sān gè rén chū le pān jiā jiǔ sì dào jiē shàng fēn shǒu
”三个人出了潘家酒肆，到街上分手。
shǐ jìn li zhōng gè zì tóu kè diàn qù le
史进、李忠各自投客店去了。
zhǐ shuō lǔ tí xiá huí dào jīng lüè fǔ qián xià chǔ dào fáng lǐ wǎn fàn yě bù chī qì fèn fèn de shuì le
只说鲁提辖回到经略府前下处，到房里，晚饭也不吃，气愤愤的睡了。
zhǔ rén jiā yòu bù gǎn wèn tā
主人家又不敢问他。
zài shuō jīn lǎo dé le zhè yī shí wǔ liǎng yín zi huí dào diàn zhōng ān dùn le nǚ ér xiān qù chéng wài yuǎn chù mì xià yī liàng chē r
再说金老得了这一十五两银子，回到店中，安顿了女儿，先去城外远处觅下一辆车儿；
huí lái shōu shí le xíng lǐ hái le fáng sù qián suàn qīng le chái mǐ qián zhǐ děng lái rì tiān míng
回来收拾了行李，还了房宿钱，算清了柴米钱，只等来日天明。
dàng yè wú shì
当夜无事。
cì zǎo wǔ gēng qǐ lái zǐ fù liǎng gè xiān dǎ huǒ zuò fàn chī ba shōu shí le
次早五更起来，子父两个先打火做饭，吃罢，收拾了。
tiān sè wēi míng zhī jiàn lǔ tí xiá dà tà bù zǒu rù diàn lǐ lái gāo shēng jiào dào diàn xiǎo èr nà lǐ shì jīn lǎo xiē chǔ
天色微明，只见鲁提辖大踏步走入店里来，高声叫道：“店小二，那里是金老歇处？
xiǎo èr gē dào jīn gōng tí xiá zài cǐ xún nǐ
”小二哥道：“金公，提辖在此寻你。
jīn lǎo kāi le fáng mén biàn dào tí xiá guān rén lǐ miàn qǐng zuò
”金老开了房门，便道：“提辖官人里面请坐。
lǔ dá dào zuò shèn me
”鲁达道：“坐甚么！
nǐ qù biàn qù děng shèn me
你去便去，等甚么！
jīn lǎo yǐn le nǚ ér tiāo le dān ér zuò xiè tí xiá biàn dài chū mén
”金老引了女儿，挑了担儿，作谢提辖，便待出门。
diàn xiǎo èr lán zhù dào jīn gōng nà lǐ qù
店小二拦住道：“金公，那里去？
lǔ dá wèn dào tā shǎo nǐ fáng qián
”鲁达问道：“他少你房钱？
xiǎo èr dào xiǎo rén fáng qián zuó yè dōu suàn hái le
”小二道：“小人房钱，昨夜都算还了。
xū qiàn zhèng dà guān rén diǎn shēn qián zhuó luò zài xiǎo rén shēn shàng kān guǎn tā li
须欠郑大官人典身钱，着落在小人身上看管他哩。
lǔ tí xiá dào zhèng tú de qián sǎ jiā zì hái tā
”鲁提辖道：“郑屠的钱，洒家自还他。
nǐ fàng zhè lǎo ér huán xiāng qù
你放这老儿还乡去。
nà diàn xiǎo èr nà lǐ kěn fàng
”那店小二那里肯放。
lǔ dá dà nù chǎ kāi wǔ zhǐ qù nà xiǎo èr liǎn shàng zhǐ yī zhǎng dǎ dī nà diàn xiǎo èr kǒu zhōng tù xiě zài fù yī quán dǎ xià dāng mén liǎng gè yá chǐ
鲁达大怒，叉开五指，去那小二脸上只一掌，打的那店小二口中吐血，再复一拳，打下当门两个牙齿。
xiǎo èr bā jiāng qǐ lái yī dào yān zǒu le
小二扒将起来，一道烟走了。
diàn zhǔ rén nà lǐ gǎn chū lái lán tā
店主人那里敢出来拦他。
jīn lǎo fù zi liǎng gè máng máng lí le diàn zhōng chū chéng zì qù xún zuó rì mì xià de chē r qù le
金老父子两个，忙忙离了店中，出城自去寻昨日觅下的车儿去了。
qiě shuō lǔ dá xún sī kǒng pà diàn xiǎo èr gǎn qù lán jié tā qiě xiàng diàn lǐ duó tiáo dèng zi zuò le liǎng gè shí chén
且说鲁达寻思，恐怕店小二赶去拦截他，且向店里掇条凳子，坐了两个时辰。
yuē mò jīn gōng qù de yuǎn le fāng cái qǐ shēn jìng tóu zhuàng yuán qiáo lái
约莫金公去的远了，方才起身，径投状元桥来。
qiě shuō zhèng tú kāi zhe liǎng jiān mén miàn liǎng fù ròu àn xuán guà zhe sān wǔ piàn zhū ròu
且说郑屠开着两间门面，两副肉案，悬挂着三五片猪肉。
zhèng tú zhèng zài mén qián guì shēn nèi zuò dìng kàn nà shí lái gè dāo shǒu mài ròu
郑屠正在门前柜身内坐定，看那十来个刀手卖肉。
lǔ dá zǒu dào mén qián jiào shēng zhèng tú
鲁达走到门前，叫声：“郑屠！
zhèng tú kàn shí jiàn shì lǔ tí xiá huāng máng chū guì shēn lái chàng rě dào tí xiá shù zuì
”郑屠看时，见是鲁提辖，慌忙出柜身来唱喏道：“提辖恕罪。
biàn jiào fù shǒu duó tiáo dèng zǐ lái tí xiá qǐng zuò
”便叫副手掇条凳子来，“提辖请坐。
lǔ dá zuò xia dào fèng zhe jīng lüè xiàng gōng jūn zhǐ yào shí jīn jīng ròu qiè zuò sào zǐ bú yào jiàn bàn diǎn féi de zài shàng tóu
”鲁达坐下道：“奉着经略相公钧旨，要十斤精肉，切做臊子，不要见半点肥的在上头。
zhèng tú dào shǐ tóu nǐ men kuài xuǎn hǎo de qiē shí jīn qù
”郑屠道：“使头，你们快选好的切十斤去。
lǔ tí xiá dào bú yào nà děng ā zā sī men dòng shǒu nǐ zì yǔ wǒ qiè
”鲁提辖道：“不要那等腌臜厮们动手，你自与我切。
zhèng tú dào shuō de shì xiǎo rén zì qiè biàn liǎo
”郑屠道：“说得是，小人自切便了。
zì qù ròu àn shàng jiǎn le shí jīn jīng ròu xì xì qiè zuò sào zǐ
”自去肉案上拣了十斤精肉，细细切做臊子。
nà diàn xiǎo èr bǎ shǒu pà bāo le tóu zhèng lái zhèng tú jiā bào shuō jīn lǎo zhī shì què jiàn lǔ tí xiá zuò zài ròu àn mén biān bù gǎn lǒng lái zhǐ de yuǎn yuǎn de lì zhù zài fáng yán xià wàng
那店小二把手帕包了头，正来郑屠家报说金老之事，却见鲁提辖坐在肉案门边，不敢拢来，只得远远的立住在房檐下望。
zhè zhèng tú zhěng zhěng de zì qiè le bàn ge shí chén yòng hé yè bāo le dào tí xiá jiào rén sòng qù
这郑屠整整的自切了半个时辰，用荷叶包了，道：“提辖，教人送去？
lǔ dá dào sòng shèn me
”鲁达道：“送甚么！
qiě zhù zài yào shí jīn dōu shì féi de bú yào jiàn xiē jīng de zài shàng miàn yě yào qiē zuò sào zǐ
且住，再要十斤都是肥的，不要见些精的在上面，也要切做臊子。
zhèng tú dào què cái jīng de pà fǔ lǐ yào guǒ hún tun
”郑屠道：“却才精的，怕府里要裹馄饨。
féi de sào zǐ hé yòng
肥的臊子何用？
lǔ dá zhēng zhuó yǎn dào xiàng gōng jūn zhǐ fēn fù sǎ jiā shuí gǎn wèn tā
”鲁达睁着眼道：“相公钧旨分付洒家，谁敢问他。
zhèng tú dào shì
”郑屠道：“是。
hé yòng de dōng xī xiǎo rén qiè biàn liǎo
合用的东西，小人切便了。
yòu xuǎn le shí jīn shí piǎo de féi ròu yě xì xì de qiē zuò sào zǐ bǎ hé yè lái bāo le
”又选了十斤实膘的肥肉，也细细的切做臊子，把荷叶来包了。
zhěng nòng le yī zǎo chén què de fàn ba shí hòu
整弄了一早辰，却得饭罢时候。
nà diàn xiǎo èr nà lǐ gǎn guò lái lián nà yào mǎi ròu de zhǔ gù yě bù gǎn lǒng lái
那店小二那里敢过来，连那要买肉的主顾也不敢拢来。
zhèng tú dào zhe rén yǔ tí xiá ná le sòng jiāng fǔ lǐ qù
郑屠道：“着人与提辖拿了，送将府里去。
lǔ dá dào zài yào shí jīn cùn jīn ruǎn gǔ yě yào xì xì de duò zuò sào zǐ bú yào jiàn xiē ròu zài shàng miàn
”鲁达道：“再要十斤寸金软骨，也要细细地剁做臊子，不要见些肉在上面。
zhèng tú xiào dào què bú shì tè dì lái xiāo qiǎn wǒ
”郑屠笑道：“却不是特地来消遣我。
lǔ dá tīng ba tiào qǐ shēn lái ná zhe nà liǎng bāo sào zǐ zài shǒu lǐ zhēng kàn zhe zhèng tú shuō dào sǎ jiā tè de yào xiāo qiǎn nǐ
”鲁达听罢，跳起身来，拿着那两包臊子在手里，睁看着郑屠说道：“洒家特的要消遣你！
bǎ liǎng bāo sào zǐ pī miàn dǎ jiāng qù què shì xià le yī zhèn de ròu yǔ
”把两包臊子劈面打将去，却似下了一阵的肉雨。
zhèng tú dà nù liǎng tiáo fèn qì cóng jiǎo dǐ xià zhí chōng dào dǐng mén xīn tóu nà yī bǎ wú míng yè huǒ yàn téng téng de àn nà bú zhù cóng ròu àn shàng qiǎng le yī bǎ tī gǔ jiān dāo tuō dì tiào jiāng xià lái
郑屠大怒，两条忿气从脚底下直冲到顶门，心头那一把无明业火，焰腾腾的按纳不住，从肉案上抢了一把剔骨尖刀，托地跳将下来。
lǔ tí xiá zǎo bá bù zài dāng jiē shàng
鲁提辖早拔步在当街上。
zhòng lín shè bìng shí lái gè huǒ jiā nà gè gǎn xiàng qián lái quàn liǎng biān guò lù de rén dōu lì zhù le jiǎo hé nà diàn xiǎo èr yě jīng de dāi le
众邻舍并十来个火家，那个敢向前来劝，两边过路的人都立住了脚，和那店小二也惊的呆了。
zhèng tú yòu shǒu ná dāo zuǒ shǒu biàn lái yào jiū lǔ dá
郑屠右手拿刀，左手便来要揪鲁达。
bèi zhè lǔ tí xiá jiù shì àn zhù zuǒ shǒu gǎn jiāng rù qù wàng xiǎo fù shàng zhǐ yī jiǎo téng dì tī dào le zài dāng jiē shàng
被这鲁提辖就势按住左手，赶将入去，望小腹上只一脚，腾地踢倒了在当街上。
lǔ dá zài rù yī bù tà zhù xiōng pú tí qǐ nà cù bō r dà xiǎo quán tou kàn zhe zhè zhèng tú dào sǎ jiā shǐ tóu lǎo zhǒng jīng lüè xiàng gōng zuò dào guān xī wǔ lù lián fǎng shǐ yě bù wǎng le jiào zuò zhèn guān xī
鲁达再入一步，踏住胸脯，提起那醋钵儿大小拳头，看着这郑屠道：“洒家始投老种经略相公，做到关西五路廉访使，也不枉了叫做镇关西。
nǐ shì gè mài ròu de cāo dāo tú hù gǒu yì bān de rén yě jiào zuò zhèn guān xī
你是个卖肉的操刀屠户，狗一般的人，也叫做镇关西！
nǐ rú hé qiáng piàn le jīn cuì lián
你如何强骗了金翠莲！
pū de zhǐ yī quán zhèng dǎ zài bí zi shàng dǎ de xiān xuè bèng liú bí zi wāi zài bàn biān què biàn shì kāi le gè yóu jiàng pù xián de suān de là de yī fà dōu gǔn chū lái
”扑的只一拳，正打在鼻子上，打得鲜血迸流，鼻子歪在半边，却便似开了个油酱铺：咸的、酸的、辣的，一发都滚出来。
zhèng tú zhēng bù qǐ lái nà bǎ jiān dāo yě diū zài yī biān kǒu lǐ zhǐ jiào dǎ de hǎo
郑屠挣不起来，那把尖刀也丢在一边，口里只叫：“打得好！
lǔ dá mà dào zhí niáng zéi
”鲁达骂道：“直娘贼！
hái gǎn yìng kǒu
还敢应口。
tí qǐ quán tou lái jiù yǎn kuàng jì méi shāo zhǐ yī quán dǎ de yǎn lèng fèng liè wū zhū bèng chū yě sì kāi le gè cǎi bó pù de hóng de hēi de jiàng de dōu gǔn jiāng chū lái
”提起拳头来就眼眶际眉梢只一拳，打得眼睖缝裂，乌珠迸出，也似开了个彩帛铺的：红的、黑的、绛的，都滚将出来。
liǎng biān kàn de rén jù pà lǔ tí xiá shuí gǎn xiàng qián lái quàn
两边看的人惧怕鲁提辖，谁敢向前来劝？
zhèng tú dāng bù guò tǎo ráo
郑屠当不过讨饶。
lǔ dá hè dào duō
鲁达喝道：“咄！
nǐ shì gè pò luò hù ruò shì hé ǎn yìng dào dǐ sǎ jiā dào ráo le nǐ
你是个破落户，若是和俺硬到底，洒家倒饶了你。
nǐ rú hé jiào ǎn tǎo ráo sǎ jiā què bù ráo nǐ
你如何叫俺讨饶，洒家却不饶你！
yòu zhǐ yī quán tài yáng shàng zhèng zháo què shì zuò le yí gè quán táng shuǐ lù de dào chǎng qìng r bó r náo r yī qí xiǎng
”又只一拳，太阳上正着，却似做了一个全堂水陆的道场：磬儿、钹儿、铙儿一齐响。
lǔ dá kàn shí zhī jiàn zhèng tú tǐng zài dì xià kǒu lǐ zhǐ yǒu chū de qì méi le rù de qì dòng chán bù dé
鲁达看时，只见郑屠挺在地下，口里只有出的气，没了入的气，动掸不得。
lǔ tí xiá jiǎ yì dào nǐ zhè sī zhà sǐ sǎ jiā zài dǎ
鲁提辖假意道：“你这厮诈死，洒家再打。
zhī jiàn miàn pí jiàn jiàn de biàn le lǔ dá xún sī dào ǎn zhǐ zhǐ wàng tòng dǎ zhè sī yī dùn bù xiǎng sān quán zhēn gè dǎ sǐ le tā
”只见面皮渐渐的变了，鲁达寻思道：“俺只指望痛打这厮一顿，不想三拳真个打死了他。
sǎ jiā xū chī guān sī yòu méi rén sòng fàn bù rú jí zǎo sā kāi
洒家须吃官司，又没人送饭，不如及早撒开。
bá bù biàn zǒu huí tóu zhǐ zhe zhèng tú shī dào nǐ zhà sǐ sǎ jiā hé nǐ màn màn lǐ huì
”拔步便走，回头指着郑屠尸道：“你诈死，洒家和你慢慢理会。
yī tóu mà yī tóu dà tà bù qù le
”一头骂，一头大踏步去了。
jiē fāng lín shè bìng zhèng tú de huǒ jiā shuí gǎn xiàng qián lái lán tā
街坊邻舍并郑屠的火家，谁敢向前来拦他。
lǔ tí xiá huí dào xià chǔ jí jí juǎn le xiē yī fú pán chán xì ruǎn yín liǎng dàn shì jiù yī cū zhòng dōu qì le
鲁提辖回到下处，急急卷了些衣服盘缠，细软银两，但是旧衣粗重都弃了。
tí le yī tiáo qí méi duǎn bàng bēn chū nán mén yī dào yān zǒu le
提了一条齐眉短棒，奔出南门，一道烟走了。
qiě shuō zhèng tú jiā zhōng zhòng rén jiù le bàn rì bù huó wū hū sǐ le
且说郑屠家中众人，救了半日不活，呜呼死了。
lǎo xiǎo lín rén jìng lái zhōu yá gào zhuàng
老小邻人径来州衙告状。
zhèng zhí fǔ yǐn shēng tīng jiē le zhuàng zǐ kàn ba dào lǔ dá xì shì jīng lüè fǔ tí xiá
正直府尹升厅，接了状子，看罢，道：“鲁达系是经略府提辖。
bù gǎn shàn zì jìng lái bǔ zhuō xiōng shēn
”不敢擅自径来捕捉凶身。
fǔ yǐn suí jí shàng jiào lái dào jīng lüè fǔ qián xià le jiào zi bǎ mén jūn shì rù qù bào zhī
府尹随即上轿，来到经略府前，下了轿子，把门军士入去报知。
jīng lüè tīng de jiào qǐng dào tīng shàng yǔ fǔ yǐn shī lǐ ba
经略听得，教请到厅上，与府尹施礼罢。
jīng lüè wèn dào hé lái
经略问道：“何来？
fǔ yǐn bǐng dào hǎo jiào xiàng gōng dé zhī fǔ zhōng tí xiá lǔ dá wú gù yòng quán dǎ sǐ shì shàng zhèng tú
”府尹禀道：“好教相公得知，府中提辖鲁达，无故用拳打死市上郑屠。
bù céng bǐng guò xiàng gōng bù gǎn shàn zì zhuō ná xiōng shēn
不曾禀过相公，不敢擅自捉拿凶身。
jīng lüè tīng shuō chī le yī jīng xún sī dào zhè lǔ dá suī hǎo wǔ yì zhǐ shì xìng gé cū lǔ
”经略听说，吃了一惊，寻思道：“这鲁达虽好武艺，只是性格粗卤。
jīn fān zuò chū rén mìng shì ǎn rú hé hù de duǎn
今番做出人命事，俺如何护得短？
xū jiào tā tuī wèn shǐ de
须教他推问使得。
jīng lüè huí fǔ yǐn dào lǔ dá zhè rén yuán shì wǒ fù qīn lǎo jīng lüè chù jūn guān
”经略回府尹道：“鲁达这人，原是我父亲老经略处军官。
wéi yīn ǎn zhè lǐ wú rén bāng hù bō tā lái zuò tí xiá
为因俺这里无人帮护，拨他来做提辖。
jì rán fàn le rén mìng zuì guò nǐ kě ná tā yī fǎ dù qǔ wèn
既然犯了人命罪过，你可拿他依法度取问。
rú ruò gòng zhāo míng bái nǐ zuì yǐ dìng yě xū jiào wǒ fù qīn zhī dào fāng kě duàn jué
如若供招明白，拟罪已定，也须教我父亲知道，方可断决。
pà rì hòu fù qīn chù biān shàng yào zhè gè rén shí què bù hǎo kàn
怕日后父亲处边上要这个人时，却不好看。
fǔ yǐn bǐng dào xià guān wèn le qíng yóu hé xíng shēn bǐng lǎo jīng lüè xiàng gōng zhī dào fāng gǎn duàn qiǎn
”府尹禀道：“下官问了情由，合行申禀老经略相公知道，方敢断遣。
fǔ yǐn cí le jīng lüè xiàng gōng chū dào fǔ qián shàng le jiào huí dào zhōu yá lǐ shēng tīng zuò xia
”府尹辞了经略相公，出到府前，上了轿，回到州衙里，升厅坐下。
biàn huàn dāng rì jī bǔ shǐ chén yā xià wén shū zhuō ná fàn rén lǔ dá
便唤当日缉捕使臣押下文书，捉拿犯人鲁达。
dāng shí wáng guān chá lǐng le gōng wén jiāng dài èr shí lái gè zuò gōng de rén jìng dào lǔ tí xiá xià chǔ
当时王观察领了公文，将带二十来个做公的人，径到鲁提辖下处。
zhī jiàn fáng zhǔ rén dào què cái tuō le xiē bāo guǒ tí le duǎn bàng chū qù le
只见房主人道：“却才拕了些包裹，提了短棒，出去了。
xiǎo rén zhī dào fèng zhe chāi shǐ yòu bù gǎn wèn tā
小人只道奉着差使，又不敢问他。
wáng guān chá tīng le jiào dǎ kāi tā fáng mén kàn shí zhǐ yǒu xiē jiù yī jiù shang hé xiē bèi wò zài lǐ miàn
”王观察听了，教打开他房门看时，只有些旧衣旧裳和些被卧在里面。
wáng guān chá jiù dài le fáng zhǔ rén dōng xī sì xià lǐ qù gēn xún zhōu nán zǒu dào zhōu běi zhuō ná bú jiàn
王观察就带了房主人，东西四下里去跟寻，州南走到州北，捉拿不见。
wáng guān chá yòu zhuō le liǎng jiā lín shè bìng fáng zhǔ rén tóng dào zhōu yá tīng shàng huí huà dào lǔ tí xiá jù zuì zài táo bù zhī qù xiàng
王观察又捉了两家邻舍并房主人，同到州衙厅上回话道：“鲁提辖惧罪在逃，不知去向。
zhǐ ná de fáng zhǔ rén bìng lín shě zài cǐ
只拿得房主人并邻舍在此。
fǔ yǐn jiàn shuō qiě jiào jiān xià
”府尹见说，且教监下。
yī miàn jiào jū jí zhèng tú jiā lín yòu rén děng diǎn le wǔ zuò xíng rén zhe yǎng běn dì fāng guān rén bìng fāng xiāng lǐ zhèng zài sān jiǎn yàn yǐ le
一面教拘集郑屠家邻佑人等，点了仵作行人，着仰本地坊官人并坊厢里正，再三检验已了。
zhèng tú jiā zì bèi guān mù shèng liàn jì zài sì yuàn
郑屠家自备棺木盛殓，寄在寺院。
yī miàn dié chéng wén àn yī bì chāi rén zhàng xiàn jī bǔ xiōng shēn
一面叠成文案，一壁差人杖限缉捕凶身。
yuán gào rén bǎo lǐng huí jiā
原告人保领回家；
lín yòu zhàng duàn yǒu shī jiù yìng
邻佑杖断有失救应；
fáng zhǔ rén bìng xià chǔ lín shè zhǐ de gè bù yīng
房主人并下处邻舍，止得个不应。
lǔ dá zài táo xíng kāi gè hǎi bǔ wén shū gè chù zhuī zhuō
鲁达在逃，行开个海捕文书，各处追捉。
chū shǎng qián yī qiān guàn xiě le lǔ dá de nián jiǎ guàn zhǐ huà le tā de mú yàng dào chù zhāng guà
出赏钱一千贯，写了鲁达的年甲贯址，画了他的模样，到处张挂。
yī gān rén děng shū fàng tīng hòu
一干人等疏放听候。
zhèng tú jiā qīn rén zì qù zuò xiào bù zài huà xià
郑屠家亲人自去做孝，不在话下。
qiě shuō lǔ dá zì lí le wèi zhōu dōng táo xi bēn què shì
且说鲁达自离了渭州，东逃西奔，却似：
shī qún de gū yàn chèn yuè míng dú zì tiē tiān fēi
失群的孤雁，趁月明独自贴天飞；
lòu wǎng de huó yú chéng shuǐ shì fān shēn chōng làng yuè
漏网的活鱼，乘水势翻身冲浪跃。
bù fēn yuǎn jìn qǐ gù gāo dī
不分远近，岂顾高低。
xīn máng zhuàng dǎo lù xíng rén jiǎo kuài yǒu rú lín zhèn mǎ
心忙撞倒路行人，脚快有如临阵马。
zhè lǔ tí xiá máng máng shì sàng jiā zhī quǎn jí jí rú lòu wǎng zhī yú xíng guò le jǐ chù zhōu fǔ
这鲁提辖忙忙似丧家之犬，急急如漏网之鱼，行过了几处州府。
zhèng shì táo shēng bù bì lù dào chù biàn wèi jiā
正是：逃生不避路，到处便为家。
zì gǔ yǒu jǐ bān jī bù zé shí hán bù zé yī huāng bù zé lù pín bù zé qī
自古有几般：饥不择食，寒不择衣，慌不择路，贫不择妻。
lǔ dá xīn huāng qiǎng lù zhèng bù zhī tóu nà lǐ qù de shì
鲁达心慌抢路，正不知投那里去的是。
yī mí de xíng le bàn yuè zhī shàng zài lù què zǒu dào dài zhōu yàn mén xiàn
一迷地行了半月之上，在路却走到代州雁门县。
rù de chéng lái jiàn zhè shì jǐng nào rè rén yān còu jí chē mǎ pián chí yī bǎi èr shí háng jīng shāng mǎi mài zhū wù háng huò dōu yǒu duān dì zhěng qí
入得城来，见这市井闹热，人烟辏集，车马骈驰，一百二十行经商买卖，诸物行货都有，端的整齐。
suī rán shì gè xiàn zhì shèng rú zhōu fǔ
虽然是个县治，胜如州府。
lǔ tí xiá zhèng xíng zhī jiān bù jué jiàn yī cù rén zhòng wéi zhù le shí zì jiē kǒu kàn bǎng
鲁提辖正行之间，不觉见一簇人众，围住了十字街口看榜。
dàn jiàn
但见：
fú jiān dā bèi jiāo jǐng bìng tóu
扶肩搭背，交颈并头。
fēn fēn bù biàn xián yú rǎng rǎng nán fēn guì jiàn
纷纷不辨贤愚，攘攘难分贵贱。
zhāng sān chǔn pàng bù shí zì zhǐ bǎ tóu yáo
张三蠢胖，不识字只把头摇；
lǐ sì ǎi cuó kàn bié rén yě jiāng jiǎo tà
李四矮矬，看别人也将脚踏。
bái tóu lǎo sǒu jǐn jiāng guǎi bàng zhù zī xū
白头老叟，尽将拐棒柱髭须；
lǜ bìn shū shēng què bǎ wén fáng chāo kuǎn mù
绿鬓书生，却把文房抄款目。
xíng xíng zǒng shì xiāo hé fǎ jù jù jù yī lǜ lìng xíng
行行总是萧何法，句句俱依律令行。
lǔ dá kàn jiàn zhòng rén kàn bǎng
鲁达看见众人看榜，
āi mǎn zài shí zì lù kǒu
挨满在十字路口，
yě zuān zài cóng lǐ tīng shí
也钻在丛里听时，
lǔ dá què bù shí zì
鲁达却不识字，
zhǐ tīng de zhòng rén dú dào dài zhōu yàn mén xiàn
只听得众人读道：“代州雁门县，
yī fèng tài yuán fǔ zhǐ huī shǐ sī gāi zhǔn wèi zhōu wén zì
依奉太原府指挥使司该准渭州文字，
bǔ zhuō dǎ sǐ zhèng tú fàn rén lǔ dá
捕捉打死郑屠犯人鲁达，
jí xì jīng lüè fǔ tí xiá
即系经略府提辖。
rú yǒu rén tíng cáng zài jiā sù shí yǔ fàn rén tóng zuì
如有人停藏在家宿食，与犯人同罪。
ruò yǒu rén bǔ huò qián lái huò shǒu gào dào guān zhī gěi shǎng qián yī qiān guàn wén
若有人捕获前来，或首告到官，支给赏钱一千贯文。
lǔ tí xiá zhèng tīng dào nà lǐ zhǐ tīng de bèi hòu yī gè rén dà jiào dào zhāng dà gē nǐ rú hé zài zhè lǐ
”鲁提辖正听到那里，只听得背后一个人大叫道：“张大哥，你如何在这里？
lán yāo bào zhù zhí chě jìn xiàn qián lái
”拦腰抱住，直扯近县前来。
bú shì zhè gè rén kàn jiàn le héng tuō dào zhuāi jiāng qù yǒu fèn jiào lǔ tí xiá tì chú tóu fā xuē qù zī xū dǎo huàn guò shā rén xìng míng hāo nǎo shā zhū fú luó hàn
不是这个人看见了，横拖倒拽将去，有分教：鲁提辖剃除头发，削去髭须，倒换过杀人姓名，薅恼杀诸佛罗汉。
zhí jiào chán zhàng dǎ kāi wēi xiǎn lù jiè dāo shā jǐn bù píng rén
直教禅杖打开危险路，戒刀杀尽不平人。
bì jìng chě zhù lǔ tí xiá de shì shén rén qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟扯住鲁提辖的是甚人，且听下回分解。