第二回 — 水浒传 — 施耐庵

wáng jiào tóu sī zǒu yán ān fǔ jiǔ wén lóng dà nào shǐ jiā cūn

王教头私走延安府九纹龙大闹史家村

shī yuē

诗曰：

qiān gǔ yōu jiōng yī dàn kāi tiān gāng dì shà chū quán tái

千古幽扃一旦开，天罡地煞出泉台。

zì lái wú shì duō shēng shì běn wèi ráng zāi què rě zāi

自来无事多生事，本为禳灾却惹灾。

shè jì cóng jīn yún rǎo rǎo bīng gē dào chù nào gāi gāi

社稷从今云扰扰，兵戈到处闹垓垓。

gāo qiú jiān nìng suī kān hèn hóng xìn cóng jīn niàng huò tāi

高俅奸佞虽堪恨，洪信从今酿祸胎。

huà shuō dāng shí zhù chí zhēn rén duì hóng tài wèi shuō dào tài wèi bù zhī cǐ diàn zhōng dāng chū shì zǔ lǎo tiān shī dòng xuán zhēn rén chuán xià fǎ fú zhǔ fù dào cǐ diàn nèi zhèn suǒ zhe sān shí liù yuán tiān gāng xīng qī shí èr zuò dì shà xīng gòng shì yī bǎi dān bā gè mó jūn zài lǐ miàn

话说当时住持真人对洪太尉说道：“太尉不知，此殿中当初是祖老天师洞玄真人传下法符，嘱付道：‘此殿内镇锁着三十六员天罡星，七十二座地煞星，共是一百单八个魔君在里面。

shàng lì shí bēi záo zhe lóng zhāng fèng zhuàn tiān fú zhèn zhù zài cǐ

上立石碑，凿着龙章凤篆天符，镇住在此。

ruò hái fàng tā chū shì bì nǎo xià fāng shēng líng

若还放他出世，必恼下方生灵。

rú jīn tài wèi fàng tā zǒu le zěn shēng shì hǎo

’如今太尉放他走了，怎生是好！

tā rì bì wèi hòu huàn

他日必为后患。

hóng tài wèi tīng ba hún shēn lěng hàn zhuō chàn bú zhù

”洪太尉听罢，浑身冷汗，捉颤不住；

jí jí shōu shí xíng lǐ yǐn le cóng rén xià shān huí jīng

急急收拾行李，引了从人，下山回京。

zhēn rén bìng dào zhòng sòng guān yǐ ba zì huí gōng nèi xiū zhěng diàn yǔ shù lì shí bēi bù zài huà xià

真人并道众送官已罢，自回宫内修整殿宇，竖立石碑，不在话下。

zài shuō hóng tài wèi zài lù shàng fēn fù cóng rén jiào bǎ zǒu yāo mó yī jié xiū shuō yǔ wài rén zhī dào kǒng tiān zǐ zhī ér jiàn zé

再说洪太尉在路上分付从人，教把走妖魔一节，休说与外人知道，恐天子知而见责。

yú lù wú huà xīng yè huí zhì jīng shī

于路无话，星夜回至京师。

jìn de biàn liáng chéng wén rén suǒ shuō tiān shī zài dōng jīng jìn yuàn zuò le qī zhòu yè hǎo shì pǔ shī fú lù ráng jiù zāi bìng wēn yì jǐn xiāo jūn mín ān tài

进得汴梁城，闻人所说：天师在东京禁院做了七昼夜好事，普施符箓，禳救灾病，瘟疫尽消，军民安泰。

tiān shī cí cháo chéng hè jià yún zì huí lóng hǔ shān qù le

天师辞朝，乘鹤驾云，自回龙虎山去了。

hóng tài wèi cì rì zǎo cháo jiàn le tiān zǐ zòu shuō tiān shī chéng hè jià yún xiān dào jīng shī

洪太尉次日早朝，见了天子，奏说：“天师乘鹤驾云，先到京师。

chén děng yì zhàn ér lái cái dé dào cǐ

臣等驿站而来，才得到此。

rén zōng zhǔn zòu shǎng cì hóng xìn fù huán jiù zhí yì bù zài huà xià

”仁宗准奏，赏赐洪信，复还旧职，亦不在话下。

hòu lái rén zōng tiān zǐ zài wèi gòng sì shí èr nián yàn jià wú yǒu tài zǐ chuán wèi pú ān yì wáng yǔn ràng zhī zǐ tài zǔ huáng dì de sūn lì dì hào yuē yīng zōng

后来仁宗天子在位共四十二年晏驾，无有太子，传位濮安懿王允让之子，太祖皇帝的孙，立帝号曰英宗。

zài wèi sì nián chuán wèi yǔ tài zǐ shén zōng tiān zǐ

在位四年，传位与太子神宗天子。

zài wèi yī shí bā nián chuán wèi yǔ tài zǐ zhé zōng huáng dì dēng jī

在位一十八年，传位与太子哲宗皇帝登基。

nà shí tiān xià jìn jiē tài píng sì fāng wú shì

那时天下尽皆太平，四方无事。

qiě shuō dōng jīng kāi fēng fǔ biàn liáng xuān wǔ jūn yí gè fú làng pò luò hù zǐ dì xìng gāo pái háng dì èr zì xiǎo bù chéng jiā yè zhǐ hǎo cì qiāng shǐ bàng zuì shì tī de hǎo jiǎo qì qiú

且说东京开封府汴梁宣武军，一个浮浪破落户子弟，姓高，排行第二，自小不成家业，只好刺枪使棒，最是踢得好脚气毬。

jīng shī rén kǒu shùn bù jiào gāo èr què dōu jiào tā zuò gāo qiú

京师人口顺，不叫高二，却都叫他做高毬。

hòu lái fā jì biàn jiāng qì qiú nà zì qù le máo bàng tiān zuò lì rén biàn gǎi zuò xìng gāo míng qiú

后来发迹，便将气毬那字去了毛傍，添作立人，便改作姓高名俅。

zhè rén chuī tán gē wǔ cì qiāng shǐ bàng xiàng pū wán shuǎ pō néng shī shū cí fù

这人吹弹歌舞，刺枪使棒，相扑顽耍，颇能诗书词赋；

ruò lùn rén yì lǐ zhì xìn xíng zhōng liáng què shì bú huì

若论仁义礼智，信行忠良，却是不会。

zhī zài dōng jīng chéng lǐ chéng wài bāng xián

只在东京城里城外帮闲。

yīn bāng le yí gè shēng tiě wáng yuán wài ér zi shǐ qián měi rì sān wǎ liǎng shě fēng huā xuě yuè bèi tā fù qīn kāi fēng fǔ lǐ gào le yī zhǐ wén zhuàng

因帮了一个生铁王员外儿子使钱，每日三瓦两舍，风花雪月，被他父亲开封府里告了一纸文状。

fǔ yǐn bǎ gāo qiú duàn le sì shí jǐ zhàng dié pèi chū jiè fā fàng

府尹把高俅断了四十脊杖，迭配出界发放。

dōng jīng chéng lǐ rén mín bù xǔ róng tā zài jiā sù shí

东京城里人民，不许容他在家宿食。

gāo qiú wú jì nài hé zhǐ de lái huái xi lín huái zhōu tóu bèn yí gè kāi dǔ fang de xián hàn liǔ dà láng míng huàn liǔ shì quán

高俅无计奈何，只得来淮西临淮州投奔一个开赌坊的闲汉柳大郎，名唤柳世权。

tā píng shēng zhuān hǎo xī kè yǎng xián rén zhāo nà sì fāng gàn gé lào hàn zi

他平生专好惜客养闲人，招纳四方干隔涝汉子。

gāo qiú tóu tuō de liǔ dà láng jiā yī zhù sān nián

高俅投托得柳大郎家，一住三年。

hòu lái zhé zōng tiān zǐ yīn bài nán jiāo gǎn de fēng tiáo yǔ shùn fàng kuān ēn dà shè tiān xià

后来哲宗天子因拜南郊，感得风调雨顺，放宽恩大赦天下。

nà gāo qiú zài lín huái zhōu yīn dé le shè yòu zuì fàn sī xiāng yào huí dōng jīng

那高俅在临淮州，因得了赦宥罪犯，思乡要回东京。

zhè liǔ shì quán què hé dōng jīng chéng lǐ jīn liáng qiáo xià kāi shēng yào pù de dǒng jiàng shì shì qīn qī xiě le yī fēng shū zhá shōu shí xiē rén shì pán chán jī fā gāo qiú huí dōng jīng tóu bèn dǒng jiàng shì jiā guò huó

这柳世权却和东京城里金梁桥下开生药铺的董将士是亲戚，写了一封书札，收拾些人事盘缠，赍发高俅回东京，投奔董将士家过活。

dāng shí gāo qiú cí le liǔ dà láng bèi shàng bāo guǒ lí le lín huái zhōu yǐ lǐ huí dào dōng jīng jìng lái jīn liáng xià dǒng shēng yào jiā xià le zhè fēng shū

当时高俅辞了柳大郎，背上包裹，离了临淮州，迤逦回到东京，竟来金梁下董生药家，下了这封书。

dǒng jiàng shì yī jiàn gāo qiú kàn le liǔ shì quán lái shū zì dù lǐ xún sī dào zhè gāo qiú wǒ jiā rú hé ān zhe de tā

董将士一见高俅，看了柳世权来书，自肚里寻思道：“这高俅，我家如何安着得他！

ruò shì gè zhì chéng lǎo shí de rén kě yǐ róng tā zài jiā chū rù yě jiào hái ér men xué xiē hǎo

若是个志诚老实的人，可以容他在家出入，也教孩儿们学些好。

tā què shì gè bāng xián de pò luò hù méi xìn xíng de rén yì qiě dāng chū yǒu guò fàn lái bèi kāi fēng fǔ duàn pèi chū jìng de rén

他却是个帮闲的破落户，没信行的人，亦且当初有过犯来，被开封府断配出境的人。

tǎng huò liú zhù zài jiā zhōng dào rě de hái ér men bù xué hǎo le

倘或留住在家中，倒惹得孩儿们不学好了。

dài bù shōu liú tā yòu piē bù guò liǔ dà láng miàn pí

待不收留他，又撇不过柳大郎面皮。

dāng shí zhǐ de quán qiě huān tiān xǐ dì xiāng liú zài jiā sù xiē měi rì jiǔ shí guǎn dài

”当时只得权且欢天喜地，相留在家宿歇，每日酒食管待。

zhù le shí shù rì dǒng jiàng shì sī liang chū yí gè yuán yóu jiāng chū yī tào yī fú xiě le yī fēng shū jiǎn duì gāo qiú shuō dào xiǎo rén jiā xià yíng huǒ zhī guāng zhào rén bù liàng kǒng hòu wù le zú xià

住了十数日，董将士思量出一个缘由，将出一套衣服，写了一封书简，对高俅说道：“小人家下萤火之光，照人不亮，恐后误了足下。

wǒ zhuǎn jiàn zú xià yǔ xiǎo sū xué shì chù jiǔ hòu yě de gè chū shēn

我转荐足下与小苏学士处，久后也得个出身。

zú xià yì nèi rú hé

足下意内如何？

gāo qiú dà xǐ xiè le dǒng jiàng shì

”高俅大喜，谢了董将士。

dǒng jiàng shì shǐ gè rén jiāng zhe shū jiǎn yǐn lǐng gāo qiú jìng dào xué shì fǔ nèi

董将士使个人将着书简，引领高俅竟到学士府内。

mén lì zhuǎn bào xiǎo sū xué shì chū lái jiàn le gāo qiú kàn ba lái shū zhī dào gāo qiú yuán shì bāng xián fú làng de rén xīn xià xiǎng dào wǒ zhè lǐ rú hé ān zhe de tā

门吏转报小苏学士，出来见了高俅，看罢来书，知道高俅原是帮闲浮浪的人，心下想道：“我这里如何安着得他！

bù rú zuò gè rén qíng jiàn tā qù fù mǎ wáng jìn qīng fǔ lǐ zuò gè qīn suí

不如做个人情，荐他去驸马王晋卿府里，做个亲随。

rén dōu huàn tā zuò xiǎo wáng dōu tài wèi biàn xǐ huan zhè yàng de rén

人都唤他做‘小王都太尉’，便喜欢这样的人。

dāng shí huí le dǒng jiàng shì shū zhá liú gāo qiú zài fǔ lǐ zhù le yī yè

”当时回了董将士书札，留高俅在府里住了一夜。

cì rì xiě le yī fēng shū chéng shǐ gè gān rén sòng gāo qiú qù nà xiǎo wáng dōu tài wèi chù

次日，写了一封书呈，使个干人，送高俅去那小王都太尉处。

zhè tài wèi nǎi shì zhé zōng huáng dì mèi fū shén zōng huáng dì de fù mǎ

这太尉乃是哲宗皇帝妹夫，神宗皇帝的驸马。

tā xǐ ài fēng liú rén wù zhèng yòng zhè yàng de rén

他喜爱风流人物，正用这样的人。

yī jiàn xiǎo sū xué shì chāi rén chí shū sòng zhè gāo qiú lái bài jiàn le biàn xǐ

一见小苏学士差人驰书送这高俅来，拜见了，便喜。

suí jí xiě huí shū shōu liú gāo qiú zài fǔ nèi zuò gè qīn suí

随即写回书，收留高俅在府内做个亲随。

zì cǐ gāo qiú zāo jì zài wáng dōu wèi fǔ zhōng chū rù rú tóng jiā rén yì bān

自此高俅遭际在王都尉府中，出入如同家人一般。

zì gǔ dào rì yuǎn rì shū rì qīn rì jìn

自古道：日远日疏，日亲日近。

hū yī rì xiǎo wáng dōu tài wèi qìng dàn shēng chén fēn fù fǔ zhōng ān pái yán yàn zhuān qǐng xiǎo jiù duān wáng

忽一日，小王都太尉庆诞生辰，分付府中安排筵宴，专请小舅端王。

zhè duān wáng nǎi shì shén zōng tiān zǐ dì shí yī zi zhé zōng huáng dì yù dì jiàn zhǎng dōng jià pái hào jiǔ dà wáng shì gè cōng míng jùn qiào rén wù

这端王乃是神宗天子第十一子，哲宗皇帝御弟，见掌东驾，排号九大王，是个聪明俊俏人物。

zhè fú làng zǐ dì mén fēng bāng xián zhī shì wú yì bān bù xiǎo wú yì bān bú huì gèng wú bān bù ài

这浮浪子弟门风，帮闲之事，无一般不晓，无一般不会，更无般不爱。

gēng jiān qín qí shū huà rú shì dào jiào wú suǒ bù tōng

更兼琴棋书画，儒释道教，无所不通。

tī qiú dǎ dàn pǐn zhú tiáo sī chuī tán gē wǔ zì bù bì shuō

踢球打弹，品竹调丝，吹弹歌舞，自不必说。

dāng rì wáng dōu wèi fǔ zhōng zhǔn bèi yán yàn shuǐ lù jù bèi

当日王都尉府中准备筵宴，水陆俱备。

dàn jiàn

但见：

xiāng fén bǎo dǐng huā chā jīn píng

香焚宝鼎，花插金瓶。

xiān yīn yuàn jìng zòu xīn shēng jiào fāng sī pín chěng miào yì

仙音院竞奏新声，教坊司频逞妙艺。

shuǐ jīng hú nèi jìn dōu shì zǐ fǔ qióng jiāng

水晶壶内，尽都是紫府琼浆；

hǔ pò bēi zhōng mǎn fàn zhe yáo shi yù yè

琥珀杯中，满泛着瑶池玉液。

dài mào pán duī xiān táo yì guǒ bō li wǎn gōng xióng zhǎng tuó tí

玳瑁盘堆仙桃异果，玻璃碗供熊掌驼蹄。

lín lín kuài qiè yín sī xì xì chá pēng yù ruǐ

鳞鳞脍切银丝，细细茶烹玉蕊。

hóng qún wǔ nǚ jǐn suí zhe xiàng bǎn luán xiāo

红裙舞女，尽随着象板鸾箫；

cuì xiù gē jī cù pěng dìng lóng shēng fèng guǎn

翠袖歌姬，簇捧定龙笙凤管。

liǎng xíng zhū cuì lì jiē qián yī pài shēng gē lín zuò shàng

两行珠翠立阶前，一派笙歌临座上。

qiě shuō zhè duān wáng lái wáng dū wèi fǔ zhōng fù yàn

且说这端王来王都尉府中赴宴。

dū wèi shè xí qǐng duān wáng jū zhōng zuò dìng tài wèi duì xí xiāng péi

都尉设席，请端王居中坐定，太尉对席相陪。

jiǔ jìn shù bēi shí gōng liǎng tào nà duān wáng qǐ shēn jìng shǒu

酒进数杯，食供两套，那端王起身净手。

ǒu lái shū yuàn lǐ shǎo xiē měng jiàn shū àn shàng yī duì er yáng zhī yù niǎn chéng de zhèn zhǐ shī zi jí shì zuò de hǎo xì qiǎo líng lóng

偶来书院里少歇，猛见书案上一对儿羊脂玉碾成的镇纸狮子，极是做得好，细巧玲珑。

duān wáng ná qǐ shī zi bù là shǒu kàn le yī huí dào hǎo

端王拿起狮子，不落手看了一回，道：“好！

wáng dōu wèi jiàn duān wáng xīn ài biàn shuō dào zài yǒu yí gè yù lóng bǐ jià yě shì zhè gè jiàng rén yī shǒu zuò de què bù zài shǒu tóu

”王都尉见端王心爱，便说道：“再有一个玉龙笔架，也是这个匠人一手做的，却不在手头。

míng rì qǔ lái yī bìng xiāng sòng

明日取来，一并相送。

duān wáng dà xǐ dào shēn xiè hòu yì

”端王大喜道：“深谢厚意。

xiǎng nà bǐ jià bì shì gèng miào

想那笔架必是更妙。

wáng dōu wèi dào míng rì qǔ chū lái sòng zhì gōng zhōng biàn jiàn

”王都尉道：“明日取出来，送至宫中便见。

duān wáng yòu xiè le

”端王又谢了。

liǎng gè yī jiù rù xí yǐn yàn zhì mù jìn zuì fāng sàn

两个依旧入席饮宴，至暮尽醉方散。

duān wáng xiāng bié huí gōng qù le

端王相别回宫去了。

cì rì xiǎo wáng dōu tài wèi qǔ chū yù lóng bǐ jià hé liǎng gè zhèn zhǐ yù shī zi zhe yí gè xiǎo jīn hé zi shèng le yòng huáng luó bāo fú bāo le xiě le yī fēng shū chéng què shǐ gāo qiú sòng qù

次日，小王都太尉取出玉龙笔架和两个镇纸玉狮子，着一个小金盒子盛了，用黄罗包袱包了，写了一封书呈，却使高俅送去。

gāo qiú lǐng le wáng dōu wèi jūn zhǐ jiāng zhe liǎng bān yù wán qì huái zhōng chuāi le shū chéng jìng tóu duān wáng gōng zhōng lái

高俅领了王都尉钧旨，将着两般玉玩器，怀中揣了书呈，径投端王宫中来。

bǎ mén guān lì zhuǎn bào yǔ yuàn gōng

把门官吏转报与院公。

méi duō shí yuàn gōng chū lái wèn nǐ shì nà gè fǔ lǐ lái de rén

没多时，院公出来问：“你是那个府里来的人？

gāo qiú shī lǐ ba dá dào xiǎo rén shì wáng fù mǎ fǔ zhōng tè sòng yù wán qì lái jìn dài wáng

”高俅施礼罢，答道：“小人是王驸马府中，特送玉玩器来进大王。

yuàn gōng dào diàn xià zài tíng xīn lǐ hé xiǎo huáng mén tī qì qiú nǐ zì guò qù

”院公道：“殿下在庭心里和小黄门踢气球，你自过去。

gāo qiú dào xiāng fán yǐn jìn

”高俅道：“相烦引进。

yuàn gōng yǐn dào tíng qián gāo qiú kàn shí jiàn duān wáng tóu dài ruǎn shā táng jīn shēn chuān zǐ xiù lóng páo yāo xì wén wǔ shuāng suì tāo bǎ xiù lóng páo qián jīn yè zā qǐ chuāi zài tāo r biān zú chuān yī shuāng qiàn jīn xiàn fēi fèng xuē

”院公引到庭前，高俅看时，见端王头戴软纱唐巾，身穿紫绣龙袍，腰系文武双穗绦，把绣龙袍前襟拽扎起，揣在绦儿边，足穿一双嵌金线飞凤靴。

sān wǔ gè xiǎo huáng mén xiāng bàn zhe cù qì qiú

三五个小黄门，相伴着蹴气球。

gāo qiú bù gǎn guò qù chōng zhuàng lì zài cóng rén bèi hòu cì hou

高俅不敢过去冲撞，立在从人背后伺候。

yě shì gāo qiú hé dāng fā jì shí yùn dào lái nà gè qì qiú téng dì qǐ lái duān wáng jiē gè bù zháo hé rén cóng lǐ zhí gǔn dào gāo qiú shēn biān

也是高俅合当发迹，时运到来，那个气球腾地起来，端王接个不着，何人丛里直滚到高俅身边。

nà gāo qiú jiàn qì qiú lái yě shì yī shí de dǎn liàng shǐ gè yuān yāng guǎi tī hái duān wáng

那高俅见气球来，也是一时的胆量，使个鸳鸯拐，踢还端王。

duān wáng jiàn le dà xǐ biàn wèn dào nǐ shì shèn rén

端王见了大喜，便问道：“你是甚人？

gāo qiú xiàng qián guì xià dào xiǎo de shì wáng dōu wèi qīn suí shòu dōng rén shǐ lìng jī sòng liǎng bān yù wán qì lái jìn xiàn dài wáng

”高俅向前跪下道：“小的是王都尉亲随，受东人使令，赍送两般玉玩器来进献大王。

yǒu shū chéng zài cǐ bài shàng

有书呈在此拜上。

duān wáng tīng ba xiào dào jiě fū zhí rú cǐ guà xīn

”端王听罢，笑道：“姐夫直如此挂心。

gāo qiú qǔ chū shū chéng jìn shàng

”高俅取出书呈进上。

duān wáng kāi hé zi kàn le wán qì dōu dì yǔ táng hòu guān shōu le qù

端王开盒子看了玩器，都递与堂候官收了去。

nà duān wáng qiě bù lǐ yù wán qì xià luò què xiān wèn gāo qiú dào nǐ yuán lái huì tī qì qiú

那端王且不理玉玩器下落，却先问高俅道：“你原来会踢气球。

nǐ huàn zuò shèn me

你唤做甚么？

gāo qiú chā shǒu guì fù dào xiǎo de jiào zuò gāo qiú

”高俅叉手跪复道：“小的叫做高俅。

hú tī de jǐ jiǎo

胡踢得几脚。

duān wáng dào hǎo

”端王道：“好！

nǐ biàn xià chǎng lái tī yī huí shuǎ

你便下场来踢一回耍。

gāo qiú bài dào xiǎo de shì hé děng yàng rén gǎn yǔ ēn wáng xià jiǎo

”高俅拜道：“小的是何等样人，敢与恩王下脚。

duān wáng dào zhè shì qí yún shè míng wéi tiān xià yuán dàn tī hé shāng

”端王道：“这是‘齐云社’，名为‘天下圆’，但踢何伤。

gāo qiú zài bài dào zěn gǎn

”高俅再拜道：“怎敢。

sān huí wǔ cì gào cí

”三回五次告辞。

duān wáng dìng yào tā tī gāo qiú zhǐ de kòu tóu xiè zuì jiě xī xià chǎng

端王定要他踢，高俅只得叩头谢罪，解膝下场。

cái tī jǐ jiǎo duān wáng hè cǎi

才踢几脚，端王喝采。

gāo qiú zhǐ de bǎ píng shēng běn shì dōu shǐ chū lái fèng cheng duān wáng

高俅只得把平生本事都使出来，奉承端王。

nà shēn fèn mú yàng zhè qì qiú yī sì biào jiāo zhān zài shēn shàng de

那身分模样，这气球一似鳔胶粘在身上的。

duān wáng dà xǐ nà lǐ kěn fàng gāo qiú huí fǔ qù jiù liú zài gōng zhōng guò le yī yè

端王大喜，那里肯放高俅回府去，就留在宫中过了一夜。

cì rì pái gè yán huì zhuān qǐng wáng dōu wèi gōng zhōng fù yàn

次日，排个筵会，专请王都尉宫中赴宴。

què shuō wáng dōu wèi dāng rì wǎn bú jiàn gāo qiú huí lái zhèng yí sī jiān zhī jiàn cì rì mén zǐ bào dào jiǔ dà wáng chāi rén lái chuán lìng zhǐ qǐng tài wèi dào gōng zhōng fù yàn

却说王都尉当日晚不见高俅回来，正疑思间，只见次日门子报道：“九大王差人来传令旨，请太尉到宫中赴宴。

wáng dōu wèi chū lái jiàn le gàn rén kàn le lìng zhǐ suí jí shàng mǎ lái dào jiǔ dà wáng fǔ qián xià mǎ rù gōng lái jiàn le duān wáng

”王都尉出来见了干人，看了令旨，随即上马来到九大王府前，下马入宫来，见了端王。

duān wáng dà xǐ chēng xiè liǎng bān yù wán qì

端王大喜，称谢两般玉玩器。

rù xí yǐn yàn jiān duān wáng shuō dào zhè gāo qiú tī de liǎng jiǎo hǎo qì qiú gū yù suǒ cǐ rén zuò qīn suí rú hé

入席饮宴间，端王说道：“这高俅踢得两脚好气球，孤欲索此人做亲随，如何？

wáng dōu wèi dá dào diàn xià jì yòng cǐ rén jiù liú zài gōng zhōng fú shì diàn xià

”王都尉答道：“殿下既用此人，就留在宫中伏侍殿下。

duān wáng xǐ huan zhí bēi xiāng xiè

”端王喜欢，执杯相谢。

èr rén yòu xián huà yī huí zhì wǎn xí sàn wáng dōu wèi zì huí fù mǎ fǔ qù bù zài huà xià

二人又闲话一回，至晚席散，王都尉自回驸马府去，不在话下。

qiě shuō duān wáng zì cóng suǒ de gāo qiú zuò bàn zhī hòu jiù liú zài gōng zhōng sù shí

且说端王自从索得高俅做伴之后，就留在宫中宿食。

gāo qiú zì cǐ zāo jì duān wáng měi rì gēn zhe cùn bù bù lí

高俅自此遭际端王，每日跟着，寸步不离。

què zài gōng zhōng wèi jí liǎng gè yuè zhé zōng huáng dì yàn jià wú yǒu tài zǐ

却在宫中未及两个月，哲宗皇帝晏驾，无有太子。

wén wǔ bǎi guān shāng yì cè lì duān wáng wèi tiān zǐ lì dì hào yuē huī zōng biàn shì yù qīng jiào zhǔ wēi miào dào jūn huáng dì

文武百官商议，册立端王为天子，立帝号曰徽宗，便是玉清教主微妙道君皇帝。

dēng jī zhī hòu yī xiàng wú shì

登基之后，一向无事。

hū yī rì yǔ gāo qiú dào zhèn yù yào tái jǔ nǐ dàn yǒu biān gōng fāng kě shēng qiān

忽一日，与高俅道：“朕欲要抬举你，但有边功，方可升迁。

xiān jiào shū mì yuàn yǔ nǐ rù míng zhǐ shì zuò suí jià qiān zhuǎn de rén

先教枢密院与你入名，只是做随驾迁转的人。

hòu lái méi bàn nián zhī jiān zhí tái jǔ gāo qiú zuò dào diàn shuài fǔ tài wèi zhí shì

”后来没半年之间，直抬举高俅做到殿帅府太尉职事。

qiě shuō gāo qiú de zuò le diàn shuài fǔ tài wèi xuǎn jiǎn jí rì liáng chén qù diàn shuài fǔ lǐ dào rèn

且说高俅得做了殿帅府太尉，选拣吉日良辰，去殿帅府里到任。

suǒ yǒu yī yīng hé shǔ gōng lì yá jiāng dōu jūn jìn jūn mǎ bù rén děng jǐn lái cān bài gè chéng shǒu běn kāi bào huā míng

所有一应合属公吏衙将，都军禁军，马步人等，尽来参拜，各呈手本，开报花名。

gāo diàn shuài yī yī diǎn guò yú nèi zhǐ qiàn yī míng bā shí wàn jìn jūn jiào tóu wáng jìn

高殿帅一一点过，于内只欠一名八十万禁军教头王进。

bàn yuè zhī qián yǐ yǒu bìng zhuàng zài guān huàn bìng wèi quán bù céng rù yá mén guǎn shì

半月之前，已有病状在官，患病未痊，不曾入衙门管事。

gāo diàn shuài dà nù hè dào hú shuō

高殿帅大怒，喝道：“胡说！

jì yǒu shǒu běn chéng lái què bú shì nà sī kàng jù guān fǔ táng sè xià guān

既有手本呈来，却不是那厮抗拒官府，搪塞下官。

cǐ rén jí xì tuī bìng zài jiā kuài yǔ wǒ ná lái

此人即系推病在家，快与我拿来！

suí jí chāi rén dào wáng jìn jiā lái zhuō ná wáng jìn

”随即差人到王进家来，捉拿王进。

qiě shuō zhè wáng jìn wú qī zǐ zhǐ yǒu yí gè lǎo mǔ nián yǐ liù xún zhī shàng

且说这王进无妻子，止有一个老母，年已六旬之上。

pái tóu yǔ jiào tóu wáng jìn shuō dào rú jīn gāo diàn shuài xīn lái shàng rèn diǎn nǐ bù zháo

牌头与教头王进说道：“如今高殿帅新来上任，点你不着。

jūn zhèng sī bǐng shuō rǎn huàn zài jiā jiàn yǒu bìng huàn zhuàng zài guān

军正司禀说染患在家，见有病患状在官。

gāo diàn shuài jiāo zào nà lǐ kěn xìn dìng yào ná nǐ zhī dào shì jiào tóu zhà bìng zài jiā

高殿帅焦躁，那里肯信，定要拿你，只道是教头诈病在家。

jiào tóu zhǐ de qù zǒu yī zāo

教头只得去走一遭。

ruò hái bù qù dìng lián lěi zhòng rén xiǎo rén yě yǒu zuì fàn

若还不去，定连累众人，小人也有罪犯。

wáng jìn tīng ba zhǐ de ái zhe bìng lái jìn de diàn shuài fǔ qián cān jiàn tài wèi bài le sì bài gōng shēn chàng gè rě qǐ lái lì zài yī biān

”王进听罢，只得捱着病来，进得殿帅府前，参见太尉，拜了四拜，躬身唱个喏，起来立在一边。

”王进听罢，只得挨着病来，进得殿帅府前，参见太尉，拜了四拜，躬身唱个喏，起来立在一边。

gāo qiú dào nǐ nà sī biàn shì dōu jūn jiào tóu wáng shēng de ér zi

高俅道：“你那厮便是都军教头王升的儿子？

wáng jìn bǐng dào xiǎo rén biàn shì

”王进禀道：“小人便是。

gāo qiú hè dào zhè sī

”高俅喝道：“这厮！

nǐ ye shì jiē shì shàng shǐ huā bàng mài yào de nǐ shěng de shèn me wǔ yì

你爷是街市上使花棒卖药的，你省的甚么武艺！

qián guān méi yǎn cān nǐ zuò gè jiào tóu rú hé gǎn xiǎo qù wǒ bù fú ǎn diǎn shì

前官没眼，参你做个教头，如何敢小觑我，不伏俺点视！

nǐ tuō shéi de shì yào tuī bìng zài jiā ān xián kuài lè

你托谁的势要，推病在家安闲快乐！

wáng jìn gào dào xiǎo rén zěn gǎn

”王进告道：“小人怎敢！

qí shí huàn bìng wèi quán

其实患病未痊。

gāo tài wèi mà dào zéi pèi jūn

”高太尉骂道：“贼配军！

nǐ jì hài bìng rú hé lái de

你既害病，如何来得？

wáng jìn yòu gào dào tài wèi hū huàn ān gǎn bù lái

”王进又告道：“太尉呼唤，安敢不来。

gāo diàn shuài dà nù hè lìng zuǒ yòu jiào ná xià wáng jìn jiā lì yǔ wǒ dǎ zhè sī

”高殿帅大怒，喝令左右，教拿下王进，“加力与我打这厮！

zhòng duō yá jiāng dōu shì hé wáng jìn hǎo de zhǐ de yǔ jūn zhèng sī tóng gào dào jīn rì shì tài wèi shàng rèn hǎo rì tou quán miǎn cǐ rén zhè yī cì

”众多牙将都是和王进好的，只得与军正司同告道：“今日是太尉上任好日头，权免此人这一次。

gāo tài wèi hè dào nǐ zhè zéi pèi jūn qiě kàn zhòng jiāng zhī miàn ráo shù nǐ jīn rì zhī fàn míng rì què hé nǐ lǐ huì

”高太尉喝道：“你这贼配军，且看众将之面，饶恕你今日之犯，明日却和你理会！

wáng jìn xiè zuì ba qǐ lái tái tóu kàn le rèn de shì gāo qiú

王进谢罪罢，起来抬头看了，认得是高俅。

chū de yá mén tàn kǒu qì dào ǎn de xìng mìng jīn fān nán bǎo le

出得衙门，叹口气道：“俺的性命今番难保了！

ǎn dào shì shèn me gāo diàn shuài què yuán lái zhèng shì dōng jīng bāng xián de yuán shè gāo èr

俺道是甚么高殿帅，却原来正是东京帮闲的圆社高二。

bǐ xiān shí céng xué shǐ bàng bèi wǒ fù qīn yī bàng dǎ fān sān sì gè yuè jiāng xi bù qǐ yǒu cǐ zhī chóu

比先时曾学使棒，被我父亲一棒打翻，三四个月将息不起，有此之仇。

tā jīn rì fā jì de zuò diàn shuài fǔ tài wèi zhèng dài yào bào chóu wǒ bù xiǎng zhèng shǔ tā guǎn

他今日发迹，得做殿帅府太尉，正待要报仇，我不想正属他管。

zì gǔ dào bù pà guān zhǐ pà guǎn

自古道：不怕官，只怕管。

ǎn rú hé yǔ tā zhēng de

俺如何与他争得！

zěn shēng nài hé shì hǎo

怎生奈何是好？

huí dào jiā zhōng mèn mèn bù yǐ

”回到家中，闷闷不已。

duì niang shuō zhī cǐ shì mǔ zǐ èr rén bào tóu ér kū

对娘说知此事，母子二人抱头而哭。

niang dào wǒ r sān shí liù zhe zǒu wèi shàng zhāo

娘道：“我儿，三十六着，走为上着。

zhǐ kǒng méi chù zǒu

只恐没处走。

wáng jìn dào mǔ qīn shuō de shì

”王进道：“母亲说得是。

ér zi xún sī yě shì zhè bān jì jiào

儿子寻思，也是这般计较。

zhǐ yǒu yán ān fǔ lǎo zhǒng jīng lüè xiàng gōng zhèn shǒu biān tíng tā shǒu xià jūn guān duō yǒu céng dào jīng shī ài ér zi shǐ qiāng bàng de jí duō

只有延安府老种经略相公镇守边庭，他手下军官，多有曾到京师，爱儿子使枪棒的极多。

hé bù táo qù tóu bèn tā men

何不逃去投奔他们？

nà lǐ shì yòng rén qù chù zú kě ān shēn lì mìng

那里是用人去处，足可安身立命。

niáng ér liǎng gè shāng yì dìng le

”娘儿两个商议定了。

qí mǔ yòu dào wǒ r hé nǐ yào sī zǒu zhǐ kǒng mén qián liǎng gè pái jūn shì diàn shuài fǔ bō lái fú shì nǐ de

其母又道：“我儿，和你要私走，只恐门前两个牌军，是殿帅府拨来伏侍你的。

tā ruò dé zhī xū zǒu bù tuō

他若得知，须走不脱。

wáng jìn dào bù fáng

”王进道：“不妨。

mǔ qīn fàng xīn ér zi zì yǒu dào lǐ cuò zhì tā

母亲放心，儿子自有道理措置他。

dāng xià rì wǎn wèi hūn wáng jìn xiān jiào zhāng pái rù lái fēn fù dào nǐ xiān chī le xiē wǎn fàn wǒ shǐ nǐ yī chù qù gàn shì

当下日晚未昏，王进先叫张牌入来，分付道：“你先吃了些晚饭，我使你一处去干事。

zhāng pái dào jiào tóu shǐ xiǎo rén nà lǐ qù

”张牌道：“教头使小人那里去？

wáng jìn dào wǒ yīn qián rì bìng huàn xǔ xià suān zǎo mén wài yuè miào lǐ xiāng yuàn míng rì zǎo yào qù shāo zhù tóu xiāng

”王进道：“我因前日病患，许下酸枣门外岳庙里香愿，明日早要去烧炷头香。

nǐ kě jīn wǎn xiān qù fēn fù miào zhù jiào tā lái rì zǎo kāi xiē miào mén děng wǒ lái shāo zhù tóu xiāng jiù yào sān shēng xiàn liú lǐ wáng

你可今晚先去，分付庙祝，教他来日早开些庙门，等我来烧炷头香，就要三牲献刘李王。

nǐ jiù miào lǐ xiē le děng wǒ

你就庙里歇了等我。

zhāng pái dā yìng xiān chī le wǎn fàn jiào le ān zhì wàng miào zhōng qù le

”张牌答应，先吃了晚饭，叫了安置，望庙中去了。

dàng yè zǐ mǔ èr rén shōu shí le xíng lǐ yī fú xì ruǎn yín liǎng zuò yī dān ér dǎ jiā le

当夜子母二人，收拾了行李衣服，细软银两，做一担儿打挟了；

yòu zhuāng liǎng gè liào dài fu tuo shuān zài mǎ shàng

又装两个料袋袱驼，拴在马上。

děng dào wǔ gēng tiān sè wèi míng wáng jìn jiào qǐ li pái fēn fù dào nǐ yǔ wǒ jiāng zhèi xiē yín liǎng qù yuè miào lǐ hé zhāng pái mǎi gè sān shēng zhǔ shóu zài nà lǐ děng hòu

等到五更天色未明，王进叫起李牌，分付道：“你与我将这些银两，去岳庙里和张牌买个三牲煮熟，在那里等候。

wǒ mǎi xiē zhǐ zhú suí hòu biàn lái

我买些纸烛，随后便来。

li pái jiāng yín zi wàng miào zhōng qù le

”李牌将银子望庙中去了。

wáng jìn zì qù bèi le mǎ qiān chū hòu cáo jiāng liào dài fu tuo dā shàng bǎ suǒ zǐ shuān fù láo le qiān zài hòu mén wài fú niang shàng le mǎ

王进自去备了马，牵出后槽，将料袋袱驼搭上，把索子拴缚牢了，牵在后门外，扶娘上了马。

jiā zhōng cū zhòng dōu qì le suǒ shàng qián hòu mén tiāo le dān ér gēn zài mǎ hòu

家中粗重都弃了，锁上前后门，挑了担儿，跟在马后。

chèn wǔ gēng tiān sè wèi míng chéng shì chū le xī huá mén qǔ lù wàng yán ān fǔ lái

趁五更天色未明，乘势出了西华门，取路望延安府来。

qiě shuō liǎng gè pái jūn mǎi le fú wù zhǔ shóu zài miào děng dào sì pái yě bú jiàn lái

且说两个牌军买了福物煮熟，在庙等到巳牌，也不见来。

li pái xīn jiāo zǒu huí dào jiā zhōng xún shí jiàn suǒ le mén

李牌心焦，走回到家中寻时，见锁了门。

liǎng tóu wú lù xún le bàn rì bìng wú yǒu rén céng jiàn

两头无路，寻了半日，并无有人曾见。

kàn kàn dài wǎn yuè miào lǐ zhāng pái yí jì yī zhí bēn huí jiā lái yòu hé li pái xún le yī huáng hūn

看看待晚，岳庙里张牌疑忌，一直奔回家来，又和李牌寻了一黄昏。

kàn kàn hēi le liǎng gè jiàn tā dàng yè bù guī yòu bú jiàn le tā lǎo niáng

看看黑了，两个见他当夜不归，又不见了他老娘。

cì rì liǎng gè pái jūn yòu qù tā qīn qī zhī jiā fǎng wèn yì wú xún chù

次日，两个牌军又去他亲戚之家访问，亦无寻处。

liǎng gè kǒng pà lián lěi zhǐ de qù diàn shuài fǔ shǒu gào wáng jiào tóu qì jiā zài táo zǐ mǔ bù zhī qù xiàng

两个恐怕连累，只得去殿帅府首告：“王教头弃家在逃，子母不知去向。

gāo tài wèi jiàn gào le dà nù dào zéi pèi jūn zài táo kàn nà sī dài zǒu nà lǐ qù

”高太尉见告了，大怒道：“贼配军在逃，看那厮待走那里去！

suí jí yā xià wén shū xíng kāi zhū zhōu gè fǔ zhuō ná táo jūn wáng jìn

”随即押下文书，行开诸州各府，捉拿逃军王进。

èr rén shǒu gào miǎn qí zuì zé bù zài huà xià

二人首告，免其罪责，不在话下。

qiě shuō wáng jiào tóu mǔ zǐ èr rén zì lí le dōng jīng zài lù miǎn bù dé jī cān kě yǐn yè zhù xiǎo xíng zài lù shàng yī yuè yǒu yú

且说王教头母子二人，自离了东京，在路免不得饥餐渴饮，夜住晓行，在路上一月有余。

hū yī rì tiān sè jiāng wǎn wáng jìn tiāo zhe dān ér gēn zài niáng de mǎ hòu kǒu lǐ yǔ mǔ qīn shuō dào tiān kě lián jiàn cán kuì le wǒ zǐ mǔ liǎng gè tuō le zhè tiān luó dì wǎng zhī ě

忽一日，天色将晚，王进挑着担儿跟在娘的马后，口里与母亲说道：“天可怜见，惭愧了我子母两个，脱了这天罗地网之厄。

cǐ qù yán ān fǔ bù yuǎn le gāo tài wèi biàn yào chāi rén ná wǒ yě ná bù zháo le

此去延安府不远了，高太尉便要差人拿我也拿不着了。

zǐ mǔ liǎng gè huān xǐ zài lù shàng bù jué cuò guò le sù tóu

”子母两个欢喜，在路上不觉错过了宿头。

zǒu le zhè yī wǎn bù yù zhe yī chù cūn fāng nà lǐ qù tóu sù shì hǎo

走了这一晚，不遇着一处村坊，那里去投宿是好？

zhèng méi lǐ huì chǔ zhī jiàn yuǎn yuǎn de lín zi lǐ shǎn chū yī dào dēng guāng lái

正没理会处，只见远远地林子里闪出一道灯光来。

wáng jìn kàn le dào hǎo le

王进看了道：“好了！

zhē mò qù nà lǐ péi gè xiǎo xīn jiè sù yī xiāo míng rì zǎo xíng

遮莫去那里陪个小心，借宿一宵，明日早行。

dāng shí zhuǎn rù lín zi lǐ lái kàn shí què shì yī suǒ dà zhuāng yuàn yī zhōu zāo dōu shì tǔ qiáng qiáng wài què yǒu èr sān bǎi zhū dà liǔ shù

”当时转入林子里来看时，却是一所大庄院，一周遭都是土墙，墙外却有二三百株大柳树。

kàn nà zhuāng yuàn dàn jiàn

看那庄院，但见：

qián tōng guān dào hòu kào xī gāng

前通官道，后靠溪冈。

yī zhōu zāo yáng liǔ lǜ yīn nóng sì xià lǐ qiáo sōng qīng shì rǎn

一周遭杨柳绿阴浓，四下里乔松青似染。

cǎo táng gāo qǐ jǐn àn wǔ yùn shān zhuāng

草堂高起，尽按五运山庄；

tíng guǎn dī xuān zhí zào yǐ shān lín shuǐ

亭馆低轩，直造倚山临水。

zhuǎn wū jiǎo yáng niú mǎn de dǎ mài chǎng é yā chéng qún

转屋角羊牛满地，打麦场鹅鸭成群。

tián yuán guǎng yě fù yōng zhuāng kè yǒu qiān rén

田园广野，负佣庄客有千人；

jiā juàn xuān áng nǚ shǐ ér tóng nán jì shù

家眷轩昂，女使儿童难计数。

zhèng shì jiā yǒu yú liáng jī quǎn bǎo hù duō shū jí zǐ sūn xián

正是：家有余粮鸡犬饱，户多书籍子孙贤。

dāng shí wáng jiào tóu lái dào zhuāng qián qiāo mén duō shí zhī jiàn yí gè zhuāng kè chū lái

当时王教头来到庄前，敲门多时，只见一个庄客出来。

wáng jìn fàng xià dān ér yǔ tā shī lǐ

王进放下担儿，与他施礼。

zhuāng kè dào lái ǎn zhuāng shàng yǒu shèn shì

庄客道：“来俺庄上有甚事？

wáng jìn dá dào shí bù xiāng mán xiǎo rén zǐ mǔ èr rén tān xíng le xiē lù chéng cuò guò le sù diàn

”王进答道：“实不相瞒，小人子母二人，贪行了些路程，错过了宿店。

lái dào zhè lǐ qián bù bā cūn hòu bù bā d yù tóu guì zhuāng jiè sù yī xiāo míng rì zǎo xíng

来到这里，前不巴村，后不巴店，欲投贵庄借宿一宵，明日早行。

yī lì bài nà fáng jīn

依例拜纳房金。

wàn wàng zhōu quán fāng biàn

万望周全方便。

zhuāng kè dào jì shì rú cǐ qiě děng yī děng dài wǒ qù wèn zhuāng zhǔ tài gōng kěn shí dàn xiē bù fáng

”庄客道：“既是如此，且等一等，待我去问庄主太公，肯时，但歇不妨。

wáng jìn yòu dào dà gē fāng biàn

”王进又道：“大哥方便。

zhuāng kè rù qù duō shí chū lái shuō dào zhuāng zhǔ tài gōng jiào nǐ liǎng gè rù lái

”庄客入去多时，出来说道：庄主太公教你两个入来。

wáng jìn qǐng niang xià le mǎ

”王进请娘下了马。

wáng jìn tiāo zhe dān ér jiù qiān le mǎ suí zhuāng kè dào lǐ miàn dǎ mài chǎng shàng xiē xià dān ér bǎ mǎ shuān zài liǔ shù shàng

王进挑着担儿，就牵了马，随庄客到里面打麦场上，歇下担儿，把马拴在柳树上。

zǐ mǔ liǎng gè zhí dào cǎo táng shàng lái jiàn tài gōng

子母两个直到草堂上来见太公。

nà tài gōng nián jìn liù xún zhī shàng xū fà jiē bái tóu dài zhē chén nuǎn mào shēn chuān zhí fèng kuān shān yāo xì zào sī tāo zú chuān shú pí xuē

那太公年近六旬之上，须发皆白，头戴遮尘暖帽，身穿直缝宽衫，腰系皂丝绦，足穿熟皮靴。

wáng jìn jiàn le biàn bài

王进见了便拜。

tài gōng lián máng dào kè rén xiū bài qiě qǐng qǐ lái

太公连忙道：“客人休拜，且请起来。

nǐ men shì xíng lù de rén xīn kǔ fēng shuāng qiě zuò yī zuò

你们是行路的人，辛苦风霜，且坐一坐。

wáng jìn mǔ zǐ liǎng gè xù lǐ ba dōu zuò dìng

”王进母子两个叙礼罢，都坐定。

tài gōng wèn dào nǐ men shì nà lǐ lái

太公问道：“你们是那里来？

rú hé hūn wǎn dào cǐ

如何昏晚到此？

wáng jìn dá dào xiǎo rén xìng zhāng yuán shì jīng shī rén jīn lái xiāo shé le běn qián wú kě yíng yòng yào qù yán ān fǔ tóu bèn qīn juàn

”王进答道：“小人姓张，原是京师人，今来消折了本钱，无可营用，要去延安府投奔亲眷。

bù xiǎng jīn rì lù shàng tān xíng le xiē chéng tú cuò guò le sù diàn yù tóu guì zhuāng jiè sù yī xiāo lái rì zǎo xíng

不想今日路上贪行了些程途，错过了宿店，欲投贵庄借宿一宵，来日早行。

fáng jīn yī lì bài nà

房金依例拜纳。

tài gōng dào bù fáng

”太公道：“不妨。

rú jīn shì shàng rén nà gè dǐng zhe fáng wū zǒu li

如今世上人，那个顶着房屋走哩。

nǐ mǔ zǐ èr wèi gǎn wèi dǎ huǒ

你母子二位，敢未打火？

jiào zhuāng kè ān pái fàn lái

”叫庄客安排饭来。

méi duō shí jiù tīng shàng fàng kāi tiáo zhuō zi

没多时，就厅上放开条桌子。

zhuāng kè tuō chū yī tǒng pán sì yàng cài shū yī pán niú ròu pù fàng zhuō zi shàng

庄客托出一桶盘，四样菜蔬，一盘牛肉，铺放桌子上。

xiān dàng jiǔ lái shāi xià

先荡酒来筛下。

tài gōng dào cūn luò zhōng wú shén xiāng dài xiū de jiàn guài

太公道：“村落中无甚相待，休得见怪。

wáng jìn qǐ shēn xiè dào xiǎo rén zǐ mǔ wú gù xiāng rǎo de méng hòu yì cǐ ēn nán bào

”王进起身谢道：“小人子母无故相扰，得蒙厚意，此恩难报。

tài gōng dào xiū zhè bān shuō qiě qǐng chī jiǔ

”太公道：“休这般说，且请吃酒。

yī miàn quàn le wǔ qī bēi jiǔ bān chū fàn lái èr rén chī le shōu shí wǎn dié

”一面劝了五七杯酒，搬出饭来，二人吃了，收拾碗碟。

tài gōng qǐ shēn yǐn wáng jìn zǐ mǔ dào kè fáng zhōng ān xiē

太公起身，引王进子母到客房中安歇。

wáng jìn gào dào xiǎo rén mǔ qīn qí de tóu kǒu xiāng fán jì yǎng cǎo liào wàng qǐ yìng fù yī fà bài hái

王进告道：“小人母亲骑的头口，相烦寄养，草料望乞应付，一发拜还。

tài gōng dào zhè gè yì bù fáng

”太公道：“这个亦不妨。

wǒ jiā yě yǒu tóu kǒu luó mǎ jiào zhuāng kè qiān qù hòu cáo yī fà wèi yǎng cǎo liào yì bù yòng yōu xīn

我家也有头口骡马，教庄客牵去后槽，一发喂养，草料亦不用忧心。

wáng jìn xiè le tiāo nà dān ér dào kè fáng lǐ lái

”王进谢了，挑那担儿到客房里来。

zhuāng kè diǎn shàng dēng huǒ yī miàn tí tāng lái xǐ le jiǎo

庄客点上灯火，一面提汤来洗了脚。

tài gōng zì huí lǐ miàn qù le

太公自回里面去了。

wáng jìn zǐ mǔ èr rén xiè le zhuāng kè yǎn shàng fáng mén shōu shí xiē xī

王进子母二人谢了庄客，掩上房门，收拾歇息。

cì rì shuì dào tiān xiǎo bú jiàn qǐ lái

次日，睡到天晓，不见起来。

zhuāng zhǔ tài gōng lái dào kè fáng qián guò tīng de wáng jìn zǐ mǔ zài fáng zhōng shēng huàn

庄主太公来到客房前过，听得王进子母在房中声唤。

tài gōng wèn dào kè guān shī xiǎo hǎo qǐ le

太公问道：“客官失晓，好起了。

wáng jìn tīng de huāng máng chū fáng lái jiàn tài gōng shī lǐ shuō dào xiǎo rén qǐ duō shí le

”王进听得，慌忙出房来，见太公施礼，说道：“小人起多时了。

yè lái duō duō jiǎo rǎo shèn shì bù dàng

夜来多多搅扰，甚是不当。

tài gōng wèn dào shuí rén rú cǐ shēng huàn

”太公问道：“谁人如此声唤？

wáng jìn dào shí bù xiāng mán tài gōng shuō lǎo mǔ ān mǎ láo juàn zuó yè xīn téng bìng fā

”王进道：“实不相瞒太公说，老母鞍马劳倦，昨夜心疼病发。

tài gōng dào jì rán rú cǐ kè rén xiū yào fán nǎo

”太公道：“既然如此，客人休要烦恼。

jiào nǐ lǎo mǔ qiě zài lǎo fū zhuāng shàng zhù jǐ rì

教你老母且在老夫庄上住几日。

wǒ yǒu gè yī xīn téng de fāng jiào zhuāng kè qù xiàn lǐ cuō yào lái yǔ nǐ lǎo mǔ qīn chī

我有个医心疼的方，叫庄客去县里撮药来，与你老母亲吃。

jiào tā fàng xīn màn màn de jiāng xī

教他放心，慢慢地将息。

wáng jìn xiè le

”王进谢了。

huà xiū xù fán

话休絮繁。

zì cǐ wáng jìn zǐ mǔ liǎng gè zài tài gōng zhuāng shàng fú yào

自此王进子母两个，在太公庄上服药。

zhù le wǔ qī rì jué dào mǔ qīn bìng huàn quán le wáng jìn shōu shí yào xíng

住了五七日，觉道母亲病患痊了，王进收拾要行。

dāng rì yīn lái hòu cáo kàn mǎ zhī jiàn kòng dì shàng yī ge hòu shēng tuō bó zhe cì zhe yī shēn qīng lóng yín pán yě sì yí gè miàn pí yuē yǒu shí bā jiǔ suì ná tiáo bàng zài nà lǐ shǐ

当日因来后槽看马，只见空地上一个后生，脱膊着，刺着一身青龙，银盘也似一个面皮，约有十八九岁，拿条棒在那里使。

wáng jìn kàn le bàn shǎng bù jué shī kǒu dào zhè bàng yě shǐ de hǎo le

王进看了半晌，不觉失口道：“这棒也使得好了。

zhǐ shì yǒu pò zhàn yíng bù dé zhēn hǎo hàn

只是有破绽，赢不得真好汉。

nà hòu shēng tīng de dà nù hè dào nǐ shì shèn me rén gǎn lái xiào huà wǒ de běn shì

”那后生听得大怒，喝道：“你是甚么人，敢来笑话我的本事！

ǎn jīng le qī bā gè yǒu míng de shī fu wǒ bù xìn dào bù rú nǐ nǐ gǎn hé wǒ chāi yī chāi me

俺经了七八个有名的师父，我不信倒不如你，你敢和我扠一扠么？

shuō yóu wèi liǎo tài gōng dào lái hē nà hòu shēng bù dé wú lǐ

”说犹未了，太公到来，喝那后生：“不得无礼！

nà hòu shēng dào pǒ nài zhè sī xiào huà wǒ de bàng fǎ

”那后生道：“叵耐这厮笑话我的棒法。

tài gōng dào kè rén mò bù huì shǐ qiāng bàng

”太公道：“客人莫不会使枪棒？

wáng jìn dào pō xiǎo de xiē

”王进道：“颇晓得些。

gǎn wèn zhǎng shàng zhè hòu shēng shì zhái shàng de shuí

敢问长上，这后生是宅上的谁？

tài gōng dào shì lǎo hàn de ér zi

”太公道：“是老汉的儿子。

wáng jìn dào jì rán shì zhái nèi xiǎo guān rén ruò ài xué shí xiǎo rén diǎn bō tā duān zhèng rú hé

”王进道：“既然是宅内小官人，若爱学时，小人点拨他端正如何？

tài gōng dào nèn dì shí shí fēn hǎo

”太公道：“恁地时，十分好。

biàn jiào nà hòu shēng lái bài shī fù

”便教那后生来拜师父。

nà hòu shēng nà lǐ kěn bài xīn zhōng yuè nù dào ā diē xiū tīng zhè sī hú shuō

那后生那里肯拜，心中越怒道：“阿爹休听这厮胡说！

ruò chī tā yíng de wǒ zhè tiáo bàng shí wǒ biàn bài tā wèi shī

若吃他赢得我这条棒时，我便拜他为师。

wáng jìn dào xiǎo guān rén ruò shì bù dàng cūn shí jiào liàng yī bàng shuǎ zǐ

”王进道：“小官人若是不当村时，较量一棒耍子。

nà hòu shēng jiù kòng dì dāng zhōng bǎ yī tiáo bàng shǐ de fēng chē r shì zhuǎn xiàng wáng jìn dào nǐ lái

”那后生就空地当中，把一条棒使得风车儿似转，向王进道：“你来！

nǐ lái

你来！

pà de bù suàn hǎo hàn

怕的不算好汉！

wáng jìn zhǐ shì xiào bù kěn dòng shǒu

”王进只是笑，不肯动手。

tài gōng dào kè guān jì shì kěn jiào xiǎo wán shí shǐ yī bàng hé fáng

太公道：“客官既是肯教小顽时，使一棒何妨？

wáng jìn xiào dào kǒng chōng zhuàng le lìng láng shí xū bù hǎo kàn

”王进笑道：“恐冲撞了令郎时，须不好看。

tài gōng dào zhè gè bù fáng

”太公道：“这个不妨。

ruò shì dǎ zhé le shǒu jiǎo yě shì tā zì zuò zì shòu

若是打折了手脚，也是他自作自受。

wáng jìn dào shù wú lǐ

”王进道：“恕无礼。

qù qiǎng jià shàng ná le yī tiáo bàng zài shǒu lǐ lái dào kòng dì shàng shǐ gè qí gǔ

”去抢架上拿了一条棒在手里，来到空地上，使个旗鼓。

nà hòu shēng kàn le yī kàn ná tiáo bàng gǔn jiāng rù lái jìng bēn wáng jìn

那后生看了一看，拿条棒滚将入来，径奔王进。

wáng jìn tuō dì tuō le bàng biàn zǒu

王进托地拖了棒便走。

nà hòu shēng lūn zhe bàng yòu gǎn rù lái

那后生抡着棒又赶入来。

wáng jìn huí shēn bǎ bàng wàng kōng dì lǐ pī jiāng xià lái

王进回身，把棒望空地里劈将下来。

nà hòu shēng jiàn bàng pī lái yòng bàng lái gé

那后生见棒劈来，用棒来隔。

wáng jìn què bù dǎ xià lái jiāng bàng yī chè què wàng hòu shēng huái lǐ zhí shuò jiāng lái

王进却不打下来，将棒一掣，却望后生怀里直搠将来。

zhǐ yī jiǎo nà hòu shēng de bàng diū zài yī biān pū dì wàng hòu dào le

只一缴，那后生的棒丢在一边，扑地望后倒了。

wáng jìn lián máng piē xia bàng xiàng qián fú zhù dào xiū guài xiū guài

王进连忙撇下棒，向前扶住道：“休怪，休怪！

nà hòu shēng pá jiāng qǐ lái biàn qù bàng biān duó tiáo dèng zi nà wáng jìn zuò biàn bài dào wǒ wǎng zì jīng le xǔ duō shī jiā yuán lái bù zhí bàn fēn

”那后生爬将起来，便去傍边掇条凳子，纳王进坐，便拜道：“我枉自经了许多师家，原来不值半分。

shī fu mò nài hé zhǐ de qǐng jiào

师父，没奈何，只得请教。

wáng jìn dào wǒ zǐ mǔ èr rén lián rì zài cǐ jiǎo rǎo zhái shàng wú ēn kě bào dāng yǐ xiào lì

”王进道：“我子母二人，连日在此搅扰宅上，无恩可报，当以效力。

tài gōng dà xǐ jiào nà hòu shēng chuān le yī shang yī tóng lái hòu táng zuò xia

太公大喜，叫那后生穿了衣裳，一同来后堂坐下。

jiào zhuāng kè shā yí gè yáng ān pái le jiǔ shí guǒ pǐn zhī lèi jiù qǐng wáng jìn de mǔ qīn yī tóng fù xí

叫庄客杀一个羊，安排了酒食果品之类，就请王进的母亲一同赴席。

sì gè rén zuò dìng yī miàn bǎ zhǎn tài gōng qǐ shēn quàn le yī bēi jiǔ shuō dào shī fu rú cǐ gāo qiáng bì shì gè jiào tóu

四个人坐定，一面把盏，太公起身劝了一杯酒，说道：“师父如此高强，必是个教头。

xiǎo ér yǒu yǎn bù shí tài shān

小儿有眼不识泰山。

wáng jìn xiào dào jiān bù sī qī qiào bù sī mán

”王进笑道：“奸不厮欺，俏不厮瞒。

xiǎo rén bù xìng zhāng ǎn shì dōng jīng bā shí wàn jìn jūn jiào tóu wáng jìn de biàn shì zhè qiāng bàng zhōng rì bó nòng

小人不姓张，俺是东京八十万禁军教头王进的便是，这枪棒终日搏弄。

wéi yīn xīn rèn yí gè gāo tài wèi yuán bèi xiān fù dǎ fān jīn zuò diàn shuài fǔ tài wèi huái jiā jiù chóu yào nài hé wáng jìn

为因新任一个高太尉，原被先父打翻，今做殿帅府太尉，怀挟旧仇，要奈何王进。

xiǎo rén bù hé shǔ tā suǒ guǎn hé tā zhēng bù de zhǐ de zǐ mǔ èr rén táo shàng yán ān fǔ qù tóu tuō lǎo zhǒng jīng lüè xiàng gōng chù gòu dàng

小人不合属他所管，和他争不得，只得子母二人逃上延安府去，投托老种经略相公处勾当。

bù xiǎng lái dào zhè lǐ de yù zhǎng shàng fù zǐ èr wèi rú cǐ kàn dài

不想来到这里，得遇长上父子二位如此看待；

yòu méng jiù le lǎo mǔ bìng huàn lián rì guǎn gù shèn shì bù dàng

又蒙救了老母病患，连日管顾，甚是不当。

jì rán lìng láng kěn xué shí xiǎo rén yī lì fèng jiào

既然令郎肯学时，小人一力奉教。

zhǐ shì lìng láng xué de dōu shì huā bàng zhǐ hǎo kàn shàng zhèn wú yòng

只是令郎学的都是花棒，只好看，上阵无用。

xiǎo rén cóng xīn diǎn bō tā

小人从新点拨他。

tài gōng jiàn shuō le biàn dào wǒ r kě zhī shū le kuài lái zài bài shī fu

”太公见说了，便道：“我儿，可知输了，快来再拜师父。

nà hòu shēng yòu bài le wáng jìn

”那后生又拜了王进。

tài gōng dào jiào tóu zài shàng lǎo hàn zǔ jū zài zhè huá yīn xiàn jiè qián miàn biàn shì shǎo huà shān zhè cūn biàn huàn zuò shǐ jiā cūn

太公道：“教头在上，老汉祖居在这华阴县界，前面便是少华山，这村便唤做史家村。

cūn zhōng zǒng yǒu sān sì bǎi jiā dōu xìng shǐ

村中总有三四百家，都姓史。

lǎo hàn de ér zi cóng xiǎo bù wù nóng yè zhǐ ài cì qiāng shǐ bàng

老汉的儿子从小不务农业，只爱刺枪使棒。

mǔ qīn shuō tā bù dé ǒu qì sǐ le

母亲说他不得，呕气死了。

lǎo hàn zhǐ de suí tā xìng zi bù zhī shǐ le duō shǎo qián cái tóu shī fù jiào tā

老汉只得随他性子，不知使了多少钱财，投师父教他。

yòu qǐng gāo shǒu jiàng rén yǔ tā cì le zhè shēn huā xiù jiān bì xiōng táng zǒng yǒu jiǔ tiáo lóng mǎn xiàn rén kǒu shùn dōu jiào tā zuò jiǔ wén lóng shǐ jìn

又请高手匠人，与他刺了这身花绣，肩臂胸膛总有九条龙，满县人口顺，都叫他做九纹龙史进。

jiào tóu jīn rì jì dào zhè lǐ yī fà chéng quán le tā yì hǎo

教头今日既到这里，一发成全了他亦好。

lǎo hàn zì dāng chóng chóng chóu xiè

老汉自当重重酬谢。

wáng jìn dà xǐ dào tài gōng fàng xīn jì rán rú cǐ shuō shí xiǎo rén yī fà jiào le lìng láng fāng qù

”王进大喜道：“太公放心，既然如此说时，小人一发教了令郎方去。

zì dāng rì wèi shǐ chī le jiǔ shí liú zhù wáng jiào tóu zi mǔ èr rén zài zhuāng shàng

”自当日为始，吃了酒食，留住王教头子母二人在庄上。

shǐ jìn měi rì qiú wáng jiào tóu diǎn bō shí bā bān wǔ yì yī yī cóng tóu zhǐ jiào

史进每日求王教头点拨，十八般武艺，一一从头指教。

nà shí bā bān wǔ yì

那十八般武艺？

máo chuí gōng nǔ chòng biān jiǎn jiàn liàn wō fǔ yuè bìng gē jǐ pái bàng yǔ qiāng chā

矛、锤、弓、弩、铳，鞭、简、剑、链、挝，斧、钺并戈、戟，牌、棒与枪、杈。

huà shuō zhè shǐ jìn měi rì zài zhuāng shàng guǎn dài wáng jiào tóu mǔ zǐ èr rén zhǐ jiào wǔ yì

话说这史进每日在庄上管待王教头母子二人，指教武艺。

shǐ tài gōng zì qù huá yīn xiàn zhōng chéng dāng lǐ zhèng bù zài huà xià

史太公自去华阴县中承当里正，不在话下。

bù jué rěn rǎn guāng yīn zǎo guò bàn nián zhī shàng

不觉荏苒光阴，早过半年之上。

zhèng shì

正是：

chuāng wài rì guāng tán zhǐ guò xí jiān huā yǐng zuò qián yí

窗外日光弹指过，席间花影坐前移。

yī bēi wèi jìn shēng gē sòng jiē xià chén pái yòu bào shí

一杯未进笙歌送，阶下辰牌又报时。

qián hòu de bàn nián zhī shàng shǐ jìn bǎ zhè shí bā bān wǔ yì cóng xīn xué de shí fēn jīng shú

前后得半年之上，史进把这十八般武艺，从新学得十分精熟。

duō de wáng jìn jìn xīn zhǐ jiào diǎn bō de jiàn jiàn dōu yǒu ào miào

多得王进尽心指教，点拨得件件都有奥妙。

wáng jìn jiàn tā xué de jīng shú le zì sī zài cǐ suī hǎo zhǐ shì bù liǎo

王进见他学得精熟了，自思：“在此虽好，只是不了。

yī rì xiǎng qi lai xiāng cí yào shàng yán ān fǔ qù

”一日想起来，相辞要上延安府去。

shǐ jìn nà lǐ kěn fàng shuō dào shī fu zhī zài cǐ jiān guò le

史进那里肯放，说道：“师父，只在此间过了。

xiǎo dì fèng yǎng nǐ mǔ zǐ èr rén yǐ zhōng tiān nián duō shǎo shì hǎo

小弟奉养你母子二人，以终天年，多少是好！

wáng jìn dào xián dì duō méng nǐ hǎo xīn zài cǐ shí fēn zhī hǎo

”王进道：“贤弟，多蒙你好心，在此十分之好。

zhǐ kǒng gāo tài wèi zhuī bǔ dào lái fù lèi le nǐ kǒng jiào xián dì yì zāo léi xiè zhī ě bù dàng wěn biàn yǐ cǐ liǎng nán

只恐高太尉追捕到来，负累了你，恐教贤弟亦遭缧绁之厄，不当稳便，以此两难。

wǒ yī xīn yào qù yán ān fǔ tóu zhe zài lǎo zhǒng jīng lüè chù gòu dàng

我一心要去延安府，投着在老种经略处勾当。

nà lǐ shì zhèn shǒu biān tíng yòng rén zhī jì zú kě ān shēn lì mìng

那里是镇守边庭，用人之际，足可安身立命。

shǐ jìn bìng tài gōng kǔ liú bú zhù zhǐ de ān pái yí gè yán xí sòng xíng

”史进并太公苦留不住，只得安排一个筵席送行。

tuō chū yī pán liǎng gè duàn zǐ yī bǎi liǎng huā yín xiè shī

托出一盘，两个段子，一百两花银谢师。

cì rì wáng jìn shōu shí le dān ér bèi le mǎ zǐ mǔ èr rén xiāng cí shǐ tài gōng shǐ jìn

次日，王进收拾了担儿，备了马，子母二人相辞史太公、史进。

qǐng niang chéng le mǎ wàng yán ān fǔ lù tú jìn fā

请娘乘了马，望延安府路途进发。

shǐ jìn jiào zhuāng kè tiāo le dān ér qīn sòng shí lǐ zhī chéng zhōng xīn nán shè

史进叫庄客挑了担儿，亲送十里之程，中心难舍。

shǐ jìn dāng shí bài bié le shī fu sǎ lèi fēn shǒu hé zhuāng kè zì huí

史进当时拜别了师父，洒泪分手，和庄客自回。

wáng jiào tóu yī jiù zì tiāo le dān ér gēn zhe mǎ hé niang liǎng gè zì qǔ guān xī lù lǐ qù le

王教头依旧自挑了担儿，跟着马，和娘两个，自取关西路里去了。

huà zhōng bù shuō wáng jìn qù tóu jūn yì

话中不说王进去投军役。

zhǐ shuō shǐ jìn huí dào zhuāng shàng měi rì zhǐ shì dǎ áo qì lì yì qiě zhuàng nián yòu méi lǎo xiǎo bàn yè sān gēng qǐ lái yǎn xí wǔ yì bái rì lǐ zhī zài zhuāng hòu shè gōng zǒu mǎ

只说史进回到庄上，每日只是打熬气力，亦且壮年，又没老小，半夜三更起来演习武艺，白日里只在庄后射弓走马。

bú dào bàn zǎi zhī jiān shǐ jìn fù qīn tài gōng rǎn huàn bìng zhèng shù rì bù qǐ

不到半载之间，史进父亲太公染患病症，数日不起。

shǐ jìn shǐ rén yuǎn jìn qǐng yī shì kàn zhì bù néng quán kě

史进使人远近请医士看治，不能痊可。

wū hū āi zāi tài gōng mò le

呜呼哀哉，太公殁了。

shǐ jìn yī miàn bèi guān guǒ shèng liàn qǐng sēng xiū shè hǎo shì zhuī zhāi lǐ qī jiàn bá tài gōng

史进一面备棺椁盛殓，请僧修设好事，追斋理七，荐拔太公。

yòu qǐng dào shì jiàn lì zhāi jiào chāo dù shēng tiān

又请道士建立斋醮，超度生天。

zhěng zuò le shí shù tán hǎo shì gōng guǒ dào chǎng xuǎn le jí rì liáng shí chū sāng ān zàng

整做了十数坛好事功果道场，选了吉日良时，出丧安葬。

mǎn cūn zhōng sān sì bǎi shǐ jiā zhuāng hù dōu lái sòng sàng guà xiào mái bìn zài cūn xī shān shàng zǔ fén nèi le

满村中三四百史家庄户，都来送丧挂孝，埋殡在村西山上祖坟内了。

shǐ jìn jiā zì cǐ wú rén guǎn yè shǐ jìn yòu bù kěn wù nóng zhǐ yào xún rén shǐ jiā shēng jiào liàng qiāng bàng

史进家自此无人管业，史进又不肯务农，只要寻人使家生，较量枪棒。

zì shǐ tài gōng sǐ hòu yòu zǎo guò le sān sì gè yuè rì

自史太公死后，又早过了三四个月日。

shí dāng liù yuè zhōng xún yán tiān zhèng rè

时当六月中旬，炎天正热。

nà yī rì shǐ jìn wú kě xiāo qiǎn zhuō gè jiāo chuáng zuò zài dǎ mài chǎng biān liǔ yīn shù xià shèng liáng

那一日，史进无可消遣，捉个交床，坐在打麦场边柳阴树下乘凉。

duì miàn sōng lín tòu guò fēng lái shǐ jìn hè cǎi dào hǎo liáng fēng

对面松林透过风来，史进喝采道：“好凉风！

zhèng chéng liáng li zhī jiàn yī gè rén tàn tóu tàn nǎo zài nà lǐ zhāng wàng

”正乘凉哩，只见一个人，探头探脑在那里张望。

shǐ jìn hè dào zuò guài

史进喝道：“作怪！

shuí zài nà lǐ zhāng ǎn zhuāng shàng

谁在那里张俺庄上？

shǐ jìn tiào qǐ shēn lái zhuǎn guò shù bèi hòu dǎ yī kàn shí rèn de shì liè hù piāo tù li jí

”史进跳起身来，转过树背后，打一看时，认得是猎户摽兔李吉。

shǐ jìn hè dào li jí

史进喝道：“李吉！

zhāng wǒ zhuāng nèi zuò shèn me

张我庄内做甚么？

mò bù lái xiāng jiǎo tóu

莫不来相脚头？

li jí xiàng qián shēng rě dào dà láng xiǎo rén yào xún zhuāng shàng ǎi qiū yǐ láng chī wǎn jiǔ yīn jiàn dà láng zài cǐ chéng liáng bù gǎn guò lái chōng zhuàng

”李吉向前声喏道：“大郎，小人要寻庄上矮丘乙郎吃碗酒，因见大郎在此乘凉，不敢过来冲撞。

shǐ jìn dào wǒ qiě wèn nǐ wǎng cháng shí nǐ zhǐ shì dān xiē yě wèi lái wǒ zhuāng shàng mài wǒ yòu bù céng kuī le nǐ rú hé yī xiàng bù jiāng lái mài yǔ wǒ

”史进道：“我且问你，往常时，你只是担些野味来我庄上卖，我又不曾亏了你，如何一向不将来卖与我？

gǎn shì qī fù wǒ méi qián

敢是欺负我没钱？

li jí dá dào xiǎo rén zěn gǎn

”李吉答道：“小人怎敢！

yī xiàng méi yǒu yě wèi yǐ cǐ bù gǎn lái

一向没有野味，以此不敢来。

shǐ jìn dào hú shuō

”史进道：“胡说！

ruò dà yí gè shǎo huà shān nèn dì guǎng kuò bù xìn méi yǒu gè zhāng r tù r

偌大一个少华山，恁地广阔，不信没有个獐儿兔儿。

li jí dào dà láng yuán lái bù zhī

”李吉道：“大郎原来不知。

rú jīn jìn rì shàng miàn tiān le yī huǒ qiǎng rén zhā xià ge shān zhài zài shàng miàn jù jí zhe wǔ qī bǎi gè xiǎo lóu luō yǒu bǎi shí pǐ hǎo mǎ

如今近日上面添了一伙强人，扎下个山寨，在上面聚集着五七百个小喽啰，有百十匹好马。

wéi tóu nà gè dài wáng huàn zuò shén jī jūn shī zhū wǔ dì èr gè huàn zuò tiào jiàn hǔ chén dá dì sān gè huàn zuò bái huā shé yáng chūn

为头那个大王唤做神机军师朱武，第二个唤做跳涧虎陈达，第三个唤做白花蛇杨春。

zhè sān gè wéi tóu dǎ jiā jié shè

这三个为头，打家劫舍。

huá yīn xiàn lǐ bù gǎn zhuō tā chū sān qiān guàn shǎng qián zhào rén ná tā

华阴县里不敢捉他，出三千贯赏钱召人拿他。

shuí gǎn shǎng qù rě tā

谁敢上去惹他？

yīn cǐ shàng xiǎo rén men bù gǎn shàng shān dǎ bǔ yě wèi nà tǎo lái mài

因此上小人们不敢上山打捕野味，那讨来卖！

shǐ jìn dào wǒ yě tīng de shuō yǒu qiǎng rén bù xiǎng nà sī men rú cǐ dà nòng bì rán yào nǎo rén

”史进道：“我也听得说有强人，不想那厮们如此大弄，必然要恼人。

li jí nǐ jīn hòu yǒu yě wèi shí xún xiē lái

李吉，你今后有野味时，寻些来。

li jí chàng gè rě zì qù le

”李吉唱个喏，自去了。

shǐ jìn guī dào tīng qián xún sī zhè sī men dà nòng bì yào lái hāo nǎo cūn fāng

史进归到厅前，寻思：这厮们大弄，必要来薅恼村坊。

jì rán rú cǐ biàn jiào zhuāng kè jiǎn liǎng tóu féi shuǐ niú lái shā le zhuāng nèi zì yǒu zào xià de hǎo jiǔ xiān shāo le yī mò shùn liū zhǐ biàn jiào zhuāng kè qù qǐng zhè dāng

既然如此，便叫庄客拣两头肥水牛来杀了，庄内自有造下的好酒，先烧了一陌顺溜纸，便叫庄客去请这当

cūn lǐ sān sì bǎi shǐ jiā zhuāng hù dōu dào jiā zhōng cǎo táng shàng xù chǐ zuò xia

村里三四百史家庄户，都到家中草堂上，序齿坐下。

jiào zhuāng kè yī miàn bǎ zhǎn quàn jiǔ shǐ jìn duì zhòng rén shuō dào wǒ tīng de shǎo huà shān shàng yǒu sān gè qiǎng rén jù jí zhe wǔ qī bǎi xiǎo lóu luō dǎ jiā jié shè

教庄客一面把盏劝酒，史进对众人说道：“我听得少华山上有三个强人，聚集着五七百小喽啰，打家劫舍。

zhè sī men jì rán dà nòng bì rán zǎo wǎn yào lái ǎn cūn zhōng luó zào

这厮们既然大弄，必然早晚要来俺村中啰唣。

wǒ jīn tè qǐng nǐ zhòng rén lái shāng yì tǎng ruò nà sī men lái shí gè jiā zhǔn bèi

我今特请你众人来商议，倘若那厮们来时，各家准备。

wǒ zhuāng shàng dǎ qǐ bāng zi nǐ zhòng rén kě gè zhí qiāng bàng qián lái jiù yìng

我庄上打起梆子，你众人可各执枪棒前来救应。

nǐ gè jiā yǒu shì yì shì rú cǐ

你各家有事，亦是如此。

dì xiāng jiù hù gòng bǎo cūn fāng

递相救护，共保村坊。

rú ruò qiǎng rén zì lái dōu shì wǒ lái lǐ huì

如若强人自来，都是我来理会。

zhòng rén dào wǒ děng cūn nóng zhǐ kào dà láng zuò zhǔ

”众人道：“我等村农，只靠大郎做主。

bāng zi xiǎng shí shuí gǎn bù lái

梆子响时，谁敢不来。

dàng wǎn zhòng rén xiè jiǔ gè zì fēn fù huí jiā zhǔn bèi qì xiè

”当晚众人谢酒，各自分付，回家准备器械。

zì cǐ shǐ jìn xiū zhěng mén hù qiáng yuán ān pái zhuāng yuàn shuān shù yī jiǎ zhěng dùn dāo mǎ dī fáng zéi kòu bù zài huà xià

自此史进修整门户墙垣，安排庄院，拴束衣甲，整顿刀马，提防贼寇，不在话下。

qiě shuō shǎo huà shān zhài zhōng sān gè tóu lǐng zuò dìng shāng yì

且说少华山寨中，三个头领坐定商议。

wéi tóu de shén jī jūn shī zhū wǔ suī wú běn shì guǎng yǒu móu lüè

为头的神机军师朱武，虽无本事，广有谋略。

zhū wǔ dāng yǔ chén dá yáng chūn shuō dào rú jīn wǒ tīng zhī huá yīn xiàn lǐ chū sān qiān guàn shǎng qián zhào rén zhuō wǒ men

朱武当与陈达、杨春说道：“如今我听知华阴县里出三千贯赏钱，召人捉我们。

chéng kǒng lái shí yào yǔ tā sī shā

诚恐来时，要与他厮杀。

zhǐ shì shān zhài qián liáng qiàn shǎo rú hé bù qù jié lǔ xiē lái yǐ gōng shān zhài zhī yòng

只是山寨钱粮欠少，如何不去劫掳些来，以供山寨之用？

jù jī xiē liáng shí zài zhài lǐ fáng bèi guān jūn lái shí hǎo hé tā dǎ áo

聚积些粮食在寨里，防备官军来时，好和他打熬。

tiào jiàn hǔ chén dá dào shuō de shì

”跳涧虎陈达道：“说得是。

rú jīn biàn qù huá yīn xiàn lǐ xiān wèn tā jiè liáng kàn tā rú hé

如今便去华阴县里先问他借粮，看他如何。

bái huā shé yáng chūn dào bú yào huá yīn xiàn qù zhǐ qù pú chéng xiàn wàn wú yī shī

”白花蛇杨春道：“不要华阴县去，只去蒲城县，万无一失。

chén dá dào pú chéng xiàn rén hù xī shǎo qián liáng bù duō

”陈达道：“蒲城县人户稀少，钱粮不多。

bù rú zhǐ dǎ huá yīn xiàn nà lǐ rén mín fēng fù qián liáng guǎng yǒu

不如只打华阴县，那里人民丰富，钱粮广有。

yáng chūn dào gē ge bù zhī ruò qù dǎ huá yīn xiàn shí xū cóng shǐ jiā cūn guò

”杨春道：“哥哥不知，若去打华阴县时，须从史家村过。

nà gè jiǔ wén lóng shǐ jìn shì gè dà chóng bù kě qù liáo bō tā

那个九纹龙史进是个大虫，不可去撩拨他。

tā rú hé kěn fàng wǒ men guò qù

他如何肯放我们过去？

chén dá dào xiōng dì hǎo nuò ruò

”陈达道：“兄弟好懦弱！

yí gè cūn fāng guò qù bù dé zěn dì gǎn dǐ dí guān jūn

一个村坊过去不得，怎地敢抵敌官军？

yáng chūn dào gē ge bù kě xiǎo qù le tā nà rén duān dì liǎo de

”杨春道：“哥哥不可小觑了他，那人端的了得。

zhū wǔ dào wǒ yě zēng wén tā shí fēn yīng xióng shuō zhè rén zhēn yǒu běn shi

”朱武道：“我也曾闻他十分英雄，说这人真有本事。

xiōng dì xiū qù ba

兄弟休去罢。

chén dá jiào jiāng qǐ lái shuō dào nǐ liǎng gè bì le niǎo zuǐ

”陈达叫将起来，说道：“你两个闭了鸟嘴！

zhǎng bié rén zhì qì miè zì jǐ wēi fēng

长别人志气，灭自己威风。

yě zhǐ shì yī gè rén xū bù sān tóu liù bì wǒ bù xìn

也只是一个人，须不三头六臂，我不信。

hē jiào xiǎo lóu luō kuài bèi wǒ de mǎ lái

”喝叫小喽啰：“快备我的马来！

rú jīn biàn qù xiān dǎ shǐ jiā zhuāng hòu qǔ huá yīn xiàn

如今便去先打史家庄，后取华阴县。

zhū wǔ yáng chūn zài sān jiàn quàn chén dá nà lǐ kěn tīng

”朱武、杨春再三谏劝，陈达那里肯听。

suí jí pī guà shàng mǎ diǎn le yī bǎi sì wǔ shí xiǎo lóu luō míng luó léi gǔ xià shān wàng shǐ jiā cūn qù le

随即披挂上马，点了一百四五十小喽啰，鸣锣擂鼓，下山望史家村去了。

qiě shuō shǐ jìn zhèng zài zhuāng nèi zhěng zhì dāo mǎ zhī jiàn zhuāng kè bào zhī cǐ shì

且说史进正在庄内整制刀马，只见庄客报知此事。

shǐ jìn tīng de jiù zhuāng shàng qiāo qǐ bāng zi lái

史进听得，就庄上敲起梆子来。

nà zhuāng qián zhuāng hòu zhuāng dōng zhuāng xi sān sì bǎi shǐ jiā zhuāng hù tīng de bāng zi xiǎng dōu tuō qiāng yè bàng jù qǐ sān sì bǎi rén yī qí dōu dào shǐ jiā zhuāng shàng

那庄前庄后，庄东庄西，三四百史家庄户，听得梆子响，都拖枪拽棒，聚起三四百人，一齐都到史家庄上。

kàn le shǐ jìn tóu dài yī zì jīn shēn pī zhū hóng jiǎ shàng chuān qīng jǐn ǎo xià zhe mǒ lǜ xuē yāo xì pí dā bo qián hòu tiě yǎn xīn yī zhāng gōng yī hú jiàn shǒu lǐ ná yī bǎ sān jiān liǎng rèn sì qiào bā huán dāo

看了史进头戴一字巾，身披朱红甲，上穿青锦袄，下着抹绿靴，腰系皮搭膊，前后铁掩心，一张弓，一壶箭，手里拿一把三尖两刃四窍八环刀。

zhuāng kè qiān guò nà pǐ huǒ tàn chì mǎ shǐ jìn shàng le mǎ chāo le dāo qián miàn bǎi zhe sān sì shí zhuàng jiàn de zhuāng kè hòu miàn liè zhe bā jiǔ shí cūn chǔn de xiāng fū gè shǐ jiā zhuāng hù dōu gēn zài hòu tóu yī qí nà hǎn zhí dào cūn běi lù kǒu bǎi kāi

庄客牵过那匹火炭赤马，史进上了马，绰了刀，前面摆着三四十壮健的庄客，后面列着八九十村蠢的乡夫，各史家庄户，都跟在后头，一齐呐喊，直到村北路口摆开。

què zǎo wàng jiàn lái jūn dàn jiàn

却早望见来军，但见：

hóng qí shǎn shǎn chì zhì piān piān

红旗闪闪，赤帜翩翩。

xiǎo lóu luō luàn shuò chā qiāng mǎng zhuàng hàn qí dān dāo fǔ

小喽啰乱搠叉枪，莽撞汉齐担刀斧。

tóu jīn wāi zhěng hún rú sān yuè táo huā

头巾歪整，浑如三月桃花；

nà ǎo jǐn shuān què shì jiǔ qiū luò yè

衲袄紧拴，却似九秋落叶。

gè gè yuán zhēng hèng sǐ yǎn rén rén zhé qǐ yè chā xīn

个个圆睁横死眼，人人辄起夜叉心。

nà shǎo huà shān chén dá yǐn le rén mǎ fēi bēn dào shān pō xià biàn jiāng xiǎo lóu luō bǎi kāi

那少华山陈达，引了人马，飞奔到山坡下，便将小喽啰摆开。

shǐ jìn kàn shí jiàn chén dá tóu dài gàn hóng āo miàn jīn shēn pī guǒ jīn shēng tiě jiǎ shàng chuān yī lǐng hóng nà ǎo jiǎo chuān yī duì diào dūn xuē yāo xì qī chǐ zǎn xiàn dā bo zuò qí yì pǐ gāo tou bái mǎ shǒu zhōng héng zhe zhàng bā diǎn gāng máo

史进看时，见陈达头戴干红凹面巾，身披裹金生铁甲，上穿一领红衲袄，脚穿一对吊墩靴，腰系七尺攒线搭膊，坐骑一匹高头白马，手中横着丈八点钢矛。

xiǎo lóu luō liǎng shì xià nà hǎn èr yuán jiāng jiù mǎ shàng xiāng jiàn

小喽啰两势下呐喊，二员将就马上相见。

chén dá zài mǎ shàng kàn zhe shǐ jìn qiàn shēn shī lǐ

陈达在马上看着史进，欠身施礼。

shǐ jìn hè dào rǔ děng shā rén fàng huǒ dǎ jiā jié shè fàn zháo mí tiān dà zuì dōu shì gāi sǐ de rén

史进喝道：“汝等杀人放火，打家劫舍，犯着迷天大罪，都是该死的人。

nǐ yě xū yǒu ěr duǒ hǎo dà dǎn zhí lái tài suì tóu shàng dòng tǔ

你也须有耳朵，好大胆，直来太岁头上动土！

chén dá zài mǎ shàng dá dào ǎn shān zhài lǐ qiàn shǎo xiē liáng shí yù wǎng huá yīn xiàn jiè liáng jīng yóu guì zhuāng jiè yī tiáo lù bìng bù gǎn dòng yī gēn cǎo

”陈达在马上答道：“俺山寨里欠少些粮食，欲往华阴县借粮，经由贵庄，借一条路，并不敢动一根草。

kě fàng wǒ men guò qù huí lái zì dāng bài xiè

可放我们过去，回来自当拜谢。

shǐ jìn dào hú shuō

”史进道：“胡说！

ǎn jiā jiàn dāng lǐ zhèng zhèng yào lái ná nǐ zhè huǒ zéi

俺家见当里正，正要来拿你这伙贼。

jīn rì dào lái jīng yóu wǒ cūn zhōng guò què bù ná nǐ dào fàng nǐ guò qù běn xiàn zhī dào xū lián lěi yú wǒ

今日到来，经由我村中过，却不拿你，倒放你过去，本县知道，须连累于我。

chén dá dào sì hǎi zhī nèi jiē xiōng dì yě

”陈达道：“四海之内，皆兄弟也。

xiāng fán jiè yī tiáo lù

相烦借一条路。

shǐ jìn dào shèn me xián huà

”史进道：“甚么闲话！

wǒ biàn kěn shí yǒu yí gè bù kěn

我便肯时，有一个不肯。

nǐ wèn de tā kěn biàn qù

你问得他肯，便去。

chén dá dào hǎo hàn jiào wǒ wèn shuí

”陈达道：“好汉教我问谁？

shǐ jìn dào nǐ wèn de wǒ shǒu lǐ zhè kǒu dāo kěn biàn fàng nǐ qù

”史进道：“你问得我手里这口刀肯，便放你去。

chén dá dà nù dào gǎn rén bú yào gǎn shàng xiū de yào chěng jīng shén

”陈达大怒道：“赶人不要赶上，休得要逞精神！

shǐ jìn yě nù lūn shǒu zhōng dāo zhòu zuò xia mǎ lái zhàn chén dá

”史进也怒，抡手中刀，骤坐下马，来战陈达。

chén dá yě pāi mǎ tǐng qiǎng lái yíng shǐ jìn

陈达也拍马挺抢来迎史进。

liǎng gè jiāo mǎ dàn jiàn

两个交马，但见：

yī lái yī wǎng yī shàng yī xià

一来一往，一上一下。

yī lái yī wǎng yǒu rú shēn shuǐ xì zhū lóng

一来一往，有如深水戏珠龙；

yī shàng yī xià què shì bàn yán zhēng shí hǔ

一上一下，却似半岩争食虎。

zuǒ pán yòu xuán hǎo sì zhāng fēi dí lǚ bù

左盘右旋，好似张飞敌吕布；

qián huí hòu zhuǎn hún rú jìng dé zhàn qín qióng

前回后转，浑如敬德战秦琼。

jiǔ wén lóng fèn nù sān jiān dāo zhǐ wàng dǐng mén fēi

九纹龙忿怒，三尖刀只望顶门飞；

tiào jiàn hǔ shēng chēn zhàng bā máo bù lí xīn kǎn cì

跳涧虎生嗔，丈八矛不离心坎刺。

hǎo shǒu zhōng jiān chěng hǎo shǒu hóng xīn lǐ miàn duó hóng xīn

好手中间逞好手，红心里面夺红心。

shǐ jìn chén dá liǎng gè dòu le duō shí

史进、陈达两个斗了多时。

zhī jiàn zhàn mǎ páo xiào tī qǐ shǒu zhōng jūn qì

只见战马咆哮，踢起手中军器；

qiāng dāo lái wǎng gè fáng jià gé zhē lán

枪刀来往，各防架隔遮拦。

liǎng gè dòu dào jiān shēn lǐ shǐ jìn mài gè pò zhàn ràng chén dá bǎ qiāng wàng xīn wō lǐ shuò lái

两个斗到间深里，史进卖个破绽，让陈达把枪望心窝里搠来。

shǐ jìn què bǎ yāo yī shǎn chén dá hé qiāng diān rù huái lǐ lái

史进却把腰一闪，陈达和枪攧入怀里来。

shǐ jìn qīng shū yuán bì kuǎn niǔ láng yāo zhǐ yī xié bǎ chén dá qīng qīng zhāi lí le qiàn huā ān kuǎn kuǎn jiū zhù le xiàn dā bo diū zài mǎ qián shòu xiáng

史进轻舒猿臂，款扭狼腰，只一挟，把陈达轻轻摘离了嵌花鞍，款款揪住了线搭膊，丢在马前受降。

nà pǐ zhàn mǎ bō fēng yě sì qù le

那匹战马拨风也似去了。

shǐ jìn jiào zhuāng kè jiāng chén dá bǎng fù le

史进叫庄客将陈达绑缚了。

zhòng rén bǎ xiǎo lóu luō yī gǎn dōu zǒu le

众人把小喽啰一赶，都走了。

shǐ jìn huí dào zhuāng shàng jiāng chén dá bǎng zài tíng xīn nèi zhù shàng děng dài yī fà ná le nà liǎng gè zéi shǒu yī bìng jiě guān qǐng shǎng

史进回到庄上，将陈达绑在庭心内柱上，等待一发拿了那两个贼首，一并解官请赏。

qiě bǎ jiǔ lái shǎng le zhòng rén jiào quán qiě sàn

且把酒来赏了众人，教权且散。

zhòng rén hè cǎi bù wǎng le shǐ dà láng rú cǐ háo jié

众人喝采：“不枉了史大郎如此豪杰！

xiū shuō zhòng rén huān xǐ yǐn jiǔ què shuō zhū wǔ yáng chūn liǎng gè zhèng zài zhài lǐ cāi yí zhuō mō bù dìng qiě jiào xiǎo lóu luō zài qù tàn tīng xiāo xī

休说众人欢喜饮酒，却说朱武、杨春两个，正在寨里猜疑，捉摸不定，且教小喽啰再去探听消息。

zhī jiàn huí qù de rén qiān zhe kōng mǎ bēn dào shān qián zhǐ jiào dào kǔ yě

只见回去的人牵着空马，奔到山前，只叫道：“苦也！

chén jiā gē ge bù tīng èr wèi gē ge suǒ shuō sòng le xìng mìng

陈家哥哥不听二位哥哥所说，送了性命。

zhū wǔ wèn qí yuán gù xiǎo lóu luō bèi shuō jiāo fēng yī jié zěn dāng shǐ jìn yīng yǒng

”朱武问其缘故，小喽啰备说交锋一节，怎当史进英勇。

zhū wǔ dào wǒ de yán yǔ bù tīng guǒ yǒu cǐ huò

朱武道：“我的言语不听，果有此祸。

yáng chūn dào wǒ men jìn shù dōu qù hé tā sǐ bìng rú hé

”杨春道：“我们尽数都去，和他死并如何？

zhū wǔ dào yì shì bù kě

”朱武道：“亦是不可。

tā shàng zì shū le nǐ rú hé bìng de tā guò

他尚自输了，你如何并得他过。

wǒ yǒu yī tiáo kǔ jì ruò jiù tā bù dé wǒ hé nǐ dōu xiū

我有一条苦计，若救他不得，我和你都休。

yáng chūn wèn dào rú hé kǔ jì

”杨春问道：“如何苦计？

zhū wǔ fù ěr dī yán shuō dào zhī chú nèn dì

”朱武附耳低言，说道：“只除恁地。

yáng chūn dào hǎo jì

”杨春道：“好计！

wǒ hé nǐ biàn qù shì bù yí chí

我和你便去，事不宜迟。

zài shuō shǐ jìn zhèng zài zhuāng shàng fèn nù wèi xiāo zhī jiàn zhuāng kè fēi bào dào shān zhài lǐ zhū wǔ yáng chūn zì lái le

再说史进正在庄上，忿怒未消，只见庄客飞报道：“山寨里朱武、杨春自来了。

shǐ jìn dào zhè sī hé xiū wǒ jiào tā liǎng gè yī fà jiě guān

”史进道：“这厮合休，我教他两个一发解官。

kuài qiān guò mǎ lái

快牵过马来。

yī miàn dǎ qǐ bāng zi zhòng rén zǎo dōu dào lái

”一面打起梆子，众人早都到来。

shǐ jìn shàng le mǎ zhèng dài chū zhuāng mén zhī jiàn zhū wǔ yáng chūn bù xíng yǐ dào zhuāng qián liǎng gè shuāng shuāng guì xià qíng zhe liǎng yǎn lèi

史进上了马，正待出庄门，只见朱武、杨春步行已到庄前，两个双双跪下，擎着两眼泪。

shǐ jìn xià mǎ lái hè dào nǐ liǎng gè guì xià rú hé shuō

史进下马来喝道：“你两个跪下如何说？

zhū wǔ kū dào xiǎo rén děng sān gè lèi bèi guān sī bī pò bù dé yǐ shàng shān luò cǎo

”朱武哭道：“小人等三个，累被官司逼迫，不得已上山落草。

dāng chū fā yuàn dào bù qiú tóng rì shēng zhǐ yuàn tóng rì sǐ

当初发愿道：‘不求同日生，只愿同日死。

suī bù jí guān zhāng liú bèi de yì qì qí xīn zé tóng

’虽不及关、张、刘备的义气，其心则同。

jīn rì xiǎo dì chén dá bù tīng hǎo yán wù fàn hǔ wēi yǐ bèi yīng xióng qín zhuō zài guì zhuāng wú jì kěn qiú jīn lái yī jìng jiù sǐ

今日小弟陈达不听好言，误犯虎威，已被英雄擒捉在贵庄，无计恳求，今来一径就死。

wàng yīng xióng jiāng wǒ sān rén yī fà jiě guān qǐng shǎng shì bù zhòu méi

望英雄将我三人一发解官请赏，誓不皱眉。

wǒ děng jiù yīng xióng shǒu nèi qǐng sǐ bìng wú yuàn xīn

我等就英雄手内请死，并无怨心。

shǐ jìn tīng le xún sī dào tā men zhí nèn yì qì

”史进听了，寻思道：“他们直恁义气！

wǒ ruò ná tā qù jiě guān qǐng shǎng shí fǎn jiào tiān xià hǎo hàn men chǐ xiào wǒ bù yīng xióng

我若拿他去解官请赏时，反教天下好汉们耻笑我不英雄。

zì gǔ dào dà chóng bù chī fú ròu

自古道：大虫不吃伏肉。

shǐ jìn biàn dào nǐ liǎng gè qiě gēn wǒ jìn lái

”史进便道：“你两个且跟我进来。

zhū wǔ yáng chūn bìng wú jù qiè suí le shǐ jìn zhí dào hòu tīng qián guì xià yòu jiào shǐ jìn bǎng fù

”朱武、杨春并无惧怯，随了史进直到后厅前跪下，又教史进绑缚。

shǐ jìn sān huí wǔ cì jiào qǐ lái nà liǎng gè nà lǐ kěn qǐ lái

史进三回五次叫起来，那两个那里肯起来。

xīng xīng xī xīng xīng hǎo hàn shi hǎo hàn

惺惺惜惺惺，好汉识好汉。

shǐ jìn dào nǐ men jì rán rú cǐ yì qì shēn zhòng wǒ ruò sòng le nǐ men bú shì hǎo hàn

史进道：“你们既然如此义气深重，我若送了你们，不是好汉。

wǒ fàng chén dá hái nǐ rú hé

我放陈达还你如何？

zhū wǔ dào xiū de lián lěi le yīng xióng bù dàng wěn biàn

”朱武道：“休得连累了英雄，不当稳便。

nìng kě bǎ wǒ men qù jiě guān qǐng shǎng

宁可把我们去解官请赏。

shǐ jìn dào rú hé shǐ de

”史进道：“如何使得。

nǐ kěn chī wǒ jiǔ shí me

你肯吃我酒食么？

zhū wǔ dào yī sǐ shàng rán bù jù hé kuàng jiǔ ròu hu

”朱武道：“一死尚然不惧，何况酒肉乎！

dāng shí shǐ jìn dà xǐ jiě fàng chén dá jiù hòu tīng shàng zuò zhì jiǔ shè xí guǎn dài sān rén

”当时史进大喜，解放陈达，就后厅上座置酒设席，管待三人。

zhū wǔ yáng chūn chén dá bài xiè dà ēn

朱武、杨春、陈达拜谢大恩。

jiǔ zhì shù bēi shǎo tiān chūn sè

酒至数杯，少添春色。

jiǔ ba sān rén xiè le shǐ jìn huí shān qù le

酒罢，三人谢了史进，回山去了。

shǐ jìn sòng chū zhuāng mén zì huí zhuāng shàng

史进送出庄门，自回庄上。

què shuō zhū wǔ děng sān rén guī dào zhài zhōng zuò xià

却说朱武等三人归到寨中坐下。

zhū wǔ dào wǒ men bú shì zhè tiáo kǔ jì zěn de xìng mìng zài cǐ

朱武道：“我们不是这条苦计，怎得性命在此。

suī rán jiù le yī rén què yě nán de shǐ jìn wèi yì qì shàng fàng le wǒ men

虽然救了一人，却也难得史进为义气上放了我们。

guò jǐ rì bèi xiē lǐ wù sòng qù xiè tā jiù mìng zhī ēn

过几日备些礼物送去，谢他救命之恩。

huà xiū xù fán

话休絮繁。

guò le shí shù rì zhū wǔ děng sān rén shōu shí de sān shí liǎng suàn tiáo jīn shǐ liǎng gè xiǎo lóu luō chèn yuè hēi yè sòng qù shǐ jiā zhuāng shàng

过了十数日，朱武等三人收拾得三十两蒜条金，使两个小喽啰，趁月黑夜送去史家庄上。

dàng yè chū gēng shí fēn xiǎo lóu luō qiāo mén zhuāng kè bào zhī shǐ jìn

当夜初更时分，小喽啰敲门，庄客报知史进。

shǐ jìn huǒ jí pī yī lái dào mén qián wèn xiǎo lóu luō yǒu shèn huà shuō

史进火急披衣，来到门前，问小喽啰：“有甚话说？

xiǎo lóu luō dào sān gè tóu lǐng zài sān bài fù tè dì shǐ xiǎo xiào sòng xiē bó lǐ chóu xiè dà láng bù shā zhī ēn

”小喽啰道：“三个头领再三拜复，特地使小校送些薄礼，酬谢大郎不杀之恩。

bú yào tuī què wàng qǐ xiào liú

不要推却，望乞笑留。

qǔ chū jīn zi dì yǔ

”取出金子递与。

shǐ jìn chū shí tuī què cì hòu xún sī dào jì rán sòng lái huí lǐ kě chou

史进初时推却，次后寻思道：“既然送来，回礼可酬。

shòu le jīn zi jiào zhuāng kè zhì jiǔ guǎn dài xiǎo xiào

”受了金子，叫庄客置酒，管待小校。

chī le bàn yè jiǔ bǎ xiē líng suì yín liǎng shǎng le xiǎo xiào huí shān qù le

吃了半夜酒，把些零碎银两赏了小校回山去了。

yòu guò bàn yuè yǒu yú zhū wǔ děng sān rén zài zhài zhōng shāng yì lǔ lüè dé yī chuàn hǎo dà zhū zi yòu shǐ xiǎo lóu luō lián yè sòng lái shǐ jiā zhuāng shàng

又过半月有余，朱武等三人在寨中商议，掳掠得一串好大珠子，又使小喽啰连夜送来史家庄上。

shǐ jìn shòu le bù zài huà xià

史进受了，不在话下。

yòu guò le bàn yuè shǐ jìn xún sī dào yě nán de zhè sān gè jìng zhòng wǒ wǒ yě bèi xiē lǐ wù huí fèng tā

又过了半月，史进寻思道：“也难得这三个敬重我，我也备些礼物回奉他。

cì rì jiào zhuāng kè xún gè cái féng zì qù xiàn lǐ mǎi le sān pǐ hóng xì jǐn cái chéng sān lǐng jǐn ǎo zǐ

”次日，叫庄客寻个裁缝，自去县里买了三匹红戏锦，裁成三领锦袄子；

yòu jiǎn féi yáng zhǔ le sān gè jiāng dà hé zi shèng le wěi liǎng gè zhuāng kè qù sòng

又拣肥羊煮了三个，将大盒子盛了，委两个庄客去送。

shǐ jìn zhuāng shàng yǒu gè wéi tóu de zhuāng kè wáng sì

史进庄上，有个为头的庄客王四。

cǐ rén pō néng dā yìng guān fǔ kǒu shé lì biàn mǎn zhuāng rén dōu jiào tā zuò sài bó dāng

此人颇能答应官府，口舌利便，满庄人都叫他做赛伯当。

shǐ jìn jiào tā tóng yī gè dé lì zhuāng kè tiāo le hé dān zhí sòng dào shān xià

史进教他同一个得力庄客，挑了盒担，直送到山下。

xiǎo lóu luō wèn le bèi xì yǐn dào shān zhài lǐ jiàn le zhū wǔ děng

小喽啰问了备细，引到山寨里，见了朱武等。

sān gè tóu lǐng dà xǐ shòu le jǐn ǎo zǐ bìng féi yáng jiǔ lǐ bǎ shí liǎng yín zi shǎng le zhuāng kè

三个头领大喜，受了锦袄子并肥羊酒礼，把十两银子赏了庄客。

měi rén chī le shí shù wǎn jiǔ xià shān huí guī zhuāng nèi jiàn le shǐ jìn shuō dào shān shàng tóu lǐng duō duō shàng fù

每人吃了十数碗酒，下山回归庄内，见了史进，说道：“山上头领多多上复。

shǐ jìn zì cǐ cháng cháng yǔ zhū wǔ děng sān rén wǎng lái bù shí jiān zhǐ shì wáng sì qù shān zhài lǐ sòng wù shì bù zé yī rì

”史进自此常常与朱武等三人往来，不时间只是王四去山寨里送物事，不则一日。

zhài lǐ tou lǐng yě pín pín de shǐ rén sòng jīn yín lái yǔ shǐ jìn

寨里头领也频频地使人送金银来与史进。

rěn rǎn guāng yīn shí yù bā yuè zhōng qiū dào lái

荏苒光阴，时遇八月中秋到来。

shǐ jìn yào hé sān rén shuō huà yuē zhì shí wǔ yè lái zhuāng shàng shǎng yuè yǐn jiǔ

史进要和三人说话，约至十五夜来庄上赏月饮酒。

xiān shǐ zhuāng kè wáng sì jī yī fēng qǐng shū zhí qù shǎo huà shān shàng qǐng zhū wǔ chén dá yáng chūn lái zhuāng shàng fù xí

先使庄客王四赍一封请书，直去少华山上，请朱武、陈达、杨春来庄上赴席。

wáng sì chí shū jìng dào shān zhài lǐ jiàn le sān wèi tóu lǐng xià le lái shū

王四驰书径到山寨里，见了三位头领，下了来书。

zhū wǔ kàn le dà xǐ sān gè yīng yǔn suí jí xiě fēng huí shū shǎng le wáng sì wǔ liǎng yín zi chī le shí lái wǎn jiǔ

朱武看了大喜，三个应允，随即写封回书，赏了王四五两银子，吃了十来碗酒。

wáng sì xià de shān lái zhèng zhuàng zhe rú cháng sòng wù shì lái de xiǎo lóu luō yī bǎ bào zhù nà lǐ kěn fàng

王四下得山来，正撞着如常送物事来的小喽啰，一把抱住，那里肯放。

yòu tuō qù shān lù biān cūn jiǔ diàn lǐ chī le shí shù wǎn jiǔ

又拖去山路边村酒店里，吃了十数碗酒。

wáng sì xiāng bié le huí zhuāng yī miàn zǒu zhe bèi shān fēng yī chuī jiǔ què yǒng shàng lái liàng liàng qiàng qiàng yī bù yī diān

王四相别了回庄，一面走着，被山风一吹，酒却涌上来，踉踉跄跄，一步一攧。

zǒu bù dé shí lǐ zhī lù jiàn zuò lín zi bēn dào lǐ miàn wàng zhe nà lǜ róng róng suō cǎo dì shàng pū dì dào le

走不得十里之路，见座林子，奔到里面，望着那绿茸茸莎草地上，扑地倒了。

yuán lái piāo tù li jí zhèng zài nà shān pō xià zhāng tù r rèn de shì shǐ jiā zhuāng shàng wáng sì gǎn rù lín zi lǐ lái fú tā nà lǐ fú de dòng

原来摽兔李吉，正在那山坡下张兔儿，认得是史家庄上王四，赶入林子里来扶他，那里扶得动。

zhī jiàn wáng sì dā bo lǐ tū chū yín zi lái li jí xún sī dào zhè sī zuì le

只见王四搭膊里突出银子来，李吉寻思道：“这厮醉了。

nà lǐ tǎo de xǔ duō

那里讨得许多！

hé bù ná tā xiē

何不拿他些？

yě shì tiān gāng xīng hé dāng jù huì zì rán shēng chū jī huì lái

”也是天罡星合当聚会，自然生出机会来。

li jí jiě nà dā bo wàng dì xià zhǐ yī dǒu nà fēng huí shū hé yín zi dōu dǒu chū lái

李吉解那搭膊，望地下只一抖，那封回书和银子都抖出来。

li jí ná qǐ pō shí jǐ zì jiāng shū chāi kāi kàn shí jiàn shàng miàn xiě zhe shǎo huà shān zhū wǔ chén dá yáng chūn zhōng jiān duō yǒu jiān wén dài wǔ de yán yǔ què bù shí de zhǐ rèn de sān gè míng zì

李吉拿起，颇识几字，将书拆开看时，见上面写着少华山朱武、陈达、杨春，中间多有兼文带武的言语，却不识得，只认得三个名字。

li jí dào wǒ zuò liè hù jǐ shí néng gōu fā jì

李吉道：“我做猎户，几时能勾发迹。

suàn mìng dào wǒ jīn nián yǒu dà cái què zài zhè lǐ

算命道我今年有大财，却在这里！

huá yīn xiàn lǐ jiàn chū sān qiān guàn shǎng qián bó zhuō tā sān gè zéi rén

华阴县里见出三千贯赏钱，搏捉他三个贼人。

pǒ nài shǐ jìn nà sī qián rì wǒ qù tā zhuāng shàng xún ǎi qiū yǐ láng tā dào wǒ lái xiāng jiǎo tóu cǎi pán

叵耐史进那厮，前日我去他庄上寻矮丘乙郎，他道我来相脚头踩盘。

nǐ yuán lái dào hé zéi rén lái wǎng

你原来倒和贼人来往！

yín zi bìng shū dōu ná qù le wàng huá yīn xiàn lǐ lái chū shǒu

”银子并书都拿去了，望华阴县里来出首。

què shuō zhuāng kè wáng sì yī jiào zhí shuì dào èr gēng fāng xǐng jué lái kàn jiàn yuè guāng wēi wēi zhào zài shēn shàng

却说庄客王四一觉直睡到二更，方醒觉来，看见月光微微照在身上。

wáng sì chī le yī jīng tiào jiāng qǐ lái què jiàn sì biān dōu shì sōng shù

王四吃了一惊，跳将起来，却见四边都是松树。

biàn qù yāo lǐ mō shí dā bo hé shū dōu bú jiàn le

便去腰里摸时，搭膊和书都不见了。

sì xià lǐ xún shí zhī jiàn kōng dā bo zài suō cǎo dì shàng

四下里寻时，只见空搭膊在莎草地上。

wáng sì zhǐ guǎn jiào kǔ xún sī dào yín zi bù dǎ jǐn zhè fēng huí shū què zěn shēng hǎo

王四只管叫苦，寻思道：“银子不打紧，这封回书却怎生好！

zhèng bù zhī bèi shén rén ná qù le

正不知被甚人拿去了？

méi tóu yī zòng jì shàng xīn lái zì dào ruò huí qù zhuāng shàng shuō tuō le huí shū dà láng bì rán jiāo zào dìng shì gǎn wǒ chū qù

”眉头一纵，计上心来，自道：“若回去庄上，说脱了回书，大郎必然焦躁，定是赶我出去。

bù rú zhǐ shuō bù céng yǒu huí shū nà lǐ zhā zhào

不如只说不曾有回书，那里查照。

jì jiào dìng le fēi yě sì qǔ lù guī lái zhuāng shàng què hǎo wǔ gēng tiān qì

”计较定了，飞也似取路归来庄上，却好五更天气。

shǐ jìn jiàn wáng sì huí lái wèn dào nǐ rú hé fāng cái guī lái

史进见王四回来，问道：“你如何方才归来？

wáng sì dào tuō zhǔ rén fú yīn zhài zhōng sān gè tóu lǐng dōu bù kěn fàng liú zhù wáng sì chī le bàn yè jiǔ yīn cǐ huí lái chí le

”王四道：“托主人福荫，寨中三个头领都不肯放，留住王四，吃了半夜酒，因此回来迟了。

shǐ jìn yòu wèn céng yǒu huí shū me

”史进又问：“曾有回书么？

wáng sì dào sān gè tóu lǐng yào xiě huí shū què shì xiǎo rén dào sān wèi tóu lǐng jì rán zhǔn lái fù xí hé bì huí shū

”王四道：“三个头领要写回书，却是小人道：三位头领既然准来赴席，何必回书？

xiǎo rén yòu yǒu bēi jiǔ lù shàng kǒng yǒu xiē shī zhī tuō jié bú shì shuǎ chù

小人又有杯酒，路上恐有些失支脱节，不是耍处。

shǐ jìn tīng le dà xǐ shuō dào bù wǎng le zhū rén jiào zuò sài bó dāng zhēn gè liǎo de

”史进听了大喜，说道：“不枉了诸人叫做赛伯当，真个了得！

wáng sì yīng dào xiǎo rén zěn gǎn chà chí lù shàng bù céng zhù jiǎo yī zhí bēn huí zhuāng shàng

”王四应道：“小人怎敢差迟，路上不曾住脚，一直奔回庄上。

shǐ jìn dào jì rán rú cǐ jiào rén qù xiàn lǐ mǎi xiē guǒ pǐn àn jiǔ cì hou

”史进道：“既然如此，教人去县里买些果品案酒伺候。

bù jué zhōng qiū jié zhì shì rì qíng míng de hǎo

不觉中秋节至，是日晴明得好。

shǐ jìn dāng rì fēn fù jiā zhōng zhuāng kè zǎi le yī qiāng dà yáng shā le bǎi shí gè jī é zhǔn bèi xià jiǔ shí yán yàn

史进当日分付家中庄客，宰了一腔大羊，杀了百十个鸡鹅，准备下酒食筵宴。

kàn kàn tiān sè wǎn lái zěn jiàn de hǎo gè zhōng qiū

看看天色晚来，怎见得好个中秋？

dàn jiàn

但见：

wǔ yè chū zhǎng huáng hūn yǐ bàn yī lún yuè guà rú yín

午夜初长，黄昏已半，一轮月挂如银。

bīng pán rú zhòu shǎng wán zhèng yí rén

冰盘如昼，赏玩正宜人。

qīng yǐng shí fēn yuán mǎn guì huā yù tù jiāo qǐng

清影十分圆满，桂花玉兔交謦。

lián lóng gāo juǎn jīn bēi pín quàn jiǔ huān xiào hè shēng píng

帘栊高卷，金杯频劝酒，欢笑贺升平。

nián nián dāng cǐ jié mǐng dǐng zuì xūn xūn

年年当此节，酩酊醉醺醺。

mò cí zhōng xī yǐn yín hàn lù huá xīn

莫辞终夕饮，银汉露华新。

qiě shuō shǎo huà shān shàng zhū wǔ chén dá yáng chūn sān gè tóu lǐng fēn fù xiǎo lóu luō kān shǒu zhài zhà zhǐ dài sān wǔ gè zuò bàn jiāng le pō dāo gè kuà kǒu yāo dāo bù qí ān mǎ bù xíng xià shān jìng lái dào shǐ jiā zhuāng shàng

且说少华山上朱武、陈达、杨春三个头领，分付小喽啰看守寨栅，只带三五个做伴，将了朴刀，各跨口腰刀，不骑鞍马，步行下山，径来到史家庄上。

shǐ jìn jiē zhe gè xù lǐ ba qǐng rù hòu yuán

史进接着，各叙礼罢，请入后园。

zhuāng nèi yǐ ān pái xià yán yàn shǐ jìn qǐng sān wèi tóu lǐng shàng zuò shǐ jìn duì xí xiāng péi

庄内已安排下筵宴，史进请三位头领上坐，史进对席相陪。

biàn jiào zhuāng kè bǎ qián hòu zhuāng mén shuān le

便叫庄客把前后庄门拴了。

yī miàn yǐn jiǔ zhuāng nèi zhuāng kè lún liú bǎ zhǎn yī biān gē yáng quàn jiǔ

一面饮酒，庄内庄客轮流把盏，一边割羊劝酒。

jiǔ zhì shù bēi què zǎo dōng biān tuī qǐ nà lún míng yuè dàn jiàn

酒至数杯，却早东边推起那轮明月，但见：

guì huā lí hǎi qiáo yún yè sàn tiān qú

桂花离海峤，云叶散天衢。

cǎi xiá zhào wàn lǐ rú yín sù pò yìng qiān shān shì shuǐ

彩霞照万里如银，素魄映千山似水。

yī lún shuǎng kǎi néng fēn yǔ zhòu chéng qīng

一轮爽垲，能分宇宙澄清；

sì hǎi tuán shè yìng qián kūn jiǎo jié

四海团，射映乾坤皎洁。

yǐng héng kuàng yě jīng dú sù zhī wū yā

影横旷野，惊独宿之乌鸦；

guāng shè píng hú zhào shuāng qī zhī hóng yàn

光射平湖照双栖之鸿雁。

bīng lún zhǎn chū sān qiān lǐ yù tù píng tūn sì bǎi zhōu

冰轮展出三千里，玉兔平吞四百州。

shǐ jìn zhèng hé sān gè tóu lǐng zài hòu yuán yǐn jiǔ shǎng wán zhōng qiū xù shuō jiù huà xīn yán

史进正和三个头领在后园饮酒，赏玩中秋，叙说旧话新言。

zhǐ tīng de qiáng wài yī shēng hǎn qǐ huǒ bǎ luàn míng

只听得墙外一声喊起，火把乱明。

shǐ jìn dà jīng tiào qǐ shēn lái fēn fù sān wèi xián yǒu qiě zuò dài wǒ qù kàn

史进大惊，跳起身来，分付：“三位贤友且坐，待我去看。

hē jiào zhuāng kè bú yào kāi mén duó tiáo tī zi shàng qiáng dǎ yī kàn shí zhī jiàn shì huá yīn xiàn xiàn wèi zài mǎ shàng yǐn zháo liǎng gè dū tóu dài zhe sān sì bǎi shì bīng wéi zhù zhuāng yuàn

”喝叫庄客不要开门，掇条梯子，上墙打一看时，只见是华阴县县尉在马上，引着两个都头，带着三四百士兵，围住庄院。

shǐ jìn hé sān gè tóu lǐng zhǐ guǎn jiào kǔ

史进和三个头领只管叫苦。

wài miàn huǒ bǎ guāng zhōng zhào jiàn gāng chā pō dāo wǔ gǔ chā liú kè zhù bǎi de sì má lín yì bān

外面火把光中，照见钢叉、朴刀、五股叉、留客住，摆得似麻林一般。

liǎng gè dū tóu kǒu lǐ jiào dào bú yào zǒu le qiáng zéi

两个都头口里叫道：“不要走了强贼！

bú shì zhè huǒ rén lái zhuō shǐ jìn bìng sān gè tóu lǐng yǒu fèn jiào shǐ jìn xiān shā le yī liǎng gè rén jié shí le shí shù gè hǎo hàn dà nào dòng hé běi zhí shǐ tiān gāng dì shà yī qí xiāng huì

不是这伙人来捉史进并三个头领，有分教：史进先杀了一两个人，结识了十数个好汉，大闹动河北，直使天罡地煞一齐相会。

zhí jiào lú huā shēn chù tún bīng shì hé yè yīn zhì zhàn chuán

直教芦花深处屯兵士，荷叶阴治战船。

bì jìng shǐ jìn yǔ sān gè tóu lǐng zěn dì tuō shēn qiě tīng xià huí fēn jiě

毕竟史进与三个头领怎地脱身，且听下回分解。