zhāng dōu jiān xuè jiàn yuān yāng lóu wǔ xíng zhě yè zǒu wú gōng lǐng
张都监血溅鸳鸯楼武行者夜走蜈蚣岭
cí yuē
词曰：
shén míng zhào chá nán chú jiān jiǎo zhī xīn
神明照察，难除奸狡之心。
guó fǎ zhāo zhāng mò jué xiōng wán zhī bèi
国法昭彰，莫绝凶顽之辈。
sǔn rén yì jǐ zhōng fēi yōu yuǎn zhī tú
损人益己，终非悠远之图；
hài zhòng chéng jiā qǐ shì jiǔ cháng zhī jì
害众成家，岂是久长之计。
fú yuán shàn qìng jiē yīn dé xíng ér shēng
福缘善庆，皆因德行而生；
huò qǐ shāng cái gài wèi bù rén ér zhì
祸起伤财，盖为不仁而至。
zhī lián shi chǐ bù zāo luó wǎng zhī zāi
知廉识耻，不遭罗网之灾；
jǔ shàn jiàn xián bì yǒu róng huá zhī de
举善荐贤，必有荣华之地。
xíng cí xíng xiào nǎi hòu dài zhī chāng róng
行慈行孝，乃后代之昌荣；
huái dù huái jiān shì zhōng shēn zhī huò huàn
怀妒怀奸，是终身之祸患。
guǎng shī ēn huì rén shēng hé chù bù xiāng f
广施恩惠，人生何处不相逢；
duō jié yuān chóu lù féng xiá chù nán huí bì
多结冤仇，路逢狭处难回避。
huà shuō zhè piān yán yǔ quàn rén xíng shàn féng shàn xíng è féng è
话说这篇言语，劝人行善逢善，行恶逢恶。
huà lǐ suǒ shuō zhāng dōu jiān tīng xìn zhè zhāng tuán liàn shuō yòu zhǔ tuō tì jiǎng mén shén bào chóu tān tú huì lù shè chū zhè tiáo qí jì xiàn hài wǔ sōng xìng mìng
话里所说，张都监听信这张团练说诱嘱托，替蒋门神报仇，贪图贿赂，设出这条奇计，陷害武松性命。
lín duàn chū lái yòu shǐ rén mǎi zhǔ liǎng gè fáng sòng gōng rén què jiào jiǎng mén shén liǎng gè tú dì xiāng bāng gōng rén tóng qù lù shàng jié guǒ tā xìng mìng
临断出来，又使人买嘱两个防送公人，却教蒋门神两个徒弟相帮公人，同去路上结果他性命。
shuí xiǎng sì gè rén dào dōu bèi wǔ sōng shuò sǐ zài fēi yún pǔ le
谁想四个人倒都被武松搠死在飞云浦了。
dāng shí wǔ sōng lì yú qiáo shàng xún sī le bàn shǎng chóu chú qǐ lái yuàn hèn chōng tiān bù shā de zhāng dōu jiān rú hé chū de zhè kǒu hèn qì
当时武松立于桥上，寻思了半晌，踌躇起来，怨恨冲天：“不杀得张都监，如何出得这口恨气！
biàn qù sǐ shī shēn biān jiě xià yāo dāo xuǎn hǎo de qǔ bǎ jiāng lái kuà le jiǎn tiáo hǎo pō dāo tí zhe zài jìng huí mèng zhōu chéng lǐ lái
”便去死尸身边解下腰刀，选好的取把将来跨了，拣条好朴刀提着，再径回孟州城里来。
jìn de chéng zhōng zǎo shì huáng hūn shí hòu
进得城中，早是黄昏时候。
zhī jiàn jiā jiā bì hù chǔ chù guān mén
只见家家闭户，处处关门。
dàn jiàn
但见：
shí zì jiē yíng huáng dēng huǒ jiǔ yào sì xiāng ǎi zhōng shēng
十字街荧煌灯火，九曜寺香霭钟声。
yī lún míng yuè guà qīng tiān jǐ diǎn shū xīng míng bì hàn
一轮明月挂青天，几点疏星明碧汉。
liù jūn yíng nèi wū wū huà jiǎo pín chuī
六军营内，呜呜画角频吹；
wǔ gǔ lóu tóu diǎn diǎn tóng hú zhèng dī
五鼓楼头，点点铜壶正滴。
sì biān sù wù hūn hūn zhào wǔ xiè gē tái
四边宿雾，昏昏罩舞榭歌台；
sān shì hán yān yǐn yǐn bì lǜ chuāng zhū hù
三市寒烟，隐隐蔽绿窗朱户。
liǎng liǎng jiā rén guī xiù mù shuāng shuāng shì zǐ yǎn shū wéi
两两佳人归绣幕，双双士子掩书帏。
dāng xià wǔ sōng rù de chéng lái jìng chì qù zhāng dōu jiān hòu huā yuán qiáng wài què shì yí gè mǎ yuàn
当下武松入得城来，径踅去张都监后花园墙外，却是一个马院。
wǔ sōng jiù zài mǎ yuàn biān fú zhe
武松就在马院边伏着。
tīng shì nà hòu cáo què zài yá lǐ wèi zēng chū lái
听是那后槽却在衙里，未曾出来。
zhèng kàn zhī jiān zhī jiàn ya dì jiǎo mén kāi hòu cáo tí zhe gè dēng lóng chū lái lǐ miàn biàn guān le jiǎo mén
正看之间，只见呀地角门开，后槽提着个灯笼出来，里面便关了角门。
wǔ sōng què duǒ zài hēi yǐng lǐ tīng nà gēng gǔ shí zǎo dǎ yī gēng sì diǎn
武松却躲在黑影里，听那更鼓时，早打一更四点。
nà hòu cáo shàng le cǎo liào guà qǐ dēng lóng pù kāi bèi wò tuō le yī shang shàng chuáng biàn shuì
那后槽上了草料，挂起灯笼，铺开被卧，脱了衣裳，上床便睡。
wǔ sōng què lái mén biān āi nà mén xiǎng
武松却来门边挨那门响。
hòu cáo hè dào lǎo yé fāng cái shuì nǐ yào tōu wǒ yī shang yě zǎo xiē li
后槽喝道：“老爷方才睡，你要偷我衣裳，也早些哩。
wǔ sōng bǎ pō dāo yǐ zài mén biān què chè chū yāo dāo zài shǒu lǐ yòu yā yā de tuī mén
”武松把朴刀倚在门边，却掣出腰刀在手里，又呀呀地推门。
nà hòu cáo nà lǐ rěn de zhù biàn cóng chuáng shàng chì tiáo tiáo de tiào jiāng qǐ lái ná le jiǎo cǎo gùn bá le shuān què dài kāi mén bèi wǔ sōng jiù shì tuī kāi qù qiǎng rù lái bǎ zhè hòu cáo pī tóu jiū zhù
那后槽那里忍得住，便从床上赤条条地跳将起来，拿了搅草棍，拔了拴，却待开门，被武松就势推开去，抢入来把这后槽劈头揪住。
què dài yào jiào dēng yǐng xià jiàn míng huǎng huǎng dì yī bǎ dāo zài shǒu lǐ xiān zì jīng de bā fēn ruǎn le
却待要叫，灯影下见明晃晃地一把刀在手里，先自惊得八分软了。
kǒu lǐ zhǐ jiào dé yī shēng ráo mìng
口里只叫得一声：“饶命！
wǔ sōng dào nǐ rèn de wǒ me
”武松道：“你认得我么？
hòu cáo tīng de shēng yīn fāng cái zhī shì wǔ sōng biàn jiào dào gē ge bù gàn wǒ shì
”后槽听得声音，方才知是武松，便叫道：“哥哥，不干我事。
nǐ ráo le wǒ ba
你饶了我罢！
wǔ sōng dào nǐ zhǐ shí shuō zhāng dōu jiān rú jīn zài nà lǐ
”武松道：“你只实说，张都监如今在那里？
hòu cáo dào jīn rì hé zhāng tuán liàn jiǎng mén shén tā sān gè chī le yī rì jiǔ
”后槽道：“今日和张团练、蒋门神他三个，吃了一日酒。
rú jīn wū zì zài yuān yāng lóu shàng chī li
如今兀自在鸳鸯楼上吃哩。
wǔ sōng dào zhè huà shì shí me
”武松道：“这话是实么？
hòu cáo dào xiǎo rén shuō huǎng jiù hài dīng chuāng
”后槽道：“小人说谎，就害疔疮。
wǔ sōng dào nèn dì què ráo nǐ bù dé
”武松道：“恁地却饶你不得！
shǒu qǐ yī dāo bǎ zhè hòu cáo shā le kǎn xià tou lái yī jiǎo tī guò shī shǒu
”手起一刀，把这后槽杀了，砍下头来，一脚踢过尸首。
wǔ sōng bǎ dāo chā rù qiào lǐ jiù dēng yǐng xià qù yāo lǐ jiě xià shī ēn sòng lái de jǐn yī jiāng chū lái tuō le shēn shàng jiù yī shang bǎ nà liǎng jiàn xīn yī chuān le shuān fù de jǐn còu
武松把刀插入鞘里，就灯影下去腰里解下施恩送来的锦衣，将出来，脱了身上旧衣裳，把那两件新衣穿了，拴缚得紧凑。
bǎ yāo dāo hé qiào kuà zài yāo lǐ
把腰刀和鞘跨在腰里。
què bǎ hòu cáo yī chuáng xù bèi bāo le sǎn suì yín liǎng rù zài chán dài lǐ què bǎ lái guà zài mén biān
却把后槽一床絮被包了散碎银两，入在缠袋里，却把来挂在门边。
yòu jiāng liǎng shàn mén lì zài qiáng biān xiān qù chuī miè le dēng huǒ
又将两扇门立在墙边，先去吹灭了灯火。
què shǎn jiāng chū lái ná le pō dāo cóng mén shàng yí bù bù pá shàng qiáng lái
却闪将出来，拿了朴刀，从门上一步步爬上墙来。
yuè què míng liàng zhào yào rú tóng bái rì
月却明亮，照耀如同白日。
wǔ sōng cóng qiáng tóu shàng yī tiào què tiào zài qiáng lǐ
武松从墙头上一跳，却跳在墙里。
biàn xiān lái kāi le jiǎo mén duó guò le mén shàn fù fān shēn rù lái xū yǎn shàng jiǎo mén shuān dōu tí guò le
便先来开了角门，掇过了门扇，复翻身入来，虚掩上角门，拴都提过了。
wǔ sōng què wàng dēng míng chù lái kàn shí zhèng shì chú fáng lǐ
武松却望灯明处来看时，正是厨房里。
zhī jiàn liǎng gè yā huán zhèng zài nà tāng guàn biān mán yuàn shuō dào fú shì le yī rì wū zì bù kěn qù shuì zhǐ shì yào chá chī
只见两个丫嬛正在那汤罐边埋怨，说道：“伏侍了一日，兀自不肯去睡，只是要茶吃！
nà liǎng gè kè rén yě bù shí xiū chǐ chuáng de zhè děng zuì le yě wū zì bù kěn xià lóu qù xiē xī zhǐ shuō gè bù liǎo
那两个客人也不识羞耻，噇得这等醉了，也兀自不肯下楼去歇息，只说个不了。
nà liǎng gè nǚ shǐ zhèng kǒu lǐ nán nán nè nè de yuàn chàng
”那两个女使正口里喃喃讷讷地怨怅。
wǔ sōng què yǐ le pō dāo chè chū yāo lǐ nà kǒu dài xuè dāo lái bǎ mén yī tuī ya de tuī kāi mén qiǎng rù lái
武松却倚了朴刀，掣出腰里那口带血刀来，把门一推，呀地推开门，抢入来。
xiān bǎ yí gè nǚ shǐ zhuā jiǎo r jiū zhù yī dāo shā le
先把一个女使髽角儿揪住，一刀杀了。
nà yí gè què dài yào zǒu liǎng zhǐ jiǎo yī sì dìng zhù le de zài yào jiào shí kǒu lǐ yòu shì yǎ le de duān dì shì jīng de dāi le
那一个却待要走，两只脚一似钉住了的，再要叫时，口里又似哑了的，端的是惊得呆了。
xiū dào shì liǎng gè yā huán biàn shì shuō huà de jiàn le yě jīng de kǒu lǐ bàn shé bù zhǎn
休道是两个丫嬛，便是说话的见了，也惊得口里半舌不展。
wǔ sōng shǒu qǐ yī dāo yě shā le què bǎ zhè liǎng gè shī shǒu tuō fàng zào qián qù le chú xià dēng huǒ chèn zhe nà chuāng wài yuè guāng yí bù bù āi rù táng lǐ lái
武松手起一刀，也杀了，却把这两个尸首拖放灶前，去了厨下灯火，趁着那窗外月光，一步步挨入堂里来。
wǔ sōng yuán zài yá lǐ chū rù de rén yǐ zì dōu rèn de lù shù jìng chì dào yuān yāng lóu hú tī biān lái
武松原在衙里出入的人，已自都认得路数，径踅到鸳鸯楼胡梯边来。
niē jiǎo niē shǒu mō shàng lóu shí zǎo tīng de nà zhāng dōu jiān zhāng tuán liàn jiǎng mén shén sān gè shuō huà
捏脚捏手摸上楼时，早听得那张都监、张团练、蒋门神三个说话。
wǔ sōng zài hú tī kǒu tīng zhǐ tīng de jiǎng mén shén kǒu lǐ chēng zàn bù liǎo zhǐ shuō kuī le xiàng gōng yǔ xiǎo rén bào le yuān chóu
武松在胡梯口听，只听得蒋门神口里称赞不了，只说：“亏了相公与小人报了冤仇。
zài dāng zhòng zhòng de dá bào ēn xiāng
再当重重地答报恩相。
zhè zhāng dōu jiān dào bú shì kàn wǒ xiōng dì zhāng tuán liàn miàn shàng shuí kěn gàn zhè děng de shì
”这张都监道：“不是看我兄弟张团练面上，谁肯干这等的事！
nǐ suī fèi yòng le xiē qián cái què yě ān pái de nà sī hǎo
你虽费用了些钱财，却也安排得那厮好。
zhè zǎo wǎn duō shì zài nà lǐ xià shǒu nà sī gǎn shì sǐ le
这早晚多是在那里下手，那厮敢是死了。
zhī jiào zài fēi yún pǔ jié guǒ tā
只教在飞云浦结果他。
dài nà sì rén míng zǎo huí lái biàn jiàn fēn xiǎo
待那四人明早回来，便见分晓。
zhāng tuán liàn dào zhè yī yè sì gè duì fù tā yí gè yǒu shèn me bù liǎo
”张团练道：“这一夜四个对付他一个，有甚么不了！
zài yǒu jǐ gè xìng mìng yě méi le
再有几个性命也没了。
jiǎng mén shén dào xiǎo rén yě fēn fù tú dì lái zhī jiào jiù nà lǐ xià shǒu jié guǒ le kuài lái huí bào
”蒋门神道：“小人也分付徒弟来，只教就那里下手，结果了快来回报。
zhèng shì
”正是：
àn shì cóng lái bù kě qī gǔ jīn jiān è jǐn zhū yí
暗室从来不可欺，古今奸恶尽诛夷。
jīn fēng wèi dòng chán xiān jué àn sòng wú cháng sǐ bù zhī
金风未动蝉先觉，暗送无常死不知。
wǔ sōng tīng le xīn tóu nà bǎ wú míng yè huǒ gāo sān qiān zhàng chōng pò le qīng tiān
武松听了，心头那把无明业火高三千丈，冲破了青天。
yòu shǒu chí dāo zuǒ shǒu chǎ kāi wǔ zhǐ qiǎng rù lóu zhōng
右手持刀，左手叉开五指，抢入楼中。
zhī jiàn sān wǔ zhī huà zhú gāo míng yī liǎng chù yuè guāng shè rù lóu shàng shèn shì míng lǎng
只见三五枝画烛高明，一两处月光射入，楼上甚是明朗。
miàn qián jiǔ qì jiē bù céng shōu
面前酒器，皆不曾收。
jiǎng mén shén zuò zài jiāo yǐ shàng jiàn shì wǔ sōng chī le yī jīng bǎ zhè xīn gān wǔ zàng dōu tí zài jiǔ xiāo yún wài
蒋门神坐在交椅上，见是武松，吃了一惊，把这心肝五脏都提在九霄云外。
shuō shí chí nà shí kuài
说时迟，那时快。
jiǎng mén shén jí dài zhēng zhá shí wǔ sōng zǎo luò yī dāo pī liǎn duò zhe hé nà jiāo yǐ dōu kǎn fān le
蒋门神急待挣扎时，武松早落一刀，劈脸剁着，和那交椅都砍翻了。
wǔ sōng biàn zhuǎn shēn huí guò dāo lái
武松便转身回过刀来。
nà zhāng dōu jiān fāng cái shēn de jiǎo dòng bèi wǔ sōng dāng shí yī dāo qí ěr gēn lián bó zi kǎn zhe pū dì dào zài lóu bǎn shàng
那张都监方才伸得脚动，被武松当时一刀，齐耳根连脖子砍着，扑地倒在楼板上。
liǎng gè dōu zài zhèng mìng
两个都在挣命。
zhè zhāng tuán liàn zhōng shì gè wǔ guān chū shēn suī rán jiǔ zuì hái yǒu xiē qì lì
这张团练终是个武官出身，虽然酒醉，还有些气力。
jiàn duò fān le liǎng gè liào dào zǒu bù dié biàn tí qǐ yī bǎ jiāo yǐ lún jiāng lái
见剁翻了两个，料道走不迭，便提起一把交椅轮将来。
wǔ sōng zǎo jiē gè zhù jiù shì zhǐ yī tuī
武松早接个住，就势只一推。
xiū shuō zhāng tuán liàn jiǔ hòu biàn qīng xǐng bái xǐng shí yě jìn bù dé wǔ sōng shén lì pū dì wàng hòu biàn dào le
休说张团练酒后，便清醒白醒时，也近不得武松神力，扑地望后便倒了。
wǔ sōng gǎn rù qù yī dāo xiān duò xià tou lái
武松赶入去，一刀先剁下头来。
jiǎng mén shén yǒu lì zhèng dé qǐ lái
蒋门神有力，挣得起来。
wǔ sōng zuǒ jiǎo zǎo qǐ fān jīn dǒu tī yī jiǎo àn zhù yě gē xià tou
武松左脚早起，翻筋斗踢一脚，按住也割下头。
zhuǎn shēn lái bǎ zhāng dōu jiān yě gē le tóu
转身来，把张都监也割了头。
jiàn zhuō zi shàng yǒu jiǔ yǒu ròu
见桌子上有酒有肉。
wǔ sōng ná qǐ jiǔ zhōng zi yī yǐn ér jìn lián chī le sān sì zhōng biàn qù sǐ shī shēn shàng gē xià yī piàn yī jīn lái zhàn zhe xuè qù bái fěn bì shàng xiě xià bā zì dào
武松拿起酒锺子，一饮而尽，连吃了三四锺，便去死尸身上割下一片衣襟来，蘸着血，去白粉壁上写下八字道：
shā rén zhě dǎ hǔ wǔ sōng yě
“杀人者，打虎武松也！
bǎ zhuō zi shàng yín jiǔ qì mǐn tà biǎn le chuāi jǐ jiàn zài huái lǐ
把桌子上银酒器皿踏匾了，揣几件在怀里。
què dài xià lóu zhǐ tīng de lóu xià fū rén shēng yīn jiào dào lóu shàng guān rén men dōu zuì le kuài zhe liǎng gè shǎng qù chān fú
却待下楼，只听得楼下夫人声音叫道：“楼上官人们都醉了，快着两个上去搀扶。
shuō yóu wèi liǎo zǎo yǒu liǎng gè rén shàng lóu lái
”说犹未了，早有两个人上楼来。
wǔ sōng què shǎn zài hú tī biān kàn shí què shì liǎng gè zì jiā qīn suí rén biàn shì qián rì ná zhuō wǔ sōng de
武松却闪在胡梯边看时，却是两个自家亲随人，便是前日拿捉武松的。
wǔ sōng zài hēi chù ràng tā guò qù què lán zhù qù lù
武松在黑处让他过去，却拦住去路。
liǎng gè rù jìn lóu zhōng jiàn sān gè shī shǒu héng zài xuè pō lǐ jīng de miàn miàn sī qù zuò shēng bù dé
两个入进楼中，见三个尸首横在血泊里，惊得面面厮觑，做声不得。
zhèng rú fēn kāi bā piàn dǐng yáng gǔ qīng xià bàn tǒng bīng xuě shuǐ
正如分开八片顶阳骨，倾下半桶冰雪水。
jí dài huí shēn wǔ sōng suí zài bèi hòu shǒu qǐ dāo luò zǎo duò fān le yí gè
急待回身，武松随在背后，手起刀落，早剁翻了一个。
nà yí gè biàn guì xià tǎo ráo
那一个便跪下讨饶。
wǔ sōng dào què ráo nǐ bù dé
武松道：“却饶你不得。
jiū zhù yě kǎn le tóu
”揪住，也砍了头。
shā de xuè jiàn huà lóu shī héng dēng yǐng
杀得血溅画楼，尸横灯影。
wǔ sōng dào yī bū zuò èr bù xiū
武松道：“一不做，二不休。
shā le yī bǎi gè yě zhǐ shì zhè yī sǐ
杀了一百个，也只是这一死。
tí le dāo xià lóu lái
”提了刀下楼来。
fū rén wèn dào lóu shàng zěn dì dà jīng xiǎo guài
夫人问道：“楼上怎地大惊小怪？
wǔ sōng qiǎng dào fáng qián
”武松抢到房前。
fū rén jiàn tiáo dà hàn rù lái wū zì wèn dào shì shuí
夫人见条大汉入来，兀自问道：“是谁？
wǔ sōng de dāo zǎo fēi qǐ
”武松的刀早飞起。
pī miàn mén duò zhe dào zài fáng qián shēng huàn
劈面门剁着，倒在房前声唤。
wǔ sōng àn zhù jiāng qù gē shí dāo qiē tóu bù rù
武松按住，将去割时，刀切头不入。
wǔ sōng xīn yí jiù yuè guāng xià kàn nà dāo shí yǐ zì dōu kǎn quē le
武松心疑，就月光下看那刀时，已自都砍缺了。
wǔ sōng dào kě zhī gē bù xià tóu lái
武松道：“可知割不下头来。
biàn chōu shēn qù hòu mén wài qù ná qǔ pō dāo diū le quē dāo fù fān shēn zài rù lóu xià lái
”便抽身去后门外去拿取朴刀，丢了缺刀，复翻身再入楼下来。
zhī jiàn dēng míng qián fān nà gè chàng qǔ r de yǎng niáng yù lán yǐn zháo liǎng gè xiǎo de bǎ dēng zhào jiàn fū rén bèi shā sǐ zài dì xià fāng cái jiào dé yī shēng kǔ yě
只见灯明，前番那个唱曲儿的养娘玉兰，引着两个小的，把灯照见夫人被杀死在地下，方才叫得一声：“苦也！
wǔ sōng wò zhe pō dāo xiàng yù lán xīn wō lǐ shuò zhe
”武松握着朴刀，向玉兰心窝里搠着。
liǎng gè xiǎo de yì bèi wǔ sōng shuò sǐ yī pō dāo yí gè jié guǒ le
两个小的亦被武松搠死，一朴刀一个，结果了。
zǒu chū zhōng táng bǎ shuān shuān le qián mén
走出中堂，把拴拴了前门。
yòu rù lái xún zhe liǎng sān gè fù nǚ yě dōu shuò sǐ le zài fáng lǐ
又入来寻着两三个妇女，也都搠死了在房里。
wǔ sōng dào wǒ fāng cái xīn mǎn yì zú
武松道：“我方才心满意足。
yǒu shī wèi zhèng
”有诗为证：
dōu jiān tān lán shén kě xiū mán shī jiān jì jié shēn chóu
都监贪婪甚可羞，谩施奸计结深仇。
qǐ zhī tiān dào néng zhāo jiàn zì xuè héng shī mǎn huà lóu
岂知天道能昭鉴，渍血横尸满画楼。
wǔ sōng dào zǒu le bà xiū
武松道：“走了罢休。
piē le dāo qiào tí le pō dāo chū dào jiǎo mén wài lái
”撇了刀鞘，提了朴刀，出到角门外来。
mǎ yuàn lǐ chú xià chán dài lái bǎ huái lǐ tà biǎn de yín jiǔ qì dōu zhuāng zài lǐ nán shuān zài yāo lǐ yè kāi jiǎo bù dǎo tí pō dāo biàn zǒu
马院里除下缠袋来，把怀里踏匾的银酒器，都装在里南，拴在腰里，拽开脚步，倒提朴刀便走。
dào chéng biān xún sī dào ruò děng kāi mén xū chī ná le
到城边，寻思道：“若等开门，须吃拿了。
bù rú lián yè yuè chéng zǒu
不如连夜越城走。
biàn cóng chéng biān tà shàng chéng lái
”便从城边踏上城来。
zhè mèng zhōu chéng shì gè xiǎo qù chù nà tǔ chéng kǔ bù shèn gāo
这孟州城是个小去处，那土城苦不甚高。
jiù nǚ qiáng biān wàng xià xiān bǎ pō dāo xū àn yī àn dāo jiān zài shàng bàng shāo xiàng xià tuō dì zhǐ yī tiào bǎ bàng yī zhǔ lì zài háo qiàn biān
就女墙边，望下先把朴刀虚按一按，刀尖在上，棒梢向下，托地只一跳，把棒一拄，立在濠堑边。
yuè míng zhī xià kàn shuǐ shí zhǐ yǒu yī èr chǐ shēn
月明之下看水时，只有一二尺深。
cǐ shí zhèng shì shí yuè bàn tiān qì gè chù shuǐ quán jiē hé
此时正是十月半天气，各处水泉皆涸。
wǔ sōng jiù háo qiàn biān tuō le xié wà jiě xià tuǐ bīng hù xī zhuā zhā qǐ yī fú cóng zhè chéng háo lǐ zǒu guò duì àn
武松就濠堑边脱了鞋袜，解下腿絣护膝，抓扎起衣服，从这城濠里走过对岸。
què xiǎng qǐ shī ēn sòng lái de bāo guǒ lǐ yǒu liǎng shuāng bā dā má xié qǔ chū lái chuān zài jiǎo shàng
却想起施恩送来的包裹里，有两双八搭麻鞋，取出来穿在脚上。
tīng chéng lǐ gēng diǎn shí yǐ dǎ sì gēng sān diǎn
听城里更点时，已打四更三点。
wǔ sōng dào zhè kǒu niǎo qì jīn rì fāng cái chū de sōng sōng sāng
武松道：“这口鸟气今日方才出得松松槡！
liáng yuán suī hǎo bú shì jiǔ liàn zhī jiā zhǐ kě sā kāi
梁园虽好，不是久恋之家，只可撒开。
tí le pō dāo tóu dōng xiǎo lù biàn zǒu le yī wǔ gēng
”提了朴刀，投东小路，便走了一五更。
tiān sè méng méng lóng lóng shàng wèi míng liàng
天色朦朦胧胧，尚未明亮。
wǔ sōng yī yè xīn kǔ shēn tǐ kùn juàn bàng chuāng fā le yòu téng nà lǐ áo dé guò
武松一夜辛苦，身体困倦，棒疮发了又疼，那里熬得过。
wàng jiàn yī zuò shù lín lǐ yí gè xiǎo xiǎo gǔ miào
望见一座树林里一个小小古庙。
wǔ sōng bēn rù lǐ miàn bǎ pō dāo yǐ le jiě xià bāo guǒ lái zuò le zhěn tou pū fān shēn biàn shuì
武松奔入里面，把朴刀倚了，解下包裹来做了枕头，扑翻身便睡。
què dài hé yǎn zhī jiàn miào wài biān tàn rù liǎng bǎ náo gōu bǎ wǔ sōng dā zhù
却待合眼，只见庙外边探入两把挠钩，把武松搭住。
liǎng gè rén biàn qiǎng rù lái jiāng wǔ sōng àn dìng yī tiáo shéng suǒ bǎng le
两个人便抢入来，将武松按定，一条绳索绑了。
nà sì gè nán nǚ dào zhè niǎo hàn zi què féi le hǎo sòng yǔ dà gē qù
那四个男女道：“这鸟汉子却肥了，好送与大哥去。
wǔ sōng nà lǐ zhēng zhá de tuō bèi zhè sì gè rén duó le bāo guǒ pō dāo què shì qiān yáng de yì bān jiǎo bù diǎn dì tuō dào cūn lǐ lái
”武松那里挣扎得脱，被这四个人夺了包裹、朴刀，却似牵羊的一般，脚不点地，拖到村里来。
zhè sì gè nán nǚ yú lù shàng zì yán zì shuō dào kàn zhè hàn zi yī shēn xuè jì què shì nà lǐ lái
这四个男女于路上自言自说道：“看这汉子一身血迹，却是那里来？
mò bù zuò zéi zhe le shǒu lái
莫不做贼着了手来？
wǔ sōng zhǐ bù zuò shēng yóu tā men zì shuō
”武松只不做声，由他们自说。
xíng bú dào sān wǔ lǐ lù zǎo dào yī suǒ cǎo wū nèi bǎ wǔ sōng tuī jiāng jìn qù
行不到三五里路，早到一所草屋内，把武松推将进去。
cè shǒu yí gè xiǎo mén lǐ miàn diǎn zháo wǎn dēng sì gè nán nǚ jiāng wǔ sōng bō le yī shang bǎng zài tíng zhù shàng
侧首一个小门里面，点着碗灯，四个男女将武松剥了衣裳，绑在亭柱上。
wǔ sōng kàn shí jiàn zào biān liáng shàng guà zhe liǎng tiáo rén tuǐ
武松看时，见灶边梁上，挂着两条人腿。
wǔ sōng zì dù lǐ xún sī dào què zhuàng zài hèng sǐ rén shǒu lǐ sǐ de méi le fēn xiǎo
武松自肚里寻思道：“却撞在横死人手里，死得没了分晓！
zǎo zhī rú cǐ shí bù ruò qù mèng zhōu fǔ lǐ shǒu gào le biàn chī yī dāo yī guǎ què yě liú dé yī gè qīng míng yú shì
早知如此时，不若去孟州府里首告了，便吃一刀一剐，却也留得一个清名于世。
nà sì gè nán nǚ tí zhe nà bāo guǒ kǒu lǐ jiào dào dà gē dà sǎo kuài qǐ lái wǒ men zhāng dé yī gè hǎo xíng huò zài zhè lǐ le
”那四个男女提着那包裹，口里叫道：“大哥、大嫂快起来，我们张得一个好行货在这里了。
zhǐ tīng de qián miàn yīng dào wǒ lái yě
”只听得前面应道：“我来也！
nǐ men bú yào dòng shǒu wǒ zì lái kāi bāo
你们不要动手，我自来开剥。
méi yī zhǎn chá shí zhī jiàn liǎng gè rén rù wū hòu lái
”没一盏茶时，只见两个人入屋后来。
wǔ sōng kàn shí qián miàn yí gè fù rén bèi hòu yí gè dà hàn
武松看时，前面一个妇人，背后一个大汉。
liǎng gè dìng jīng kàn le wǔ sōng nà fù rén biàn dào zhè gè bú shì shū shū wǔ dū tóu
两个定睛看了武松，那妇人便道：“这个不是叔叔武都头？
nà dà hàn dào kuài jiě le wǒ xiōng dì
”那大汉道：“快解了我兄弟。
wǔ sōng kàn shí nà dà hàn bú shì bié rén què zhèng shì cài yuán zi zhāng qīng zhè fù rén biàn shì mǔ yè chā sūn èr niang
”武松看时，那大汉不是别人，却正是菜园子张青，这妇人便是母夜叉孙二娘。
zhè sì gè nán nǚ chī le yī jīng biàn bǎ suǒ zǐ jiě le jiāng yī fú yǔ wǔ sōng chuān le
这四个男女吃了一惊，便把索子解了，将衣服与武松穿了。
tóu jīn yǐ zì chě suì qiě ná gè zhān lì zi yǔ tā dài shang
头巾已自扯碎，且拿个毡笠子与他戴上。
biàn qǐng chū qián miàn kè xí lǐ xù lǐ ba zhāng qīng dà jīng lián máng wèn dào xián dì rú rú nèn dì mú yàng
便请出前面客席里，叙礼罢，张青大惊，连忙问道：“贤弟如如恁地模样？
wǔ sōng dá dào yī yán nán jìn
”武松答道：“一言难尽。
zì cóng yǔ nǐ xiāng bié zhī hòu dào de láo chéng yíng lǐ de méng shī guǎn yíng ér zi huàn zuò jīn yǎn biāo shī ēn yī jiàn rú měi rì hǎo jiǔ hǎo ròu guǎn gù wǒ
自从与你相别之后，到得牢城营里，得蒙施管营儿子唤做金眼彪施恩，一见如，每日好酒好肉管顾我。
wéi shì tā yǒu yī zuò jiǔ ròu diàn zài chéng dōng kuài huó lín nèi shèn shì chèn qián què bèi yí gè zhāng tuán liàn dài lái de jiǎng mén shén nà sī yǐ shì háo qiáng gōng rán bái bái de duó le
为是他有一座酒肉店，在城东快活林内，甚是趁钱，却被一个张团练带来的蒋门神那厮，倚势豪强，公然白白地夺了。
shī ēn rú cǐ gào sù wǒ què lù jiàn bù píng wǒ zuì dǎ le jiǎng mén shén fù duó le kuài huó lín
施恩如此告诉，我却路见不平，我醉打了蒋门神，复夺了快活林。
shī ēn yǐ cǐ jìng zhòng wǒ
施恩以此敬重我。
hòu bèi zhāng tuán liàn mǎi zhǔ zhāng dōu jiān dìng le jì móu qǔ wǒ zuò qīn suí shè zhì xiàn hài tì jiǎng mén shén bào chóu
后被张团练买嘱张都监，定了计谋，取我做亲随，设智陷害，替蒋门神报仇。
bā yuè shí wǔ rì yè zhǐ tuī yǒu zéi zhuàn wǒ dào lǐ miàn què bǎ yín jiǔ qì mǐn yù xiān fàng zài wǒ xiāng lǒng nèi ná wǒ jiè sòng mèng zhōu fǔ lǐ qiáng niǔ zuò zéi dǎ zhāo le jiān zài láo lǐ
八月十五日夜，只推有贼，赚我到里面，却把银酒器皿预先放在我箱笼内，拿我解送孟州府里，强扭做贼，打招了监在牢里。
què de shī ēn shàng xià shǐ qián tòu le bù céng shòu kǔ
却得施恩上下使钱透了，不曾受苦。
yòu dé dàng àn yè kǒng mù zhàng yì shū cái bù kěn xiàn hài píng rén
又得当案叶孔目仗义疏财，不肯陷害平人。
yòu dé dàng láo yí gè kāng jié jí yǔ shī ēn zuì hǎo
又得当牢一个康节级，与施恩最好。
liǎng gè yī lì wéi chí dài liù shí rì xiàn mǎn jǐ zhàng èr shí zhuǎn pèi ēn zhōu
两个一力维持，待六十日限满，脊杖二十，转配恩州。
zuó yè chū de chéng lái pǒ nài zhāng dōu jiān shè jì jiào jiǎng mén shén shǐ liǎng gè tú dì hé fáng sòng gōng rén xiāng bāng jiù lù shàng yào jié guǒ wǒ
昨夜出得城来，叵耐张都监设计，教蒋门神使两个徒弟和防送公人相帮，就路上要结果我。
dào de fēi yún pǔ pì jìng qù chù zhèng yù yào dòng shǒu
到得飞云浦僻静去处，正欲要动手。
xiān bèi wǒ liǎng jiǎo bǎ liǎng gè gōng rén tī xià shuǐ lǐ qù
先被我两脚把两个公人踢下水里去。
gǎn shàng zhè liǎng gè niǎo nán nǚ yě shì yī pō dāo yí gè shuò sǐ le dōu piē zài shuǐ lǐ
赶上这两个鸟男女，也是一朴刀一个搠死了，都撇在水里。
sī liang zhè kǒu niǎo qì zěn dì chū de
思量这口鸟气怎地出得。
yīn cǐ zài huí mèng zhōu chéng lǐ qù
因此再回孟州城里去。
yī gēng sì diǎn jìn qù mǎ yuàn lǐ xiān shā le yí gè yǎng mǎ de hòu cáo
一更四点进去，马院里先杀了一个养马的后槽。
bā rù qiáng nèi qù jiù chú fáng lǐ shā le liǎng gè yā huán
扒入墙内去，就厨房里杀了两个丫嬛。
zhí shàng yuān yāng lóu shàng bǎ zhāng dōu jiān zhāng tuán liàn jiǎng mén shén sān gè dōu shā le yòu kǎn le liǎng gè qīn suí
直上鸳鸯楼上，把张都监、张团练、蒋门神三个都杀了，又砍了两个亲随。
xià lóu lái yòu bǎ tā lǎo pó ér nǚ yǎng niáng dōu chuō sǐ le
下楼来，又把他老婆、儿女、养娘都戳死了。
lián yè táo zǒu tiào chéng chū lái zǒu le yī wǔ gēng lù
连夜逃走，跳城出来，走了一五更路。
yī shí kùn juàn bàng chuāng fā le yòu téng yīn xíng bù dé tóu yī xiǎo miào lǐ quán xiē yī xiē
一时困倦，棒疮发了又疼，因行不得，投一小庙里权歇一歇。
què bèi zhè sì gè bǎng fù le lái
却被这四个绑缚了来。
nà sì gè dǎo zǐ biàn bài zài dì xià dào wǒ men sì gè dōu shì zhāng dà gē de huǒ jiā yīn wèi lián rì dǔ qián shū le qù lín zi lǐ xún xiē mǎi mài
那四个捣子便拜在地下道：“我们四个都是张大哥的火家，因为连日赌钱输了，去林子里寻些买卖。
què jiàn gē ge cóng xiǎo lù lái shēn shàng lín lín lí lí dōu shì xuè jì què zài tǔ dì miào lǐ xiē wǒ sì gè bù zhī shì shèn rén
却见哥哥从小路来，身上淋淋漓漓都是血迹，却在土地庙里歇，我四个不知是甚人。
zǎo shì zhāng dà gē zhè jǐ shí fēn fù dào zhǐ yào zhuō huó de
早是张大哥这几时分付道：‘只要捉活的。
bù fēn fù shí yě huài le dà gē xìng mìng
’不分付时，也坏了大哥性命。
yīn cǐ wǒ men zhǐ ná náo gōu tào suǒ chū qù
因此我们只拿挠钩、套索出去。
zhèng shì yǒu yǎn bù shí tài shān yī shí wù fàn zhe gē ge shù zuì zé gè
正是有眼不识泰山，一时误犯着哥哥，恕罪则个！
zhāng qīng fū qī liǎng gè xiào dào wǒ men yīn yǒu guà xīn zhè jǐ shí zhǐ yào tā men ná huó de xíng dài
”张青夫妻两个笑道：“我们因有挂心，这几时只要他们拿活的行贷。
tā zhè sì gè rú hé shěng de nà lǐ zhī wǒ xīn lǐ shì
他这四个如何省的，那里知我心里事。
ruò shì wǒ zhè xiōng dì bù kùn fá shí bù shuō nǐ zhè sì gè nán nǚ gèng yǒu sì shí gè yě jìn tā bù dé
若是我这兄弟不困乏时，不说你这四个男女，更有四十个也近他不得。
yīn cǐ wǒ jiào nǐ men děng wǒ zì lái
因此我叫你们等我自来。
wǔ sōng dào jì rán rú cǐ tā men méi qián qù dǔ wǒ shǎng nǐ xiē
”武松道：“既然如此，他们没钱去赌，我赏你些。
biàn bǎ bāo guǒ dǎ kāi qǔ shí liǎng yín zi bǎ yǔ sì rén jiāng qù fēn
”便把包裹打开，取十两银子把与四人将去分。
nà sì gè dǎo zǐ bài xiè wǔ sōng
那四个捣子拜谢武松。
zhāng qīng kàn le yě qǔ sān èr liǎng yín zi shǎng yǔ tā men sì gè zì qù fēn le
张青看了，也取三二两银子，赏与他们四个自去分了。
zhāng qīng dào xián dì bù zhī wǒ xīn
张青道：“贤弟不知我心。
cóng nǐ qù hòu wǒ zhǐ pà nǐ yǒu xiē shī zhī tuō jié huò zǎo huò wǎn huí lái
从你去后，我只怕你有些失支脱节，或早或晚回来。
yīn cǐ shàng fēn fù zhè jǐ gè nán nǚ dàn fán ná de xíng dài zhǐ yào huó de
因此上分付这几个男女，但凡拿得行贷，只要活的。
nà sī men màn zhàng xiē de chèn huó zhuō le
那厮们慢仗些的，趁活捉了；
dí tā bù guò de bì zhì shā hài
敌他不过的，必致杀害。
yǐ cǐ bù jiào tā men jiāng dāo zhàng chū qù zhǐ yǔ tā náo gōu tào suǒ
以此不教他们将刀仗出去，只与他挠钩、套索。
fāng cái tīng de shuō wǒ biàn xīn yí lián máng fēn fù děng wǒ zì lái kàn shuí xiǎng guǒ shì xián dì
方才听得说，我便心疑，连忙分付等我自来看，谁想果是贤弟。
wǒ jiàn yī xiàng wú xìn zhī dào zài mèng zhōu kuài huó le wú shì bù jì shū lái
我见一向无信，只道在孟州快活了，无事不寄书来。
bù qī rú cǐ shòu kǔ
不期如此受苦。
sūn èr niang dào zhǐ tīng de shū shū dǎ le jiǎng mén shén yòu shì zuì le yíng tā nà yí gè lái wǎng rén bù chī jīng
”孙二娘道：“只听得叔叔打了蒋门神，又是醉了赢他，那一个来往人不吃惊。
yǒu zài kuài huó lín zuò mǎi mài de kè shāng zhǐ shuō dào zhè lǐ què bù zhī xiàng hòu de shì
有在快活林做买卖的客商，只说到这里，却不知向后的事。
shū shū kùn juàn qiě qǐng qù kè fáng lǐ jiāng xī què zài lǐ huì
叔叔困倦，且请去客房里将息，却再理会。
zhāng qīng yǐn wǔ sōng qù kè fáng lǐ shuì le
”张青引武松去客房里睡了。
liǎng kǒu er zì qù chú xià ān pái xiē jiā yáo měi zhuàn jiǔ shí guǎn dài wǔ sōng
两口儿自去厨下安排些佳肴美馔酒食，管待武松。
bù yí shí zhěng zhì qí bèi zhuān děng wǔ sōng qǐ lái xiāng xù
不移时，整治齐备，专等武松起来相叙。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
táo shēng qián yuè mèng zhōu chéng hǔ kōng láng pō mù yè xíng
逃生潜越孟州城，虎空狼坡暮夜行。
zhēn zhòng jiā rén shi yīn yǔ biàn kāi bǎng fù xù gāo qíng
珍重佳人识音语，便开绑缚叙高情。
què shuō mèng zhōu chéng lǐ zhāng dōu jiān yá nèi yě yǒu duǒ dé guò de zhí dào wǔ gēng cái gǎn chū lái
却说孟州城里张都监衙内，也有躲得过的，直到五更，才敢出来。
zhòng rén jiào qǐ lǐ miàn qīn suí wài miàn dāng zhí de jūn láo dōu lái kàn shì shēng zhāng qǐ lái
众人叫起里面亲随，外面当直的军牢，都来看视，声张起来。
jiē fāng lín shè shuí gǎn chū lái
街坊邻舍，谁敢出来。
ái dào tiān míng shí fēn què lái mèng zhōu fǔ lǐ gào zhuàng
挨到天明时分，却来孟州府里告状。
zhī fǔ tīng shuō ba dà jīng huǒ sù chāi rén xià lái jiǎn yàn le shā sǐ rén shù xíng xiōng rén chū mò qù chù tián huà le tú yàng gé mù huí fǔ lǐ bǐng fù zhī fǔ dào xiān cóng mǎ yuàn lǐ rù lái jiù shā le yǎng mǎ de hòu cáo yī rén
知府听说罢大惊，火速差人下来，检验了杀死人数，行凶人出没去处，填画了图样格目，回府里禀复知府道：“先从马院里入来，就杀了养马的后槽一人。
yǒu tuō xià jiù yī èr jiàn
有脱下旧衣二件。
cì dào chú fáng lǐ zào xià shā sǐ liǎng gè yā huán
次到厨房里，灶下杀死两个丫嬛。
hòu mén biān yí xià xíng xiōng quē dāo yī bǎ
后门边遗下行凶缺刀一把。
lóu shàng shā sǐ zhāng dōu jiān yī yuán bìng qīn suí èr rén wài yǒu qǐng dào kè guān zhāng tuán liàn yǔ jiǎng mén shén èr rén
楼上杀死张都监一员，并亲随二人，外有请到客官张团练与蒋门神二人。
bái fěn bì shàng yī jīn zhàn xuè dà xiě bā zì dào shā rén zhě dǎ hǔ wǔ sōng yě
白粉壁上，衣襟蘸血，大写八字道：‘杀人者，打虎武松也！
lóu xià shuò sǐ fū rén yī kǒu
’楼下搠死夫人一口。
zài wài shuò sǐ yù lán bìng nǎi niáng èr kǒu ér nǚ sān kǒu
在外搠死玉兰并奶娘二口，儿女三口。
gòng jì shā sǐ nán nǚ yī shí wǔ míng lǔ lüè qù jīn yín jiǔ qì liù jiàn
共计杀死男女一十五名，掳掠去金银酒器六件。
zhī fǔ kàn ba biàn chāi rén bǎ zhù mèng zhōu sì mén diǎn qǐ jūn bīng děng guān bìng jī bǔ rén yuán chéng zhōng fāng xiāng lǐ zhèng zhú yī pái mén sōu zhuō xiōng rén wǔ sōng
”知府看罢，便差人把住孟州四门，点起军兵等官并缉捕人员，城中坊厢里正，逐一排门搜捉凶人武松。
cì rì fēi yún pǔ dì lǐ bǎo zhèng rén děng gào chēng shā sǐ sì rén zài pǔ nèi jiàn yǒu shā rén xuè hén zài fēi yún pǔ qiáo shàng shī shǒu jù zài shuǐ zhōng
次日，飞云浦地里保正人等告称：“杀死四人在浦内，见有杀人血痕在飞云浦桥上，尸首俱在水中。
zhī fǔ jiē le zhuàng zǐ dāng chāi běn xiàn xiàn wèi xià lái yī miàn zhe rén dǎ lāo qǐ sì gè shī shǒu dōu jiǎn yàn le
”知府接了状子，当差本县县尉下来，一面着人打捞起四个尸首，都检验了。
liǎng gè shì běn fǔ gōng rén liǎng gè zì yǒu kǔ zhǔ gè bèi guān mù shèng liàn le shī shǒu jǐn lái gào zhuàng cuī cù zhuō ná xiōng shǒu cháng mìng
两个是本府公人，两个自有苦主，各备棺木，盛殓了尸首，尽来告状，催促捉拿凶首偿命。
chéng lǐ bì mén sān rì jiā zhì hù dào zhú yī āi zhā
城里闭门三日，家至户到，逐一挨查。
wǔ jiā yī lián shí jiā yī bǎo nà lǐ bù qù sōu xún
五家一连，十家一保，那里不去搜寻。
yǎn jiàn de shī guǎn yíng àn dì shǐ qián bù chū chéng lǐ zhuō huò bù zháo
眼见得施管营暗地使钱，不出城里，捉获不着。
zhī fǔ yā le wén shū wěi guān xià gāi guǎn dì miàn gè xiāng gè bǎo gè dōu gè cūn jǐn yào pái jiā sōu zhuō jī bǔ xiōng shǒu
知府押了文书，委官下该管地面，各乡各保各都各村，尽要排家搜捉，缉捕凶首。
xiě le wǔ sōng xiāng guàn nián jiǎ mào xiāng mú yàng huà yǐng tú xíng chū sān qiān guàn xìn shǎng qián
写了武松乡贯年甲，貌相模样，画影图形，出三千贯信赏钱。
rú yǒu rén zhī de wǔ sōng xià luò fù zhōu gào bào suí wén gěi shǎng
如有人知得武松下落，赴州告报，随文给赏；
rú yǒu rén cáng nì fàn rén zài jiā sù shí zhě shì fā dào guān yǔ fàn rén tóng zuì
如有人藏匿犯人在家宿食者，事发到官，与犯人同罪。
biàn xíng lín jìn zhōu fǔ yī tóng jī bǔ
遍行邻近州府，一同缉捕。
qiě shuō wǔ sōng zài zhāng qīng jiā lǐ jiāng xī le sān wǔ rì dǎ tīng de shì wù miè cì yì bān jǐn jí fēn fēn rǎng rǎng yǒu zuò gōng rén chū chéng lái gè xiāng cūn jī bǔ
且说武松在张青家里将息了三五日，打听得事务篾刺一般紧急，纷纷攘攘，有做公人出城来各乡村缉捕。
zhāng qīng zhī de zhǐ de duì wǔ sōng shuō dào èr gē bú shì wǒ pà shì bù liú nǐ ān shēn
张青知得，只得对武松说道：“二哥，不是我怕事不留你安身。
rú jīn guān sī sōu bǔ de jǐn jí pái mén āi hù zhǐ kǒng míng rì yǒu xiē shū shī bì xū yuàn hèn wǒ fū qī liǎng gè
如今官司搜捕得紧急，排门挨户，只恐明日有些疏失，必须怨恨我夫妻两个。
wǒ què xún gè hǎo ān shēn qù chù yǔ nǐ zài xiān yě zēng duì nǐ shuō lái zhǐ bù zhī nǐ zhōng xīn kěn qù yě bù
我却寻个好安身去处与你，在先也曾对你说来，只不知你中心肯去也不？
wǔ sōng dào wǒ zhè jǐ rì yě zēng xún sī xiǎng zhè shì bì rán yào fā rú hé zài cǐ ān dé shēn láo
”武松道：“我这几日也曾寻思，想这事必然要发，如何在此安得身牢？
zhǐ yǒu yí gè gē ge yòu bèi sǎo sǎo bù rén hài le
止有一个哥哥，又被嫂嫂不仁害了。
fǔ néng lái dào zhè lǐ yòu bèi rén rú cǐ xiàn hài
甫能来到这里，又被人如此陷害。
zǔ jiā qīn qī dōu méi le
祖家亲戚都没了。
jīn rì ruò de gē ge yǒu zhè hǎo qù chù jiào wǔ sōng qù wǒ rú hé bù kěn
今日若得哥哥有这好去处叫武松去，我如何不肯？
zhǐ bù zhī shì nà lǐ dì miàn
只不知是那里地面？
zhāng qīng dào shì qīng zhōu guǎn xià yī zuò èr lóng shān bǎo zhū sì huā hé shàng lǔ zhì shēn hé yī gè qīng miàn shòu hǎo hàn yáng zhì zài nà lǐ dǎ jiā jié shè bà zhe yī fāng luò cǎo
”张青道：“是青州管下一座二龙山宝珠寺，花和尚鲁智深和一个青面兽好汉杨志，在那里打家劫舍，霸着一方落草。
qīng zhōu guān jūn bǔ dào bù gǎn zhèng yǎn qū tā
青州官军捕盗，不敢正眼觑他。
xián dì zhī chú qù nà lǐ ān shēn lì mìng fāng cái miǎn de zhè zuì fàn
贤弟只除去那里安身立命，方才免得这罪犯。
ruò tóu bié chù qù zhōng jiǔ yào chī ná le
若投别处去，终久要吃拿了。
tā nà lǐ cháng cháng yǒu shū lái qǔ wǒ rù huǒ wǒ zhǐ wèi liàn tǔ nán yí bù céng qù de
他那里常常有书来取我入伙，我只为恋土难移，不曾去的。
wǒ xiě yī fēng shū qù bèi xì shuō èr gē de běn shì
我写一封书去，备细说二哥的本事。
yú wǒ miàn shàng rú hé bù zháo nǐ rù huǒ
于我面上，如何不着你入伙。
nà lǐ qù zuò gè tóu lǐng shuí gǎn lái ná nǐ
那里去做个头领，谁敢来拿你！
wǔ sōng dào dà gē yě shuō de shì
”武松道：“大哥也说的是。
wǒ yě yǒu xīn hèn shí chen wèi dào yuán fǎ bù néng còu qiǎo
我也有心，恨时辰未到，缘法不能凑巧。
jīn rì jì shì shā le rén shì fā le méi qián shēn chǔ cǐ wèi zuì miào
今日既是杀了人，事发了，没潜身处，此为最妙。
dà gē nǐ biàn xiě shū yǔ wǒ qù zhī jīn rì biàn xíng
大哥，你便写书与我去，只今日便行。
zhāng qīng suí jí qǔ fú zhǐ lái bèi xì xiě le yī fēng shū bǎ yǔ wǔ sōng ān pái jiǔ shí sòng lù
’张青随即取幅纸来，备细写了一封书，把与武松，安排酒食送路。
zhī jiàn mǔ yè chā sūn èr niang zhǐ zhe zhāng qīng shuō dào nǐ rú hé biàn zhǐ zhè děng jiào shū shū qù
只见母夜叉孙二娘指着张青说道：“你如何便只这等叫叔叔去？
qián miàn dìng chī rén zhuō le
前面定吃人捉了！
wǔ sōng dào ā sǎo nǐ qiě shuō wǒ zěn dì qù bù dé
”武松道：“阿嫂，你且说我怎地去不得？
rú hé biàn chī rén zhuō le
如何便吃人捉了？
sūn èr niang dào ā shū rú jīn guān sī biàn chǔ dōu yǒu le wén shū chū sān qiān guàn xìn shǎng qián huà yǐng tú xíng míng xiě xiāng guàn nián jiǎ dào chù zhāng guà
”孙二娘道：“阿叔，如今官司遍处都有了文书，出三千贯信赏钱，画影图形，明写乡贯年甲，到处张挂。
ā shū liǎn shàng jiàn jīn míng míng de liǎng xíng jīn yìn zǒu dào qián lù xū lài bù guò
阿叔脸上见今明明地两行金印，走到前路，须赖不过。
zhāng qīng dào liǎn shàng tiē le liǎng gè gāo yào biàn liǎo
”张青道：“脸上贴了两个膏药便了。
sūn èr niang xiào dào tiān xià zhǐ yǒu nǐ guāi nǐ shuō zhè chī huà
”孙二娘笑道：“天下只有你乖，你说这痴话！
zhè gè rú hé mán dé guò zuò gōng de
这个如何瞒得过做公的。
wǒ què yǒu gè dào lǐ zhǐ pà shū shū yī bù dé
我却有个道理，只怕叔叔依不得。
wǔ sōng dào wǒ jì yào táo zāi bì nàn rú hé yī bù dé
”武松道：“我既要逃灾避难，如何依不得？
sūn èr niang dà xiào dào wǒ shuō chū lái ā shū què bú yào chēn guài
”孙二娘大笑道：“我说出来，阿叔却不要嗔怪。
wǔ sōng dào ā sǎo dàn shuō de biàn yī
”武松道：“阿嫂，但说的便依。
sūn èr niang dào èr nián qián yǒu gè tóu tuó dǎ cóng zhè lǐ guò chī wǒ fàng fān le bǎ lái zuò le jǐ rì mán tou xiàn
”孙二娘道：“二年前，有个头陀打从这里过，吃我放翻了，把来做了几日馒头馅。
què liú de tā yí gè tiě jiè gū yī shēn yī fú yī lǐng zào bù zhí duō yī tiáo zá sè duǎn suì tāo yī běn dù dié yī chuàn yī bǎi dān bā kē rén dǐng gǔ shù zhū yí gè shā yú pí qiào zǐ chā zhe liǎng bǎ xuě huā bīn tiě dǎ chéng de jiè dāo
却留得他一个铁戒箍，一身衣服，一领皂布直裰，一条杂色短𰬸绦，一本度牒，一串一百单八颗人顶骨数珠，一个沙鱼皮鞘子插着两把雪花镔铁打成的戒刀。
zhè dāo rú cháng bàn yè lǐ míng xiào de xiǎng
这刀如常半夜里鸣啸的响。
shū shū jì yào táo nàn zhī chú fēi bǎ tóu fā jiǎn le zuò gè xíng zhě xū zhē de é shàng jīn yìn yòu qiě de zhè běn dù dié zuò hù shēn fú nián jiǎ mào xiāng yòu hé shū shū děng què bú shì qián yuán qián shì
叔叔既要逃难，只除非把头发剪了，做个行者，须遮得额上金印，又且得这本度牒做护身符，年甲貌相又和叔叔等，却不是前缘前世。
ā shū biàn yīng le tā de míng zì qián lù qù shuí gǎn lái pán wèn
阿叔便应了他的名字，前路去谁敢来盘问。
zhè jiàn shì hǎo me
这件事好么？
zhāng qīng pāi shǒu dào èr sǎo shuō de shì
”张青拍手道：“二嫂说得是。
wǒ dào wàng le zhè yī zhāo
我倒忘了这一着。
zhèng shì
”正是：
jī bǔ jí rú xīng huǒ diān wēi hǎo sì fēng bō
缉捕急如星火，颠危好似风波。
ruò yào miǎn chú zāi huò qiě xū zuò gè tóu tuó
若要免除灾祸，且须做个头陀。
zhāng qīng dào èr gē nǐ xīn lǐ rú hé
张青道：“二哥，你心里如何？
wǔ sōng dào zhè gè yě shǐ de zhǐ kǒng wǒ bù xiàng chū jiā rén mú yàng
”武松道：“这个也使得，只恐我不象出家人模样。
zhāng qīng dào wǒ qiě yǔ nǐ ban yī ban kàn
”张青道：“我且与你扮一扮看。
sūn èr niang qù fáng zhōng qǔ chū bāo fú lái dǎ kāi jiāng chū xǔ duō yī shang jiào wǔ sōng lǐ wài chuān le
”孙二娘去房中取出包袱来打开，将出许多衣裳，教武松里外穿了。
wǔ sōng zì kàn dào què yī sì yǔ wǒ shēn shàng zuò de
武松自看道：“却一似与我身上做的！
zhe le zào zhí duō xì le tāo bǎ zhān lì r chú xià lái jiě kāi tóu fà zhé dié qǐ lái jiāng jiè gū r gū qǐ guà zhāo shù zhū
”着了皂直裰，系了绦，把毡笠儿除下来，解开头发，折叠起来，将戒箍儿箍起，挂着数珠。
zhāng qīng sūn èr niang kàn le liǎng gè hè cǎi dào què bú shì qián shēng zhù dìng
张青、孙二娘看了，两个喝采道：“却不是前生注定！
wǔ sōng tǎo miàn jìng zi zhào le yě zì hā hā dà xiào qǐ lái
”武松讨面镜子照了，也自哈哈大笑起来。
zhāng qīng dào èr gē wèi hé dà xiào
张青道：“二哥为何大笑？
wǔ sōng dào wǒ zhào le zì yě hǎo xiào wǒ yě zuò de gè xíng zhě
”武松道：“我照了自也好笑，我也做得个行者！
dà gē biàn yǔ wǒ jiǎn le tóu fà
大哥便与我剪了头发。
zhāng qīng ná qǐ jiǎn dāo tì wǔ sōng bǎ qián hòu tóu fà dōu jiǎn le
”张青拿起剪刀，替武松把前后头发都剪了。
wǔ sōng jiàn shì wu kàn kàn jǐn jí biàn shōu shí bāo guǒ yào xíng
武松见事务看看紧急，便收拾包裹要行。
zhāng qīng yòu dào èr gē nǐ tīng wǒ shuō
张青又道：“二哥，你听我说。
bú shì wǒ yào biàn yi nǐ bǎ nà zhāng dōu jiān jiā lǐ de jiǔ qì liú xià zài zhè lǐ wǒ huàn xiē líng suì yín liǎng yǔ nǐ qù lù shàng zuò pán chán wàn wú yī shī
不是我要便宜，你把那张都监家里的酒器留下在这里，我换些零碎银两与你去路上做盘缠，万无一失。
wǔ sōng dào dà gē jiàn de fēn míng
”武松道：“大哥见的分明。
jǐn bǎ chū lái yǔ le zhāng qīng huàn le yī bāo sǎn suì jīn yín dōu shuān zài chán dài nèi xì zài yāo lǐ
”尽把出来与了张青，换了一包散碎金银，都拴在缠袋内，系在腰里。
wǔ sōng bǎo chī le yī dùn jiǔ fàn bài cí le zhāng qīng fū qī èr rén yāo lǐ kuà le zhè liǎng kǒu jiè dāo dàng wǎn dōu shōu shí le
武松饱吃了一顿酒饭，拜辞了张青夫妻二人，腰里跨了这两口戒刀，当晚都收拾了。
sūn èr niang qǔ chū zhè běn dù dié jiù yǔ tā fèng gè jǐn dài shèng le jiào wǔ sōng guà zài tiē ròu xiōng qián
孙二娘取出这本度牒，就与他缝个锦袋盛了，教武松挂在贴肉胸前。
wǔ sōng bài xiè le tā fū qī liǎng gè
武松拜谢了他夫妻两个。
lín xíng zhāng qīng yòu fēn fù dào èr gē yú lù xiǎo xīn zài yì fán shì bù kě tuō dà
临行，张青又分付道：“二哥于路小心在意，凡事不可托大。
jiǔ yào shǎo chī xiū yào yú rén zhēng nào yě zuò xiē chū jiā rén xíng jìng
酒要少吃，休要与人争闹，也做些出家人行径。
zhū shì bù kě zào xìng shěng de bèi rén kàn pò le
诸事不可躁性，省得被人看破了。
rú dào le èr lóng shān biàn kě xiě fēng huí xìn jì lái
如到了二龙山，便可写封回信寄来。
wǒ fū qī liǎng gè zài zhè lǐ yě bú shì cháng jiǔ zhī jì gǎn pà suí hòu shōu shí jiā sī yě lái shān shàng rù huǒ
我夫妻两个在这里也不是长久之计，敢怕随后收拾家私也来山上入伙。
èr gē bǎo zhòng bǎo zhòng
二哥，保重，保重！
qiān wàn bài shàng lǔ yáng èr tóu lǐng
千万拜上鲁、杨二头领。
wǔ sōng cí le chū mén chā qǐ shuāng xiù yáo bǎi zhe biàn xíng
武松辞了出门，插起双袖，摇摆着便行。
zhāng qīng fū qī kàn le hè cǎi dào guǒ rán hǎo gè xíng zhě
张青夫妻看了，喝采道：“果然好个行者！
dàn jiàn
”但见：
qián miàn fā yǎn yìng qí méi hòu miàn fā cēn cī jì jǐng
前面发掩映齐眉，后面发参差际颈。
zào zhí duō hǎo sì wū yún zhē tǐ zá sè tāo rú tóng huā mǎng chán shēn
皂直裰好似乌云遮体，杂色绦如同花蟒缠身。
é shàng jiè gū r càn làn yī xī huǒ yǎn jīn jīng
额上戒箍儿灿烂，依稀火眼金睛；
shēn jiān bù nà ǎo bān lán fǎng fú tóng jīn tiě gǔ
身间布衲袄斑斓，仿佛铜筋铁骨。
jiè dāo liǎng kǒu qíng lái shā qì héng qiū
戒刀两口，擎来杀气横秋；
dǐng gǔ bǎi kē niàn chù bēi fēng mǎn lù
顶骨百颗，念处悲风满路。
shén tōng guǎng dà yuǎn guò huí shēng qǐ sǐ fó tú chéng
神通广大，远过回生起死佛图澄；
xiàng mào wēi yán hǎo sì fú hǔ xiáng lóng lú liù zǔ
相貌威严，好似伏虎降龙卢六祖。
zhí ráo jiē dì yě guī xīn biàn shì jīn gāng xū gǒng shǒu
直饶揭帝也归心，便是金刚须拱手。
dàng wǎn wǔ xíng zhě cí le zhāng qīng fū qī èr rén lí le dà shù shí zì pō biàn luò lù zǒu
当晚武行者辞了张青夫妻二人，离了大树十字坡，便落路走。
cǐ shí shì shí yuè jiān tiān qì rì zhèng duǎn zhuǎn yǎn biàn wǎn le
此时是十月间天气，日正短，转眼便晚了。
yuē xíng bú dào wǔ shí lǐ zǎo wàng jiàn yī zuò gāo lǐng
约行不到五十里，早望见一座高岭。
wǔ xíng zhě chèn zhe yuè míng yí bù bù shàng lǐng lái liào dào zhǐ shì chū gēng tiān sè
武行者趁着月明，一步步上岭来，料道只是初更天色。
wǔ xíng zhě lì guān lǐng tóu shàng kàn shí jiàn yuè cóng dōng biān shàng lái zhào de lǐng shàng cǎo mù guāng huī
武行者立关岭头上看时，见月从东边上来，照得岭上草木光辉。
kàn nà lǐng shí guǒ rán hǎo zuò gāo lǐng
看那岭时，果然好座高岭。
dàn jiàn
但见：
gāo shān jùn lǐng qiào bì xuán yá
高山峻岭，峭壁悬崖。
shí jiǎo léng céng qīn dǒu bǐng shù shāo fǎng fú jiē yún xiāo
石角棱层侵斗柄，树梢仿佛接云霄。
yān lán duī lǐ shí wén yōu niǎo xián tí
烟岚堆里，时闻幽鸟闲啼；
fěi cuì yīn zhōng měi tīng āi yán xià jīng zhāng liè hù
翡翠阴中，每听哀岩下惊张猎户。
hǎo sì é méi shān dǐng guò hún rú dà yǔ lǐng tóu xíng
好似峨嵋山顶过，浑如大庾岭头行。
dāng xià wǔ xíng zhě zhèng zài lǐng shàng kàn zhe yuè míng zǒu guò lǐng lái zhǐ tīng de qián miàn lín zi lǐ yǒu rén xiào shēng
当下武行者正在岭上看着月明，走过岭来，只听得前面林子里有人笑声。
wǔ xíng zhě dào yòu lái zuò guài
武行者道：“又来作怪！
zhè bān yī tiáo jìng dàng dàng gāo lǐng yǒu shèn me rén xiào yǔ
这般一条净荡荡高岭，有甚么人笑语？
zǒu guò lín zi nà biān qù dǎ yī kàn zhī jiàn sōng shù lín zhōng bàng shān yī zuò fén ān yuē yǒu shí shù jiān cǎo wū tuī kāi zhe liǎng shàn xiǎo chuāng yí gè xiān shēng lǒu zhe yí gè fù rén zài nà chuāng qián kàn yuè xì xiào
”走过林子那边去，打一看，只见松树林中，傍山一座坟庵，约有十数间草屋，推开着两扇小窗，一个先生搂着一个妇人，在那窗前看月戏笑。
wǔ xíng zhě jiàn le nù cóng xīn shàng qǐ è xiàng dǎn biān shēng biàn xiǎng dào zhè shì shān jiān lín xià chū jiā rén què zuò zhè děng gòu dàng
武行者见了，怒从心上起，恶向胆边生，便想道：“这是山间林下出家人，却做这等勾当！
biàn qù yāo lǐ chè chū nà liǎng kǒu làn yín yě sì jiè dāo lái zài yuè guāng xià kàn le dào dāo què zì hào dào wǒ shǒu lǐ bù céng fā shì qiě bǎ zhè gè niǎo xiān shēng shì dāo
”便去腰里掣出那两口烂银也似戒刀来，在月光下看了道：“刀却自好，到我手里不曾发市，且把这个鸟先生试刀！
shǒu wàn shàng xuán le yī bǎ zài jiāng zhè bǎ chā fàng qiào nèi bǎ liǎng zhǐ zhí duō xiù jié qǐ zài bèi shàng jìng lái dào ān qián qiāo mén
”手腕上悬了一把，再将这把插放鞘内，把两只直裰袖结起在背上，竟来到庵前敲门。
nà xiān shēng tīng de biàn bǎ hòu chuāng guān shàng
那先生听得，便把后窗关上。
wǔ xíng zhě ná qǐ kuài shí tou biàn qù dǎ mén
武行者拿起块石头，便去打门。
zhī jiàn ya de cè shǒu mén kāi zǒu chū yí gè dào tóng lái hè dào nǐ shì shèn rén
只见呀地侧首门开，走出一个道童来，喝道：“你是甚人？
rú hé gǎn bàn yè sān gēng dà jīng xiǎo guài qiāo mén dǎ hù zuò shèn me
如何敢半夜三更，大惊小怪，敲门打户做甚么？
wǔ xíng zhě zhēng yuán guài yǎn dà hē yī shēng xiān bǎ zhè niǎo dào tóng jì dāo
”武行者睁圆怪眼，大喝一声：“先把这鸟道童祭刀！
shuō yóu wèi liǎo shǒu qǐ chǔ zhēng dì yī shēng xiǎng dào tóng de tóu luò zài yī biān dào zài dì xià
”说犹未了，手起处，铮地一声响，道童的头落在一边，倒在地下。
zhī jiàn ān lǐ nà gè xiān shēng dà jiào dào shuí gǎn shā le wǒ dào tóng
只见庵里那个先生大叫道：“谁敢杀了我道童！
tuō dì tiào jiāng chū lái
”托地跳将出来。
nà xiān shēng shǒu lún zhe liǎng kǒu bǎo jiàn jìng bēn wǔ xíng zhě
那先生手轮着两口宝剑，竟奔武行者。
wǔ sōng dà xiào dào wǒ de běn shì bú yào xiāng r lǐ qù qǔ zhèng shì náo zhe wǒ de yǎng chù
武松大笑道：“我的本事不要箱儿里去取，正是挠着我的痒处！
biàn qù qiào lǐ zài bá le nà kǒu jiè dāo lún qǐ shuāng jiè dāo lái yíng nà xiān shēng
”便去鞘里再拔了那口戒刀，轮起双戒刀，来迎那先生。
liǎng gè jiù yuè míng zhī xià yī lái yī wǎng yī qù yī huí liǎng kǒu jiàn hán guāng shǎn shǎn shuāng jiè dāo lěng qì sēn sēn
两个就月明之下，一来一往，一去一回，两口剑寒光闪闪，双戒刀冷气森森。
dòu le liáng jiǔ hún rú fēi fèng yíng luán
斗了良久，浑如飞凤迎鸾；
zhàn bù duō shí hǎo sì jiǎo yīng ná tù
战不多时，好似角鹰拿兔。
liǎng gè dòu le shí shù hé zhǐ tīng de shān lǐng bàng biān yī shēng xiǎng liàng liǎng gè lǐ dào le yí gè
两个斗了十数合，只听得山岭傍边一声响亮，两个里倒了一个。
dàn jiàn yuè guāng yǐng lǐ fēn fēn hóng yǔ pēn rén xīng
但见：月光影里，纷纷红雨喷人腥；
shā qì cóng zhōng yī kē rén tóu cóng de gǔn
杀气丛中，一颗人头从地滚。
zhèng shì sān cùn qì zài qiān bān yòng yī dàn wú cháng wàn shì xiū
正是：三寸气在千般用，一旦无常万事休。
bì jìng liǎng gè lǐ sī shā dào le yí gè de shì shuí qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟两个里厮杀倒了一个的是谁，且听下回分解。