jǐn bào zi xiǎo jìng féng dài zōng bìng guān suǒ cháng jiē yù shí xiù
锦豹子小径逢戴宗病关索长街遇石秀
shī yuē
诗曰：
háo jié zāo féng xìn yǒu yīn lián huán gōu suǒ gòng xiāng xún
豪杰遭逢信有因，连环钩锁共相寻。
shǐ yán yī dé qíng jiān shí shà xuè tóng xīn yì duàn jīn
矢言一德情坚石，歃血同心义断金。
qī guó zhēng xióng jīn jì jì wǔ hú yún rǎo zhèn yí yīn
七国争雄今继迹，五胡云扰振遗音。
hàn tíng jiàng xiàng yóu tú diào mò xī liáng shān cuò yòng xīn
汉廷将相由屠钓，莫惜梁山错用心。
huà shuō dāng shí lǐ kuí tǐng zhe pō dāo lái dòu li yún
话说当时李逵挺着朴刀来斗李云。
liǎng gè jiù guān lù páng biān dòu le wǔ qī hé bù fēn shèng bài
两个就官路旁边斗了五七合，不分胜败。
zhū fù biàn bǎ pō dāo qù zhōng jiān gé kāi jiào dào qiě bú yào dòu
朱富便把朴刀去中间隔开，叫道：“且不要斗！
dōu tīng wǒ shuō
都听我说。
èr rén dōu zhù le shǒu
”二人都住了手。
zhū fù dào shī fu tīng shuō xiǎo dì duō méng cuò ài zhǐ jiào qiāng bàng fēi bù gǎn ēn
朱富道：“师父听说：小弟多蒙错爱，指教枪棒，非不感恩。
zhǐ shì wǒ gē ge zhū guì jiàn zài liáng shān pō zuò le tóu lǐng jīn fèng jí shí yǔ sòng gōng míng jiàng lìng zhe tā lái zhào guǎn li dà gē
只是我哥哥朱贵，见在梁山泊做了头领，今奉及时雨宋公明将令，着他来照管李大哥。
bù zhēng bèi nǐ ná liǎo jiě guān jiào wǒ gē ge rú hé huí qù jiàn de sòng gōng míng
不争被你拿了解官，教我哥哥如何回去见得宋公明？
yīn cǐ zuò xià zhè chǎng shǒu duàn
因此做下这场手段。
què cái li dà gē chéng shì yào huài shī fu què shì xiǎo dì bù kěn róng tā xià shǒu zhǐ shā le zhèi xiē tǔ bīng
却才李大哥乘势要坏师父，却是小弟不肯容他下手，只杀了这些土兵。
wǒ men běn dài qù de yuǎn le cāi dào shī fù huí qù bù dé bì lái gǎn wǒ
我们本待去得远了，猜道师父回去不得，必来赶我。
xiǎo dì yòu xiǎng shī fu rì cháng ēn niàn tè dì zài cǐ xiāng děng
小弟又想师父日常恩念，特地在此相等。
shī fu nǐ shì gè jīng xì de rén yǒu shèn bù xǐng de
师父，你是个精细的人，有甚不省得？
rú jīn shā hài le xǔ duō rén xìng mìng yòu zǒu le hēi xuàn fēng nǐ zěn shēng huí qù jiàn de zhī xiàn
如今杀害了许多人性命，又走了黑旋风，你怎生回去见得知县？
nǐ ruò huí qù shí dìng chī guān sī zé guài yòu wú rén lái xiāng jiù
你若回去时，定吃官司责怪，又无人来相救。
bù rú jīn rì hé wǒ men yī tóng shàng shān tóu bèn sòng gōng míng rù le huǒ
不如今日和我们一同上山，投奔宋公明入了伙。
wèi zhī zūn yì ruò hé
未知尊意若何？
li yún xún sī le bàn shǎng biàn dào xián dì zhǐ pà tā nà lǐ bù kěn shōu liú wǒ me
”李云寻思了半晌，便道：“贤弟，只怕他那里不肯收留我么？
zhū fù xiào dào shī fu nǐ rú hé bù zhī shān dōng jí shí yǔ dà míng zhuān yī zhāo xián nà shì jié shí tiān xià hǎo hàn
”朱富笑道：“师父，你如何不知山东及时雨大名，专一招贤纳士，结识天下好汉。
li yún tīng le tàn kǒu qì dào shǎn de wǒ yǒu jiā nán bēn yǒu guó nán tóu
”李云听了，叹口气道：“闪得我有家难奔，有国难投！
zhǐ xǐ de wǒ yòu wú qī xiǎo bù pà chī guān sī ná le
只喜得我又无妻小，不怕吃官司拿了。
zhǐ de suí nǐ men qù xiū
只得随你们去休！
lǐ kuí biàn xiào dào wǒ gē ge nǐ hé bù zǎo shuō
”李逵便笑道：“我哥哥，你何不早说！
biàn hé li yún jiǎn fú le
”便和李云剪拂了。
zhè li yún bù céng qǔ lǎo xiǎo yì wú jiā dāng
这李云不曾娶老小，亦无家当。
dāng xià sān rén hé zuò yī chù lái gǎn chē zi
当下三人合作一处，来赶车子。
bàn lù shàng zhū guì jiē jiàn le dà xǐ
半路上朱贵接见了，大喜。
sì chóu hǎo hàn gēn le chē zhàng biàn xíng
四筹好汉跟了车仗便行。
yú lù wú huà
于路无话。
kàn kàn xiāng jìn liáng shān pō lù shàng yòu yíng zhe mǎ lín zhèng tiān shòu
看看相近梁山泊，路上又迎着马麟、郑天寿。
dōu xiāng jiàn le shuō dào zhāo sòng èr tóu lǐng yòu chà wǒ liǎng gè xià shān lái tàn tīng nǐ xiāo xī
都相见了，说道：“晁、宋二头领又差我两个下山来探听你消息。
jīn jì jiàn le wǒ liǎng gè xiān qù huí bào
今既见了，我两个先去回报。
dāng xià èr rén xiān shàng shān lái bào zhī
”当下二人先上山来报知。
cì rì sì chóu hǎo hàn dài le zhū fù jiā juàn dōu zhì liáng shān pō dà zhài jù yì tīng lái
次日，四筹好汉带了朱富家眷，都至梁山泊大寨聚义厅来。
zhū guì xiàng qián xiān yǐn li yún bài jiàn zhāo sòng èr tóu lǐng xiāng jiàn zhòng hǎo hàn shuō dào cǐ rén shì yí shuǐ xiàn dū tóu xìng li míng yún chuò hào qīng yǎn hǔ
朱贵向前，先引李云拜见晁、宋二头领，相见众好汉，说道：“此人是沂水县都头，姓李名云，绰号青眼虎。
cì hòu zhū guì yǐn zhū fù cān bài zhòng wèi shuō dào zhè shì shè dì zhū fù chuò hào xiào miàn hǔ
”次后，朱贵引朱富参拜众位，说道：“这是舍弟朱富，绰号笑面虎。
dōu xiāng jiàn le
”都相见了。
lǐ kuí sù shuō qǔ niang zhì yí lǐng bèi hǔ chī le yīn cǐ shā le sì hǔ
李逵诉说取娘至沂岭，被虎吃了，因此杀了四虎。
yòu shuō jiǎ lǐ kuí jiǎn jìng bèi shā yī shì
又说假李逵剪径被杀一事。
zhòng rén dà xiào
众人大笑。
zhāo sòng èr rén xiào dào bèi nǐ shā le sì gè měng hǔ jīn rì shān zhài lǐ yòu tiān de liǎng gè huó hǔ shàng shān zhèng yi zuò qìng
晁、宋二人笑道：“被你杀了四个猛虎，今日山寨里又添的两个活虎上山，正宜作庆。
zhòng duō hǎo hàn dà xǐ biàn jiào shā yáng zǎi niú zuò yán xí qìng hè
”众多好汉大喜，便教杀羊宰牛，做筵席庆贺。
liǎng gè xīn dào tóu lǐng zhāo gài biàn jiào qù zuǒ biān bái shèng shàng shǒu zuò dìng
两个新到头领，晁盖便叫去左边白胜上首坐定。
wú yòng dào jìn lái shān zhài shí fēn xīng wàng gǎn de sì fāng háo jié wàng fēng ér lái jiē shì èr gōng zhī dé yě zhòng xiōng dì zhī fú yě
吴用道：“近来山寨十分兴旺，感得四方豪杰望风而来，皆是二公之德也，众兄弟之福也。
rán shì rú cǐ hái qǐng zhū guì réng fù zhǎng guǎn shān dōng jiǔ diàn tì huí shí yǒng hóu jiàn
然是如此，还请朱贵仍复掌管山东酒店，替回石勇、侯健。
zhū fù lǎo xiǎo lìng bō yī suǒ fáng shè zhù jū
朱富老小另拨一所房舍住居。
mù jīn shān zhài shì yè dà le fēi tóng jiù rì kě zài shè sān chù jiǔ guǎn zhuān yī tàn tīng jí xiōng shì qíng wǎng lái yì shì shàng shān
目今山寨事业大了，非同旧日，可再设三处酒馆，专一探听吉凶事情，往来义士上山。
rú ruò cháo tíng diào qiǎn guān bīng bǔ dào kě yǐ bào zhī rú hé jìn bīng hǎo zuò zhǔn bèi
如若朝廷调遣官兵捕盗，可以报知如何进兵，好做准备。
xī shān dì miàn guǎng kuò kě lìng tóng wēi tóng měng dì xiōng liǎng gè dài lǐng shí shù gè huǒ bàn nà lǐ kāi diàn
西山地面广阔，可令童威、童猛弟兄两个带领十数个火伴那里开店。
lìng li lì dài shí shù gè huǒ jiā qù shān nán biān nà lǐ kāi diàn
令李立带十数个火家，去山南边那里开店。
lìng shí yǒng yě dài shí lái gè bàn dāng qù běi shān nà lǐ kāi diàn
令石勇也带十来个伴当，去北山那里开店。
réng fù dōu yào shè lì shuǐ tíng hào jiàn jiē yìng chuán zhī dàn yǒu huǎn jí jūn qíng fēi jié bào lái
仍复都要设立水亭、号箭、接应船只，但有缓急军情，飞捷报来。
shān qián shè zhì sān zuò dà guān zhuān lìng dù qiān zǒng xíng shǒu bǎ
山前设置三座大关，专令杜迁总行守把。
dàn yǒu yī yīng wěi chà bù xǔ diào qiǎn
但有一应委差，不许调遣。
zǎo wǎn bù dé shàn lí
早晚不得擅离。
yòu lìng táo zōng wàng bǎ zǒng jiān gōng jué gǎng chà xiū shuǐ lù kāi hé dào zhěng lǐ wǎn zǐ chéng yuán zhù bǐ shān qián dà lù
”又令陶宗旺把总监工，掘港汊，修水路，开河道，整理宛子城垣，筑彼山前大路。
tā yuán shì zhuāng hù chū shēn xiū lǐ jiǔ guàn
他原是庄户出身，修理久惯。
lìng jiǎng jìng zhǎng guǎn kù cáng cāng áo zhī chū nà rù jī wàn lèi qiān jīng tōng shū suàn
令蒋敬掌管库藏仓廒，支出纳入，积万累千，精通书算。
lìng xiāo ràng shè zhì zhài zhōng zhài wài shān shàng shān xià sān guān bǎ ài xǔ duō xíng yí guān fáng wén yuē dà xiǎo tóu lǐng hào shù
令萧让设置寨中寨外、山上山下、三关把隘许多行移关防文约、大小头领号数。
fán lìng jīn dà jiān kān zào diāo kè yī yīng bīng fú yìn xìn pái miàn děng xiàng
烦令金大坚刊造雕刻一应兵符、印信、牌面等项。
lìng hóu jiàn guǎn zào yī páo kǎi jiǎ wǔ fāng qí hào děng jiàn
令侯健管造衣袍铠甲、五方旗号等件。
lìng li yún jiān zào liáng shān pō yī yīng fáng shè tīng táng
令李云监造梁山泊一应房舍厅堂。
lìng mǎ lín jiān guǎn xiū zào dà xiǎo zhàn chuán
令马麟监管修造大小战船。
lìng sòng wàn bái shèng qù jīn shā tān xià zhài
令宋万、白胜去金沙滩下寨。
lìng wáng ǎi hǔ zhèng tiān shòu qù yā zuǐ tān xià zhài
令王矮虎、郑天寿去鸭嘴滩下寨。
lìng mù chūn zhū fù guǎn shōu shān zhài qián liáng
令穆春、朱富管收山寨钱粮。
lǚ fāng guō shèng yú jù yì tīng liǎng biān ěr fáng ān xiē
吕方、郭盛于聚义厅两边耳房安歇。
lìng sòng qīng zhuān guǎn yán yàn
令宋清专管筵宴。
dōu fēn bō yǐ dìng yán xí le sān rì
都分拨已定，筵席了三日。
bù zài huà xià
不在话下。
liáng shān pō zì cǐ wú shì měi rì zhǐ shì cāo liàn rén mǎ jiào yǎn wǔ yì
梁山泊自此无事，每日只是操练人马，教演武艺。
shuǐ zhài lǐ tou lǐng dōu jiào xí jià chuán fù shuǐ chuán shàng sī shā
水寨里头领都教习驾船赴水，船上厮杀。
yì bù zài huà xià
亦不在话下。
hū yī rì sòng jiāng yǔ zhāo gài wú xué jiū bìng zhòng rén xián huà dào wǒ děng dì xiōng zhòng wèi jīn rì dōu gòng jù dà yì zhǐ yǒu gōng sūn yī qīng bú jiàn huí huán
忽一日，宋江与晁盖、吴学究并众人闲话道：“我等弟兄众位，今日都共聚大义，只有公孙一清不见回还。
wǒ xiǎng tā huí jì zhōu tàn mǔ cān shī qī yuē bǎi rì biàn huí jīn jīng rì jiǔ bù zhī xìn xī mò fēi mèi xìn bù lái
我想他回蓟州探母参师，期约百日便回，今经日久，不知信息，莫非昧信不来？
kě fán dài zōng xiōng dì yǔ wǒ qù zǒu yī zāo tàn tīng tā xū shí xià luò rú hé bù lái
可烦戴宗兄弟与我去走一遭，探听他虚实下落，如何不来。
dài zōng dào yuàn wǎng
”戴宗道：“愿往。
sòng jiāng dà xǐ shuō dào zhǐ yǒu xián dì qù de kuài xún rì biàn zhī xìn xī
”宋江大喜，说道：“只有贤弟去得快，旬日便知信息。
dāng rì dài zōng bié le zhòng rén cì zǎo dǎ bàn zuò gè chéng jú xià shān qù le
当日戴宗别了众人，次早打扮做个承局，下山去了。
dàn jiàn
但见：
suī wèi zǒu zú bù zhàn jūn bān
虽为走卒，不占军班。
yī shēng cháng zuò yì xiāng rén liǎng tuǐ qiàn tā xíng lù zhài
一生常作异乡人，两腿欠他行路债。
xún cháng jié shù qīng shān zào dài xì qí shēn
寻常结束，青衫皂带系其身；
gǎn chèn chéng tú xìn lóng wén shū cháng ài hù
赶趁程途，信笼文书常爱护。
jiān sī chū rù zào huā téng zhàng guà xuān pái
监司出入，皂花藤杖挂宣牌；
shuài fǔ xíng jūn jiā bàng huáng qí shū lìng zì
帅府行军，夹棒黄旗书令字。
jiā jū qiān lǐ rì bù yí shí biàn dào tīng jiē
家居千里，日不移时便到厅阶；
jǐn jí jūn qíng shí bù guò kè bù wéi xuān xiàn
紧急军情，时不过刻不违宣限。
zǎo xiàng shān dōng cān shǔ mǐ wǎn lái wèi fǔ chī é lí
早向山东餐黍米，晚来魏府吃鹅梨。
qiě shuō dài zōng zì lí le liáng shān pō qǔ lù wàng jì zhōu lái bǎ sì gè jiǎ mǎ shuān zài tuǐ shàng zuò qǐ shén xíng fǎ lái
且说戴宗自离了梁山泊，取路望蓟州来，把四个甲马拴在腿上，作起神行法来。
yú lù zhǐ chī xiē sù chá sù shí
于路只吃些素茶素食。
zài lù xíng le sān rì lái dào yí shuǐ xiàn jiè zhǐ wén rén shuō dào qián rì zǒu le hēi xuàn fēng shāng le hǎo duō rén lián lěi le dū tóu li yún bù zhī qù xiàng zhì jīn wú huò chù
在路行了三日，来到沂水县界，只闻人说道：“前日走了黑旋风，伤了好多人，连累了都头李云，不知去向，至今无获处。
dài zōng tīng le lěng xiào
”戴宗听了冷笑。
dāng rì zhèng xíng zhī cì zhī jiàn yuǎn yuǎn de zhuǎn guò yī gè rén lái
当日正行之次，只见远远地转过一个人来。
kàn jiàn le dài zōng zǒu de kuài nà rén lì zhù le jiǎo biàn jiào yī shēng shén xíng tài bǎo
看见了戴宗走得快，那人立住了脚，便叫一声：“神行太保。
dài zōng tīng de huí guò liǎn lái dìng jīng kàn shí jiàn shān pō xià xiǎo jìng biān lì zhe yí gè dà hàn
”戴宗听得，回过脸来定睛看时，见山坡下小径边立着一个大汉。
zěn shēng mú yàng
怎生模样？
dàn jiàn
但见：
bái fàn yáng lì zǐ rú yín pán tuō zhe hóng yīng
白范阳笠子，如银盘拖着红缨；
zào tuán lǐng zhàn yī shì fěi cuì wéi chéng jǐn xiù
皂团领战衣，似翡翠围成锦绣。
dā bo sī tāo chán guǒ dù tuǐ bīng hù xī chèn xié
搭膊丝绦缠裹肚，腿絣护膝衬鞋。
shā yú qiào xié chā yāo dāo bǐ guǎn qiāng yín sī chán gān
沙鱼鞘斜插腰刀，笔管枪银丝缠杆。
nà rén tóu yuán ěr dà bí zhí kǒu fāng
那人头圆耳大，鼻直口方。
shēng de méi xiù mù shū yāo xì bǎng kuò
生得眉秀目疏，腰细膀阔。
yuǎn kàn dú lóng lí shí dòng jìn guān fēi hǔ xià yún duān
远看毒龙离石洞，近观飞虎下云端。
dài zōng tīng de nà rén jiào le yī shēng shén xíng tài bǎo lián máng huí zhuǎn shēn lái wèn dào zhuàng shì sù bù céng bài shí rú hé hū huàn jiàn míng
戴宗听得那人叫了一声“神行太保”，连忙回转身来问道：“壮士素不曾拜识，如何呼唤贱名？
nà hàn huāng máng dá dào zú xià zhēn nǎi shì shén xíng tài bǎo
”那汉慌忙答道：“足下真乃是神行太保！
piē le qiāng biàn bài dǎo zài dì
”撇了枪，便拜倒在地。
dài zōng lián máng fú zhù dá lǐ wèn dào zú xià gāo xìng dà míng
戴宗连忙扶住答礼，问道：“足下高姓大名？
nà hàn dào xiǎo dì xìng yáng míng lín zǔ guàn zhāng dé fǔ rén shì
”那汉道：“小弟姓杨名林，祖贯彰德府人氏。
duō zài lù lín cóng zhōng ān shēn jiāng hú shàng dōu jiào xiǎo dì zuò jǐn bào zi yáng lín
多在绿林丛中安身，江湖上都叫小弟做锦豹子杨林。
shù yuè zhī qián lù shàng jiǔ sì lǐ yù jiàn gōng sūn shèng xiān shēng tóng zài diàn zhōng chī jiǔ xiāng huì bèi shuō liáng shān pō zhāo sòng èr gōng zhāo xián nà shì rú cǐ yì qì
数月之前，路上酒肆里遇见公孙胜先生，同在店中吃酒相会，备说梁山泊晁、宋二公招贤纳士，如此义气。
xiě xià yī fēng shū jiào xiǎo dì zì lái tóu dà zhài rù huǒ
写下一封书，教小弟自来投大寨入伙。
zhǐ shì bù gǎn shàn jìn chéng kǒng bù nà
只是不敢擅进，诚恐不纳。
yīn cǐ xīn yì wèi dìng jìn tuì cuō tuó bù céng gǎn lái
因此心意未定，进退蹉跎，不曾敢来。
wài rì gōng sūn xiān shēng suǒ shuō lǐ jiā dào kǒu jiù yǒu zhū guì kāi jiǔ diàn zài bǐ zhāo yǐn shàng shān rù huǒ de rén
外日公孙先生所说，李家道口旧有朱贵开酒店在彼，招引上山入伙的人。
shān zhài lǐ yì yǒu yí gè zhāo xián fēi bào tóu lǐng huàn zuò shén xíng tài bǎo dài yuàn cháng rì xíng bā bǎi lǐ lù
山寨里亦有一个招贤飞报头领，唤做神行太保戴院长，日行八百里路。
jīn jiàn xiōng zhǎng xíng bù fēi cháng yīn cǐ huàn yī shēng kàn bù xiǎng guǒ shì rén xiōng
今见兄长行步非常，因此唤一声看，不想果是仁兄。
zhèng shì tiān xìng wú xīn ér de yù
正是天幸，无心而得遇！
dài zōng dào xiǎo kě tè wèi gōng sūn shèng xiān shēng huí jì zhōu qù yǎo wú yīn xìn jīn fèng zhāo sòng èr gōng jiàng lìng chāi qiǎn lái jì zhōu tàn tīng xiāo xī xún qǔ gōng sūn shèng hái zhài
”戴宗道：“小可特为公孙胜先生回蓟州去杳无音信，今奉晁、宋二公将令，差遣来蓟州探听消息，寻取公孙胜还寨。
bù qī què yù zú xià xiāng huì
不期却遇足下相会。
yáng lín dào xiǎo dì suī shì zhāng dé fǔ rén zhè jì zhōu guǎn xià dì fāng zhōu jùn dōu zǒu biàn le tǎng ruò bù qì jiù suí shì xiōng zhǎng tóng zǒu yī zāo
”杨林道：“小弟虽是彰德府人，这蓟州管下地方州郡都走遍了，倘若不弃，就随侍兄长同走一遭。
dài zōng dào ruò de zú xià zuò bàn shí shì wàn xìng
”戴宗道：“若得足下作伴，实是万幸。
xún de gōng sūn xiān shēng jiàn le yī tóng huí liáng shān pō qù wèi chí
寻得公孙先生见了，一同回梁山泊去未迟。
yáng lín jiàn shuō le dà xǐ jiù yāo zhù dài zōng jié bài wèi xiōng
”杨林见说了，大喜，就邀住戴宗，结拜为兄。
dài zōng shōu le jiǎ mǎ liǎng gè huǎn huǎn ér xíng dào wǎn jiù tóu cūn diàn xiē le
戴宗收了甲马，两个缓缓而行，到晚就投村店歇了。
yáng lín zhì jiǔ qǐng dài zōng
杨林置酒请戴宗。
dài zōng dào wǒ shǐ shén xíng fǎ bù gǎn shí hūn
戴宗道：“我使神行法，不敢食荤。
liǎng gè zhǐ mǎi xiē sù fàn xiāng dài jié yì wèi xiōng dì
”两个只买些素饭相待，结义为兄弟。
guò le yī yè cì rì zǎo qǐ dǎ huǒ chī le zǎo fàn shōu shí dòng shēn
过了一夜，次日早起，打火吃了早饭，收拾动身。
yáng lín biàn wèn dào xiōng zhǎng shǐ shén xíng fǎ zǒu lù xiǎo dì rú hé zǒu de shàng
杨林便问道：“兄长使神行法走路，小弟如何走得上？
zhǐ pà tóng háng bù dé
只怕同行不得。
dài zōng xiào dào wǒ de shén xíng fǎ yě dài dé rén tóng zǒu
”戴宗笑道：“我的神行法也带得人同走。
wǒ bǎ liǎng gè jiǎ mǎ shuān zài nǐ tuǐ shàng zuò qǐ fǎ lái yě hé wǒ yì bān zǒu de kuài yào xíng biàn xíng yào zhù biàn zhù
我把两个甲马拴在你腿上，作起法来，也和我一般走得快，要行便行，要住便住。
bù rán nǐ rú hé gǎn de wǒ zǒu
不然，你如何赶得我走！
yáng lín dào zhǐ kǒng xiǎo dì shì fán tāi zhuó gǔ de rén bǐ bù dé xiōng zhǎng shén tǐ
”杨林道：“只恐小弟是凡胎浊骨的人，比不得兄长神体。
dài zōng dào bù fáng
”戴宗道：“不妨。
shì wǒ de zhè fǎ zhū rén dōu dài de zuò yòng le shí hé wǒ yì bān xíng
是我的这法，诸人都带得，作用了时，和我一般行。
zhǐ shì wǒ zì chī sù bìng wú fáng ài
只是我自吃素，并无妨碍。
dāng shí qǔ liǎng gè jiǎ mǎ tì yáng lín fù zài tuǐ shàng
”当时取两个甲马，替杨林缚在腿上。
dài zōng yě zhǐ fù le liǎng gè
戴宗也只缚了两个。
zuò yòng le shén xíng fǎ chuī kǒu qì zài shàng miàn liǎng gè qīng qīng de zǒu le qù yào jǐn yào màn dōu suí zhe dài zōng xíng
作用了神行法，吹口气在上面，两个轻轻地走了去，要紧要慢，都随着戴宗行。
liǎng gè yú lù xián shuō xiē jiāng hú shàng de shì
两个于路闲说些江湖上的事。
suī zhī jiàn huǎn huǎn ér xíng zhèng bù zhī zǒu le duō shǎo lù
虽只见缓缓而行，正不知走了多少路。
liǎng gè xíng dào sì pái shí fēn qián miàn lái dào yí gè qù chù sì wéi dōu shì gāo shān zhōng jiān yī tiáo yì lù
两个行到巳牌时分，前面来到一个去处，四围都是高山，中间一条驿路。
yáng lín què zì rèn de biàn duì dài zōng shuō dào gē ge cǐ jiān dì míng huàn zuò yìn mǎ chuān
杨林却自认得，便对戴宗说道：“哥哥，此间地名唤做饮马川。
qián miàn wū nà gāo shān lǐ cháng cháng yǒu dà huǒ zài nèi jìn rì bù zhī rú hé
前面兀那高山里常常有大伙在内，近日不知如何。
yīn wèi shān shì xiù lì shuǐ rào fēng huán yǐ cǐ huàn zuò yìn mǎ chuān
因为山势秀丽，水绕峰环，以此唤做饮马川。
liǎng gè zhèng lái dào shān biān guò zhǐ tīng de hū dì yī shēng luó xiǎng zhàn gǔ luàn míng zǒu chū yī èr bǎi xiǎo lóu luō lán zhù qù lù
”两个正来到山边过，只听得忽地一声锣响，战鼓乱鸣，走出一二百小喽啰，拦住去路。
dāng xiān yōng zhe liǎng chóu hǎo hàn gè tǐng yī tiáo pō dāo dà hè dào xíng rén xū zhù jiǎo
当先拥着两筹好汉，各挺一条朴刀，大喝道：“行人须住脚！
nǐ liǎng gè shì shèn me niǎo rén
你两个是甚么鸟人？
nà lǐ qù de
那里去的？
huì shì de kuài bǎ mǎi lù qián lái ráo nǐ liǎng gè xìng mìng
会事的快把买路钱来，饶你两个性命！
yáng lín xiào dào gē ge nǐ kàn wǒ jié guǒ nà dāi niǎo
”杨林笑道：“哥哥，你看我结果那呆鸟！
niān zhuó bǐ guǎn qiāng qiǎng jiāng rù qù
”拈着笔管枪，抢将入去。
nà liǎng gè tóu lǐng jiàn tā lái de xiōng zǒu jìn qián lái kàn le shàng shǒu de nà gè biàn jiào dào qiě bú yào dòng shǒu
那两个头领见他来得凶，走近前来看了，上首的那个便叫道：“且不要动手！
wù de bú shì yáng lín gē ge me
兀的不是杨林哥哥么？
yáng lín jiàn le què cái rèn de
”杨林见了，却才认得。
shàng shǒu nà gè dà hàn tí zhe jūn qì xiàng qián jiǎn fú le biàn huàn xià shǒu zhè gè cháng hàn dōu lái shī lǐ ba
上首那个大汉提着军器向前剪拂了，便唤下首这个长汉都来施礼罢。
yáng lín qǐng guò dài zōng shuō dào xiōng zhǎng qiě lái hé zhè liǎng gè dì xiōng xiāng jiàn
杨林请过戴宗，说道：“兄长且来和这两个弟兄相见。
dài zōng wèn dào zhè liǎng gè zhuàng shì shì shuí
”戴宗问道：“这两个壮士是谁？
rú hé rèn de xián dì
如何认得贤弟？
yáng lín biàn dào zhè gè rèn de xiǎo dì de hǎo hàn tā yuán shì gài tiān jūn xiāng yáng fǔ rén shì xìng shān míng fēi wèi tā shuāng jing hóng chì jiāng hú shàng rén dōu huàn tā zuò huǒ yǎn suān ní
”杨林便道：“这个认得小弟的好汉，他原是盖天军襄阳府人氏，姓邓名飞，为他双睛红赤，江湖上人都唤他做火眼狻猊。
néng shǐ yī tiáo tiě liàn rén jiē jìn tā bù dé
能使一条铁链，人皆近他不得。
duō zēng hé huǒ
多曾合伙。
yī bié wǔ nián bù céng jiàn miàn
一别五年，不曾见面。
shuí xiǎng jīn rì tā què zài zhè lǐ xiāng yù zhe
谁想今日他却在这里相遇着。
shān fēi biàn wèn dào yáng lín gē ge zhè wèi xiōng zhǎng shì shuí
”邓飞便问道：“杨林哥哥，这位兄长是谁？
bì bú shì děng xián rén yě
必不是等闲人也。
yáng lín dào wǒ zhè rén xiōng shì liáng shān pō hǎo hàn zhōng shén xíng tài bǎo dài zōng de biàn shì
”杨林道：“我这仁兄是梁山泊好汉中神行太保戴宗的便是。
shān fēi tīng le dào mò bú shì jiāng zhōu de dài yuàn cháng néng xíng bā bǎi lǐ lù chéng de
”邓飞听了道：“莫不是江州的戴院长，能行八百里路程的？
dài zōng dá dào xiǎo kě biàn shì
”戴宗答道：“小可便是。
nà liǎng gè tóu lǐng huāng máng jiǎn fú dào píng rì zhǐ tīng de shuō dà míng bù xiǎng jīn rì zài cǐ bài shí zūn yán
”那两个头领慌忙剪拂道：“平日只听得说大名，不想今日在此拜识尊颜。
dài zōng kàn nà shān fēi shí shēng de rú hé
”戴宗看那邓飞时，生得如何？
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
yuán shì xiāng yáng guān pū hàn jiāng hú piāo dàng bù sī guī
原是襄阳关扑汉，江湖飘荡不思归。
duō cān rén ròu shuāng jing chì huǒ yǎn suān ní shì shān fēi
多餐人肉双睛赤，火眼狻猊是邓飞。
dāng xià èr wèi zhuàng shì shī lǐ ba
当下二位壮士施礼罢。
dài zōng yòu wèn dào zhè wèi hǎo hàn gāo xìng dà míng
戴宗又问道：“这位好汉高姓大名？
shān fēi dào wǒ zhè xiōng dì xìng mèng míng kāng zǔ guàn shì zhēn dìng zhōu rén shì
”邓飞道：“我这兄弟姓孟名康，祖贯是真定州人氏。
shàn zào dà xiǎo chuán zhī
善造大小船只。
yuán yīn yā sòng huā shí gāng yào zào dà chuán chēn guài zhè tí diào guān cuī bìng zé fá tā bǎ běn guān yī shí shā le qì jiā táo zǒu zài jiāng hú shàng lù lín zhōng ān shēn yǐ de nián jiǔ
原因押送花石纲，要造大船，嗔怪这提调官催并责罚，他把本官一时杀了，弃家逃走在江湖上绿林中安身，已得年久。
yīn tā zhǎng dà bái jìng rén dōu jiàn tā yī shēn hǎo ròu tǐ qǐ tā yí gè chuò hào jiào tā zuò yù fān gān mèng kāng
因他长大白净，人都见他一身好肉体，起他一个绰号，叫他做玉幡竿孟康。
dài zōng jiàn shuō dà xǐ
”戴宗见说大喜。
kàn nà mèng kāng shí zěn shēng mú yàng
看那孟康时，怎生模样？
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
néng pān qiáng nǔ chōng tóu zhèn shàn zào méng chōng yuè dà jiāng
能攀强弩冲头阵，善造艨艟越大江。
zhēn zhōu miào shǒu lóu chuán jiang bái yù fān gān shì mèng kāng
真州妙手楼船匠，白玉幡竿是孟康。
dāng shí dài zōng jiàn le èr rén xīn zhōng shén xǐ
当时戴宗见了二人，心中甚喜。
sì chóu hǎo hàn shuō huà jiān yáng lín wèn dào èr wèi xiōng dì zài cǐ jù yì jǐ shí le
四筹好汉说话间，杨林问道：“二位兄弟在此聚义几时了？
shān fēi dào bù mán xiōng zhǎng shuō yě yǒu yī nián zhī shàng
”邓飞道：“不瞒兄长说，也有一年之上。
zhǐ jìn bàn zǎi zhī qián zài zhè zhí xī dì miàn shàng yù zhe yí gè gē ge xìng péi míng xuān zǔ guàn shì jīng zhào fǔ rén shì
只近半载之前，在这直西地面上遇着一个哥哥，姓裴名宣，祖贯是京兆府人氏。
yuán shì běn fǔ liù àn kǒng mù chū shēn jí hǎo dāo bǐ
原是本府六案孔目出身，极好刀笔。
wéi rén zhōng zhí cōng míng fēn háo bù kěn gǒu qiě běn chǔ rén dōu chēng tā tiě miàn kǒng mù
为人忠直聪明，分毫不肯苟且，本处人都称他铁面孔目。
yì huì niān qiāng shǐ bàng wǔ jiàn lún dāo zhì yǒng zú bèi
亦会拈枪使棒，舞剑轮刀，智勇足备。
wéi yīn cháo tíng chú jiāng yī yuán tān làn zhī fǔ dào lái bǎ tā xún shì cì pèi shā mén dǎo cóng wǒ zhè lǐ jīng guò bèi wǒ men shā le fáng sòng gōng rén jiù le tā zài cǐ ān shēn jù jí de sān èr bǎi rén
为因朝廷除将一员贪滥知府到来，把他寻事刺配沙门岛，从我这里经过，被我们杀了防送公人，救了他在此安身，聚集得三二百人。
zhè péi xuān jí shǐ de hǎo shuāng jiàn ràng tā nián zhǎng jiàn zài shān zhài zhōng wéi zhǔ
这裴宣极使得好双剑，让他年长，见在山寨中为主。
fán qǐng èr wèi yì shì tóng wǎng xiǎo zhài xiāng huì piàn shí
烦请二位义士同往小寨相会片时。
biàn jiào xiǎo lóu luō qiān guò mǎ lái qǐng dài zōng yáng lín dōu shàng le mǎ sì qí mǎ wàng shān zhài lái
”便叫小喽啰牵过马来，请戴宗、杨林都上了马，四骑马望山寨来。
xíng bù duō shí zǎo dào zhài qián xià le mǎ
行不多时，早到寨前，下了马。
péi xuān yǐ yǒu rén bào zhī lián máng chū zhài jiàng jiē ér jiē
裴宣已有人报知，连忙出寨降阶而接。
dài zōng yáng lín kàn péi xuān shí guǒ rán hǎo biǎo rén wù shēng de ròu bái féi pàng sì píng bā wěn xīn zhōng àn xǐ
戴宗、杨林看裴宣时，果然好表人物，生得肉白肥胖，四平八稳，心中暗喜。
zěn jiàn de
怎见得？
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
wèn shì shí zhì qiǎo xīn líng luò bǐ chù shén háo guǐ kū
问事时智巧心灵，落笔处神号鬼哭。
xīn píng shù háo fà wú sī chēng péi xuān tiě miàn kǒng mù
心平恕毫发无私，称裴宣铁面孔目。
dāng xià péi xuān chū zhài lái jiàng jiē yíng jiē yāo qǐng èr wèi yì shì dào jù yì tīng shàng
当下裴宣出寨来，降阶迎接，邀请二位义士到聚义厅上。
jù gè jiǎng lǐ ba qiān ràng dài zōng zhèng miàn zuò le cì shì péi xuān yáng lín shān fēi mèng kāng wǔ chóu hǎo hàn bīn zhǔ xiāng dài zuò dìng yán yàn
俱各讲礼罢，谦让戴宗正面坐了，次是裴宣、杨林、邓飞、孟康，五筹好汉，宾主相待，坐定筵宴。
dāng rì dà chuī dà léi yǐn jiǔ yī tuán hé qì
当日大吹大擂饮酒，一团和气。
kàn guān tīng shuō zhè yě dōu shì dì shà xīng zhī shù shí jié dào lái tiān xìng zì rán yì jù xiāng féng
看官听说：这也都是地煞星之数，时节到来，天幸自然义聚相逢。
zhòng rén chī jiǔ zhōng jiān dài zōng zài yán shǎng shuō qǐ zhāo sòng èr tóu lǐng zhāo xián nà shì jié shí tiān xià sì fāng háo jié dài rén jiē wù yī tuán hé qì zhàng yì shū cái xǔ duō hǎo chù
众人吃酒中间，戴宗在筵上说起晁、宋二头领招贤纳士，结识天下四方豪杰，待人接物一团和气，仗义疏财，许多好处；
zhòng tóu lǐng tóng xīn xié lì
众头领同心协力；
bā bǎi lǐ liáng shān pō rú cǐ xióng zhuàng zhōng jiān wǎn zǐ chéng liǎo r wā sì xià lǐ dōu shì máng máng yān shuǐ
八百里梁山泊如此雄壮，中间宛子城、蓼儿洼，四下里都是茫茫烟水；
gèng yǒu xǔ duō jūn mǎ hé chóu guān bīng dào lái
更有许多军马，何愁官兵到来。
zhǐ guǎn bǎ yán yǔ shuō tā sān gè
只管把言语说他三个。
péi xuān huí dào xiǎo dì zhài zhōng yě yǒu sān bǎi lái rén mǎ cái fù yì yǒu shí yú liàng chē zi liáng shí cǎo liào bù suàn
裴宣回道：“小弟寨中，也有三百来人马，财赋亦有十余辆车子，粮食草料不算。
tǎng ruò rén xiōng bù qì wēi jiàn shí yǐn jiàn yú dà zhài rù huǒ yuàn tīng hào lìng xiào lì
倘若仁兄不弃微贱时，引荐于大寨入伙，愿听号令效力。
wèi zhī zūn yì ruò hé
未知尊意若何？
dài zōng dà xǐ dào zhāo sòng èr gōng dài rén jiē nà bìng wú yì xīn
”戴宗大喜道：“晁、宋二公待人接纳，并无异心。
gèng de zhū gōng xiāng zhù rú jǐn shàng tiān huā
更得诸公相助，如锦上添花。
ruò guǒ yǒu cǐ xīn kě biàn shōu shí xià xíng li dài xiǎo kě hé yáng lín qù jì zhōu jiàn le gōng sūn shèng xiān shēng huí lái nà shí yī tóng ban zuò guān jūn xīng yè qián wǎng
若果有此心，可便收拾下行李，待小可和杨林去蓟州见了公孙胜先生回来，那时一同扮做官军，星夜前往。
zhòng rén dà xǐ
”众人大喜。
jiǔ zhì bàn hān yí qù hòu shān duàn jīn tíng shàng kàn nà yìn mǎ chuān jǐng zhì chī jiǔ
酒至半酣，移去后山断金亭上看那饮马川景致吃酒。
duān dì hǎo gè yìn mǎ chuān
端的好个饮马川。
dàn jiàn
但见：
yī wàng máng máng yě shuǐ zhōu huí yǐn yǐn qīng shān
一望茫茫野水，周回隐隐青山。
jǐ duō lǎo shù yìng cán xiá shù piàn cǎi yún piāo yuǎn xiù
几多老树映残霞，数片采云飘远岫。
huāng tián jì mò yīng wú zhì zǐ kàn niú
荒田寂寞，应无稚子看牛；
gǔ dù qī liáng nà de xī rén yìn mǎ
古渡凄凉，那得奚人饮马。
zhǐ hǎo qiǎng rén ān zhài zhà piān yí hǎo hàn zhǎn jīng qí
只好强人安寨栅，偏宜好汉展旌旗。
dài zōng kàn le zhè yìn mǎ chuān yī pài shān jǐng hè cǎi dào hǎo shān hǎo shuǐ zhēn nǎi xiù lì
戴宗看了这饮马川一派山景，喝采道：“好山好水，真乃秀丽！
nǐ děng èr wèi rú hé lái de dào cǐ
你等二位如何来得到此？
shān fēi dào yuán shì jǐ gè bù chéng cái xiǎo sī men zài zhè lǐ tún zhā hòu bèi wǒ liǎng gè lái duó le zhè gè qù chù
”邓飞道：“原是几个不成材小厮们在这里屯扎，后被我两个来夺了这个去处。
zhòng jiē dà xiào
”众皆大笑。
wǔ chóu hǎo hàn chī de dà zuì
五筹好汉吃得大醉。
péi xuān qǐ shēn wǔ jiàn yǐn jiǔ dài zōng chēng zàn bù yǐ
裴宣起身舞剑饮酒，戴宗称赞不已。
zhì wǎn gè zì huí zhài nèi ān xiē
至晚各自回寨内安歇。
cì rì dài zōng dìng yào hé yáng lín xià shān
次日，戴宗定要和杨林下山。
sān wèi hǎo hàn kǔ liú bú zhù xiāng sòng dào shān xià zuò bié zì huí zhài lǐ lái shōu shí xíng zhuāng zhěng lǐ dòng shēn
三位好汉苦留不住，相送到山下作别，自回寨里来收拾行装，整理动身。
bù zài huà xià
不在话下。
qiě shuō dài zōng hé yáng lín lí le yǐn mǎ chuān shān zhài zài lù xiǎo xíng yè zhù zǎo lái dào jì zhōu chéng wài tóu gè kè diàn ān xiē le
且说戴宗和杨林离了饮马川山寨，在路晓行夜住，早来到蓟州城外，投个客店安歇了。
yáng lín biàn dào gē ge wǒ xiǎng gōng sūn shèng xiān shēng shì gè chū jiā rén bì shì shān jiān lín xià cūn luò zhōng zhù bù zài chéng lǐ
杨林便道：“哥哥，我想公孙胜先生是个出家人，必是山间林下村落中住，不在城里。
dài zōng dào shuō de shì
”戴宗道：“说得是。
dāng shí èr rén xiān dào chéng wài yí dào chù xún wèn gōng sūn shèng xiān shēng xià luò xiāo xī bìng wú yī gè rén xiǎo de tā
”当时二人先到城外，一到处询问公孙胜先生下落消息，并无一个人晓得他。
zhù le yī rì cì zǎo qǐ lái yòu qù yuǎn jìn cūn fāng jiē shì fǎng wèn rén shí yì wú yí gè rèn de
住了一日，次早起来，又去远近村坊街市访问人时，亦无一个认得。
liǎng gè yòu huí diàn zhōng xiē le
两个又回店中歇了。
dì sān rì dài zōng dào gǎn pà chéng zhōng yǒu rén rèn de tā
第三日，戴宗道：“敢怕城中有人认得他？
dāng rì hé yáng lín què rù jì zhōu chéng lǐ lái xún tā
”当日和杨林却入蓟州城里来寻他。
liǎng gè xún wèn lǎo chéng rén shí dōu dào bù rèn de
两个寻问老成人时，都道：“不认得。
gǎn bù shì chéng zhōng rén
敢不是城中人？
zhǐ pà shì wài xiàn míng shān dà shā jū zhù
只怕是外县名山大刹居住。
yáng lín zhèng xíng dào yí gè dà jiē zhī jiàn yuǎn yuǎn de yī pài gǔ yuè yíng jiāng yī gè rén lái
杨林正行到一个大街，只见远远地一派鼓乐，迎将一个人来。
dài zōng yáng lín lì zài jiē shàng kàn shí qián miàn liǎng gè xiǎo láo zǐ yí gè tuó zhe xǔ duō lǐ wù huā hóng yí gè pěng zhe ruò gān duàn zǐ cǎi zēng zhī wù hòu miàn qīng luó sǎn xià zhào zhe yí gè yā yù guì zǐ
戴宗、杨林立在街上看时，前面两个小牢子，一个驮着许多礼物花红，一个捧着若干段子采缯之物，后面青罗伞下罩着一个押狱刽子。
nà rén shēng de hǎo biǎo rén wù lù chū lán diàn bān yī shēn huā xiù liǎng méi rù bìn fèng yǎn cháo tiān dàn huáng miàn pí xì xì yǒu jǐ gēn zī rán
那人生得好表人物，露出蓝靛般一身花绣，两眉入鬓，凤眼朝天，淡黄面皮，细细有几根髭髯。
nà rén zǔ guàn shì hé nán rén shì xìng yáng míng xióng
那人祖贯是河南人氏，姓杨名雄。
yīn gēn yí gè shū bó gē ge lái jì zhōu zuò zhī fǔ yī xiàng liú luò zài cǐ
因跟一个叔伯哥哥来蓟州做知府，一向流落在此。
xù hòu yí gè xīn rèn zhī fǔ què rèn de tā yīn cǐ jiù cān tā zuò liǎng yuàn yā yù jiān chōng shì cáo xíng xíng guì zǐ
续后一个新任知府却认得他，因此就参他做两院押狱兼充市曹行刑刽子。
yīn wèi tā yī shēn hǎo wǔ yì miàn mào wēi huáng yǐ cǐ rén dōu chēng tā zuò bìng guān suǒ yáng xióng
因为他一身好武艺，面貌微黄，以此人都称他做病关索杨雄。
yǒu yī shǒu lín jiāng xiān cí dān dào zhe yáng xióng hǎo chù
有一首《临江仙》词，单道着杨雄好处。
dàn jiàn
但见：
liǎng bì diāo qīng juān nèn yù tóu jīn huán yǎn qiàn líng lóng
两臂雕青镌嫩玉，头巾环眼嵌玲珑。
bìn biān ài chā cuì fú róng
鬓边爱插翠芙蓉。
bèi xīn shū guì zì shān chuàn rǎn xīng hóng
背心书刽字，衫串染猩红。
wèn shì tīng qián chěng shǒu duàn xíng xíng chù dāo lì rú fēng
问事厅前逞手段，行刑处刀利如风。
wēi huáng miàn sè xì méi nóng
微黄面色细眉浓。
rén chēng bìng guān suǒ hǎo hàn shì yáng xióng
人称病关索，好汉是杨雄。
dāng shí yáng xióng zài zhōng jiān zǒu zhe bèi hòu yí gè xiǎo láo zǐ qíng zhe guǐ tóu bǎ fǎ dāo
当时杨雄在中间走着，背后一个小牢子擎着鬼头靶法刀。
yuán lái cái qù shì xīn lǐ jué xíng le huí lái zhòng xiāng shi yǔ tā guà hóng hè xǐ sòng huí jiā qù zhèng cóng dài zōng yáng lín miàn qián yíng jiāng guò lái yī cù rén zài lù kǒu lán zhù le bǎ zhǎn
原来才去市心里决刑了回来，众相识与他挂红贺喜，送回家去，正从戴宗、杨林面前迎将过来，一簇人在路口拦住了把盏。
zhī jiàn cè shǒu xiǎo lù lǐ yòu zhuàng chū qī bā gè jūn hàn lái wéi tóu de yí gè jiào zuò tī shā yáng zhāng bǎo
只见侧首小路里又撞出七八个军汉来，为头的一个叫做踢杀羊张保。
zhè hàn shì jì zhōu shǒu yù chéng chí de jūn dài zhe zhè jǐ gè dōu shì chéng lǐ chéng wài shí cháng tǎo xián qián shǐ de pò luò hù hàn zi guān sī lěi cì nài hé tā bù gǎi
这汉是蓟州守御城池的军，带着这几个都是城里城外时常讨闲钱使的破落户汉子，官司累次奈何他不改。
wèi jiàn yáng xióng yuán shì wài xiāng rén lái jì zhōu yǒu rén jù pà tā yīn cǐ bù qiè qì
为见杨雄原是外乡人来蓟州，有人惧怕他，因此不怯气。
dāng rì zhèng jiàn tā shǎng cì de xǔ duō duàn pǐ dài le zhè jǐ gè méi tóu shén chī de bàn zuì què hǎo gǎn lái yào rě tā
当日正见他赏赐得许多段匹，带了这几个没头神，吃得半醉，却好赶来要惹他。
yòu jiàn zhòng rén lán zhù tā zài lù kǒu bǎ zhǎn nà zhāng bǎo bō kāi zhòng rén zuān guò miàn qián jiào dào jié jí bài yī
又见众人拦住他在路口把盏，那张保拨开众人，钻过面前叫道：“节级拜揖。
yáng xióng dào dà gē lái chī jiǔ
”杨雄道：“大哥来吃酒。
zhāng bǎo dào wǒ bú yào jiǔ chī wǒ tè lái xiàng nǐ jiè bǎi shí guàn qián shǐ yòng
”张保道：“我不要酒吃，我特来向你借百十贯钱使用。
yáng xióng dào suī shì wǒ rèn de dà gē bù céng qián cái xiāng jiāo rú hé wèn wǒ jiè qián
”杨雄道：“虽是我认得大哥，不曾钱财相交，如何问我借钱？
zhāng bǎo dào nǐ jīn rì zhà de bǎi xìng xǔ duō cái wù rú hé bù jiè wǒ xiē
”张保道：“你今日诈得百姓许多财物，如何不借我些？
yáng xióng yīng dào zhè dōu shì bié rén yǔ wǒ zuò hǎo kàn de zěn me shì zhà de bǎi xìng de
”杨雄应道：“这都是别人与我做好看的，怎么是诈得百姓的？
nǐ lái fàng diāo
你来放刁！
wǒ yǔ nǐ jūn wèi yǒu sī gè wú tǒng shǔ
我与你军卫有司，各无统属！
zhāng bǎo bù yīng biàn jiào zhòng rén xiàng qián yí hòng xiān bǎ huā hóng duàn zǐ dōu qiǎng le qù
”张保不应，便叫众人向前一哄，先把花红段子都抢了去。
yáng xióng jiào dào zhè sī men wú lǐ
杨雄叫道：“这厮们无礼！
què dài xiàng qián dǎ nà qiǎng wù shì de rén bèi zhāng bǎo pī xiōng dài zhù bèi hòu yòu shì liǎng gè lái tuō zhù le shǒu
”却待向前打那抢物事的人，被张保劈胸带住，背后又是两个来拖住了手。
nà jǐ gè dōu dòng qǐ shǒu lái xiǎo láo zǐ men gè zì huí bì le
那几个都动起手来，小牢子们各自回避了。
yáng xióng bèi zhāng bǎo bìng liǎng gè jūn hàn bī zhù le shī zhǎn bù dé zhǐ de rěn qì jiě chāi bù kāi
杨雄被张保并两个军汉逼住了，施展不得，只得忍气，解拆不开。
zhèng nào zhōng jiān zhī jiàn yī tiáo dà hàn tiāo zhe yī dān chái lái kàn jiàn zhòng rén bī zhù yáng xióng dòng chán bù dé
正闹中间，只见一条大汉挑着一担柴来，看见众人逼住杨雄动掸不得。
nà dà hàn kàn le lù jiàn bù píng biàn fàng xià chái dān fēn kāi zhòng rén qián lái quàn dào nǐ men yīn shén dǎ zhè jié jí
那大汉看了，路见不平，便放下柴担，分开众人，前来劝道：“你们因甚打这节级？
nà zhāng bǎo zhēng qǐ yǎn lái hè dào nǐ zhè dǎ jǐ è bù sǐ dòng bù shā de qǐ gài gǎn lái duō guǎn
”那张保睁起眼来喝道：“你这打脊饿不死冻不杀的乞丐，敢来多管！
nà dà hàn dà nù jiāo zào qǐ lái jiāng zhāng bǎo pī tóu zhǐ yī tí yī qiāo diān fān zài dì
”那大汉大怒，焦躁起来，将张保劈头只一提，一跤攧翻在地。
nà jǐ gè bāng xián de jiàn le què dài yào lái dòng shǒu zǎo bèi nà dà hàn yī quán yí gè dōu dǎ dī dōng dǎo xī wāi
那几个帮闲的见了，却待要来动手，早被那大汉一拳一个，都打的东倒西歪。
yáng xióng fāng cái tuō de shēn bǎ chū běn shì lái shī zhǎn dòng yī duì quán tou cuān xùn xiāng sì
杨雄方才脱得身，把出本事来施展动，一对拳头撺梭相似。
nà jǐ gè pò luò hù dōu dǎ fān zài dì
那几个破落户，都打翻在地。
zhāng bǎo gān gà bú shì tóu bā jiāng qǐ lái yì zhí zǒu le
张保尴尬不是头，扒将起来，一直走了。
yáng xióng fèn nù dà tà bù gǎn jiāng qù
杨雄忿怒，大踏步赶将去。
zhāng bǎo gēn zhe qiǎng bāo fú de zǒu yáng xióng zài hòu miàn zhuī zhe gǎn zhuǎn xiǎo xiàng qù le
张保跟着抢包袱的走，杨雄在后面追着，赶转小巷去了。
nà dà hàn wū zì bù xiē shǒu zài lù kǒu xún rén sī dǎ
那大汉兀自不歇手，在路口寻人厮打。
dài zōng yáng lín kàn le àn àn de hè cǎi dào duān dì shì hǎo hàn
戴宗、杨林看了，暗暗地喝采道：“端的是好汉！
cǐ nǎi lù jiàn bù píng bá dāo xiāng zhù
此乃路见不平，拔刀相助。
zhēn zhuàng shì yě
真壮士也！
yǒu shī wèi zhèng
”有诗为证：
lù jiàn bù píng zhēn kě nù bá dāo xiāng zhù shì yīng xióng
路见不平真可怒，拔刀相助是英雄。
nà kān shí xiù zhēn háo jié kāng kǎi xiāng tóu rù huǒ zhōng
那堪石秀真豪杰，慷慨相投入伙中。
dāng shí dài zōng yáng lín xiàng qián yāo zhù quàn dào hǎo hàn qiě kàn wǒ èr rén báo miàn qiě bà xiū le
当时戴宗、杨林向前邀住，劝道：“好汉且看我二人薄面，且罢休了。
liǎng gè bǎ tā fú quàn dào yí gè xiàng nèi
”两个把他扶劝到一个巷内。
yáng lín tì tā tiāo le chái dān dài zōng wǎn zhù nà hàn shǒu yāo rù jiǔ diàn lǐ lái
杨林替他挑了柴担，戴宗挽住那汉手，邀入酒店里来。
yáng lín fàng xià chái dān tóng dào gé ér lǐ miàn
杨林放下柴担，同到阁儿里面。
nà dà hàn chā shǒu dào gǎn méng èr wèi dà gē jiě jiù le xiǎo rén zhī huò
那大汉叉手道：“感蒙二位大哥解救了小人之祸。
dài zōng dào wǒ dì xiōng liǎng gè yě shì wài xiāng rén yīn jiàn zhuàng shì zhàng yì zhī xīn zhǐ kǒng zú xià quán shǒu tài zhòng wù shāng rén mìng tè dì zuò zhè gè chū chǎng
”戴宗道：“我弟兄两个也是外乡人，因见壮士仗义之心，只恐足下拳手太重，误伤人命，特地做这个出场。
qǐng zhuàng shì zhuó sān bēi dào cǐ xiāng huì jié yì zé gè
请壮士酌三杯，到此相会，结义则个！
nà dà hàn dào duō de èr wèi rén xiōng jiě chāi xiǎo rén zhè chǎng què yòu méng cì jiǔ xiāng dài shí shì bù dàng
”那大汉道：“多得二位仁兄解拆小人这场，却又蒙赐酒相待，实是不当。
yáng lín biàn dào sì hǎi zhī nèi jiē xiōng dì yě yǒu hé shāng hu
”杨林便道：“四海之内，皆兄弟也，有何伤乎！
qiě qǐng zuò
且请坐。
dài zōng xiāng ràng nà hàn nà lǐ kěn jiàn shàng
”戴宗相让，那汉那里肯僭上。
dài zōng yáng lín yí dài zuò le nà hàn zuò yú duì xí
戴宗、杨林一带坐了，那汉坐于对席。
jiào guò jiǔ bǎo yáng lín shēn biān qǔ chū yī liǎng yín zi lái bǎ yǔ jiǔ bǎo dào bù bì lái wèn
叫过酒保，杨林身边取出一两银子来，把与酒保道：“不必来问。
dàn yǒu xià fàn zhǐ gù mǎi lái yǔ wǒ men chī le yī fà zǒng suàn
但有下饭，只顾买来与我们吃了，一发总算。
jiǔ bǎo jiē le yín zi qù yī miàn pù xià cài shū guǒ pǐn àn jiǔ zhī lèi
”酒保接了银子去，一面铺下菜蔬果品案酒之类。
sān rén yǐn guò shù bēi
三人饮过数杯。
dài zōng wèn dào zhuàng shì gāo xìng dà míng
戴宗问道：“壮士高姓大名？
guì xiāng hé chǔ
贵乡何处？
nà hàn dá dào xiǎo rén xìng shí míng xiù zǔ guàn shì jīn líng jiàn kāng fǔ rén shì
”那汉答道：“小人姓石名秀，祖贯是金陵建康府人氏。
zì xiǎo xué de xiē qiāng bàng zài shēn yī shēng zhí yì lù jiàn bù píng dàn yào qù xiāng zhù rén dōu huàn xiǎo dì zuò pàn mìng sān láng
自小学得些枪棒在身，一生执意，路见不平，但要去相助，人都唤小弟作拚命三郎。
yīn suí shū fù lái wài xiāng fàn yáng mǎ mài bù xiǎng shū fù bàn tú wáng gù xiāo shé le běn qián huán xiāng bù dé liú luò zài cǐ jì zhōu mài chái dù rì
因随叔父来外乡贩羊马卖，不想叔父半途亡故，消折了本钱，还乡不得，流落在此蓟州，卖柴度日。
jì méng bài shí dāng yǐ shí gào
既蒙拜识，当以实告。
dài zōng dào xiǎo kě liǎng gè yīn lái cǐ jiān gàn shì de yù zhuàng shì rú cǐ háo jié liú luò zài cǐ mài chái zěn néng gōu fā jì
”戴宗道：“小可两个因来此间干事，得遇壮士，如此豪杰，流落在此卖柴，怎能勾发迹？
bù ruò tǐng shēn jiāng hú shǎng qù zuò gè xià bàn shì kuài lè yě hǎo
不若挺身江湖上去，做个下半世快乐也好。
shí xiù dào xiǎo rén zhǐ huì shǐ xiē qiāng bàng bié wú shén běn shì rú hé néng gōu fā dá kuài lè
”石秀道：“小人只会使些枪棒，别无甚本事，如何能勾发达快乐！
dài zōng dào zhè bān shí jié rèn bù dé zhēn
”戴宗道：“这般时节认不得真！
yī zhě cháo tíng bù míng èr nǎi jiān chén bì sè
一者朝廷不明，二乃奸臣闭塞。
xiǎo kě yí gè báo shi yīn yī kǒu qì qù tóu bèn le liáng shān pō sòng gōng míng rù huǒ
小可一个薄识，因一口气，去投奔了梁山泊宋公明入伙。
rú jīn lùn chèng fēn jīn yín huàn tào chuān yī fú
如今论秤分金银，换套穿衣服。
zhǐ děng cháo tíng zhāo ān le zǎo wǎn dōu zuò gè guān rén
只等朝廷招安了，早晚都做个官人。
shí xiù tàn kǒu qì dào xiǎo rén biàn yào qù yě wú mén lù kě jìn
石秀叹口气道：“小人便要去，也无门路可进。
dài zōng dào zhuàng shì ruò kěn qù shí xiǎo kě dāng yǐ xiāng jiàn
”戴宗道：“壮士若肯去时，小可当以相荐。
shí xiù dào xiǎo rén bù gǎn bài wèn èr wèi guān rén guì xìng
”石秀道：“小人不敢拜问二位官人贵姓？
dài zōng dào xiǎo kě xìng dài míng zōng
”戴宗道：“小可姓戴名宗。
xiōng dì xìng yáng míng lín
兄弟姓杨名林。
shí xiù dào jiāng hú shàng tīng de shuō gè jiāng zhōu shén xíng tài bǎo mò fēi zhèng shì zú xià
”石秀道：“江湖上听的说个江州神行太保，莫非正是足下？
dài zōng dào xiǎo kě biàn shì
”戴宗道：“小可便是。
jiào yáng lín shēn biān bāo fú nèi qǔ yī dìng shí liǎng yín zi sòng yǔ shí xiù zuò běn qián
”叫杨林身边包袱内取一锭十两银子，送与石秀做本钱。
shí xiù bù gǎn shòu zài sān qiān ràng fāng cái shōu le zuò xiè èr rén cáng zài shēn biān cái zhī dào tā shì liáng shān pō shén xíng tài bǎo
石秀不敢受，再三谦让，方才收了，作谢二人，藏在身边，才知道他是梁山泊神行太保。
zhèng yù yào hé dài zōng yáng lín shuō xiē xīn fù zhī huà tóu tuō rù huǒ zhǐ tīng de wài miàn yǒu rén xún wèn rù lái
正欲要和戴宗、杨林说些心腹之话，投托入伙，只听的外面有人寻问入来。
sān gè kàn shí què shì yáng xióng dài lǐng zhe èr shí yú rén dōu shì zuò gōng de gǎn rù jiǔ diàn lǐ lái
三个看时，却是杨雄带领着二十余人，都是做公的，赶入酒店里来。
dài zōng yáng lín jiàn rén duō chī le yī jīng nào hōng lǐ liǎng gè huāng máng zǒu le
戴宗、杨林见人多，吃了一惊，闹哄里，两个慌忙走了。
shí xiù qǐ shēn yíng zhù dào jié jí nà lǐ qù lái
石秀起身迎住道：“节级，那里去来？
yáng xióng biàn dào dà gē hé chǔ bù xún nǐ què zài zhè lǐ yǐn jiǔ
”杨雄便道：“大哥，何处不寻你，却在这里饮酒。
wǒ yī shí bèi nà sī fēng zhù le shǒu shī zhǎn bù dé duō méng zú xià qì lì jiù le wǒ zhè chǎng pián yí
我一时被那厮封住了手，施展不得，多蒙足下气力救了我这场便宜。
yī shí jiān zhǐ gù gǎn le nà sī qù duó tā bāo fú què piē le zú xià
一时间只顾赶了那厮，去夺他包袱，却撇了足下。
zhè huǒ xiōng dì tīng de wǒ sī dǎ dōu lái xiāng zhù yī hái duó de qiāng qù de huā hóng duàn pǐ huí lái zhǐ xún zú xià bú jiàn
这伙兄弟听得我厮打，都来相助，依还夺得枪去的花红段匹回来，只寻足下不见。
què cái yǒu rén shuō dào liǎng gè kè rén quàn tā qù jiǔ diàn lǐ chī jiǔ
却才有人说道：‘两个客人劝他去酒店里吃酒。
yīn cǐ cái zhī de tè dì xún jiāng lái
’因此才知得，特地寻将来。
shí xiù dào què cái shì liǎng gè wài xiāng kè rén yāo zài zhè lǐ zhuó sān bēi shuō xiē xián huà bù zhī jié jí hū huàn
”石秀道：“却才是两个外乡客人邀在这里酌三杯，说些闲话，不知节级呼唤。
yáng xióng dà xǐ biàn wèn dào zú xià gāo xìng dà míng
”杨雄大喜，便问道：“足下高姓大名？
guì xiāng hé chǔ
贵乡何处？
yīn hé zài cǐ
因何在此？
shí xiù dá dào xiǎo rén xìng shí míng xiù zǔ guàn shì jīn líng jiàn kāng fǔ rén shì
”石秀答道：“小人姓石名秀，祖贯是金陵建康府人氏。
píng shēng xìng zhí lù jiàn bù píng biàn yào qù shě mìng xiāng hù yǐ cǐ dōu huàn xiǎo rén zuò pàn mìng sān láng
平生性直，路见不平，便要去舍命相护，以此都唤小人做拚命三郎。
yīn suí shū fù lái cǐ dì fàn mài yáng mǎ bù qī shū fù bàn tú wáng gù xiāo shé le běn qián liú luò zài cǐ jì zhōu mài chái dù rì
因随叔父来此地贩卖羊马，不期叔父半途亡故，消折了本钱，流落在此蓟州卖柴度日。
yáng xióng kàn shí xiù shí guǒ rán hǎo gè zhuàng shì shēng de shàng xià xiāng děng
”杨雄看石秀时，果然好个壮士，生得上下相等。
yǒu shǒu xī jiāng yuè cí dān dào zhe shí xiù hǎo chù
有首《西江月》词，单道着石秀好处。
dàn jiàn
但见：
shēn shì shān zhōng měng hǔ xìng rú huǒ shàng jiāo yóu
身似山中猛虎，性如火上浇油。
xīn xióng dǎn dà yǒu jī móu dào chù féng rén dā jiù
心雄胆大有机谋，到处逢人搭救。
quán zhàng yī tiáo gǎn bàng zhǐ píng liǎng gè quán tou
全仗一条杆棒，只凭两个拳头。
xiān tiān shēng jià mǎn huáng zhōu pàn mìng sān láng shí xiù
掀天声价满皇州，拚命三郎石秀。
dāng xià yáng xióng yòu wèn shí xiù dào què cái hé zú xià yī chù yǐn jiǔ de kè rén hé chǔ qù le
当下杨雄又问石秀道：“却才和足下一处饮酒的客人，何处去了？
shí xiù dào tā liǎng gè jiàn jié jí dài rén jìn lái zhī dào xiāng nào yǐ cǐ qù le
”石秀道：“他两个见节级带人进来，只道相闹，以此去了。
yáng xióng dào nèn dì shí xiān huàn jiǔ bǎo qǔ liǎng wèng jiǔ lái dà wǎn jiào zhòng rén yī jiā sān wǎn chī le qù míng rì què de lái xiāng huì
”杨雄道：“恁地时，先唤酒保取两瓮酒来，大碗叫众人一家三碗，吃了去，明日却得来相会。
zhòng rén dōu chī le jiǔ zì qù sàn le
”众人都吃了酒，自去散了。
yáng xióng biàn dào shí jiā sān láng nǐ xiū jiàn wài
杨雄便道：“石家三郎，你休见外。
xiǎng nǐ cǐ jiān bì wú qīn juàn wǒ jīn rì jiù jié yì nǐ zuò gè dì xiōng rú hé
想你此间必无亲眷，我今日就结义你做个弟兄，如何？
shí xiù jiàn shuō dà xǐ biàn shuō dào bù gǎn dòng wèn jié jí guì gēng
”石秀见说大喜，便说道：“不敢动问节级贵庚？
yáng xióng dào wǒ jīn nián èr shí jiǔ suì
”杨雄道：“我今年二十九岁。
shí xiù dào xiǎo dì jīn nián èr shí bā suì
”石秀道：“小弟今年二十八岁。
jiù qǐng jié jí zuò shòu xiǎo dì bài wèi gē ge
就请节级坐，受小弟拜为哥哥。
shí xiù bài le sì bài
”石秀拜了四拜。
yáng xióng dà xǐ biàn jiào jiǔ bǎo ān pái yǐn zhuàn jiǔ guǒ lái
杨雄大喜，便叫酒保：“安排饮馔酒果来！
wǒ hé xiōng dì jīn rì chī gè jìn zuì fāng xiū
我和兄弟今日吃个尽醉方休。
zhèng yǐn jiǔ zhī jiān zhī jiàn yáng xióng de zhàng rén pān gōng dài lǐng le wǔ qī gè rén zhí xún dào jiǔ diàn lǐ lái
正饮酒之间，只见杨雄的丈人潘公，带领了五七个人，直寻到酒店里来。
yáng xióng jiàn le qǐ shēn dào tài shān lái zuò shèn me
杨雄见了，起身道：“泰山来做甚么？
pān gōng dào wǒ tīng de nǐ hé rén sī dǎ tè dì xún jiāng lái
”潘公道：“我听得你和人厮打，特地寻将来。
yáng xióng dào duō xiè zhè gè xiōng dì jiù hù le wǒ dǎ de zhāng bǎo nà sī jiàn yǐng yě hài pà
”杨雄道：“多谢这个兄弟救护了我，打得张保那厮见影也害怕。
wǒ rú jīn jiù rèn yì le shí jiā xiōng dì zuò wǒ xiōng dì
我如今就认义了石家兄弟做我兄弟。
pān gōng jiào hǎo hǎo
”潘公叫：“好，好！
qiě jiào zhè jǐ gè dì xiōng chī wǎn jiǔ le qù
且叫这几个弟兄吃碗酒了去。
yáng xióng biàn jiào jiǔ bǎo tǎo jiǔ lái zhòng rén yī jiā sān wǎn chī le qù
”杨雄便叫酒保讨酒来，众人一家三碗吃了去。
biàn jiào pān gōng zhōng jiān zuò le yáng xióng duì xí shàng shǒu shí xiù xià shǒu sān rén zuò xia jiǔ bǎo zì lái zhēn jiǔ
便教潘公中间坐了，杨雄对席上首，石秀下首，三人坐下，酒保自来斟酒。
pān gōng jiàn le shí xiù zhè děng yīng xióng zhǎng dà xīn zhōng shén xǐ biàn shuō dào wǒ nǚ xù de nǐ zuò gè xiōng dì xiāng bāng yě bù wǎng le
潘公见了石秀这等英雄长大，心中甚喜，便说道：“我女婿得你做个兄弟相帮，也不枉了！
gōng mén zhōng chū rù shuí gǎn qī fù tā
公门中出入，谁敢欺负他！
yòu wèn dào shū shū yuán céng zuò shèn mǎi mài dào lù
”又问道：“叔叔原曾做甚买卖道路？
shí xiù dào xiān fù yuán shì cāo dāo tú hù
”石秀道：“先父原是操刀屠户。
pān gōng dào shū shū céng shěng de shā shēng kǒu de gòu dàng me
”潘公道：“叔叔曾省得杀牲口的勾当么？
shí xiù xiào dào zì xiǎo chī tú jiā fàn rú hé bù xǐng de zǎi shā shēng kǒu
”石秀笑道：“自小吃屠家饭，如何不省得宰杀牲口。
pān gōng dào lǎo hàn yuán shì tú hù chū shēn zhǐ yīn nián lǎo zuò bù dé le
”潘公道：“老汉原是屠户出身，只因年老做不得了。
zhǐ yǒu zhè gè nǚ xù tā yòu zì yī shēn rù guān fǔ chà qiǎn yīn cǐ piē le zhè xíng yī fàn
止有这个女婿，他又自一身入官府差遣，因此撇了这行衣饭。
sān rén jiǔ zhì bàn hān jì suàn le jiǔ qián shí xiù jiāng zhè dān chái yě dōu zhǔn shé le
”三人酒至半酣，计算了酒钱，石秀将这担柴也都准折了。
sān rén qǔ lù huí lái
三人取路回来。
yáng xióng rù de mén biàn jiào dà sǎo kuài lái yǔ zhè shū shū xiāng jiàn
杨雄入得门便叫：“大嫂，快来与这叔叔相见。
zhī jiàn bù lián lǐ miàn yīng dào dà gē nǐ yǒu shèn shū shū
”只见布帘里面应道：“大哥，你有甚叔叔？
yáng xióng dào nǐ qiě xiū wèn xiān chū lái xiāng jiàn
”杨雄道：“你且休问，先出来相见。
bù lián qǐ chǔ yáo yáo bǎi bǎi zǒu chū nà gè fù rén lái
”布帘起处，摇摇摆摆走出那个妇人来。
shēng de rú hé
生得如何？
shí xiù kàn shí dàn jiàn
石秀看时，但见：
hēi zhěn zhěn bìn r
黑鬒鬒鬓儿，
xì wān wān méi r
细弯弯眉儿，
guāng liū liū yǎn r
光溜溜眼儿，
xiāng pēn pēn kǒu r
香喷喷口儿，
zhí lóng lóng bí ér
直隆隆鼻儿，
hóng rǔ rǔ sāi r
红乳乳腮儿，
fěn yíng yíng liǎn r
粉莹莹脸儿，
qīng niǎo niǎo shēn r
轻袅袅身儿，
yù xiān xiān shǒu r
玉纤纤手儿，
yī niǎn niǎn yāo r
一捻捻腰儿，
ruǎn nóng nóng dǔ er
软脓脓肚儿，
qiào jiān jiān jiǎo r
翘尖尖脚儿，
huā cù cù xié r
花簇簇鞋儿，
ròu nǎi nai xiōng r
肉奶奶胸儿，
bái shēng shēng tuǐ r
白生生腿儿。
gèng yǒu yī jiàn zhǎi jiǎo jiǎo jǐn hóng xiān xiān hēi chóu chóu zhèng bù zhī shì shèn me dōng xī
更有一件窄湫湫、紧、红鲜鲜、黑稠稠，正不知是甚么东西。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
èr bā jiā rén tǐ shì sū yāo jiān zhàng jiàn zhǎn yú fū
二八佳人体似酥，腰间仗剑斩愚夫。
suī rán bú jiàn rén tóu luò àn lǐ jiào jūn gǔ suǐ kū
虽然不见人头落，暗里教君骨髓枯。
yuán lái nà fù rén shì qī yuè qī rì shēng de yīn cǐ xiǎo zì huàn zuò qiǎo yún
原来那妇人是七月七日生的，因此小字唤做巧云。
xiān jià le yí gè lì yuán shì jì zhōu rén huàn zuò wáng yā sī liǎng nián qián shēn gù le fāng cái wǎn jià de yáng xióng wèi jí yī nián fū qī
先嫁了一个吏员，是蓟州人，唤做王押司，两年前身故了，方才晚嫁得杨雄，未及一年夫妻。
shí xiù jiàn nà fù rén chū lái huāng máng xiàng qián shī lǐ dào sǎo sǎo qǐng zuò
石秀见那妇人出来，慌忙向前施礼道：“嫂嫂请坐。
shí xiù biàn bài
”石秀便拜。
nà fù rén dào nú jiā nián qīng rú hé gǎn shòu lǐ
那妇人道：“奴家年轻，如何敢受礼！
yáng xióng dào zhè gè shì wǒ jīn rì xīn rèn yì de xiōng dì
”杨雄道：“这个是我今日新认义的兄弟。
nǐ shì sǎo sǎo kě shòu bàn lǐ
你是嫂嫂，可受半礼。
dāng xià shí xiù tuī jīn shān dào yù zhù bài le sì bài
”当下石秀推金山，倒玉柱，拜了四拜。
nà fù rén hái le liǎng lǐ qǐng rù lái lǐ miàn zuò dì
那妇人还了两礼，请入来里面坐地。
shōu shí yī jiān kōng fáng jiào shū shū ān xiē bù zài huà xià
收拾一间空房，教叔叔安歇，不在话下。
guò le yī xiǔ
过了一宿。
huà xiū xù fán
话休絮烦。
cì rì yáng xióng zì chū qù yīng dāng guān fǔ fēn fù jiā zhōng dào ān pái shí xiù yī fú jīn zé
次日，杨雄自出去应当官府，分付家中道：“安排石秀衣服巾帻。
kè diàn nèi yǒu xiē xíng lǐ bāo guǒ dōu jiào qù qǔ lái yáng xióng jiā lǐ ān fàng le
”客店内有些行李、包裹，都教去取来杨雄家里安放了。
què shuō dài zōng yáng lín zì jiǔ diàn lǐ kàn jiàn nà huǒ zuò gōng de rù lái xún fǎng shí xiù nào hōng lǐ liǎng gè zì zǒu le huí dào chéng wài kè diàn zhōng xiē le
却说戴宗、杨林自酒店里看见那伙做公的入来寻访石秀，闹哄里两个自走了，回到城外客店中歇了。
cì rì yòu qù xún wèn gōng sūn shèng
次日，又去寻问公孙胜。
liǎng rì jué wú rén rèn de yòu bù zhī tā xià luò zhù chù
两日，绝无人认得，又不知他下落住处。
liǎng gè shāng liáng le qiě huí qù yào biàn zài lái xún fǎng
两个商量了，且回去，要便再来寻访。
dāng rì shōu shí le xíng lǐ biàn qǐ shēn lí le jì zhōu zì tóu yìn mǎ chuān lái hé péi xuān shān fēi mèng kāng yī xíng rén mǎ bàn zuò guān jūn xīng yè wàng liáng shān pō lái
当日收拾了行李，便起身离了蓟州，自投饮马川来，和裴宣、邓飞、孟康一行人马，扮作官军，星夜望梁山泊来。
dài zōng yào jiàn tā gōng láo yòu jiū hé de xǔ duō rén mǎ shàng shān
戴宗要见他功劳，又纠合得许多人马上山。
zhè duàn huà xià lái jiē zhe zài shuō yǒu yáng xióng de zhàng rén pān gōng zì hé shí xiù shāng liáng yào kāi tú zǎi zuō fang
这段话下来，接着再说：有杨雄的丈人潘公，自和石秀商量要开屠宰作坊。
pān gōng dào wǒ jiā hòu mén tóu shì yī tiáo duàn lù xiǎo xiàng yòu yǒu yī jiān kōng fáng zài hòu miàn nà lǐ jǐng shuǐ yòu biàn kě zuò zuò fang
潘公道：“我家后门头是一条断路小巷，又有一间空房在后面，那里井水又便，可做作坊。
jiù jiào shū shū zuò fáng ān xiē zài lǐ miàn yòu hǎo zhào guǎn
就教叔叔做房安歇在里面，又好照管。
shí xiù jiàn le yě xǐ duān dì biàn yì
”石秀见了，也喜端的便益。
pān gōng zài xún le gè jiù shí shí shú fù shǒu zhǐ yāng shū shū zhǎng guǎn zhàng mù
潘公再寻了个旧时识熟副手，“只央叔叔掌管帐目。
shí xiù yìng chéng le jiào le fù shǒu biàn bǎ dà qīng dà lǜ zhuāng diǎn qǐ ròu àn zi shuǐ pén zhēn tóu dǎ mó le xǔ duō dāo zhàng zhěng dùn le ròu àn dǎ bìng le zuō fang zhū juàn gǎn shàng shí shù gè féi zhū xuǎn gè jí rì kāi zhāng ròu pù
”石秀应承了，叫了副手，便把大青大绿妆点起肉案子、水盆、砧头，打磨了许多刀仗，整顿了肉案，打并了作坊猪圈，赶上十数个肥猪，选个吉日开张肉铺。
zhòng lín shè qīn qī dōu lái guà hóng hè xǐ chī le yī liǎng rì jiǔ
众邻舍亲戚都来挂红贺喜，吃了一两日酒。
yáng xióng yī jiā de shí xiù kāi le diàn dōu huān xǐ
杨雄一家得石秀开了店，都欢喜。
zì cǐ wú huà
自此无话。
yī xiàng pān gōng shí xiù zì zuò mǎi mài
一向潘公、石秀自做买卖。
bù jué guāng yīn xùn sù yòu zǎo guò le liǎng gè yuè yǒu yú
不觉光阴迅速，又早过了两个月有余。
shí zhí qiū cán dōng dào shí xiù lǐ lǐ wài wài shēn shàng dōu huàn le xīn yī chuān zhe
时值秋残冬到，石秀里里外外身上，都换了新衣穿着。
shí xiù yī rì zǎo qǐ wǔ gēng chū wài xiàn mǎi zhū
石秀一日早起五更，出外县买猪。
sān rì le fāng huí jiā lái
三日了方回家来。
zhī jiàn pù diàn bù kāi
只见铺店不开。
què dào jiā lǐ kàn shí ròu àn zhēn tóu yě dōu shōu guò le dāo zhàng jiā huǒ yì cáng guò le
却到家里看时，肉案、砧头也都收过了，刀仗家火亦藏过了。
shí xiù shì gè jīng xì de rén kàn zài dù lǐ biàn shěng de le zì xīn zhōng cǔn dào cháng yán rén wú qiān rì hǎo huā wú bǎi rì hóng
石秀是个精细的人，看在肚里，便省得了，自心中忖道：“常言：人无千日好，花无百日红。
gē ge zì chū wài qù dāng guān bù guǎn jiā shì bì rán sǎo sǎo jiàn wǒ zuò le zhèi xiē yī shang yí dìng bèi hòu yǒu shuō huà
哥哥自出外去当官，不管家事，必然嫂嫂见我做了这些衣裳，一定背后有说话。
yòu jiàn wǒ liǎng rì bù huí bì yǒu rén bān kǒu nòng shé
又见我两日不回，必有人搬口弄舌。
xiǎng shì yí xīn bù zuò mǎi mài
想是疑心，不做买卖。
wǒ xiū děng tā yán yǔ chū lái wǒ zì xiān cí le huí xiāng qù xiū
我休等他言语出来，我自先辞了回乡去休。
zì gǔ dào nà de cháng yuǎn xīn de rén
自古道：那得长远心的人。
shí xiù yǐ bǎ zhū gǎn zài quān lǐ què qù fáng zhōng huàn le jiǎo shǒu shōu shí le bāo guǒ xíng lǐ xì xì xiě le yī běn qīng zhàng cóng hòu miàn rù lái
”石秀已把猪赶在圈里，却去房中换了脚手，收拾了包裹、行李，细细写了一本清帐，从后面入来。
pān gōng yǐ ān pái xià xiē sù jiǔ shí qǐng shí xiù zuò dìng chī jiǔ
潘公已安排下些素酒食，请石秀坐定吃酒。
pān gōng dào shū shū yuǎn chū láo xīn zì gǎn zhū lái xīn kǔ
潘公道：“叔叔远出劳心，自赶猪来辛苦。
shí xiù dào lǐ dāng
”石秀道：“礼当。
zhàng zhàng qiě shōu guò le zhè běn míng bái zhàng mù ruò shàng miàn yǒu bàn diǎn sī xīn tiān dì zhū miè
丈丈且收过了这本明白帐目，若上面有半点私心，天地诛灭！
pān gōng dào shū shū hé gù chū cǐ yán
”潘公道：“叔叔何故出此言？
bìng bù céng yǒu gè shén shì
并不曾有个甚事。
shí xiù dào xiǎo rén lí xiāng wǔ qī nián le jīn yù yào huí jiā qù zǒu yī zāo tè dì jiāo huán zhàng mù
”石秀道：“小人离乡五七年了，今欲要回家去走一遭，特地交还帐目。
jīn wǎn cí le gē gē míng zǎo biàn xíng
今晚辞了哥哥，明早便行。
pān gōng tīng le dà xiào qǐ lái dào shū shū chà yǐ
”潘公听了，大笑起来道：“叔叔差矣！
nǐ qiě zhù tīng lǎo hàn shuō
你且住，听老汉说。
nà lǎo zi yán wú shù jù huà bù yī xí yǒu fèn jiào bào ēn zhuàng shì tí sān chǐ pò jiè shā mén sàng jiǔ quán
那老子言无数句，话不一席，有分教：报恩壮士提三尺，破戒沙门丧九泉。
bì jìng pān gōng duì shí xiù shuō chū shèn yán yǔ lái qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟潘公对石秀说出甚言语来，且听下回分解。