yáng xióng zuì mà pān qiǎo yún shí xiù zhì shā péi rú hǎi
杨雄醉骂潘巧云石秀智杀裴如海
jié yuē
偈曰：
cháo kàn léng jiā jīng mù niàn huá yán zhòu
朝看楞伽经，暮念华严咒。
zhòng guā hái de guā zhǒng dòu hái de dòu
种瓜还得瓜，种豆还得豆。
jīng zhòu běn cí bēi yuān jié rú hé jiù
经咒本慈悲，冤结如何救。
zhào jiàn běn lái xīn fāng biàn duō jìng jiū
照见本来心，方便多竟究。
xīn dì ruò wú sī hé yòng qiú tiān yòu
心地若无私，何用求天佑。
dì yù yǔ tiān táng zuò zhě hái zì shòu
地狱与天堂，作者还自受。
huà shuō zhè yī piān yán yǔ gǔ rén liú xià dān shuō shàn è bào yìng rú yǐng suí xíng
话说这一篇言语，古人留下，单说善恶报应，如影随形。
jì xiū èr zǔ sì yuán dāng shǒu sān guī wǔ jiè
既修二祖四缘，当守三归五戒。
pǒ nài zī liú zhī bèi zhuān wèi gǒu zhì zhī xíng rǔ mò qián xiū yí chòu hòu shì yōng shēn kě wù zāi
叵耐缁流之辈，专为狗彘之行，辱莫前修，遗臭后世，庸深可恶哉！
dāng shí pān gōng shuō dào shū shū qiě zhù lǎo hàn yǐ zhī shū shū de yì le
当时潘公说道：“叔叔且住，老汉已知叔叔的意了。
shū shū liǎng yè bù céng huí jiā jīn rì huí lái jiàn shōu shí guò le jiā huǒ shí wù shū shū yí dìng xīn lǐ zhī dào shì bù kāi diàn le yīn cǐ yào qù
叔叔两夜不曾回家，今日回来，见收拾过了家火什物，叔叔一定心里只道是不开店了，因此要去。
xiū shuō nèn dì hǎo mǎi mài biàn bù kāi diàn shí yě yǎng shū shū zài jiā
休说恁地好买卖，便不开店时，也养叔叔在家。
bù mán shū shū shuō wǒ zhè xiǎo nǚ xiān jià de běn fǔ yí gè wáng yā sī bù xìng méi le jīn dé èr zhōu nián zuò xiē gōng guǒ yǔ tā yīn cǐ xiē le zhè liǎng rì mǎi mài
不瞒叔叔说：我这小女先嫁得本府一个王押司，不幸没了，今得二周年，做些功果与他，因此歇了这两日买卖。
jīn rì qǐng xià bào ēn sì sēng rén lái zuò gōng dé jiù yào yāng shū shū guǎn dài zé gè
今日请下报恩寺僧人来做功德，就要央叔叔管待则个。
lǎo hàn nián jì gāo dà áo bù dé yè
老汉年纪高大，熬不得夜。
yīn cǐ yī fà hé shū shū shuō zhī
因此一发和叔叔说知。
shí xiù dào jì rán zhàng zhàng nèn dì shuō shí xiǎo rén zài nà dìng xìng guò jǐ shí
”石秀道：“既然丈丈恁地说时，小人再纳定性过几时。
pān gōng dào shū shū jīn hòu bìng bù yào yí xīn zhǐ gù suí fēn qiě guò
”潘公道：“叔叔今后并不要疑心，只顾随分且过。
dāng shí chī le jǐ bēi jiǔ bìng xiē sù shí shōu guò le bēi pán
”当时吃了几杯酒并些素食，收过了杯盘。
zhī jiàn dào rén tiāo jiāng jīng dān dào lái pū shè tán chǎng bǎi fàng fó xiàng gòng qì gǔ bó zhōng qìng xiāng dēng huā zhú
只见道人挑将经担到来，铺设坛场，摆放佛像供器，鼓钹钟磬，香灯花烛。
chú xià yī miàn ān pái zhāi shí
厨下一面安排斋食。
yáng xióng dào shēn pái shí fēn huí jiā zǒu yī zāo fēn fù shí xiù dào xián dì wǒ jīn yè què xiàn dāng láo bù dé qián lái fán shì yāng nǐ zhī chí zé gè
杨雄到申牌时分，回家走一遭，分付石秀道：“贤弟，我今夜却限当牢，不得前来，凡事央你支持则个。
shí xiù dào gē ge fàng xīn zì qù wǎn jiān xiōng dì tì nǐ liào lǐ
”石秀道：“哥哥放心自去，晚间兄弟替你料理。
yáng xióng qù le
”杨雄去了。
shí xiù zì zài mén qián zhào guǎn
石秀自在门前照管。
méi duō shí zhī jiàn yí gè nián jì xiǎo de hé shàng jiē qǐ lián zi rù lái
没多时，只见一个年纪小的和尚，揭起帘子入来。
shí xiù kàn nà hé shàng shí duān dì zhěng qí
石秀看那和尚时，端的整齐。
dàn jiàn
但见：
yí gè qīng xuán xuán guāng tóu xīn tì bǎ shè xiāng sōng zǐ yún chá
一个青旋旋光头新剃，把麝香松子匀搽；
yī lǐng huáng hōng hōng zhí duō chū fèng shǐ chén sù zhān tán xiāng rǎn
一领黄烘烘直裰初缝，使沉速栴檀香染。
shān gēn xié lǚ shì fú zhōu rǎn dào shēn qīng
山根鞋履，是福州染到深青；
jiǔ lǚ sī tāo xì xi de mǎi lái zhēn zǐ
九缕丝绦，系西地买来真紫。
nà hé shàng guāng liū liū yī shuāng zéi yǎn zhǐ suō chèn shī zhǔ jiāo niáng
那和尚光溜溜一双贼眼，只睃趁施主娇娘；
zhè tū lǘ měi gān gān mǎn kǒu tián yán zhuān shuō yòu sàng jiā shào fù
这秃驴美甘甘满口甜言，专说诱丧家少妇。
yín qíng fā chù cǎo ān zhōng qù mì ní gū
淫情发处，草庵中去觅尼姑；
sè dǎn dòng shí fāng zhàng nèi lái xún xíng zhě
色胆动时，方丈内来寻行者。
yǎng guān shén nǚ sī tóng qǐn měi jiàn cháng é yào jiǎng huān
仰观神女思同寝，每见嫦娥要讲欢。
nà hé shàng rù dào lǐ miàn shēn shēn de yǔ shí xiù dǎ gè wèn xùn
那和尚入到里面，深深地与石秀打个问讯。
shí xiù dá lǐ dào shī fu shǎo zuò
石秀答礼道：“师父少坐。
suí bèi hòu yí gè dào rén tiāo liǎng gè hé zi rù lái
”随背后一个道人挑两个盒子入来。
shí xiù biàn jiào zhàng zhàng yǒu gè shī fu zài zhè lǐ
石秀便叫：“丈丈，有个师父在这里。
pān gōng tīng de cóng lǐ miàn chū lái
”潘公听得，从里面出来。
nà hé shàng biàn dào gàn ye rú hé yī xiàng bú dào bì sì
那和尚便道：“干爷，如何一向不到敝寺？
lǎo zi dào biàn shì kāi le zhèi xiē diàn miàn què méi gōng fū chū lái
”老子道：“便是开了这些店面，却没工夫出来。
nà hé shàng biàn dào yā sī zhōu nián wú shén hǎn wù xiāng sòng xiē shǎo guà miàn jǐ bāo jīng zǎo
”那和尚便道：“押司周年，无甚罕物相送，些少挂面，几包京枣。
lǎo zi dào ā yě
”老子道：“阿也！
shèn me dào lǐ jiào shī fù huài chāo
甚么道理教师父坏钞！
jiào shū shū shōu guò le
”教：“叔叔收过了。
shí xiù zì bān rù qù jiào diǎn chá chū lái mén qián qǐng hé shàng chī
”石秀自搬入去，叫点茶出来，门前请和尚吃。
zhī jiàn nà fù rén cóng lóu shàng xià lái bù gǎn shí fēn chuān zhòng xiào zhǐ shì dàn zhuāng qīng mò biàn wèn shū shū shuí sòng wù shì lái
只见那妇人从楼上下来，不敢十分穿重孝，只是淡妆轻抹，便问：“叔叔，谁送物事来？
shí xiù dào yí gè hé shàng jiào zhàng zhàng zuò gàn ye de sòng lái
”石秀道：“一个和尚，叫丈丈做干爷的送来。
nà fù rén biàn xiào dào shì shī xiōng hǎi dū lí péi rú hǎi yí gè lǎo chéng de hé shàng
”那妇人便笑道：“是师兄海阇黎裴如海，一个老诚的和尚。
tā shì péi jiā róng xiàn pù lǐ xiǎo guān rén chū jiā zài bào ēn sì zhōng
他是裴家绒线铺里小官人，出家在报恩寺中。
yīn tā shī fu shì jiā lǐ mén tú jié bài wǒ fù zuò gàn ye zhǎng nú liǎng suì yīn cǐ shàng jiào tā zuò shī xiōng
因他师父是家里门徒，结拜我父做干爷，长奴两岁，因此上叫他做师兄。
tā fǎ míng jiào zuò hǎi gōng
他法名叫做海公。
shū shū wǎn jiān nǐ zhǐ tīng tā qǐng fú niàn jīng yǒu zhè bān hǎo shēng yīn
叔叔，晚间你只听他请佛念经，有这般好声音！
shí xiù dào yuán lái nèn dì
”石秀道：“缘来恁地！
zì dù lǐ yǐ yǒu xiē qiáo kē
”自肚里已有些瞧科。
nà fù rén biàn xià lóu lái jiàn hé shàng
那妇人便下楼来见和尚。
shí xiù què bèi chā zhuó shǒu suí hòu gēn chū lái bù lián lǐ zhāng kàn
石秀却背叉着手，随后跟出来，布帘里张看。
zhī jiàn nà fù rén chū dào wài miàn nà hé shàng biàn qǐ shēn xiàng qián lái hé zhǎng shēn shēn de dǎ gè wèn xùn
只见那妇人出到外面，那和尚便起身向前来，合掌深深的打个问讯。
nà fù rén biàn dào shèn me dào lǐ jiào shī xiōng huài chāo
那妇人便道：“甚么道理教师兄坏钞？
hé shàng dào xián mèi xiē shǎo bó lǐ wēi wù bù zú guà chǐ
”和尚道：“贤妹，些少薄礼微物，不足挂齿。
nà fù rén dào shī xiōng hé gù zhè bān shuō
”那妇人道：“师兄何故这般说。
chū jiā rén de wù shì zěn de xiāo shòu de
出家人的物事，怎的消受的！
hé shàng dào bì sì xīn zào shuǐ lù táng yě yào lái qǐng xián mèi suí xǐ zhǐ kǒng jié jí jiàn guài
”和尚道：“敝寺新造水陆堂，也要来请贤妹随喜，只恐节级见怪。
nà fù rén dào jiā xià zhuō fū què bù nèn de jì jiào
”那妇人道：“家下拙夫却不恁的计较。
lǎo mǔ sǐ shí yě zēng xǔ xià xuè pén yuàn xīn zǎo wǎn yě yào dào shàng shā xiāng fán hái le
老母死时，也曾许下血盆愿心，早晚也要到上刹相烦还了。
hé shàng dào zhè shì zì jiā de shì rú hé nèn dì shuō
”和尚道：“这是自家的事，如何恁地说。
dàn shì fēn fù rú hǎi de shì xiǎo sēng biàn qù bàn lái
但是分付如海的事，小僧便去办来。
nà fù rén dào shī xiōng duō yǔ wǒ niang niàn jǐ juǎn jīng biàn hǎo
”那妇人道：“师兄多与我娘念几卷经便好。
zhī jiàn lǐ miàn yā huán pěng chá chū lái
”只见里面丫嬛捧茶出来。
nà fù rén ná qǐ yī zhǎn chá lái bǎ pà zǐ qù chá zhōng kǒu biān mǒ yī mǒ shuāng shǒu dì yǔ hé shàng
那妇人拿起一盏茶来，把帕子去茶锺口边抹一抹，双手递与和尚。
nà hé shàng yī tóu jiē chá liǎng zhī yǎn xián dèng dèng de zhǐ gù kàn nà fù rén shēn shàng
那和尚一头接茶，两只眼涎瞪瞪的只顾看那妇人身上。
zhè fù rén yě xī xī de xiào zhe kàn zhè hé shàng
这妇人也嘻嘻的笑着看这和尚。
rén dào sè dǎn rú tiān què bù fáng shí xiù zài bù lián lǐ zhāng jiàn
人道色胆如天，却不防石秀在布帘里张见。
shí xiù zì dù lǐ àn cǔn dào mò xìn zhí zhōng zhí xū fáng rén bù rén
石秀自肚里暗忖道：“莫信直中直，须防仁不仁。
wǒ jǐ fān jiàn nà pó niáng cháng cháng de zhǐ gù duì wǒ shuō xiē fēng huà wǒ zhǐ yǐ qīn sǎo sǎo yì bān xiāng dài
我几番见那婆娘常常的只顾对我说些风话，我只以亲嫂嫂一般相待。
yuán lái zhè pó niáng dào bú shì gè liáng rén
原来这婆娘倒不是个良人！
mò jiào zhuàng zài shí xiù shǒu lǐ gǎn tì yáng xióng zuò gè chū chǎng yě bú jiàn de
莫教撞在石秀手里，敢替杨雄做个出场也不见的！
shí xiù cǐ shí yǐ yǒu sān fēn zài yì le biàn jiē qǐ bù lián zǒu jiāng chū lái nà hé shàng fàng xià chá zhǎn biàn dào dà láng qǐng zuò
”石秀此时已有三分在意了，便揭起布帘，走将出来，那和尚放下茶盏，便道：“大郎请坐。
zhè fù rén biàn chā kǒu dào zhè gè shū shū biàn shì zhuō fū xīn rèn yì de xiōng dì
”这妇人便插口道：“这个叔叔便是拙夫新认义的兄弟。
nà hé shàng xū xīn lěng qì dòng wèn dào dà láng guì xiāng hé chǔ
”那和尚虚心冷气动问道：“大郎贵乡何处？
gāo xìng dà míng
高姓大名？
shí xiù dào wǒ xìng shí míng xiù jīn líng rén shì
”石秀道：“我姓石名秀，金陵人氏。
yīn wèi zhǐ hǎo xián guǎn tì rén chū lì yǐ cǐ jiào zuò pàn mìng sān láng
因为只好闲管，替人出力，以此叫做拚命三郎。
wǒ shì gè cū lǔ hàn zi lǐ shù bú dào hé shàng xiū guài
我是个粗卤汉子，礼数不到，和尚休怪！
péi rú hǎi dào bù gǎn bù gǎn
”裴如海道：“不敢，不敢！
xiǎo sēng qù jiē zhòng sēng lái fù dào chǎng
小僧去接众僧来赴道场。
xiāng bié chū mén qù le
”相别出门去了。
nà fù rén dào shī xiōng zǎo lái xiē gè
那妇人道：“师兄早来些个。
nà hé shàng yīng dào biàn lái le
”那和尚应道：“便来了。
fù rén sòng le hé shàng chū mén zì rù lǐ miàn lái le
”妇人送了和尚出门，自入里面来了。
shí xiù què zài mén qián dī le tóu zhǐ gù xún sī
石秀却在门前低了头只顾寻思。
kàn guān tīng shuō yuán lái dàn fán shì shàng de rén qíng wéi hé shàng sè qíng zuì jǐn
看官听说：原来但凡世上的人情，惟和尚色情最紧。
wèi hé shuō zhè děng huà
为何说这等话？
qiě rú sú rén chū jiā rén dōu shì yì bān fù jīng mǔ xuè suǒ shēng yuán hé jiàn de hé shàng jiā sè qíng zuì jǐn
且如俗人、出家人，都是一般父精母血所生，缘何见得和尚家色情最紧？
shuō zhè jù huà zhè shàng sān juǎn shū zhōng suǒ shuō pān lǘ shān xiǎo xián wéi yǒu hé shàng jiā dì yī xián
说这句话，这上三卷书中所说潘、驴、邓、小、闲，惟有和尚家第一闲。
yī rì sān cān chī le tán yuè shī zhǔ de hǎo zhāi hǎo gōng zhù le nà gāo táng dà diàn sēng fáng yòu wú sú shì suǒ fán fáng lǐ hǎo chuáng hǎo pù shuì zháo wú de xún sī zhǐ shì xiǎng zhe cǐ yī jiàn shì
一日三餐吃了檀越施主的好斋好供，住了那高堂大殿僧房，又无俗事所烦，房里好床好铺睡着，无得寻思，只是想着此一件事。
jiǎ rú pì yù shuō yí gè cái zhǔ jiā suī rán shí xiāng jù zú yī rì yǒu duō shǎo xián shì nǎo xīn yè jiān yòu bèi qián wù guà niàn dào sān gēng èr gēng cái shuì zǒng yǒu jiāo qī měi qiè tóng chuáng gòng zhěn nà de qíng qù
假如譬喻说，一个财主家，虽然十相俱足，一日有多少闲事恼心，夜间又被钱物挂念，到三更二更才睡，总有娇妻美妾同床共枕，那得情趣。
yòu yǒu nà yī děng xiǎo bǎi xìng men
又有那一等小百姓们，
yī rì jià xīn xīn kǔ kǔ zhēng zhá
一日价辛辛苦苦挣扎，
zǎo chén ba bú dào wǎn
早晨巴不到晚，
qǐ de shì wǔ gēng
起的是五更，
shuì de shì bàn yè
睡的是半夜，
dào wǎn lái wèi shàng chuáng
到晚来未上床，
xiān qù mō yī mō mǐ wèng
先去摸一摸米瓮，
kàn dào dǐ méi kē mǐ
看到底没颗米，
míng rì yòu wú qián
明日又无钱，
zǒng rán qī zǐ yǒu xiē yán sè
总然妻子有些颜色，
yě wú xiē shèn me yì xìng
也无些甚么意兴。
yīn cǐ shàng shū yǔ zhè hé shàng men yī xīn xián jìng zhuān yī lǐ huì zhè děng gòu dàng
因此上输与这和尚们一心闲静，专一理会这等勾当。
nà shí gǔ rén píng lùn dào cǐ qù chù shuō zhè hé shàng men zhēn gè lì hài
那时古人评论到此去处，说这和尚们真个利害。
yīn cǐ sū dōng pō xué shì dào bù tū bù dú bù dú bù tū
因此苏东坡学士道：“不秃不毒，不毒不秃；
zhuǎn tū zhuǎn dú zhuǎn dú zhuǎn tū
转秃转毒，转毒转秃。
hé shàng men hái yǒu sì jù yán yǔ dào shì
”和尚们还有四句言语，道是：
yí gè zì biàn shì sēng liǎng gè zì shì hé shàng
一个字便是僧，两个字是和尚，
sān gè zì guǐ yuè guān sì zì sè zhōng è guǐ
三个字鬼乐官，四字色中饿鬼。
qiě shuō zhè shí xiù zì zài mén qián xún sī le bàn shǎng yòu qiě qù zhī chí guǎn dài
且说这石秀自在门前寻思了半晌，又且去支持管待。
bù duō shí zhī jiàn xíng zhě xiān lái diǎn zhú shāo xiāng
不多时，只见行者先来点烛烧香。
shǎo kè hǎi dū lí yǐn lǐng zhòng sēng què lái fù dào chǎng
少刻，海阇黎引领众僧却来赴道场。
pān gōng shí xiù jiē zhe xiāng dài chá tāng yǐ ba dǎ dòng gǔ bó gē yǒng zàn yáng
潘公、石秀接着，相待茶汤已罢，打动鼓钹，歌咏赞扬。
zhī jiàn hǎi dū lí tóng yī gè yì bān nián jì xiǎo de hé shàng zuò dū lí yáo dòng líng chǔ fā dié qǐng fú xiàn zhāi zàn gōng zhū tiān hù fǎ jiān tán zhǔ méng zhuī jiàn wáng fu wáng yā sī zǎo shēng tiān jiè
只见海阇黎同一个一般年纪小的和尚做阇黎，摇动铃杵，发牒请佛，献斋赞供诸天护法监坛主盟，“追荐亡夫王押司，早生天界。
zhī jiàn nà fù rén qiáo sù shū zhuāng lái dào fǎ tán shàng zhí zhuó shǒu lú niān xiāng lǐ fó
”只见那妇人乔素梳妆，来到法坛上，执着手炉，拈香礼佛。
nà hǎi dū lí yuè chěng jīng shén yáo zhe líng chǔ niàn dòng zhēn yán
那海阇黎越逞精神，摇着铃杵，念动真言。
zhè yī táng hé shàng jiàn le yáng xióng lǎo pó zhè děng mú yàng dōu qī diān bā dǎo qǐ lái
这一堂和尚见了杨雄老婆这等模样，都七颠八倒起来。
dàn jiàn
但见：
bān shǒu qīng kuáng niàn fó hào bù zhī diān dǎo
班首轻狂，念佛号不知颠倒；
dū lí mò luàn sòng zhēn yán qǐ gù gāo dī
阇黎没乱，诵真言岂顾高低。
shāo xiāng xíng zhě tuī dǎo huā píng
烧香行者，推倒花瓶；
bǐng zhú tóu tuó cuò ná xiāng hé
秉烛头陀，错拿香盒。
xuān míng biǎo bái dà sòng guó chēng zuò dà táng
宣名表白，大宋国称做大唐；
qiǎn zuì shā mí wáng yā sī niàn wèi yā jìn
忏罪沙弥，王押司念为押禁。
dòng náo de wàng kōng biàn piē dǎ bó de luò dì bù zhī
动铙的望空便撇，打钹的落地不知。
qiāo xiān zi de ruǎn zuò yī tuán jī xiǎng qìng de sū zuò yí kuài
敲铦子的软做一团，击响磬的酥做一块。
mǎn táng xuān hǒng rào xí zòng héng
满堂喧哄，绕席纵横。
cáng zhǔ xīn máng jī gǔ cuò qiāo le tú dì shǒu
藏主心忙，击鼓错敲了徒弟手；
wéi nà yǎn luàn qìng zhuì dǎ pò le lǎo sēng tóu
维那眼乱，磬槌打破了老僧头。
shí nián kǔ xíng yī shí xiū wàn gè jīn gāng jiàng bú zhù
十年苦行一时休，万个金刚降不住。
nà zhòng sēng dōu zài fǎ tán shàng kàn jiàn le zhè fù rén zì bù jué dōu shǒu zhī wǔ zhī zú zhī dǎo zhī yī shí jiān yú mí le fó xìng chán xīn shuān bù dìng xīn yuán yì mǎ
那众僧都在法坛上看见了这妇人，自不觉都手之舞之，足之蹈之，一时间愚迷了佛性禅心，拴不定心猿意马。
yǐ cǐ shàng dé xíng gāo sēng shì jiān nán de
以此上德行高僧，世间难得。
shí xiù què zài cè biān kàn le yě zì lěng xiào dào shì cǐ yǒu shèn gōng dé
石秀却在侧边看了，也自冷笑道：“似此有甚功德！
zhèng wèi zhī zuò fú bù rú bì zuì
正谓之作福不如避罪。
shǎo jiàn zhèng méng yǐ le qǐng zhòng rén hé shàng jiù lǐ miàn chī zhāi
”少间，证盟已了，请众人和尚就里面吃斋。
hǎi dū lí què zài zhòng sēng bèi hòu zhuǎn guò tóu lái kàn zhe nà fù rén xī xī de xiào
海阇黎却在众僧背后，转过头来，看着那妇人嘻嘻的笑。
nà pó niáng yě yǎn zhe kǒu xiào
那婆娘也掩着口笑。
liǎng gè dōu méi lái yǎn qù yǐ mù sòng qíng
两个都眉来眼去，以目送情。
shí xiù dōu kàn zài yǎn li zì yǒu wǔ fēn lái bù kuài yì
石秀都看在眼里，自有五分来不快意。
zhòng sēng dōu zuò le chī zhāi xiān yǐn le jǐ bēi sù jiǔ bān chū zhāi lái dū xià le chèn qián
众僧都坐了吃斋，先饮了几杯素酒，搬出斋来，都下了衬钱。
pān gōng dào zhòng shī fu bǎo zhāi zé gè
潘公道：“众师父饱斋则个。
zhòng hé shàng shuō dào gǎn chéng shī zhǔ qián xīn zú yǐ le
”众和尚说道：“感承施主虔心，足矣了。
shǎo kè zhòng sēng zhāi ba dōu qǐ shēn xíng shí qù le
”少刻，众僧斋罢，都起身行食去了。
zhuǎn guò yī zāo zài rù dào chǎng
转过一遭，再入道场。
shí xiù xīn zhōng hǎo shēng bù kuài yì zhǐ tuī dù téng zì qù shuì zài bǎn bì hòu le
石秀心中好生不快意，只推肚疼自去睡在板壁后了。
nà fù rén yì diǎn qíng dòng nà lǐ gù de fáng bèi rén kàn jiàn biàn zì qù zhī chí
那妇人一点情动，那里顾的防备人看见，便自去支持。
zhòng sēng yòu dǎ le yī huí gǔ bó dòng shì bǎ xiē chá shí guǒ pǐn jiān diǎn
众僧又打了一回鼓钹动事，把些茶食果品煎点。
hǎi dū lí zhe zhòng sēng yòng xīn kàn jīng qǐng tiān wáng bài chàn shè yù zhào wáng cān lǐ sān bǎo
海阇黎着众僧用心看经，请天王拜忏，设浴召亡，参礼三宝。
zhuī jiàn dào sì gēng shí fēn zhòng sēng kùn juàn zhè hǎi dū lí yuè chěng jīng shén gāo shēng kàn sòng
追荐到四更时分，众僧困倦，这海阇黎越逞精神，高声看诵。
nà fù rén zài bù lián xià kàn le yù huǒ chì shèng bù jué qíng dòng biàn jiào yā huán qǐng hǎi hé shàng shuō huà
那妇人在布帘下看了，欲火炽盛，不觉情动，便教丫嬛请海和尚说话。
nà zéi tū huāng máng lái dào fù rén miàn qián
那贼秃慌忙来到妇人面前。
zhè pó niáng chě zhù hé shàng xiù zi shuō dào shī xiōng míng rì lái qǔ gōng dé qián shí jiù duì diē diē shuō xuè pén yuàn xīn yī shì bú yào wàng le
这婆娘扯住和尚袖子，说道：“师兄，明日来取功德钱时，就对爹爹说血盆愿心一事，不要忘了。
hé shàng dào xiǎo sēng jì de
”和尚道：“小僧记得。
zhǐ shuō yào huán yuàn yě hái le hǎo
只说：要还愿，也还了好。
hé shàng yòu dào nǐ jiā zhè gè shū shū hǎo shēng lì hài
”和尚又道：“你家这个叔叔，好生利害！
fù rén yīng dào zhè gè cǎi tā zé shèn
”妇人应道：“这个采他则甚！
yòu bú shì qīn gǔ ròu
又不是亲骨肉。
hǎi dū lí dào nèn dì xiǎo sēng què cái fàng xīn
”海阇黎道：“恁地小僧却才放心。
wǒ zhī dào shì jié jí de zhì qīn xiōng dì
我只道是节级的至亲兄弟。
liǎng gè yòu xì xiào le yī huí
”两个又戏笑了一回。
nà hé shàng zì chū qù pàn hú sòng wáng
那和尚自出去判斛送亡。
bù xiǎng shí xiù què zài bǎn bì hòu jiǎ shuì zhèng zhāng de zháo dōu kàn zài dù lǐ le
不想石秀却在板壁后假睡，正张得着，都看在肚里了。
dàng yè wǔ gēng dào chǎng mǎn sàn sòng fó huà zhǐ yǐ le zhòng sēng zuò xiè huí qù
当夜五更，道场满散，送佛化纸已了，众僧作谢回去。
nà fù rén zì shàng lóu qù shuì le
那妇人自上楼去睡了。
shí xiù què zì xún sī le qì dào gē ge nèn de háo jié què hèn zhuàng le zhè gè yín fù
石秀却自寻思了，气道：“哥哥恁的豪杰，却恨撞了这个淫妇！
rěn le yī dù pí niǎo qì zì qù zuō fang lǐ shuì le
”忍了一肚皮鸟气，自去作坊里睡了。
cì rì yáng xióng huí jiā jù gè bù tí
次日，杨雄回家，俱各不提。
fàn hòu yáng xióng yòu chū qù le
饭后，杨雄又出去了。
zhī jiàn hǎi dū lí yòu huàn le yī tào zhěng zhěng qí qí de sēng yī jìng dào pān gōng jiā lái
只见海阇黎又换了一套整整齐齐的僧衣，径到潘公家来。
nà fù rén tīng de shì hé shàng lái le huāng máng xià lóu chū lái jiē zhe yāo rù lǐ miàn zuò dì biàn jiào diǎn chá lái
那妇人听得是和尚来了，慌忙下楼出来接着，邀入里面坐地，便叫点茶来。
nà fù rén xiè dào yè lái duō jiào shī fù láo shén gōng dé qián wèi zēng bài nà
那妇人谢道：“夜来多教师父劳神，功德钱未曾拜纳。
hǎi dū lí dào bù zú guà chǐ
”海阇黎道：“不足挂齿。
xiǎo sēng yè lái suǒ shuō xuè pén qiǎn yuàn xīn zhè yī shì tè bǐng zhī xián mèi
小僧夜来所说血盆忏愿心这一事，特禀知贤妹。
yào hái shí xiǎo sēng sì lǐ jiàn zài niàn jīng zhǐ yào dōu shū yī dào jiù shì
要还时，小僧寺里见在念经，只要都疏一道就是。
nà fù rén dào hǎo hǎo
”那妇人道：“好，好！
biàn jiào yā huán qǐng fù qīn chū lái shāng yì
”便叫丫嬛请父亲出来商议。
pān gōng biàn chū lái xiè dào lǎo hàn dǎ áo bù dé yè lái shèn shì yǒu shī péi shì
潘公便出来谢道：“老汉打熬不得，夜来甚是有失陪侍。
bù xiǎng shí shū shū yòu dù téng dào le wú rén guǎn dài
不想石叔叔又肚疼倒了，无人管待。
què shì xiū guài xiū guài
却是休怪，休怪！
nà hé shàng dào gàn ye zhèng dāng zì zài
”那和尚道：“干爷正当自在。
nà fù rén biàn dào wǒ yào tì niang hái le xuè pén qiǎn jiù yuàn
”那妇人便道：“我要替娘还了血盆忏旧愿。
shī xiōng shuō dào míng rì sì zhōng zuò hǎo shì jiù fù dā hái le
师兄说道，明日寺中做好事，就附搭还了。
xiān jiào shī xiōng qù sì lǐ niàn jīng wǒ hé nǐ míng rì fàn bà qù sì lǐ zhǐ yào zhèng méng qiǎn shū yě shì liǎo dàng yī tóu shì
先教师兄去寺里念经，我和你明日饭罢去寺里，只要证盟忏疏，也是了当一头事。
pān gōng dào yě hǎo
”潘公道：“也好。
míng rì zhǐ pà mǎi mài jǐn guì shàng wú rén
明日只怕买卖紧，柜上无人。
nà fù rén dào fàng zhe shí shū shū zài jiā zhào guǎn què pà zěn de
”那妇人道：“放着石叔叔在家照管，却怕怎的？
pān gōng dào wǒ r chū kǒu wèi yuàn míng rì zhǐ de yào qù
”潘公道：“我儿出口为愿，明日只得要去。
nà fù rén jiù qǔ xiē yín zi zuò gōng guǒ qián yǔ hé shàng qù yǒu láo shī xiōng mò zé qīng wēi
”那妇人就取些银子做功果钱与和尚去，“有劳师兄，莫责轻微。
míng rì zhǔn lái shàng shā tǎo sù miàn chī
明日准来上刹讨素面吃。
hǎi dū lí dào jǐn hou niān xiāng
”海阇黎道：“谨候拈香。
shōu le yín zi biàn qǐ shēn xiè dào duō chéng bù shī xiǎo sēng jiāng qù fēn biào zhòng sēng
”收了银子，便起身谢道：“多承布施，小僧将去分俵众僧。
lái rì zhuān děng xián mèi lái zhèng méng
来日专等贤妹来证盟。
nà fù rén zhí sòng hé shàng dào mén wài qù le
”那妇人直送和尚到门外去了。
shí xiù zì zài zuō fang lǐ ān xiē qǐ lái zǎi zhū gǎn chèn
石秀自在作坊里安歇，起来宰猪赶趁。
què shuō yáng xióng dàng wǎn huí lái ān xiē
却说杨雄当晚回来安歇。
nà fù rén dài tā chī le wǎn fàn xǐ le jiǎo shǒu què qù qǐng pān gōng duì yáng xióng shuō dào wǒ de ā pó lín sǐ shí hái ér xǔ xià xuè pén jīng qiǎn yuàn xīn zài zhè bào ēn sì zhōng
那妇人待他吃了晚饭，洗了脚手，却去请潘公对杨雄说道：“我的阿婆临死时，孩儿许下血盆经忏愿心在这报恩寺中。
wǒ míng rì hé hái ér qù nà lǐ zhèng méng chou le biàn huí shuō yǔ nǐ zhī dào
我明日和孩儿去那里证盟，酬了便回，说与你知道。
yáng xióng dào dà sǎo nǐ biàn zì shuō yǔ wǒ hé fáng
”杨雄道：“大嫂，你便自说与我何妨。
nà fù rén dào wǒ duì nǐ shuō yòu pà nǐ chēn guài yīn cǐ bù gǎn yǔ nǐ shuō
”那妇人道：“我对你说，又怕你嗔怪，因此不敢与你说。
dàng wǎn wú huà gè zì xiē le
”当晚无话，各自歇了。
cì rì wǔ gēng yáng xióng qǐ lái zì qù huà mǎo chéng yìng guān fǔ
次日五更，杨雄起来，自去画卯，承应官府。
shí xiù qǐ lái zì lǐ huì zuò mǎi mài
石秀起来，自理会做买卖。
zhī jiàn nà fù rén qǐ lái nóng zhuāng yàn shì bāo le xiāng hé mǎi le zhǐ zhú tǎo le yī chéng jiào zi
只见那妇人起来，浓妆艳饰，包了香盒，买了纸烛，讨了一乘轿子。
shí xiù zì yī zǎo chen gù mǎi mài yě bù lái guǎn tā
石秀自一早晨顾买卖，也不来管他。
fàn ba bǎ yā huán yíng r yě dǎ bàn le
饭罢，把丫嬛迎儿也打扮了。
sì pái shí hòu pān gōng huàn le yī shēn yī shang lái duì shí xiù dào xiāng fán shū shū zhào guǎn mén qián lǎo hàn hé zhuō nǚ tóng qù hái xiē yuàn xīn biàn huí
巳牌时候，潘公换了一身衣裳，来对石秀道：“相烦叔叔照管门前，老汉和拙女同去还些愿心便回。
shí xiù xiào dào duō shāo xiē hǎo xiāng zǎo zǎo lái
”石秀笑道：“多烧些好香，早早来。
shí xiù zì dù lǐ yǐ zhī le
”石秀自肚里已知了。
qiě shuō pān gōng hé yíng r gēn zhe jiào zi yī jìng wàng bào ēn sì lǐ lái
且说潘公和迎儿跟着轿子，一径望报恩寺里来。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
méi yǎn chuán qíng yì bù fēn tū nú quǎn liàn nǚ chāi qún
眉眼传情意不分，秃奴绻恋女钗裙。
shè yán bǎo chà hái jīng yì què xiàng sēng fáng huì yǔ yún
设言宝刹还经意，却向僧房会雨云。
què shuō hǎi dū lí zhè zéi tū dān wèi zhè fù rén jié bài pān gōng zuò gàn ye zhǐ chī yáng xióng zǔ zhì ài yǎn yīn cǐ bù néng gōu shàng shǒu
却说海阇黎这贼秃单为这妇人，结拜潘公做干爷，只吃杨雄阻滞碍眼，因此不能勾上手。
zì cóng hé zhè fù rén jié bài qǐ zhǐ shì méi lái yǎn qù sòng qíng wèi jiàn zhēn shí de yì yīn zhè yī yè dào chǎng lǐ cái jiàn tā shí fēn yǒu yì
自从和这妇人结拜起，只是眉来眼去送情，未见真实的意，因这一夜道场里，才见他十分有意。
qī rì yuē dìng le nà zéi tū mó qiāng bèi jiàn zhěng dùn jīng shén xiān zài shān mén xià cì hou zhe
期日约定了，那贼秃磨枪备剑，整顿精神，先在山门下伺候着。
jiàn jiào zi dào lái xǐ bù zì shèng xiàng qián yíng jiē
见轿子到来，喜不自胜，向前迎接。
pān gōng dào shèn shì yǒu láo hé shàng
潘公道：“甚是有劳和尚。
nà fù rén xià jiào lái xiè dào duō duō yǒu láo shī xiōng
”那妇人下轿来，谢道：“多多有劳师兄。
hǎi dū lí dào bù gǎn bù gǎn
”海阇黎道：“不敢，不敢！
xiǎo sēng yǐ hé zhòng sēng dōu zài shuǐ lù táng shàng cóng wǔ gēng qǐ lái sòng jīng dào rú jīn wèi zēng zhù xiē zhǐ děng xián mèi lái zhèng méng
小僧已和众僧都在水陆堂上，从五更起来诵经，到如今未曾住歇，只等贤妹来证盟。
què shì duō yǒu gōng dé
却是多有功德。
bǎ zhè fù rén hé lǎo zi yī yǐn dào shuǐ lù táng shàng yǐ zì xiān ān pái xià huā guǒ xiāng zhú zhī lèi yǒu shí shù gè sēng rén zài bǐ kàn jīng
”把这妇人和老子一引到水陆堂上，已自先安排下花果香烛之类，有十数个僧人在彼看经。
nà fù rén dōu dào le wàn fú cān lǐ le sān bǎo
那妇人都道了万福，参礼了三宝。
hǎi dū lí yǐn dào dì cáng pú sà miàn qián zhèng méng chàn huǐ
海阇黎引到地藏菩萨面前，证盟忏悔。
tōng ba shū tóu biàn huà le zhǐ qǐng zhòng sēng zì qù chī zhāi zhe tú dì péi shì
通罢疏头，便化了纸，请众僧自去吃斋，着徒弟陪侍。
hǎi hé shàng què qǐng gàn ye hé xián mèi qù xiǎo sēng fáng lǐ bài chá
海和尚却请：“干爷和贤妹去小僧房里拜茶。
yī yāo bǎ zhè fù rén yǐn dào sēng fáng lǐ shēn chù yù xiān dōu zhǔn bèi xià le jiào shēng shī gē ná chá lái
”一邀把这妇人引到僧房里深处，预先都准备下了，叫声：“师哥，拿茶来！
zhī jiàn liǎng gè shì zhě pěng chū chá lái
”只见两个侍者捧出茶来。
bái xuě dìng qì zhǎn nèi zhū hóng tuō zǐ jué xì hǎo chá
白雪锭器盏内，朱红托子，绝细好茶。
chī ba fàng xià zhǎn zi qǐng xián mèi lǐ miàn zuò yī zuò
吃罢，放下盏子，“请贤妹里面坐一坐。
yòu yǐn dào yí gè xiǎo xiǎo gé ér lǐ qín guāng hēi qī chūn tái guà jǐ fú míng rén shū huà xiǎo zhuō r shàng fén yī lú miào xiāng
”又引到一个小小阁儿里，琴光黑漆春台，挂几幅名人书画，小桌儿上焚一炉妙香。
pān gōng hé nǚ ér yí dài zuò le hé shàng duì xí yíng r lì zài cè biān
潘公和女儿一带坐了，和尚对席，迎儿立在侧边。
nà fù rén dào shī xiōng duān dì shì hǎo gè chū jiā rén qù chù qīng yōu jìng lè
那妇人道：“师兄，端的是好个出家人去处，清幽静乐。
hǎi dū lí dào niáng zǐ xiū xiào huà zěn shēng bǐ de guì zhái shàng
”海阇黎道：“娘子休笑话，怎生比得贵宅上。
pān gōng dào shēng shòu le shī xiōng yī rì wǒ men huí qù
”潘公道：“生受了师兄一日，我们回去。
nà hé shàng nà lǐ kěn biàn dào nán de gàn ye zài cǐ yòu bú shì wài rén
”那和尚那里肯，便道：“难得干爷在此，又不是外人。
jīn rì zhāi shí yǐ shì xián mèi zuò shī zhǔ rú hé bù chī zhù miàn le qù
今日斋食已是贤妹做施主，如何不吃箸面了去？
shī gē kuài bān lái
师哥，快搬来！
shuō yán wèi liǎo què zǎo tuō liǎng pán jìn lái dōu shì rì cháng lǐ cáng xià de xī qí guǒ zǐ yì yàng cài shū bìng zhū bān sù zhuàn zhī wù pái yī chūn tái
”说言未了，却早托两盘进来，都是日常里藏下的希奇果子，异样菜蔬，并诸般素馔之物，排一春台。
nà fù rén biàn dào shī xiōng hé bì zhì jiǔ wú gōng shòu lù
那妇人便道：“师兄何必治酒，无功受禄。
hé shàng xiào dào bù chéng lǐ shù wēi biǎo báo qíng ér yǐ
”和尚笑道：“不成礼数，微表薄情而已。
shī gē r jiāng jiǔ lái zhēn zài bēi nèi
”师哥儿将酒来斟在杯内。
hé shàng dào gàn ye duō shí bù lái shì cháng zhè jiǔ
和尚道：“干爷多时不来，试尝这酒。
lǎo ér yǐn ba dào hǎo jiǔ duān dì wèi zhòng
”老儿饮罢道：“好酒，端的味重！
hé shàng dào qián rì yí gè shī zhǔ jiā chuán de cǐ fǎ zuò le sān wǔ shí mǐ míng rì sòng jǐ píng lái yǔ lìng xù chī
”和尚道：“前日一个施主家传得此法，做了三五石米，明日送几瓶来与令婿吃。
lǎo zi dào shèn me dào lǐ
”老子道：“甚么道理！
hé shàng yòu quàn dào wú wù xiāng chóu xián mèi niáng zǐ hú luàn gào yǐn yī bēi
”和尚又劝道：“无物相酬贤妹娘子，胡乱告饮一杯。
liǎng gè xiǎo shī gē ér lún fān shāi jiǔ yíng r yě chī quàn le jǐ bēi
”两个小师哥儿轮番筛酒，迎儿也吃劝了几杯。
nà fù rén dào jiǔ zhù chī bù qù le
那妇人道：“酒住，吃不去了。
hé shàng dào nán de xián mèi dào cǐ zài gào yǐn jǐ bēi
”和尚道：“难得贤妹到此，再告饮几杯。
pān gōng jiào jiào fū rù lái gè rén yǔ tā yī bēi jiǔ chī
”潘公叫轿夫入来，各人与他一杯酒吃。
hé shàng dào gàn ye bù bì jì guà xiǎo sēng dōu fēn fù le yǐ zhe dào rén yāo zài wài miàn zì yǒu zuò chù chī jiǔ miàn
和尚道：“干爷不必记挂，小僧都分付了，已着道人邀在外面，自有坐处吃酒面。
gàn ye fàng xīn qiě qǐng kāi huái zì yǐn jǐ bēi
干爷放心，且请开怀自饮几杯。
yuán lái zhè zéi tū wèi zhè gè fù rén tè dì duì fù xià zhè děng yǒu lì qì de hǎo jiǔ
原来这贼秃为这个妇人，特地对付下这等有力气的好酒。
pān gōng chī yāng bù guò duō chī le liǎng bēi dāng bú zhù zuì le
潘公吃央不过，多吃了两杯，当不住，醉了。
hé shàng dào qiě fú gàn ye qù chuáng shàng shuì yī shuì
和尚道：“且扶干爷去床上睡一睡。
hé shàng jiào liǎng gè shī gē zhǐ yī fú bǎ zhè lǎo ér chān zài yí gè jìng fáng lǐ qù shuì le
”和尚叫两个师哥只一扶，把这老儿搀在一个静房里去睡了。
zhè lǐ hé shàng zì quàn dào niáng zǐ zài kāi huái yǐn jǐ bēi
这里和尚自劝道：“娘子，再开怀饮几杯。
nà fù rén yī zhě yǒu xīn èr nǎi jiǔ rù qíng huái
”那妇人一者有心，二乃酒入情怀。
zì gǔ dào jiǔ luàn xìng sè mí rén
自古道：酒乱性，色迷人。
nà fù rén sān bēi jiǔ luò dù biàn jué yǒu xiē méng méng lóng lóng shàng lái kǒu lǐ cáo dào shī xiōng nǐ zhǐ gù yāng wǒ chī jiǔ zuò shèn me
那妇人三杯酒落肚，便觉有些朦朦胧胧上来，口里嘈道：“师兄，你只顾央我吃酒做甚么？
hé shàng chě zhe kǒu xī xī de xiào dào zhǐ shì jìng zhòng niáng zǐ
”和尚扯着口，嘻嘻的笑道：“只是敬重娘子。
nà fù rén dào wǒ chī bù dé le
”那妇人道：“我吃不得了。
hé shàng dào qǐng niáng zǐ qù xiǎo sēng fáng lǐ kàn fó yá
”和尚道：“请娘子去小僧房里看佛牙。
nà fù rén biàn dào wǒ zhèng yào kàn fó yá zé gè
”那妇人便道：“我正要看佛牙则个。
zhè hé shàng bǎ nà fù rén yī yǐn yǐn dào yī chù lóu shàng què shì hǎi dū lí de wò fáng pū shè de shí fēn zhěng qí
”这和尚把那妇人一引，引到一处楼上，却是海阇黎的卧房，铺设得十分整齐。
nà fù rén kàn le xiān zì wǔ fēn huān xǐ biàn dào nǐ duān dì hǎo gè wò fáng gàn gān jìng jìng
那妇人看了，先自五分欢喜，便道：“你端的好个卧房，干干净净！
hé shàng xiào dào zhǐ shì shǎo yí gè niáng zǐ
”和尚笑道：“只是少一个娘子。
nà fù rén yě xiào dào nǐ biàn tǎo yí gè bù dé
”那妇人也笑道：“你便讨一个不得？
hé shàng dào nà lǐ de zhè bān shī zhǔ
”和尚道：“那里得这般施主？
fù rén dào nǐ qiě jiào wǒ kàn fó yá zé gè
”妇人道：“你且教我看佛牙则个。
hé shàng dào nǐ jiào yíng r xià qù le wǒ biàn qǔ chū lái
”和尚道：“你叫迎儿下去了，我便取出来。
nà fù rén dào yíng r nǐ qiě xià qù kàn lǎo yé xǐng yě wèi
”那妇人道：“迎儿，你且下去，看老爷醒也未。
yíng r zì xià de lóu lái qù kàn pān gōng
”迎儿自下的楼来，去看潘公。
hé shàng bǎ lóu mén guān shàng
和尚把楼门关上。
nà fù rén dào shī xiōng nǐ guān wǒ zài zhè lǐ zěn de
那妇人道：“师兄，你关我在这里怎的？
zhè zéi tū yín xīn dàng yàng xiàng qián pěng zhù nà fù rén shuō dào wǒ bǎ niáng zǐ shí fēn cuò ài wǒ wèi nǐ xià le liǎng nián xīn lù
”这贼秃淫心荡漾，向前捧住那妇人，说道：“我把娘子十分错爱，我为你下了两年心路。
jīn rì nán de niáng zǐ dào cǐ zhè gè jī huì zuò chéng xiǎo sēng zé gè
今日难得娘子到此，这个机会作成小僧则个！
nà fù rén yòu dào wǒ de lǎo gōng bú shì hǎo rě de nǐ què yào piàn wǒ
”那妇人又道：“我的老公不是好惹的，你却要骗我。
tǎng ruò tā dé zhī què bù ráo nǐ
倘若他得知，却不饶你。
hé shàng guì xià dào zhǐ shì niáng zǐ kě lián jiàn xiǎo sēng zé gè
”和尚跪下道：“只是娘子可怜见小僧则个！
nà fù rén zhāng zhuó shǒu shuō dào hé shàng jiā dào huì chán rén wǒ lǎo dà ěr guā zǐ dǎ nǐ
”那妇人张着手，说道：“和尚家倒会缠人，我老大耳刮子打你！
hé shàng xī xī de xiào zhe shuō dào rèn cóng niáng zǐ dǎ zhǐ pà niáng zǐ shǎn le shǒu
”和尚嘻嘻的笑着说道：“任从娘子打，只怕娘子闪了手。
nà fù rén yín xīn yě dòng biàn lǒu qǐ hé shàng dào wǒ zhōng bù chéng zhēn gè dǎ nǐ
”那妇人淫心也动，便搂起和尚道：“我终不成真个打你。
hé shàng biàn bào zhù zhè fù rén xiàng chuáng qián xiè yī jiě dài gòng zhěn huān yú
”和尚便抱住这妇人，向床前卸衣解带，共枕欢娱。
zhèng shì
正是：
bù gù rú lái fǎ jiào nán zūn fó zǔ yí yán
不顾如来法教，难遵佛祖遗言。
yí gè sè dǎn wāi xié guǎn shén zhàng fū lì hài
一个色胆歪斜，管甚丈夫利害；
yí gè yín xīn dàng yàng cóng tā zhǎng lǎo mái yuān
一个淫心荡漾，从他长老埋冤。
zhè gè qì chuǎn shēng sī què shì niú hōu liǔ yǐng
这个气喘声嘶，却似牛齁柳影；
nà yí gè yán jiāo yǔ sè hún rú yīng zhuàn huā jiān
那一个言娇语涩，浑如莺啭花间。
yí gè ěr biān su yǔ yì yún qíng yí gè zhěn shàng shuō shān méng hǎi shì
一个耳边诉雨意云情，一个枕上说山盟海誓。
dū lí fáng lǐ fān wèi kuài huó dào chǎng
阇黎房里，翻为快活道场；
bào ēn sì zhōng fǎn zuò jí lè shì jiè
报恩寺中，反作极乐世界。
kě xī pú tí gān lù shuǐ yī zhāo qīng zài qiǎo yún zhōng
可惜菩提甘露水，一朝倾在巧云中。
cóng gǔ jí jīn xiān rén liú xià liǎng jù yán yǔ dān dào zhè hé shàng jiā shì tiě lǐ zhù chóng fán sú rén jiā qǐ kě rě tā
从古及今，先人留下两句言语，单道这和尚家是铁里蛀虫，凡俗人家岂可惹他。
zì gǔ shuō zhè tū zǐ dào
自古说这秃子道：
sè zhōng è guǐ shòu zhōng róng nòng jiǎ chéng zhēn shuō zǔ fēng
色中饿鬼兽中狨，弄假成真说祖风。
cǐ wù zhǐ yi lín xià kàn qǐ kān yǐn rù huà táng zhōng
此物只宜林下看，岂堪引入画堂中。
dāng shí liǎng gè yún yǔ cái ba nà hé shàng lǒu zhù zhè fù rén shuō dào nǐ jì yǒu xīn yú wǒ wǒ shēn sǐ ér wú yuàn
当时两个云雨才罢，那和尚搂住这妇人，说道：“你既有心于我，我身死而无怨。
zhǐ shì jīn rì suī rán kuī nǐ zuò chéng le wǒ zhǐ de yī shà shí de ēn ài kuài huó bù néng gōu zhōng yè huān yú jiǔ hòu bì rán hài shā xiǎo sēng
只是今日虽然亏你作成了我，只得一霎时的恩爱快活，不能勾终夜欢娱，久后必然害杀小僧！
nà fù rén biàn dào nǐ qiě bú yào huāng wǒ yǐ xún sī yī tiáo jì le
”那妇人便道：“你且不要慌，我已寻思一条计了。
wǒ de lǎo gōng yí gè yuè dào yǒu èr shí lái rì dāng láo shàng sù
我的老公，一个月倒有二十来日当牢上宿。
wǒ zì mǎi le yíng r jiào tā měi rì zài hòu mén lǐ cì hou
我自买了迎儿，教他每日在后门里伺候。
ruò shì yè wǎn lǎo gōng bù zài jiā shí biàn duó yí gè xiāng zhuō r chū lái shāo yè xiāng wèi hào nǐ biàn rù lái bù fáng
若是夜晚老公不在家时，便掇一个香桌儿出来，烧夜香为号，你便入来不妨。
zhǐ pà wǔ gēng shuì zháo le bù zhī shěng jué què nà lǐ xún dé yī gè bào xiǎo de tóu tuó mǎi tā lái hòu mén tóu dà qiāo mù yú gāo shēng jiào fú biàn hǎo chū qù
只怕五更睡着了，不知省觉，却那里寻得一个报晓的头陀，买他来后门头大敲木鱼，高声叫佛，便好出去。
ruò mǎi de zhè děng yí gè shí yī zhě de tā wài miàn cè wàng èr nǎi bù jiào nǐ shī le xiǎo
若买得这等一个时，一者得他外面策望，二乃不教你失了晓。
hé shàng tīng le zhè huà dà xǐ dào miào zāi
”和尚听了这话，大喜道：“妙哉！
nǐ zhǐ gù rú cǐ xíng
你只顾如此行。
wǒ zhè lǐ zì yǒu gè tóu tuó hú dào rén wǒ zì fēn fù tā lái cè wàng biàn liǎo
我这里自有个头陀胡道人，我自分付他来策望便了。
nà fù rén dào wǒ bù gǎn liú liàn cháng jiǔ kǒng zhè sī men yí jì
”那妇人道：“我不敢留恋长久，恐这厮们疑忌。
wǒ kuài huí qù shì de nǐ zhǐ bú yào wù yuē
我快回去是得，你只不要误约。
nà fù rén lián máng zài zhěng yún huán zhòng yún fěn miàn kāi le lóu mén biàn xià lóu lái jiào yíng r jiào qǐ pān gōng huāng máng biàn chū sēng fáng lái
”那妇人连忙再整云鬟，重匀粉面，开了楼门，便下楼来，教迎儿叫起潘公，慌忙便出僧房来。
jiào fū chī le jiǔ miàn yǐ zài sì mén qián cì hou
轿夫吃了酒面，已在寺门前伺候。
hǎi dū lí zhǐ sòng nà fù rén dào shān mén wài
海阇黎只送那妇人到山门外。
nà fù rén zuò bié le shàng jiào zì hé pān gōng yíng r guī jiā
那妇人作别了上轿，自和潘公、迎儿归家。
bù zài huà xià
不在话下。
què shuō zhè hǎi dū lí zì lái xún bào xiǎo tóu tuó
却说这海阇黎自来寻报晓头陀。
běn fáng yuán yǒu gè hú dào jīn zài sì hòu tuì jū lǐ xiǎo ān zhōng guò huó zhū rén dōu jiào tā zuò hú tóu tuó
本房原有个胡道，今在寺后退居里小庵中过活，诸人都叫他做胡头陀。
měi rì zhǐ shì qǐ wǔ gēng lái qiāo mù yú bào xiǎo quàn rén niàn fó tiān míng shí shōu lüě zhāi fàn
每日只是起五更来敲木鱼报晓，劝人念佛，天明时收掠斋饭。
hǎi hé shàng huàn tā lái fáng zhōng ān pái sān bēi hǎo jiǔ xiāng dài le tā yòu qǔ xiē yín zi sòng yǔ hú dào
海和尚唤他来房中，安排三杯好酒相待了他，又取些银子送与胡道。
hú dào qǐ shēn shuō dào dì zǐ wú gōng zěn gǎn shòu lù
胡道起身说道：“弟子无功，怎敢受禄。
rì cháng yòu chéng shī fu de ēn huì
日常又承师父的恩惠。
hǎi dū lí dào wǒ zì kàn nǐ shì gè zhì chéng de rén wǒ zǎo wǎn chū xiē qián tiē mǎi dào dù dié tì nǐ wèi sēng
”海阇黎道：“我自看你是个志诚的人，我早晚出些钱，贴买道度牒剃你为僧。
zhèi xiē yín zi quán qiě jiāng qù mǎi xiē yī fú chuān zhe
这些银子权且将去买些衣服穿着。
hú dào gǎn jī ēn niàn bù jìn
”胡道感激恩念不尽。
hǎi dū lí rì cháng shí zhǐ shì jiào shī gē bù shí sòng xiē wǔ zhāi yǔ hú dào dài jié xià yòu dài qiè tā qù kàn jīng de xiē zhāi chèn qián
海阇黎日常时，只是教师哥不时送些午斋与胡道，待节下又带挈他去看经，得些斋衬钱。
hú dào gǎn ēn bù qiǎn xún sī dào tā jīn rì yòu yǔ wǒ yín liǎng bì yǒu yòng wǒ chù hé bì děng tā kāi kǒu
胡道感恩不浅，寻思道：“他今日又与我银两，必有用我处，何必等他开口。
hú dào biàn dào shī fu dàn yǒu shǐ lìng xiǎo dào chù jí dāng xiàng qián
”胡道便道：“师父，但有使令小道处，即当向前。
hǎi dū lí dào hú dào nǐ jì rú cǐ hǎo xīn shuō shí wǒ bù mán nǐ
”海阇黎道：“胡道，你既如此好心说时，我不瞒你。
suǒ yǒu pān gōng de nǚ ér yào hé wǒ lái wǎng yuē dìng hòu mén shǒu dàn yǒu xiāng zhuō r zài wài shí biàn shì jiào wǒ lái
所有潘公的女儿要和我来往，约定后门首但有香桌儿在外时，便是教我来。
wǒ què nán qù nà lǐ chì ruò de nǐ xiān qù kàn tàn yǒu wú wǒ cái kě qù
我却难去那里踅，若得你先去看探有无，我才可去。
yòu yào fán nǐ wǔ gēng qǐ lái jiào rén niàn fó shí kě jiù lái nà lǐ hòu mén tóu kàn méi rén biàn bǎ mù yú dà qiāo bào xiǎo gāo shēng jiào fú wǒ biàn hǎo chū lái
又要烦你五更起来叫人念佛时，可就来那里后门头，看没人便把木鱼大敲报晓，高声叫佛，我便好出来。
hú dào biàn dào zhè gè yǒu hé nán zāi
”胡道便道：“这个有何难哉！
dāng shí yīng yǔn le
”当时应允了。
qí rì xiān lái pān gōng hòu mén shǒu tǎo zhāi fàn
其日，先来潘公后门首讨斋饭。
zhī jiàn yíng r chū lái shuō dào nǐ zhè dào rén rú hé bù lái qián mén tǎo zhāi fàn què zài hòu mén lǐ lái
只见迎儿出来说道：“你这道人如何不来前门讨斋饭，却在后门里来？
nà hú dào biàn niàn qǐ fú lái
”那胡道便念起佛来。
lǐ miàn zhè fù rén tīng dé le yǐ zì qiáo kē biàn chū lái hòu mén wèn dào nǐ zhè dào rén mò bú shì wǔ gēng bào xiǎo de tóu tuó
里面这妇人听得了，已自瞧科，便出来后门问道：“你这道人莫不是五更报晓的头陀？
hú dào yīng dào xiǎo dào biàn shì wǔ gēng bào xiǎo de tóu tuó jiào rén shěng shuì
”胡道应道：“小道便是五更报晓的头陀，教人省睡。
wǎn jiān yi shāo xiē xiāng jiào rén jī fú
晚间宜烧些香，教人积福。
nà fù rén tīng le dà xǐ biàn jiào yíng r qù lóu shàng qǔ yī chuàn tóng qián lái bù shī tā
”那妇人听了大喜，便叫迎儿去楼上取一串铜钱来布施他。
zhè tóu tuó zhāng de yíng r zhuǎn bèi biàn duì nà fù rén shuō dào xiǎo dào biàn shì hǎi dū lí xīn fù zhī rén tè dì shǐ wǒ xiān lái tàn lù
这头陀张得迎儿转背，便对那妇人说道：“小道便是海阇黎心腹之人，特地使我先来探路。
nà fù rén dào wǒ yǐ zhī dào le
”那妇人道：“我已知道了。
jīn yè wǎn jiān nǐ kě lái kàn rú yǒu xiāng zhuō r zài wài nǐ kě biàn bào yǔ tā zé gè
今夜晚间你可来看，如有香桌儿在外，你可便报与他则个。
hú dào bǎ tóu lái diǎn zháo
”胡道把头来点着。
yíng r qǔ jiāng tóng qián lái yǔ hú dào qù le
迎儿取将铜钱来与胡道去了。
nà fù rén lái dào lóu shàng què lìng xīn fù zhī shì duì yíng r shuō le
那妇人来到楼上，却另心腹之事对迎儿说了。
zì gǔ dào rén jiā nǚ shǐ wèi zhī nú cái dàn dé le xiē xiǎo pián yí rú hé bù suí shùn le tiān dà zhī shì yě dōu zuò le
自古道：人家女使，谓之奴才，但得了些小便宜，如何不随顺了，天大之事也都做了。
yīn cǐ rén jiā fù rén nǚ shǐ kě yòng ér bù kě duō què yòu shǎo tā bù dé
因此人家妇人女使，可用而不可多，却又少他不得。
gǔ yǔ bù chà yǒu shī wèi zhèng
古语不差，有诗为证：
sòng nuǎn tōu hán qǐ huò tāi huài jiā duān dì shì nú cái
送暖偷寒起祸胎，坏家端的是奴才。
qǐng kàn dāng rì hóng niáng shì què bǎ yīng yīng hōng de lái
请看当日红娘事，却把莺莺哄得来。
qiě shuō yáng xióng cǐ rì zhèng gāi dāng láo wèi dào wǎn xiān lái qǔ le pū gài qù zì jiān lǐ shàng sù
且说杨雄此日正该当牢，未到晚，先来取了铺盖去，自监里上宿。
zhè yíng r dé le xiē xiǎo yì r ba bú dào wǎn zì qù ān pái le xiāng zhuō r huáng hūn shí duó zài hòu mén wài
这迎儿得了些小意儿，巴不到晚，自去安排了香桌儿，黄昏时掇在后门外。
nà fù rén què shǎn zài páng biān cì hou
那妇人却闪在旁边伺候。
chū gēng zuǒ cè yī gè rén dài dǐng tóu jīn shǎn jiāng rù lái
初更左侧，一个人戴顶头巾，闪将入来。
yíng r wèn dào shì shuí
迎儿问道：“是谁？
nà rén yě bù dā yìng biàn chú xià tou jīn lù chū guāng dǐng lái
”那人也不答应，便除下头巾，露出光顶来。
zhè fù rén zài cè biān jiàn shì hǎi hé shàng mà yī shēng zéi tū dǎo hǎo jiàn shí
这妇人在侧边见是海和尚，骂一声：“贼秃，倒好见识！
liǎng gè sī lǒu sī bào zhe shàng lóu qù le
”两个厮搂厮抱着上楼去了。
yíng r zì lái duó guò le xiāng zhuō r guān shàng le hòu mén yě zì qù shuì le
迎儿自来掇过了香桌儿，关上了后门，也自去睡了。
tā liǎng gè dàng yè rú jiāo sì qī rú táng shì mì rú sū shì suǐ rú yú sì shuǐ kuài huó yín xì le yī yè
他两个当夜如胶似漆，如糖似蜜，如酥似髓，如鱼似水，快活淫戏了一夜。
zì gǔ dào mò shuō huān yú xián yè duǎn zhǐ yào jīn jī bào xiǎo chí
自古道：莫说欢娱嫌夜短，只要金鸡报晓迟。
liǎng gè zhèng hǎo shuì li zhǐ tīng de gē gē de mù yú xiǎng gāo shēng niàn fó
两个正好睡哩，只听得咯咯地木鱼响，高声念佛。
hé shàng hé fù rén mèng zhōng jīng jué
和尚和妇人梦中惊觉。
hǎi dū lí pī yī qǐ lái dào wǒ qù yě
海阇黎披衣起来道：“我去也。
jīn wǎn zài xiāng huì
今晚再相会。
nà fù rén dào jīn hòu dàn yǒu xiāng zhuō r zài hòu mén wài nǐ biàn bù kě fù yuē
”那妇人道：“今后但有香桌儿在后门外，你便不可负约。
rú wú xiāng zhuō r zài hòu mén nǐ biàn qiè bù kě lái
如无香桌儿在后门，你便切不可来。
hé shàng xià chuáng yī qián dài shang tóu jīn yíng r kāi hòu mén fàng tā qù le
”和尚下床，依前戴上头巾，迎儿开后门放他去了。
zì cǐ wèi shǐ dàn shì yáng xióng chū qù dāng láo shàng sù nà hé shàng biàn lái
自此为始，但是杨雄出去当牢上宿，那和尚便来。
jiā zhōng zhǐ yǒu gè lǎo ér wèi wǎn xiān zì yào qù shuì
家中只有个老儿，未晚先自要去睡。
yíng r zhè gè yā tou yǐ zì shì zuò yí lù le
迎儿这个丫头，已自是做一路了。
zhǐ yào mán shí xiù yí gè
只要瞒石秀一个。
nà fù rén yín xīn qǐ lái nà lǐ guǎn gù
那妇人淫心起来，那里管顾。
zhè hé shàng yòu zhī liǎo fù rén de zī wèi liǎng gè yī sì bèi shè le hún pò de yì bān
这和尚又知了妇人的滋味，两个一似被摄了魂魄的一般。
zhè hé shàng zhǐ dài tóu tuó bào le biàn lí sì lái
这和尚只待头陀报了，便离寺来。
nà fù rén zhuān de yíng r zuò jiǎo fàng tā chū rù yīn cǐ kuài huó tōu yǎng hé shàng xì shuǎ
那妇人专得迎儿做脚，放他出入，因此快活偷养和尚戏耍。
zì cǐ wǎng lái jiāng jìn yī yuè yǒu yú zhè hé shàng yě lái le shí shù biàn
自此往来，将近一月有余，这和尚也来了十数遍。
qiě shuō zhè shí xiù měi rì shōu shí le diàn shí zì zài fang lǐ xiē sù cháng yǒu zhè jiàn shì guà xīn měi rì wěi jué bù xià què yòu bù céng jiàn zhè hé shàng wǎng lái
且说这石秀每日收拾了店时，自在坊里歇宿，常有这件事挂心，每日委决不下，却又不曾见这和尚往来。
měi rì wǔ gēng shuì jiào bù shí tiào jiāng qǐ lái liào dù zhè jiàn shì
每日五更睡觉，不时跳将起来料度这件事。
zhǐ tīng de bào xiǎo tóu tuó zhí lái xiàng lǐ qiāo mù yú gāo shēng jiào fú
只听得报晓头陀直来巷里敲木鱼，高声叫佛。
shí xiù shì gè guāi jué de rén zǎo qiáo le bā fēn lěng dì lǐ sī liang dào zhè tiáo xiàng shì tiáo sǐ xiàng rú hé yǒu zhè tóu tuó lián rì lái zhè lǐ qiāo mù yú jiào fú
石秀是个乖觉的人，早瞧了八分，冷地里思量道：“这条巷是条死巷，如何有这头陀连日来这里敲木鱼叫佛？
shì yǒu kě yí
事有可疑。
dàng shì shí yī yuè zhōng xún zhī rì wǔ gēng shí xiù zhèng shuì bù zhe zhǐ tīng de mù yú qiāo xiǎng tóu tuó zhí qiāo rù xiàng lǐ lái dào hòu mén kǒu gāo shēng jiào dào pǔ dù zhòng shēng jiù kǔ jiù nàn zhū fú pú sà
”当是十一月中旬之日五更，石秀正睡不着，只听得木鱼敲响，头陀直敲入巷里来，到后门口高声叫道：“普度众生救苦救难诸佛菩萨。
shí xiù tīng de jiào de qiāo qī biàn tiào jiāng qǐ lái qù mén fèng lǐ zhāng shí zhī jiàn yī gè rén dài dǐng tóu jīn cóng hēi yǐng lǐ shǎn jiāng chū lái hé tóu tuó qù le
”石秀听得叫得跷蹊，便跳将起来，去门缝里张时，只见一个人，戴顶头巾，从黑影里闪将出来，和头陀去了。
suí hòu biàn shì yíng r lái guān mén
随后便是迎儿来关门。
shí xiù jiàn le zì shuō dào gē ge rú cǐ háo jié què hèn tǎo le zhè gè yín fù
石秀见了，自说道：“哥哥如此豪杰，却恨讨了这个淫妇！
dào bèi zhè pó niáng mán guò le zuò chéng zhè děng gòu dàng
倒被这婆娘瞒过了，做成这等勾当！
bā de tiān míng bǎ zhū chū qù mén qián tiāo le mài gè zǎo shì
”巴得天明，把猪出去门前挑了，卖个早市。
fàn ba tǎo le yī zāo shē qián
饭罢，讨了一遭赊钱。
rì zhōng qián hòu jìng dào zhōu yá qián lái xún yáng xióng
日中前后，径到州衙前来寻杨雄。
què hǎo xíng zhì zhōu qiáo biān zhèng yíng jiàn yáng xióng
却好行至州桥边，正迎见杨雄。
yáng xióng biàn wèn dào xiōng dì nà lǐ qù lái
杨雄便问道：“兄弟那里去来？
shí xiù dào yīn tǎo shē qián jiù lái xún gē ge
”石秀道：“因讨赊钱，就来寻哥哥。
yáng xióng dào wǒ cháng wèi guān shì máng bìng bù céng hé xiōng dì kuài huó chī sān bēi qiě lái zhè lǐ zuò yī zuò
”杨雄道：“我常为官事忙，并不曾和兄弟快活吃三杯，且来这里坐一坐。
yáng xióng bǎ zhè shí xiù yǐn dào zhōu qiáo xià yī ge jiǔ lóu shàng jiǎn yī chù pì jìng gé ér lǐ liǎng gè zuò xia jiào jiǔ bǎo qǔ píng hǎo jiǔ lái ān pái pán zhuàn hǎi xiān àn jiǔ
”杨雄把这石秀引到州桥下一个酒楼上，拣一处僻净阁儿里，两个坐下，叫酒保取瓶好酒来，安排盘馔海鲜按酒。
èr rén yǐn guò sān bēi yáng xióng jiàn shí xiù zhǐ dī le tóu xún sī
二人饮过三杯，杨雄见石秀只低了头寻思。
yáng xióng shì gè xìng jí de rén biàn wèn dào xiōng dì nǐ xīn zhōng yǒu xiē bù lè mò bù jiā lǐ yǒu shèn yán yǔ shāng chù nǐ chù
杨雄是个性急的人，便问道：“兄弟，你心中有些不乐，莫不家里有甚言语伤触你处？
shí xiù dào jiā zhōng yě wú yǒu shén huà
”石秀道：“家中也无有甚话。
xiōng dì gǎn chéng gē ge bǎ zuò qīn gǔ ròu yì bān kàn dài yǒu jù huà gǎn shuō me
兄弟感承哥哥把做亲骨肉一般看待，有句话，敢说么？
yáng xióng dào xiōng dì hé gù jīn rì jiàn wài
”杨雄道：“兄弟何故今日见外？
yǒu de huà dàn shuō bù fáng
有的话，但说不妨。
shí xiù dào gē ge měi rì chū lái zhǐ gù chéng dāng guān fǔ què bù zhī bèi hòu zhī shì
”石秀道：“哥哥每日出来，只顾承当官府，却不知背后之事。
zhè gè sǎo sǎo bú shì liáng rén xiōng dì yǐ kàn zài yǎn li duō biàn le qiě wèi gǎn shuō
这个嫂嫂不是良人，兄弟已看在眼里多遍了，且未敢说。
jīn rì jiàn de zǐ xì rěn bu zhù lái xún gē ge zhí yán xiū guài
今日见得仔细，忍不住，来寻哥哥，直言休怪！
yáng xióng dào wǒ què wú bèi hòu yǎn nǐ qiě shuō shì shuí
”杨雄道：“我却无背后眼，你且说是谁。
shí xiù dào qián zhě jiā lǐ zuò dào chǎng qǐng nà gè zéi tū hǎi dū lí lái sǎo sǎo biàn hé tā méi lái yǎn qù xiōng dì dōu kàn jiàn
”石秀道：“前者家里做道场，请那个贼秃海阇黎来，嫂嫂便和他眉来眼去，兄弟都看见。
dì sān rì yòu qù sì lǐ hái xuè pén qiǎn yuàn xīn liǎng gè dōu dài jiǔ guī lái
第三日又去寺里还血盆忏愿心，两个都带酒归来。
wǒ jìn rì zhǐ tīng yí gè tóu tuó zhí lái xiàng nèi qiāo mù yú jiào fú nà sī qiāo de zuò guài
我近日只听一个头陀直来巷内敲木鱼叫佛，那厮敲得作怪。
jīn rì wǔ gēng bèi wǒ qǐ lái zhāng shí kàn jiàn guǒ rán shì zhè zéi tū dài dǐng tóu jīn cóng jiā lǐ chū qù
今日五更被我起来张时，看见果然是这贼秃，戴顶头巾，从家里出去。
shì zhè děng yín fù yào tā hé yòng
似这等淫妇，要他何用！
yáng xióng tīng le dà nù dào zhè jiàn rén zěn gǎn rú cǐ
”杨雄听了，大怒道：“这贱人怎敢如此！
shí xiù dào gē ge qiě xī nù jīn wǎn dōu bú yào tí zhǐ hé měi rì yì bān
”石秀道：“哥哥且息怒，今晚都不要提，只和每日一般。
míng rì zhǐ tuī zuò shàng sù sān gēng hòu què zài lái qiāo mén nà sī bì rán cóng hòu mén xiān zǒu xiōng dì yī bǎ ná lái cóng gē ge fā luò
明日只推做上宿，三更后却再来敲门，那厮必然从后门先走，兄弟一把拿来，从哥哥发落。
yáng xióng dào xiōng dì jiàn de shì
”杨雄道：“兄弟见得是。
shí xiù yòu fēn fù dào gē ge jīn wǎn qiě bù kě hú fā shuō huà
”石秀又分付道：“哥哥今晚且不可胡发说话。
yáng xióng dào wǒ míng rì yuē nǐ biàn shì
”杨雄道：“我明日约你便是。
liǎng gè zài yǐn le jǐ bēi suàn hái le jiǔ qián yī tóng xià lóu lái chū de jiǔ sì gè sàn le
”两个再饮了几杯，算还了酒钱，一同下楼来，出得酒肆，各散了。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
yǐn sàn gāo lóu biàn zhuǎn shēn yáng xióng nù qì yù zhān jīn
饮散高楼便转身，杨雄怒气欲沾巾。
wǔ gēng zhuān děng tóu tuó guò zhǔn bèi gāng dāo yào shā rén
五更专等头陀过，准备钢刀要杀人。
zhī jiàn sì wǔ gè yú hòu jiào yáng xióng dào nà lǐ bù xún jié jí
只见四五个虞候叫杨雄道：“那里不寻节级！
zhī fǔ xiàng gōng zài huā yuán lǐ zuò dì jiào xún jié jí lái hé wǒ men shǐ bàng
知府相公在花园里坐地，叫寻节级来和我们使棒。
kuài zǒu kuài zǒu
快走，快走！
yáng xióng biàn fēn fù shí xiù dào běn guān huàn wǒ zhǐ de qù yìng dá
”杨雄便分付石秀道：“本官唤我，只得去应答。
xiōng dì xiān huí jiā qù
兄弟先回家去。
shí xiù dāng xià zì guī jiā lǐ lái shōu shí le diàn miàn zì qù zuō fang lǐ xiē xī
”石秀当下自归家里来，收拾了店面，自去作坊里歇息。
qiě shuō yáng xióng bèi zhī fǔ huàn qù dào hòu huā yuán zhōng shǐ le jǐ huí bàng
且说杨雄被知府唤去，到后花园中使了几回棒。
zhī fǔ kàn le dà xǐ jiào qǔ jiǔ lái yī lián shǎng le shí dà shǎng zhōng
知府看了大喜，叫取酒来，一连赏了十大赏锺。
yáng xióng chī le dōu gè sàn le
杨雄吃了，都各散了。
zhòng rén yòu qǐng yáng xióng qù chī jiǔ
众人又请杨雄去吃酒。
zhì wǎn chī de dà zuì fú jiāng guī qù
至晚，吃的大醉，扶将归去。
nà fù rén jiàn zhàng fū zuì le xiè le zhòng rén què zì hé yíng r chān shàng lóu tī qù míng huǎng huǎng dì diǎn zhe dēng zhú
那妇人见丈夫醉了，谢了众人，却自和迎儿搀上楼梯去，明晃晃地点着灯烛。
yáng xióng zuò zài chuáng shàng yíng r qù tuō xié fù rén yǔ tā chú tóu jīn jiě jīn zé
杨雄坐在床上，迎儿去脱鞋，妇人与他除头巾，解巾帻。
yáng xióng kàn le nà fù rén yī shí mò shàng xīn lái zì gǔ dào zuì shì xǐng shí yán
杨雄看了那妇人，一时蓦上心来，自古道：醉是醒时言。
zhǐ zhe nà fù rén mà dào nǐ zhè jiàn rén
指着那妇人骂道：“你这贱人！
zéi nī zǐ
贼妮子！
hǎo dǎi shì wǒ jié guǒ le nǐ
好歹是我结果了你！
nà fù rén chī le yī jīng bù gǎn huí huà qiě fú shì yáng xióng shuì le
”那妇人吃了一惊，不敢回话，且伏侍杨雄睡了。
yáng xióng yī tóu shàng chuáng shuì yī miàn kǒu lǐ hèn hèn de mà dào nǐ zhè jiàn rén
杨雄一头上床睡，一面口里恨恨地骂道：“你这贱人！
ā zā pō fù
腌臜泼妇！
nà sī gǎn dà chóng kǒu lǐ dào xián
那厮敢大虫口里倒涎！
wǒ shǒu lǐ bú dào de qīng qīng de fàng le nǐ
我手里不到得轻轻地放了你！
nà fù rén nà lǐ gǎn chuǎn qì zhí dài yáng xióng shuì zháo
”那妇人那里敢喘气，直待杨雄睡着。
kàn kàn dào wǔ gēng yáng xióng jiǔ xǐng le tǎo shuǐ chī nà fù rén biàn qǐ yǎo wǎn shuǐ dì yǔ yáng xióng chī le zhuō shàng cán dēng shàng míng
看看到五更，杨雄酒醒了讨水吃，那妇人便起，舀碗水递与杨雄吃了，桌上残灯尚明。
yáng xióng chī le shuǐ biàn wèn dào dà sǎo nǐ yè lái bù céng tuō yī shang shuì
杨雄吃了水，便问道：“大嫂，你夜来不曾脱衣裳睡？
nà fù rén dào nǐ chī de làn zuì le zhǐ pà nǐ yào tǔ nà lǐ gǎn tuō yī shang zhī zài jiǎo hòu dào le yī yè
”那妇人道：“你吃得烂醉了，只怕你要吐，那里敢脱衣裳，只在脚后倒了一夜。
yáng xióng dào wǒ bù céng shuō shèn me yán yǔ
”杨雄道：“我不曾说甚么言语？
nà fù rén dào nǐ wǎng cháng jiǔ xìng hǎo dàn chī zuì le biàn shuì
”那妇人道：“你往常酒性好，但吃醉了便睡。
wǒ yè lái zhǐ yǒu xiē ér fàng bu xià
我夜来只有些儿放不下。
yáng xióng yòu wèn dào shí xiù xiōng dì zhè jǐ rì bù céng hé tā kuài huó chī de sān bēi nǐ jiā lǐ yě zì ān pái xiē qǐng tā
”杨雄又问道：“石秀兄弟这几日不曾和他快活吃得三杯，你家里也自安排些请他。
nà fù rén yě bù yīng zì zuò zài tà chuáng shàng yǎn lèi wāng wāng kǒu lǐ tàn qì
”那妇人也不应，自坐在踏床上，眼泪汪汪，口里叹气。
yáng xióng yòu shuō dào dà sǎo wǒ yè lái zuì le yòu bù céng nǎo nǐ zuò shèn me le fán nǎo
杨雄又说道：“大嫂，我夜来醉了，又不曾恼你，做甚么了烦恼？
nà fù rén yǎn zhe lèi yǎn zhǐ bù yīng
”那妇人掩着泪眼只不应。
yáng xióng lián wèn le jǐ shēng nà fù rén yǎn zhe liǎn jiǎ kū
杨雄连问了几声，那妇人掩着脸假哭。
yáng xióng jiù tà chuáng shàng chě qǐ nà fù rén zài chuáng shàng wù yào wèn dào wèi hé fán nǎo
杨雄就踏床上，扯起那妇人在床上，务要问道为何烦恼。
nà fù rén yī tóu kū yī miàn kǒu lǐ shuō dào wǒ yé niáng dāng chū bǎ wǒ jià wáng yā sī zhǐ zhǐ wàng yī zhú gān dǎ dào dǐ bù xiǎng bàn lù xiāng pāo
那妇人一头哭，一面口里说道：“我爷娘当初把我嫁王押司，只指望一竹竿打到底，不想半路相抛。
jīn rì jià de nǐ shí fēn háo jié què yòu shì hǎo hàn shuí xiǎng nǐ bù yǔ wǒ zuò zhǔ
今日嫁得你十分豪杰，却又是好汉，谁想你不与我做主。
yáng xióng dào yòu zuò guài
”杨雄道：“又作怪！
shuí gǎn qī fù nǐ wǒ bù zuò zhǔ
谁敢欺负你，我不做主？
nà fù rén dào wǒ běn dài bù shuō què yòu pà nǐ zhe tā dào er
”那妇人道：“我本待不说，却又怕你着他道儿；
yù dài shuō lái yòu pà nǐ rěn qì
欲待说来，又怕你忍气。
yáng xióng tīng le biàn dào nǐ qiě shuō zěn me de lái
”杨雄听了便道：“你且说怎么地来？
nà fù rén dào wǒ shuō yǔ nǐ nǐ bú yào qì kǔ
”那妇人道：“我说与你，你不要气苦。
zì cóng nǐ rèn yì le zhè gè shí xiù jiā lái chū shí yě hǎo xiàng hòu kàn kàn fàng chū cì lái
自从你认义了这个石秀家来，初时也好，向后看看放出刺来。
jiàn nǐ bù guī shí rú cháng kàn le wǒ shuō dào gē ge jīn rì yòu bù lái sǎo sǎo zì shuì yě hǎo lěng luò
见你不归时，如常看了我，说道：‘哥哥今日又不来，嫂嫂自睡，也好冷落！
wǒ zhǐ bù cǎi tā bú shì yī rì le
’我只不采他，不是一日了。
zhè gè qiě xiū shuō
这个且休说。
zuó rì zǎo chén wǒ zài chú xià xǐ bó xiàng zhè sī cóng hòu zǒu chū lái kàn jiàn méi rén cóng bèi hòu shēn zhī shǒu lái mō wǒ xiōng qián dào sǎo sǎo nǐ yǒu yùn yě wú
昨日早晨，我在厨下洗脖项，这厮从后走出来，看见没人，从背后伸只手来摸我胸前道：‘嫂嫂，你有孕也无？
bèi wǒ dǎ tuō le shǒu
’被我打脱了手。
běn dài yào shēng zhāng qǐ lái yòu pà lín shè dé zhī xiào huà zhuāng nǐ de wàng zǐ
本待要声张起来，又怕邻舍得知笑话，装你的望子。
bā de nǐ guī lái què yòu làn ní yě sì zuì le yòu bù gǎn shuō
巴得你归来，却又滥泥也似醉了，又不敢说。
wǒ hèn bù dé chī le tā
我恨不得吃了他！
nǐ wū zì lái wèn shí xiù xiōng dì zěn de
你兀自来问石秀兄弟怎的？
zhè fù rén fǎn zuò shí xiù
”这妇人反坐石秀。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
kě guài pān jī tài bù liáng tōu qíng qián zì rù sēng fáng
可怪潘姬太不良，偷情潜自入僧房。
mí féng fān hài zhōng zhēn kè yī piàn xū xīn jiǎ dù cháng
弥缝翻害忠贞客，一片虚心假肚肠。
yáng xióng tīng le xīn zhōng huǒ qǐ biàn mà dào huà lóng huà hǔ nán huà gǔ zhī rén zhī miàn bù zhī xīn
杨雄听了，心中火起，便骂道：“画龙画虎难画骨，知人知面不知心。
zhè sī dào lái wǒ miàn qián yòu shuō hǎi dū lí xǔ duō shì shuō de gè méi bā bí
这厮倒来我面前又说海阇黎许多事，说得个没巴鼻。
yǎn jiàn de nà sī huāng le biàn xiān lái shuō pò shǐ gè jiàn shí
眼见得那厮慌了，便先来说破，使个见识。
kǒu lǐ hèn hèn de dào tā yòu bú shì wǒ qīn xiōng dì gǎn le chū qù biàn bà
”口里恨恨地道：“他又不是我亲兄弟，赶了出去便罢。
yáng xióng dào tiān míng xià lóu lái duì pān gōng shuō dào zǎi le de shēng kǒu yān le ba cóng jīn rì biàn xiū yào zuò mǎi mài
杨雄到天明下楼来，对潘公说道：“宰了的牲口腌了罢，从今日便休要做买卖！
yī shà shí bǎ guì zi hé ròu àn dōu chāi le
”一霎时，把柜子和肉案都拆了。
shí xiù tiān míng zhèng jiāng le ròu chū lái mén qián kāi diàn zhī jiàn ròu àn bìng guì zi dōu chāi fān le
石秀天明正将了肉出来门前开店，只见肉案并柜子都拆翻了。
shí xiù shì gè guāi jué de rén rú hé bù xǐng de
石秀是个乖觉的人，如何不省得。
xiào dào shì le
笑道：“是了。
yīn yáng xióng zuì lǐ chū yán zǒu tòu le xiāo xī dào chī zhè pó niáng shǐ gè jiàn shí nǐ dìng shì fǎn shuō wǒ wú lǐ tā jiào yáng xióng jiào shōu le ròu diàn
因杨雄醉里出言，走透了消息，倒吃这婆娘使个见识，拟定是反说我无礼，他教杨雄叫收了肉店。
wǒ ruò biàn hé tā fēn biàn jiào yáng xióng chū chǒu
我若便和他分辩，教杨雄出丑。
wǒ qiě tuì yī bù le zì què bié zuò jì jiào
我且退一步了，自却别作计较。
shí xiù biàn qù zuō fang lǐ shōu shí le bāo guǒ
”石秀便去作坊里收拾了包裹。
yáng xióng pà tā xiū chǐ yě zì qù le
杨雄怕他羞耻，也自去了。
shí xiù zhuō le bāo guǒ kuà liǎo jiě wàn jiān dāo lái cí pān gōng dào xiǎo rén zài zhái shàng dǎ jiǎo le xǔ duō shí jīn rì gē ge jì shì shōu le pū miàn xiǎo rén gào huí
石秀捉了包裹，跨了解腕尖刀，来辞潘公道：“小人在宅上打搅了许多时，今日哥哥既是收了铺面，小人告回。
zhàng mù yǐ zì míng míng bái bái bìng wú fēn wén lái qù
帐目已自明明白白，并无分文来去。
rú yǒu háo lí mèi xīn tiān zhū dì miè
如有毫厘昧心，天诛地灭！
pān gōng bèi nǚ xù fēn fù le yě bù gǎn liú tā
”潘公被女婿分付了，也不敢留他。
shí xiù xiāng cí qù le què zhī zài jìn xiàng nèi xún gè kè diàn ān xiē lìn le yī jiān fáng zhù xià
石秀相辞去了，却只在近巷内寻个客店安歇，赁了一间房住下。
shí xiù què zì xún sī dào yáng xióng yǔ wǒ jié jiāo wǒ ruò bù míng bái de cǐ shì wang sòng le tā de xìng mìng
石秀却自寻思道：“杨雄与我结交，我若不明白得此事，枉送了他的性命。
tā suī yī shí tīng xìn le zhè fù rén shuō xīn zhōng guài wǒ wǒ yě fēn bié bù dé
他虽一时听信了这妇人说，心中怪我，我也分别不得。
wù yào yǔ tā míng bái le cǐ yī shì
务要与他明白了此一事。
wǒ rú jīn qiě qù tàn tīng tā jǐ shí dāng láo shàng sù qǐ gè sì gēng biàn jiàn fēn xiǎo
我如今且去探听他几时当牢上宿，起个四更，便见分晓。
zài diàn lǐ zhù le liǎng rì què qù yáng xióng mén qián tàn tīng dàng wǎn zhī jiàn xiǎo láo zǐ qǔ le pū gài chū qù
”在店里住了两日，却去杨雄门前探听，当晚只见小牢子取了铺盖出去。
shí xiù dào jīn wǎn bì rán dāng láo wǒ qiě zuò xiē gōng fū kàn biàn liǎo
石秀道：“今晚必然当牢，我且做些工夫看便了。
dàng wǎn huí diàn lǐ shuì dào sì gēng qǐ lái kuà le zhè kǒu fáng shēn jiě wàn jiān dāo qiāo qiāo de kāi le diàn mén jìng chì dào yáng xióng hòu mén tóu xiàng nèi
”当晚回店里，睡到四更起来，跨了这口防身解腕尖刀，悄悄地开了店门，径踅到杨雄后门头巷内。
fú zài hēi yǐng lǐ zhāng shí què hǎo jiāo wǔ gēng shí hòu zhī jiàn nà gè tóu tuó xié zhe mù yú lái xiàng kǒu tàn tóu tàn nǎo
伏在黑影里张时，却好交五更时候，只见那个头陀挟着木鱼，来巷口探头探脑。
shí xiù yī shǎn shǎn zài tóu tuó bèi hòu yī zhī shǒu chě zhù tóu tuó yī zhī shǒu bà dāo qù bó zi shàng gē zhe dī shēng hè dào nǐ bú yào zhēng zhá
石秀一闪，闪在头陀背后，一只手扯住头陀，一只手把刀去脖子上搁着，低声喝道：“你不要挣扎！
ruò gāo zuò shēng biàn shā le nǐ
若高做声，便杀了你！
nǐ zhǐ hǎo hǎo shí shuō hǎi hé shàng jiào nǐ lái zuò zěn dì
你只好好实说，海和尚叫你来做怎地？
tóu tuó dào hǎo hàn nǐ ráo wǒ biàn shuō
”头陀道：“好汉，你饶我便说。
zài xiù dào kuài shuō
”在秀道：“快说！
wǒ bù shā nǐ
我不杀你。
tóu tuó dào hǎi dū lí hé pān gōng nǚ ér yǒu rǎn měi yè lái wǎng
”头陀道：“海阇黎和潘公女儿有染，每夜来往。
jiào wǒ zhǐ kàn hòu mén tóu yǒu xiāng zhuō r wèi hào huàn tā rù bó wǔ gēng lǐ què jiào wǒ lái dǎ mù yú jiào fú huàn tā chū bó
教我只看后门头有香桌儿为号，唤他入钹：五更里却教我来打木鱼叫佛，唤他出钹。
zài xiù dào tā rú jīn zài nà lǐ
”在秀道：“他如今在那里？
tóu tuó dào tā hái zài tā jiā lǐ shuì zháo
”头陀道：“他还在他家里睡着。
wǒ rú jīn qiāo de mù yú xiǎng tā biàn chū lái
我如今敲得木鱼响，他便出来。
zài xiù dào nǐ qiě jiè nǐ yī fú mù yú yǔ wǒ
”在秀道：“你且借你衣服、木鱼与我。
tóu tuó shēn shàng bō le yī fú duó le mù yú
”头陀身上剥了衣服，夺了木鱼。
tóu bǎ yī fú zhèng tuō xià lái bèi shí xiù jiāng dāo jiù xiàng shàng yī lēi tān lán dào zài de
头把衣服正脱下来，被石秀将刀就项上一勒，贪婪倒在地。
tóu tuó yǐ sǐ le
头陀已死了。
zài xiù què chuān shang zhí duō hù xī yī biān chā le jiān dāo bǎ mù yú zhí qiāo rù xiàng lǐ lái hǎi dū lí zài chuáng shàng què hǎo tīng de mù yú gē gē de xiǎng lián máng qǐ lái pī yī xià lóu
在秀却穿上直裰护膝，一边插了尖刀，把木鱼直敲入巷里来，海阇黎在床上，却好听得木鱼咯咯地响，连忙起来披衣下楼。
yíng r xiān lái kāi mén hé shàng suí hòu cóng hòu mén lǐ shǎn jiāng chū lái
迎儿先来开门，和尚随后从后门里闪将出来。
shí xiù wū zì bǎ mù yú qiāo xiǎng nà hé shàng qiāo qiāo hè dào zhǐ gù qiāo zuò shèn me
石秀兀自把木鱼敲响那和尚悄悄喝道：“只顾敲做甚么！
shí xiù yě bù yīng tā ràng tā zǒu dào xiàng kǒu yī qiāo fàng fān àn zhù hè dào bú yào gāo zé shēng
”石秀也不应他，让他走到巷口，一跤放翻，按住喝道：“不要高则声！
gāo zé shēng biàn shā le nǐ
高则声便杀了你！
zhǐ tè wǒ bō le yī fú biàn bà
只特我剥了衣服便罢。
hǎi dū lí zhī dào shí xiù nà lǐ gǎn zhēng zhá zé shēng bèi shí xiù dōu kè shí le yī shang chì tiáo tiáo bù zháo yī sī
”海阇黎知道石秀，那里敢挣扎则声，被石秀都课时了衣裳，赤条条不着一丝。
qiāo qiāo qù qū xī biān bá fā dāo lái sān sì dāo shuò sǐ le què bǎ dāo lái fàng zài tóu tuó shēn biān
悄悄去屈膝边拔发刀来，三四刀搠死了，却把刀来放在头陀身边。
jiāng le liǎng gè yī fú juǎn zuò yī kǔn bāo le zài huí kè diàn lǐ qīng qīng de kāi le mén jìn qù qiāo qiāo de guān shàng le zì qù shuì
将了两个衣服卷做一捆包了，再回客店里，轻轻地开了门进去，悄悄地关上了，自去睡。
zài shí huà xià
在石话下。
què shuō běn chǔ chéng zhōng yí gè mài gāo zhōu de wáng gōng qí rì zǎo tiāo zhe yī dān gāo zhōu diǎn gè dēng lóng yí gè xiǎo hóu zi gēn zhe chū lái gǎn zǎo shì
却说本处城中一个卖糕粥的王公，其日早挑着一担糕粥，点个灯笼，一个小猴子跟着，出来赶早市。
zhèng lái dào sǐ shī biān guò què bèi bàn yī qiāo bǎ nà lǎo zi yī dān gāo zhōu qīng pō zài dì xià
正来到死尸边过，却被绊一跤，把那老子一担糕粥倾泼在地下。
zhī jiàn xiǎo hóu zi jiào dào kǔ yě
只见小猴子叫道：“苦也！
yí gè hé shàng zuì dào zài zhè lǐ
一个和尚醉倒在这里。
lǎo zi mō de qǐ lái mō le liǎng shǒu xuè jì jiào shēng kǔ bù zhī gāo dī
”老子摸得起来，摸了两手血迹，叫声苦，不知高低。
jǐ jiā lín shè tīng de dōu kāi le mén chū lái bǎ huǒ zhào shí zhī jiàn biàn dì dōu shì xuè zhōu liǎng gè shī shǒu tǎng zài dì shàng
几家邻舍听得，都开了门出来，把火照时，只见遍地都是血粥，两个尸首躺在地上。
zhòng lín shè yī bǎ tuō zhù lǎo zi yào qù guān sī chén gào
众邻舍一把拖住老子，要去官司陈告。
zhèng shì huò cóng tiān jiàng zāi xiàng de shēng
正是：祸从天降，灾向地生。
qià sì pò wū gèng zāo lián yè yǔ lòu chuán yòu yù dǎ tóu fēng
恰似破屋更遭连夜雨，漏船又遇打头风。
wáng gōng bì jìng bèi zhòng lín shè tuō zhù jiàn guān zěn dì tuō shēn qiě tīng xià huí fēn jiě
王公毕竟被众邻舍拖住见官，怎地脱身，且听下回分解。