pū tiān diāo shuāng xiū shēng sǐ shū sòng gōng míng yī dǎ zhù jiā zhuāng
扑天雕双修生死书宋公明一打祝家庄
shī yuē
诗曰：
cōng míng zāo shé cuò jiǎo kuài shī pián yí
聪明遭折挫，狡狯失便宜。
sǔn rén zhōng yǒu bào yǐ shì bì zāo wēi
损人终有报，倚势必遭危。
liáng shàn wéi shēn fú gāng qiáng shì huò jī
良善为身福，刚强是祸基。
zhí ráo sān jié yǒng nán fàn sòng jiāng wēi
直饶三杰勇，难犯宋江威。
huà shuō dāng shí yáng xióng fú qǐ nà rén lái jiào yǔ shí xiù xiāng jiàn
话说当时杨雄扶起那人来，叫与石秀相见。
shí xiù biàn wèn dào zhè wèi xiōng zhǎng shì shuí
石秀便问道：“这位兄长是谁？
yáng xióng dào zhè gè xiōng dì xìng dù míng xìng zǔ guàn shì zhōng shān fǔ rén shì
”杨雄道：“这个兄弟姓杜名兴，祖贯是中山府人氏。
yīn wèi tā miàn yán shēng de cū mǎng yǐ cǐ rén dōu huàn tā zuò guǐ liǎn r
因为他面颜生得粗莽，以此人都唤他做鬼脸儿。
shàng nián jiān zuò mǎi mài lái dào jì zhōu yīn yī kǒu qì shàng dǎ sǐ le tóng huǒ de kè rén chī guān sī jiān zài jì zhōu fǔ lǐ
上年间做买卖来到蓟州，因一口气上打死了同伙的客人，吃官司监在蓟州府里。
yáng xióng jiàn tā shuō qǐ quán bàng dōu shěng de yī lì wéi chí jiù le tā bù xiǎng jīn rì zài cǐ xiāng huì
杨雄见他说起拳棒都省得，一力维持，救了他，不想今日在此相会。
dù xìng biàn wèn dào ēn rén wèi hé gōng gàn lái dào zhè lǐ
”杜兴便问道：“恩人为何公干来到这里？
yáng xióng fù ěr dī yán dào wǒ zài jì zhōu shā le rén mìng yù yào tóu liáng shān pō qù rù huǒ
”杨雄附耳低言道：“我在蓟州杀了人命，欲要投梁山泊去入伙。
zuó wǎn zài zhù jiā diàn tóu sù yīn tóng yī gè lái de huǒ bàn shí qiān tōu le tā diàn lǐ bào xiǎo jī chī yī shí yǔ diàn xiǎo èr nào jiāng qǐ lái xìng qǐ bǎ tā diàn wū fàng huǒ dōu shāo le
昨晚在祝家店投宿，因同一个来的伙伴时迁偷了他店里报晓鸡吃，一时与店小二闹将起来，性起，把他店屋放火都烧了。
wǒ sān gè lián yè táo zǒu bù dī fáng bèi hòu gǎn lái
我三个连夜逃走，不提防背后赶来。
wǒ dì xiōng liǎng gè shā fān le tā jǐ gè bù xiǎng luàn cǎo zhōng jiān shū chū liǎng bǎ náo gōu bǎ shí qiān dā le qù
我弟兄两个杀翻了他几个，不想乱草中间舒出两把挠钩，把时迁搭了去。
wǒ liǎng gè luàn zhuàng dào cǐ zhèng yào wèn lù bù xiǎng yù jiàn xián dì
我两个乱撞到此，正要问路，不想遇见贤弟。
dù xīng dào ēn rén bú yào huāng wǒ jiào fàng shí qiān hái nǐ
”杜兴道：“恩人不要慌，我教放时迁还你。
yáng xióng dào xián dì shǎo zuò tóng yǐn yī bēi
”杨雄道：“贤弟少坐，同饮一杯。
sān rén zuò xia
”三人坐下。
dāng shí yǐn jiǔ dù xìng biàn dào xiǎo dì zì cóng lí le jì zhōu duō de ēn rén de ēn huì lái dào zhè lǐ
当时饮酒，杜兴便道：“小弟自从离了蓟州，多得恩人的恩惠，来到这里。
gǎn chéng cǐ jiān yí gè dà guān rén jiàn ài shōu lù xiǎo dì zài jiā zhōng zuò gè zhǔ guǎn
感承此间一个大官人见爱，收录小弟在家中做个主管。
měi rì bō wàn lùn qiān jǐn tuō fù dù xìng shēn shàng yǐ cǐ bù xiǎng huí xiāng qù
每日拨万论千，尽托付杜兴身上，以此不想回乡去。
yáng xióng dào cǐ jiān dà guān rén shì shuí
”杨雄道：“此间大官人是谁？
dù xīng dào cǐ jiān dú lóng gāng qián miàn yǒu sān zuò shān gāng liè zhe sān gè cūn fāng zhōng jiān shì zhù jiā zhuāng xī biān shì hù jiā zhuāng dōng biān shì lǐ jiā zhuāng
”杜兴道：“此间独龙冈前面有三座山冈，列着三个村坊：中间是祝家庄，西边是扈家庄，东边是李家庄。
zhè sān chù zhuāng shàng sān cūn lǐ suàn lái zǒng yǒu yī èr wàn jūn mǎ rén děng
这三处庄上，三村里算来总有一二万军马人等。
wéi yǒu zhù jiā zhuāng zuì háo jié wéi tóu jiā zhǎng huàn zuò zhù cháo fèng yǒu sān gè ér zi míng wéi zhù shì sān jié zhǎng zǐ zhù lóng cì zǐ zhù hǔ sān zi zhù biāo
惟有祝家庄最豪杰，为头家长唤做祝朝奉，有三个儿子，名为祝氏三杰：长子祝龙，次子祝虎，三子祝彪。
yòu yǒu yí gè jiào shī huàn zuò tiě bàng luán tíng yù cǐ rén yǒu wàn fū bù dāng zhī yǒng
又有一个教师，唤做铁棒栾廷玉，此人有万夫不当之勇。
zhuāng shàng zì yǒu yī èr qiān liǎo de de zhuāng kè
庄上自有一二千了得的庄客。
xī biān yǒu gè hù jiā zhuāng zhuāng zhǔ hù tài gōng yǒu gè ér zi huàn zuò fēi tiān hǔ hù chéng yě shí fēn liǎo de
西边有个扈家庄，庄主扈太公，有个儿子唤做飞天虎扈成，也十分了得。
wéi yǒu yí gè nǚ ér zuì yīng xióng míng huàn yī zhàng qīng hù sān niang shǐ liǎng kǒu rì yuè shuāng dāo mǎ shàng rú fǎ liǎo de
惟有一个女儿最英雄，名唤一丈青扈三娘，使两口日月双刀，马上如法了得。
zhè lǐ dōng cūn zhuāng shàng què shì dù xìng de zhǔ rén xìng li míng yīng néng shǐ yī tiáo hún tiě diǎn gāng qiāng bèi cáng fēi dāo wǔ kǒu bǎi bù qǔ rén shén chū guǐ mò
这里东村庄上，却是杜兴的主人，姓李名应，能使一条浑铁点钢枪，背藏飞刀五口，百步取人，神出鬼没。
zhè sān cūn jié xià shēng sǐ shì yuàn tóng xīn gòng yì dàn yǒu jí xiōng dì xiāng jiù yìng
这三村结下生死誓愿，同心共意，但有吉凶，递相救应。
wéi kǒng liáng shān pō hǎo hàn guò lái jiè liáng yīn cǐ sān cūn zhǔn bèi xià dǐ dí tā
惟恐梁山泊好汉过来借粮，因此三村准备下抵敌他。
rú jīn xiǎo dì yǐn èr wèi dào zhuāng shàng jiàn le li dà guān rén qiú shū qù dā jiù shí qiān
如今小弟引二位到庄上见了李大官人，求书去搭救时迁。
yáng xióng yòu wèn dào nǐ nà li dà guān rén mò bú shì jiāng hú shàng huàn pū tiān diāo de li yīng
”杨雄又问道：“你那李大官人，莫不是江湖上唤扑天雕的李应？
dù xīng dào zhèng shì tā
”杜兴道：“正是他。
shí xiù dào jiāng hú shàng zhǐ tīng de shuō dú lóng gāng yǒu gè pū tiān diāo li yìng shì hǎo hàn què yuán lái zài zhè lǐ
”石秀道：“江湖上只听得说独龙冈有个扑天雕李应是好汉，却原来在这里。
duō wén tā zhēn gè liǎo de shì hǎo nán zǐ wǒ men qù zǒu yī zāo
多闻他真个了得，是好男子，我们去走一遭。
yáng xióng biàn huàn jiǔ bǎo jì suàn jiǔ qián
”杨雄便唤酒保计算酒钱。
dù xìng nà lǐ kěn yào tā hái biàn zì zhāo le jiǔ qián
杜兴那里肯要他还，便自招了酒钱。
sān gè lí le cūn diàn biàn yǐn yáng xióng shí xiù lái dào lǐ jiā zhuāng shàng
三个离了村店，便引杨雄、石秀来到李家庄上。
yáng xióng kàn shí zhēn gè hǎo dà zhuāng yuàn
杨雄看时，真个好大庄院。
wài miàn zhōu huí yī zāo kuò gǎng fěn qiáng bàng àn yǒu shù bǎi zhū hé bào bù jiāo de dà liǔ shù mén wài yī zuò diào qiáo jiē zhe zhuāng mén
外面周回一遭阔港，粉墙傍岸，有数百株合抱不交的大柳树，门外一座吊桥，接着庄门。
rù de mén lái dào tīng qián liǎng biān yǒu èr shí yú zuò qiāng jià míng huǎng huǎng de dōu chā mǎn jūn qì
入得门来到厅前，两边有二十余座枪架，明晃晃的都插满军器。
dù xīng dào liǎng wèi gē ge zài cǐ shǎo děng dài xiǎo dì rù qù bào zhī qǐng dà guān rén chū lái xiāng jiàn
杜兴道：“两位哥哥在此少等，待小弟入去报知，请大官人出来相见。
dù xìng rù qù bù duō shí zhī jiàn li yìng cóng lǐ miàn chū lái
”杜兴入去不多时，只见李应从里面出来。
yáng xióng shí xiù kàn shí guǒ rán hǎo biǎo rén wù
杨雄、石秀看时，果然好表人物。
yǒu lín jiāng xiān cí wèi zhèng
有《临江仙》词为证：
hú yǎn yīng jing tóu shì hǔ yàn hàn yuán bì láng yāo
鹘眼鹰睛头似虎，燕颔猿臂狼腰。
shū cái zhàng yì jié yīng háo
疏财仗义结英豪。
ài qí xuě bái mǎ xǐ zhe jiàng hóng páo
爱骑雪白马，喜着绛红袍。
bèi shàng fēi dāo cáng wǔ bǎ diǎn gāng qiāng xié qiàn yín tiáo
背上飞刀藏五把，点钢枪斜嵌银条。
xìng gāng shuí gǎn fàn fēn háo
性刚谁敢犯分毫。
li yìng zhēn zhuàng shì míng hào pū tiān diāo
李应真壮士，名号扑天雕。
dāng shí li yīng chū dào tīng qián dù xìng yǐn yáng xióng shí xiù shàng tīng bài jiàn
当时李应出到厅前，杜兴引杨雄、石秀上厅拜见。
li yīng lián máng dá lǐ biàn jiào shàng tīng qǐng zuò
李应连忙答礼，便教上厅请坐。
yáng xióng shí xiù zài sān qiān ràng fāng cái zuò le
杨雄、石秀再三谦让，方才坐了。
li yīng biàn jiào qǔ jiǔ lái qiě xiāng dài
李应便叫取酒来且相待。
yáng xióng shí xiù liǎng gè zài bài dào wàng qǐ dà guān rén zhì shū yǔ zhù jiā zhuāng qiú jiù shí qiān xìng mìng shēng sǐ bù gǎn yǒu wàng
杨雄、石秀两个再拜道：“望乞大官人致书与祝家庄，求救时迁性命，生死不敢有忘。
li yìng jiào qǐng mén guǎn xiān shēng lái shāng yì xiū le yī fēng shū jiān tián xiě míng huì shǐ gè tú shū yìn jì biàn chà yí gè fù zhǔ guǎn jī le bèi yì pǐ kuài mǎ xīng huǒ qù zhù jiā zhuāng qǔ zhè gè rén lái
”李应教请门馆先生来商议，修了一封书缄，填写名讳，使个图书印记，便差一个副主管赍了，备一匹快马，星火去祝家庄取这个人来。
nà fù zhǔ guǎn lǐng le dōng rén shū zhá shàng mǎ qù le
那副主管领了东人书札，上马去了。
yáng xióng shí xiù bài xiè ba li yīng dào èr wèi zhuàng shì fàng xīn xiǎo rén shū qù biàn dāng fàng lái
杨雄、石秀拜谢罢，李应道：“二位壮士放心，小人书去，便当放来。
yáng xióng shí xiù yòu xiè le
”杨雄、石秀又谢了。
li yīng dào qiě qǐng qù hòu táng shǎo xù sān bēi děng dài
李应道：“且请去后堂，少叙三杯等待。
liǎng gè suí jìn lǐ miàn jiù jù zǎo shàn xiāng dài
”两个随进里面，就具早膳相待。
fàn ba chī le chá
饭罢，吃了茶。
li yīng wèn xiē qiāng fǎ jiàn yáng xióng shí xiù shuō de yǒu lǐ xīn zhōng shén xǐ
李应问些枪法，见杨雄、石秀说的有理，心中甚喜。
sì pái shí fēn nà gè fù zhǔ guǎn huí lái
巳牌时分，那个副主管回来。
li yīng huàn dào hòu táng wèn dào qù qǔ de zhè rén zài nà lǐ
李应唤到后堂问道：“去取的这人在那里？
zhǔ guǎn dá dào xiǎo rén qīn jiàn cháo fèng xià le shū dào yǒu fàng hái zhī xīn
”主管答道：“小人亲见朝奉下了书，倒有放还之心。
hòu lái zǒu chū zhù shì sān jié fǎn jiāo zào qǐ lái shū yě bù huí rén yě bù fàng dìng yào jiě shàng zhōu qù
后来走出祝氏三杰，反焦躁起来，书也不回，人也不放，定要解上州去。
li yīng shī jīng dào tā hé wǒ sān jiā cūn lǐ jié shēng sǐ zhī jiāo shū dào biàn dāng yī yǔn
”李应失惊道：“他和我三家村里，结生死之交，书到便当依允。
rú hé nèn dì qǐ lái
如何恁地起来？
bì shì nǐ shuō de bù hǎo yǐ zhì rú cǐ
必是你说得不好，以致如此！
dù xìng nǐ xū zì qù zǒu yī zāo qīn jiàn zhù cháo fèng shuō gè zǐ xì yuán yóu
杜兴，你须自去走一遭，亲见祝朝奉，说个仔细缘由。
dù xīng dào xiǎo rén yuàn qù
”杜兴道：“小人愿去。
zhǐ qiú dōng rén qīn bǐ shū jiān dào nà lǐ fāng cái kěn fàng
只求东人亲笔书缄，到那里方才肯放。
li yīng dào shuō de shì
”李应道：“说得是。
jí qǔ yī fú huā jiān zhǐ lái li yīng qīn zì xiě le shū zhá fēng pí miàn shàng shǐ yí gè huì zì tú shū bǎ yǔ dù xìng jiē le
”急取一幅花笺纸来，李应亲自写了书札，封皮面上使一个讳字图书，把与杜兴接了。
hòu cáo qiān guò yì pǐ kuài mǎ bèi shàng ān pèi ná le biān zi shǐ chū zhuāng mén shàng mǎ jiā biān bēn zhù jiā zhuāng qù le
后槽牵过一匹快马，备上鞍辔，拿了鞭子，使出庄门，上马加鞭，奔祝家庄去了。
li yīng dào èr wèi fàng xīn
李应道：“二位放心。
wǒ zhè fēng qīn bǐ shū qù shǎo kè dìng dàng fàng hái xiōng dì xiāng jiàn
我这封亲笔书去，少刻定当放还兄弟相见。
yáng xióng shí xiù shēn xiè le
”杨雄、石秀深谢了。
liú zài hòu táng yǐn jiǔ děng dài
留在后堂，饮酒等待。
kàn kàn tiān sè dài wǎn bú jiàn dù xìng huí lái
看看天色待晚，不见杜兴回来。
li yìng xīn zhōng yí huò zài jiào rén qù jiē
李应心中疑惑，再教人去接。
zhī jiàn zhuāng kè bào dào dù zhǔ guǎn huí lái le
只见庄客报道：“杜主管回来了。
li yīng wèn dào jǐ gè rén huí lái
”李应问道：“几个人回来？
zhuāng kè dào zhǐ shì zhǔ guǎn dú zì yí gè pǎo mǎ huí lái
”庄客道：“只是主管独自一个跑马回来。
li yīng yáo zhe tóu dào què yòu zuò guài
”李应摇着头道：“却又作怪！
wǎng cháng zhè sī bú shì zhè děng dōu dā jīn rì yuán hé nèn dì
往常这厮不是这等兜搭，今日缘何恁地？
yáng xióng shí xiù dōu gēn chū qián tīng lái kàn shí zhī jiàn dù xìng xià le mǎ rù de zhuāng mén
”杨雄、石秀都跟出前厅来看时，只见杜兴下了马，入得庄门。
jiàn tā mú yàng qì de zǐ zhǎng le miàn pí bàn shǎng shuō bù de huà
见他模样，气得紫涨了面皮，半晌说不的话。
dù xìng nù qì shí yǒu shī wèi zhèng
杜兴怒气时，有诗为证：
guài yǎn yuán zhēng shuí gǎn jìn shén méi tī shù guǒ nán dāng
怪眼圆睁谁敢近，神眉剔竖果难当。
shēng lái zhǎng zài zhōng shān fǔ guǐ liǎn yīng xióng xìng zuì gāng
生来长在中山府，鬼脸英雄性最刚。
li yīng chū dào qián tīng lián máng wèn dào nǐ qiě shuō bèi xì yuán gù zěn me de lái
李应出到前厅，连忙问道：“你且说备细缘故，怎么地来？
dù xīng dào xiǎo rén jī le dōng rén shū chéng dào tā nà lǐ dì sān chóng mén xià què hǎo yù jiàn zhù lóng zhù hǔ zhù biāo dì xiōng sān gè zuò zài nà lǐ
”杜兴道：“小人赍了东人书呈，到他那里第三重门下，却好遇见祝龙、祝虎、祝彪弟兄三个坐在那里。
xiǎo rén shēng le sān gè rě
小人声了三个喏。
zhù biāo hè dào nǐ yòu lái zuò shèn me
祝彪喝道：‘你又来做甚么？
xiǎo rén gōng shēn bǐng dào dōng rén yǒu shū zài cǐ bài shàng
’小人躬身禀道：‘东人有书在此拜上。
zhù biāo nà sī biàn le liǎn mà dào nǐ nà zhǔ rén nèn dì bù xiǎo rén shì
’祝彪那厮变了脸，骂道：‘你那主人恁地不晓人事！
zǎo shǎng shǐ gè pō nán nǚ lái zhè lǐ xià shū yào tǎo nà gè liáng shān pō zéi rén shí qiān
早晌使个泼男女来这里下书，要讨那个梁山泊贼人时迁。
rú jīn wǒ zhèng yào jiě shàng zhōu lǐ qù yòu lái zěn dì
如今我正要解上州里去，又来怎地？
xiǎo rén shuō dào zhè gè shí qiān bú shì liáng shān pō rén shù
’小人说道：‘这个时迁不是梁山泊人数。
tā zì shì jì zhōu lái de kè rén jīn tóu bì zhuāng dōng rén
他自是蓟州来的客人，今投敝庄东人。
bù xiǎng wù shāo le guān rén diàn wū míng rì dōng rén zì dāng yī jiù gài hái
不想误烧了官人店屋，明日东人自当依旧盖还。
wàn wàng gāo tái guì shǒu kuān shù kuān shù
万望高抬贵手，宽恕，宽恕！
zhù jiā sān gè dōu jiào dào bù hái bù hái
’祝家三个都叫道：‘不还，不还！
xiǎo rén yòu dào guān rén qǐng kàn dōng rén shū zhá zài cǐ
’小人又道：‘官人请看，东人书札在此。
zhù biāo nà sī jiē guò shū qù yě bù chāi kāi lái kàn jiù shǒu chě de fěn suì hē jiào bǎ xiǎo rén zhí chā chū zhuāng mén
’祝彪那厮接过书去，也不拆开来看，就手扯的粉碎，喝叫把小人直叉出庄门。
zhù biāo zhù hǔ fā huà dào xiū yào rě lǎo yé men xìng fā bǎ nǐ nà li yīng zhuō lái yě zuò liáng shān pō qiáng kòu jiě le qù
祝彪、祝虎发话道：‘休要惹老爷们性发，把你那李应捉来，也做梁山泊强寇解了去。
xiǎo rén běn bù gǎn jìn yán shí bèi nà sān gè chù shēng wú lǐ bǎ dōng rén bǎi bān huì mà
’小人本不敢尽言，实被那三个畜生无礼，把东人百般秽骂。
biàn hē jiào zhuāng kè lái ná xiǎo rén bèi xiǎo rén fēi mǎ zǒu le
便喝叫庄客来拿小人，被小人飞马走了。
yú lù shàng qì sǐ xiǎo rén
于路上气死小人！
pǒ nài nà sī wang yǔ tā xǔ duō nián jié shēng sǐ zhī jiāo jīn rì quán wú xiē rén yì
叵耐那厮，枉与他许多年结生死之交，今日全无些仁义！
nà li yīng tīng ba nù cóng xīn shàng qǐ è xiàng dǎn biān shēng
那李应听罢，怒从心上起，恶向胆边生。
xīn tóu nà bǎ wú míng yè huǒ gāo jǔ sān qiān zhàng àn nà bù xià
心头那把无明业火高举三千丈，按纳不下。
dà hū zhuāng kè kuài bèi wǒ nà mǎ lái
大呼庄客：“快备我那马来！
yáng xióng shí xiù jiàn dào dà guān rén xī nù
”杨雄、石秀谏道：“大官人息怒。
xiū wèi xiǎo rén men huài le guì chǔ yì qì
休为小人们坏了贵处义气。
li yīng nà lǐ kěn tīng biàn qù fáng zhōng pī shàng yī fù huáng jīn suǒ zǐ jiǎ qián hòu shòu miàn yǎn xīn chuān yī lǐng dà hóng páo bèi kuà biān chā zhe fēi dāo wǔ bǎ ná le diǎn gāng qiāng dài shang fèng chì kuī chū dào zhuāng qián diǎn qǐ sān bǎi hàn yǒng zhuāng kè
”李应那里肯听，便去房中披上一副黄金锁子甲，前后兽面掩心，穿一领大红袍，背胯边插着飞刀五把，拿了点钢枪，戴上凤翅盔，出到庄前，点起三百悍勇庄客。
dù xìng yě pī yī fù jiǎ chí bǎ qiāng shàng mǎ dài lǐng èr shí yú qí mǎ jūn
杜兴也披一副甲，持把枪上马，带领二十余骑马军。
yáng xióng shí xiù yě zhuā zhā qǐ tǐng zhe pō dāo gēn zhe li yīng de mǎ jìng bēn zhù jiā zhuāng lái
杨雄、石秀也抓扎起，挺着朴刀，跟着李应的马，径奔祝家庄来。
rì jiàn xián shān shí fēn zǎo dào dú lóng gāng qián dàn jiāng rén mǎ pái kāi
日渐衔山时分，早到独龙冈前，但将人马排开。
yuán lái zhù jiā zhuāng yòu gài de hǎo zhàn zhe zhè zuò dú lóng shān gāng sì xià yī zāo kuò gǎng
原来祝家庄又盖得好，占着这座独龙山冈，四下一遭阔港。
nà zhuāng zhèng zào zài gāng shàng yǒu sān céng chéng qiáng dōu shì wán shí lěi qì de yuē gāo èr zhàng
那庄正造在冈上，有三层城墙，都是顽石垒砌的，约高二丈。
qián hòu liǎng zuò zhuāng mén liǎng tiáo diào qiáo
前后两座庄门，两条吊桥。
qiáng lǐ sì biān dōu gài wō pù
墙里四边，都盖窝铺。
sì xià lǐ biàn chā zhe qiāng dāo jūn qì
四下里遍插着枪刀军器。
mén lóu shàng pái zhe zhàn gǔ tóng luó
门楼上排着战鼓铜锣。
li yīng lè mǎ zài zhuāng qián dà mà zhù jiā sān zi zěn gǎn huǐ bàng lǎo yé
李应勒马在庄前大骂：“祝家三子，怎敢毁谤老爷！
zhī jiàn zhuāng mén kāi chù yōng chū wǔ liù shí qí mǎ lái
”只见庄门开处，拥出五六十骑马来。
dāng xiān yī qí shì huǒ tàn chì de mǎ shàng zuò zhe zhù cháo fèng dì sān zi zhù biāo chū mǎ
当先一骑似火炭赤的马上，坐着祝朝奉第三子祝彪出马。
zěn shēng dǎ bàn
怎生打扮？
tóu dài lǚ jīn fèng chì hé yè kuī shēn chuān lián huán suǒ zǐ méi huā jiǎ
头戴缕金凤翅荷叶盔，身穿连环锁子梅花甲。
yāo xuán yī fù gōng hé jiàn shǒu zhí èr jiàn dāo yǔ qiāng
腰悬一副弓和箭，手执二件刀与枪。
mǎ é xià hóng yīng rú xuè rǎn bǎo dèng biān qì yàn shì yún xiá
马额下红缨如血染，宝镫边气焰似云霞。
dāng xià li yīng jiàn le zhù biāo zhǐ zhe dà mà dào nǐ zhè sī kǒu biān nǎi xīng wèi tuì tóu shàng tāi fà yóu cún
当下李应见了祝彪，指着大骂道：“你这厮口边奶腥未退，头上胎发犹存。
nǐ ye yǔ wǒ jié shēng sǐ zhī jiāo shì yuàn tóng xīn gòng yì bǎo hù cūn fāng
你爷与我结生死之交，誓愿同心共意，保护村坊。
nǐ jiā dàn yǒu shì qíng yào qǔ rén shí zǎo lái zǎo fàng yào qǔ wù jiàn wú yǒu bù fèng
你家但有事情要取人时，早来早放，要取物件，无有不奉。
wǒ jīn yí gè píng rén èr cì xiū shū lái tǎo nǐ rú hé chě le wǒ de shū zhá chǐ rǔ wǒ míng shì hé dào lǐ
我今一个平人，二次修书来讨，你如何扯了我的书札，耻辱我名，是何道理？
zhù biāo dào ǎn jiā suī hé nǐ jié shēng sǐ zhī jiāo shì yuàn tóng xīn xié yì gòng zhuō liáng shān pō fǎn zéi sǎo qīng shān zhài
”祝彪道：“俺家虽和你结生死之交，誓愿同心协意，共捉梁山泊反贼，扫清山寨。
nǐ rú hé què jié lián fǎn zéi yì zài móu pàn
你如何却结连反贼，意在谋叛？
li yīng hè dào nǐ shuō tā shì liáng shān pō shén rén
”李应喝道：“你说他是梁山泊甚人？
nǐ zhè sī què yuān píng rén zuò zéi dāng de hé zuì
你这厮却冤平人做贼，当得何罪！
zhù biāo dào zéi rén shí qiān yǐ zì zhāo le nǐ xiū yào zài zhè lǐ hú shuō luàn dào zhē yǎn bù guò
”祝彪道：“贼人时迁已自招了，你休要在这里胡说乱道，遮掩不过！
nǐ qù biàn qù bù qù shí lián nǐ zhuō le yě zuò zéi rén jiè sòng
你去便去，不去时，连你捉了也做贼人解送。
li yīng dà nù pāi zuò xia mǎ tǐng shǒu zhòng qiāng biàn bēn zhù biāo
”李应大怒，拍坐下马，挺手中枪，便奔祝彪。
liǎng biān léi qǐ gǔ lái
两边擂起鼓来。
zhù biāo zòng mǎ qù zhàn li yīng
祝彪纵马去战李应。
liǎng gè jiù dú lóng gāng qián yī lái yī wǎng yī shàng yī xià dòu le shí qī bā hé
两个就独龙冈前，一来一往，一上一下，斗了十七八合。
zhù biāo zhàn li yīng bù guò bō huí mǎ biàn zǒu
祝彪战李应不过，拨回马便走。
li yīng zòng mǎ gǎn jiāng qù
李应纵马赶将去。
zhù biāo bǎ qiāng héng dān zài mǎ shàng zuǒ shǒu niān gōng yòu shǒu qǔ jiàn dā shàng jiàn yè mǎn gōng qū de jiào qīn bèi fān shēn yī jiàn
祝彪把枪横担在马上，左手拈弓，右手取箭，搭上箭，拽满弓，觑得较亲，背翻身一箭。
li yìng jí duǒ shí bì shàng zǎo zhe
李应急躲时，臂上早着。
li yīng fān jīn dǒu zhuì xià mǎ lái
李应翻筋斗坠下马来。
zhù biāo biàn lēi zhuǎn mǎ lái qiǎng rén
祝彪便勒转马来抢人。
yáng xióng shí xiù jiàn le dà hē yī shēng niān liǎng tiáo pō dāo zhí bèn zhù biāo mǎ qián shā jiāng lái
杨雄、石秀见了，大喝一声，拈两条朴刀，直奔祝彪马前杀将来。
zhù biāo dǐ dàng bú zhù jí lēi huí mǎ biàn zǒu zǎo bèi yáng xióng yī pō dāo chuō zài mǎ hòu gǔ shàng
祝彪抵当不住，急勒回马便走，早被杨雄一朴刀戳在马后股上。
nà mǎ fù téng bì zhí lì qǐ lái xiǎn xiē r bǎ zhù biāo xiān zài mǎ xià què de suí cóng mǎ shàng de rén dōu dā shàng jiàn shè jiāng lái
那马负疼，壁直立起来，险些儿把祝彪掀在马下，却得随从马上的人都搭上箭射将来。
yáng xióng shí xiù jiàn le zì sī yòu wú yī jiǎ zhē shēn zhǐ de tuì huí bù gǎn
杨雄、石秀见了，自思又无衣甲遮身，只得退回不赶。
dù xìng yě zì bǎ li yīng jiù qǐ shàng mǎ xiān qù le
杜兴也自把李应救起，上马先去了。
yáng xióng shí xiù gēn le zhòng zhuāng kè yě zǒu le
杨雄、石秀跟了众庄客也走了。
zhù jiā zhuāng rén mǎ gǎn le èr sān lǐ lù jiàn tiān sè wǎn lái yě zì huí qù le
祝家庄人马赶了二三里路，见天色晚来，也自回去了。
dù xìng fú zhe li yīng huí dào zhuāng qián xià le mǎ tóng rù hòu táng zuò
杜兴扶着李应，回到庄前，下了马，同入后堂坐。
zhòng zhái juàn dōu chū lái kàn shì
众宅眷都出来看视。
bá le jiàn shǐ fú shì xiè le yī jiǎ biàn bǎ jīn chuāng yào fū le chuāng kǒu
拔了箭矢，伏侍卸了衣甲，便把金疮药敷了疮口。
lián yè zài hòu táng shāng yì
连夜在后堂商议。
yáng xióng shí xiù shuō dào jì shì dà guān rén bèi nà sī wú lǐ yòu zhōng le jiàn
杨雄、石秀说道：“既是大官人被那厮无礼，又中了箭。
fēi bù xiào lì
非不效力。
shí qiān yì bù néng gōu chū lái
时迁亦不能勾出来。
wǒ dì xiōng liǎng gè zhǐ de shàng liáng shān pō qù kěn gào zhāo sòng èr gōng bìng zhòng tóu lǐng lái yǔ dà guān rén bào chóu jiù jiù shí qiān
我弟兄两个，只得上梁山泊去恳告晁、宋二公并众头领，来与大官人报仇，就救时迁。
li yīng dào fēi shì wǒ bù yòng xīn shí chū wú nài
”李应道：“非是我不用心，实出无奈。
liǎng wèi zhuàng shì zhǐ de xiū guài
两位壮士，只得休怪！
jiào dù xìng qǔ xiē jīn yín xiāng zèng
”叫杜兴取些金银相赠。
yáng xióng shí xiù nà lǐ kěn shòu
杨雄、石秀那里肯受。
li yīng dào jiāng hú zhī shàng èr wèi bù bì tuī què
李应道：“江湖之上，二位不必推却。
liǎng gè fāng cái shōu shòu bài cí le li yīng
”两个方才收受，拜辞了李应。
dù xìng sòng chū cūn kǒu zhǐ yǔ dà lù
杜兴送出村口，指与大路。
dù xīng zuò bié le zì huí lǐ jiā zhuāng
杜兴作别了，自回李家庄。
bù zài huà xià
不在话下。
qiě shuō yáng xióng shí xiù qǔ lù tóu liáng shān pō lái zǎo wàng jiàn yuǎn yuǎn yī chù xīn zào de jiǔ diàn nà jiǔ qí r zhí tiāo chū lái
且说杨雄、石秀取路投梁山泊来，早望见远远一处新造的酒店，那酒旗儿直挑出来。
liǎng gè rù dào diàn lǐ mǎi xiē jiǔ chī jiù wèn lù chéng
两个入到店里买些酒吃，就问路程。
zhè jiǔ diàn què shì liáng shān pō xīn tiān shè zuò yǎn de jiǔ diàn zhèng shì shí yǒng zhǎng guǎn
这酒店却是梁山泊新添设做眼的酒店，正是石勇掌管。
liǎng gè yī miàn chī jiǔ yī tóu dòng wèn jiǔ bǎo shàng liáng shān pō lù chéng
两个一面吃酒，一头动问酒保上梁山泊路程。
shí yǒng jiàn tā liǎng gè fēi cháng biàn lái dā yìng dào nǐ liǎng wèi kè rén cóng nà lǐ lái
石勇见他两个非常，便来答应道：“你两位客人从那里来？
yào wèn shàng shān qù zěn dì
要问上山去怎地？
yáng xióng dào wǒ men cóng jì zhōu lái
”杨雄道：“我们从蓟州来。
shí yǒng měng kě xiǎng qǐ dào mò fēi zú xià shì shí xiù me
”石勇猛可想起道：“莫非足下是石秀么？
yáng xióng dào wǒ nǎi shì yáng xióng
”杨雄道：“我乃是杨雄。
zhè gè xiōng dì shì shí xiù
这个兄弟是石秀。
dà gē rú hé dé zhī shí xiù míng
大哥如何得知石秀名？
shí yǒng huāng máng dào xiǎo zi bù rèn de
”石勇慌忙道：“小子不认得。
qián zhě dài zōng gē ge dào jì zhōu huí lái duō zēng chēng shuō xiōng zhǎng wén míng jiǔ yǐ
前者戴宗哥哥到蓟州回来，多曾称说兄长，闻名久矣。
jīn de shàng shān qiě xǐ qiě xǐ
今得上山，且喜，且喜！
sān gè xù lǐ ba yáng xióng shí xiù bǎ shàng jiàn shì dōu duì shí yǒng shuō le
”三个叙礼罢，杨雄、石秀把上件事都对石勇说了。
shí yǒng suí jí jiào jiǔ bǎo zhì bàn fēn lì jiǔ lái xiāng dài tuī kāi hòu miàn shuǐ tíng shàng chuāng zi yè qǐ gōng fàng le yī zhī xiǎng jiàn
石勇随即叫酒保置办分例酒来相待，推开后面水亭上窗子，拽起弓，放了一枝响箭。
zhī jiàn duì gǎng lú wěi cóng zhōng zǎo yǒu xiǎo lóu luō yáo guò chuán lái
只见对港芦苇丛中，早有小喽啰摇过船来。
shí yǒng biàn yāo èr wèi shàng chuán zhí sòng dào yā zuǐ tān shàng àn
石勇便邀二位上船，直送到鸭嘴滩上岸。
shí yǒng yǐ zì xiān shǐ rén shàng shān qù bào zhī zǎo jiàn dài zōng yáng lín xià shān lái yíng jiē
石勇已自先使人上山去报知，早见戴宗、杨林下山来迎接。
jù gè xù lǐ ba yī tóng shàng zhì dà zhài lǐ
俱各叙礼罢，一同上至大寨里。
zhòng tóu lǐng zhī dào yǒu hǎo hàn shàng shān dōu lái jù huì dà zhài zuò xia
众头领知道有好汉上山，都来聚会，大寨坐下。
dài zōng yáng lín yǐn yáng xióng shí xiù shàng tīng cān jiàn zhāo gài sòng jiāng bìng zhòng tóu lǐng
戴宗、杨林引杨雄、石秀上厅参见晁盖、宋江并众头领。
xiāng jiàn yǐ ba zhāo gài xì wèn liǎng gè zōng jì
相见已罢，晁盖细问两个踪迹。
yáng xióng shí xiù bǎ běn shēn wǔ yì tóu tuō rù huǒ xiān shuō le
杨雄、石秀把本身武艺、投托入伙先说了。
zhòng rén dà xǐ ràng wèi ér zuò
众人大喜，让位而坐。
yáng xióng jiàn jiàn shuō dào yǒu gè lái tóu tuō dà zhài tóng rù huǒ de shí qiān bù hé tōu le zhù jiā diàn lǐ bào xiǎo jī yī shí zhēng nào qǐ lái shí xiù fàng huǒ shāo le tā diàn wū shí qiān bèi zhuō
杨雄渐渐说到：“有个来投托大寨同入伙的时迁，不合偷了祝家店里报晓鸡，一时争闹起来，石秀放火烧了他店屋，时迁被捉。
li yīng èr cì xiū shū qù tǎo zěn dāng zhù jiā sān zi jiān zhí bù fàng shì yuàn yào zhuō shān zhài lǐ hǎo hàn qiě yòu qiān bān rǔ mà
李应二次修书去讨，怎当祝家三子坚执不放，誓愿要捉山寨里好汉，且又千般辱骂。
pǒ nài nà sī shí fēn wú lǐ
叵耐那厮十分无礼！
bù shuō wàn shì jiē xiū cái rán shuō ba zhāo gài dà nù hē jiào hái ér men
”不说万事皆休，才然说罢，晁盖大怒，喝叫：“孩儿们！
jiāng zhè liǎng gè yǔ wǒ zhǎn qì bào lái
将这两个与我斩讫报来！
zhèng shì
”正是：
yáng xióng shí xiù su zhōng cháng kě xiào shí qiān xíng bù zāng
杨雄石秀诉衷肠，可笑时迁行不臧。
rě de qún xióng qí fā nù xīng bīng sān dǎ zhù jiā zhuāng
惹得群雄齐发怒，兴兵三打祝家庄。
sòng jiāng huāng máng quàn dào gē ge xī nù
宋江慌忙劝道：“哥哥息怒！
liǎng gè zhuàng shì bù yuǎn qiān lǐ ér lái tóng xīn xié zhù rú hé què yào zhǎn tā
两个壮士不远千里而来，同心协助，如何却要斩他？
zhāo gài dào ǎn liáng shān pō hǎo hàn zì cóng huǒ bìng wáng lún zhī hòu biàn yǐ zhōng yì wéi zhǔ quán shī rén dé yú mín
”晁盖道：“俺梁山泊好汉，自从火并王伦之后，便以忠义为主，全施仁德于民。
yī gè gè xiōng dì xià shān qù bù céng zhé le ruì qì
一个个兄弟下山去，不曾折了锐气。
xīn jiù shàng shān de xiōng dì men gè gè dōu yǒu háo jié de guāng cǎi
新旧上山的兄弟们，各各都有豪杰的光彩。
zhè sī liǎng gè bǎ liáng shān pō hǎo hàn de míng mù qù tōu jī chī yīn cǐ lián lěi wǒ děng shòu rǔ
这厮两个把梁山泊好汉的名目去偷鸡吃，因此连累我等受辱。
jīn rì xiān zhǎn le zhè liǎng gè jiāng zhè sī shǒu jí qù nà lǐ hào lìng biàn qǐ jūn mǎ qù jiù xǐ dàng le nà gè cūn fāng bú yào shū le ruì qì
今日先斩了这两个，将这厮首级去那里号令，便起军马去，就洗荡了那个村坊，不要输了锐气。
rú hé
如何？
hái ér men kuài zhǎn le bào lái
孩儿们，快斩了报来！
sòng jiāng quàn zhù dào bù rán
”宋江劝住道：“不然！
gē ge bù tīng zhè liǎng wèi xián dì què cái suǒ shuō nà gè gǔ shàng zǎo shí qiān tā yuán shì cǐ děng rén yǐ zhì rě qǐ zhù jiā nà sī lái qǐ shì zhè èr wèi xián dì yào diàn rǔ shān zhài
哥哥不听这两位贤弟却才所说，那个鼓上蚤时迁，他原是此等人，以致惹起祝家那厮来，岂是这二位贤弟要玷辱山寨。
wǒ yě měi měi tīng de yǒu rén shuō zhù jiā zhuāng nà sī yào hé ǎn shān zhài dí duì
我也每每听得有人说，祝家庄那厮要和俺山寨敌对。
jí mù shān zhài rén mǎ shù duō qián liáng quē shǎo
即目山寨人马数多，钱粮缺少。
fēi shì wǒ děng yào qù xún tā nà sī dào lái chuī máo qiú cī yīn ér zhèng hǎo chéng shì qù ná nà sī
非是我等要去寻他，那厮倒来吹毛求疵，因而正好乘势去拿那厮。
ruò dǎ de cǐ zhuāng dào yǒu sān wǔ nián liáng shí
若打得此庄，倒有三五年粮食。
fēi shì wǒ men shēng shì hài tā qí shí nà sī wú lǐ
非是我们生事害他，其实那厮无礼。
gē ge quán qiě xī nù xiǎo kě bù cái qīn lǐng yī zhī jūn mǎ qǐ qǐng jǐ wèi xián dì men xià shān qù dǎ zhù jiā zhuāng
哥哥权且息怒，小可不才，亲领一支军马，启请几位贤弟们下山去打祝家庄。
ruò bù xǐ dàng de nà gè cūn fāng shì bù hái shān
若不洗荡得那个村坊，誓不还山。
yī shì yǔ shān zhài bào chóu bù zhé le ruì qì
一是与山寨报仇，不折了锐气；
èr nǎi miǎn cǐ xiǎo bèi bèi tā chǐ rǔ
二乃免此小辈，被他耻辱；
sān zé de xǔ duō liáng shí yǐ gōng shān zhài zhī yòng
三则得许多粮食，以供山寨之用；
sì zhě jiù qǐng li yīng shàng shān rù huǒ
四者就请李应上山入伙。
wú xué jiū dào xiōng zhǎng zhī yán zuì hǎo
”吴学究道：“兄长之言最好。
qǐ kě shān zhài zì zhǎn shǒu zú zhī rén
岂可山寨自斩手足之人？
dài zōng biàn dào nìng kě zhǎn le xiǎo dì bù kě jué le xián lù
”戴宗便道：“宁可斩了小弟，不可绝了贤路。
zhòng tóu lǐng lì quàn zhāo gài fāng cái miǎn le èr rén
”众头领力劝，晁盖方才免了二人。
yáng xióng shí xiù yě zì xiè zuì
杨雄、石秀也自谢罪。
sòng jiāng fǔ yù dào xián dì xiū shēng yì xīn
宋江抚谕道：“贤弟休生异心！
cǐ shì shān zhài hào lìng bù dé bù rú cǐ
此是山寨号令，不得不如此。
biàn shì sòng jiāng tǎng yǒu guò shī yě xū zhǎn shǒu bù gǎn róng qíng
便是宋江，倘有过失，也须斩首，不敢容情。
rú jīn xīn jìn yòu lì le tiě miàn kǒng mù péi xuān zuò jūn zhèng sī shǎng gōng fá zuì yǐ yǒu dìng lì
如今新近又立了铁面孔目裴宣做军政司，赏功罚罪，已有定例。
xián dì zhǐ de shù zuì shù zuì
贤弟只得恕罪，恕罪。
yáng xióng shí xiù bài bà xiè zuì yǐ le zhāo gài jiào qù zuò yú yáng lín zhī xià
”杨雄、石秀拜罢，谢罪已了，晁盖叫去坐于杨林之下。
shān zhài lǐ dōu huàn xiǎo lóu luō lái cān hè xīn tóu lǐng yǐ bì yī miàn shā niú zǎi mǎ qiě zuò qìng xǐ yán xí
山寨里都唤小喽啰来参贺新头领已毕，一面杀牛宰马，且做庆喜筵席。
bō dìng liǎng suǒ fáng wū jiào yáng xióng shí xiù ān xiē měi rén bō shí gè xiǎo lóu luō fú shì
拨定两所房屋，教杨雄、石秀安歇，每人拨十个小喽啰伏侍。
dàng wǎn xí sàn
当晚席散。
cì rì zài bèi yán xí huì zhòng shāng liáng yì shì
次日，再备筵席，会众商量议事。
sòng jiāng jiào huàn tiě miàn kǒng mù péi xuān jì jiào xià shān rén shù qǐ qǐng zhū wèi tóu lǐng tóng sòng jiāng qù dǎ zhù jiā zhuāng dìng yào xǐ dàng le nà gè cūn fāng
宋江教唤铁面孔目裴宣计较下山人数，启请诸位头领，同宋江去打祝家庄，定要洗荡了那个村坊。
shāng yì yǐ dìng chú zhāo gài tóu lǐng zhèn shǒu shān zhài bù dòng wài liú xià wú xué jiū liú táng bìng ruǎn jiā sān dì xiōng lǚ fāng guō shèng hù chí dà zhài
商议已定，除晁盖头领镇守山寨不动外，留下吴学究、刘唐并阮家三弟兄、吕方、郭盛护持大寨。
yuán bō dìng shǒu tān shǒu guān shǒu diàn yǒu zhí shì rén yuán jù gè bù dòng
原拨定守滩、守关、守店有职事人员，俱各不动。
yòu bō xīn dào tóu lǐng mèng kāng guǎn zào chuán zhǐ dǐng tì mǎ lín jiān dū zhàn chuán
又拨新到头领孟康管造船只，顶替马麟监督战船。
xiě xià gào shì jiāng xià shān dǎ zhù jiā zhuāng tóu lǐng fēn zuò liǎng qǐ tóu yī bō sòng jiāng huā róng lǐ jùn mù hóng lǐ kuí yáng xióng shí xiù huáng xìn ōu péng yáng lín dài lǐng sān qiān xiǎo lóu luō sān bǎi mǎ jūn pī guà yǐ le xià shān qián jìn
写下告示，将下山打祝家庄头领分作两起：头一拨宋江、花荣、李俊、穆弘、李逵、杨雄、石秀、黄信、欧鹏、杨林，带领三千小喽啰，三百马军，披挂已了，下山前进；
dì èr bō biàn shì lín chōng qín míng dài zōng zhāng héng zhāng shùn mǎ lín shān fēi wáng ǎi hǔ bái shèng yě dài lǐng sān qiān xiǎo lóu luō sān bǎi mǎ jūn suí hòu jiē yìng
第二拨便是林冲、秦明、戴宗、张横、张顺、马麟、邓飞、王矮虎、白胜，也带领三千小喽啰，三百马军，随后接应。
zài zhe jīn shā tān yā zuǐ tān èr chù xiǎo zhài zhī jiào sòng wàn zhèng tiān shòu shǒu bǎ jiù xíng jiē yìng liáng cǎo
再着金沙滩、鸭嘴滩二处小寨，只教宋万、郑天寿守把，就行接应粮草。
zhāo gài sòng lù yǐ le zì huí shān zhài
晁盖送路已了，自回山寨。
qiě shuō sòng jiāng bìng zhòng tóu lǐng jìng bēn zhù jiā zhuāng lái yú lù wú huà zǎo lái dào dú lóng shān qián
且说宋江并众头领径奔祝家庄来，于路无话，早来到独龙山前。
shàng yǒu yī lǐ duō lù qián jūn xià le zhài zhà
尚有一里多路，前军下了寨栅。
sòng jiāng zài zhōng jūn zhàng lǐ zuò xia biàn hé huā róng shāng yì dào wǒ tīng de shuō zhù jiā zhuāng lǐ lù jìng shén zá wèi kě jìn bīng
宋江在中军帐里坐下，便和花荣商议道：“我听得说，祝家庄里路径甚杂，未可进兵。
qiě xiān shǐ liǎng gè rù qù tàn tīng lù tú qū zhé rán hòu jìn qù
且先使两个入去探听路途曲折，然后进去。
zhī de shùn nì lù chéng què cái jìn qù yǔ tā dí duì
知得顺逆路程，却才进去与他敌对。
lǐ kuí biàn dào gē ge xiōng dì xián le duō shí bù céng shā dé yī gè rén wǒ biàn xiān qù zǒu yī zāo
”李逵便道：“哥哥，兄弟闲了多时，不曾杀得一个人，我便先去走一遭。
sòng jiāng dào xiōng dì nǐ qù bù dé
”宋江道：“兄弟，你去不得。
ruò pò zhèn chōng dí yòng zhe nǐ xiān qù
若破阵冲敌，用着你先去。
zhè shì zuò xì zuò de gòu dàng yòng nǐ bù zháo
这是做细作的勾当，用你不着。
lǐ kuí xiào dào liàng zhè gè niǎo zhuāng hé xū gē ge fèi lì
”李逵笑道：“量这个鸟庄，何须哥哥费力！
zhǐ xiōng dì zì dài le sān èr bǎi gè hái ér men shā jiāng qù bǎ zhè gè niǎo zhuāng shàng rén dōu kǎn le hé xū yào rén xiān qù dǎ tīng
只兄弟自带了三二百个孩儿们杀将去，把这个鸟庄上人都砍了，何须要人先去打听！
sòng jiāng hè dào nǐ zhè sī xiū hú shuō
”宋江喝道：“你这厮休胡说！
qiě yī bì xiāng qù jiào nǐ biàn lái
且一壁厢去，叫你便来。
lǐ kuí zǒu kāi qù le zì shuō dào dǎ sǐ jǐ gè cāng yíng yě hé xū dà jīng xiǎo guài
”李逵走开去了，自说道：“打死几个苍蝇，也何须大惊小怪！
sòng jiāng biàn huàn shí xiù lái shuō dào xiōng dì céng dào bǐ chù kě hé yáng lín zǒu yī zāo
”宋江便唤石秀来，说道：“兄弟曾到彼处，可和杨林走一遭。
shí xiù biàn dào rú jīn gē ge xǔ duō rén mǎ dào zhè lǐ tā zhuāng shàng rú hé bù tí bèi
”石秀便道：“如今哥哥许多人马到这里，他庄上如何不提备？
wǒ men ban zuò shèn me yàng rén rù qù hǎo
我们扮做甚么样人入去好？
yáng lín biàn dào wǒ zì dǎ bàn liǎo jiě mó de fǎ shī qù shēn biān cáng le duǎn dāo shǒu lǐ qíng zhāo fǎ huán yú lù yáo jiāng rù qù
”杨林便道：“我自打扮了解魔的法师去，身边藏了短刀，手里擎着法环，于路摇将入去。
nǐ zhǐ tīng wǒ fǎ huán xiǎng bú yào lí le wǒ qián hòu
你只听我法环响，不要离了我前后。
shí xiù dào wǒ zài jì zhōu yuán céng mài chái
”石秀道：“我在蓟州，原曾卖柴。
wǒ zhǐ shì tiāo yī dān chái jìn qù mài biàn liǎo
我只是挑一担柴进去卖便了。
shēn biān cáng le àn qì yǒu xiē huǎn jí biǎn dàn yě yòng de zháo
身边藏了暗器，有些缓急，扁担也用得着。
yáng lín dào hǎo hǎo
”杨林道：“好，好！
wǒ hé nǐ jì jiào le jīn yè dǎ diǎn wǔ gēng qǐ lái biàn xíng
我和你计较了，今夜打点，五更起来便行。
sòng jiāng tīng le xīn zhōng yě xǐ
”宋江听了，心中也喜。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
ràng jī wú lài xiào shí qiān bèi zhuō zāo xíng bù kě yán
攘鸡无赖笑时迁，被捉遭刑不可言。
sāo dòng sòng jiāng zhū shā yào sān zhuāng xùn sǎo zuò píng chuān
搔动宋江诸煞曜，三庄迅扫作平川。
qiě shuō shí xiù tiāo zhe chái dān xiān rù qù
且说石秀挑着柴担先入去。
xíng bú dào èr shí lái lǐ zhī jiàn lù jìng qū zhé duō zá sì xià lǐ wān huán xiāng sì
行不到二十来里，只见路径曲折多杂，四下里湾环相似；
shù mù cóng mì nán rèn lù tóu
树木丛密，难认路头。
shí xiù biàn xiē xià chái dān bù zǒu
石秀便歇下柴担不走。
tīng de bèi hòu fǎ huán xiǎng de jiàn jìn shí xiù kàn shí què jiàn yáng lín tóu dài yí gè pò lì zǐ shēn chuān yī lǐng jiù fǎ yī shǒu lǐ qíng zhāo fǎ huán yú lù yáo jiāng jìn lái
听得背后法环响得渐近，石秀看时，却见杨林头戴一个破笠子，身穿一领旧法衣，手里擎着法环，于路摇将进来。
shí xiù jiàn méi rén jiào zhù yáng lín shuō dào kàn jiàn lù jìng wān zá nán rèn bù zhī nà lǐ shì wǒ qián rì gēn suí li yīng lái shí de lù
石秀见没人，叫住杨林说道：“看见路径湾杂难认，不知那里是我前日跟随李应来时的路。
tiān sè yǐ wǎn tā men zhòng rén dōu shì shú lù zhèng kàn bù zǐ xì
天色已晚，他们众人都是熟路，正看不仔细。
yáng lín dào bú yào guǎn tā lù jìng qū zhí zhǐ gù jiǎn dà lù zǒu biàn liǎo
”杨林道：“不要管他路径曲直，只顾拣大路走便了。
shí xiù yòu tiāo le chái zhǐ gù wàng dà lù xiān zǒu jiàn qián miàn yī cūn rén jiā shù chù jiǔ diàn ròu diàn
”石秀又挑了柴，只顾望大路先走，见前面一村人家，数处酒店肉店。
shí xiù tiāo zhe chái biàn wàng jiǔ diàn mén qián xiē le
石秀挑着柴，便望酒店门前歇了。
zhī jiàn diàn nèi bǎ pō dāo qiāng yòu chā zài mén qián měi rén shēn shàng chuān yī lǐng huáng bèi xīn xiě gè dà zhù zì
只见店内把朴刀、枪又插在门前，每人身上穿一领黄背心，写个大“祝”字。
wǎng lái de rén yì gè rú cǐ
往来的人，亦各如此。
shí xiù jiàn le biàn kàn zhe yí gè nián lǎo de rén chàng gè rě bài yī dào zhàng rén qǐng wèn cǐ jiān shì hé fēng sú wéi shèn dōu bǎ dāo qiāng chā zài dāng mén
石秀见了，便看着一个年老的人，唱个喏，拜揖道：“丈人，请问此间是何风俗，为甚都把刀枪插在当门？
nà lǎo rén dào nǐ shì nà lǐ lái de kè rén
”那老人道：“你是那里来的客人？
yuán lái bù zhī zhǐ kě kuài zǒu
原来不知，只可快走。
shí xiù dào xiǎo rén shì shān dōng fàn zǎo zǐ de kè rén xiāo shé le běn qián huí xiāng bù dé yīn cǐ dān chái lái zhè lǐ mài
”石秀道：“小人是山东贩枣子的客人，消折了本钱，回乡不得，因此担柴来这里卖。
bù zhī cǐ jiān xiāng sú dì lǐ
不知此间乡俗地理。
lǎo rén dào kè rén zhǐ kě kuài zǒu bié chù duǒ bì
”老人道：“客人，只可快走，别处躲避。
zhè lǐ zǎo wǎn yào dà sī shā yě
这里早晚要大厮杀也。
shí xiù dào cǐ jiān zhè děng hǎo cūn fāng qù chù zěn dì le dà sī shā
”石秀道：“此间这等好村坊去处，怎地了大厮杀？
lǎo rén dào kè rén nǐ gǎn zhēn gè bù zhī
”老人道：“客人，你敢真个不知！
wǒ shuō yǔ nǐ ǎn zhè lǐ huàn zuò zhù jiā zhuāng cūn gāng shàng biàn shì zhù cháo fèng yá lǐ
我说与你：俺这里唤做祝家庄，村冈上便是祝朝奉衙里。
rú jīn è le liáng shān pō hǎo hàn jiàn jīn yǐn lǐng jūn mǎ zài cūn kǒu yào lái sī shā
如今恶了梁山泊好汉，见今引领军马在村口，要来厮杀。
què pà wǒ zhè cūn lǐ lù zá wèi gǎn rù lái jiàn jīn zhù zhā zài wài miàn
却怕我这村里路杂，未敢入来，见今驻扎在外面。
rú jīn zhù jiā zhuāng shàng xíng hào lìng xià lái měi hù rén jiā yào wǒ men jīng zhuàng hòu shēng zhǔn bèi zhe
如今祝家庄上行号令下来，每户人家，要我们精壮后生准备着。
dàn yǒu lìng chuán lái biàn yào qù cè yìng
但有令传来，便要去策应。
shí xiù dào zhàng rén cūn zhōng zǒng yǒu duō shǎo rén jiā
”石秀道：“丈人，村中总有多少人家？
lǎo rén dào zhǐ wǒ zhè zhù jiā cūn yě yǒu yī èr wàn rén jiā
”老人道：“只我这祝家村，也有一二万人家。
dōng xī hái yǒu liǎng cūn rén jiē yìng dōng cūn huàn zuò pū tiān diāo li yīng li dà guān rén
东西还有两村人接应：东村唤做扑天雕李应李大官人；
xī cūn huàn hù tài gōng zhuāng yǒu gè nǚ ér huàn zuò hù sān niang chuò hào yī zhàng qīng shí fēn liǎo de
西村唤扈太公庄，有个女儿，唤做扈三娘，绰号一丈青，十分了得。
shí xiù dào shì cǐ rú hé què pà liáng shān pō zuò shèn me
”石秀道：“似此如何却怕梁山泊做甚么！
nà lǎo rén dào ruò shì wǒ men chū lái shí bù zhī lù de yě yào chī zhuō le
”那老人道：“若是我们初来时，不知路的，也要吃捉了。
shí xiù dào zhàng rén zěn dì chū lái yào chī zhuō le
”石秀道：“丈人，怎地初来要吃捉了？
lǎo rén dào wǒ zhè cūn lǐ de lù yǒu shǒu shī shuō dào hǎo gè zhù jiā zhuāng jìn shì pán tuó lù róng yì rù de lái zhǐ shì chū bù qù
”老人道：“我这村里的路，有首诗说道：‘好个祝家庄，尽是盘陀路：容易入得来，只是出不去。
shí xiù tīng ba biàn kū qǐ lái pū fān shēn biàn bài xiàng nà lǎo rén dào xiǎo rén shì gè jiāng hú shàng zhé le běn qián guī xiāng bù dé de rén tǎng huò mài le chái chū qù zhuàng jiàn sī shā zǒu bù tuō què bú shì kǔ
’”石秀听罢，便哭起来，扑翻身便拜，向那老人道：“小人是个江湖上折了本钱归乡不得的人，倘或卖了柴出去，撞见厮杀走不脱，却不是苦！
yé ye zěn dì kě lián jiàn xiǎo rén
爷爷，怎地可怜见小人！
qíng yuàn bǎ zhè dān chái xiāng sòng yé ye zhǐ zhǐ yǔ xiǎo rén chū qù de lù ba
情愿把这担柴相送爷爷，只指与小人出去的路罢。
nà lǎo rén dào wǒ rú hé bái yào nǐ de chái
”那老人道：“我如何白要你的柴？
wǒ jiù mǎi nǐ de
我就买你的。
nǐ qiě rù lái qǐng nǐ chī xiē jiǔ fàn
你且入来，请你吃些酒饭。
shí xiù bài xiè le tiāo zhe chái gēn nà lǎo rén rù dào wū lǐ
”石秀拜谢了，挑着柴，跟那老人入到屋里。
nà lǎo rén shāi xià liǎng wǎn bái jiǔ shèng yī wǎn gāo mí jiào shí xiù chī le
那老人筛下两碗白酒，盛一碗糕糜，叫石秀吃了。
shí xiù zài bài xiè dào yé ye zhǐ jiào chū qù de lù jìng
石秀再拜谢道：“爷爷，指教出去的路径。
nà lǎo rén dào nǐ biàn cóng cūn lǐ zǒu qù zhǐ kàn yǒu bái yáng shù biàn kě zhuǎn wān
”那老人道：“你便从村里走去，只看有白杨树便可转湾。
bù wèn lù dào kuò xiá dàn yǒu bái yáng shù de zhuǎn wān biàn shì huó lù méi nà shù shí dōu shì sǐ lù
不问路道阔狭，但有白杨树的转湾便是活路，没那树时都是死路。
rú yǒu bié de shù mù zhuǎn wān yě bú shì huó lù
如有别的树木转湾，也不是活路。
ruò hái zǒu chà le zuǒ lái yòu qù zhǐ zǒu bù chū qù
若还走差了，左来右去，只走不出去。
gēng jiān sǐ lù lǐ dì xià mái cáng zhe zhú qiān tiě jí lí
更兼死路里，地下埋藏着竹签、铁蒺藜。
ruò shì zǒu chà le tà zhe fēi qiān zhǔn dìng chī zhuō le
若是走差了，踏着飞签，准定吃捉了。
dài zǒu nà lǐ qù
待走那里去？
shí xiù bài xiè le biàn wèn yé ye gāo xìng
”石秀拜谢了，便问：“爷爷高姓？
nà lǎo rén dào zhè cūn lǐ xìng zhù de zuì duō wéi yǒu wǒ fù xìng zhōng lí tǔ jū zài cǐ
”那老人道：“这村里姓祝的最多，惟有我复姓锺离，土居在此。
shí xiù dào jiǔ fàn xiǎo rén dōu chī gōu le jí dāng hòu bào
”石秀道：“酒饭小人都吃勾了，即当厚报。
zhèng shuō zhī jiān zhǐ tīng de wài miàn chǎo nào
正说之间，只听得外面吵闹。
shí xiù tīng dé dào ná le yí gè xì zuò
石秀听得道“拿了一个细作”。
shí xiù chī le yī jīng gēn nà lǎo rén chū lái kàn shí zhī jiàn qī bā shí gè jūn rén bèi bǎng zhe yī gè rén guò lái
石秀吃了一惊，跟那老人出来看时，只见七八十个军人背绑着一个人过来。
shí xiù kàn shí què shì yáng lín bō de chì tiáo tiáo de suǒ zǐ bǎng zhe
石秀看时，却是杨林，剥得赤条条的，索子绑着。
shí xiù kàn le zhǐ àn àn de jiào kǔ qiāo qiāo jiǎ wèn lǎo rén dào zhè gè ná le de shì shèn me rén
石秀看了，只暗暗地叫苦，悄悄假问老人道：“这个拿了的是甚么人？
wéi shèn shì bǎng le tā
为甚事绑了他？
nà lǎo rén dào nǐ bú jiàn shuō tā shì sòng jiāng nà lǐ lái de xì zuò
”那老人道：“你不见说他是宋江那里来的细作？
shí xiù yòu wèn dào zěn dì chī tā ná le
”石秀又问道：“怎地吃他拿了？
nà lǎo rén dào shuō zhè sī yě hǎo dà dǎn dú zì yí gè lái zuò xì zuò dǎ bàn zuò gè jiě mó fǎ shī shǎn rù cūn lǐ lái
”那老人道：“说这厮也好大胆，独自一个来做细作，打扮做个解魔法师，闪入村里来。
què yòu bù rèn zhè lù zhǐ jiǎn dà lù zǒu le zuǒ lái yòu qù zhǐ zǒu le sǐ lù
却又不认这路，只拣大路走了，左来右去，只走了死路。
yòu bù xiǎo de bái yáng shù zhuǎn wān mò jiǎo de xiāo xī
又不晓的白杨树转湾抹角的消息。
rén jiàn tā zǒu de chà le lái lù qiāo qī bào yǔ zhuāng shàng dà guān lái zhuō tā
人见他走得差了，来路跷蹊，报与庄上大官来捉他。
zhè sī fāng cái yòu chè chū dāo lái shǒu qǐ shāng le sì wǔ gè rén
这厮方才又掣出刀来，手起伤了四五个人。
dāng bú zhù zhè lǐ rén duō yī fà shǎng qù yīn cǐ chī ná le
当不住这里人多，一发上去，因此吃拿了。
yǒu rén rèn de tā cóng lái shì zéi jiào zuò jǐn bào zi yáng lín
有人认得他，从来是贼，叫做锦豹子杨林。
shuō yán wèi liǎo zhǐ tīng de qián miàn hè dào shuō shì zhuāng shàng sān guān rén xún chuò guò lái
”说言未了，只听得前面喝道，说是庄上三官人巡绰过来。
shí xiù zài bì fèng lǐ zhāng shí kàn jiàn qián miàn bǎi zhe èr shí duì yīng qiāng hòu miàn sì wǔ gè rén qí zhàn mǎ dōu wān gōng chā jiàn
石秀在壁缝里张时，看见前面摆着二十对缨枪，后面四五个人骑战马，都弯弓插箭。
yòu yǒu sān wǔ duì qīng bái shào mǎ zhōng jiān yōng zhe yí gè nián shào de zhuàng shì zuò zài yì pǐ xuě bái mǎ shàng quán fù pī guà le gōng jiàn shǒu zhí yī tiáo yín qiāng
又有三五对青白哨马，中间拥着一个年少的壮士，坐在一匹雪白马上，全副披挂了弓箭，手执一条银枪。
shí xiù zì rèn de tā tè dì wèn lǎo rén dào guò qù xiàng gōng shì shuí
石秀自认得他，特地问老人道：“过去相公是谁？
nà lǎo rén dào zhè guān rén zhèng shì zhù cháo fèng dì sān zi huàn zuò zhù biāo dìng zhe xī cūn hù jiā zhuāng yī zhàng qīng wèi qī
”那老人道：“这官人正是祝朝奉第三子，唤做祝彪，定着西村扈家庄一丈青为妻。
dì xiōng sān gè zhǐ yǒu tā dì yī liǎo de
弟兄三个，只有他第一了得。
shí xiù bài xiè dào lǎo yé ye zhǐ diǎn xún lù chū qù
”石秀拜谢道：“老爷爷，指点寻路出去。
nà lǎo rén dào jīn rì wǎn le qián miàn tǎng huò sī shā wang sòng le nǐ xìng mìng
”那老人道：“今日晚了，前面倘或厮杀，枉送了你性命。
shí xiù dào yé ye kě jiù yī mìng zé gè
”石秀道：“爷爷，可救一命则个！
nà lǎo rén dào nǐ qiě zài wǒ jiā xiē yī yè
”那老人道：“你且在我家歇一夜。
míng rì dǎ tīng de méi shì biàn kě chū qù
明日打听得没事，便可出去。
shí xiù bài xiè le zuò zài tā jiā
”石秀拜谢了，坐在他家。
zhǐ tīng de mén qián sì wǔ tì bào mǎ bào jiāng lái pái mén fēn fù dào nǐ nà bǎi xìng jīn yè zhǐ kàn hóng dēng wèi hào qí xīn bìng lì zhuō ná liáng shān pō zéi rén jiě guān qǐng shǎng
只听得门前四五替报马报将来，排门分付道：“你那百姓，今夜只看红灯为号，齐心并力，捉拿梁山泊贼人解官请赏。
jiào guò qù le
”叫过去了。
shí xiù wèn dào zhè gè rén shì shuí
石秀问道：“这个人是谁？
nà lǎo rén dào zhè gè guān rén shì běn chǔ bǔ dào xún jiǎn jīn yè yuē huì yào zhuō sòng jiāng
”那老人道：“这个官人是本处捕盗巡检，今夜约会要捉宋江。
shí xiù jiàn shuō xīn zhōng zì cǔn le yī huí tǎo gè huǒ bǎ jiào le ān zhì zì qù wū hòu cǎo wō lǐ shuì le
”石秀见说，心中自忖了一回，讨个火把，叫了安置，自去屋后草窝里睡了。
què shuō sòng jiāng jūn mǎ zài cūn kǒu tún zhù bú jiàn yáng lín shí xiù chū lái huí bào suí hòu yòu shǐ ōu péng qù dào cūn kǒu chū lái huí bào dào tīng de nà lǐ jiǎng dòng shuō dào zhuō le yí gè xì zuò
却说宋江军马在村口屯驻，不见杨林、石秀出来回报，随后又使欧鹏去到村口，出来回报道：“听得那里讲动，说道捉了一个细作。
xiǎo dì jiàn lù jìng yòu zá nán rèn bù gǎn shēn rù zhòng dì
小弟见路径又杂，难认，不敢深入重地。
sòng jiāng tīng ba fèn nù dào rú hé děng de huí bào le jìn bīng
”宋江听罢，忿怒道：“如何等得回报了进兵！
yòu chī ná le yí gè xì zuò bì rán xiàn le liǎng gè xiōng dì
又吃拿了一个细作，必然陷了两个兄弟。
wǒ men jīn yè zhǐ gù jìn bīng shā jiāng rù qù yě yào jiù tā liǎng gè xiōng dì wèi zhī nǐ zhòng tóu lǐng yì xià rú hé
我们今夜只顾进兵杀将入去，也要救他两个兄弟，未知你众头领意下如何？
zhī jiàn lǐ kuí biàn dào wǒ xiān shā rù qù kàn shì rú hé
”只见李逵便道：“我先杀入去，看是如何。
sòng jiāng tīng de suí jí biàn chuán jiàng lìng jiào jūn shì dōu pī guà le
”宋江听得，随即便传将令，教军士都披挂了。
lǐ kuí yáng xióng qián yī duì zuò xiān fēng shǐ lǐ jùn děng yǐn jūn zuò hé hòu mù hóng jū zuǒ huáng xìn zài yòu sòng jiāng huā róng ōu péng děng zhōng jūn tóu lǐng yáo qí nà hǎn léi gǔ míng luó dà dāo kuò fǔ shā bēn zhù jiā zhuāng lái
李逵、杨雄前一队做先锋，使李俊等引军做合后，穆弘居左，黄信在右，宋江、花荣、欧鹏等中军头领，摇旗呐喊，擂鼓鸣锣，大刀阔斧，杀奔祝家庄来。
bǐ jí shā dào dú lóng gāng shàng shì huáng hūn shí fēn
比及杀到独龙冈上，是黄昏时分。
sòng jiāng cuī zǎn qián jūn dǎ zhuāng
宋江催趱前军打庄。
xiān fēng lǐ kuí tuō de chì tiáo tiáo de huī liǎng bǎ jiā gāng bǎn fǔ huǒ là là de shā xiàng qián lái
先锋李逵脱得赤条条的，挥两把夹钢板斧，火剌剌地杀向前来。
dào de zhuāng qián kàn shí yǐ bǎ diào qiáo gāo gāo de yè qǐ le zhuāng mén lǐ bú jiàn yì diǎn huǒ lǐ kuí biàn yào xià shuǐ guò qù
到得庄前看时，已把吊桥高高地拽起了，庄门里不见一点火，李逵便要下水过去。
yáng xióng chě zhù dào shǐ bù dé
杨雄扯住道：“使不得！
guān bì zhuāng mén bì yǒu jì cè
关闭庄门，必有计策。
dài gē ge lái bié yǒu shāng yì
待哥哥来，别有商议。
lǐ kuí nà lǐ rěn de zhù pāi zhe shuāng fǔ gé àn dà mà dào nà niǎo zhù tài gōng lǎo zéi
”李逵那里忍得住，拍着双斧，隔岸大骂道：“那鸟祝太公老贼！
nǐ chū lái hēi xuàn fēng yé ye zài zhè lǐ
你出来，黑旋风爷爷在这里！
zhuāng shàng zhǐ shì bù yīng
”庄上只是不应。
sòng jiāng zhōng jūn rén mǎ dào lái
宋江中军人马到来。
yáng xióng jiē zhe bào shuō zhuāng shàng bìng bù jiàn rén mǎ yì wú dòng jìng
杨雄接着，报说庄上并不见人马，亦无动静。
sòng jiāng lè mǎ kàn shí zhuāng shàng bú jiàn dāo qiāng jūn mǎ xīn zhōng yí jì měng shěng dào wǒ de bú shì le
宋江勒马看时，庄上不见刀枪军马，心中疑忌，猛省道：“我的不是了。
tiān shū shàng míng míng jiè shuō lín dí xiū jí bào
天书上明明戒说：‘临敌休急暴。
shì wǒ yī shí jiàn bú dào zhǐ yào jiù liǎng gè xiōng dì yǐ cǐ lián yè qǐ bīng
’是我一时见不到，只要救两个兄弟，以此连夜起兵。
bù qī shēn rù zhòng dì zhí dào le tā zhuāng qián bú jiàn dí jūn tā bì yǒu jì cè kuài jiào sān jūn qiě tuì
不期深入重地，直到了他庄前，不见敌军，他必有计策，快教三军且退。
lǐ kuí jiào dào gē ge jūn mǎ dào zhè lǐ le xiū yào tuì bīng
”李逵叫道：“哥哥，军马到这里了，休要退兵！
wǒ yǔ nǐ xiān shā guò qù nǐ dōu gēn wǒ lái
我与你先杀过去，你都跟我来。
shuō yóu wèi liǎo zhuāng shàng zǎo zhī
说犹未了，庄上早知。
zhǐ tīng de zhù jiā zhuāng lǐ yí gè hào pào zhí fēi qǐ bàn tiān lǐ qù
只听得祝家庄里一个号炮，直飞起半天里去。
nà dú lóng gāng shàng qiān bǎi bǎ huǒ bǎ yī qí diǎn zháo
那独龙冈上，千百把火把一齐点着。
nà mén lóu shàng nǔ jiàn rú yǔ diǎn bān shè jiāng lái
那门楼上弩箭如雨点般射将来。
sòng jiāng dào qǔ jiù lù huí jūn
宋江道：“取旧路回军。
zhī jiàn hòu jūn tóu lǐng lǐ jùn rén mǎ xiān fā qǐ hǎn lái shuō dào lái de jiù lù dōu zǔ sè le bì yǒu mái fú
”只见后军头领李俊人马先发起喊来，说道：“来的旧路都阻塞了，必有埋伏。
sòng jiāng jiào jūn bīng sì xià lǐ xún lù zǒu
”宋江教军兵四下里寻路走。
lǐ kuí huī qǐ shuāng fǔ wǎng lái xún rén sī shā bú jiàn yí gè dí jūn
李逵挥起双斧，往来寻人厮杀，不见一个敌军。
zhī jiàn dú lóng gāng shàng shān dǐng yòu fàng yí gè pào lái
只见独龙冈上山顶，又放一个炮来。
xiǎng shēng wèi jué sì xià lǐ hǎn shēng zhèn de
响声未绝，四下里喊声震地。
jīng de sòng gōng míng mù zhēng kǒu dāi wǎng zhī suǒ cuò
惊的宋公明目睁口呆，罔知所措。
nǐ biàn yǒu wén tāo wǔ lüè zěn táo chū dì wǎng tiān luó
你便有文韬武略，怎逃出地网天罗？
zhí ráo bān mǎ cái néng nán shuō lóng tán hǔ xué
直饶班马才能，难说龙潭虎穴。
zhèng shì ān pái fù hǔ qín lóng jì yào zhuō jīng tiān dòng dì rén
正是：安排缚虎擒龙计，要捉惊天动地人。
bì jìng sòng gōng míng bìng zhòng jiāng jūn mǎ zěn dì tuō shēn qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟宋公明并众将军马怎地脱身，且听下回分解。